HORLOGE GESTOLEN TE APPINGEDAM. Bij het binnenhalen van den oogst in 1930 heeft Willem van T. te Appingedam den landbouwer H. S. geholpen. Bij die gelegenheid heeft hij een horloge van zn werkgever gestolen. Verdachte zegt, dat hy het horloge tusschen het koren heeft gevonden. Hij wist eerst niet, dat het van S. was. later kwam hem dit ter oore. De Officier requireert een gevangenisstraf den tijd van 14 dagen, verdediger, mr. van Noord, dringt aan jorwaardelijke veroordeeling. --- HELING VAN RIJWIELEN. Dezelfde verdachte als in de vorige zaak, heeft volgens de dagvaarding, op 5 Nov. 1932 een rijwiel gekocht of ten geschenke gekregen van zn broer, de verdachte in de zaak van de 8 fietsen, terwijl hij had moeten begrijpen, dat die fiets van diefstal afkomstig was. Verdachte, Willem van T., zegt dat hij f 12 voor de fiets heeft betaald en dat hij wel had begrepen, dat de fiets gestolen was Daarom heeft hij er het merk afgekrabd. De eisch luidt: gevangenisstraf voor den tijd van 3 maanden. Mr. van Noord voert de verdediging. Pleiter verzoekt eendeels voorwaardelijke, deels onvoorwaardelijke veroordeeling. Wegens een zelfde feit heeft zich te verantwoorden Geert van T. te Appingedam. Ook hij heeft van zn broer Jan een fiets aangenomen waarvan hij wist, dat deze gestolen was. Aldus de dagvaarding. Verd. zelf ontkent, dat hij wist met een gestolen flets te doen te hebben. Aan de marechaussee heeft hij echter een volledige bekentenis afgelegd. Bedoelde verklaring wordt door den President voorgelezen. Eisch: 3 maanden gevangenisstraf. Mr. Dommering wijst er op, dat de verd.. zooals ook op de zitting is gebleken, niet al te vlug van begrip is. ' Pleiter dringt aan op voorwaardelijke veroordeeling. --- RIJWIELDIEFSTAL. Wegens bovenstaand feit, gepleegd te Groningen, staat terecht Gerrit Jan J. Verd. had een fiets geleend van een kennis. Hij verkocht het karretje en stak het geld in de zak zonder den eigenaar daarin te kennen. De eisch luidt gevangenisstraf voor den tijd van 4 maanden. De verdediger mr. Haverkamp refereert zich aan het oordeel van de Rechtbank. --- VEROORZAKEN VAN ZWAAR LICHAMELIJK LETSEL DOOR SCHULD. Wegens het veroorzaken van zwaar lichamelijk letsel door schuld staan terecht Pieter Geert H. en Nitje Daniel U., beiden te Veendam. De eerste reed onder leiding van den ander. Met een motorrijtuig hebben zij op het Emmaplein te Groningen, den 3 Juli 1932, den 12-jarlgen wielrljder Gort aangereden, waardoor deze ernstig letsel bekwam aan onderkaak, handen, knieën, rechter elleboog. Het slachtoffer is bijna 3 weken in het ziekenhuis geweest. Hij is wel genezen, maar er blijven ontsierende lidteekens. Het jongetje reed van het Zuiderdiep naar de Emmabrug. De auto kwam uit de richting Emmabrug en zwaaide af naar Praediniussingel De aanrijding vond plaats bij de Emmabrug. De auto had dus het jongetje vóór moeten laten gaan (verkeer van rechts gaat voor). Volgens de moeder van het jongetje ging de auto te vroeg naar links. Als deskundige wordt gehoord inspecteur van Dijk. De heer van Dijk acht de voetrem voldoende, de handrem niet; de stuurinrichting was niet wat ze wezen moest, de geluidssignalen waren niet voldoende hoorbaar. De bestuurder ontkent op een desbetreffende vraag van den president, dat de andere verdachte, zn leermeester dus, hem aangeboden zou hebben in de stad te rijden. De leermeester beweert, dat hij dat wel gedaan heeft. Vast staat, dat er heel langzaam werd gereden. Volgens een getuige a decharge zou het