BUITENLAND OVERZICHT DE KABINETSWIJZIGING IN BULGARIJE — DE VAL VAN GEORGIEF — ER ZOUDEN PLANNEN ZIJN GEWEEST OM KONING BORIS TOT AFTREDEN TE DWINGEN — DE POSITIE VAN DEN KONING THANS VERSTERKT. In Bulgarije zijn politieke gebeurtenissen snel gepasseerd. Door de kabinetswijziging is daarop nu een licht komen vallen. Reeds geruimen tijd bestond te Sofia het plan om de regeering-Georgief ten val te brengen. Dit plan ging uit van de ouderen in het officierscorps, die het evenmin als de garnizoenen van de provincie met de anti-monarchistische tendenzen van kolonel Weltsjef en diens jongere officieren eens waren. Men was aanvankelijk voornemens de orthodoxe Kerstdagen voor de uitvoering van dit plan te nemen, doch zag hiervan later af. Algemeen viel het op Drie Koningen op, dat de koning voor het eerst niet deelnam aan de bekende plechtigheid der waterwijding Ook bleef het anders gebruikelijke groote diner in het koninklijke paleis achterwege en miste men den koning bij de groote militaire parade. Er zat dus wat, er was iets gebeurd. Ook dit is ontsluierd. Er zijn plannen geweest om koning Borïs tot aftreden te dwingen. Maar deze staatsgreep mislukte. Kolonel Weltsjef steeds al *n geheimzinnige figuur die achter de schermen werkte en nimmer een ministerportefeuille wilde aanvaarden, zou premier geworden zijn, maar de koning kwam achter de booze plannen en kon tijdig zijn maatregelen nemen. Thans is de positie des Konings sterker dan te voren. De bewinds-wijziging die in Wezen als een militaire staatsgreep moet worden beschouwd heeft nu mede Georgief's plan verijdeld om de prerogatieven van den koning te beperken. Het is bekend, dat koning Boris slechts ongaarne zijn goedkeuring had gehecht aan den staatsgreep van Mei j.1., waardoor het kabinet-Georgief in het leven werd geroepen. Hij werd hiertoe feitelijk ook gedwongen door kolonel Weltsjef. Kolonel Weltsjef heeft er steeds naar gestreefd, den koning alle bevoegdheden te ontnemen. In het bijzonder wenschte Weltsjef den koning het recht te ontnemen, ministers te benoemen of te ontslaan. Volgens te Belgrado ontvangen berichten, hebben zich, voordat het Bulgaarsche kabinet zijn ontslag had aangeboden, drie kolonels, naar het bureau van kolonel Weltsjef begeven en hebben zij hem gearresteerd. Tevens werd de hoofdcommissaris van politie te Sofia, Matsjef, in arrest gesteld. De Bulgaarsche bladen aarzelen nog om duidelijk hun standpunt te bepalen ten aanzien van de kabinetswisseling. Alleen het blad „Zora" bevat een hoofdartikel van de hand van oud-minister Grigor Wassief, waarin o.a. verklaard wordt dat de nieuwe regeering de uitdrukking is van de onverbreekbare eenheid van Kroon, en volk. Alle Bulgaren, aldus de schrijver, verwachten hiervan niets dan goed. Typeerend is het feit, dat de bladen naast het bericht van de kabinetswisseling het portret van den koning in groot formaat afdrukken, waarmede waarschijnlijk te kennen wordt gegeven dat de nieuwe regeering 't onbeperkte vertrouwen van de Kroon geniet, "De snelle oplossing van de Bulgaarsche crisis wordt te Parijs met voldoening opgenomen. Men verklaart* bijzonder tevreden te e'jn over de verklaring van den nieuwen Premier, generaal Slatev, dat zijn regeering 7al streven naar herstel van vertrouwen in de betrekkingen tot de nabuurstaten en naar een gezonden duurzamen vrede op den balkan. ïn Joego-Slavië neemt men tegenover deze ***egeeringswisseling een uiterst gereserveerd standount in. Veelal neemt men aan, dat de uitschakeling van de Zveno-groep juist ls geschied op aandringen van den koning die zich op deze wi.i*ze van de mannen **n den 19den Mei zou hebben willen ontdoen. In buitenlandsch politiek opzicht vreest een toeneming van den invloed van Italië, in binnenlandsch opzicht een weder°*Pleving van de revolutionnaire Macedonische beweging. Reeds zijn te Sofia 30 Macedoniërs gearresteerd en is een hoeveelheid bommen en 'evolvers in beslag genomen Koning Borts. --- DE 84ste ZITTING VAN DEN