Uit Australië PLANNEN, DIE NIET DOORGINGEN. — GEEN AUSTRALISCHE MACHINERIEËN. — DE DROOGTE. — „DE KONING IS DOOD”. — EEN RECORD. KANGAROO GROUND, begin Febr. «rS? v, lk Zo° gehoopt U deze keer van °™f belevingen op Philip Island te kunnen verlenen en ik voorzag voor dit artikel stof te over te hebben. Maar het kwam alles anders uit; allerlei J^g,en llePen tegen en zoo moesten we er — ♦'oor-oopig althans — vanaf zien. Hoewel we °ns stellig voorgenomen hebben, dat er van uitstel geen afstel mag komen. De eerste onvoorziene tegenslag was het verlies van een Koe doordat het kalfje misplaatst lag. Een neelen langen dag heeft een bekwame veearts znn best gedaan, maar we konden het arme dier niet meer redden en moesten er een einde aan maken. • ~LHet li-'kt we' of altÜd het beest, waar ]e het meest op gesteld bent het eerst een ongeluk treft, zei de veearts bij wijze van troost. Het was voor het eerst, dat zoon complicatie zich bij ons voordeed en ik hoop van harte ook voor het laatst Het volgende obstakel was het water, of 3„-,h? gebrek daaraan. ik schreef vroeger al eens, dat we voor de watervoortSVJ?R\\? T $ h6t aan de I "fwater dT Wiï £ omllg§ende boerderijen, nitiid ™i™ S*ln een bevoorrechte positie, ti™wl ï Water te bunnen krijgen Als in Ten mach-ine of de pomp ons niet haverklanhktlaat',zooals dez« week om de «oJf ? net geval wa«- Nauwelijks was het tof onderdeel hersteld of krak weer wat anders kwam tusschenbeide. De machine 5™ oud, dat het niet veel meer lijden kan, en ais het eenmaal begint te weigeren, is er geen ophouden meer aan. Het was heet weer, de koeien slurpten gretig de laatste druppel water op en wij ploeterden nog maar steeds met een onwillige pomp. Totdat eindelijk met veel kunst en vliegwerk mijn man het ding weer op gang bracht en er in slaagde althans een paar duizend gallons in onze tank te pompen. We moeten zoowat op het gebruik van 500 gallon per dag rekenen en we hadden geen rust, voordat de heele kudde haar dorst gelescht had en het verlangende geloei ophield. In het ergste geval worden zij naar de z.g. bronpaddock gebracht, waar een stil verborgen bronnetje, zelfs bij de grootste droogte, gaten en rotsspleten vochtig houdt. Maar de eigenaardige smaak, die de mineralen er aan geven is niet erg gewild bij het vee. Dat was tegenslag no. 2. En omdat de oude machine de vele reparaties niet meer waard is. besloten we na lang wikken en wegen tot den aankoop van een nieuwe, die ons ongeveer 70 cent in plaats van f 3- per dag (zooals nu) aan olie zal kosten. Een paar brieven gisteren gepost, brachten vandaag 'n heele toeloop van verkoopers en agenten, die natuurlijk allen hün waar als het beste aanprijzen. Gelukkig hebben wij —en iedere farmer die dat wenscht — een vertrouwden raadgever aan een zekeren heer Joung, zelf farmer, maar die zijn schaapjes op het droge heeft en zich nu met raad en daad beschikbaar stelt voor jongere farmers met minder ervaring. Met radio-lezingen en krantenartikelen komt hij met man en macht op voor de farmers en tracht nu een verband te leggen tusschen de boeren, om te komen tot verlaging van de schandelijk hooge prijzen van machinerieën en gereedschappen, waar een farmer nu eenmaal niet buiten kan. Welke je ook neemt, er is geen enkel Australisch merk, dat ik je aan zou kunnen raden, Engelsch of Zweedsch, maar in geen geval Australisch. De heer Joung — hoewel zelf Australiër — schijnt met schade en schande tot dezelfde conclusie le zijn gekomen als wij. We hebben er tenslotte een uitgekozen en nu puft en tuft het weer regelmatig in het zwarte schuurtje aan het aquaduct. Geen leege tank meer en geen dorstig vee, elkaar verdringend om opgedroogde waterbakken. Ook dat hebben we dus weer achter den rug. Maar door het een en ander is onze beschikbare tijd al weer verstreken en zit er niets anders op dan ook den 2en oogst eerst binnen te halen. Die 2e oogst viel heel wat minder uit dan we gehoopt hadden. Het land heeft veel te weinig