jongetje door het waarschuwend gegil van zn moeder in de war geraakt zijn en aldus zn ongeluk tegemoet zijn gereden. De Officier meent, dat zoowel de leerlingbestuurder als de leermeester schuld hebben. Eisch: f3O boete of 15 dagen hechtenis voor beide verdachten. Verd. H., de leerling dus, was volgens den verdediger mr. Haverkamp, slechts een werktuig van zn leermeester, aan wien hij zich geheel had toevertrouwd. Hem treft dus bij een ongeluk geen schuld. Bovendien, door het waarschuwend geroep van de moeder meende de bestuurder, dat het jongetje wel tijdig zou afstappen. Als verdediger van den verdachte U., de leermeester, treedt op mr. van der Wal. Pleiter meent, dat bij eventueele schuld de leerling de aansprakelijke persoon is. Mr. van der Wal werkt deze stelling in zn pleidooi uitvoerig uit en concludeert tot vrijspraak van den leermeester. iUtspraak in al. deze zaken heden over 8 dagen. --- INGEZONDEN STRAATBELASTING ETC. M. de R. Toen ik 't verslag van de Raadsvergadering gelezen had, kwam ik tot deze conclugjp ■ Niemand ook geen der tegenstanders, heeft erop gewezen, dat bij invoering van straatbelasting hier ter stede, men twee belastingen zou leggen op 't zelfde objectuur. Immers de straat bestaat uit de bedekking èn wat zich eronder bevindt, b.v. de riolen, want we hebben een zoogenaamd verticaal eigendomsrecht op gronden, zoodat de bedekking met wat daaronder is samen volgens de wet één geheel, de straat, uitmaakt, en die straat is reeds belast met de rioolbelasting. Er kan daarom ook geen sprake zijn van goedkeuring eener eventueele verordening op de straatbelasting. De rechtsgeleerden verdwijnen zoo langzamerhand uit onzen Raad. Ra ra, hoe komt dat? Met dank voor de plaatsing. Hoogachtend: X. Groningen, 12 Januari 1933. --- PROVINCIAAL NIEUWS GRONINGEN. HOOGKERK, 11 Jan. Ged. Staten hebben goedgevonden, dat de gemeente Hoogkerk voor de verkiezing van leden der Provinciale Staten met ingang van 1 Januari 1933 nader wordt verdeeld in drie in plaats van in twee sterndistricten. (Prov. blad no. 1 van 1933). Sterndistrict I omvat het gedeelte der gemeente, waarvan de perceelen zijn genummerd aan Aduarderdiepsterweg. Hoendiep — vanaf Aduarderdiep tot grens Groningen — Fabriekslaan, Verbindingsstraat, Nijverheidsplein, Noorderstraat, Westerstraat, Koningsplein, Van Ewsumstraat, Elmersmastraat en Koningsweg. Sterndistrict II Schoolstraat, E. Houwerzijlplein, Oosterstraat, Halmstraat, Zuidersingel, Nieuwstraat, Zuiderweg en Peizerweg. Sterndistrict III: Kerkstraat, Leegeweg', Noodweg, ZijlveSterweg, Fr. Straatweg, Gaalkemadljk, Hoogeweg, Roderwolderdijk, Hoendiep — vanaf Aduarderdiep tot grens Leek-Aduard. GRIJPSKERK, 12 Jan. Gisteravond vergaderde de a.-r. kiesvereeniging alhier onder leiding van den heer R. Visser in het gebouw Rehoboth. De heer I. Boersma sprak over het ontstaan van de a.-r. partij en artikel 1 van het program. Opgegeven werden 15 namen van candidaten voor de groslijst voor de a.s. Tweede Kamerverkiezing. Het Bestuur zal zich beraden over e.v. lectuurversprelding. Daarna gaf de voorzitter een beschouwing over de geschiedenis van Mussolini en het fascisme. GRIJPSKERK, 12 Jan. Het bestuur van de vereeniging Het Groene Kruis ontving de toezegging dat begin Februari weer een moeder-cursus te Grrjpskerk zal worden gehouden door zuster Dijkstra. Ook zal de cursus E. H. B. O. spoedig een aanvang nemen. Beide cursussen worden gehouden in 't wljkgebouw aan de Kastanjelaan. BOERAKKER 11 Jan. Heden was hier in het