BESTUUR EN FINANCIEELE OPZET. Het derde hoofdstuk is gewijd aan de inrichting van het bestuur en den flnancieelen opzet van het R.E.T.I. In het Rapport, aldus Gedeputeerden, wordt een bestuursinricnung bepleit, waarbij de Provincies weinig te zeggen hebben en veel te betalen. Aan salarissen zal f 18000 uitgegeven worden, terwijl er maar f 5500 voor werkkapitaal wordt genoemd. Bij de eerste besprekingen werd gesproken van een secretaris met een salaris van f 4500. Dat is f 13500 salaris minder Was toen het werkkapitaal zooveel hooger? Ook de verdeeling der aandeelen, der j aarlij ksche bijdragen is niet, naar het inzicht van Gedeputeerden, in orde Friesland zal in de eerste vijf jaar een halve ton moeten bijpassen en dan verder per jaar fB2OO. In het rapport wordt echter niet gesproken van verdere kosten, hoewel het rapport wel spreekt van ruilverkaveling, grondverbetering, uitbreiding cultuurgronden inpoldering van Lauwerszee en Waddenzee, enz., dingen, die de R.E.T.1., naar Gedeputeerden meenen, nooit tot stand kan brengen. Gedeputeerden wagen zich aan geen raming der kosten, maar de raming der commissie deugt niet, omdat ze geen rekening heeft gehouden dat aan de R.E.T.I. een R.E.B. vastzit. Hierna komen Gedeputeerden tot hun samenvattende conclusies met afwijzend advies --- FEUILLETON HET GEHEIM VAN DE ZEVEN SCHOORSTEENEN door AGATHA CHRISTIE (Nadruk verboden). TWEEDE HOOFDSTUK. Een jonkvrouw in nood. 3) fir~ Zo°. dat is dat, zei Anthony, terwijl hij •Jn glas op tafel neerzette. Met welke boot as lij van plan te gaan? ~~ Met de Granarth Castle. nrTr passage natuurlijk op eigen naam ge- Jiir. en* Dan doe ik het beste, om maar als m "my McGrath te gaan. De paspoort-sere-Üjdre-Üjd is toch achter den rug, niet? «teek al was '* niet zoo! We liJken geen din_ _. elkaar en toch zouden we op zoon 1.78 .dezelfde beschrijving krijgen. Groot kin' ar bruin, oogen blauw, neus gewoon, 'n gewoon teuse?,e _ * kon wel een beetje complimendan V, •'e nagaat dat Castle uit meer heeft ndei*d sollicitanten mij gekozen flito _"". om niijn aangenaam uiterlijk en ?? manieren. grinnikte. Van_r_ n die aangename manieren heb ik __. ?„ n een staaltje gezien. Anthn naar de binnenlanden. op en ony stond weer op en begon de kamer Waren te looPen. Zijn wenkbrauwen Paar mi gefr°nst en het duurde wel een _ "*- Z_T U.*n' voor niJ begon te spreken. <- parif Jlmmy, zei hij toen, Stylptitch is gestorven. Waarom worden zijn "-•est-urd. vla Afrika van Parijs naar Londen — na. sch-udde hulpeloos zijn hoofd. ,- WaLWeet ik niet- Pakt en?"1 hebben ze 't niet netjes inge- P« post verzonden? — Dat heb ik me ook al afgevraagd, 't Zou heel wat normaler geweest zijn. ... _ - Natuurlijk weet ik wel, ging Anthony voort, dat het koningen en koninginnen en verderen hoogwaardigheidsbekleeders bij de wet o nee bij de etiquette, verboden is, om iets'oo de'eenvoudigste, meest logische manier te doen. Daarom had je vroeger de heeren „Boodschappers des Komngs*. Die kresen dan bij wijze van Sesam, open u, een legelrfng mee, 's Konings ring! ü kunt doorgaan Edele Heer! En meestal was die Edele Heer dan de bandiet, die den ring gestolen had Ik heb me er altijd over verwonderd, waarom de een of andere verlichte geest er in die dagen niet opgekomen is om een stelletje duplicaten te maken — een dozijn ol een half dozijn, en die dan aan den meest biedende te verkoopen. Ze hebben in de middeleeuwen deksels weinig initiatief gehad. Jimmy gaapte. . — Mijn opmerkingen over de middeleeuwen schijnen je maar matig te interesseeren. Laten we het dan maar weer over graaf Stylptitch hebben. Als die je duizend pond cadeau had willen doen, had hij ze je in zijn testament kunnen vermaken. Gelukkig zijn we nog niet te trotsch om een erfenisje te accepteeren. De man moet niet goed in zijn bovenkamer geweest zijn. — Tja daar lijkt het tenminste 0p.... Anthony fronste zijn wenkbrauwen nog sterker en zette zijn wandeling door d. kamer voort. Heb je 't ding gelezen? vroeg hij opeens. — Welk ding? 