DONSJE IS ZOEK De avonturen van twee konijntjes Heel diep onder den grond lag het konij-nenholletje waar Hip en Trillip, .dehelden van dit verhaal, woonden. Ja, er woonden natuurlijk nog veel meer konijntjes, want Hip en Trillip waren slechts twee broertjes uit een talrijk konijnengezin. Maar van Hip en Trillip wil ik nu toch wat vertellen. Zij waren, om aoo te zeggen, de belhamels van het konijnendorp en ze beleefden dus nogal eens wat. En hun grootste avontuur begon al dadelijk erg spannend. Op zekeren dag was het heele konijnenhol in rep en roer Vader had van zehuwachtigheid zn das zelfs verkeerd gestrikt, iets wat hem anders nooit overkwam, want hij was heel precies, als het zijn kleeding betrof. Moeder had van schrik vergeten knulletjes en worteltjes te gaan plukken, en de kinderen piepten maar door elkaar. Natuurlijk is het piepen bij de konijntjes, wat het praten bij ons is, dus je kunt wel begrijpen, wat een drukte er in het holletje was. Trouwens, het heele konijnendorp stond op stelten, en bij de familie Pluim, die onder een wortel van een grooten beuk woonde, was het wel het allerergste. Mevrouw Pluim jammerde onophoudelijk en dé kleine Pluimpjes huilden al even hard mee. Geen wonder ook, want er was iets vreeselijks gebeurd! Het kleinste Pluimpje was weg uit het hol! En niet zoo maar eventjes weg, maar voorgoed weg. Of ze weggeloopen, meegepakt, verdwaald of gestolen was, of ze eigenlijk nog wel leefde, wist moeder Pluim niet eens. Ach, en t was nog wel de jongste, een der allerliefste konijnenkinderen, die men zich kon indenken. O, o, wat een schrik! Hip en Trillip, die neefjes waren van de Pluimpjes, en die dus het verdwenen fcleine konijnenmeisje, dat Donsje heette, goed kenden, moesten er haring of kuit van hebben. Zooiets zeggen de menschen immers, als ze eens precies willen weten, hoe iets gebeurde. Nu, Hip en Trillip sprongen het holletje uit en liepen vlug bij tante Pluim aan, die nu opnieuw alles nog eens moest vertellen. Ze was, terwijl alle kinderen naar het konijnenschooltje waren, even weg geweest om wat spruitjes te halen van het land van boer Teunis. En toen moeder Pluim terug kwam, was Donsje verdwenen. Geen spoor, niets was er van Donsje te ontdekken. — Kon het de vos geweest zijn.... de vos, die al zooveel op zn geweten had? Werd er gevraagd en gegist. Had de boer of een van zijn kinderen Donsje gevangen? Was ze misschien alleen maar wat afgedwaald? En dan was er nog de mogelijkheid van den jager.... Brrr.... als ze daaraan dachten, rilden alle konijntjes. Maar neen, zooiets was eigenlijk onmogelijk. ledere jager moest toch dadelijk zien, dat Donsje meer dons dan vleesch was. En dan, ze was nog zoo klein als een speelgoedkonijntje. Intusschen kwam men met al dat raden en gissen niet veel verder, er moest gehandeld worden. Bovendien konden Hip en Trillip het gejammer van moeder Pluim niet langer aanhooren. — Weet u wat, tante, zei Hip, wij gaan Donsje zoeken. En we zullen haar bij u terugbrengen, levend 0f.... Maar dat sprak Hip niet meer uit, toen hij