Een vrijwel gelijkluidend antwoord van de Italiaansche regeering In het Italiaansche antwoord wordt in de eerste plaats opgemerkt, dat de Italiaansche regeering van oordeel is, dat deze kwestie binnen de competentie van de niet-inmengingscommissie valt en dat men door de ernstigste kwesties aan de bevoegdheid van deze commissie te onttrekken, gevaar loopt, het gezag en het prestige van deze commissie te verminderen, en haar werkzaamheden te belemmeren. Het feit, dat voortdurend vrijwilligers dienstnemen in de Spaansche gelederen, boezemt de Italiaansche regeering evenveel zorg in, als dit bij de Britsche en de Fransche regeering het geval is. De Italiaansche regeering heeft de vrijwilligerskwestie van den beginne af als een punt van gewicht beschouwd. In het antwoord wordt er voorts op gewezen, dat de niet-inmenging zich niet moet beperken tot directe handelingen, doch tevens tot indirecte daden, zooals het verleenen van financieelen steun, campagnes in de pers, het dienst nemen van vrijwilligers. De Italiaansche regeering gaat voort op te merken, dat in de huidige omstandigheden de actie van de Fransche en van de Britsche regeering slechts tot gevolg kan hebben, dat de regeeringspartij wordt geholpen, aangezien zij reeds voldoende van buitenlandsche strijdkrachten is voorzien. De Italiaansche regeering is evenwel bereid te treden in het verzoek, dat de kwestie van de vrijwilligers in een speciaal aceoord geregeld zal worden, dat dan spoedig tot stand zou moeten komen, en gericht zal zijn tegen de aanwerving en het vertrek van vrijwilligers. De Italiaansche regeering is van meening, dat het aceoord, dat de Britsche regeering voorstelt, een algemeen karakter moet dragen, dat wil zeggen aanvaard moet worden door alle regeeringen en bovendien aan een doeltreffende controle onderworpen moet zijn, ten einde iedere twijfel over de strikte toepassing uit den weg te ruimen. Deze controle zou in de Spaansche havens en aan de Spaansche grens moeten plaats vinden. De Italiaansche regeering is bereid instructies te geven aan haar vertegenwoordigers in de commissie van niet inmenging, opdat deze commissie tot overeenstemming kan komen over de maatregelen, die tot dit doel te treffen zijn. Hoewel de Italiaansche regeering voorstander is van een uitgebreide samenwerking en besloten is haar instemming te betuigen met de Fransch-Britsche voorstellen, kan zij zich niet verhelen, dat de methode, die tot dusverre gevolgd is door de betrokken regeeringen inzake de niet-inmenging, slechts zeer onvolledige resultaten heeft vermogen op te leveren, die bovendien onzeker en gevaarlijk waren. Zsj moet dus staan op een integrale en algemeene toepassing van het systeem van nietinmenging, zoowel in directen als in indirecten vorm. Indien de overeenkomst inzake de vrijwilligers niet gevolgd wordt door een strikt toegepast aceoord nopens alle andere vormen van indirecte inmenging als daar zijn middelen van propaganda en financieelen steun, zou de Italiaansche regeering genoodzaakt zijn, haar standpunt opnieuw te bepalen. Uitgaande van de beginselen van orde stelt de regeering van Italië met nadruk vast, dat indien men de kwestie wil vervatten in de termen waarin zij in Augustus j.l. was vervat, dus indien de regeeringen willen besluiten alle vrijwilligers van niet Spaansche nationaliteit, propagandisten, soldaten en agitatoren van Spaansch grondgebied terug te trekken, de Italiaansche regeering bereid ls haar steun %an een dergelijk initiatief te geven, hetwelk de niet inmengingscommissie onmiddellijk zou kunnen onderzoeken. --- Hoe de antwoorden in Engeland beoordeeld worden Persstemmen. Het Duitsche antwoord wordt te Londen vrij gunstig beoordeeld. In gezaghebbende kringen is men van meening, dat het document — afgezien van de opmerkingen in den aanhef, die