Tante Wheesy. TVÏijf.e tante herstelde van hare ziekte. Ons r.l'-er vreugde laa'. zich' heter .gevoelen dan be-«ehr.jven. Onze gedienstigste zorgen -namen op nieuw ennen aanvang ever. als ons onderling krakelen, om- elkander daarin te ovcrtroflen. Mijn neef röki-'KT zeide op zekeren tijd ti mijne zuster b.._gttt._ ,-'"_.. at hij de rentenen vah h-re ix.'.;!:-,!i.<-ge'.':i oh te lapte ..'eer góccT'Hjëgreêp', cri zij zeide öp hare.beurt, dat zq blozen moest over de vletjcrijcn , dit hij jegens * hji.;d.: uil -niet uiij een' erfeiï_Ej__g< ■■ ...-.-.... Ik moet «hier zeggen, dat de ;-.,..zaak, die dit misverstand lussie.Jch ous verwekt* , een groot ongeluk voor ons aden >■•:..; te vuren maakten wij de best vereenigde fanuüe uit, die mui zioh kan voorstellen. Weinige dagen na de gelukkige herstelling mijner, tante., onliiiig ik vau haar het volgende briefje . 'h_J.ii waarde PJ«*f- Wilt gij aanstaanden zondag ,---precies" te vier sren , bij uwe arme eenzsune tante komen eten. Maar ik v. ilde, dat-gij-te--twee uren hier waart. ÏVfilit ik wenschte een bijzonder oJid.erho_.id me», tt te hebben. Breng mij deu öbsarvtttpr mede. Uwe teegenegene T.-nite ■6ÜSAN NA • .V (] lt i;_sV. P. S. -Wees zoo gced ten dambord voor mr te koopen eu mede te hri.._ge;.. Daar ik tegen dien dag mijn vvooi'd had gegeven voor een togt je-op het land, waarvan ik mij veel ' verinaak - voorstelde, alzoo zekere jufvrouw mama Br.AKEX.iUKG , aan welke ik mijn hof maakte, van- de partij zou zijn, kwam mi) deze eilncedijing zeer ongelegen. Echter f>ragt dit bijzonder onderhoud ,'hetwelk zij mij voorstelde, n.ij tot nadenken, eu ik 'besloot Jiet aangename aan het nuttige-op te offeren. Des zondags, nu-t klokslag van twee uren, trad ik de donkere zaal vau mtjné tante WIIÊF.SY kinnen ,-uiet een. dambord in dc eene enden mQba-erttaJtop in de andere hand, Na eenige voorloopige aanvallen van • hoest,-sprak mijne tante nnj in-dezer voege aan: Ti Thomas, ik ben eene armewedmve. Koepel ik slechts een en zeventig jaren oud ben.' gevoel ik mij docr harrlzeer en lijden uitgeput,-eu mque beenderen zullen niet oud wordtro. Maar ik hoop., dat gij «alt trachten , mij het Jevea t" veraangenamen, gedurende denk«:i tet den -laatsten -penning daarover beschikken , tot den laatsten penning, hoort gij , mijn lieve thomas !. .. Als ik stert... O, ik keu lieden, die met ongeduld op dit oogenbkk yvachten., gij zijl het Liet, lieve fr_.oi_.AS. maar ik heb wel gezien, dat gedurende n._jne laatste piekte de meeste van degenen, die mij omringden , niet vau harte naat jiMjue herstelling «Tk moet toestemmen , lieve tante," zeide' ik, « hpewel het mij zeer leed doet, dat ik hieromtrent eveneens denk als gij: en ik ben bij deze gelegenheid verontwaardigr) geweest te zien , hoe ver een laag eigenbelang het natuurlijk gevoel bij hen verdoolde." Hier belette de' aaudoening mij verder te spreken. • Ach, mijn waanle 'TOM ! indien zij allen u gelekeu? Maar wat nood ! zoo veel te erger voor li*n eu zoo veel te beter voor iemand anders," voegde zij er bij, mij op de band kloppende. In dit oogenblik gevoelde ik haar eenige erfgenaam te zijn. « Maar wat ik wilde zeggen , lieve TOM ," vervolgde zij met trederheid, «heden is