't Manuscript natuurlijk. — Beware me, nee! Waarom zou ik — iemand als ik — iets dergelijks gaan lezen? Anthony glimlachte even. _ Ik wou 't alleen weten, anders niet. Je weet toch ook wel, dat memoires dikwijls hoopen moeilijkheden veroorzaken. Indiscrete onthullingen en dat soort dingen meer. Je hebt van die menschen, die er een soort van genoegen in scheppen, nadat ze éérst hun heele leven lang zoo gesloten als een bus geweest zijn, na hun dood de lont in het kruit te gooien. Van te voren zitten ze dan zeker bij die gedachte te gnuiven! Wat voor soort man was die graaf Stylptitch, ■ Jimmy? Je hebt hem gezien en jij hebt hem gesproken en'je hebt nogal menschenkennis. Zou 't kunnen zijn, dat hij er een van die stiekeme soort was? Jimmy haalde zijn schouders op. — Moeilijk te zeggen. Den eersten keer had hij hem, wat je noemt, óm en den tweeden keer was hij op end' op de gedistingeerde oude heer, die me kwam bedanken en die me complimentjes stond te maken tot ik me geen raad meer wist. — En heeft hij niets gezegd, toen hij dronken was iets interessants, bedoel ik? Jimmy zocht, met gefronste wenkbrauwen, in zijn herinnering rond. — Tja, dat hij wist, waar de Koh-i-noor was, diepte hij toen twijfelend op. — Dat weten we allemaal, zei Anthony. In den Tower als ik 't wel heb. Achter dik spiegelglas en tralies en met een half dozijn heeren in bal-masqué-pakjes er omheen om op te passen, dat je niets wegpakt. — Zoo is 't, stemde Jimmy toe. — Heeft hij nog iets meer van dien- nonsens gezegd? Bijvoorbeeld dat hij wist in welk museum de Wallace-collectie ondergebracht was? Jimmy schudde van neen. — Hm! zei Anthony. Hij stak zijn derde sigaret op en begon weer de kamer op en neer te loopen. — Je leest zeker zelden of nooit een krant, hè? vroeg hij na een paar minuten. — Nee, tenminste zoowat nooit, bekende McGrath nederig. Dr staat gewoonlijk niets in dat mij, barbaar, interesseert. — Gelukkig dan dat ik wat geciviliseerder ben. In den laatsten tijd wordt Herzo-Slowakije telkens genoemd. Allerlei beweringen over een herstel van het koningschap. — Hm. Nikolaas IV zelf had geen kinderen, zei Jimmy. Maar daarom hoeft de Obolovitch-dynastie niet uitgestorven te zrjn. Er zijn waarschijnlijk hoopen en hoopen jonge exemplaren, neefjes en nichtjes in den eersten of tweeden of zooveelsten graad. — Dus 't zou niet bepaald moeilijk zijn, om een presentabelen koning te vinden wil je zeggen? — Ja, zei Jimmy. En 't verbaast mij eerlijk gezegd niets, dat ze genoeg van die republiek beginnen te krijgen. Voor een volbloedig, actief volk als die Herzo-Slowaken is 't. meer dan sneu om op presidenten te moeten schijf-schieten, als je aan koningen en koninginnen gewend bent. En nu wij 't toch over koningen hebben, moet ik je nog iets vertellen wat Stylptitch dien bewusten avond ook losgelaten heeft. Hij zei dat hij de bende, die hem aangevallen had, kende, 't Waren vasallen van koning Victor, zei hij. — Wat!! Anthony draaide zich met een ruk om. De energieke mond van McGrath verbreedde zich in een grijns van vermaak. — Wat bijt jij opeens fel, Gentleman Joe! zei hij quasi-verbaasd. — Klets niet, Jimmy! Je hebt zonder dat je 't wist iets héél belangrijks gezegd. Hij ging naar het raam en keek een poos zwijgend naar buiten. — Wie is die koning Victor? vroeg Jimmy. Een Balkan potentaat? — Nee, gaf Anthony langzaam ten antwoord. Dat slag koning is hij niet. — Wat is hij dan? Een poos lang bleef het stil. Dan keerde Anthony zich naar zijn