DE OUDERS VAN MIJN KINDEREN EN IK mt£?es kljkt zorselijl1 als zij mij 's morgens "ept met een kopje thee. En anders is zij sH-aTerpersoonlijkte opgewektheid met haar b i iend' blozend gezichtje. Zij slaapt boven ?ni,2e grooten. ik beneden bij de kleintjes, zijn o er nu al zo° vroeg moeilijkheden Neen, dat was gisteravond laat. Corrie had r,a,>Vur')aringspartiJt^e en was °m elf uur «aar bed gegaan. En — zij deelt de Kamer vrl ~ toen zij' binnenkwam hoorde zij vieemde geluiden en keek eens. Ida had een mot ai' zag Dlauw in het gezicht, vertrok erg "et de mond en riep en huilde. Zij had er J£S> de zachte Els, die zoo kalm haar eigen wnor le leeft' te midden van ons drukke, cpn i?e troePJe sereen en schijnbaar onbewot," ftet leven doorgaat — bij geroepen en gesu ? hadden zij het kind gekalmeerd en Even later krijg ik het verhaal van Corrie, "ouwe Corrie, die er nog ontdaan van is. -.waarom hebben jullie mij niet geroepen? ïw 5 toen nog op"' vraag ik- ie net Cor voor hebben, haar antwoord had ik kunnen verwachten, er'ni rtoepen,en u net Pas beter, wij denken Zorgzaam en lief, dat zijn deze twee groote «icisjes. Ik knik dankend. «onrf komt aan de ontbijttafel. Een zesde die P.zintuig schijn je te krijgen, een intuïtie, amJ^Jna nooit faalt- En er zit iets donkers, w■■ gs' afwachtends in Ida's gezichtje. daWiJ "egeeren het geval en ontbijten kalm hït l- lar 's middags na school ga ik met net kind apart. VrSr„idarl begint het eindeloos geduldwerk. hanrtLn-et gePrikkeld worden. Ik houd haar m„„3 »n mijn handen en herhaal telkens var Tno k? mijn vraag: „Waarom heb je dat vannacht gedaan ?" *!raait. tracht zich te onttrekken, herfip '™: ..ik was toch echt ziek, echt. Corrnaar" hebben het zelf gezien, vraagt u Vio?n weer vraag ik rustig en beger rSC V »waarom heb je dat vannacht mlk net ineens zeker, dat zij simuleert, rf iU/i Psychopaatje, maar ik weet ook, aat de erkenning van haar simuleeren als een bevrijding op haar kinderziel zal wer' srifn-^°0 brengen tot zelfverbetering, komt het :n al een half uur en dan eindelijk als'k ee^v^re,£omen en da<=ht ik: schrikt tan?e en zV^'l?e?t.?,t-ante- en dan dagen naar hu?s*£n" dlt kmd'een paar -Verlang je zoo naar je moeder •>•• maar bij moeder ?doen, wat S^j er "aief aa" toe: „Hoe OmHnt' * het met echt was ?" hebt Ter i,16,,??1 een echt toe^l gehad Even kfik ™ KJd aanstellerij geweest". Ik hJ} /e *>e maar voel gewonnen te hppH jaar en van haar vijfde jaar geert T; fdlt ellendige spel gespeeld — te rnpt * l ZlJ' hoe aHen dan begaan waren schn»«-arme — o, mensch, zoon hier P' ],e werd er koud van zooals zij gilde, ner zoo lieije, heb jij wat van tante. — hot gamv had ziJ dit weten uit te buiten buppp,? Was een nimmer falend middel om In rf m?e-te hebben, je zin door te zetten, de ir,p .klmiek bespreken wij het geval — of hpteiYngen waren daar verdeeld geweest, ffewp» f of nlet simulatie van het kind was • ln opname ter observatie in het ziedaar -ad geen resultaat gehad, daar zij wpor inoolt een toeval had gehad, wat ook ding komen door de rust en goede voe- BPr? M'ddags komt Ida niet uit school. Vragen — neen, ze was om vier uur gewoon naar huis gegaan. Om kwart voor vijf een telefoon. Even tro i Je ~ zou het kind toch werkelijk een toeval hebben en misschien een ongeluk op iuat gekregen hebben ? Moeder, Ida was naar huis geloopen, ze zow naar terug brengen. ,Gelukkig. Maar bij nader nadenken, is er iels onverklaarbaars bij. Hoe kan het kind zoo gauw thuis zijn ? Zij wsont ruim een ~ur. Icopens van ons vandaan. Mijn zesde zintuig begint te speuren. Ida met haar moeder. Een verontwaardigde, huilende moeder. Ik zeg niets, alleen tegen het kind: •7n"i daarnet een vreemde dame op bezoek gehad en die vertelde mij zoon raar geval". Ida prompt: „O, zeker die juffrouw, aan w f gsld voor de tram vroeg", ir,' u schaap is komen loopen", valt moeder