Het Kamerlid Krol verdedigt het beleid der Chr. Hist. Kamerfractie In een te Appingedam bijeengeroepen vergadering van Chr. Hist. Kiezers In ons blad, van Zaterdag werden Christ. Historische kiezers opgeroepen voor een vergadering in „Rehoboth" te Appingedam, waar ds. A. N. Tonsbeek zou spreken over het onderwerp „Doe recht aan ouden en weezen «f anders moeten we met een eigen lijst Uitkomen." Er bleek gisteravond voor deze door den heer E. RITZEMA Ezn. te Overschild gepresideerde vergadering een matig groote belangstelling te bestaan. O.m. was aanwezig de heer T. Krol, die, naar werd meegedeeld, daartoe ook een uitnoodiging van den spreker had ontvangen. --- VRAGEN VAN DS. TONSBEEK. Ds. Tonsbeek zei, dat deze vergadering hoofdzakelijk was belegd, omdat er overal verwarring van begrippen heerscht en menschen, die krachtens hun beginsel bij elkaar hooren door het naar voren brengen van een bepaald punt van elkaar verwijderd kunnen worden. Een van die punten is: Hoe worden de 60.000 menschen, die thans uitgesloten zijn van Staatspensioen, wettelijk In de regeling ervan opgenomen en hoe wordt voorkomen, dat zich nieuwe groepen van uitgeslotenen zullen vormen. Spr. gaf uiting aan zijn eerbied voor hetgeen de huidige regeering in moeilijke tijden heeft gedaan, maar hij meende, dat zij op dit punt toch tekort is geschoten. Er zijn kleine en groote grieven. Tot de eerste behoort het feit, dat de Chr. Historischen bij benoeming sterk zijn achteruit gesteld (in Groningen zijn 16 of 17 a.r. burgemeesters tegen 1 c.h. burgemeester) en dat op schoolgebied door de bepaling, dat het solliciteeren bij alle soorten scholen gelijk weer moet beginnen, de Hervormde scholen, waar al lang een tekort is, in een slechte positie kwamen. Nadat spr. bezwaren had ontwikkeld van Internen aard (betreffende de candidaatsteUing voor Tweede Kamer en Prov. Staten, die z.i. onvoldoende de stroomingen in de kiesvereenigingen doet uitkomen) kwam hij tot zijn hoofdbezwaren. Hij herinnerde eraan hoe door een annonce In ons blad destijds de candidatuur-Krol voor de Staten is aanbevolen met een beroep op den wensch van de onderteekenaars om de leemten in de. verzorging van ouden van dagen weg te nemen. De Kamerkring Groningen heeft een desbetreffende motie aangenomen, waarin herinnerd werd aan den hl 1928 door de Tweede Kamer aangenomen motie Snoeck Henkemans en opneming van de 60.000 aangeslotenen benevens het nogmaals gelegenheid geven aan anderen mi tn de verzekering te komen werd bepleit. Dat dit niet is geschied is een schrijnend onrecht, waarvan het wegnemen even belangrijk is als noodzakelijke versterking van leger en vloot. Daarnaast staat het feit, dat volgens de aan de ouderdoms- en invaliditeitswet verkonden weduwen en weezenrente een weduwe met b.v. 5 kinderen of meer beneden 14 jaar evenveel weezenrente (f 3.19 per week) ontvangt als een weduwe met 1 kind. Uitvoerig stond ds. Tonsbeek bij de beteekenis dezer bezwaren stil. Hij gaf enkele wegen aan om tot de benoodigde circa 12 millioen gulden te komen om een eind te maken aan wat c. h. kiezers als ernstige bezwaren welen en zei, dat als er in de komende vier jaar nog niets gebeurt, een tweede c. h. candidatenlijst niet uitgesloten zou Öjn bij nieuwe verkiezingen. --- DE HEER KROL ANTWOORDT. Het Tweede Kamerlid, Gedeputeerde T. KROL, wees allereerst op het merkwaardige van deze buiten elke organisatie opgeroepen bijeenkomst van c. h. kiezers, een vorm welke alleen in de C. .H. U. mogelijk is en bij geen andere politieke partij. Spr herinnerde eraan, dat hij bij het desbetreffend hoofdstuk der Staatsbegrootmg duidelijke critiek over de achterstelling van Chr. Historischen bij benoemingen heeft laten hooren. Hij weerlegde de bezwaren van internen aard aangaande de candidaatstel- Üng in de Unie, welke onlangs door een Vooraanstaand S. D. A. P.