Buitenland. Overzicht. De politieke crisis in Engeland is misschien door de conferentie, welke Lloya George met de unionisten heeft gehouden, iets nader tot hare oplossing gekomen, maar eenig bericht daarvoor ontvingen we tot nu toe ïiiet. We zouden nu allerlei veronderstellingen kunnen gaan maken naar aanleiding van wat men daarover seinde sinds we ons laatste overzicht schreven, maar, gevaarlijk als zulk werkje gewoonlijk is, onthouden we ons daarvan, we zullen definitieve berichten moeten afwachten. Wel mogen we nog even mededeelen hoe men in Engeland zelf in de laatste dagen al meer gewicht aan 'deze crisis is gaan hechten. Algemeen wordt gevoeld, dat de conservatieven zich sterk genoeg gaan achten om weer zelfstandig op te treden in het parlement en bij de' verkiezingen en dat dus sir George Younger bij velen steun heeft gevonden toen hij weigerde om de leiding jajner groep te laten varen. Dit wijst er pp. dat hij van oordeel is, dat er meer onteivreden conservatieyen onder de Unionistei. gevonden worden dan men over 't algemeen wel denkt. Officieel hebben de unionistische mimis^ ters zich voor het blijven in de coalitie met Lloyd George verklaard. En de liberale ministers in het kabinet hebben reeds verklaard om met Lloyd George te zullen gaan als hij aftreedt. Waaruit mag worden opgemaakt, dat Lloytt George met zijn collega's de leiding zullen nemen bij de volgende verlriefcingen, wat voor. de unionisten wel een gevaarlijk geval kon worden. Misschien is *t maar 't beste dat 't eens uitgemaakt wordt ■welke partij in Engeland het sterkst is. Of welke partijen gezamenlijk zullen regeeren. Een coalitie, die meer op vermenging dan partij-samenwerking lijkt, moet op den duur een man als Lloyd George ook niet bevallen. Hoewel gezegd mag worden, dat zijn "rege er ingsdad en wel hebben^ getoond, dat hij de conservatieven niet ernstig als een blok tan het been heeft beschouwd. Voor de buitenlandsche politiek van Engeland zouden we 't — we hebben dit al meer gezegd — betreuren als de conservatieven weer aan het bewind kwamen. Er fclt nu eeh lijn in, die er op wijst dat Lloyd George naar een permanenten vrede stuurt. En als de conservatieven weer aan het bewind komen, dan zijn wij er niet zoo zeker «ran, dat ook zij deze lijn znllen volgen. Eiuropa heeft o.i. belang bij een aanblijven van Lloyd George. Al dadelijk zou men vastzitten met de conferentie te Genua, waarvan de agenda het werk van Lloyd George is, naar men weet. Hij is 't geweest, die eindelijk ook Poincaré tot de erkentenis heeft gebracht, dat er gewerkt moet worden en dat redding van Rusland van groot belang voor Europa ïs. Nu hooren we weer, dat 'de voorbereidende conferentie van ministers van buitenlandsche zaken, die te Parijs zou worden gehouden, misschien alweer wordt verdaagd en dat de bijeenkomst van technische deskundigen te Londen, die de conferentie zullen voorbereiden, ook al weer is uitgesteld. 3a, een bericht uit Italië, dat de datum der conferentie te Genua nog steeds niet is vastgesteld, doet vreezen, dat ook daar Wordt gewacht op het verloop van de crisis fa Engeland en geeft eenige aanleiding tot het vermoeden, dat Poincaré's geheime diplomatie aan het werk is. M Fiume is intusschen weer een staatsgreep afgespeeld. Aanleiding daartoe was de toootrd op een fascist, waarop diens partijgenooten het regeeringsgebouw in Fiume belzetten, benevens het postkantoor. Zij hebben toen èen revolutionaire regeering samengesteld en den gouverneur Zanelli en zijn medestanders tot de vlucht gedwongen. Oorlogsschepen, die op de reede lagen, mengden feddi in den strijd, die nog al bloedig is geworden, men spreekt van acht dooden en talrijke gewonden. Zanella had eerst steun gezocht bij de Kroaten, in de voorsteden, maar ïs later op een bevriende torpedoboot scheep gegaan, waarna de voorloopige (fascistische) regeering de annexatie van Fiume — dat nog altijd