zag, hoe moedertje Pluim snikte en haar tranen wegveegde. — Ach, jullie zijn dappere jongens, zei 2e, als het jullie werkelijk gelukt, Donsje weer hier te brengen, geef ik een feest en krijg je iets héél moois. — Afgesproken, riepen de konijnenjongens, en weg waren ze, om vader en moeder van hun plan te vertellen. Nu, moeder was er niet zoo bijster mee ingenomen, dat kun je je wel indenken. Want al waren Hip en Trillip soms echte rakkers, toch zou moeder Pluim ze niet graag hebben willen missen. Ze waren nog maar kleine konijnenjongens, al waren ze niet zóó klein als Donsje, die ze nu wilden gaan zoeken. Vader Pluim gaf, zonder zich lang te "bedenken, zijn toestemming. — Een konijn moet ook eens wat durven wagen, zei hij en ik ben blij, dat mijn jongens zoo flink zijn. Van dat iederen dag weer in het koolveld zitten en zonder moeite aan den kost komen, wordt een konijn suf en slaperig en wordt zoo een gemakkelijke prooi voor zijn vele vijanden. Neen, laat mijn jongens maar gerust een avontuur beleven. Vader gaf Hip en Trillip de noodige wenken tot voorzichtigheid, zei, wat ze wèl en wat ze niet mochten doen, en gaf ze elk een f linken knapzak met spruitjes, koolblaadjes en worteltjes mee. Moeder Pluim gaf ze tot afscheid een konijnenzoentje en snikte luid.... Toen Hip en Trillip eindelijk vertrokken, was het al bijna donker geworden. Dat vond Trillip wel niet zoo prettig, maar toch werd besloten, niet langer te wachten. — Allereerst naar den vos, fluisterde Hip. Bij de gedachte aan den vos moest Trillip even griezelen, maar moedig greep hij toch Hip's poot, en daar ging het dan. 't Was nu avond geworden, maar gelukkig scheen de maan, zoodat zij den weg goed konden zien. Wel schrok Trillip af en toe van zijn eigen schaduw in het maanlicht, en dan bonsde zijn hartje soms zóó erg, dat Hip het bijna kon hooren. Toch wilde ook Trillip niet laf zijn, en hij stapte dus flink mee. — Aan het einde van het bosch woont de vos, zei Hip. Als we geluk hebben en hem niet thuis treffen, kunnen we zijn hol doorsnuffelen, zonder dat hij het merkt. Vader waarschuwde ons, dat de vos een slimme guit is, die eerst op jacht gaat, als het donker is geworden. Eigenlijk vond Trillip het wel wat heel erg overmoedig, om zoo bij avond in het maanlicht, den vos op te gaan zoeken. Hij schrok van elk takje, dat bewoog en als hij er aan dacht, wat er wel zou gebeuren, als de vos ze zou zien, dan begon zijn lipje hevig te trillen.. — Moed houden, Trillip, zei Hip. Denk aan het verdriet van moeder Pluim, en wat een feest het in konijnendorp zal zijn, als we Donsje welbehouden thuisbrengen! Daar, onder de wortels van een eeuwenouden boom, was het hol van den vos. — Nu voorzichtig, fluisterde Hip. Wie niet sterk is, moet slim zijn. We zullen eerst onderzoeken, of de roover thuis is. We verbergen ons daar, onder de koolbladeren, zoodat hij ons niet zien kan, en dan beginnen we allebei hard te piepen. Is de vos thuis, dan zal hij wel uit zn hol komen, om te zien wat er aan de hand is. Zoo gezegd, zoo gedaan! De konijnenbroertjes