Landbouw en Veeteelt. De Internationale Conferentie over Phytopethologle en Entomologie te Wageningen. Over het programma voor deze hoogst belangrijke conferentie willen we de lezers enkele bijzonderheden mededeelen. Zij wordt van 25—30 Juni gehouden. Het beschermheerschap is welwillend aanvaard door Zijne Excellentie den Minister van Binnenlandsche Zaken en Landbouw. Eere-voorzitters zijn de Commissaris der Koningin ta Gelderland. President-Curator der Landbouwhoogeschool, en de directeur van de afdeeling Entomologie aan het departement van Landbouw te Washington dr. L. O. Howard. Tot eereleden «jn benoemd de heer dr. P. van Hoek directeurgeneraal van den landbouw, eh Prof. dfV J. Ritzema Bos ,oud-hoógleeraar in de ptvytopathologie van de Landbouwhoogeschool. Buitengewoon groot is de belangstelling in deze conferentie. Niet minder dan 21 vreemde landen nemen er aan deel, o.a, Australië; Oostenrijk, België, Canada, China, Tsjecho-Slowakije 'Duitschland, Engeland, Amerika, Japan, Frankrijk enz. Zondag 24 Juni worden de deelnemers 's avonds in de Aula ontvangen, waar Prof. mr. J. C. Kielstra. rector-magnificus der Landbouwhoogeschool, een woord van welkom zal spreken. Daarna zal de bekende film van Nederland afgedraaid worden. 25 Juni zal de openingsrede gehouden worden in het nieuwe laboratorium van mycologie en aardappelonderzoek van Prof. Quanjer door Zijne Exc. Minister Ruys de Beerenbrouck. Het programma van de verschillende voordrachten zullen we hier niet weergeven. Wèl even mededeelen hoe de verschillende aardappel-riekten er een belangrijke rol in spelen. Woensdag 27 en Donderdag 28 Juni worden excursies gemaakt. Die voor landbouw staat onder leiding van Prof. Quanjer en gaat naar Groningen, waar bezocht wordt het Landbouwproefstation en waar de heer J. Hudig een voordracht houdt over de. zoogenaamde bodemziekten op alcalische en zure gronden. jWgelicht door demonstraties en proeven te velde. Donderdag wordt te Oostwold het aardappëlselectieveld en de boerderij van Dr. Oortwijn Botjes bezocht benevens waarschijnlijk nog een andere proefboerderij, waarna de reis over de Zuiderzee naar Amsterdam gaat. De tuinbouwexcursie gaat naar Boskoop om ir eenige kweekerijen te bezichtigen. Daarna naar Aalsmeer, waar bloemkweekerijen bezocht zullen worden; vervolgens Donderdag naar lisse, waar dr. Van Slogteren een voordracht houdt over de bestrijding van sommige bollen-dekten. Zoo mogelijk zullen te Broekop-Langendijk de groentenveiling en eenige groenten- en vroege aardappelvelden, die aldaar zoo eigenaardig gelegen zijn, bezocht worden. De derde gaat met de vorige naar Boskoop en daarna naar het Westland waar o.s* druiven-, perziken-, tomaten- en komkommerkweekerijen worden bezichtigd. Ook zij zullen eenige velden met groenten en vroege aardappelen bezoeken. Vrijdag samenkomst in het phytopathologisch lab. W. C. Scholten te Baarn, waar weer een aantal voordrachten gehouden zullen worden o.a. door Prof. dr. Joh. Westerdijk. Zaterdag sluiting der conferentie en vertrek naar den Haag, waar de deelnemers door of vanwege den minister van binnenlandsche zaken en landbouw aan zijn departement in afscheidsaudiëntie rullen worden ontvangen. „Het laat zich aanzien," zegt de „N. Rott. Cr." waaraan we in hoofdzaak het bovenstaande ontleenen, „dat deze conferentie in alle opzichten een succes zal worden. Het programma voor de voordrachten is rijk gevuld met vele en belangrijke onderwerpen, terwijl de excursie den buitenlanders een zeer goed denkbeeld kunnen geven van den toestand, waarin onze cultuurgewassen verkeeren en de wijze waarop men ze in dien staat krijgt en houdt, dank zij de samenwerking tusschen wetenschap en practijk. Als het weder in die dagen wat wil meewerken, kunnen onze gasten tevens een inzicht in de eigenaardige schoonheid van ons land der