het de dag, waarop ik gewoon was mijne kleine t'iora (ee_>. leelijke kleine bastaardmops) te lat en -•baden ; en ofschoon bet rle arme eiel nir.l heeft mogen gebeuren , sedert ik weder te Londen ben , zoudt gij wel gelooven , dat mijn bediende mij geweigerd heeft' haar 'heden na<_r de rivier te brengen ?" Op het hooren van dezen trek -van hard* h.r.i;;._.:iu kon ik mijne verontwaardiging niet bedwingen, maar ik trachtte te raden, of dit de geheele grwigtige mededeeling was , die zij Ulij te doen had. « Nu lieve TOM , daar gij lijd in overvloed iufj- , wüde ik u vrtfroekeiï , de goedheid te hebber., de .py te «schalen , waren uitmuntend eu aangeiyiain om bel gezelschap, hetgeen ftfeh i.-of,. -maar dié van de 'aa'al óiijilêr Haute gölcLeu in niets naar dezelve. 'ViCsAt s te vier rtrea zat ik' aan eene kleine vierkante tafel , tegenover mijtte tante wni.WY. 'One r.taal bestond iv t.aen geblWdcn schap-nbout, i..: , , waarvan iv v.A al keer h:;d , drie aardappelen , et-no vette in-Xiding, en e.r.e in de naaste hevberg gekochte flesch cider. Wij blo ven niet lang aan tafel en zij verzocht' mij vervolgens den Qheervutèr ovcrluid telenen. Daar-ik eenige der minst beduidende artikelen wilde overslaan.; riep mijne tante: «leest gij aldus de nieuwspapiexen 't Indien deze tunk te mocijelijk voor u is, zal ik trachteH een' anderen lezer te vinden. Ach had ik slechts een' -zoon _ ik ben Maar .eene arme eenzame weduwe, maar ik kan over mijn verwegen beschikken , zoo als mij• goeddunkt, en .... WeJ torn .' ik geloof, dat gij weder wtit beginnen ; lees dan volstrekt alle.-, van het 'begin tot het einde." Ü. begon dus met de lange lijst van verleende octrooijcn en geneeskundige aankondigingun, en )as voort tot aan de-onderteekening-van den redacteur en vee dan di-ukker. Naardien mijne tante -te tien uren Daar bed ging, -kreeg ik ten half tien ure raiju -dscheid, niet zonder dat mij vooraf aanbevolen was geworden mijn werk van den volgenden dag niet te vergeten. Ocs anderen daags 's morgens verontschuldigde ik mij bij Vlejufvrouw BRAK.ENBURG, zeggende, dat eene zaak van gewigt mij beroofde van het vermaak haar naar de tentoonstelling-te vergezellen, maar dat ik hoopte., dat zij mij zulks zeu willen vergoeden door mij tee te staan , haar dien avond naar den schouwburg te geleiden, hetwelk zij met veel bevalligheid aannam. Te. twee uren precies begaf ik mij naar mijne tante, ten half drie was ik druk bezig met de aangename bezigheid haren be_likten hond te wasschen, en te .dtie.urca, was ik Weder inde zwaixe zaal. « Kunt gij dammen , Tont ?" vroeg mijne tante.' « Neen," antwoordde ik, ac tot mijne groote spijt." .. . Wel nu, dewijl, gtj lust hebt het te Iseren ," zeide mijne tante, 'kom van avond te zes uren bij mij thee driuken, ca ik zal er ju les ia geven." «• Ongelukkig voor mij, tante, heb ik beden avond eene dame beioof.J haar naar den schouwburg te geleiden, en ik kan mij , zinder de wJvoegelijkl.eid te schei-dei., daarvan niet ontslaan." « Zeer goed, mijn lieve, de hemel beware mij, u in uwe vermaken te storen. Ik zal mrja brst doen voor beilen avond een Ander gezelschap te vinden. Gij weet toch., datikovec mijn vermogen kan .beschikken.," enz. Deze enkele