n' -heelemaal naar huis". V>Ya door. Ida, en niet liegen". e uJkbaar verrast krijg ik het eruit: Zij had „ " z'eüg verhaal gedaan aan een voorbijziin ? ~ natuurlijk een vrouw, mannen haar ? dit opzicht wijzer — en verteld van hoe ,-.oevaHen, haar verlangen naar moeder, fraaisJ r 2011061" eten bleef en meer van al dat Vert i * nad succes. vailen" nu eens aan moeder van le toe]atiea vertelt, bekent haar jarenlange simuhc CriS^UUr haar weg, en vertel de moeder, rrmip sPecialisten nu ook overtuigd van siluieeren waren, vertel haar het geval van oen vongen nacht. AatVun valt K uifc — zoon kind, zoon nagel rif, il doodkist _ zoon verdorven indiviau, net haar vader, maar dan : tnöS"11 g' dafc ze toevallen heeft, net, !"zithuiskwam, de pretesters zeggen wwr arm «*»»?• gelooven koftóiikl^!?16* gallen - dat was een Kostelijk bezit - de heele buurt had dan zoo met je te doen — onuitputtelijke bron van conversatie in de volkrijke straat. En ik dacht aan het briefje, dat de school - verpleegster mij had laten zien. Zij had een kind naar huis gestuurd, zij zat vol hoofdluis. Een diep verontwaardigde moeder was bij het schoolhoofd zich komen beklagen over de zuster. „Was dat zoo erg, een enkel beestje ? Een arm mensch had toch wel ten minste recht op een enkele luis?" (historisch). Arme domme, door het leven getrapte moeders. RISOTT. --- DE WERELD VAN HET KIND III. Onze losbandige jeugd. Er wordt veel gesproken en geschreven over de bandeloosheid der jeugd en meestal op een toon, alsof die jeugd zelf daarvan de schuld zou zijn. Het is altijd dwaas, dergelijke klachten zoo in het algemeen te uiten. Het heet dan, dat de jeugd van vroegere generaties zooveel ingetogener was, veel eenvoudiger, niet zoo aanmatigend en — vooral, niet zoo vrij. Zulk een klacht doet vreemd aan, als men bedenkt, dat een vorig geslacht, dat zijn dus zij, die op dit oogenblik de beschuldigingen uilspreken, eveneens de kritiek had te verduren van een ouder geslacht en dat die kritiek in den grond van de zaak niet zoo heel veel verschilde van de tegenwoordige. En zoo zou men door kunnen gaan. De volwassenen zien de jeugd opgroeien in andere condities en op een andere manier, dan indertijd voor hen heilzaam werd geoordeeld. Dat leidt onwillekeurig tot een minder welwillende houding ten opzichte van het systeem: ..Waarom moeten zij mi anders behandeld worden dan wij, toen wij jong waren? Wat goed was voor ons, Is toch ook goed genoeg voor die jonge snaken van dezen tijd. Zij hebben bovendien al pretenties genoeg!" Het is de oppositie van een geslacht, dat juist zijn opvoeding heeft volbracht, zoo goed en zoo kwaad als dat ging en dat nu conservatief is gehecht aan zijn eigen ervaringen, of deze de opvoeding, dan wel iets anders, betreffen. Het is misschien het verstandigst deze Kritiek niet al te' tragisch op te vatten. Natuurlijk valt het niet te ontkennen, dat de wereld sedert zij op de schoolbanken zaten, geweldig veranderd is en dat de sport en het buitenleven zeer veel afleiding geven, die men vroeger niet kende en die wel eens in botsing komen met de eischen van de opvoeding. En nu de bandeloosheid! Is die werkelijk zooveel erger dan vroeger? We hebben wel eens een eerzaam huisvader met smaak en soms ook met onmiskenbaar talent, hooren gewagen van zijn heldendaden, ~toen ik nog zoon kwajongen was". Het is mogelijk, dat er eenig jagerslatijn ingevlochten werd, maar, als ook slechts de helft van hetgeen hij vertelde, waar mag zijn geweest, dan nog kunnen we met geen mogelijkheid den indruk krijgen dat de vorige generatie zooveel degelijker was dan de tegenwoordige. We vinden dit allerminst een blaam. Eer het tegendeel. We vonden de verhalen van buurman wat aardig en we hadden niet minder eerbied voor hem, nu we wisten, dat hij in zijn jeugd niet bepaald een brave Hendrik was geweest en ongetwijfeld door de