wijde vlakten krijgen. Waarschijnlijk Is het wel voor het eerst na den oorlog, dat vertegenwoordigers van zooveel nationaliteiten bijeen komen ter bespreking van allerlei zaken van zoo bij uitstek internationaal belang als die betreffende den strijd tegen de gemeenschappelijke vijanden der cultuurgewassen. Zeer zeker mag ons land zich gelukkig prij{-en, dat deze bijeenkomst binnen zijn landpalen zal plaats hebben." --- Handelsverkeer. V Verlies in het coöperatieve vereenigingsleven en de aansprakelijkheid voor dat verlies. Volgens artikel 2 der wet van den 17en No- vember 1876 tot regeling der coöperatieve verenigingen verstaat deze wet onder cooperatiey*» vereen., vereen, v. personen, waarbij de in*n uittreding van leden is toegelaten en die "le bevordering van de stoffelijke belangen der 'eden ten doel hebben, als door middel van Remeenscbappeldjke uitoefening van hunne gering of ambacht enz. Als de coöperatieve rechtvorm voor de eene of andere handelsonderneming dienstbaar wordt gemaakt, «an er winst worden behaald, maar er kan °ok worden verloren. En de inleggelden zijn v»ak niet toereikend om het geleden verlies *• dekken. Daarin behooren dus de statuten *ener coop. vereeniging te voorzien. Zoo schrijft art. 19 der statuten eener coop. v*»reeniging voor, dat tot dekking van even'leele verliezen een fonds onder den naam van ledenkapitaal gesticht kan worden hetwelk wordt gevormd doordat een deel van •*"* in een afgeloopen boekjaar ontstane overgoot op naam van de leden als te goed m 4e bezittingen der vereeniging wordt ingedreven, terwijl art. 21 nader bepaalt, dat *«n eventueel overschot jaarlijks met inachtneming van het onder art. 19 bepaalde aan de [eden zal worden uitgekeerd in evenredigheid dunner leveranties in het afgeloopen jaar. Een 'kei daarvan zal kunnen worden toegekend *■*» tantième aan het bestuur en den directeur. . Op gelijke wijze zal een eventueel tekort «oor de leden moeten worden aangezuiverd, toet dien verstande, dat dit tekort zal worden op ieders aandeel in het te goed i*"* het ledenkapitaal, voor zoover dit toerei"•nd is Men zou zoo zeggen, dat beide artikelen *°rgvuldig geredigeerd zijn, aan duidelijkheid "•ets te wenschen overlaten en voldoende aaneen, hoe er met eventueele winst of verlies Rehandeld zal moeten worden. Doch wat voor een belangeloozen toeschouwer wel duidelijk schijnt te zijn, is het daarom lu- niet voor dengene, die de naweeën van *»"• te kort aan den lijve moet gevoelen. Daar- 21» tal het allicht ook niemand verwonde_*. dat een lid der coöp. vereeniging, wier fouten wij boven vermeldden, er niet voor i* binden was om zijn aandeel in het tekort *? betalen en de betrokken coöperatieve ?**«handel van Producenten zich genood- JHkt zag om dat lid in rechten aan te sprev'h. Het W v h. B. maakte in no. 11018 van ?*doeld proces melding en het is misschien i_t ondienstig, dat men eens kennis maakt ?*■ de wijze, waarop het gedagvaarde lid dier £°öp. vereeniging getracht heeft om aan eene ,'roordeeling tot betaling van bedoeld tekort . . __.%_, *De (eischende) coöp. vereeniging had bij s*""vaarding en conclusie van eisch gesteld: s** gedaagde krachtens de bepalingen der """"■melde artikelen en krachtens de wetaan'bi'akelijk is voor de verliezen in het jaar 1919 >den op het ledenkapitaal; dat de le. niet aansprakelijk zijn, ■kiV626 zaak niet eene van?koop tó- °böchte van het laatste punt steldei de Sr hlSche rechtbank gedaagde in het gelijk, V&H *$ geen koopman was en ook gfndaad J,ro-lij(!,ooPhandel verricht, wanneer hij zijne '•'•«Vew611 verkoopt, veel min wanneer hu ze V°orh\> aan zijne coöp. vereeniging om ze Ten n te verkoopen. ,°-m. pzichte van het eerste punt oordeelde '«den-pf16 rechtbank, dat het geheel aan de is overgelaten, welke gege^ yens zij noodig acht om aan de> aldus af gel g_ de rekening en verantwoording «fre ?oeu keuring te kunnen hechten. Art. Ai aer t* melde statuten schrijft voor, dat .W££ ™ de maand Januari of Februari, het b«tuur de rekening en verantwoording mft*f'»°B_S- Deze jaarrekening met balans; zui l°en inde algemeene vergadering vanM worden behandeld en goedgekeurd. G?