-er als de meest democratische werd aangeduid. Wat betreft de uitsluiting van 60.000 arbeiders en kleine middenstanders van het staatspensioen en het voorkomen van nieuwe uitgeslotenen heeft de C. H. U. sinds 1928 actie gevoerd in de Kamer. Een maand nadat spr. zitting had heeft hij daarover uitvoerig gesproken (26 Nov. 1935), terwijl het rapport, dat door een vanwege het H. B. ingestelde commissie als gevolg van de Groninger motie is opgeaiaakt, door het Kamerlid Bakker in zijn 18 Dec. j.l. gehouden rede, bij de begrooting van sociale zaken is verwerkt. De C. H. U. is evenwel geen voorstander van premievrij Staatspensioen, waarvan het gevolg zal zijn, dat de verzekering, die nu een kleine 70 millioen per jaar uitkeert, op haar kop komt te staan. Niemand gelooft, dat premievrij Staatspensioen aanstaande is, omdat de kosten enorm zullen zijn. Er is gesproken over 8"/2 millioen gulden, maar dat is volksmisleiding, want dat slaat alleen op de 60.000 uitgeslotenen en daarmee is de kwestie van premievrij Staatspensioen niet opgelost. Deze zaak is politiek van ernstig allooi geworden. Geen der partijen, die haar voorstaan, hebben een initiatief-voorstel in de Kamer gedaan, ook niet de C. D. U.-er Van Houten, die straks op het groote congres voor Staatspensionneering te Den Haag zal spreken. Wel heeft de heer Van Houten zich bereid verklaard genoegen te nemen met een welstandsgrens van f 800, waarop spr. ernstige critiek had. Ook is dit Kamerlid in de Kamerzitting van 18 Dec. j.l. met een motie voor wat de C. H. U. voorstaat willen komen, maar de minister had toen verklaard, dat hij die in elk geval naast zich zou neerleggen. Aan het aannemen er van heeft de C. H. U.-fractie niet willen meewerken, omdat zij wel opbouwenden arbeid, maar geen monnikenwerk wenscht te verrichten. De eenige consequentie, het stemmen tegen de begrooting van sociale zaken, heeft ook de heer Van Houten toen niet aanvaard. O.m. wees de heer Krol in dit verband nog op een uitlating van het H.B. lid van den Bond voor Staatspensionneering De Wit in „De Vrijzinnig Democraat" waar deze constateert, dat het premievrij Staatspensioen 120 millioen zal kosten en de conclusie aan' den lezer overlaat. Dit bewijst naast zooveel anders hoe de voorstanders zelf niet aan de mogelijkheid van verwezenlijking binnen afzienbaren tijd gelooven. Spr. gaf de verzekering, dat onder de huidige omstandigheden niets practisch was te bereiken, maar dat straks de C. H. U. opnieuw met alle kracht invloed op andere partijen in dezen zal uitoefenen en haar Kamerfractie wel degelijk van het groote belang is overtuigd. Ds. TONSBEEK sprak nog een kort woord, waarin hij op een vraag uit de vergadering (de vraagsteller wees erop, dat beide sprekers feitelijk hetzelfde hadden betoogd) o.m. zei, dat deze was bijeen geroepen om een duidelijke verklaring te verkrijgen. Het vertrek van den laatsten trein, waarmee de heer Krol en verschillende aanwezigen moesten vertrekken, maakte een eind aan de meer algemeene bespreking. --- THIJS IJS EN DE SLIMME DIEVEN 26. — De commissaris liep voor Thijsje's plannen warm, en maakte daad'lijk groot alarm; hij had in korten tijd reeds de politiemacht in zijn geheel nu op de been gebracht. Thijs sprak- Dienders, veldwachters, commiezen ! Wij mogen thans geen tii'd'verliezen — als wij nu aarz'len is het zeer te duchten, dat de boeven toch weer vluchten. Wij doorkruisen 't bosch eerst dwars- daar vinden wij een spoor. Nu, looppas — marsch !" Zoo raasden zij het bosch weer door. Eerst kwamen Thijs en Simmie en oom Brom; dan volgden alle dienders m een dichten „Zeg Thijs — hoe krijgen wij nu straks die dieven beet ? Hoe komt het dat je zoo ineens hun schuilplaats weet ? vroeg Brom-oom, onder heel zwaar hijgen. , , .. .