gfo -Wat rijden al dia menschen ga>*£a*|V "••'■lijk vandaag", dacht u immers fsKywi vanmiddag achter het stuur. (Hoe ragt men dat ook weer van dien splinter, dien balk en uw 00g?...) --- BRIEVEN UIT BELGIË Na de verkiezingen. — Interviews met leiders. — Coney-lsland te Antwerpen pc Belgische verkiezingen zijn voorbij. De arie regeeringspartijen van Katholieken, socialisten en Liberalen verloren onderscheiaeluk 22, 9 en 3 zetels en niet slechts 16, 3 en * zooals foutief gemeld werd. Deze berichten hielden namelijk, bij de vermelding J;er E|eP°emde verliezen, geen rekening met ™y" ,feit' dat het aantal Kamerzetels van totaal 187, bij deze verkiezingen 7% , °°fd is tot 202 in totaal. Om in de met verrneerderde Kamer hun positie te na?ti/lav?n hadden de drie meerderheidstalen Jl*} v°lgend aantal zetels moeten be-7lieken 85, tekort 22; Socialisten De rol! 9i Liberalen 26, tekort 3. verlies ,g rinSsPartijen leden dus een totaalte ontJ2nv.^4 Ktels- hetgeen, bij het moeilijk miZS • n stelsel der evenredige vertefe De aii g' een beduidende ontwrichting Rexisten i™ propaganda der weldiee npSC,ht de ..Katholieke Unie" een gede verniofderlaae. maar het moet erkend, dat eens in h Wl.nSsbeweging der Rexisten evenmeer -i •e* "berale gelederen greep en nog van o-por, wat men in België tot nog toe vond in * rechtsche groep zag — aanhang van V«L n:>en der socialisten, die overigens werden stische zijde het meest gedund Ki^L„Po^tleke verhoudingen in de nieuwe ZlJn van die*~* aard, dat zij de regeeugoverantwoording van de socialisten bijna linvl k 6 IJk zwaar te dragen maken. Van een uiKscfte meerderheid is in de nieuwe Kamer geen sprake. in vtiWfmiS verlies boekende Liberalen, die eeret ei °Pzicht tot de uiterste rechterzijde der* kunnen worden en felle tegenstandenVan de socialisten zijn, steunen alleen schrei erzlJde als het tegen de bijzondere echter gaat- °P sociaal-economisch gebied Ve' s*. ls hun houding die van de meest (ViaQ~ conservatieven. De Fronters Kam»msch-Nationalen), die hun aantal in de Werno Verdubbelden en op 16 brachten, ver- Een eveneens alle marxistische opvattinsom j;n staan verder van de Socialisten dan Van 7ige Christen-democraten van de groep„p n Cauwelaert. De Rexisten voeren een uitsproken katholieke politiek en scharen zich licvSoCT*Taal gebied aan de zijde van de „Katho' Xe Unie" en van de „Fronters", waaruit de meer rechtsche dan linksche samenstelling ™.meuwe Kamer te concludeeren is. In dit opzicht en ook op politiek-economisch gebied wpt het verkiezingsresultaat op een merkbaar streven naar nationaal herstel. De re°,en g van morgen zal met dit streven rekenir»g hebben te houden. rJ~T0°t is het aantal der invloedrijke stemden in het socialistisch kamp, dat op linkï*- e eenheidsfront-vorming aanstuurt, naar rZ? voorbeeld der Spaansche en Fransche marxisten. In de Belgische Kamer echter zou dergelijk eenheidsfront wel een zwakke scXh.eid" zijn, **e2ien net feit- dat de 70 nn» il?ten en de 9 communisten minstens eeivh leden van de rechterzijde voor hun óm dsiront bereid zouden moeten vinden I da* een concurrent met dit fabeleena Voordeeltje zou gaan strijken! Neen, zich „erfgeliik zaakje liet een Josef Arany Zonrt door de vingers glippen, min een sPier te vertrekken vroeg hij ■nzaam, of het de dame schikte wanneer J nu meteen het bureautje in oogenschouw am; onderweg konden ze dan nog verder »* ie met net miniatuurtje bespreken. .Marina knikte. Ze wist nu, dat ze haar eischen kon stellen, en begon schik te krijgen in haar erfenis Een goed uur later stond ze naast Josef Arany voor het ranke mahonie-bureautje en legde hem nauwkeurig uit, hoe ze het miniatuur gevonden had. De oude man luisterde in spanning. — Of die schrijftafel altijd aan de familie Pereny heeft behoord? vroeg hij en voegde er daarna bij: in elk geval dateert ze uit het midden van de achttiende eeuw — Dan was ze bepaald het eigendom van den bet-overgrootvader van mijn vriendin hij heeft lange jaren aan het hof van Maria Theresia verkeerd. Hortense heeft me dat als kind wel eens verteld. al — Aha! Josef Arany, die om oude meubel* en oude dingen graag romantische fantT sieen spon wreef zich vergenoegd in de rim pelige handen. — Dus, juffrouw Toldy, begon hij _ ZP, nad hem intusschen haar naam genoemd tu„r°U„ M?