**ll^ ring der balans brengt mede. vplledigo decharge van het bestuur en den directeur van allehandelingen blijkens de *oek« vermht binnen het tijdperk waarover de balans loopt. Dit artikel schrijft dus evenmin als genoemde wet iets voor omtrent de wijze, waarop rekening en verantwoording gedaan moet word Gedaagde (punt 2) had beweerd als lid niet aan wat hij noemt „de consequentie van dergelijke ongemotiveerde cijfercomplexen gebonden te zijn, „ook al mocht een ledenvergadering zich aan goedkeuring daarvan hebben schuldig gemaakt", voorts bewerende, dat deze goedkeuring alleen strekt tot décharge van het bestuur en den directeur der coop. vereeniging. De rechtbank evenwel ging aceoord met de bewering der wederpartij, dat de grondslag der ingestelde vordering het geleden verlies is, hetwelk slechts uit de goedgekeurde rekening en verantwoording kon blij ken. . . , Het verweer onder 4e. motiveert de gedaagde door aan te voeren dat de in 1919 geleverde kaas slechts blijkbaar voor een gedeelte is verkocht, daar de balans een post „kaasvoorraad" van bijna f 700.000 bevat, die op de vorige balans niet voorkwam. De rechtbank gaat harerzijds aceoord met de bewering der tegenpartij» dat namelijk volgens de wet en statuten jaarlijks een balans moet worden opgemaakt; en volgens art 21 der statuten een eventueel tekort jaarlijks door de leden moet worden aangezuiverd' waaruit volgt dat het ook jaarlijks moet worden berekend en aan te zuiveren verlies hetzelfde is als het aldus berekende verlies. Voorts overweegt de rechtbank, dat het verweer onder se. afdoend wordt weerlegd door de bepaling van art. 21 der statuten, die in deze op juiste wijze is toegepast. Dus gedaagdes stelling, dat het geleden verlies slechts op het ledenkapitaal kan verhaald worden en dat de leden daarvoor niet aansprakelijk zijn, werd door de Utrechtsche rechtbank niet aanvaard. Het spreekt vanzelf, dat deze kwestie voor de practijk van het coöperatieve vereenigingsleven van groot belang is en meer en meer op den voorgrond zal treden, naarmate de coöp. vereenigingen evenals andere rechtsvormen eene crisis moeten medemaken en verliezen hebben te boeken. Juist dan treden kwesties als de onderhavige naar voren en wachten op een rechterlijke of arbitrale beslissing. En met het oog op de tegenwoordige tijdsomstandigheden is het niet onwaarschijnlijk, dat de naaste toekomst meermalen de aandacht zal opeischen voor de kwesteis, welke in het coöperatieve vereenigingsleven opduiken, juist omdat er verlies wordt geleden. K. VAN KEF. --- FEUILLETON. OM HET GELD. Roman van L. HAIDHEIM. Nadruk verboden. A .■«W_nmetl^1 'U]la's arm en vertelde, hoe '_.."*" Tn- ans gekomen was. w-nste 1 wonderlijk! Ik had ook niet het _$Ht hjj ermoeden, dat hij van mij hield» t^andei nam nooit notitie van mij, als wij Ü$ óant mü Bf€n raad van geluk en eerst leek h^uwa v*- ' hij kond was als ijs. En zoo !'.*s hemfi was bij, zoo — weet je, alles "■Jk _«„ P'.mlijk. De arme jongen was letter*«r ondanks de steeds blijkende w'ijke A__Yer baar geld, toch eene beminï_Sn"lerhWÏ: ,oedlSbeid, die UUa's hart ster„^chnT voor -1331* innam. Hoe weinig •tt*°elens* m€n van dit «neisje dergeüjke Ook op eene andere wijze kwam Anna's ooed hart uit. .. _ •*_»« - Hdlde von Langen was mijne hefsie SSSt ft?* 2i * «?r3 b_ eene oude süftsdame.hare tante, voor of mto__s hem &lde misschien persoon- Anna's gezicht helderde op. - Dat zou het kunnen zijn - ta] Jverzuchtig op Hilde! Ja, Ja. hoe zou zij hem kunnen mishagen? tategendeel,.minste met haar, toen hij. mij °?