huismoeders in zijn omgeving voor een bandiet werd gehouden. Maar we vinden buurman niet billijk, als hij van de tegenwoordige jongeren verlangt, dat zij in een mate braaf zijn, waarvan hij in zijn jeugd geenszins een voorbeeld was. De oorzaak is, dat buurman dit alles zoo niet bedenkt en misschien ook. dat hij in zijn jongens zijn eigen ondeugden bestrijdt, die hij meende te hebben overwonnen en die hij nu in zijn eigen kroost weer tegen komt. Hij behoorde zich te herinneren, hoe hij zelf indertijd in opstand kwam tegen het ouderlijk gezag, als hem dit ondragelijk werd. En dat werd het wel eens, want die macht werd soms met noodelooze strengheid uitgeoefend. Het gezag der ouders was willekeurig en leek soms maar al te zeer op tyrannie, waarbij het antwoord op vragende protesten veelal luidde: omdat ik het zeg! Tegen die willekeurige macht is verzet en reactie gekomen en dat kunnen wij billijken. De huistyran, gewapend met den vadervloek, behoort tot het verleden of is althans erg zeldzaam geworden. Er is een streven om het kind tot zijn recht te doen komen en om het kind in zijn eigen wereldje te begrijpen. Niemand zal dit afkeuren Het ligt echter in de menschelijke natuur om na overdrijving aan de eene zijde, weer te veel door te slaan naar de andere kant. We hebben gekregen: de eeuw van het kind. Dat is uitstekend. Nu hooren we evenwel spreken van de eeuw van het Boefje en dat is zeker geen compliment voor ons opvoedingssysteem. We kunnen het niet ontkennen: onze jeugd is ruw en lichtzinnig, ook, als we de tegenstelling met de vroegere jeugd, die zooveel deugdzamer zou zijn geweest, nu maar loslaten. De tegenwoordige jeugd is beslist lastig en toont weinig begrip van zijn verplichtingen. Dat geven we gaarne toe, doch we moeten met kracht opkomen tegen de gewoonte om de jeugd zelf hiervan de schuld te geven. Er is, naar onze meening, maar één schuldige en dat is het geslacht, dat de tegenwoordige jeugd heeft opgevoed, dus dezelfden, die nu meenen haar te moeten becritiseeren. De jeugd van nu is immers het product van de opvoeding, die zij heeft ontvangen van degenen, die nu volwassen zijn en ieder mag tot op zekere hoogte verantwoordelijk zijn voor zijn daden, hij is zeker niet verantwoordelijk voor de keuze zijner ouders, noch voor het systeem van opvoeding, dat dezen voor hem hebben gekozen. Over het geheel genomen, waren er dus aan dat systeem eenige gebreken en we mogen ons nu wel afvragen hoe toch deze ouders, die zoo knap waren en die door energie en door de omstandigheden tot een hooge mate van welvaart waren gekomen, op het gebied van de opvoeding eigenlijk een fiasco hebben geleden. Misschien heeft juist die welvaart er meer mee te maken, dan men oppervlakkig zou gelooven. Er zijn ouders, die na veel moeilijke jaren een welvarend bestaan hadden veroverd. De herinnering aan den hevigen strijd om het bestaan was bij hen nog zoo levendig, dat zij met alle macht trachtten hun kinderen te behoeden voor zulk een leven. Het resultaat van deze goede bedoeling kon niet anders zijn dan een slap optreden tegenover hun kroost, een streven om dit zooveel mogelijk te doen genieten en zoo weinig mogelijk lastig te vallen met werk en plichten. Zij zelf hebben vroeger altijd op zwart zaad gezeten, dat zullen ze hun kinderen besparen. Dezen krijgen veel te veel zakgeld en besteden dit op de wijze, die hun het beste lijkt, zoo aangenaam mogelijk. leder begrijpt, hoe licht zulke kinderen op het verkeerde spoor komen en hoe bitter hun teleurstelling wordt zoodra ze op eigen beenen komen te staan. Andere ouders zijn vroeger zoo streng opgevoed, dat er een onuitwischbare herinnering van is achtergebleven, niet van de aangenaamste soort. Nu ze zelf kinderen hebben zijn ze geneigd tot de tegenovergestelde richting; zij geven de kinderen te veel toe. Dezen kunnen eigenlijk doen en