VOLKENBONDSRAAD DE GENEEFSCHE WEEK DER INTERNATIONALE GESCHILLEN. — AFRIKAANSCHE, MERIKAANSCHE, AZIATISCHE EN EUROPEESCHE GESCHILLEN VOOR DEN VOLKENBOND. — DOCH DE BESLISSING OVER HET SAARGEBIED BLEEF TOCH DE GROOTE GEBEURTENIS DER 84ste RAADSZITTING. (Van onzen correspondent.) Genève, 22 Januari 1935 Wat een strijd bestaat er toch in de wereld! Het was om somber te worden, wanneer men aan alle internationale oneenigheden dacht, die de Volkenbondsraad de vorige week te behandelen had! Een grensregeling-geschil tusschen Irak en Perzië met een klacht van Irak, dat de Perzische ambtenaren voortdurend de grens overschreden; een grensregeling-geschil tusschen Abessynië en Italië met een klacht van Abessynië, dat de Italianen niet slechts de grenzen niet eerbiedigen, doqh zelfs een gewapenden aanval tegen de Abessyniërs ondernomen hadden; een grensregelinggeschil tusschen Columbia en Peru met de klacht van • Peru, dat de regeering van Columbia nog steeds niet het aceoord van Rio de Janeiro van Mei 1934 geratificeerd had, dat aan dit geschil een einde scheen te hebben gemaakt; het Joego-Slavisch-Hongaarsche geschil over de verantwoordelijkheid van Hongaarsche ambtenaren ten opzichte van den moord van Marseille; het geschil tusschen Finland en Engeland over de betaling van schadevergoeding voor Finsche schepen, die Engeland tijdens den wereldoorlog had gebruikt; het geschil tusschen Zwitserland en de groote mogendheden over de betaling van schadevergoeding voor de oorlogsschade, die Zwitsersche staatsburgers tijdens den wereldoorlog in de oorlogvoerende landen geleden hadden; het geschil tusschen Duitschland en Frankrijk over de demilitariseering van het Saargebied na den terugkeer van dit stuk land naar Duitschland! En dan kwam bovendien in de vorige week de „Commissie van 23" uit de Buitengewone Volkenbondsvergadering nog bijeen, om het reeds tot een oorlog verscherpte grensregeling-geschil tusschen Bolivia en Paraguay inzake het Chaco-gebied nogmaals te behandelen. Nimmer nog had de Volkenbond zich met zooveel internationale geschillen gelijktijdig bezig te houden! Deze veelvuldigheid der internationale oneenigheden moge eenerzij ds mismoedig stemmen, anderzijds is het toch weder een hoopvol teeken dat al deze Afrikaansche, Amerikaansche, Aziatische en Europeesche staten niet naar geweld-methoden gegrepen hebben, om zich een oplossing van het geschil te hunnen gunste te verzekeren (Bolivia en Paraguay uitgezonderd, die echter de Volkenbondsbemoeiïngen tot herstel van den vrede niet hebben van de hand gewezen), doch den Volkenbond in de gelegenheid hebben gesteld om door eerlijke bemiddelingspogingen van onpartijdigen en door de aanwending van de goede methode van mondelinge, alle op éénzelfde plaats gevoerde onderhandelingen naar een oplossing der geschillen te streven en althans er voor te zorgen, dat de moeilijkheden niet verscherpt werden en het vinden van een oplossing niet werd bemoeilijkt. Men heeft in vorige jaren wel eens erover geklaagd, dat „Genève" ondanks het lidmaatschap van zoovele niet-Europeesche staten toch eigenlijk slechts een Europeesche instelling is, zonder belang voor de volkeren uit andere werelddeelen. De groote aandacht, die men hier de vorige week wederom gegeven heeft aan den strijd tusschen Bolivia en Paraguay, tusschen Irak en Perzië, tusschen Abessynië en Italië, heeft den naam van Genève als „universeele" vredesinstelling zeker versterkt. Het kan intusschen niet ontkend worden, dat ondanks alle aandacht, die men aan de niet-Europeesche geschillen besteed heeft, toch het Fransch-Duitsche geschil over de demilitariseering van het Saargebied ons allen het meest heeft geïnteresseerd. Niet omdat wij allen nu bepaald zoo diep overtuigd waren van het groote belang, of de een of andere spoorweglijn in het Saargebied, die de Franschen als van militairstrategisch belang beschouwen, al dan niet zou blijven voortbestaan en of de een of andere inrichting op het station van