« "kiethSi_ heel dikwijls. Ik ben je werkelijk hartelijk dankbaar, Wl Maar -»• «J^-^dï, taal, dat hij - *»**-■ Vg,Ide zo papa en mij heelemaal niets aan i« ÊeEben gehid. Papa's heid voor haar was mij aiuju j van zijne hooghartigheid, want Hiklesv der heeft papa !n°°de som gelds doen verliezen, ik-* Ipliswaa_ duizelden. Een deel t^SS vergoed; maar toen trof nei «• .. müTvader geducht want h,i begon puigne zaken reusachtig uit te btemen. £"» . . zei, Langens zijn daarbij arm geworden, neet _n_. De^Kantrupps schijnen echter no^ar mer te zijn. Papa zag het daal?rahif£an^ als ik Hilde - maar dat hoort: hu» met bij. Wat ben ik blij, dat je mt^J___f. van Hans teaen Hilde zoo hebt verkuaiai - S tad Set onlangs over eene verlovmg van Hilde? trachtte Ulla voorzichtig uit te cc» officier kan Jg toch niet nemen, i_ geloof ook, <-*« * a*^', Den a™ groote vereering onverschillig bl^ h™,, der... Hans is woedend als * f* Ji'SrtH toch toepakken zal, als er eeme goece pari,j om haar komt... den ander kan ze ellen.ti&g krijgen. Hij is rijk, vaeer dom en Jeehjk... zool -nm rij™gewerten bouwondwnemerof juiste* meUelaar. Ma« voo* e** am y-__7___ :—iT_in*naal de hoofdzaak, dat meisje 1S nu: toch .e.f doet. Hilde heeft bovenfiU?? g?-ede E_S«B van eene voorname dame,% SSfeC *"-** ** te lateD "nn? nienM __. _ui««ni_B meer toe. "Wie •waVii ' „^t met wien Hilda dien avond 3__^nLd?i*tT'l&'erde sterk aan Hans fönBrwi,fl^U™le7nad UUa met gezien, von Glaichen.„meer gU_e maïde^_dtn^^cbt nogeene gebeurten»^ diner in *, SP" genoodiedlen de eerste ïui^irm'SbeTh belast met*de diplomaUe_e ta-ïrm? H^,StrtSsr verlof voor te vragen de ouders o geworden en de^it^nt^ll^ j^ffi^ le glzöa^af en de jonge luitenant kwam als geleider" voor de jonge dames mee- De'SSfdag was een keten var. genoegens voor de baronessen, wfe lmtenant von Wfldling onafscheidelijk bleef. I Het verloofde paar wandelde veel alleen »-ond S was opv*U«nd bleek en «rtt*fc *U» oo^n tajen W dan gewoonlijk m de kassen en ___**£, koortsachtig. Ulla bemerkte het en toen zijne moeder er haar opmerkzaam op maakte, moest zij toestemmen, dat het*» was . Elke vraag naar zijne gezondheid wees do assessor echter nor sen af , Aan tafel „wam het gesprek weer op Hilde Ulla had herhaaldelijk opgemerkt, dat Anna eene zekere onoplettendheid toonde, waar zij, zich niet bekommerend om anderen, altijd zei, wat haar in den zm kwam... ook f» zij heel goed wist, dat het een ander kwetste of verdroot. .•_ ' _ ! Zoo was h«* niet baar eeuwig jjeldtheroa— zoo was bet met Hilde. En Hans was bovendien reeds geprikkeld, omdat hij haar een paar maal had moeten vermanen: „Lieve, niet zoo pralen." Tot nu toe had hij dat lachend en vriendelijk gedaan. Maar thans trok zijn voorhoofd in rimpels en hij zei: — Ik waa ta Herrenstatt.... — Jijt ta Herrerurtatt? Hoe kwam dat toch? Heb je Hilde gezien? I — Ja, zij zag er beeldschoon uit. j — Zie nu eens aan, lachte zii- Gaat naar mijne intieme vriendin en vindt haar, die hij anders niet kon uitstaan, om mij plei-rier te doen, beeldschoojft. En hoe vond Hilde jou dan, Hans? i i — Naar het scheen onuitstaanbaar. Want zij wilde niet veel van mij weten, maakte zich. ui* de voeten en liet zich niet weer jien. ■ ' I Anna amuseerde zich. — Is het niet onbegrijpelijk, dat die twee, die toch zoo goed bij elkander passen, juist eene antipathie tegen elkander hebben? riep zij Ulla toe. i — Ja, vindt u dat ook niet, juffrouw? lachte de assessor. Maar het was geen natuurlijk lachen. i — Ge hadt daar zeker zaken? vroeg Anna verder. 'I i .i . — Het stift wordt door ons k_ir*oor beheerd. |-i . ••! .' ■;.