vooral ook laten, wat ze willen, met een even noodlottig gevolg. Terug naar een strenge, doch redelijke opvoeding lijkt het eenige geneesmiddel. Daarheen gaan we dan nu ook; algemeen is het verlangen naar tucht en kracht. j. H. v. d. VEEN. --- DE ELLENDE VAN DEN WINTER Gisteravond — ik was er in zoo lang niet geweest — ging ik eindelijk mijn oude vriendin Mary Mulder opzoeken. Wij zaten zoo gezellig bij het vuur te babbelen over haar twee kleine meisjes, over den winter, die geen winter was. „Eerlijk, ik houd wel van een beetje vorst" zei ik, luisterende naar de gietregen buiten. „Er is iets heel prettigs in zoon langen . avond, j.e kunt zoo heerlijk veel afmaken, 's Zomers "lijkt het wel, öf je veel minder tot iets komt". „Ja, ik ben het met je eens", beaamde Mary. „Ik houd van den winter — tot de vorst komt. Dan is er geen hoekje bij den haard meer voor mij. Dan is er geen rust meer voor mij — winterhanden en voeten", besloot zij dramatisch. „Winterhanden en -voeten komen meestal voort uit een slechte bloedsomloop", vertelde ik haar. „Handen en voeten zijn het verst van het hart en lijden dus het meest hieronder. „Maar je zou er geen last van hebben, als je je handen en voeten warm kon houden. Een voorbeeld: Als je je koud begint te voelen, schei dan uit met wat voor werk je ook bezig bent en ga dan iets doen, wat veel krachtsinspanning eischt: matten klop-, pen bijv. — en als je heelemaal zulke werkjes niet hebt, ga dan gewoon wat touwtje sprin-V gen in je keuken of wat gymnastiek doen en houd dit vol tot je gaat gloeien en door en door warm bent. „Een flinke wandeling eiken dag is ook van onschatbaar nut, vooropgesteld dat je' goed warm gekleed bent, zoodat je echt genieten kan. Goed warm gekleed, daar bedoel ik niet mee, dat je alleen een warme winterjas aan hebt, maar ook bescherming voor je handen en voeten door warme handschoenen en geschikte voetbekleeding. Bonten of van die lange, wollen handschoenen zijn keurig en niet duur en zij zullen je handen warm en prettig houden, als je alleen maar zorgt, dat ze goed ruim zitten en nergens knellen, vooral niet aan de vingertoppen". „Maar kousen? Ik heb zoo het land aan wollen kousen. Zij kriebelen zoo". „Wol met zij is even goed, verzekerde ik haar, en dat staat altijd keurig netjes. Schoenen zijn belangrijker dan kousen echter. Zij moeten niet nauw zitten en zij moeten dikke zolen hebben om te verhinderen dat de kou opwaarts trekt. „Niet alleen, dat je ie uiterste ledematen verzorgt, maar ook inwendig moet je iets er voor doen. Vraag het maar aan je dokter — waarschijnlijk zal hij je wel kalk, in de een of andere vorm voorschrijven, misschien levertraan, ja lach maar, net als je de kinderen geeft. „Inwrijven met kamferspiritus en glycerine, met wat terpentijn helpt ook. Maar als zij toch open mochten gaan niettegenstaande alle voorzorgsmaatregelen, knoei er dan niet aan, maar laat ze behandelen". „Wel, ik voel mij al hoopvoller", zei Mary lachend. „Kun je mij ook raad geven voor een ander probleem? Zoodra de wind Oost Is, wordt mijn gezicht zoo rood en droog. Weet je iets, om dat te voorkomen?" „De levertraankuur, mits geregeld toegepast, zal je hier ook in helpen", antwoordde ik. „Je zult ook veel baat vinden door je gezicht twee keer per week te masseeren met vette crème, dit met je vingertoppen goed in de huid werken en natuurlijk in opwaartsche richting masseeren. En voor je in den wind uitgaat, doe je altijd een beetje crème op je gezicht. „Overvette zeep mag je gebruiken, maar zorg vooral na het wasschen, je gezicht goed af te drogen. En Mevrouw, is er nog iets, waarover u graag mijn advies had?" „Neen op het oogenblik niet", lachte mijn gastvrouw. „Ik zal je gauw een kop thee inschenken, je zult wel een droge keel hebben na al je raadgevingen voor mijn kwaaltjes". MARTHA. --- ONZE KAMERPLANTEN No. 14. IN