Voorbijgangers door J.P. Baljé. Ze was aan hem voorgesteld door kennissen en ze had hem dadelijk sympathiek gevonden. Zóó sympathiek, dat ze op het soiréetje gebleven was, óók toen haar kennissen, die vrij duidelijk hun verwondering en lichte afikeuring te kennen gaven, naar huis warren gegaan. Juist dat zweempje afkeuring had haar, koppig als ze was en onafhankelijk als ze zich voelde, gesterkt in haar besluit, nog wat te blijven. Maar toch, toch was het in hoofdzaak zijn sterke persoonlijkheid, zijn aantrekkelijk gezicht met den vierkanten kin, den sterken vastberaden mond, en de donkere oogen, die zoo fascineerend konden kijken, die haar het scheiden van hem nog even had doen uitstellen. Hij Was zoo heel, heel anders dan haar man, den ziekelij ken en zwakken stumper, dien ze bijna nooit anders dan apathisch en afhankelijk had gezien, en voor wien zij Werkte, voor wien zij, dank zij haar literaire begaafdheid, het geld verdiende, noodig voor zijn verblijf aan de Riviera. Zij blikte op en keek in zijn nu droo"tnerige oogen, die de lichte rookwolk] es, welke van zijn sigacet opstegen, nastaarden. Licht boog hij zich naar haar toe. — Vreemd! zei hM zacht, het is .net, of ik u al jaren en janen ken. Alsof wij goede, oude vertrouwden zijn. Voelt u dat ook zoo? Ze knikte, terwija ze peinzend naar de dansenden staarde*. Ze voelde zich zonderling geëmotioneerd, en een plotselinge onrust deed haar besluiten, nu te vertrekken. Ze zei het hem, en direct stond hij op, om haar küeeren uit de garderobe te halen. Galant hielp hij haar in haar mantel. En alsof het vanzelf sprak, liep hij langzaam met haar mee. Het was een lange weg naar haar woning, een lange en vrij stille weg. Ze spraken bijna niet, dicht hepen ze naast elkaar en hun voetstappen klonken tegelijk op den eenzamen weg. Boven hen schenen de boomtoppen zachtjes te kreunen Het was haar vreemd te moede, ze voelde zich zonderiing gelukkig en bevreesd tegelijkertijd, een eigenaardig mengelmoes van gedachten ging haar door het hoofd, ze durfde niet te spreken uit angst dat haar stem hem haar aandoening zou verraden. Eerst nu merkte ze, dat hij haar arm genomen had, en dat ze dat prettig vond. Toen, plotseling, verbrak zijn stem de stilte. Zijn mi donker gezicht, waarin alleen de oogen zwak opglinsterden, was vertrouwd dicht bij haar. Zij hoorde de teedere toom, die zijn stem even deed trillen: — Misschien vind je het onmogelijk, misschien zelfs hou je me voor een avonturier, een bedrieger. Maar ik moet het je zeggen, Emmy, ik hou van je. Nog dichter naderde zijn gezicht het hare. Je hebt iets in je, dat mij onmiddellijk aantrok, ik zei het je al eerder. Het is of ik je al jaren ken, of ik altijd van je gehouden heb en altijd van je zal moeten houden! Hij dwong haar zacht, stil te staan, en ze voelde, hoe haar kracht verdween onder zijn blik. Ze voelde zijn kus branden op haar mond, terwijl alles om haar in het niet scheen te verzinken. Een getoeter deed haar opschrikken en de oogen openen. Een auto zette hen een oogenblik in een verblindend licht, verdween dan weer in het donker. Met een lachje, dat meer op een snik leek, maakte ze zich los uit zijn