„ • —v,«„. „Dat zult u nog wel zien; wij zullen hen wel krijgen !' nep Thijs, hij deed er notr een pasje bij, en lachte triomfantelijk en blij. 6 (Morgenavond vervolg.) --- Not. Phil. en Techn. Faculteiten in Nederland Het congres te Groningen. Nieuwe terreinen voor zoölogisch onderzoek. Prof. dr. E. H. Hazelhoff sprak gisteravond over bovengenoemd onderwerp. In de eerste decenniën na het verschijnen van Darwin's „Origin of Species" (1859) was de belangstelling der Zoölogen zoozeer geconcentreerd op de vergelijkende morphologie en anatomie, dat de physiologie op bedenkelijke wijze in het gedrang kwam. In de laatste tien of twintig jaar heeft de situatie zich echter totaal gewijzigd; niet alleen de vergelijkende physiologie, maar ook alle andere terreinen van zoölogisch onderzoek, die met de physiologie op een °f andere wijze samenhangen, beleven thans een periode van ongekenden bloei Wat de vergelijkende physiologie betreft, noemde spreker twee voorbeelden: de onderzoekingen van von Frisch en zijn school omtrent den gehoorzin der visschen en die van Vos en anderen omtrent de ademhaling der vogels. De brillante onderzoekingen van von Frisch en zijn medewerkers in het Zoölogisch Instituut te München hebben het exacte bewijs geleverd, dat sommige vischsoorten bijna even zwakke geluiden kunnen hooren als de mensch en bovendien ook verschillen in toonhoogte behoorlijk kunnen onderscheiden. Zeer zwakke geluiden worden alleen waargenomen door die vischsoorten, waarbij de zwemblaas door de „beentjes van Weber" met het gehoororgaan is verbonden. De onderzoekingen van Vos omtrent de ademhaling der vogels brachten aan het licht, dat de luchtzakken volgezogen worden langs de hoofdluchtwegen en weer leeggedrukt worden langs de long; alleen tijdens de uitademing wordt de lucht dus langs het ademhalingsepitheel geleid. Ook op het gebied der experimenteele embryologie werden in de laatste jaren zeer belangrijke resultaten geboekt; spreker behandelde een aantal onderzoekingen van Vogt, Spemann en anderen, die ons de normale ontwikkeling hebben leeren zien als een hiërarchische reeks van organisator- of inductiewerkingen. Na nog even te hebben stilgestaan bij den reeenten opbloei van toegepaste entomologie en zoölogisch visscherij onderzoek, wijdde spr. tenslotte eenige beschouwingen aan de erfelijkheidsleer, in het bijzonder aan de resultaten, verkregen door gedetailleerde analyse der speekselklierchromosomen van het bananenvliegje (Drosophila). --- Nieuwe inzichten in landbouwkundige vraagstukken. Prof. dr. J. Kuyper sprak voor het congres over nieuwe inzichten in landbouwkundige vraagstukken. Hij begon op te merken, dat de titel van de voordracht wel zeer veelomvattend was en dat hij dien dus eenigszins wilde beperken. Hij wilde spreken over nieuwere inzichten over vruchtwisseling. Vruchtwisseling wordt steeds meer toegepast, naarmate de landbouw op een hooger peil komt; in den primitieven landbouw moest men dikwijls de braak invoeren om loonende oogsten te behouden; later kwam men tot een eenvoudige