Saarbrücken, die voor het snel uitladen van troepen bevorderlijk is, zou worden vernietigd! Neen, wanneer wij allen in de grootste spanning het resultaat van de bemoeiingen der commissie-Aloisi, om overeenstemming tusschen Duitschland en Frankrijk ook op dit punt tot stand te bregen, afwachtten, dan was het, omdat het daarvan afhing, of de Volkenbondsraad het tijdstip voor de overdracht van het Saargebied aan Duitschland op 1 Maart zou kunnen vaststellen en daardoor den weg voor de Duitsch-Fransche toenadering zou vrij maken. Al had de Duitsche reg. de uitnoodiging van Engeland van de hand gewezen, om tijdens de beraadslagingen in den Volkenbondsraad over het lot van het Saargebied den Raadszetel weder te komen innemen, die tot October 1935 nog steeds voor Duitschland aan de tafel van den Volkenbondsraad ter beschikking staat, Duitschland was toch bij de voorbereidende Geneefsche besprekingen over de toekomst van het Saargebied niet afwezgi. Want de Duitsche Consul-Generaal te Genève, dr. Krauel, wiens bureau in de onmiddellijke nabijheid van het Volkenbonds-secretariaat gelegen is, was door de Duitsche regeering gemachtigd, om met de commissie-Aloisi en de Fransche delegatie onderhandelingen over het tijdstip en de voorwaarden van den terugkeer van het Saargebied naar Duitschland te voeren. Vergemakkelijkt werden de besprekingen door de persoonlijke afwezigheid van Von Neurath echter natuurlijk niet! Bij alle bekwaamheid van dr. Krauel moest deze natuurlijk voortdurend naar Berlijn telef om van daar preciese instructies te verkrijgen. Toen de kwesties van de demilitariseering van het Saargebied aan de orde kwamen, gaf Von Neurath bovendien de voorkeur'er aan persoonlijk in de onderhandelingen in te grijpen, waardoor de medewerking van den Franschen ambassadeur te Berlijn noodzakelijk werd. En deze moest toen natuurlijk op zijn beurt voortdurend naar Gencve telefoneeren, om van Pierre Laval preciese instructies te ontvangen. Daar de demilitariseering-kwestie bovendien op aandringen vanden Franschen Generalen Staf door Laval was opgeworpen, moest Laval ook herhaaldelijk zijn collega den minister van Oorlog te Parij's raadplegen. De telefoon tusschen Genève. Berlijn en Parijs had verleden Donderdag dus heel druk werk, zooals men begrijpen kan! En terwijl wij allen met spanning vervuld waren, wat het eindresultaat van al die telefonische en mondelinge besprekingen zou zijn en of de Volkenbondsraad op dienzelfden dag de beslissing over het Saargebied nog zou kunnen nemen, werden aan de raadstafel belangwekkende redevoeringen gehouden over het Zwitsersche geschil met de groote mogendheden betreffende de vergoeding van oorlogsschade aan onzijdige bewoners van oorlogvoerende landen, discussies die ondanks de groote beteekenis die zij gaandeweg voor alle kleine staten gingen aannemen, op dien dag toch slechts met een half oor gevolgd werden Want ieder oogenblik zagen wij Aloisi of Eden, die zich beiden groote moeiten als bemiddelaars gaven, van de raadstafel opstaan nadat weder een nieuwe telefonische mededeeling uit Berlijn of Parijs ontvangen was. Wij waren allen in dezelfde spanning, die ons op 10 December bevangen hield. Toen was het wachten op een telefonische mededeeling uit Boedapest, die het Joego-Slavisch-Hongaarsche geschil van zijn gevaarlijk karakter zou moeten bevrijden; verleden Donderdag waren het de Fransche en Duitsche telefonische mededeelingen uit Parijs en Berlijn, die den Geneefschen bemiddelaars het succes van hun pogingen moesten verzekeren. Groot was dan ook de vreugde, toen eindelijk de overeenstemming verkregen was en voorzitter Tewfik Rouchdy Aras k°n mededeelen, dat de kwestie van de toekomst van het Saargebied nog dienzelfden avond zou kunnen behandeld worden waarbij hij tevens aan de Duitsche en Fransche regeeringen den dank van den volkenbondsraad betuigde, dat zij opnieuw, evenals reeds in de maanden Juni en December bij de bespreking van het Saarvraf>(fstuk. door hun