slopen onder de bladeren van een groote kool, en ze zaten zóó goed verscholen, dat zelfs hun pluimstaartjes niet te zien waren. Toen schraapte Hip zijn keel en begon zóó hard te piepen, dat Trillip er bang van werd, en een kikvorsen met groote sprongen de vlucht nam. Maar wat Hip ook voor lawaai maakte, de vos kwam niet te voorschijn. — Dan is hij bepaald niet thuis, zei Hip, dus zal ik maar eens de stoute schoenen aantrekken en zijn woning wat nader gaan bekijken. Blijf jij nog maar hier, Trillip. Als mij dan daarbinnen iets mocht overkomen, keer jij naar konijnendorp terug. En voorzichtig sloop Hip naar het hol van den v 05.... O, wat bewonderde Trillip den moed van zijn broertje, en wat was hij blij, dat hij zelf nog onder het koolblad mocht blijven zitten. Een' konijnen jongen die, en dan nog wel bij avond, den moed had, het vossenhol binnen te gaan, neen, dat was in de konijnengeschiedenis nog nooit voorgekomen. Hip was wel een échte held En wat gebeurde er met Hip? Onhoorbaar sloop hij naar het hol en wipte toen voorzichtig naar binnen Brrrr.... wat was het daar naar en geheimzinnig. Wat Hip en Trillip verder beleefden, zal ik jullie de volgende week vertellen. WTLLY SCHERMEI.fi. --- WIE NIET HOOREN WIL Ach, ach, hoe dom, De deugniet Torn Leek wel een vliegenier! Hij schreeuwde luid: „Help me er uit!" Maar niemand zag hem hier. Hij hing daar heel hoog van den grond, Tot vader hem gelukkig vond. Die haalde hem toen van den tak. Gaf hem voor 't broekje nog een pak. Neen, zulke peren smaken niet, 't Genot is kleiner dan 't verdriet. Wie ongevraagd wil plukken gaan, Die komt zooiets toch duur te staan! „Wat was ik dom", Dacht onze Torn Zooals dat altijd gaat: Eerst na de straf Blijf je er af. Berouw komt steeds te laat! WTLLY SCHERMELÉ. --- RAADSELS (Thérèse Hoven.) I. Wie kan uit onderstaande zinnen een spreekwoord halen? 1. Wat scheelt er aan, ventje? 2. In elke zaak moeten de baten de lasten overtreffen. 3. Wie geen electrisch licht, geen gas en geen petroleumlamp heeft moet een kaars gebruiken. 4. Zeggen en doen zijn er twee. 5. Opa liet zijn bril vallen. 6. Pas op, als je het nog eens doet. 7. Het kieken wil dikwijls wijzer zijn dan de kip. 8. Een man een man, een woord een woord. 9. Ik kan het niet gelooven. 10. Wij zullen zien wat het wordt. 11. Henk en Hein spelen dikwijls samen. 12. Je wil staat achter de deur. n. Nog een begraven spreekwoord om op te delven. 1. Steek je nu het licht al aan? 2. Het is zoo donker hier. 3. Mag ik een half ons suiker en een ons griesmeel van U hebben? 4. Moeder heeft gezegd dat het voor een zoetje is. 5. O, ja, ook nog een ons rozijnen en krenten door elkaar. 6. Is het zoo goed? 7. Ja, het is voor een arm kindje. 8. 't Zal toch wel genoeg zijn? 9. Wie dekt de tafel? . . , 10. Betje doet haar werk liefst alleen af. 11. Eerst het kleed er op leggen. 12. Dan de borden en servetten. 13. Nu de eetdoekjes voor de kinderen. 14. Het eten is heerlijk warm, zoo van het vuur. m. Nu is de kunst om door letterverschuiving: 1. Uit een soort plaatje een gezond, lekker en mooi voedsel te halen. 