wisseling, die geleidelijk gecompliceerder wordt, ook in verband met de grondsoort, waarop men werkt. Vruchtwisseling is noodig en nuttig, omdat de verschillende gewassen invloed op elkaar uitoefenen, zoowel ten goede als ten kwade. In zekeren zin kan men de vruchtwisseling in dit opzicht in verband brengen met de plantensociologie. Spr. behandelde eenige voorbeelden, welke dit verduidelijkten. Bij het onderzoek over de vruchtwisseling heeft men vroeger vooral zijn aandacht geschonken aan den ongunstigen invloed, öf die gewassen op elkaar uitoefenen óf die optreedt bij voortgezette cultuur van één gewas. In de laatste jaren zijn er feiten aan het licht gekomen, die, naar sprekers meening, juist van belang zijn voor de verklaring van de werking van z.g. gunstige voorvruchten. Hij wilde daarvoor een drietal publicaties behandelen. Virtanen (1932) ontdekte, dat vlinderbloemige planten met behulp van de bacteriën in hun wortelknolletjes zooveel stikstof binden, dat ze niet alleen voor eigen groei genoeg hebben, maar dat ook in den grond stikstof wordt uitgescheiden, waarvan andere planten kunnen profiteeren. Prianischnikow (1934) nam waar, dat verschillende planten (lupine, mosterd, boekweit) in staat zijn het milieu, waarin zij groeien zoodanig te veranderen, dat het zeer moeilijk opneembare ruwphosphaat in opneembaren vorm overgaat en wel in zoodanige hoeveelheid, dat behalve de plant zelf ook andere planten er van kunnen profiteeren. Achromeiko (1936) vestigt de aandacht er op, dat verschillende gewassen tijdens het laatste deel van hun groeiperiode minerale stoffen, die zij eerst hebben opgenomen, uitscheiden en dus aan den grond teruggeven; hij beschouwt deze uitscheiding niet als eenvoudige uitwassing, maar als een physiologisch proces. Door z.g. geïsoleerde culturen toont hij werkelijk aan, dat een plant de met een deel van het wortelstelsel opgenomen minerale stoffen ten deele weer kan uitscheiden met een ander deel en wel in zoodanige mate, dat een andere plant er zich mee kan voeden. Ook bier zijn het weer o.a. lupine, boekweit en mosterd, die een dergelijke werking vertoonen. In al deze gevallen verschaft een plant zich dus als het ware meer voedingsstoffen dan voor eigen opbouw noodzakelijk zijn: uit de overmaat kunnen andere gewassen voordeel trekken. Al zullen verschillende feiten nog beter moeten worden onderzocht, toch meende spreker, dat hier een richting is aangegeven, die de gunstige werking van bepaalde gewassen in de vruchtwisseling kan verklaren en die ook op plantensociologisch gebied nieuw inzicht kan brengen. --- G.O.V. VOLKSCONCERT. Solist: Karel Zwaneveld, piano. Het programma voor het Volksconcert, dat gelijk is aan dat van hedenavond, vermeldde een eerste uitvoering, waarop in de recensie van morgen wel nader zal worden teruggekomen. Voor de rest werden een drietal nummers uitgevoerd, die niet alleen welbekend maar ook gaarne gehoord worden. Het is mogelijk, dat daarom de belangstelling goed was te noemen hoewel wij eerder gelooven, dat de naam van onzetn nog jongen stadgenoot, Karel Zwaneveld, die het pianoconcert no. 1 in C gr. terts van Beethoven speelde, velen naar de Harmonie had doen gaan. De pianist had een groot succes en werd met een spontaan en dankbaar applaus beloond. --- Oudheidkundige vondst in de Groote Kerk te Breda. Bij de werkzaamheden in verband met de restauratie van het interieur der Groote Kerk te Breda, is men er in geslaagd een houten vloer, welke meer dan honderd jaar den bodem van het schip bedekt heeft, weg te breken. Zooals men