tegemoetkomend oord hadden mogelijk gemaakt. Een \ uur later was reeds vastgesteld, dat het Saargebied in zijn geheel weder naar Duitschland zal terugkeeren en dat de overdracht van het bestuur over het Saargebied aan Duitschland op 1 Maart zal plaats" vinden. De weg is thans dus vrij voor de Fransch- Duitsche toenadering. De besprekingen over Duitschland's rechtsgelijkheid op het gebied der bewapening kunnen thans beginnen. Het bezoek van Flandin en Laval aan Londen de volgende week zal hiervoor van groote beteekenis worden. Zal Laval inderdaad, onder den invloed van den hier door Litvinow en de Kleine Entente geoefenden drang, als voorwaarde voor de Fransche toestemming tot de Duitsche herbewapening de aanvaarding van het Oostelijk Locarno Pact door Duitschland stellen? En zal Hitler dan door een weigering de hoop op een Fransch- Duitsche toenadering toch weder vernietigen? Deze vragen leeren, dat wij nog geen recht tot juichen hebben. --- De drukst besprokenen van 1934 Roosevelt en Hitler winnen het. Het Amerikaansche tijdschrift „Literary Digest" heeft den hoofdredacteuren van 240 kranten van verschillende richtingen in de Vereenigde Staten de vraag gesteld, welke personen naar hun meening in 1934 het meest op den voorgrond zijn getreden. In totaal werden 101 verschillende personen genoemd. President Roosevelt kwam nagenoeg op iedere lijst voor, zoodat hij 234 van 240 stemmen kreeg. Op hem volgde Adolf Hitler met 210 stemmen. Uit de enquête is gebleken, dat de Amerikaansche pers de hieronder genoemde personen beschouwt als in 1934 het meest op den voorgrond te zijn getreden: President Roosevelt 234 stemmen Adolf Hitler 210 „ Mussolini 187 „ Upton Sinclair 173 „ De vijfling van Dionne 168 „ Donald R. Richberg 165 „ Mevr. Franklin D. Roosevelt 137 „ Schout bij nacht Rich. e. Byrd 109 „ Frances Perkins, Amerika's vrouwl. minister v. Arbeid 72 „ --- Nog steeds de moord op Kirof Genadige straffen. Het militaire college van het openbare Gerechtshof heeft 12 beambten van de Leningrader Gepeoe o. w. Nedwed, voormalig chef, wegens nalatigheid en overtreding der wet ter bescherming van den staat tot gezamenlijk 37 j. verbannen naar concentratiekampen, alsmede tot gevangenisstraffen veroordeeld. Nedwed wordt beschuldigd niet voldoende maatregelen ter bescherming van Kirof te hebben genomen, met name niet te hebben belet, dat de moordenaar Nikolajef het paleis is binnengekomen. Tegen het vonnis bestaat geen hooger beroep. De veroordeelden hebben geen zwaardere straf gekregen, omdat zij zich zeer verdienstelijk hebben gemaakt jegens de revolutie. --- HET BLOEDIG INCIDENT IN FRANSCH SOMALILAND Scherpe commentaren der Fransche pers. De Minister van Koloniën heeft bijzonderheden ontvangen nopens het gebeurde in Somaliland. De administrateur Bernard, was naar Aissas, dat door Aissamara's was overvallen, vertrokken. Hij streed totdat zijn munitievoorraad was uitgeput en hij bezweek op het slagveld tengevolge van tien wonden. Men weet nog niet hoe groot de verliezen zijn geweest aan de zijde der inboorlingen, die 800 man sterk waren. Aan de nagedachtenis van Bernard is hulde gebracht in een dagorder, waarbij hem het Legioen van eer werd verleend. Het bloedbad in Fransch-Somaliland is — aldus de commentaren der Fransche bladen — een gevolg van dezelfde geestesgesteldheid die ook het incident in het Italiaansche consulaat te Condar en de schietpartij bij de bronnen van Oealoeal heeft veroorzaakt. De vreemdelingenhaat, die zoowel aan den Franschen kant van Somaliland, als in het gebied van Condar en Oealoeal heerscht, is de ..vergiftigde vrucht" van het geëxalteerde Abessynische nationalisme, dat tot een wilde uitbarsting van gewelddaden en moord heeft geleid. De gebeurtenissen herhalen zich met slechts weinige dagen tusschenruimte en het is niet te verwachten, dat een snelle en deugdelijke oplossing tot stand zal worden gebracht door den goeden wil en het werkelijk gezag van degenen, die den plicht zouden hebben