°Wel het bureautJe als het minilT tuur willen nemen en ik denk dat we het tot dueif HUllen ?orden' als ik mw alnS **» duizend pengö verhoog. ««ioua Hij trachtte zoo trouwhartig mogelijk te kijken. — Duizend pengö! bijna had Marina een kreet van blijde verrassing geslaakt, maar ze hield zich nog juist bijtijds in. Snel overdacht ze, dat Josef Arany het heusch niet in zijn hoofd zou halen, haar duizend pengö te bieden, wanneer hij geen gegronde hoop had, het meervoud van die som voor een en ander terug te krijgen! Ze bleef dus even gereserveerd als te voren. — Ik heb er eens over nagedacht, ik zou, vóór ik tot verkoop overga, toch liever eerst nog eens met een deskundige willen overleggen. Ze zag onmiddellijk, dat dit de juiste manier was om Arany aan te pakken. — Maar juffrouw Toldy, waar zoudt u nu een deskundige voor noodig hebben? Ik ben toch zelf deskundige en opdat u zult inzien, dat ik u in geen geval te kort wil doen, verdubbel ik den prijs. voelen*13, beg°n ZlCh een beetJe duizeli£* te Tweeduizend pengö! Daarvoor kon je op nvL^genbllk al een aardig klein zaakje 3,2 f; een eigen hoedenwinkeltje, eenweTt wgonnen en langzamerhand opgehaar br,nLfn. fijn' maison, was een over!!?£.d™°m- En daar ze bleef zwijftor'menri eldigd en bedwelmd door de aanoudT mfn g^dacl?ten en plannen, meende de had en&Ad&Lhi} nog te wemiS geboden drieduizend tZaam n°emde hÜ het getal nfMv/inaJSclïrok* Nu vooral geen verrassing or vreugde toonen; de oude antiquair, die zoo maar met duizend tegelijk opsloeg, moest nog wat in onzekerheid gelaten worden, misschien dat hij dan nog wel meer bood. En Josef Arany wrong en kromde zich ais een visch aan den haak, maar na een half uur bood hij reeds vijfduizend en toen de koop eindelijk gesloten werd, schreef hii voor Marina Toldy een cheque van tiendui zend pengo uit, en daarbij wist hij, dat hii toch nog een schitterende winst zou maken Toen Marina de cheque ging inlossen en' men haar onverschillig en als vanzelfsDre kend de talrijke mooie bankbiljetten voor! telde, dacht ze een vluchtig oogenblik aan Hortense Pereny. Hortense, die zonder het te weten zulke schatten onder haar armzalig dak bewaarde en was omgekomen van armoede en ontbering-••• Arme Hortense! Gelukkige Marina. — Josef Arany echter ging den volgenden dag naar den ouden hertog Nepomuk Hubertus von Bonda-Wodakirch. De ontoeschietelijke butler gaf Arany's kaartje met een hautain gebaar over aan een kamerdienaar en de kamerdienaar bracht het op een zilveren blaadje aan den hertog. Een paar minuten later mocht Josef Arany zijn opwachting maken bij den ouden, jichtigen kasteelheer, mocht plaats nemen in een gebeeldhouwden leunstoel en vertellen van het bureautje en het miniatuur. Omstandig verhaalde hij de geschiedenis van een en ander. De hertog tastte m . een zak van zijn kamerjas en nam omstandig een pepermuntje uit een klein zilveren doosje. Om zichzelf te kalmeeren, want hU was bijzonder licht aangedaan. Daarna vroeg hij' En ° weet ontwijfelbaar zeker, dat we hier te doen hebben met een origineel van Vigé Le Brun? Josef Arany hief plechtig de hand op, als voor een eed. — Ik sta er borg voor, uwe hoogheid. Schrijftafel en miniatuur werden op zicht gezonden naar het kasteel van den hertog van Bonda-Wodakirch en bleven daar meteen. De hertog kocht beide antiquiteiten te samen voor de som van vijftigduizend pengö. Hij voegde ze bij zijn kostbare verzameling en aan goede oude vrienden vertelde