vriend toe. — Hij is koning van een langvingerige bende, Jimmy. De beruchtste juweelendief van de heele wereld. Een moedige kerel, een echte durfal, die voor niemand en niets bang is. Koning Victor is een bijnaam van hem — onder dien naam kennen ze hem in Parijs. Daar had hij zijn hoofdkwartier. Daar hebben ze hem ook gevangen genomen en voor zeven jaar veilig opgeborgen. Hij had levenslang verdiend, maar het feit waarvoor hij het verdiend had, kon niet bewezen worden. Hij zal nu wel gauw op vrije voeten komen, als hij het tenminste al niet is . Worden. Ook zou men den dienst der "J«sn4jverheldsconsulenten' kunnen uitbreien *n reorganiseeren. --- GEEN BESTRIJDING VAN DE WERKLOOSHEID? U_ a"eS' is «de deel zai vaeA__\ g™gden_ Maar het tegendoor de rationaih_ri_ ?P ?et Pfetteland is werkloosheidsmagstuï 'Llbedr«™n het -.■.ik nijpend geworden. _ev_nd l_, -" WC instit«»»t. voorlichting -rlivenK TdC rati«~aliSatie in de beamen bevorderen en daarmee de werkloosier,; DeM artsen« *-l de genezing tegen- dJ. _. fle_ komt daarbij het vraagstuk van d_ck ï r Producten, waardoor de handen ans uit haar verband gerukt zal worr 1 en het kwaad in andere takken dubbel inrif eert* °f het zal gaan als met de nieuwe naustrie in Limburg, waar men de zaak [noest stopzetten, omdat men de producten niet kwijt kon. Werkloosheid kan men bestrijden door de productiekosten op hetzelfde peil te brengen als in het buitenland. Die zijn hier nog te hoog. --- FELLE KRITIEK. Trouwens zullen R.E.T.I. en R.1.8. iets worden, dan moeten de belanghebbenden meewerken en daarvan merkt men niets. Men zal aan de slappe en niet voor hun taak berekende „broeders" geen gratis adviezen geven, om de concurrentie tegen zichzelf nog moeilijker te maken. Men zal de met zooveel zorg en moeite verkregen ervaringen niet aan derden afstaan. Dit instituut moet dan ook wel leiden tot Staatsexploitatie en Staatsabsolutisme. Het geheele rapport is een product van theoretische waarde uit de studeerkamer, uitgewerkte geleerdheid uit het buitenland (Engeland en Amerika) vol met vreemde termen, die wanneer ze in het Nederlandsch worden vertaald de meest doodgewone dingen aanduiden. Alles hangt in de lucht en het is beter maar eens toe te kijken voor men het geld eraan waagt. Onze provincie in elk geval heeft geen behoefte aan zulk een experiment. De samenstellers van het rapport geven zelf toe, dat ze zelfs in groote trekken niet weten wat het kosten zal. Ze zeggen „Wacht maar af". Dat zal Friesland doen. Nadat Gedeputeerden dan er verder op wijzen dat men geen specialiteiten uit Friesland heeft gevraagd naar het agrarische vraagstuk, vragen ze of de resultaten in andere provincies geheim zijn omdat men daar niets van hoort. Verder gaan Gedeputeerden uitvoerig in op de vraag of in Friesland zulk een instituut waarde kan hebben, waarbij ze dan dikwijls de woorden van prof- van Os aanhalen, waaruit blijkt dat het alles perfect in orde is, wat onderwijs, voorlichting, techniek en het zoeken van afzetgebied betreft. --- Luxor-Frigge Het besluit inzake wijziging van het stemrecht ingetrokken Onder presidium van den president-commissaris, den heer D. v. d. Woude, werd Zaterdagmiddag een druk bezonnte vergadering van aandeelhouders dèr N.V. Groninger Bioscoop-Theater „Luxor"' gehouden in het hotel Frigge. De directeur, de heer J. P. Rust, gewaagde in het jaarverslag van gunstige resultaten over het afgeloopen jaar, ondanks het feit, dat de onkosten waren gestegen. Hij eindigde met de opmerking, dat het beseft dient te worden, dat men het amusementsbedrijf niet tot in het oneindige kan belasten en dat verlaging der reeds bestaande lasten een dringende eisch is. Op een vraag van den heer Erenstein werd geantwoord, dat in het als