een zelfstandige staat heette te zijn sinds het beroemde geval van d'Annunzio — proclameerde, zoodat de stad (Voortaan bij Italië behoort. De nieuwe regeering heeft verder in een manifest de orde pan Italiaansche karabiniers toevertrouwd en aan de regeering van Italië kennis gegeven van het gebeurde. Als de Kroaten en de Servische reg. nu maar met het gebeurde genoegen nemen, wat nog lang niet zeker is. De Duitsche Rijksdag houdt zich, in afwachting van de belastingvoorstellen, die misschien de volgende week aan de orde komen, bezig met het nemen van allerlei andere leconomische maatregelen, noodig geworden door de laatste daling van de waarde der mark. Als dat zoo doorgaat dan blijft het Jand chronisch in een crisis, want dan moet (alles er gaandeweg duurder worden. | Onder de thans genomen maatregelen is jo.a. de nieuwe huurwet, welke de huiseigenaren in staat stelt de huurprijzen dermate f.e verhoogen dat hun in huizen belegd kapitaal een redelijke rente afwerpt. Tevens verplicht de iwel de eigenaren een zeker J-edraj_ voor. herstellingen en onderhoud te reserveeren, zulks om te voorkomen, dat de huizen vervallen. Volgens bericht uit Parijs wordt uit Oppeln gemeld, dat thans het plan voor de ontruiming van Opper-Silezië door de intergeallieerde detachementen en- de overgave van het plebiscietgebied aan Duitschlana 'en Polen door de inter-geallieerde commissie is vastgesteld. Dit plan is naar den Oppersten Raad verzonden en zoodra deze het heeft goedgekeurd, zal aan de Duitsche en Poolsche regeeringen daarvan officieel worden kennis gegeven. In het Engelsehe parlement heeft de afgevaardigde Doyle (een coalitie-unionist) nog eens weer gevraaga naar de berechting van den ex-keizer Wilhelm en andere Duitsche oorlogsmisdadigers, maar natuurlijk weer nul op 't request gekregen. In Marokko hebben de Franschen ditmaal weer eens klop gehad. Een escorte van 30 inlandsche ruiters, onder bevel van twee officieren en een adjunct-onderofficier, is in een hinderlaag gevallen van de opstandige stam der Benichaï, op de grens van de Fransche en de Spaansche zone. Zij zijn allen gesneuveld, doch een officier heeft voor zjjn sterven nog rapport kunnen uitbrengen. --- Binnenland. Rijkszuinigheid. Ambtenaren*van het Rijk, die uit den aard van hun taak in een ambtswoning wonen, wat op zichzelf niet een onverdeeld genoegen is, hebben dezer dagen van of namens den Minister aanschrijving gekregen dat het Rijk voortaan de kosten van waterlevering in dat perceel niet meer voor zijn rekening neemt. De Rekenkamer heeft tegen die uitgave bezwaar gemaakt en schijnt zelfs voornemens het deswege in voorgaande jaren reeds betaalde terug te vorderen. Voornamelijk schijnt dit lichaam het oog te hebben op perceelen waarin geen twee meters zijn geplaatst, ofschoon ook voor den Rijksdienst voortdurend water noodig is, zooals vanzelf spreekt. Hoe het dan nu worden zal, aangezien men toch den ambtenaar niet lcajp belasten met uitgaven die enkel voor den Rijksdienst noodig zijn? Waarschijnlijk zóó dat de zuinigheid de wijsheid bedriegt: er is namelijk een wijziging van het Bezoldigingsbesluit in het vooruitzicht gesteld, hetgeen wel hierop zal neerkomen, dat de bedoelde ambtenaren zich voor die uitgaven een vast bedrag zien toegekend. Bij de bepaling daarvan zal moeten gezorgd worden, dat de ambtenaar er niet op toelegt, hetgeen in den regel zal beteekenen, dat hij er iets van overhoudt. Dit zal nu wel nooit veel kunnen zijSo, maar vele kleintjes maken weer een groote. Had de Rekenkamer niets beters kunnen bedenken om te bezuinigen? Voorschrift van het hebben van dubbele meters bijvoorbeeld? vraagt het „H.bld." --- De „Tubantia”. Naar aanleiding van het onderzoek van de Internationale Commissie inzake den ondergang van het Nederlandsche stoomschip „Tubantia" doet de heer G. C. Post, ex-stoker aan boord van genoemd schip aan 't „Haarl. Dagblad" eenige