- I i ; — Is het er aardig? Heeft Hilde de groeten niet voor mij meegegeven? Hoe lang blijft zij daar? Is hare tante nog ziek? — Jullie sclirijven elkaar, vaak genoeg, vraag haar dat alles toch zelf. j t — Ben je niet goed gehumeurd 'Ham*? IV weet, je ziet onzen omgang niet gaarne, maar kijk, Hilde lis zoo arm en papa en tk konden haar zooveel genoegen doen.... Thans eerst speet het haar, alweer over Hilde te zijn begonnen. , | Hij schoof ongeduldig heen en weer, rijn e lippen trilden. i I | Dat alles zag Ulla en \_rwon_erde rich over zijne opgewondenheid, maai! voor, het oogenblik bleef die waarneming toch niet veel meer dan eene voorbijgaande vluchtig* gedachte. | , Juist sprak1 de bpm des _u_es haar wee»' aan en bewees door e«n laj_e geaartf-, d»_ van scherts in ernst soms overging, opnieuv* zijne voorliefde voor haar. Eindelijk vroeg hij... natuurlijk weer al_ een vaderlijk oud vriend., hoe net eigenlijU kwam, dat zij nog vrij was. — Niemand heeft mij gewild, geheunraad* gat zij lachend tot antwoord. v — Ongelooflijke antwoorden neem ik niet aan, juffrouw Ulla. Een man op mijne jarea mag eene jonge dame wel hare geheimen' toevertrouwen, dat wil zeggen, als zij zooveel sympathie voor hem koestert, dat zij hent als vriend beschouwt. — En toch moet ik aan mijn antwoord! vasthouden... niemand wilde mij, die mij ook) zou hebben bevallen. — U: is werkelijk niet verloofd, juffrouw!. Ulla? > — Geen sprake von, geheimraad. — Maar hier... Mer zit toch stellig zoo'ni heimelijk aangebeden portret? meende hijy naar haar hart wijzend. — Noch in olieverf, noch in foto. Tegenwoordig en reeds sedert langen tijd is dia plaats vacant. Mijne laatste dweperij... natuurlijk een officier van een garderegiment ging er om zijne schulden van door. U ziet, praktisch aangelegd ben ik niet, maar ook gelukkig niet zoo onpraktisch, dat ik mij van. den pijnlijken Schrik niet' spoedig herstelde. — Dat verheugt mij juffrouw Ulla. Bij rijpelijk overleg zal _ wel er toe besluiten, en dat kan ieder welge-*—ide u ook slechts raden... boven een jongen pretmaker en schuldenmaker de voorkeur te geven-aan eeai'. vermogend, kalm man, die u een leven vol' welbehagen en genot kan aanbieden. — Overschat u de kracht van mijn verstand niet, lachte UUa, zooals zij ook bet heel» «J-Sprek half fluisterend, half lachend gevoerrf hadden. i i : j Maan in «utilte» dacht Ulla: Aha, vandaait _vs Anna's wijze redeneeringen. Zij hoort; wo iets, spreekt het na en denkt,- voor, anderen is dat juist goed genoeg... als ?A_ niets bezitten, * vervolgdj --- Een brief uit Hellas. Door Dr. Frederik Poulsen. Voor den vijfden keer heb ik mijn tweede vaderland met zijne kleine steden teruggezien en ik heb het weer even indrukwekkend en even bewonderenswaardig gevonden als te voren. Drie jaar geleden onder het bestuur van Venizelos, bej?on de bevolking te herleven en het land begon zich te ontwikkelen, doch thans heeft de nederlaag in Klein-Azië die evolutie stop gezet, zoodat alles nog meer primitief gebleven is dan gedurende miin eerste verblijf, nu 20 jaar geleden. En toch zoude ik allen den raad willen geven om juist heden naar Hellas te reizen als drie omstandigheden hem namelijk niet afschrikken; in de eerste plaats de woningnood, welke vooral in Athene het moeielijk maakt^ om eene woning te bekomen; voorts de epidemische ziekten, waarvan de vlektyphus de gevaarlijkste is en voor den Europeaan een gewissen dood beteekent, daar het zeker is, dat hij ln een ziekelijken toestand de behandeling in de Grieksche epidemie-barakken niet verdragen kan. En ten slotte rooft en steelt men aldaar. Vroeger had de Grieksche rooverij een zachtaardig karakter en wilde het de 'buitenlanders niet lastig maken bij het toonen hunner belangstelling in de grootsehe historische overblijfsels van Griekenland. Thans wordt het gedrag der benden bepaald door de Russische vluchtelingen en het Levantijnsche gepeupel, die met de verdelging van Smyrna voor den dag zijn gekomen en bij voorkeur den kapitaalkrachtigen Europeaan beroovcn _tpïïs