café J. de Boer, een» vergadering van de varkenshandelaren, uit Marum, Leek en Oldekerk Doel van de vergadering, die vrij goed bezocht werd, was een nauwere aaneensluiting van de varkenshandelaren uit de 4 gemeenten, die één district vormen. Er heerschte een zeer geanimeerde, opgewekte stemming en er mochten door den voorzitter der onderafd., de heer A. Posthumus van Lettelbert, dezen avond 4 nieuwe leden worden geboekt Ten slotte werden de grieven en klachten geuit over de Ned. Varkenscentrale en werd besloten 2 adressen te zenden: één aan minister Verschuur en één aan de Ned Bond van Varkenshandelaren. Met een opwekkend slotwoord werd de vergadering gesloten. ZUIDBROEK, 11 Jan. In het jaar 1932 werden in de gemeente 14 nieuwe woonhuizen gesticht, terwijl voor 8 perceelen vergunning tot verbouw werd verleend. ZUIDBROEK, 11 Jan. De Stoomzulvelfabriek te Zuidbroek behaalde bij de gehouden boterkeurlngen, uitgaande van den Drentschen en Groninger Zuivelbond een diploma voor eerste kwaliteit boter; genoemde fabriek staat thans aan den spits van de gezamenlijke fabrieken in Groningen en Drenthe met een gemiddeld aantal punten van 70.80. WINSCHOTEN, 11 Jan. Naar we vernemen, bestaat de afdeeling Winschoten van de Padvinders-vereeniging in Maart a.s. 15 jaar. Het voornemen bestaat begin Maart een grootsch feest te organiseeren en zoo mogelijk daags daarna een reunie te houden van alle oud-leden. Deze zullen allen worden uitgenoodigd om die dagen weer naar Winschoten te komen, teneinde zoo vele prettige herinneringen aan gehouden kampen, etc. eens weer op te halen. --- DRENTHE. BORGER, 11 Jan. In het hotel Bieze alhier werd een vergadering gehouden van belangstellenden voor het oprichten van een vereeniging voor Vreemdelingenverkeer. Door een commissie van bestuursleden van het plaatselijk Nutsdepartement en Handelsvereniging was deze vergadering bijeen geroepen en tal van Inwoners van Borger en omstreken hiervoor uitgenoodigd. De avond werd geleid door den heer D. Halma. Tot oprichting der vereeniging werd besloten. Een concept-reglement en statuten werd de vergadering voorgelegd en vervolgens artikelsgewijze behandeld en na eenige op- en aanmerkingen en wijzigingen aangenomen. Bij de rondvraag gaven 26 der aanwezigen zich op als lid. — In de Gereformeerde kerk alhier werd een uitvoering gegeven door de zangvereeniglng „Looft den Heer", directeur de heer D. Wind. De avond werd geopend door ds. Zwaai. Zang, voordrachten en samenspraken wisselden elkander af, terwijl door een afgevaardigde van den Bond een toespraak werd gehouden. Het geheel was een goed geslaagde en gezellige avond. BUINEN, 12 Jan. De afd. Buinen van den Modernen Landarbeidersbond vergaderde in 't gebouw de „Toekomst", onder presidium van den heer G. Wever. De afd. telt thans 52 leden. De inkomsten hadden bedragen f 1724.10 en de uitgaven f 1622.06, saldo f 102.04. Van de iandbouwvereen. „Buinen" was een schrijven ingekomen, dat het looncontract, dat op 30 April eindigt door de vereeniging werd opgezegd. Tot bestuursleden werden gekozen de heeren G. Wever, G. Willems, H. Hofman en A. Roosjen. Tot bode werd benoemd de heer H. Hulshof. Staande de vergadering gaven zich 24 nieuwe leden op voor de S. D. A. P. NIEUW-WEERDINGE, 12 Jan. Met aanvankelijk 8 leden Is alhier gevormd een antirevolutlonnaire Jong-Actie-Club (A.R.J. A.) Het initiatief ging uit van ds. M. Kamper, Geref. predikant alhier. MEPPEL, 11 Jan. Naar we vernemen hebben zich voor de betrekking van