mededeelingen. Naar zijn oordeel kunnen geen van beide gissingen: dat de torpedeéring een „vergissing" zou geweest zijn of dat het schip met een drijvende torpedo zou in aanraking gekomen zijn, volgehouden worden. — Ik beh, zoo zeide de heer Post, drie jaar bij den torpedodieust van de Nederlandsche marine geweest en ik kan verklaren, dat een torpedo, die oorlogsklaar is en eenmaal is afgevuurd, niet kan blijven drijven. Daar is zij veel te zwaar voor en zeker zijn dat de groote Duitsche torpedo's. Het is ook wensch dijk, dat zij zwik en, anders zou de vijand ze kunnen „oppikken" en profijt er van kunnen trekken of tenminste van haar constructie kennis nemen. En zelfs met een torpedo, die voor oefeningen diende, die niet van een pistool voorzien en daardoor lichter was en' vóór in den hronzen kop, waar anders de springstof zich bevindt, kurk had, is het wel gebeurd, dat zij niet meer boven kwam, maar met een sleepnet moiest worden opgevischt. Een vergissing is ook uitgesloten, want de „Tubantia" was hel verlicht. Het is toch te gek, te onderstellen, dat de kapitein van de U-boot deze zee van licht niet van de omringende diepe duisternis zou hebben kunnen onderscheiden! Laat ik er ten slotte nog op wijzen, eindigde de heer Post zijn mededeelingen, dat de torpedo recht op onze machinekamer, dus op het „hart" van het schip gericht was. Dit is toch wel eeh beetje zonderling van zoon in zn eentje ronddrijvende torpedo! Hulde moet worden gebracht aan den kapitein K. Wijtsma van de „Tubantia", die steeds zijn kalmte bewaarde en altijd op het juiste oogenblik wist te handele*» --- Het boekdrukkersbedrijf. De „Federatie der Werkgeversorganisatie in het Boekdrukkersbedrij f" heeft een brochure verspreid onder den titel „Wat willen wij?" De volgende punten worden een voor een behandeld: I. Een m ensch waardig ( bestaan voor den producent. 11. Een zoo laag mogelijken prijs voor den afnemer. 111. Een keurige afwerking van het product. IV. Een zuinig beheer der productieve kracht. V. Een afdoende rechtspraak voor de behandeling yan geschillen. VI. Een onmiddellijk einde van overbodige staatsinmenging. Onder I worden de vroegere ellendige toestanden in het drukkersbedrij f geschetst, die pas door het minimum-prijstarief uit de wereld zijn geholpen. Voor II wordt het argument aangehaald, dat door drukkerijen, naamlooze yennootschappen, gemiddeld in 1917: 5 1/6 pet., in 1918: 6y5 pet, in 1919: 7 1/7 pet. en in 1920: 7 1/16 pet. dividend werd uitgekeerd; als bewijs voor de onhoudbaarheid der ui-buitingshypothese. Want van flinke reserves, die zouden zijn gemaakt, — zoo vervolgt de broohure — is geen sprake. In de eerste plaats denken de meeste dekkers hela,as nog veel en veel te weinig a_J| reserveeren. En bovendien is het een zeer natuurlijke gang van zaken, dat geen groote reserves worden gemaakt, wanneer een mager dividendje van 7 pet., maar juist wareneer dividenden die vijf of zesmaal zoo hoog zijn, worden uitgekeerd. Men moetdan toch ook wel door een uitbuilingswaan worden bezeten, indien men, nu het cijfer der dividenden te duidelijk spreekt, zich ter handhaving van zijn bewering in eens aan den stroohalm der groote reserves gaat v*st klemmen. ' Als „slotwoord" wordt gezegd: „Ziehier nu in het kort waarvoor de Federatie der Werkgeversorganisatiën in het Boekdrukkersbedrij f met inspanning arbeidt. En wanneer men dit nu vergelijkt met wat er omtrent onze organisatie al niet is gezegd, dan «blijkt zonneklaar, welke fantasieën en wanbegrippen er omtrent ons doel in omloop zijn. Het geheele stelsel van bedrijfsorganisatie, dat wij hebben opgebouwd, wil de belangen èn yan werkgevers èn van werknemers èn van verbruikers te zamen behartigen. Het rekent niet met de belangen van één, maar met de belangen van allen. En daarom maakt dit stelsel aanspraak op de waardeering van een ieder ,die het maatschappelijk welzijn boven alles