de weg naar Acropolis is bij donker niet heelemaal veilig meer en Athene, dat vroeger bil' nacht de veiligste stad was, wordt than<» door rooversbenden onveilig gemaakt, die plunderen en eventueel de vredige burgers vermoorden. De jeugd, die al deze dingen durft te trotseeren. moet naar Griekenland reizen, want hier is het fabelachtig goedkoop. Door Duitschland, Oostenriik «n Tsjecho Slovakije kan men voor ongeveer 100 Deensche kronen naar Athene reizen ™ ten opzichte van de prijzen in de provinciesteden van Griekenland zal ik eenige voorbeelden ten beste geven Een kamer in een hotel in eene üro:vmc.ie gedurende eene nacht kost 60 öre. Slechts in het Hotel de la Grande Bretagde te Connthe moest'ik één kroon en 80 öre betalen voor een vertrek met onthiit maar de waard van dat hotel staat dan ook terecht bekend als een van de grootste Grieksche roovers. Een lunch of een middagmaal kost ongeveer 40 öre; bestelt men een «-braden kalkoen, dan kan dat 80 öre worden Een kop koffie in de fijnste restauratie eener provinciestad kost 6 öre. Aanvankelijk __• ik als fooi één öre, doch door mijn dischcenooten werd ik berispt, omdat ik den kellner bedierf en.nu geef ik maar s/5 öre evenals de Grieken zelf. Een paard of een muildier met een gids over Taygetes, een reis van 18 k U «ren, kost 8 kronen, waaronder de fooien begrepen zijn en dezelfde prijs wordt betaald voor een biljet lste klasse door Griekenland van Patras naar Athene. Te Counthe h»h ik getracht op één dag 20' kronen te verteren- ik deed mij tegoed aan het heerlijkste eten en wijn, ik het mHn schoenen drie maal borstelen en gedurende den geheelen dag huurde ik een paard. Het gelukte mij niet om meer dan 17 kronen te verteren en toen liet miin physiek mij in den steek. Een jongen, die mijn bagage door de heele stad droeg, kreet-15 öre inplaats van e, waarop hij recht had Het gevolg daarvan was, dat hij gedurende een etmaal zich aan mijn hotel ophield en op de steenen trap ging slapen, alleen maar met de bedoeling om hetzelfde bij mijn vertrek te mogen doen. Ook toen kreeg hij 15 öre maar toen kon hij zijne tranen niet langer bedwingen. Maar de toestand is evenwel vreeselijk. Men bereikt, nadat men een dag te paard heeft doorgebracht een hotel doch dit stinkt van viezigheid. Een toiletemmer of een waterglas is evenmin te bekomen als een zindelijk bed. Men ontdoet er zich van zijne slopkousen, schopt de vuile schoenen in een hoek, doet eenige kleeren uit en smeert zich in met oleum anisi tegen luizen, toet kamfer tegen vlooien en met terpentijn en insectenpoeder tegen wandluizen en strekt zich transpireerende uit als een roofdier in een kooi op het harde bed met zijn hoofd op 66n kussen, dat zoo hard is als een houten schop waarop de negers hun hoofd neervlijen En ondanks dat n,ia« — wordt men verschrikkelijk gebeteni Na mijne vijf reize» -aar Hellas ben ik ta staat om eene dissertatie te schrijven over ongedierte. Het meest ben ik gebeten op de luizen, die iets tragisch over zich hebben, omdat ze de besmettelijke vlektyphus verspreiden. Ze vormen het proletariaat onder het ongedierte, __ vlooien diens vliegeniers en de wandluizen deszelfs aristocratie. De laatste dieren tatereSseeren mij bijzonder. Ze beginnen als kleine onschuldige ronde dingen, maar, nadat zij Voor _e eerste maal aan het bloed der menschen zich hebben bezondigd, krijgen ze eene «o_kere plek op hunnen rug, die al grooter be^nt te worden, al naar mate zij deze zonde va"s«r begaan. Ach, hadden wij menschen onderling ook maar een dergelijk controle-fflidde^ ___ zoude men gemakkelijker door het ieven kunnen g*an- Het zijn aristocratische dieren, welke slechts op bepaalde plaatsen bijten en die van frissche lucht en beweging houden. _ , „„ Het Grieksche volk bezielt ons met levenskracht. Als men niet met de taal bekend ia, blijft het Oosten slechts een film. Deze ervaring heb ik reeds in Egypte en Turkije opgedaan. Maar hier doet de bekendheid met ac taal de dingen rondom mlj leven. Op een zekeren dag bevond ik mij in het klooster Pantanasso te Mi"*» ?