exploitatiewinst aangegeven bedrag is begrepen de belastingreductie over de jaren 1932, '33 en '34, waaruit volgde, dat de eigenlijke winst plm. f 27000 is. De voorzitter stelde hierna aan de orde het voorstel van commissarissen tot intrekking van het besluit van 9 November j.1., waarbij het maximum-aantal stemmen per aandeelhouder is vervallen en dus houders van vele aandeelen evenveel stemmen zullen mogen uitbrengen als zij aandeelen bezitten Spr. zei, dat dit voorstel is gedaan, niet omdat commissarissen van oordeel waren, dat het genomen besluit onbillijk zou zijn, mt.ar omdat zij boven alles een goede verstandhouding in de N.V. wenschen te bestendigen. Hierbij liet hij een woord van ernstig protest hooren tegen het feit, dat men de interne aangelegenheden der 'vereeniging heeft gepubliceerd, wat hij tot schade van den goeden gang van zaken achtte. Het voorstel werd zonder discussie en stemming aangenomen. De agenda bevatte voorts goedkeuring van balans en winst- en verliesrekening met besluit om dit jaar geen dividend uit te keeren, doch de winst voor afschrijving en reserveering te besteden. Op vragen van drs. H. G. v. d. Rijn zette de voorz- uiteen, waarom dit voorstel is gedaan, maakte de heer v. d. Rijn op de afschrijvingspolitiek en oyer het salaris der directie, wat het laatste betreft kreeg de heer Van dar Rijn de toezegging, dat dit eens ernstig zal worden bekeken. Mr. N. Hazewinkel besprak het exploitatiesaldo naar aanleiding van het feit, dat daarin de toevallige bate van terug ontvangen belastinggelden bleek te zitten. Spr. vroeg of in het vervolg de winst- en verliesrekening als exploitatie-saldo het zuiver zakelijk winstsaldo kan bevatten, terwijl extra baten en lasten dan apart vermeld worden op de winsten verliesrekening, zoodat men een zuiverder beeld krijgt van den werkelijken stand van zaken, waarbij hij opmerkte, dat een specificatie van de onderdeden van het bedrijf door hem niet werd gewenscht. De president zegde toe, dat commissarissen deze kwestie nader met den accountant zullen overwegen en zullen nagaan of inwilliging mogelijk is. Nadat de voorstellen zonder stemming waren aangenomen, richtte de heer J. E. van Hasselt het woord tot de Commissarissen en oprichters. Hij constateerde, dat de zaak op voortreffelijke wijze is geleid, dat er in 18 jaar ruim f 73000 is gereserveerd en gemiddeld aan dividend is uitgekeerd op de gewone aandeelen 4 pet. en op de preferente 5 56 pet. Ook de tegenwoordige directie bracht spr. hulde. Hij wees er op, dat Luxor-Frigge een der eerste zaken op haar gebied in Nederland is en legde in het bijzonder den nadruk op het feit, dat Commissarissen voor al hun werk slechts een belooning van gemiddeld f3OO per jaar hebben ontvangen. De heer Van der Woude dankte den heer Van Hasselt voor deze waardeerende woorden, waarvoor, naar hij verklaarde, commissarissen zeer erkentelijk waren. De heer Hamming werd vervolgens met 175 stemmen tot commissaris herkozen. Er waren 78 stemmen op den heer Erenstein uitgebracht en 1 stem blanco. Het laatste punt: benoeming van den heer J. Dömmering tot vierden commissaris gaf nog aanleiding tot eenige discussie. Aanvankelijk deelde de heer Van der Woude mee, dat hij het plan had na de vergadering als commissaris te bedanken. Toen hier tegen uit de vergadering ernstig bezwaar werd gemaakt, liet hij zich overhalen nog een jaar aan te blijven. Het voorstel werd nu in tweeën gesplitst. Met 154 tegen 87 werd besloten een vierden commissaris te benoemen, waarna de heer Dommering zonder stemming als zoodanig werd aangewezen. --- — Ik dien m'n tiende maand nU bij de infanterie. — Kolossaal wat een geduld; ik houd het in mijn diensten nooit langer dan een maand uit. (Vendémiaire), --- SAMENWERKING