stelt. Het verdient die waardeering ten volle uit hoofde van zijn ethische en sociale beteekenis. i Is 'een der lezers mogelijk daarvan iïog niet overtuigd? Welnu, dan wende hij zich tot het Bondsbureau der Boekdrukkerijenbonden, Heerengracht 124, Amsterdam. Hij is daar zeker van een hartelijke ontvangst ... tenzij hij niet overtuigd wil Worden." --- Eene uonkere toekomst. lederen dag, schrijft het „Alg. Nederl. Landbouwblad", vinden we in de groote dagbladen de rubriek „Faillissementen" weïïce rubriek in de laatste maanden geregeld uitdijt. Dat bewijst inzinking ia 't zakenleven. En was 't vroeger een witte raaf als een boer failliet ging, tegenwoordig is 'taan de orde van den dag. Zaterdag .18 Februari bevatte de rubriek faillissementen de namen van 13 gestranden, waaronder 4 landbouwers. Zegt*dit ons wat? Op één dag 4 b^e-gij*. failliet! Morgen slaan erw .er andere boeren in de rubriek en zoo zal het wel voortgaan, want overal kraakt het. Spreekt men groothandelaars, grossiers, handelaars in landbouwwerktuigen en soortgelijke benoodigdheden en vraagt, hoe 't met de betalingen der boeren gaat, dan is 't unanieme, eenstemmige antwoord: „Bitter slecht, geld is' niet binnen te krijgen; de kwitanties komen grootendeels onbetaald terug. „En", wordt er dan bijgevoegd, „de tusschenhandel op de dorpen betaalt al even slecht; die zegt niets van de boeren te kunnen ontvangen en dus ook niet te bunnen betalen". --- Bouwvakarbeiders Zater&ig werd te Utrecht onder leiding van den heer L v. d. Wal uit Amsterdam een congres gehouden, belegd door de samenwerkende organisaties van het Bouwbedrijf. De volgende resolutie werd met algemeene stemmen aangenomen:^ Het Congres enz, gehoord de besprekingen, gezien het drijven van den Ned Aannemersbond om voor het bouwbedrijf een verlenging van den arbeidsduur te verkrijgen en de stappen door de Regeering in deze reeds gedaan; verklaart de op het Congres behandelde stellingen te aanvaarden; protesteert krachtig tegen de voor de bouwvakarbeiders beleedigende bewoordingen, waarin het adres van boyengenoemden Bond terzake den achturendag is vervat; keurt het optreden van de Besturen der verschillende bouwvakorganisaties goed en vertrouwt dat de besturen ook in de toekomst al die maatregelen zullen weten te nemen, welke zij noodig en mogelijk achten, om dezen aanslag op den achturendag af te weren en den thans bestaanden arbeidsduur, geregeld in de Arbeidswet van 1919, ongerept te handhaven. In het „St Jozefsgebaurw" te Utrecht kwam tegelijkertijd onder voorzitterschap van den heer A. Alessie de Ned R. K. Bouwvakarbeiderebond „St. Jozef bijeen. In die vergadering werden dezelfde stellingsi» toegelicht en diezelfde resolutie aangenoman met dien verstande dat men in de resolutie de alinea's, die resp. aanvangen met de woorden: „verklaart" en „protesteert" achterwege had galaten. Op de meeste gemeentelijke bouwwerken te Utrecht werd Zaterdagmorgen hij wijze van demonstratie het werk door het overgroote deel der arbeiders neergelegd. --- Het spoor- en tramwegpersoneel. Te Utrecht is gisteren een buitengewoon huishoudelijk congres van de Nederl. Vereeniging van Spoor- en Tramwegpersoneel gehouden. Aanwezig waren meer dan 700 afdeelingsafgevaardigden, vertegenwoordigende 22.792 leden, en voorts ruim 1100 belangstellende ledep. Na uitvoerige besprekingen werd de volgende motie met algemeene stemmen aangenomen: De _ buitengewone algem. vergadering enz., kennis genomen hebbende van de voorgenomen wijzigingen, welke in het ontwerp diensten rusttijden der directie zijn aangebracht, protesteert tegen de nog verdere afwijking voor het spoorwegpersoneel van de normen der arbeidswet 1913 als in de nieuwe regeling vervat; Besluit mee in afwachting van de toepassing der nieuwe bepalingen het daadwerkelijk verzet voorloopig op te schorten en doet in verband.met dp dreigende gevaren reeds in de naaste