* Sprak ikJ*- - toed jaarde Abdis. Op -»*•? ™*ft*.of het daar-goeA was, antwoordde -"Ü-A™Jl *#.hafr wijHet ff^^^^*^-?o^"ffi MoedTr Golden bü *™ jachtige bloMnen %ïï?t wereld jan «en «ffgüfZ tten? _NV dledwooffenn kTnken nog veel mooier in het <#*£. gedurende Maar eens op een *» ££«*£,ƒ een heu. 7 uur gerederihajg, tew merkwaarvel m Langada, al* oor de Ejias-kapel bedigs voorviel. Vlak t _cc, moelte de laat. gonnen de gidsen, d' 6 lkt haddM,, plotseling ste verhevenheid ______ te zingen. Precies hetzelfde gebeurde 20 jaar geleden, toen ik voor de eerste maal Langada passeerde en dit maakte zooveel indruk op mij, zoodat ik mij nauwelijks kon beheerschen Ondanks eene moeitevolle reis een gezang! Als het omhoog klimmen gedaan is en de nacht en de rust gekomen zijn, ontwelt er een gezang uit óns hart. Zoo is de dag en zoo behoort het leven en zoo ook behoort de eeuwigheid te zijn. Ik wendde mij naar mijn zingenden gids en ik luisterde. Ik nam zijn bruinrood en behaard gelaat waar en ik hoorde, dat zijne zang nieuw was. Hij bezong den laatsten oorlog tegen de.Turken, het verraad der Bulgaren en zijn gezang eindigde met eene verheerlijking der heilige Sofiakerk te Constantinopel. „Wees niet bedroefd. De dag zal wederom komen, waarop gij als eene bruid versierd zult zijn en uwe 42 klokken zullen wederom luiden." Toen zijn gezang ten einde was, vroeg Ik hem, waar hij van daan was en daarop vernam ik, dat hij een Marnioot was. Ik koester de hoop dat ik nog eenmaal het land der Mainioten in het zuiden van den Peloponesus zal mogen bezoeken maar daarvoor heb ik de toestemming noodig van Pantalaimon, hun stamhoofd, en het zal nog lang, zeer lang zelfs, duren dat men dit trotsche en wilde volk zal leeren kennen, hetwelk nu 100 jaar geleden, het eerst tegen de Turken in opstand is gekomen. Weldra voerden wij een gesprek over zijn land en daarnevens werd ik ook met zijne eigene levensroman bekend. Heel arm reisde hij 15 jaar geleden naar Amerika met achterlating van vrouw en twee kleine kinderen en drie jaar bleef hij weg. Zijne vrouw kwijnde en verlangde gedurende 2% jaar naar hem, maar op zekeren dag werd haar verlangen zoo groot, dat zij zich met een -ïistool voor het hoofd schoot. Toen keerde hij terug met geld in zijne zak, maar het was te laat. „Natuurlijk ben ik weder getrouwd, want wat is een man zonder vrouw? Doch nimmer zal ik Kalliope vergeten." „Zijn uwe vrouwen altijd zoo?" „Niet allemaal, doch de besten wel. Want voor de goede vrouwen van ons volk is de liefde leven of dood. Gelukkig is de vrouw, voor wie de liefde leven is". Een Amerikaansch professor staat mij voor den geest, die mij van een collega vertelde, dat hij zijne zomervacanties onder de herders van Texas placht door te brengen. Hij volgde hen op hunne tochten van de eene weide naar de andere, en hij teekende hunne zangen op en tevens hunne merkwaardige verhalen. Ik heb het gevoel, dat ik zoon Amerikaan ben. Ik ben zoo vuil als een veedrijver en ik deel met hen hun armoedig lot. Maar de lucht rondom mij is vol zangen en mythen en in mijn hart weerspiegelen zich de sterren der nacht, de goddelijke licht gevende bloemen der Liefde. * POLITIKEN. --- Suriname. Suriname, onze grootste bezitting in West- Indië is, zooals men zal weten, altijd erg stiefmoederlijk door het moederland behandeld. Men was slecht op de hoogte van den toestand der bezitting en vooral onderschatte men meestal het prestatievermogen van Suriname. Ook de ergeering had zich door verkeer de voorlichting denkbeelden over deze bezitting gevormd, die van de waarheid dikwijls afweken en dientengevolge was