2. Uit een jongensnaam een soort smal bandje. 3. Uit een huisdier een smakelijk gerecht. 4. Uit een lichaamsdeel, een eigenschap, zoo iets als zindelijk. 5. Uit een omraming een manier van schrijven. 6. Uit een strafwerktuig iets dat het oud beteekent. 7. Uit een griezelig insekt, een fijn'vogeltje. 8. Uit ons voornaamste voedingsmiddel, een halsbedekking. 9. Uit een klein lichaamsdeel, zoo iets als „jammer". 10. Uit iets zwarts iets kunstigs. 11. Uit een vorstelijken tooi, een onmisbaar deel onzer voeding. 12. Uit een lichtbron een slanken boom. (Oplossingen in het volgende nó.) --- ONZE Jeugd Prijsuraag VELE GOEDE INZENDINGEN Beste Jongens en Meisjes. Natuurlijk hebben jullie vandaag den uitslag van onze laatste prijsvraag verwacht. Maar 't heeft moeite gekost om daarmee op tijd klaar te komen, niet alleen omdat er veel inzendingen waren, maar vooral omdat er zooveel goede waren. Het kleurplaat je van meneer Van Marie was heusch niet zoo gemakkelijk en het feit, dat er goed 800 inzendingen kwamen, bewees, dat onze jongens en meisjes graag hun krachten inspannen. Misschien is het wel juist hierdoor gekomen, dat er over het algemeen goed werk binnen kwam, dat in doorsnee boven dat van vorige prijsvragen uitblonk. Uit enkele briefjes bleek ons, dat sommigen het wat moeilijk vonden. In een enkel geval hielp vader of moeder wat mee- Dan kan je natuurlijk geen prijs krijgen, maar 't is toch leuk om het resultaat te zien. Zoo was er o.a. een, Jonny uit Assen, die heel goed begonnen was, maar het moeilijkste deel niet kon doen, waarom moeder te hulp kwam. Toch flink, dat je 't geprobeerd hebt Jonny, een volgende keer krijg je 't vast en zeker wel zelf gedaan! Er waren ook allerlei briefjes, waarin meisjes of jongens ons schreven, dat ze een kleur wedstrijd echt fijn vonden. Wel dat hebben we weer gemerkt. Enkelen hadden het plaatje heelemaal overgeteekend, soms vergroot ook nog. Er waren echte schilderijtjes bij. Zelfs een paar achttienjarigen hebben de verleiding niet kunnen weerstaan om in te zenden, al kunnen zij natuurlijk niet meer meedoen. De 17-jarigen worden nog wel toegelaten, maar met ouderen kan dit niet. Toch vinden we 't buitengewoon aardig, dat H. W. A. E. de Vries en B. Bos — zoo heeten die jongelui — ons hun schilderstukken eens lieten zien. We zullen deze prachtstukken met enkele andere een paar dagen voor ons bijn zulien in elk geval de kinderen, die in Groningen wonen of hier komen, eens kunnen zien, wat er van het plaatje gemaakt is. Ze zullen dan ook kunnen zien het werk van Wim Sips, oud 16 jaar, die, wanneer we onze prijzen nummerden, zeker den eersten prijs zou hebben gekregen voor zijn mooie kleurwerk en schitterende afwerking. Dat er hier en daar „in groot verband" — oa. in enkele scholen — is gewerkt, juichen we toe. Het resultaat van die gezamenlijke pogingen was keurig. Jullie hebt natuurlijk den uitslag al gelezen. Als je erbij bent van harte gefeliciteerd. Ben je er niet bij dan niet getreurd. Alleen de besten