toekomst een ernstig beroep: 1. op de leden der organisatie om allé krachten in te spannen tot versterking der Nederlandsch" Vereeniging in ledental er. strijdbaarheid van het geheel, zoowel als van elk der leden; 2. op het geheele spoorwegpersoneel om de heerschende organisatorische verdeeldheid te heëindigen (waarvan alleen profiteerden directie en regeering, geholpen door de leiders van „St. Raphael" en Prot. Christ. Bond) en in de eenige eenheidsorganisatie gezamenlijk front te maken ter verdediging en bevordering van de gemeenschappelijke belangen. , , ln zake de pensioenkwestie werd de volgende motie aangenomen: , 'De buitengewone algemeene vergadering, enz., met evrontwaardiging kennis genomen hebbende van het reactionnaire feit der verwerping door de Eerste Kamer van de nieuwe pensioenwet, waarbij de pensioenregeling van het spoorwegpersoneel zal aansluiten, herinnert aan 'de toezeggingen indertijd door de directie der Nederlandsche Spoorwegen na de „compromiskwestie aan de Nederlandsche Vereeniging gedaan in zake verbeteringen der bestaande pensioenregeling voor het spoorwegpersoneel; , „ wijst ten deze bij voorbaat elke poging ai om te „bezuinigen" op pensioenregeling of pensioen!) ijdrage en verlangt als minimum een regeling als in deze wet neergelegd met behoud van reeds verkregen rechten zonder bijdragen van het personeel; en gaat over tot de orde van den dag. De mededeelingen van het H. B. aan het slot der vergadering omtrent de „geheime" maatregelen door de directie reeds getroffen en van het consigneeren van militairen ln verband met gevreesde stagnatie in het spoorwegbedrijf, werden met gelach en gefluit begroet. (De Crt.) --- Uit den Middenstandsraad. Het Algem. Weekblad „De Middenstandsbond" schrijft: In de laatste vergadering van den Middenstandsraad maakten de volgende onderwerpen een punt van bespreking uit. De winstmarge voor den middenstand. Aan de Hetze tegen den middenstand, als zou het deze zijn, die de prijzen hoog houdt, is onlangs nieuwe steun gegeven door een cpmmuniqué van den directeur der Landbouwhandelskamer, die een vergelijking maakte tusschen het verschil in groot- en kleinhandelprijzen voor den oorlog en thans endaaruit de conclusie trok, dat de verbruikers door den middenstand worden afgezet. De Middenstandsraad, in zijn laatste ver- tadering dit punt besprekende, was van oorcel, dat — gesteld al, dat de .verschillen zoo waren als in het communiqué werd aangegeven, wat niet het geval is, — daaruit toch geenszins een zoo voorbarige conclusie mag getrokken worden als in het communiqué wordt gedaan. Ook voor den middenstander zijn de tijden duurder geworden en indien er thans tusschen groot- en kleinhandelprijs een zelfde verschil moest bestaan als voor den oorlog, zou zulks beteekenen» dat de middenstander onvergelijkelijk veel grooter verliezen leed dan nu de landbouwer Beweert te lijden. Het kwijnend bestaan van gemeentewinkels, coöperaties e. d., tegen wie de middenstand moet concurreeren, vormt wel ten duidelijkste een aanwijzing, hoe krap ook nu nog in het algemeen de winstmarges zijn. De middenstand als geheel ontkent ten stelligste zich aan prijsopdrijving schuldig te maken; met name op het gebied van levensmiddelen en algemeene gebruiksvoorwerpen heerscht thans een tot het uiterste opgevoerde concurrentie. Een onderzoek ter zake behoeft de middenstand niet te schuwen; integendeel zou het zeer in zijn belang zijn, indien tot het instellen Van een onderzoek werd overgegaan. Waar nu de laatste maanden van onderscheidene zijden de vraag gesteld is, of tegenover de belangrijke daling in da groothandelprijzen.voor tal van goederen wel een daaraan beantwoordende daling van de kleinhandelprijzen staat, besloot de Middenstandsraad aan den Minister van Landbouw, wiens Departement in de crisisjaren in velerlei soort van bedrijven inzicht heeft verkregen, den wensch te kennen te