armen. Ze merkte niet, dat er een traan over haar wang rolde. Verward drukte ze zijn hand en haastig kwamen de woorden over haar lippen: — Het.... het.... kan niet, Albert. Laat dit een mooie, wondere droom blijven, een souvenir. We mogen elkaar niet terugzien, jongen. Voor mij is dit geen banaal avontuurtje. Altijd, altijd zal ik deze oogenblikken als iets kostbaars, iets van ons beiden, in mijn herinnering houden. Ik zal er aan denken, als aan iets, dat had kunnen zijn.... Maar we moeten blijven „ships that pass in the night" voorbijgangers Adieu, boy! Langzaam draaide ze zich om, terwijl hij roerloos bleef staan. En als in een visioen zag ze het bleeke gezicht voor zich van hèm, die aan de verre Riviera herstel van gezondheid zocht.... Even nog staarde Albert het tengere figuurtje na, dat tenslotte in het donker verdween. Toen keerde hij zich om, en uitte een verwensching. — Een verloren avond, dacht hij bitter, ik ben een ezel, dat ik mij ophoud met dergelijke geëxalteerde idealistische wezens. Ships that pass in the night.... voorbijgangers., kostbare herinnering., poeh En nijdig sloeg hij met zn stok in het struikgewas.... (Nadruk verboden.) --- Zijn goede werken. Rechter, tot zeer verstokt misdadiger: — Heb je eigenlijk wel ooit eens iets goeds gedaan in je leven? Misdadiger: — Ja zeker, edelachtbare: ik heb menschen als u vanaf mijn vijftiende jaar een goed stuk brood laten verdienen! --- UIT FILMLAND TIEN GEBODEN OM NA TE LEVEN. Een rondvraag aan bekende artisten. JOAN CRAWFORD: Stel jezelf een bepaald doel en wijk voor niemand daarvan af. Het zijn de weifelende karakters, die zijpaden bewandelen, hun leven tot een mislukking maken, en zichzelf ongeluk brengen. NORMA SHEARER: Leef volgens de grondbeginselen van het leven. Verwijder alle onwerkelijke en onbenullige elementen, Zoo dikwijls worden in een menschelijk leven, uiterlijke, onbelangrijke dingen verwrongen en vergroot, tot zulke onredelijke afmetingen, dat het geluk er mede verloren gaat. GRETA GARBO: Leer door uw fouten. Laat ze niet in staat zijn, u den moed te doen verliezen: leder van ons kent tijden, waarin men alles zou willen geven om een bepaald gedeelte van zijn leven over te doen. Laat iedere fout een les voor u zijn. Wees hlij, dat ge iets geleerd hebt. CLARK GABLE: Wees eerlijk tegenover u zelf en anderen. Probeer nooit uzelf voor den gek te houden, of onwaarheden te vertellen. Degenen die in het leven falen, zijn zij, die zichzelf niet hebben leeren kennen. MARIE DRESSLER: Het eenige, wat ik geleerd heb in het leven, is, dat men niets voor niets krijgt. Men verkrijgt geen werkelijk succes, zonder hard te werken. leder boet eens voor de fouten, in 't leven begaan. Het geven van liefde en vriendschap, geeft u liefde en vriendschap. Goedheid wordt met goedheid betaald. Door uw bekwaamheid te peilen, regelt ge uw eigen geluk en succes. RAMON NOVARRO: Vecht niet tegen het leven. Toen ik jonger was, heb ik tegen het leven gevochten. Ik wilde alles, en iedereen veranderen. Nu heb ik geleerd van het leven, en de ondervinding daarin opgedaan, dat men het beste met de golven mede kan drijven en niet zijn energie en levenskracht