directeursecretaris van den dienst voor maatschappelijk hulpbetoon, arbeidsbemiddeling, werkloosheidsverzekering en werkloozenzorg 118 sollicitanten aangemeld. SMILDE, 12 Jan. Voor de afd. Smilde van Volksonderwijs hield gisteravond het H. B-lid de heer Kropveld uit Assen, een rede met als onderwerp „De Schoolstrijd". Na de rede, welke met aandacht werd ge" volgd, hield de heer Uilenberg het groot aantal aanwezigen aangenaam bezig met schetsen en voordrachten in Drentsch dialect. Het was een geslaagde avond. HOOGEVEEN, 11 Jan. De verkoop Van de weldadigheidspostzegels en -briefkaarten in deze gemeente, ten bate van het misdeelde kind, is afgeloopen. Aan postzegels is verkocht voor f 310.98, waarvan in Hollandscheveld voor f 32.32; aan kaarten voor f 3185 waarvan in Hollandscheveld voor f 7. De totaal-onkosten waren f 9.90. Ten vorigen jare werden verkocht aan zegels voor f 370.20 en aan kaarten f 50.75. Dit jaar kon van Hoogeveen aan het Hoofdbestuur worden overgemaakt netto f 21.95 plus f 2 „over" is f 23.95. --- VOOR DEN POSTZEGELVERZAMELAAR. ' No. 103. In het vorig babbeltje waarschuwde ik mijn lezers bereids geen fantasieprijs te betalen voor het ééndagsvlieg} e IX op 2'A cent van Curacao. Ik gaf daarbij als mijn meening te kennen, dat als regel de oplaag van dergelijks noodzegeltjes nog wel meevalt en dat in dit bijzondere geval des te meer reden aanwezig was om te vermoeden dat de oplaag niet zoo heel klein kon zijn, daar het hier een veel gevraagde waarde betrof. Uit nadere berichten, die mij uit de West bereikten blijkt, dat mijn vermoeden ju geweest. Vast schijnt reeds te staan, de oplaag minstens 48000 exemplaren i weest, zoodat met een klein beetje m< ieder verzamelaar in staat Is dit zep te verwerven. De prijs bij den postzegelhandel hier te lande is dan ook plm. 15 cent per stuk. Waar de oplaag spoedig vrijwel uitverkocht was, zal er wel geen kans op bestaan, dat dit .opdrukje aan de philatelisten-loketten verkrijgbaar wordt gesteld. De laatste Kerst- of kinderzegels voor 1932 zijn nu binnen; het zijn de gewone nakomers van Lichtenstein en het Saargebied. Eerstgenoemd landje maakt het nogal goed met ons: slechts drie waarden die met een geringen toeslag belast zijn. Op de laagste, 10 + 5 rappen zwart-groen is het wapen van het vorstendom afgebeeld; op de 20 4- 5 rappen, rood de vorstin in nationale kleederdracht. Op de 30 + 10 rappen blauw ziet men den hoogbejaarden vorst in jagerscostuum. Alle drie dragen het opschrift „Für die Jugend". Voor de Kerstzegels van het Saargebied moet men heel wat dieper in de beurs tasten. De serie bestaat uit niet minder dan zeven waarden, waarvan de toeslag vrij hoog is. Ook voor dit jaar was de verzorging toevertrouwd aan de bekende drukkerij Vaugirard te Parijs, wat een garantie beteekent voor fraai werk. Met de gebruikelijke schilderijtjes heeft men thans seluü' klg gebroken. Voor deze ■ Tuctcu deed men een keuze in het oude dorps- en stedenschoon, waaraan dit land zoo rijk is. Zoo ziet men op de achtereenvolgende waarden de burchtruïne van Kirkel, de slotkapel van St. Blasin, een gezicht op Ottweiler, de St. Michaeliskerk te Saarbrucken, het marktplein van St. Wendel, de St. Janskerk te Saarbrucken en het kasteel van Illlngen. De zes eerste zijn gedrukt in staand de laatste waarde in liggend formaat. De waarden zijn: 40 + 15 centimes sepia. 