DE(N) TUIN EN KAMER VAN DE PLANTENLIEFHEBSTER Ook kamerplanten kunnen te lijden hebben van plaaggeesten uit het dieren- en plantenrijk, die de plantenziektenkundigen parasieten noemen. De liefhebber staat dan voor de vraag hoe deze te verwijderen of te bestrijden, zoodat het noodig is in deze reeks opstelletjes over kamerplanten ook hieraan te denken. In de eerste plaats noem ik de springstaarten, die wegens hun lichaamsbouw en omdat zij geen gedaanteverwisseling ondergaan, tot de laagst staande insecten behooren. Uit de eitjes verschijnen dus diertjes, die aanstonds het evenbeeld der ouders zijn. Vleugels bezitten zij niet, maar verschillende soorten verheugen zich in het bezit van een aanhangsel aan de buikzijde van het achterblijf, waarmee zij zichzelf in de lucht kunnen werpen: de springvork. Vandaar de benaming „springstaarten" voor de geheele groep. Deze slechts 1 tot 2 millimeteT groote diertjes leven hoofdzakelijk op het water en op vochtige plaatsen, enkele soorten worden wel aangetroffen op kruidachtige en heesterachtige gewassen, waaraan zij schaden door de bladeren af te schaven. De andere voeden zich vooral met de draden en sporen van schimmels. In en op de aarde van potplanten, die te vochtig worden gehouden, treffen we dikwijls een soms zeer groot aantal witte springstaarten aan, die echter geen springvork bezitten en dus ook niet kunnen springen. Wie ze met een vergrootglas bekijkt, zal zien, dat zij evenmin oogen hebben. Maar zij bezitten wel een paar goede kaken, waarmee zij onder omstandigheden aan teere planten schade kunnen toebrengen. Men voorkomt het verschijnen van springstaarten door den potgrond droog te houden, dat wil dus zeggen niet te nat, en geen dierlijken mest te gebruiken, hetgeen een pleidooi is voor het gebruik van den in het vorige stukje genoemden bloemenmest . Men bestrijdt de springstaarten door droogte en door het strooien van tabak'stof, insectenpoeder, kalkpoeder, asch enz. Telkenmale slechts heel weinig, maar zoo noodig af en toe herhaald, tot de beestjes zijn verdwenen. P. GAARDENIER --- EEN LIEF PAKJE VOOR BOY. Voor Zondag en voor feestelijke gelegenheden is een fluweelen costuum het mooiste, dat moeder wenschen kan voor haar kleinen lieveling. Van zwart of donkerbruin fluweel of, wat misschien het mooiste is, van diep blauw fluweel. Het kleine broekje wordt aan de blouse geknoopt en het jasje heeft mouwtjes, welke bestaan uit onder- en bovenmouwtjes. Het jasje is zonder kraagje. Aan stof heeft men noodig ongeveer 1 25 M van 90 breed voor het pakje en 1.05 M van 90 of 100 breed voor het bloesje, bij voorkeur witte of crème zijde. Het patroon is verkrijgbaar voor jongens van 4 tot 8 jaar en kost 52 et. Bestelnummer 953. --- Citroemrijst. Neem 375 gram rijst en viermaal zooveel water. Laten koken, als het wat opdroogt het sap van 3 citroenen bijdoen en de fijngesneden schil van een citroen, en y2 pond suiker. In een met water omgespoelden puddingvorm doen en koud laten worden. Hierbij een warme vanillesaus presenteeren. --- Eenvoudige, koude rijst. Koude en stijf geworden rijstebrij doen wij in kleine, goed omgespoelde vormpjes (kopjes bijv.). Keer ze om, bestrooi de rijst met suiker en kaneel en doe er het sap van vruchten als saus bij. Zoon blik ingemaakte vruchten, perziken of ananas is niet duur. Beleg de vormpjes met een paar van de ln stukjes gesneden vruchten en doe de rest er omheen. Het is lekker en het ziet er aardig uit. --- Gevulde sinaasappelen. Benoodigdheden: Sap van acht sinaasappelen, sap van twee citroenen, pl.m. 150 gram suiker, zes blaadjes roode gelatine desverkiezende % d.L. meiwijn. Gebruik er sinaasappelen met mooie schil voor, wasch deze goed schoon, snijdt ze overdwars in tweeën en pers ze voorzichtig uit. Zorg. dat de schil heel blijft. Vermeng het sap met het citroensap de suiker en de gelatine, die