geven, dat deze een onderzoek zou instellen naar de al of niet juistheid der beschuldiging, dat de middenstand thans onbehoorlijke-winsten maakt. De Raad was van oordeel, dat zoodanig onderzoek het meest loonend* zou zijn, indien het zich niet uitstrekte over allerlei kwaliteitsartikelen, of aan mode onderhevige goederen ,doch zich beperkte tot massa-artikelen van één kwaliteit, waardoor de vergelijking zooveel zuiverder kan worden. Als zoodanige goedeten zijn o. m. te noemen brood, melk, suiker, brandstoffen e. d. < --- Een duur ziekenhuis. We hebben al eens melding gemaakt van de geruchten, dat het ziekenhuis, hetwelk het Rijk te Leiden laat bouwen, ontzaglijk duur wordt. En nu komt de Minister van Onderwijs de juistheid dier geruchten bevestigen. Dr. De Visser schrijft dezen duren bouw toe aan de bijzondere tijdsomstandigheden. In 1914 is met het werk begonnen, met het systeem van openbare aanbesteding moest worden gebroken, voor de betonwerken alleen kon daarop eene uitzondering worden gemaakt In totaal is tot dusver voor dezen bouw ruim 7 mülioen uitgegeven. Hoeveel er iverder nog aan ten koste zal moeten worden gelegd, is uiterst moeilijk te begrooten, omdat materiaalprijzen en loonen nog te weinig vastheid vertoonen en de toekomst geheel onzeker is. Indertijd zijn de totale kosten geraamd op f 5.081.574. Neemt men in aanmerking, dat deze raming dateert uit 1912, dat de bouw eerst na 1914 is aangevangen en dus geheel valt in,den dmirderen tijd, thans is het vermenigvulddgingscijfer wellicht 2*/^ dan zal het totaal kostencijfer thans globaal op 13 _t 14 miliioen zijn te bepalen. Hiervan uitgaande, is dus nog een uitgave van 6 ii 7 miiillioen te wachten, waarin begrepen de kosten van dnrichting en meubileering, nfet die van den weteroschappelijken inventaris, en de v_rp_eg_rig__>eaioodigdhede__, zooals instramei-ten, beddegoed, enz. Voor déze laatste artikelen kan moeilijk een bedrag worden opgegeven. Intusschen js der bezuinigingsinspectie opgedragen te onderzoeken, ttt en- in hoeverre op den verderen bouw bezuinigd kan worden. Ter» aanzien \slt_ de .vermoedeüi.'"* exploitatiekosten wordt ndet over gegevens beschikt, die eea vol doenden maatstaf bieden. Een inrichting van den omvang als het in aanbouw zijnde complex dat zoowel klinieken van verschillende bestemming, als-laboratoria omvat, bestaat elders niet Welke eischen de technische dienst zal opleveren en hoeveel personeel noodi" zal wezen kan eerst later blijken. --- De zaak-Broekhuys Obk de „Avondpost" heeft een onderhoud gehad met den heer Broekhuys, niet in den Haag, waar hij gedomicilieerd is, maar elders (waar, zag hij liever niet vermeld, omdat zijn deur dan platgeloopen wordt). Hij is naar men weet, na zijne invrijheidstelling* dadelijk naar Duitschland en Frankrijk gegaan. Reeds voo*** (rijn arrestatie stond hij in, relatie met twee groote Duitsche en drie. groote Fransche banken. Het plan was voor, een goed deel philantropisch: het delgen van alle oorlogsschulden, door een enorme pre» mieleening uit te geven. Daarnaast zouden natuurlijk de ondernemers een zoet winstje, van ettelijke millioenen opstrijken. In beginsel is tot uitvoering reeds besloten. De zaak staat en valt met de mede-t werking der Amerikanen. Doen die mee, dan, zal met twee a drie maanden de zaak in werking worden gezet. Naast dit plan, waarmee de Rotterdamsche Handels- en Landbouwbank niets heeft uit te staan (Broekhuys denkt alleen een plaats in het bestuur te krijgen), is onmiddellijk de heele organisatie van de nog steeds beslaande Bank, onder directie van Broekhuys^ zelf, weer in werking gesteld. Er wordt een accountant in dienst geno« men. Bovendien zal men voortaan trekken op de Staatsloterij. De heer Broekhuys deelt voorts mede, van plan te zijn, als zijn nieuwe leening lukt, aan Amsterdam het Kunstpaleis te geven, dat den heer Koopman mislukt is. Hoewel vele