60 + 20 centimes vermiljoen, 1 franc + 50 centimes violet, 1 fr. 50 + 75 centimes blauw, 2 francs + 1 franc karmijn, 3 francs + 2 francs grljs-groen en 5 francs + 5 francs roodbruin. De totale waarde is dus een kleine 23 francs, wat nu niet direct aan den lagen kant is. Toch zijn deze zegels zeer gezocht en wel om de volgende redenen: de oplaag is beperkt en van te voren vermeld, zoodat de speculanten een woordje meespreken. Tweedens beschouwen èn de Fransche èn de Duitsche verzamelaars het Saargebied als hun eigen land, waardoor de vraag naar deze zegels in genoemde landen zeer groot is. Er was een tijd, die nog niet zoo heel ver achter ons ligt, dat de Engelsche post weinig of niets weten wilde van herinneringszegels. Slechts sporadisch kwamen deze in het uitgestrekte rijk van John Buil voor. Later jaren hebben hierin een groote verandering te weeg gebracht. Ook Engeland heeft leeren inzien, dat het karakter van het postzegel zich heeft gewijzigd, dat het, behalve als frankeermiddel, een prachtige gelegenheid opent voor reclame doeleinden, waarbij nog het aantrekkelijke is, dat hierdoor op zeer gemakkelijke wijze de schijven het laadje binnenrollen. Vandaar, dat er in het Britsche imperium niet veel meer gebeuren kan, of de postzegels worden er bij gesleept. Pas weer de herdenking van het feit, dat een eeuw geleden de Caiman-eilanden (West-Indië) gelukkig werden gemaakt met een wetgevenden raad. Deze belangrijke gebeurtenis werd o.a. vastgelegd in een serie speciale frankeerzegels van twaalf waarden: 'A, Vi, 1, IX, 2, 2'A, 3, 6 pence, 1, 2, 5 en 10 shillings Men ziet er den kop op van den tegenwoordigen koning en van zijn voorganger, honderd jaren geleden. De twee koningskoppen zijn opgenomen in een medaljon, daartusschen een palmengroep met erboven de landsnaam. Zooals men ziet, een zeer eenvoudig zegelbeeld, dat evenwel door de keurige uitvoering in staaldruk, zeker in den smaak zal vallen. Hoewel ik het uitgeven van dergelijke zegels volstrekt niet in bescherming wil nemen, bieden deze producten der Engelsche koloniën toch wel een goede kans met het oog op de toekomst. De oplaag is als regel beperkt, terwijl na het verstrijken van den verkooptermijn de restanten vernietigd worden. Men behoeft dus nooit bevreesd te zyn, dat zij later beneden nominaal worden aangeboden. Het gevolg is dan ook, dat tal van deze zegels binnen enkele jaren zeer aanzienlijk in prijs stijgen, zóó zelfs, dat zij vrijwel onvindbaar worden. Ik herinner b.v. aan de jubileum-serie van St. Kitts van 1923, waarvan de drie hoogste waarden thans met goud betaald worden. Hoe ideel men ook het verzamelen van postzegels opvat — wat men moet doen, wil men niet teleurgesteld worden — toch is het aangenaam te ervaren, dat zijn papierenbezit in waarde stijgt. --- PER MOTORRIJWIEL MET ZIJSPAN OVER LAND NAAR BATAVIA (van onzen reizenden correspondent) LASTIGE VRAAGSTUKKEN IN VERBAND MET DEN TE VOLGEN WEG — BERBERS EN ARABIEREN — HET GROENE VAANDEL VAN MOHAMED — IN HET LAND VAN DEN DUIZEND-EN-ÉÉN-NACHT. TETUAN, December 1932. Heel lang hadden we overlegd en hadden we inlichtingen ingewonnen, alvorens we onze reisroute voor de eerste tweeduizend kilometers op Afrikaanschen bodem hadden vastgesteld. Vele kaarten hadden we bestudeerd, doch de kaarten gaven wel de richting, evenwel niet den toestand der wegen aan. In de garage, waar onze motorfiets in 'n goedgesloten box kon uitrusten van den duizenden K.M. langen tocht' door Europa, had mijn Tsjechische makker in gebroken Spaansch lange gesprekken gevoerd met chauffeurs, die Noord-Afrika kennen en al spoedig bleek ons, dat in Afrika het spreekwoord „de kortste