eerst tien minuten in een beetje, koud water laten weeken, en verwarm het zoolang, tot gelatine en suiker opgelost zijn. De sinaasappelen van binnen schoonmaken door er voorzichtig de witte vezels uit te halen en vul ze met de vloeistof, die door een flanellen doek gegoten is. Koud en stijf laten worden en met een vochtig, warm mes middendoor snijden. De partjes op een schaaltje leggen. • --- Bessensappudding met griesmeel Benoodigdheden: V/, d.L bessensap, 2V2 d.L. water, 90 gr. griësmeei, 175 gr. suiker, stukje pijpkaneel of de schil van ü citroen. Het bessensap met het water en het smaakje aan de kook brengen. Strooi er langzaam al roerende het griesmeel en de suiker in en laat den pudding (goed roeren) gaar koken (pl.m. zes minuten). Pijpkaneel of citroenschil uitnemen, de massa in een met koud water omgespoélden steenen vorm doen en koud en stijf laten worden. Stort den pudding op een vochtigen schotel. Vanillesaus bij presenteeren. MARTHA. --- FLATTEUZE BOLERO-JAPON. Bijzonder aantrekkelijk is deze japon te noemen om bezoek te ontvangen of af te leggen, want het bolero-jasje kan uitgetrokken worden. Er onder wordt een blouse met Hongaarsch borduurwerk gedragen of een gewone zijden blouse, welke bevestigd is aan den bovenkant van den rok. De laatste bestaat uit twee stukken. Voor het maken kan men naar keuze fluweel, suède, crêpe of een zware japonnensatijn gebruiken en voor de blouse satijn, georgette, zijde of crêpe-dechine in een contrasteerende kleur. De manchetjes worden gemaakt van dezelfde stof als de blouse. Men heeft noodig: voor de japon 3.50 meter van een stof, die 85 a 100 breed is en voor de blouse etc. 1.50 M. stof van 90 a 100 breed. Het knippatroon voor de maten 42. 44, 46, 48 en 50 is onder no. 954 verkrijgbaar en kost 57 et. --- Een paar eenvoudige recepten Een abonnee te W. vraagt ons: „Ik heb een klein pension en mijn kostgangers zijn dol op pudding (geen vla). Nu vind ik het moeilijkste van het eten om elken dag te verzinnen wat wij toe zullen eten, vocral daar het niet al te duur mag zijn. Kunt u mij wat recepten geven? Wij voldoen hierbij aan haar verzoek — ook andere huisvrouwen vinden wellicht hier wat van haar gading bij. --- Eenvoudige macaronischotel. Een half pond macaroni in stukjes breken, kokend water met zout opdoen, een paar minuten opkoken. Afgieten en afspoelen, laten uitlekken. Met een L. melk opzetten en gaar laten worden. (Van tijd tot tijd roeren om aanbranden te voorkomen). Als het bijna gaar is V/2 ons rozijnen, zonder pit, mee laten koken en suiker naar smaak bij doen. Roer eer nu 2 ons bitterkoekjes door, aan kleine stukjes gebroken. (Dit kunt u ook weg laten). Een beetje beschuitkruim over strooien, een paar stukjes boter op doen en dan nog even in den oven zetten. Inplaats van macaroni kunt u ook grove vermicelli nemen. Op dezelfde manier behandelen. --- Rijstemeelpuddang met kastanjes. In A L. melk met 110 gr. suiker 55 gr boter en een stukje vanille of kaneel, roeren wij, als het aan de kook is, 140 gr. rijstemeel (mag ook griesmeel zijn, maar dan wat minder). Voeg daarbij 80 gr. gekookte, van de schil ontdane en fijngehakte kastanjes en 50 gr. in water opgeloste gelatine Dit alles, onder voortdurend roeren, zoolang koken, tot het gemakkelijk van de pan loslaat, en daarna in een vorm. Met bessensap of vruchtensaus presenteeren. --- Rijstpudding met appelen. Benoodigdheden: 6—B appelen, 1 L. melk, 140 gr. rijst, A citroen, drie eieren. De appelen worden geschild, half doorgesneden, van klokhuis ontdaan, metwat water en suiker gaar gestoofd, dan laten afkoelen. Dooiers en wit afzonderlijk kloppen en door de gaar gekookte rijst mengen. Een vuurvasten schotel vullen met een laag rijst en een laag appelmoes, de bovenste laag rijst. Wat beschuitkruim en stukjes boter opdoen en drie kwartier langzaam in den oven bakken. ---