regen gehad en dat weinige niet op het gunstige moment. We hebben juist een eindeloos lijkende serie warme, droge dagen gehad, avond aan avond verdwijnt een roodgloeiende zonnebal achter den einder, om 's morgens om kwart na 5 als een felle schijf weer uit de bergen op te duiken in een strakblauwe lucht. Overdag rijst de temperatuur tot 103 gr. en 105 gr. Fa. in de schaduw, een droge warme wind blaast uit het Noorden tot plotseling een koele zeebries uit het Zuiden weer verandering brengt. Op plaatsen, ver het binnenland in werd zelfs 112 gr. Fa. afgelezen. Voor subtropische gebieden wel abnormaal hoog. Overal aan de verre horizon rijzen rookpluimen op en verbreeden zich tot een rossige streep langs den heelen einder. De gevreesde jaarlijksche boschbranden. Alles is even droog, de klaver op het land bloeit al, maar bleef laag; het inheemsche gras schroeit geel en dor. In den tuin verleppen de bloemen, vóór tot volle ontwikkeling te komen, er is haast geen gieten aan. Het groote verlies dat de Britsche Empire getroffen heeft, dompelde ook het Verre Australië in rouw. Wij hebben onzen koning verloren. leder die we ontmoetten bracht het nieuws over, ontdaan als door een persoonlijk verlies. Twee keer heeft Koning George V hier een bezoek gebracht. Eerst in 1881 en later nog eens in 1901 om het Commonwealth Parlement te openen. En nu bij zijn heengaan komt eerst goed uit, hoe gezien en geliefd hij ook hier was. Op verre eenzame farmen, in kleine provincie-stadjes, midden in de Australische rimboe werden de 2 minuten stilte in acht genomen. Melbourne rouwde met de koninklijke kleuren, purper en zwart op de openbare gebouwen en vlaggen halfstok. Tegenover de stoepen van het parlementsgebouw bij een voor deze gelegenheid opgerichte cenotaaph werd een massamemorial-dienst gehouden. Bloemen — bloemen van rijken en bloemen van armen — een zee van bloemen overdekte alles. De koning heeft ons bij zijn laatste Kerstuitzending allen leden van één groote familie genoemd — laten wij in zijn geest doorgaan en trachten het voorbeeld van dezen goeden, eenvoudigen mensch na te volgen. Voor het eerst in de geschiedenis van Victoria hebben alle treinen gedurende 2 minuten hun jachtige reis gestaakt en zoo heeft men op alle mogelijke wijzen een geliefden monarch willen eeren, maar „le roi est mort — vive le roi", en de vlaggen werden weer hoog geheschen. Ter eere van den nieuwen koning — Edward VIII. De heele koninklijke familie kan zich ook hier in de warme genegenheid van het volk verheugen en van alle kanten hoor ik verhalen over de groote populariteit van den vroegeren Prince of Wales. Hij is voor de Australiërs geen vreemde en de meesten herinneren zich zijn bezoek in 1920, tijdens een rondreis door de heele empire. Eerst verlegen als een schooljongen, maar later vlot en vrij en voor alles eenvoudig met de eenvoudigen. Zoo veroverde hij de harten van de spontane Australiërs. En niet het minst van de meisjes en vrouwen „the girls went mad about him" (de meisjes waren gek van hem) vertelde mijn buurvrouw. Zij braken door de politieafzetting heen, sprongen op zijn auto, gooiden met bloemen en stelden zich aan als dwazen H,£?ninP", richtte zich in een open E^d 6,. bevolking van de groote Empire, dankte in eenvoudige woorden voor het haar bewezen medeleven en beval haar zoon als opvolger op den troon in de trouw en aanhankelijk van allen aan. En het lijkt me met, dat het hem daaraan ontbreken Zeil, In Geelong aan de Port Phillips Bay woont een dame, die zich de oudste residente van de stad kan noemen. Tijdens haar lange leven van 103 jaren heeft zij 5 Engelsche monarchen zien regeeren en vier van hen overleefd. Willem IV, Koningin Victoria, Edward VII, George V en de tegenwoordige Edward VIII. Dat is nog eens een record! A. S. CHABLE—KRAUS. --- FEUILLETON DE BOEREN BARON Uit het Engelsen door FRANCIS. (Nadruk verboden). 