adhaesiebetuigingen hem aanvankelijk noopten te denken aan een eventueele candidatuur voor de Tweede Kamer, heeft de heer W. Broekhuys ten slotte definitief gesloten dat hij geen candidatuur. zal aanvaarden. --- Een pikant geval. In de Tweede Kamer heeft Donderdag d* heer Kruyt den heer Dresselhu}^ bij d__ns betoog over particuliere gulheid van Rusland geïnferwnpeerd met de woorden: Als de rijken 1000 gulden geven laten zij het voorlezen in een telegram. De heer Dresselhuijs protesteerde aanstonds tegen deze onbehoorlijke aantasting van de goede bedoelingen van gevers. Dit geval is echter nog veel pikanter dan de heer Dresselhuys en de heer Kruyt ook maar vermoedden, zegt ..Het Volk". De uitlating van den heer Kruyt slaat n.l. op een in de Haagsehe Nansen-vergadering ingekomen en voorgelezen t elegram van een Amsterdamsch metaaHndustrieel: Met dank aan Nansen voor zijn arbeid f 1000. Het curieuze van de zaak nu is, dat die metaalindustrieel i 5.... een communist, trouw en bekend bezoeker van alle communis» tische kongressen. --- Kaasvervalsching. Wij vernamen door bemiddeling van „Het Algem. Zuivelblad", schrijft het „Maandblad" tegen Vervalschingen", dat in den laatsten tijd groote hoeveelheden kaas tut de noordelijke provinciën naar het buitenland verzonden worden, voorzien van het Nederlandsche officieele contrölemerk, doch in hooge mate vervalscht met water. „Het komt ons voor, zegt het blad, dat Men deze onverwijld strenge maatregelen tegen dit euvel genomen behooren te worden, daar het hier om niet meer of minder Man om onze zoo goede reputatie in het buitenland gaat. De bepalingen, die ten op« zichte van velvette kaas gelden, berusten, gelijk bekend is, op den eisch, dat zich ia de kaas 40 pet. vet moet bevinden, berekend op de droge stof. Een kaassoort zal derhalve 50, 60 of meer procenten water kunnen bevatten en natuurlijk toch nog voldoen aan den gestelden eisch, mits men maar, zorg draagt, dat de resteerende 50 of 40 pet. vaste stof de vereischte hoeveelheid veï inhoudt. Dat op deze wijze een waterig, af« schuwelijk product — doch toch nog voorzien; van het officieele contrölemerk — den.goev den naam van onze Hollandsche kaas langzamerhand zal vernietigen, behoeft waarlijk geen betoog. Wij bevelen deze aangelegenheid in de „aandacht onzer Regeering aan, die, wij betwijfelen het niet, met bekwamen spoed een einde aan dezen onhoudbaren toestand zal maken." --- Een valsche munter. Men schrijft uit München aan h_t,,H.bld.' dat Greter, een Duitschei*, die gearresteerd werd,, verdacht van het namaken van Nederlandsche bankbiljetten van 200 gulden, aldus 'te werk is gegaan: In December vertelde eea heer, die zich sierteekenaar Karl Michel noemde, verschillende cliché-fabrikanten in München, dat hem door de Nederlandscha Bank was-opgedragen een nieuw bankbiljet te ontwerpen. En daarom moest hij van het meegebrachte gedeelte van het ontwerp een cliché hebben. De firma's in München, die een goede bestelling uit Nederland hoopten, voerden de opdracht onmiddellijk uit. Later bleek dat de teekeningen niets anders waren dan vergrootingen van gedeelten van eea 200 gulden biljet De clichés, die Karl Michel bij verschillende firma's bestelde, zette hij in elkaar en daarmee drukte hij zijn, valsche biljetten. Niettegenstaande alle eliché-fabrikanten een duidelijke persoonsbeschrijving van Karl Michel konden geven, gelukte het toch niet den man op het spoor te komen. Doch een onvoorzichtige opmerking liet hem er in vliegen. Hij had een van deze fabrikanten verteld, dat hij in opdracht van een vreemde regeering bij een bekende Berlijnsche firm» zijn bemiddeling had verleend voor het maken van vreemde postzegels. Uit een onderzoek bij deze firma bleek, ö?t dit juist was en dat de bemiddelaar Greter heette, architect te Aufhausen in Wurtemberg. De bc-« schrjjvmg van dezen man klopte met dia van deu, cUchébesteller iD München ---