weg is niet steeds de naaste weg" zijn volle beteekenis heeft behouden. Alleen afgaande op de kaarten, zouden we van Ceuta af de route over Tetuan, langs Xauen, zooveel mogelijk de kust volgend, hebben moeten nemen, maar naar wij vernamen, verkeerden de wegen voorbij Tetuan in oostelijke richting in dezen tijd van het jaar in een slechten t-oestand. Allen, die de wegen in Spaansch- en Fransch-Marokko kennen, raadden ons aan van Tetuan naar Tanger te tuffen, dan de zuidel. richting van Fransen -Marokko in te slaan en over Rabat en Fez koers te nemen naar Algiers en Tunis Een omweg van vele honderden kilometers zouden we hierbij moeten maken, doch dit nadeel zou rijkelijk opwegen door de betere wegen, welke weder een grooter snelheid zullen veroorloven, zoodat we tenslotte nog tijd zouden winnen. Tot In Italiaansch Tripoli hebben we nu onze reisroute kunnen vaststellen, echter niet verder dan tot Sirte, 450 K.M. oostelijk van de stad Tripoli. Tot Sirte kunnen we naar we uit goede bron vernamen, komen voor een deel langs bij goed weder berijdbare karavaanwegen. Hoe het is tusschen Sirte en de Egyptische grens, een afstand van veel meer dan 1000 K.M., weten we niet. Geen reisbureau kon ons inlichtingen geven. Mijn Tjsechische vriend werd er boos om en meende: „Die kerels weten niets, maar ik weet het: we komen door naar Egypte. Hoe? dat weten we pas als we te Alexandrië of te Cairo zitten". Ik ben zijn meening toegedaan. We zullen in Egypte komen, natuurlijk niet zonder moeilijkheden te ontmoeten, doch van het begin af wisten we, dat we een niet gemakkelijken tocht ondernamen en nogal wat bezwaren zouden ontmoeten. Om te beginnen besloten we ons hoofd daar niet mede te breken en onzen tocht voort te zetten in de aangewezen richting. Ceuta is, zooals Ik reeds schreef, staatkundig een deel van Spanje. Ongeveer twaalf kilometer bulten de stad komt men aan de grens van het Spaansche protectoraat, het deel van Marokko, dat onder Spaansch oppertoezicht staat. Reeds enkele kilometers bulten Ceuta werden de Europeanen zeldzamer. We ontmoetten Arabieren, ook Arabische vrouwen, het gelaat in doeken gewikkeld, met kleine karavanen ezeltjes en muildieren. Als ik hier schrijf over „Arabieren" is dit niet geheel Juist. De oorspronkelijke bevolking van Noord-Afrika bestaat niet uit Arabieren. De oorspronkelijke bewoners zijn Berbers; de Arabieren zijn er eeuwen geleden, in de achtste eeuw, gekomen als veroveraars en meer nog als brengers van den Islam. Ook aan de andere zijde der Middellandsche Zee, in Spanje, hebben ze meer dan zeven eeuwen geheerscht. Spreek er slechts over met een ontwikkelden Arabier, als deze vertrouwelijk wil zijn (wat niet dikwijls geschiedt) en altijd zult ge het hooren: „Wij kwamen als veroveraars, niet om ons te verrijken, maar om aan de wereld den eenigen goeden godsdienst, dien van de Islam, te brengen. Onder het groene vaandel (dat van Mohamed) streden we, en zegen rustte op onze wapens, zoolang wij in alles trouw bleven aan Allahs wetten. De verwording kwam en daarmede onze ondergang, maar eens zal een nieuwe dageraad aanbreken voor den Islam en de ware geloovigen. Gij, Europeanen, ongeloovigen, zijt niet te trotsch op uw macht. Hoe lang heerscht gij? Drie, hoogstens vier eeuwen. Wij, Moslims, wij heerschten het dubbele van dien tijd en onze geschiedenis is nog niet geheel geschreven. Wij droegen eenmaal het groene vaandel tot aan de Gele Zee, tot aan den Indischen Oceaan, tot in Europa. Die tijden komen