verwachtte bleek deze houten vloer een groot aantal zerken, een veertig stuks, aan het oog onttrokken te hebben. Meerendeels zijn het laat-Gothische zerken, de eenige bronnen voor de kennis van de hoogtepunten in het leven, geboorte, huwelijk en overlijden, van de leden van menig aanzienlijk geslacht. De oudste thans gevonden zerk is er een van het jaar 1457, voor Aert van Wisschel. Het is een zeer mooi voorbeeld van vijftiende eeuwsche slerkunst met het eenvoudige medaillon in het midden. Talrijke zeer fraaie steenen zijn nog gevonden, waaruit blijkt, dat de steenen voor wereldlijke personen meermalen rijker geornamenteerd zijn dan die voor geestelijke personen. --- KUNST EN WETENSCHAP HET CHINEESCHE LANDHUIS. Het Chineesche Landhuis, het spel van den strijd tusschen twee verschillende rassen, trekt nog steeds. Gisteravond was de schouwburg tenminste zeer goed be-act Albert van Dalsurn als Yuan Sing, de rijke Chineesche edelman, droeg ook nu weer het geheele spel. De dames Sara Heyblom en Willy Haak ontvingen bloemen. --- FEUILLETON HET RAADSEL VAN KRONSTEIN ROMAN VAN A. HRUSCHKA (Nadruk verboden) 16 Dit alles zei Turba op zeer ernstigen toon. Use was bleek geworden. Zij zweeg een °ogenblik en vroeg toen: — Is u daar zeker van? . — Heel zeker, want ik ken juffrouw Motika sinds jaren en jaren, ik weet dat ze *n den grond een braaf mensch is, en ik *eet ook, dat ze daarom het volle vertrouwen van Mare's overleden moeder genoot en was een zeer verstandige vrouw met veel menschenkennis. , Zij waren op een kruispunt gekomen, waar hun wegen uiteen liepen, maar als bij afspraak bleven ze nog wat heen en weer telen. . Use had het hoofd op de borst laten zinden. Turba's laatste woorden hadden blijkbar diepen indruk op haar gemaakt. . — Dan weet ik waarlijk niet meer wat te Genken, sprak zij eindelijk. Als u gelijk had, z°u men bijna den moed verliezen S-n om verdere pogingen aan te wenden — is dit bij u reeds het geval? *lse schudde driftig het hoofd. — Neen neen, niets zal mijn overtuiging °chokken Ik wil ook niet versagen. Juffrouw kan ook om wille van haar meesteres Rijgen, om een andere reden dan wij vergoeden. En en ik zie nog altijd dien deneer von Heiden op den donkeren achtergrond.. 2iJ zweeg plotseling en vestigde den blik op een flink gebouwd man, met sympathiek y°°rkomen, die, met de handen in de zak*eQ, uit een zijweg kwam geslenterd en hen kregen*"" ZU° kant in het 00g had ge" „~1f„urt Holder! Hoe onaangenaam dat hij ons hier samen ziet wandelen■ n«7r Yt„£°-mt onaangenaam, juffrouw Ilse? Daar steekt toch geen kwaad achter? gen * kan hem *** niet rt^hrl^J™ blj wijze van Sroet "iet zijn hoed gezwaaid en Holder, die hen nu a^imPg^oe*LkWtam had dien groet ietwat afgemeten beantwoord. Ilse's vrees hWk gegrond te zijn; hij toonde zich voor haar Ut h™T dan gewoonlijk. Ilse trachtte hem door een opgeruimd gezicht en een luchtig gesprek in een goed humeur te brengen, maar dat gelukte haar niet. De jonge inspecteur bleef karig met zijn woorden en zijn vorschende blik vestigde zich wantrouwig nu eens op Ilse, dan weer op den bibliothe- Cci n 5.... Zij wandelden samen een poosje over den veldweg in de richting van Krannebitten. mSVS zI?S met de hand ™ ze-koml I1Se! «** ™^ En hij begon vlugger te loopen, om spoediger bij Mananne te zijn 't Was inderdaad Marianne, die zeer nieuwsgierig naar den uitslag van het bezoek op Kronstein, de jongelui tegemoet kwam En daar men m het bijzijn van Holder met daarover kon spreken, fluisterde Turba, toen hij bij haar stond: • « Laten,we 'n beetie