hij vaak, wanneer hij welgernutst was en zijn jicht hem niet plaagde, van graaf Pereny's heimelijke vereering voor de mooie Habsburgsche. Ja, vijftigduizend pengo kreeg Arany. Arme Hortense Pereny, die omkwam van gebrek en ellende! --- THIJS IJS HELPT DE SPINNENDE PRINSES 10. — Je ziet, hoe Paddekwist en Thijsje in hun raren wagen stoven langs hooge bergen, smalle paden, diepe kloven. ~'k Ben benieuwd, waar of dit vreemd geval ons nu weer brengen zal", sprak Thijs. „Door 't zwijgen van 't prinsesje werden wij uit haar niets wijs — maar wat ons misschien wèl 't geheim verraadt, is 't doel, waarheen nu weer de wagen gaat. Kijk — 't prinsesje spon en weefde zelf het kleed, dat zij in den wagen deed zoo pas; en zij nam er uit nieuw vlas. Daarom rijdt dus ied'ren nacht deze wagen heen en t'rug." „Juist", zei paddekwist, „dat had ik ook gedacht. Maar wat gaat dat vrees'lijk vlug!" (Morgenavond vervolg.) --- INWIJDING HELPER KERK Gisteravond had ln Helpman de inwijding plaats van het geheel vernieuwde kerkgebouw der Ned. Herv Kerk. De kerk is aanmerkelijk vergroot, zoodat er thans 470 zitplaatsen zijn, terwijl het oude gebouw slechts ruimte bood aan 160 kerkgangers. Het interieur doet rustig aan. Door het glas in lood van de ramen valt een stemmig licht in de keurig betimmerde en gemeubileerde ruimte. Het platform draagt de gelegenheid, waar eenmaal nog wel eens een modern orgel zal komen, daartegenover boven den ingang is een balcon. De verlichting, door vrijwillige bijdragen uit Helpman mede bekostigd, is zeer passend en voldoet aan de te stellen eischen. Achter de kerk zijn verschillende lokalen voor vergaderingen en ander Kluftwerk. De voorgevel met het kleine torentje, bouwwerk van 1900, is in hoofdzaak gebleven. „,„ Prof. dr W J AALDERS, kerkmeester van Helpman, heeft namens de Kerkvoogdij het vernieuwde gebouw aan den Kerkeraad overgedragen Bij de begroeting der genoodigden — kerkeraad predikanten etc. — riep spreker, bij afwezigheid van den burgemeester, mevrouw Cort van der Linden het welkom toe. In zijn toespraak herinnerde prof. Aalders er aan op historischen en op gewijden bodem te staan en noemde van de geschiedenis van de stichting van dit vergroote kerkgebouw de namen van wijlen den heer Beintema én van den heer Bolwijn. Ik heb den naam van Kerkmeester, U hebt de daad, zoo zei spr. tot laatstgenoemde. Voorts huldigde de heer Aalders den 85-jarigen heer Reisiger als Groningen's kerkbouwer, den heer Reker als den architect en den heer Bos te Warffum als den aannemer. Na voor oogen gesteld te hebben, dat Helpman nu een volwaardig kerkgebouw gekregen had, waarin de predikanten voortaan ook in ambtsgewaad zullen optreden, besloot prof. Aalders met hen te wijzen naar de beteekenis der woorden, die boven den ingang van de kerk zijn aangebracht: „Komt laat ons aanbidden". Ds. J. VERMEULEN heeft als voorzitter van den Kerkeraad het vernieuwde kerkgebouw met hartelijke woorden van dank van de Kerkvoogdij aanvaard, sprekend voorts naar aanleiding van de tekst uit Ps. 90: „En bevestig Gij het werk onzer handen, ja, het werk onzer handen, bevestig dat". Spr. wees op het aanvaarden van dit gebouw als een geschenk Gods. Namens Kluft en Kluftbestuur sprak ds. A. ALTENA, zijn blijdschap uitend over de totstandkoming, door goed en kwaad gerucht heen, doorgezet met leeuwen en beren op den weg. Spr. hoopte, dat Kerkvoogden voldoening van hun werk zouden mogen beleven en bepaalde de hoorders bij den oud-testamentischen naam .JRehoboth": „de Heer heeft ons ruimte gemaakt". Dat de Helpenaren zullen toonen van deze ruime gelegenheid een dankbaar en getrouw gebruik te zullen maken. Het Kerkelijk Zangkoor, dat een plaats had op het balcon, bracht ter afwisseling eenige liederen ten gehoore. De leiding van den dienst was bij ds. Vermeulen. --- HOOFDSTUK IV. Juffrouw Kisz maakte zich ernstig bezorgd