weder. Geen honderden jaren duurt de macht der Europeanen, der ongeloovigen, meer. Wij, belijders van den eenigen waren godsdienst, wachten. De eeuwigheid dragen wij mede in de plooien van het groene vaandel, het vaandel van Mohamed". Dit waren ongeveer de woorden, welke een ontwikkeld Arabier, die zich ook in het Fransch en Engelsch vlot uitdrukte, tot me sprak aan de haven van Algeciras, enkele dagen vóór Ik Europa verliet en alle echte Mohamedanen zijn de overtuiging toegedaan, al spreken ze het slechts zelden uit. Deze overtuiging brengt eenheid tusschen de verschillende rassen van Noord-Afrika, tusschen de oorspronkelijke bewoners, de Berbers de oorspronkelijke veroveraars, de Arabieren, de negers, die onder het groene vaandel met de Arabieren mede kwamen. De Mohamedaansche godsdienst vereenigt allen en wel zoodanig, dat de Europeanen over al' deze verschillende rassen gewoonlijk spreken als over de „Arabieren", wat feitelijk onjuist is. Volgens sommige schrijvers behooren de Berbers tot hetzelfde ras als de Basken, die Noord-Spanje en een deel van Zuid-Frankrijk bewonen. Berbers en Basken zouden, volgens een oude legende, afstammen van de bewoners van het gebied, dat zich eens bevond waar thans de golven van den Atlantischen Oceaan rollen. Op ongeveer twaalf kilometer van Ceuta passeerden we de douane van het Spaansche protectoraat, en bevonden we ons in het eigenlijke Marokko en in een andere wereld. Over een uitstekenden, breeden automobielweg snorde ons motorrijwiel voort naar Tetuan, dat vier en twintig kilometer van Ceuta verwijderd is. Volkomen veiligheid heerscht thans in deze streken. Militaire wachtposten hier en daar maken het optreden van ongewenschte elementen onmogelijk. Bovendien vindt men langs den weg op afstanden van enkele kilometers telefooncellen, waar men, als er een ongeluk gebeurt of een automobiel „en panne" geraakt, dadelijk hulp kan ontbieden. Door dit alles heeft het toeristenverkeer zich hier in de laatste jaren sterk ontwikkeld. Met de kortst mogelijke zeereis (75 minuten, van Algeciras naar Ceuta) kunnen Europeanen hier het Oriëntaalsche leven leeren kennen. Weliswaar ligt de Oriënt niet in Afrika, doch de Arabieren hebben zoodanig hun stempel op Noord-Afrika gedrukt, dat de steden hier een volkomen Oriëntaalschen aanblik bieden. Slechts een enkel dorp suisden we door, voordat we Tetuan bereikten, de hoofdstad van Spaansch Marokko. Ceuta, de Europeesche stad op Afrikaanschen bodem, lag achter ons. Hier, voor de wallen en indrukwekkende poorten van Tetuan bevonden we ons in het echte Afrika. Zeker, ook hier vindt men enkele Europeesche gebouwen, zelfs modern ingerichte hotels, maar het hart der stad met nauwe straatjes, met kleine bazars, maar ook hier en daar een plein met een verblindend witte moskee, is als het gedroomde land van de duizend-en-één-nacht. Arabieren in hun prachtige, gekleurde gewaden, bergbewoners, Berbers, met strenge, ernstige gezichten, vrouwen, wier gelaat grootendeels in doeken is verhuld, leverden met hun tallooze zwaar beladen ezeltjes en bergpaardjes een bont schouwspel. Ongeveer zesduizend Joden wonen er te Tetuan, waarvan de totaal-bevolking ongeveer 60.000 bedraagt. De oude Joden dragen nog de caftan, de oudere joodsche vrouwen de traditioneele, kleurige kleeding. Eigenaardig is het, dat men in Spaansch Marokko veel beter met Fransch terecht kan dan in Spanje zelf. De Spaansche ambtenaren, ook die te Ceuta en die in het protectoraatgebied, spreken gewoonlijk alleen