moet gebruiken, met het vechten tegen dingen, die onvermijdelijk zijn. Zie de lessen van een beroepszwemmer. Door hun kracht te sparen, bereiken zij het eindpunt, lang voor de amateur, die in het begin te hard worstelt en vecht in zijn begeerte. HELEN HAYES: Wees onafhankelijk, en heb zelfvertrouwen. Hang niet af van de hulp van anderen. Het zijn de hulpelooze en afhankelijke menschen, die hun leven vergooien .Om werkelijk te leven, moet ge vertrouwen op uzelf, en van niemand afhangen WALL ACE BEERY: Vergeet nooit uw verantwoordelijkheid in het leven. Wij hebben allen ons leven te leven, en het staat aan ons, den goeden weg te kiezen. De man of de vrouw, die op zijn of haar leven terugkijkt, en kan zeggen, dat hij of zij nooit een belofte gebroken heeft, of zich onttrokken aan een verantwoordelijkheid, is inderdaad een gelukkig mensch. Het geeft een rustig geweten, en hoe ouder men wordt, hoe meer men liet heerlijke van dit gevoel beseft. DOROTHY JORDAN: Het lijkt mij, dat het oude gezegde: „Wat gij niet wilt, dat u geschiedt, doe dat ook aan een ander niet", het eenige gebod is, dat waard is na geleefd te worden. Hoe ouder ik word, hoe meer ik de waarde daarvan besef. Het leven maakt u veel gelukkiger, en ook allen om u heen, als u zich aan dit spreekwoord houdt. LIONEL BARRYMORE: Leef, en laat leven. Draag zorg voor uw eigen belangen, en laat uw medemenschen hetzelfde doen. Verwikkelingen, onnoodige moeite, en lijden worden veroorzaakt, door bemoeizieke menschen, ook al bedoelen zij het goed. leder heeft'genoeg te doen, door voor zijn eigen belangen te zorgen. --- Glimlach even Kapitein en stuurman. De kapitein die woorden had gehad met den stuurman, schreef in het logboek, om zich te wreken: „Stuurman vandaag niet frisch". Toen de stuurman dit zag, verlangde hij van den kapitein dat deze er een streep door zou halen. — Weineen, antwoordde de kapitein, het is toch de waarheid? Kort daarop, toen de stuurman tijdelijk den kapitein verving, was het eerste wat hij dien dag in het logboek aanteekende: „Kapitein vandaag niet dronken". De kapitein was woest toen hij het zag en riep den stuurman ter verantwoording. — Wel, antwoordde deze, u zult toch niet willen beweren dat het niet waar is? --- Vrouwelijke vriendelijkheid. Ongetrouwd tante: — Wat? Heeft je verloofde je een vol uur laten wachten? En je laat je zoon behandeling maar welgevallen? Lucy: — Ja. tante, want het is beter één uur op een man te wachten, dan vijf en twintig jaar lang naar een man uit te moeten zien! --- DE GELUKKIGEN. Onze hoofdprijs een bedrag van TIEN GULDEN — valt ten deel aan: A. Braamhorst, Smitslaan 19, Hoogezand. De volgende inzenders zullen voortaan een sleutelketting kunnen gebruiken: Mevr. G. Garrelds—Hovingh, Mauritsstraat 4, Groningen; A. Akker, Jac. Backerstraat 33, Harlingen; D. Maathuis, Verl. Oosterweg 35a, Groningen; G. Holtkamp, Rasquert (gem. Baflo); H. Rubingh, Kapteynlaan 45, Groningen; S. van Hasselt, Haulerwü'k; D. L. Mulder, Norg; P. Beunder, Dedemsvaart-Sluis; B. van Thijn, Binnen Venne 44 A, Winschoten; J. H. Hansen, Hardewikerstraat 19a, Groningen; J. Medendorp, Spijk (Gr.); P. de Jager, Ernst