de belangstelling voor Suriname altijd heel matig. Dr van Blankenstein, de bekende correspondent van de „N. R. Crt.", heeft onlangs een bezoek aan Suriname gebraakt en hij heeft in een reeks artikelen een duidelijk overzicht van de toestand aldaar gegeven en vele zaken, waarover tot nu toe verkeerde voorstellingen heerschen, in het juiste daglicht geplaatst. De bedoelde artikelen hebben veel interesse gewekt en daarbij zorgden de inzendingen van Suriname op de Utrechtsche Jaarbeurs er voor, dat steeds meer de aandacht op deze kolonie werd gevstigd. Ook in Suriname zelf is men buitengewoon verheugd over de reclame, die Dr. van Blankenstein voor de kolonie heeft gemaakt en de gouverneur heeft in zijn rede, waarmede hij de zitting der Koloniale Staten heeft geopend, dan ook met veel waardeering er over gesproken. We ontleenen het volgende daaromtrent aan het verslag in „de West": Het bezoek van dr. Van Blankenstein is een belangrijk moment ta onze historie en het is mij een behoefte van deze plaats een woord van bijzonderen dank te wijden aan dien scherpzinnigen onderzoeker en geVoelvollen schrijver voor zijn rusteloozen arbeid ter wille van ons land en van zijne bewoners verricht. Behoudens enkele onjuistheden, heeft deze meester van de taal in zijne boeiende artikelen, welke in verbijsterende snelheid opeenvolgende beelden van Suriname aan het oog voorbij brachten, zoodanigen indruk,in Nederland gevestigd, dat thans in vele kringen, meer dan voorheen, het nationaal..staatkundig en economisch gewicht van dit .koloniaal bezit wordt gevoeld en dat er een belangstelling voor dit land is geboren. Deze schrede, met hoeveel forschheid ook gezet, is slechts een eerste op den weg naaide intensieve, bekendheid, welke wij 'in het moederland behoeven, en kon daarop volgen, dat, overeenkomstig het van uw college uitgegaan verzoek, onze kolonie 'eerlang door' leden van het Nederlandsche parlement werd bezocht, dan zou de daarbij te verwerven kennis, mede als voorlichting voor andéren. Uiterst vruchtbaar kunnen blijken, vooral in een tijd, waarin voor de staatkundige fundamenten van ons bestaan wederopbouw in. uitzicht is gesteld." Verder zeide de gouverneur o.a, het:volgende Behalve op het streven naar bekendheid in het, moederland hebben wij ons ook in la spannen om de aandacht op de voortbrengselen van onzen bodem elders te vestigen en het landbouwdepartement heeft geen poging onbeproefd gelaten om in die richting te werken. * In de Memorie van Toelichting op de juist afgehandelde begrooting vond ik vrijheid uiteen te zetten, hoe voor een daadwerkelijke ontwikkeling van onze kolonie eene erkenning en versterking van het oórsprohkeijk gewild zelfbestuur onmisbaar is te achten. Hiermede is geenszins bedoeld het vraagstuk der staatkundige evolutie als afgedaan te beschouwen. Onmiddellijk daaropvolgend dringt zich da vraag naar voren, welke de meest doeltreffende wijze zal zijn om dit zelfbestuur tot ontplooiing te brengen. Zonder andermaal te vervallen in de fout om het een en ander te veel op Nederlandsche leest te schoeien, zal bij het zoeken naar de gewenschte staatkundige vormen eenerzijds naar aanpassing aan het karakter van land en volk dienen te worden gestreefd, en anderzijds tegelijk met de bestrijding van het onevenwichtige, ten aanzien van de samenstelling en de verspreiding der bevolking, het beginsel van decentralisatie ingang moeteD vinden. Wellicht zal de gelgenheid zich voordoen dat, hetgeen ik in deze reeds ten behoeve van Paramaribo heb voorbereid, nog in dit zittingsjaar aan uwe beoordeeling kan worden .voorgelegd. ■■-■••_, In afwachting van de houding, welke' het, opperbestuur tegenover mijne desiderata zal aannemen, zal op wetgevend gebied voorshands slechts datgene in aanmerking komen, waarvan dadelijke vervulling noodzakelijk is." ---