maatregelen te nemen, t. w. de machthebbers te Addis Abeba. De bladen wijzen er in dit verband op. dat het juist de Abessynische hoofdstad is, waar de kiemen der nationalistische agitatie ontstaan. Vermoedelijk zal de Abessynische regeering, zoo wordt gezegd, evenals dit eenige jaren geleden bij een soortgelijk geval tegenover Italië is geschied en zooals ook reeds haar zaakgelastigde te Parijs heeft opgemerkt, verklaren, dat het leden van een ongecontroleerden, opstandigen stam zijn, die het bloedbad hebben veroorzaakt. Een dergelijk zonderling alibi zou echter het kwaad slechts verergeren. Wanneer men niet met een politieke fictie heeft te doen en zulk een verklaring inderdaad de waarheid weergeeft, dan beteekent dit een openlijke bekentenis van onmacht en van een toestand van ernstige wanorde in het binnenland. Tenslotte verklaren de bladen, dat meer soortgelijke incidenten in Somaliland zullen volgen, zoolang Addis Abeba niet bewijst, dat het Zijn gezag inderdaad in het geheele land kan doen gelden en dat het een loyale en de rechten van anderen respecteerende politiek in de grensgebieden wil voeren. Pas dan zal de Abessynische regeering haar prestige en dat van het land hebben gevestigd. --- Staat van beleg op Kalymnos Grieksche bevolking in opstand tegen Italiaansch bewind. Op het eiland Kalymnos in de Dodekanesos heerscht groote onrust, daar de Grieksche bevolking van het eiland tegen de Italianen In opstand is gekomen. In verband hiermede is de staat van beleg voor het eiland afgekondigd. Het is niemand toegestaan het eiland te verlaten terwijl ieder die vot aan wal zet aan een nauwkeurig onderzoek wordt onderworpen. Er hebben reeds botsingen plaats gehad en naar gemeld wordt, is de burgemeester afgetreden. Er zijn Italiaansche oorlogsschepen onderweg. Kalymnos is een van de twaalf eilanden van de Dodekanesosgroep die in 1912 door de Italianen zijn bezet tijdens den Italiaansch-Turkschen oorlog. In 1920 deed Italië de eilanden aan Griekenland over, maar in 1922 werd dit gebied weer door de Italianen bezet. De bewoners zijn bijna allen Grieken van zuivere lonische afkomst. --- Engelschman bezoekt Hitler Waarschijnlijk is er gesproken over de ontwapeningskwestie. Reuter seint uit Berlijn, Lord Allen Hurtwood voerde gisteren besprekingen met Hitler Göring en andere vooraanstaande personen van het nat.-soc. regiem. Hurtwood was de organisator van de nationale Labourpartij, welke zich destijds onder leiding van MacDonald losmaakte van de officiëele arbeiderspartij in Engeland. Hurtwood die dus met MacDonald in nauw contact heeft gestaan, interesseert zich levendig voor internationale kwesties en heeft met Hitler en Göring waarschijnlijk gesproken over het Duitsche standpunt betreffende de ontwapeningskwestie en den algemeenen Europeeschen toestand. Overigens zijn er momenteel geenerlei aanwijzingen voor te vinden, welke kunnen doen vermoeden, dat de missie van Hurtwood op het continent meer is dan een nietofficieele. --- De socialisten in België 4 Febr. algemeene mijnstaking? De socialistische mijnwerkers organisatie heeft besloten per 4 Februari a.s. de algemeene staking in de mijnen af te kondigen, indien de regeering vóór dien tijd geen bevredigende waarborgen gaf voor de handhaving der bestaande loonen. --- Het accoord van Rome Mussolini heeft de Kleine Entente niet uitgenoodigd tot een conferentie inzake het Donau-pact. De „Matin' verneemt uit Rome, dat men in welingelichte kringen aldaar de van Engelsche zijde afkomstige mededeeling ontkent als zou Mussolini de Kleine Entente hebben uitgenoodigd, te Rome een conferentie te beleggen inzake de toetreding tot het Donaupact. In werkelijkheid zou de uitnoodiging tot toetreding als volgt geschieden: In de hoofdstad van ieder land, dat wordt uitgenoodigd, -zullen de diplomatieke vertegenwoordigers van Frankrijk en Italië 'n diplomatieken stap ondernemen, om aan de regeeringen, overeenkomstig de aceoorden van Rome, het voorstel voor te