AFGEWEZEN. Dan bespreken Gedeputeerden de vraag of men samen moet werken met Groningen en Drenthe. , , . Het verschil tusschen deze drie is te groot. Drenthes provinciale financiën staan èr niet best voor, van Friesland, dank zij de zuinigheid, zijn ze gezond. Friesland is uitsluitend agrarisch, Groningen is voor een groot deel een industrie-provincie. Volgens prof. van Os staat het er met de voorlichting op industrieel fjebied in deze provincie lang nipt goe. voor, voor Friesland is prof. van Os'«et eerbied vervuld Is dat misschien een pluim, opdat Friesland mee betalen zal? Volgens prof. van Os mist men in Groningen een bewust en _oed georganiseerd streven om de bedrijven verder te ontwikkelen. Gedeputeerden van Friesland meenen dat uit dit alles voortvloeit, dat men deze provincies niet op voet van gelijkhe-dl kan behandelen, en dat men op die basis ook niet kan samenwerken. --- THIJS IJS BESTRIJDT DE REUZEN VAN PAKKIJS 15. — Thijs kroop op zijn knieën langs de reuzen heen; dat stoorde hen volstrekt niet in hun slaap naar 't scheen. Gansch ongestoord kroop hij dus voort, tot hij in 't achterst van de grot dan kwam, waar hij verbaasd een vreemd tooneel in oogenschouw nu nam. Daar stond een lang en leelijk. heer; hij zwaaide met een stokje heen en weer over een kom, gevuld met slijk. „Nu ik zoo naar hem kijk", dacht onze Thijs, „denk ik, dat hij is toovenaar Pakkijs!" Pakkijs — hij was het heusch — maakte allerlei gebaren; en hij mompelde: „Akikokukokaren! Dit slijk, dat 'k bij een slootkant vond, toover ik weer tot een toovergrond. Ik werp er groote laarzen in; dan neemt weer 't reuzenkweeken 'n nieuw begin. Ik krijg geen reuzen zonder grond en zonder laarzen — Abibobubobaarzen!" Toen Thijs de woorden zoo vernam, was het, dat hij op een gedachte kwam; hij wist nu plotseling hoe hij de reuzen kon verslaan en ving onmiddellijk met het volvoeren van zijn plan dan aan. (Morgenavond vervolg.) --- De omzetbelasting en het publiek Moet den kooper in rekening worden gebracht Het is de nadruKkelijke bedoeling van den wetgever geweest, dat de omzetbelasting niet door den fabrikant of door den wederverkooper zal worden gedragen, maar aan het koopend publiek in rekening zal worden ge- Dracht. Gebleken is echter, dat in strijd met de bedoeling de omzetbelasting vaak zwaar drukt op de bedrijven, wijl de winkeliers die belasting voor hun rekening nemen, hetzij uit concurrentie-overwegingen, hetzij door den consument gedwongen. Deze omstandigheid is voor den Middenstandsraad aanleiding geweest om aan de Middenstandsbonden in overweging te geven hunne leden te wijzen op het onjuiste van zoodanige concurrentie, die bovendien oncontroleerbaar is, en aan dezeri met aandrang te verzoeken daarvan af te Zien, daarbij het vertrouwen uitsprekend, dat dan ook de ongeorganiseerden die gedragslijn zullen volgen, en dat, mochten onverhoopt sommigen blijven voortgaan met te annonceeren, dat omzetbelasting niet wordt berekend, hopend daardoor klanten te trekken, de consumenten zich juist van zoodanige winkeliers zullen afwenden. In de tweede plaats heeft de Middenstandsraad er de Bonden op gewezen, dat veel antipathie tegen de omzetbelasting bij het koopend publiek kan worden voorkomen, indien door allen bij het in rekening brengen van de omzetbelasting eenzelfde methode wordt gevolgd. Naar het den Raad voorkomt ware het wenschelijk, dat de geheele middenstand besloot de omzetbelasting in den prijs te calculeeren en niet afzonderlijk uit te trekken bij levering aan' particulieren, tenzij de belasting in den vorm van opgeplakte zegels is voldaan. De Mid_enstandsraad vertrouwt, dat door een en ander zal worden bereikt, dat de omzetbelasting door de consumenten zal worden betaald. ---