woorden bragtea mij steeds tot inkeer. Ik ging in der h.wut Me jufvrouw BRl— KENBURG eene verwarde historie vertellen. om deze tweede verbreking van mijn gegeven woord' 4e verontschuldigen en te zes uren was ik tsa dienste mijner tante. «Gij hebt een' goeden aaÉl eg, torn ," z'ide mijne tante, nadat wij meer dan twintig partijen om eerP stuiver bj hei licht eener enkele kaars gespeeld hadden, n Kom morgen op iicue'Jda uur weder, om uw vcrhadHe zoeken." ik had zeven stuivers verleen. Verscheid on maanden verliepen aldus voor m_j in eene volslagen {.Mn id. I- moest alle Zaturdagén alles laten liggen, om Fiom u:>.ar de gracht ia het i-nl. te breugeu _ alle zou-i..;;.;;. een? echapc-ibuut eten . cider driukea en den Observator lezen ; tl de overige dagen -«er week vnn ze;. tot-acht dammen, ca telkens, wanneer il; beproefde mij va:i deze lirannij te onttrekken, waren ide bedreigingen mijner tante genoegzaam «ota - nui weder onder het juk te brengen. Te midden dezar beaigbeden . die mij vol— [strekt van mijne studiën uilw_...en," vond ik -echter miftdel a.fii.Y _.i.A'.Er.;.'ji.fj dikwerf' ta zien, zoodanig, Üat i-a "Verloop van eenigen it;d 4mhv vader raij ïvoeg oi i!c ernstige voorj namens omtrent zijne dochter had. Ik nuti-woord.le., da', al mijne eai-xuoht bestond in haar te trouwe;»,vic.ul dat ik haar tcetler beuiinUc. « Wel mi," zeide de Heoi- -Rit MtEKBURG , toi_stemt, u een hpl-O^riijk liuvi'ehjlisgoed te 'ver/.ikeven , zai ïk- a dat oütgeven, en kak ia. oj) den koop toe. Denzelfden avond bragt ik de vraag wegens het {.uweiijk -bij mijne tante op het t.iprjt. -« Hoe ," riep zij nit, t> gij trouwen ! En wat zou er dan van mij worden? Wie z.d iüj'_tt:-zelsehap houden en voor -mijne.] -oud- ■ ; ia» zorgen ? M-aar het _i_j zoo , I.cat :mj oiaar als eene verlatene sterven ; ik z.d . slechts om •eene dienst verzoeken. VYe^s zoo* goed, als gij heengaat, bij mijnen IS-3-aris aan le gaa-;, ■en hem te verzoeken , morgen bij mij lekom ;at • alzoo ik eenigo veranderingen iu-zeker iustru^ ment te maken heb." Deze weinige woorden waren genoegzaam om mij tot rede te brengen , èn ik .arzekerde mijnetante , dat ik er nimmer toe zou overgaan , mij zender hare 'toestemming in het huwelijk te begeven. <■ Heel goed ," zeide "zij. »Gij kunt trotiwul als ik er niet meer zijn zal. Helaas, gij zult niet lang meer wachten." Drie jaren daarna was mijne tante nog vol levenskracht, ende Heer Bt lCES.__T3lj.Gsoh >nk dc hand zijner dochter aan mijnen medeminnaar.' Ik verloor mijne minares en Van tijd tottijd al mijne-vrienden. Alleen mijne tante whï.esï' bleef mij over. Het eene jaar verliep na hot andere. Alle zondagen moest ik mij den Schapenbout en alle zaturdageu het baden van den hond laten Welgevallen', want /Varahad eene lange rij van opvolgsters. Den 2 Junij i3.li leefde mijne tante nog. Zij was zeven eu negentig jaren oud en ik twee e« vijftig. Mijne medeverwanten waren allen overleden en ik bleef dc eenige erfgeuaam mijner tante. Deu n Jnnij vond men haar-dood in haar lied. Haai* testament werd geopend. Zq had al-hare goc-. deren vermaakt aan openbafre gestichten vaa weldadiglieid , en aan mij het dambord-, waaromwij zes eu twintig jaren gespeeld hadden. ---