leggen. Tegelijkertijd zullen zij een Memorandum overhandigen, waarin de grondslagen, waarop het pact zou kunnen worden gebaseerd! zijn vastgelegd. Het uitwerken van den definitieven tekst zou natuurlijk door directe gedachtenwisseling tusschen de toekomstige deelnemers aan het pact vergemakkelijkt worden. Van een bespreking van dien aard is evenwel nog geen sprake. Eventueel zouden de betrokken staten zelf het tijdstip en de plaats voor een dergelijke bespreking moeten vaststellen. In de kringen der Kleine Entente is men van meening dat een dergelijke conferentie te Parijs zou worden gehouden. --- VLUCHTELINGEN UIT HET SAARGEBIED NAAR HET FRANSCHE VREEMDELINGENLEGIOEN? , ?e "f0"!, meldt' dat de militaire autoriteiten in Frankrijk zouden hebben besloten tot vorming van een nieuw regiment van het Vreemdelingenlegioen teneinde vluchtelingen uit het Saargebied in de gelegenheid te stellen zich hiervoor aan te melden. Het blad weet mede te deelen, dat aan de grens een officier als vertrouwensman aanwezig is, om candidaten, die zich melden, op hun moreele waarde te onderzoeken. --- KRIJGEN WE WEER FEBRUARI-GEBEURTENISSEN IN PARIJS? Het comité „Eenheid van anti-fascistische actie" voor Parijs, dat hoofdzakelijk communisten en socialisten verzamelt, heeft besloten, indien de socialistische partijen 6 Februari a.s. een manifestatie houden, de Parijsche arbeiders op straat te roepen teneinde op dezelfde plaateen als de fascisten te demonstreeren. --- NIEUWE AANVAL VAN JAPANNERS IN CHINA Groote onrust onder de bevolking. Telegrammen uit Shanghai melden, dat een Japansche troepenmacht gisteren de Chineesche stellingen binnen den Grooten Muur in de Westelijk van Mantsjoekwo gelegen Chineesche provincie Sjahar heeft aangevallen. Ook van de lucht uit zijn de Chineezen gebombardeerd. De Jap. troepenmacht zou ongeveer 2500 man sterk geweest zijn. Een telegram uit Peking meldt, dat 1000 Japansche soldaten met 1000 waarschijnlijk Mantsjoerijsche soldaten, vergezeld van bombardementsvliegtuigen, pantserauto's en kanonnen steden in het Oosten van Sjahar hebben aangevallen, in de buurt van Dolonar. De Japansche infanterie is den aanval begonnen op Tusjikoe en den Chineeschen muur. De bevolking verkeert in groote onrust, omdat niemand weet, wat de bedoeling der Japanners is. --- Wat zijn de motieven van Japan? Van Chineesche militaire zijde wordt verzekerd, dat het thans bezette gebied zuiver Chineesch is, terwijl men anderzijds verzekert, dat het gebied, dat kort geleden door den Commandant der Chineesche troepen in Sjahar werd ontruimd, betwist gebied is en ongetwijfeld tot' Mantsjoekwo behoort. Eerst des avonds werd de strijd gestaakt. De Janp. mil. autoriteiten zeggen, dat de Japansche troepen zijn opgetreden om de Chineesche troepen uit Jehol te verjagen. De Japanners zullen zoo noodig, hun operaties tot achter den Chineeschen Muur vervolgen. De Japanners beschuldigen de Chineezen dat zij niet hebben voldaan aan hun belofte de Chineesche troepen uit Mantsjoekwo terug te trekken. --- De Japansche opmarsch duurt voort. De opmarsch der Japansche troepen in de rchting van den Grooten Muur wordt voortgezet, zoo wordt uit Moekden gemeld. De Chineesche troepen zouden, zonder een schot te hebben gelost, hun stellingen ontruimd hebben. De vertegenwoordiger der Japansche militaire missie te Moekden zou geweigerd hebben een verklaring over het doel der Japansche opmarsch te geven, zoolang de opmarsch niet beëindigd is. Te Peiping zelf doen de onrustbarendste geruchten de ronde over de verdere Japansche plannen. Aangezien de Chineezen niet voornemens zijn tot een tegenaanval over te gaan, gelooft men niet, dat de toestand verscherpt zal worden. In Chineesche kringen is men zeer verontwaardigd over het optreden van Japan en men brengt met bitterheid verband op de vredelievende rede van Hirota en met het optreden van het Japansche Leger, dat zich klaarblijkelijk aan elke controle van regeer ringszijde onttrokken heeft. ---