over haar huurster, wier gedrag haar van dag tot dag zonderlinger toescheen. Het was begonnen met het opzeggen van haar betrekking, die toch werkelijk een goed salaris opleverde, maar juffrouw Toldy had beweerd, dat haar zenuwen niet langer bestand waren tegen het optrekken met verwaande en veeleischende klanten. Waarschijnlijk zou ze voor zichzelf gaan beginnen, had ze er nog bijgevoegd. Waar, dat wist ze zelf nog niet, vermoedelijk ergens in de provincie. Ze had al een heel aardig sommetje bij elkaar gespaard. Juffrouw Kisz zette een uiterst bedenkelijk gezicht en orakelde over de slechte tijden voor den middenstand en hoe je in een paar weken tijd al je spaarcentjes kwijt kon zijn als je zaak niet onmiddellijk opnam. Marina Toldy liet haar orakelen en lachte heimelijk in zichzelf. Ze dacht er heelemaal niet aan, voorloopig een zaak te beginnen! Ja, als ze van Josef Arany slechts een paar duizend pengö gekregen had, dan zou ze het reeds lang gekoesterd plan wel eens ernstig overwogen hebben en bedenkelijk ook wel ten uitvoer gebracht. Maar zooals de zaken nu stonden, kon ze zich de luxe permi tteeren, eerst eens een beetje buiten haar geboorteplaats om zich heen te kijken — eens wat anders te zien en een beetje van het leven te genieten. Ze was immers nog zoo jong en tot nog toe was haar leven tamelijk eentonig verloopen. Den heelen dag moest zij in de zaak zijn en 's avonds was het haar eenig verzetje nu en dan eens met een collega of een reiziger te gaan eten of een bioscoop te bezoeken. D« reizigers maakten haar het hof, trachtten den bereisden man van de wereld te spelen en verveelden haar eigenlijk gruwelijk. Haar eenige troost was dan, zich door hen te laten vertellen, dat ze de verrukkelijkste oogen ter wereld had en dat ze zich wist te kleeden en te gedragen als een geboren aristocrate. Dat hoorde ze graag; ze vond het zelf ook, maar toch kon ze het zich nooit genoeg door anderen laten verzekeren. Een rijk en deftig huwelijk doen! Dat was lange jaren haar eenige droom geweest. Langzaam had ze zich dat uit het hoofd moeten zetten, want géén van de weinige rijke mannen, die ze in den loop der jaren leerde kennen, had er ook maar een oogen blik aan gedacht, haar den gladden ring aan den vinger te steken. Nu ze zoo onverwacht beschikking had gekregen over een som, die voor haar begrip bijna onuitputtelijk was, kreeg de oude droom van een voornaam, schatrijk huwelijk opnieuw beteekenis. Ze wilde eerst eens wat van de wereld gaan zien, wat rondreizen Een heimelijke drang naar avonturen had reeds als kind haar bloed sneller doen stroomen, zoo vaak ze van sensationeele reizen of romantische avonturen las; nu werd dat verlangen opnieuw in haar wakker. Misschien wachtte ergens in de verte het groote geluk op haar En als dat niet het geval zou blijken, dan kon ze immers altijd nog terugkomen en een andere betrekking aannemen of zelf een kleine zaak beginnen. Zelfs in deze tijden behoefde zij, met haar figuur en gezicht, nooit bang te zijn voor werkloosheid in haar vak. En dan, ze zou met haar geld natuurlijk verstandig en spaarzaam omgaan. Ze moest maar niet te lang wikken en wegen, de wijde verte lokte en de drang naar avontuur liet zich niet meer het zwijgen opleggen. Een paar honderd pengö belegde ze maar vast in een uitbreiding van haar garderobe" daarna kocht ze twee goede koffers en nam vervolgens afscheid van juffrouw Kisz, die zoowaar tranen vergoot, niet zoozeer uit aanhankelijkheid aan Marina, als wel bij de gedachte, zoon keurige en prompt betalende huurster te verliezen. Je wist wel wat je had, maar nooit wat je weeromkreeg. — Om te beginnen ga ik logeeren bij een vriendin in Weenen, die beloofd heeft me te zullen helpen met het oprichten van een zaak, maakt Marina haar hospita wijs — maar daarna reisde ze regelrecht naar Triest; de nieuwsgierige juffrouw Kisz