sneller doorstappen, juffrouw Marianne, dan kan ik u alles vertellen. Ilse begreep zijn bedoeling; zij bleef dus met Kurt wien dit zeer gelegen kwam, een beetje achter, nadat beiden Marianne hadden begroet. Nauwelijks bevonden zich Marianne en Turba op eenigen afstand, of Kurt bleef staan en keek Ilse donker aan. — Wil je me nu vertellen, Ilse, wat ie zonderling gedoe met dr. Turba heeft te beteekenen? — Zonderling gedoe? Ik begrijp je niet — Je zult me toch niet op de mouw willen spellen, dat je hem toevallig hebt ontmoet.... en nog wel voor den eersten keer' zei Kurt opgewonden. Onlangs heb je ginds boven nog een samenkomst gehad zonder Marianne. — Hoe weet je dat? — Men heeft je beiden toevallig gezien en het kwam mij ter oore. Of wil je dat loochenen? — Heelemaal niet. — En gisteren heb je Turba in de bibliotheek een bezoek gebracht en bent er meer dan een uur gebleven. — Ontzettende misdaad! poogde Ilse te schertsen. Als ik nu maar wist, waarom je dat zoo opwindt, beste Kurt, en.... wat je ermee te maken hebt. — Permitteer.... — Ik ben toch geen klein kind en sta niet onder-je voogdij. — Maar je weet heel goed, dat ik van je houd en wat je vader met ons voorheeft. — En jij had sinds lang moeten weten, dat ik die plannen nooit heb goedgekeurd! Als vader openhartig voor je is geweest, moet hij je dat gezegd hebben.... en ook de redenen van mijn weigering. — Zeker, hij heeft me gezegd, dat je van den jongen Kronstein houdt, maar ook, dat die liefde hopeloos is en dat dus alles bij het oude blijft. Ik moest voorloopig nog geduld oefenen, je niet lastig vallen, je tijd laten om dien man te vergeten. Dat heb ik ook gedaan — Zeer edelmoedig van je. — Kom, laat ons ernstig spreken. Nu begin je dat spelletje met Turba. ik ben een goeie kerel, Ilse, maar ik weet niet meer, wat ik van je denken moet. Van wien houd je nu eigenlijk, von Kronstein pf van Turba? Of wil je mij voor den gek houden? Voor mij heb je in ieder geval geen tijd meer en dat gedoe kan ik nu eenmaal niet uitstaan. Ik wil weten of ik mag hopen of niet. Ook Ilse's gezicht was plotseling ernstig geworden. Met haar mooie bruine oogen keek zij onvervaard den opgewonden jongen man aan. — Goed, beste Kurt, ik ben het met je eens, dat een verklaring tusschen ons noodig is. Ik wil in geen geval, dat je mij verkeerd beoordeelt — Dus, als 't je belieft, de volle waarheid. — Die zul je onmiddellijk hooren. Ik houd van Mare Kronstein en zal nooit afstand van hem doen. Dus is voor mij die liefde geenszins hopeloos — Maar je vader heeft me toch gezegd, dat hij nooit zijn toestemming zal geven — Heeft hij je ook de redenen daarvan gezegd? Neen. Maar hij verzekerde mij, dat zijn besluit onherroepelijk is, aangezien er onoverkomelijke bezwaren tegen je huwelijk met graaf Kronstein bestonden. — Dat is zijn meening. Maar ik zal die bezwaren uit den weg ruimen, hem aantoonen, dat hij zich vergist en dan zal hij.wel een andere houding aannemen. — En hoe wil je dat doen? — Dat kan ik voorloopig niemand zeggen, ook jou niet, beste Kurt. — En het spelletje met Turba? — Is geen spelletje. Dr. Turba is Mare's oudste en eenige vriend en helpt mij bij het begonnen werk. Dat is alles. Kurt Holder keek een wijle zwijgend en mismoedig voor zich uit, terwijl beiden hun weg voortzetten. Toen zei hij bitter: Ik zelf speel dus heelemaal geen rol in je gedachten? Uit hetgeen je mij zooeven hebt gezegd, moet ik opmaken, dat je nooit van mij hebt gehouden, Ilse. Kom, zeg het maar ronduit. Zij keek hem vriendelijk en deelnemend aan en antwoordde op