29) — Je bent een bekrompen dwaas! riep mijnheer de la Riva ziedend van woede. Het kleine sommetje, dat mijn vader stal werd door de eigen familie bijgepast en ik vind je scrupules overdreven. Het geld, dat we nu hebben, is op volmaakt eerlijke wijze verdiend en ik vind je houding belachelijk. Roger zat hem somber aan te kijken, hij hoorde nauwelijks wat de ander zei. In zijn hoofd weerklonken nog de woorden van de oude Lady Beek: „Het vuil blijft er aan hangen " — Misschien ben ik zelf ook een beetje owaas geweest, bekende mijnheer de la Riva *k denk, dat mijn obstinate natuur er mij h?m J- £ls ik me nlet met dien stamboom 7, sad'5ad' was er niets gebeurd. Met SMe ?rm^6"1 ging hij VOOrt: Da" *>» iliot Jl bekrompen, armoedige krineetiP gelaten hebben, in plaats van te probefr?n Je in je rechten te herstellen Ik: hph hü' tweemaal geprobeerd en tweemaal 1 t aten om ÏSS dma!\T6"6 ™™ "12 aneen om Rita, dat ik toestemde Ik wilde had' flfSlSS' fWat mijn vaderemisdrWevedn dan dat J°U terugSeven en meer Roger luisterde niet. Hij bleef denken aan oma en aan de laatste woorden van zijn grootvader: Houd je hoofd omhoog en je handen schoon. Zou hij nog ooit zijn hoofd hoog kunnen houden als hij een cent aanraakte van het besmeurde geld? Op dat oogenblik ging de kamerdeur open en het vroolijke lachen van Rita weerklonk door de gang. Zij hoorden haar stappen, maar voor zij de kamer bereikt had, had Roger een raam opengeworpen en was er Ult gesprongen. n T Ik kan net niet verdragen, zei hij. Zegt u het haar maar. --- DE PHOHI IN 1935 Technische verbeteringen Verschenen is een brochure „Over de wereld klinkt Neerlands stem", waarin een aantal wederwaardigheden van den Phohi-zender in 1935 zijn samengevat. Wij lezen daarin 0.m.: Een treffend bewijs voor de betrouwbaarheid van onze zenders is wel, dat wij in het afgeloopen jaar enkele malen het verzoek kregen voor buitenlandsche rekening een speciaal programma uit te zenden. De verbeterde outillage van de Phohi-zenders bood de mogelijkheid uitzendingen te verzorgen voor Nederlanders in andere werelddeelen en bovendien om niet-Nederlanders in aanraking te brengen met de Nederlandsche cultuur, daarbij tegelijkertijd in het algemeen goodwill aankweekend voor den naam van ons land, waardoor de geheele Nederlandsche gemeenschap is gebaat. Aan den K.R.O. komt de eer toe, dat hij als eerste der Nederlandsche omroeporganisaties er toe overgegaan is, zich met de uitzending van dergelijke programma's via de Phohi-zenders te belasten. Wil dit Nederlandsche stemgeluid over de wereld geheel tot zijn recht komen, dan is het noodig, dat het niet uit slechts één stem bestaat, doch uit een koor van vele stemmen van verschillenden klank en timbre, ten einde als harmonieus geheel een goed beeld te geven van wat Nederland op cultureel en economisch gebied presteert. De zender PCJ staat momenteel nog opgesteld in het Philips laboratorium te Einahoven, waardoor hij gebouwd is. Het ligt echter in de bedoeling dezen zender binnen afzienbaren tijd met een grootere energie uit te rusten, en hem dan tegelijkertijd te verplaatsen naar het Gooi, waar ook de Phohizender staat, opdat wij daar een centralisatie van onze diensten verkrijgen. Bovendien is dan het plan eveneens de antenne-systemen te verbeteren, waardoor een nog betere service gegeven kan worden. Het boekje bevat verder een groot aantal citaten uit brieven van Nederlandsche en niet-Nederlandsche luisteraars in het buitenland, die van groote tevredenheid getuigen. --- HOOFDSTUK XIX. Roger meende, dat hij Rita hoorde roepen, terwijl hij wegliep en toen hij even omzag, flitste een stralend beeld aan het venster voor zijn oogen. Die aanblik was te veel in zijn eerste smart en inplaats van om te keeren, verhaastte hij zijn stappen, totdat hij het beukenboschje bereikt had waar hij zooveel gelukkige uren met haar had doorgebracht. Daar liep hij op en neer £?;. den storm in z«n binnenste trachtte te bedaren. Het was hem zonneklaar, dat hij eeen cent van Rita's geld kon aannemen, aan den T d