het karakter van een twistgeschrijf dragen — bemoedigend is. De deur voor het afkondigen van een vrijwilligersverbod — aldus zegt men — is niet uitgesloten. Als deze indruk door een nauwkeuriger bestudeering van het antwoord bevestigd wordt, zal de Britsche regeering waarschijnlijk den belanghebbenden regeeringen verzoeken, zoo spoedig mogelijk de maatregelen te nemen, die kunnen leiden tot een stuiting van den stroom van vrijwilligers. Hoe dit zij, men gelooft reeds te kunnen zeggen, dat het Duitsche antwoord in belangrijke mate zal bijdragen tot een ontspanning in den diplomatieken toestand. De diplomatieke redacteur van de „Times" schrijft, dat de Britsche regeering vastbeslotener dan ooit is er voor te zorgen, dat een einde komt aan het zenden van vrijwilligers naar Spanje, wat de ware betéekenis van de antwoorden van Italië en Duitschland ook zij. De „Manchester Guardian" is van meening, dat de Duitsche eisch aangaande de terugroeping van vrijwilligers, die zich reeds in Spanje bevinden, uiterst moeilijk zal zijn na te komen. Het is gemakkelijk voor Duitschland, Italië en Rusland, maar niet voor Frankrijk en Groot-Brittannlë, welker burgers vertrokken zijn tegen den wil van hun regeeringen. Bovendien is de terugroeping van politieke agitatoren onmogelijk. Het is reeds niet gemakkelijk de strijdenden in Spanje te herkennen, hoe hoopt men dan de agitatoren in Spanje te herkennen? De „Daily Herald" schrijft, dat de antwoorden van Hitler en Mussolini niet een „neen" inhouden, zooals velen hebben gevreesd. Men kan zich daar slechts over verheugen, maar zijn de antwoorden oprecht? Zijn de voorbehouden niet de voorspelen voor onderhandelingen, welke op de lange baan zullen worden geschoven om op deze wijze duizenden soldaten de gelegenheid te geven de rijen te versterken van hen die Spanje bestrijden? Uit de houding der Duitsche en Italiaansche gedelege?rden in de niet-inmengingscommissie zal kunnen blijken of men in de oprechtheid hunner regeering kan gelooven. --- De meening in Berlijnsche diplomatieke kringen De inhoud van het Duitsche antwoord op de Fransch—Britsche nota heeft in diplomatieke kringen te Berlijn geen verrassing gebaard. Men vraagt zich slechts af of „technische redenen", welke dienden om het dralen met het antwoord te verklaren geen redenen van militairen aard waren. In overeenstemming met Rome wenschte men blijkbaar voort te gaan met materiëele en moreele steun ver leening aan Franco. Al heeft de inhoud van het onderhoud geen verrassing gebaard, heeft de toon, vooral van het eerste gedeelte, toch een zekere verwondering gewekt. Het antwoord bespreekt de positie van Franco en stelt zelfs den Franseh— Britschen stap in een verdacht licht. Terwijl de stap het voorstel inhield, vooral de kwestie der vrijwilligers op te lossen, antwoordt Duitschland, dat alle kwesties met elkander verbonden zijn. Het verklaart, dat alle andere landen zich bij zijn opvatting moeten aansluiten en dat 't zich vrijheid van handelen voorbehoudt, indien zij dat niet doen. Men zet uiteen, dat men zelfs zou kunnen terugkomen op het tot nu toe ingenomen standpunt aangaande de vrijwilligers, hetgeen er op neerkomt, dat gezegd wordt, indien de Duitsche voorwaarden niet worden aangenomen, Duitschland geneigd zou zijn officieel contingenten naar Spanje te zenden. Het Duitsche antwoord geeft geen enkele bepaling van indirecte inmenging en geeft evenmin aan, met welke middelen de democratische regeeringen er in zouden kunnen slagen vrijwilligers terug te roepen, waarover autoritaire regeeringen zelfs geen controle hebben. Alles met elkaar verwerpt Duitschland de voorloopige gedeeltelijke oplossing, welke evenwel practisch en concreet was, om het probleem in zijn geheel te laten rusten. --- Zware straffen op wapenuitvoer naar Spanje. Bepalingen