hoefde niet alles te weten. En van Triest wilde ze door naar Nice, de luxe-droom van alle naïeve zielen, die den schoonen schijn voor werkelijkheid houden en meenen dat het leven in dergelijke oorden intenser en rijker beleefd wordt dan waar ook ter (Wordt vervolgd) --- VEREENIGING HET STADSPARK Algemeene vergadering Uitbreiding van het park noodzakelijk In de met bloemen uit het park versierde zaal van het restaurant „Riche" hier ter stede, had gistermiddag de algemeene vergadering plaats van de ver. „Het Stadspark", onder presidium van den heer TH. NIEMEIJER. Medegedeeld werd, dat de heeren Van Geuns en Van Doormaal verhinderd waren de vergadering bij te wonen. --- Jaarverslag. De secretaris, de heer ED. M. WIERSEMA, merkte in zijn jaarverslag op, dat men er ondanks de verminderde gemeentelijke subsidie in geslaagd is het park in goeden staat te houden. Het aantal banken is wederom uitgebreid. Verder is gearbeid aan het stofvrij maken der wegen, zoodat alleen nog rest de verbinding van den Peizerweg met het begin der Zuiderlaan. Het planten van den ir. J. A. Mulock Houwer-boom, de estafetteloop, wielerwedstrijd en zwemdemonstraties werden gememoreerd, evenals de herdenking van het 25-jarig jubileum der vereeniging. Aan de sportvelden en opstallen is de noodiee zorg besteed. Nadat het personeel dank was gebracht voor zijn werkzaamheid en aan den architect, den heer Springer, eenige woorden waren gewijd, werd opgemerkt, dat het hoofdonderwerp van verschillende besprekingen, o.m. met B. en W., nog steeds was parkuitbreiding. Het spijt ons, aldus de secretaris, dat ook nu nog geen gewag kan worden gemaakt van eenig resultaat. Het bestuur zal echter in die richting werkzaam blijven in de overtuiging, dat te eeniger tijd het streven met succes beloond zal worden en dat er dan een werkgelegenheid geschapen zal worden, welke werkverruiming dan als resultaat zal hebben bij de zoo hoog noo'dige parkuitbreiding. --- Financieel rapport. Namens de financiëele commissie bracht ir. E. B. VAN DOESBURGH rapport uit, waaraan wij het volgende ontleenen: Op de gebouwen, welke op de balans voorkomen tot een gezamenlijk bedrag van f 46.426.91, werd evenals vorige jaren f6OOO afgelost. Op deze gebouwen rust pro resto een schuld groot f 53.000. waarop de verplichte totaal aflossing groot f6OOO plaats had. Opnieuw werd de subsidie der gemeente met f 2000 verminderd. Het nadeelige saldo der exploitatie bedroeg f 906.18, hetgeen eenige vooruitgang aantoont tegen 1934. Den penningmeester, den heer M. MESDAG, werd onder dankzegging décharge verleend. Tot kasnaziener werd ir. Van Doesburgh herbenoemd. Bij de rondvraag wees de heer R. SISSINGH er op, dat het park momenteel wel op zijn allermooist is. Spr. wekte de Groningsche burgerij op, van de gelegenheid om van de schoonheid te genieten gebruik te maken. De VOORZITTER onderschreef deze woorden volkomen en sprak den wensch uit, dat de komende feestdagen het Stadspark zich in een druk bezoek zou mogen verheugen. Wethouder VISSER sprak zijn groote voldoening uit over de wijze waarop de speeltuin in het Stadspark tot stand is gebracht. De heer NIEMEYER merkte in dit verband op, dat de speeltuin zoodanig is aangelegd, dat hij door bosschages aan het oog van de wandelaars wordt onttrokken. Tot besluit wees ook de VOORZITTER er op, dat parkuitbreiding noodzakelijk is, vooral nu Groningen een hoe langer hoe grootere stad wordt. Daar komt nog bij, dat de buitengewoon overvloedige groei van boomen en heesters het noodzakelijk maakt, dat tot uitdunning wordt overgegaan. Wanneer nu het voldoende terrein voor uitplanting van het vrijkomende ontbreekt gaat een mooie gelegenheid teloor, want als men in de toekomst tot uitbreiding overgaat zal een vrij groot bedrag aan plantmateriaal moeten worden besteed. Dit is zeer zeker ook een motief, hetwelk de aandacht verdient ---