hartelijken toon: — Niet in den zin, dien jij en vader verlangt, Kurt. Mare is mijn eerste liefde en tot mijn laatsten snik zal ik er trouw aan blijven. Je begrijpt dus, dat ik nooit je vrouw kan worden. Maar als vriend, als een vriend, wien ik de hartelijkste genegenheid toedraag, zul je mij altijd dierbaar blijven Kurt Holder maakte een wrevelig gebaar. — Die fraaie woorden baten mij niet. Je hebt er slag van, Ilse, de bittere pil te vergulden Dat is dus het einde. Ik had niet gedacht, Ilse, dat de afloop mij zoo vreeselijk zou teleurstellen, want ik heb oprecht en vurig van je gehouden. In den geest zag ik je reeds als gevierde meesteres den drempel van Birkenried overschrijden.... — Je zult die droomen begraven; je zult het te boven komen, beste Kurt en Birkenried een andere meesteres geven, die je nog veel meer bemint dan mij. — Zoo! Meen je dat? Waar haal je dat vandaan? Ilse lachte ondeugend en schoof haar arm onder dien van haar vriend. — Omdat ik heel goed weet, beste Kurt, dat je niet behoort tot den stam van die Asra, die sterven, wanneer zij beminnen Kom, zet nu weer een vriendelijk gezicht en vergeet de historie. Holder moest even glimlachen. — Die sterven, wanneer zij beminnen. Nu, zoo gek ben ik niet. Een kerel als ik verkwijnt niet als een zwakkeling, omdat hij de bons heeft gekregen. Er bestaan geneesmiddelen tegen de kwaal — op de eerste plaats de arbeid — En andere meisjes en een nieuwe liefde! Wel, Kurt, mijn lieve, beste Kurt, zóó beval je mij, een man moet sterk en dapper zijn Maar, wat ik je nog wilde vragen — voorloopig zeggen we vader niets van hetgeen er vandaag tusschen ons is besproken nietwaar? ' — Vind je dat beter? — Ja, laat hem in den waan, dat er tusschen ons nog niets is beslist. Hij houdt me dan niet zoo scherp in het oog en dan kan ik vrijer werken voor Mare. — Prachtig! Ik moet je dus nog helpen om de paden te effenen voor mijn gelukki- ITrm1! ngCr' lk' arme' terzijde Sesmeten wnuo^ ik ken je goed en edel hart. Je zult het doen om mijnentwille.. Maar kijk eens: wie zie ik daar aan den rand van ofme^eb^n1? **" dat niet de '™ Kurt Holder keek een oogenblik in de aangeduide richting en knikte bevestigend — Ja, ze zijn het. Dus hebben ze toch mijn raad gevolgd en zijn uit haar schulp gekropen. Uitstekend! Jong bloed moet omdolen in de vrije natuur. Meisjes, die altijd thuis zitten, krijgen bleekzucht. En vind je niet, dat ze prachtig te paard zitten? — Buitengewoon! Ze zijn bovendien zeer mooi en lief. Vooral juffrouw Elfi — Zoo? Mij bevalt de kleine Ruth beter* die heeft zulke prachtige bruine oogen cii haar stem is lieflijk als vioolmuziek. De schoone Elfriede schijnt me wel een beetje trotse!* ei» aanmatigend. (Wordt vervolgd)/ --- Vereeniging Topographisch Repertorium van Nederland. In de dezer dagen te. Amsterdam gehouden jaarvergadering van de stichting het Topografisch Repertorium, zijn in het algemeen bestuur de aftredende leden jhr. dr. E. van Nispen tot Sevenaer te 's-Gravenhage en dr. H. P. Coster te Groningen, herkozen. In het afgeloopen jaar werden enkele buitenlandsche verzamelingen, het museum te Leipzig, de „Gemalde Galerie" en het Kupferstich Kabinet te Dresden en het Herzog Anton Ulrich museum te Brunswijk op kaart gebracht. Verder werden o.a. te Groningen beschreven de collecties van het Museum, van het gemeente-archief, van den heer L. H. Wychgel van Lellens en van Pictura. In totaal werden in dit jaar ruim 3000 kaarten in duplo vervaardigd, zoodat thans ruim 10.500 topografische teekeningen en schilderijen zijn beschreven. ---