Spaansch, geen Arabisch of een andere taal. De Arabische ambtenaren kennen behalve hun moedertaal meestal ook nog Spaansch en Fransch. J. K. BREDERODE. --- WAT ER HEDEN OP DE GRONINGSCHE RECHTBANK VOORVIEL. RIJWIELDIEFSTALLEN IN ONZE STAD. Een middel ter beteugeling. Aan Jan van T. te Appingedam wordt ten laste gelegd, dat hij zich hier ter stede in de tweede helft van 1932 schuldig heeft gemaakt aan diefstal van niet minder dan een achttal rijwielen. De opper-wachtmeester der marechaussee C. A. Jager ontvangt van den President een compliment over de manier .waarop hij den dader en de rijwielen heeft opgespoord. De verdachte erkent de feiten. Zooals we al eens vaker hebben geschreven: rijwielen zijn een geliefd object voor de dieven, omdat niets gemakkelijker is dan het wegnemen van een rijwiel, dat onbeheerd staat. Dat er niettegenstaande de vele berichten over fietsendiefstallen, welke men tegenwoordig bijna dagelijks in de courant kan vinden, nog tallooze menschen zijn, die even zorgeloos blijven ten opzichte van hun karretje als vroeger blijkt, wel uit de tientallen fietsen, welke men eiken dag in onze straten onbeheerd kan aantreffen, d.w.z. zonder slot of met een slot waarvan geen gebruik is gemaakt. Ligt hier geen taak voor onze gemeente? De menschen moeten tegen hun eigen zorgeloosheid worden beschermd. In Amsterdam en Utrecht bijvoorbeeld heeft men bepalingen volgens welke de politie elk rijwiel, dat zonder afgesloten te zijn, door zn eigenaar op straat is achtergelaten, in beslag neemt. Men ontvangt zn eigendom weliswaar terug, maar krijgt dan tevens een bekeuring. Voor fietsendieven is de kans van slagen dan heel wat kleiner. De Officier eischt in de onderhavige zaak een gevangenisstraf voor den tyd van 1 jaar. De verdediger mr. Dommering brengt de werkloosheid naar voren waaronder verd. gebukt gaat. De reclasseering acht verd. wel reclassabel. Pleiter verzoekt in elk geval dat de preventieve hechtenis in mindering van de straf wordt gebracht. --- DIEFSTALLEN. Na deze laatste zaak Is het nog niet uit met de vergrijpen van de van T.'s. De broers Geert van T. en Jan van T. staan ook nog terecht wegens diefstallen in de gemeenten Bierurn en Loppersum, respect, in den nacht van 26—27 Sept. en 11612 Oct. 1932. De gestolen goederen bestonden uit beddegoed en ondergoed. Jan van T. heeft met zekeren K. bovendien goederen gestolen In de gemeente Delfzijl. Verd. bekennen, hoewel Jan van T. zich de details niet alle herinnert. Verd. Geert van T. merkt op: — Hij (Jan) vergeet altijd gauw. — Ja, dat hebben we wel gemerkt, zegt de President. De Officier requireerde voor Jan 4 maanden gevangenisstraf en voor Geert 2 maanden. Te zamen met Jan van T. heeft Louwe K., brj den heer Nicolai in de gemeente Delfzijl melk en sokken weggenomen. Eisch: een maand gevangenisstraf . Wegens wegnemen van de motorfietsen hier ter stede staat terecht een 21-jarig monteur. Deze geeft het feit toe. Hij heeft een slot van een schuurtje geforceerd om bij het eene motorrijwiel te kunnen komen. Veel geluk bracht dat gestolen goed niet, want spoedig reed verd. er mee in de sloot. De Officier memoreert in zn requisitoir o.a. dat verd. een ijverige werkman is. Eisch: een jaar gevangenisstraf. De verdediger mr. Bout, deelt mede, dat de vader van verdachte schadevergoeding heeft aangeboden voor de beschadigde motorfiets. Het rapport dringt aan op een onderzoek naar de geestvermogens van verdachte. Pleiter sluit zich hierbij aan en motiveert dit uitvoerig. ---