van Amerika’s embargo-resolutie. De door het Congres der Vereenigde Staten aangenomen embargo-resolutie bedreigt met een boete van ten hoogste 10.000 dollar en een gevangenisstraf van maximum een jaar allen, die na het van kracht worden er van nog oorlogsmaterieel uit de V. S. of naar of ten behoeve van een der strijdende partijen in den Spaanschen burgeroorlog, uitvoeren. Niet slechts de rechtstreeksche uitvoer van oorlogsmaterieel wordt door de resolutie verboden, doch ook de export naar andere landen, met de bedoeling van her-export naar Spanje. Ten slotte bepaalt de resolutie, dat alle reeds verleende uitvoervergunningen ipso facto geannuleerd zijn. Aan den president der Vereenigde Staten wordt overgelaten het tijdstip te bepalen, waarop de omstandigheden, die tot aanvaarding der resolutie geleid hebben, opgehouden hebben te bestaan. Hoe enorm de export van oorlogsmaterieel uit de Vereenigde Staten is, blijkt uit een mededeeling der federale autoriteiten aan het Congres. Gedurende het tijdvak van 6 November 1935 tot 30 November 1936 "vertegenwoordigde deze export een waarde van 26.569.000 dollar. Het aantal uitvoervergunningen, dat gedurende deze periode verstrekt werd, bedroeg 4205. Het departement van Staat te Washington deelt mede, dat de „Ma» Cantabrico" slechts een lading oorlogstuig ter waarde van 720.000 dollar aan boord heeft: De rest van hetgeen aanvankelijk geladen zou worden, een hoeveelheid ter waarde van 2.770.0Q0 dollar, kon waarschijnlijk niet meer op tijd aan boord zijn. --- Tegen dienstneming bij Spaansche partijen. Cummings, de procureur-generaal te Washington, heeft den ambtenaren van het departement van justitie opdracht gegeven, uit New-York en San Francisco ontvangen klachten te onderzoeken, volgens welke de wetten, waarbij de dienstneming bij vreemde legers wordt verboden, zijn geschonden. Cummings heeft geweigerd bijzonderheden te geven, maar het schijnt, dat het onderzoek slaat op de in de laatste tien dagen ondernomen pogingen manschappen te werven voor het leger der Spaansche regeering. --- De dood van graaf Borchgrave. De Belgische regeering heeft de Spaansche regeering een krachtige nota gezonden, waarin excuses, schadevergoeding van een miliioen voor de familie en uitlevering van het stoffelijk overschot van graaf Borchgrave met militaire eer geëischt worden. --- De kosten der niet-inmengingscontröle De verdeeling van de onkosten, die toepassing van een controle op de niet-inmenging met zich mede zou brengen, komt ten laste van Engeland, Frankrijk, Duitschland en Italië, die elk 16 net. zouden bijdragen. Het aandeel van deze landen zou neerkomen op een bedrag van ongeveer 10 miliioen Fransche francs. De rest zou gelijkelijk verdeeld ten laste komen van de andere deelnemers aan het controleplan. Reeds thans is een meerderheid van gunstige antwoorden ontvangen. Portugal, Roemenië, Albanië en Hongarije zouden echter bezwaren hebben gemaakt tegen hun participatic, welke bezwaren zij op grond van hun bijzondere positie doen gelden. --- De kwestie van een blokkade der Spaansche kusten. De berichten, volgens welke Frankrijk voorstellen zou hebben gedaan aan Engeland tot het organiseeren van een vlootblokkade langs de Spaansche kusten, worden breedvoerig gepubliceerd door de Italiaansche bladen, die er soms commentaar op leveren, ondanks het dementi, dat ten aanzien van die berichten is uitgegeven. De Londensche correspondent van de „Stampa" verbaast zich er over, dat men dit idee au serieux heeft genomen in Engeland. De „Tribuna" verzekert, dat men zich te Berlijn ernstig bezorgd voelt door de Engelsche vlootbewegingen in de Middellandsche Zee. De „Lavoro Fascista" schrijft: „Het Fransche voorstel kon zeker niet in overeenstemming gebracht worden met een politiek van neutraliteit. Wanneer het