van verschillende leeftijden konden een prijsje krijgen, er bleven nog vele goede inzendingen over, waarvan er zelfs enkele bij loting afvielen. We zullen jullie gauw weer eens een kans geven, dat wil zeggen, dat er binnenkort een nieuwe prijsvraag — en misschien wel weer een kleurwedstrijd — komt. DE REDACTIE. De uitslag A. B. C. boeken krijgen de volgende jongens: 1. GEERT WIECHER SPELDE, 5 jaar, Groningen, Petrus Driessenstraat 42' 2. ARNE TER BORG, 6 jaar, Groningen, H. L. Wicherstraat I/la; 3. JURRIE WIJNGAARD, 7 jaar, Groningen, Moesstraat 3; 4. KEES DIJKEMA, 6 jaar, Oosterhoogebrug A 134; 5. 808 VAN DER REE, 6 jaar, Wildervank, Oosterdiep C 50; Een streng kralen voor de volgende meisjes: 1. NANNIE BAKKER, 6 jaar, Groningen, Westerhavenstraat 10a-2. RENSJE KONING, 6 jaar, De Dellen, 't Waar; 3. FENNA MULDER, 6 jaar, Groningen, Sav. Lohmanlaan 19; 4. MARION VAN DER ZEE, 6 jaar, Haren, Kerklaan 84a; 5. JOHANNA BARENDSEN, 8 jaar. Groningen, Pelsterstraat 2; 6. HILDA JATZKOWSKI, 8 jaar, Groningen, Meeuwerderweg 44a; 7. GEA JONGSCHAAP, 8 jaar, Appelscha; 8. IDA MUSCH, 8 jaar, Groningen, A. P. Fokkerstraat 37; 9. PIETERDINA WOLTERS, 8 jaar, Zuidlaren, Telefoonstraat; 10. JANNY STEEN, 6 jaar, Groningen, Sav. Lohmanplein 11a; 11. GINEKE ZIJL, 4 jaar, Leermens, Post "'t Zandt. 1 Een boek voor de volgende meisjes en jongens: 1. RIKI SCHEEPSTRA, 12 jaar, Roden (Dr.), Schoolbrink 2. BETTIE HOEKSTRA, 12 jaar, Helpman, Brinklaan 18;' 3. FENNIE KUIPERS, 12 jaar, Groningen, Burchtstraat sa; 4. GRETHA ZONDAG, 10 jaar, Roden, Lieverscheweg; 5. BEREND DOESBURG, 10 jaar, Groningen, Reinautstraat 27; 6. FRANK JONGBLOED, 10 jaar, Groningen, Prof. Tellegenstraat 18; 7. JAN NIEUWBEERTA, 16 jaar, Blijham (Gron.); 8. WIM SIPS, 16 jaar, Groningen, Turftorenstraat 15; 9. LOLKE VAN DER WERF, 13 jaar, Middelbert B 101; 10. RIKUS SMEDING, 12 jaar, Leeuwarden, Pioenstraat 1; 11. JAN TERPSTRA, 13 jaar, Haren (Gr.), Oosterweg 34b; 12. BEREND WOEST, 10 jaar, Leek; 13. JAN HUMMEL, 8 jaar, Groningen, Lindenhof 13; 14. FREE SMIT, 9 jaar, Delfzijl, J. C. Rijpstraat 9; 15. GERRIT JAN STRUYK, 9 jaar, Groningen, Gerbr. Bakkerstraat 95a; 16. JAN HENDRIK SCHETSBERG, 9 jaar, Borger Compagnie 124; 17. MARCUS DOUWES, 12 jaar, Odoorn (Dr.); 18. JACOB BIJL, 12 jaar, Groningen, Zuiderdiep 88a; 19. HANNO BOS, 14 jaar, Bellingwolde C 118; 20. DIRK GROENEVELD, 12 jaar, Usquert (Gr.), Torenstraat 40. Een doos met materiaal voor leerwerk: 1. AALTJE AKKER, 14 jaar, Harlingen, Jac. Backerstraat 33; 2. GRÉ CHRISTIAANS, 15 jaar, Westerbroek, Groningerweg 36; 3. CAROLINA ZINKHANN, 13 jaar, Groningen, Nassaulaan 32a; 4. MARTHA SCHREUDER, 14 jaar, Sappemeer (Gr.), Winkelhoek 18; 5. MART JE DRAIJER, 13 jaar, Kolham E 569; 6. FREDDY A. M. BOERSEMA, 14 jaar, Groningen, Kraneweg 79a. --- EEN VROOLIJK LEGSPELLETJE leder gezicht bestaat uit vier deelen. Plak deze gezichten op stukjes karton en verdeel ze daarna in de aangegeven stuk- ken. En nu kunnen nieuwe gezichten worden samengesteld. Hoe meer door elkaar hoe meer verrassende resultaten. ---