verwerkelijkt zou zijn, zou het een daad van vijandschap zijn geworden". Daarentegen maakt men van alles wat het Duitsche ultimatum aan de Madrileensche regeering in de aangelegenheid van de „Palos"-affaire en het Spaansche antwoord betrefte slechts zeer decreet melding. --- Geruchten omtrent op handen zijnde sensationeele maatregelen der Duitsche regeering Tegenspraak. Bevoegde Duitsche kringen ontkennen alle geruchten, die naar zij zeggen van tijd tot tijd regelmatig opduiken bij de nadering van 30 Januari, den verjaardag der nationaal socialistische revolutie, omtrent opzienbarende maatregelen, die de Duitsche regeering zou nemen. Zij verklaren, dat op het oogenblik nog niets besloten is omtrent een bijeenroepen van den Rijksdag. De geruchten omtrent de ontbinding van dit lichaam zijn, naar verklaard wordt, ongegrond, alsmede de aankondiging van een nieuwe grondwet voor het Derde Rijk. Men verklaart tevens, dat rijkskanselier Hitler er tot nu toe nog niet aan heeft gedacht, ontslag te nemen als leider der regeering, doch staatshoofd te blijven. Niettegenstaande deze officieele tegenspraken blijven bedoelde geruchten in Duitschland de ronde doen. --- Weer perseritiek op Tsjecho-Slowakije. De campagne in de Duitsche pers tegen Tsjecho-Slowakije wordt krachtig hervat. De „Völkische Beobachter'" verklaart, dat Tsjecho-Slowakije onder de bevelen van Moskou staat en legt den nadruk op zekere beweringen van de Magyarsag, 'welke tot strekking hebben te bewijzen, dat het Tsjecho-Slowaaksche leger onder controle staat van deskundigen en vertrouwensmannen van Moskou, dat zijn invloed uitbreidt in de Tsjecho-Slowaaksche industrie. De „Völkische Beobachter" levert als volgt commentaar hierop: „Officieele kringen in Praag kunnen slechts met klakkelooze beschuldigingen antwoorden op deze inlichtingen, die zeer nauwkeurige feiten vermelden betreffende de toenemende bolsjewiseering van Tsjecho- Slowakije. Zij bewaren het stilzwijgen over alle feiten, die vermeld worden betreffende het drijven van de bolsjewisten van de Komintern, welke bij hen zonder belemmering optreden en zwijgen eveneens over de militaire samenwerking met de Sowjets". --- JAPAN EN DE TOESTAND IN CHINA. Buitenlandsche journalisten hebben den woordvoerder van het ministerie van buitenlandsche zaken te Tokio vragen gesteld over de overeenkomst, welke tot stand zou 'zijn gekomen tusschen Tsjar.g Hsu Liang en de Nanking-regeering. De woordvoerder verklaarde, dat indien de geruchten over deze overeenkomst waar zouden zijn, dit zeer ernstig zou zijn, doch de Japansche regeering zal de ontwikkeling van den toestand in China afwachten, aangezien geen bevestiging van deze geruchten is ontvangen De woordvoerder voegde hieraan toe, dat de onderhandelingen tusschen China en Japan te Nanking tot regeling van de betrekkingen tusschen beide landen nog niet zijn afgebroken. --- BINNENLAND Doodelijk mijnongeluk Door ijzeren rail aan het hoofd getroffen. Woensdagmorgen ongeveer half vijf is in de staatsmijn Maurits te Heerlen de houwer H. Kalthoff door een uit een ijzeren steunpilaar los geraakt stuk rail aan het hoofd getroffen. Woensdagavond is hij in het ziekenhuis te Heerlen aan de gevolgen van de zware verwondingen overleden. K. was Duitscher en in Geleen woonachtig. Hij was 39 jaar oud en vader van vier kinderen. --- Met een mes doodgestoken Noodlottig gevolg van een oude veete. Hedennacht hebben twee inwoners van Sliedrecht een oude veete uitgevochten binnen de kom van de gemeente Papendrecht. Daarbij is de 58-jarige G. Boer door eenige messteken in hart en nieren zoodanig getroffen, dat de dood onmiddellijk intrad. De dader, de gehuwde W. V., oud 31 jaar, heeft zich bij de politie gemeid. Hij is in de marechaussee-kazerne te Papendrecht ingesloten. --- Het weer in Zwitserland jj . i*2 • ,