Casimirlaan 31, Groningen; mevr. Van Lodensteijn, Helperbrink 17, Groningen; A. C. Bellaart, Stationsplein 1 B, boven 't Hoofdstation, Groningen; W. Nijland, Trekweg, Winschoten; G. A. Girbes, Nieuwelaan 69, Veendam; J. A. Pier, Garreweer (Appingedam) ; K. Kimm, P. Driessenstraat 24, Groningen; K. E. Renkema, Holwierde; A. C. v. d. Hengel, Gr. Bergstraat 15, Groningen; J. Werkman, 77 B, 's-Heerenberg; C. F. Haarman, Koninginnelaan 34, Groningen; J. Legendal, 't Meer No. I, bij Heeren veen; J. Huizinga, boekhouder N. V. „V.A.M.", Wijster (Dr.); J. Steenhuis, Nieuwelaan 77, Veendam; B. Nolmans, Jan Gouverneurstraat 7, Groningen; H. J. Adriaans, Peizerweg 5, Groningen; J. de Vlas, Spoorstraat 31, Eijgelshoven (L.); mevr. E. Menko—Latenstein van Voorst, Van Panhuysstraat 11, Groningen; Tj. de Boer, ambt. ter secretarie, Grijpskerk (Gr.); mej. C. van Joolen, Woldweg 22, Appingedam; I. G. Koppenbroek, Stationsweg, Drachten; H. M. v. d. Kraaij, Jozef Israëlsstraat 89a, Groningen; mej. B. Doornbos, van Sijsenstraat 18a, Groningen; M. v. d. Veen, Loppersum; A. J. Krol, Slochterstraat 99, Sappemeer; F. J. Eisenga, Julianaweg 3, Appingedam; mej. Sj. Boontje- Zandstra, Grunostraat 25a, Groningen; D. Hesse, Kerkstraat, Groningen; P. G. J. Hazeveld, Kerklaan 112 I, Groningen. --- HORIZONTAAL. 1. Onverdeelde gemeenteweide, gemeenschappelijke grond. 5. Lekkernij. 9. Afd. Res. Bantam. 13. Vaarwel. 14. Heeft stekels op zijn rug. 15. Lidwoord (vr.). 16. Onheilaanbrengende godin. 17. Daarenboven, bovendien. 19. Gewoonte. 21. Nauwer maken (dameskleeren). 23. Dagteekening. . . 25. Met open mond vol verwondering naar iets staan kijken. 27. Luizenei. 29. Duivenhok. 31. Synoniem van uitvoeren, maken 33. Bruine ijzeroker. 35. Planeet. 37. Bereide schapen- of geitenhuid. 39. Gemeente in Gelderland. 40 Laagte tusschen bergen. 41. Toespraak. 44. Gewicht. 45. Afgebroken vast deel van iets. 46. Doet de mensch om te leven. 48. Lichaamsdeel (eerste letter vervalt). 49. Bevel tot stilstaan. 50. Afgesloten ruimte, grondgebied. 51. Aanw. voornaamwoord. 53. Een bij uitstek Nederlandseh product. 57. Smal stroomend water. 60. Gemeente in Gelderland. 62. Éénmaal. 64. Niet droog. 65. Rondzang. 66. Vuur, aanloop. 67. Ondergrondsche trein in Parijs. 68. Aalgeer. 69. Een uitgang plus het omgekeerde er van. 71. Onmisbaar voor iemand met haar. 73. Wordt bij het eten gebruikt. 76. Gemeente in Groningen. 79. Wijnmaat. 81. Gramschap. 83. Groot verlangen hebben (om iets te weten of te bezitten). 86. Hemelgeest. 88. Jongensnaam. 89. Levend wezen, niet tot de planten behoorend. 90. Nauwe. 91. Als hor. 39. 92. Keurige. 93. Jongensnaam. "4. Van tule. --- ONZE PUZZLE-RUBRIEK OPLOSSING VAN PUZZLE NUMMER 170 Variatie viel in den smaak Blijkens de vele inzendingen en de opmerkingen, die ervan vergezeld gingen, zijn de opgaven van Zaterdag zeer bijzonder in den smaak gevallen, ik kreeg tientallen brieven en ook verzoeken, om na niet al te langen tijd wederom eens een dergelijk programma te willen voorzetten. Waaraan ik gaarne toevoeg, dat dit zal geschieden. Wat nu de oplossingen betreft, die laat ik hier volgen: De namen van de vijf afbeeldingen zijn: bedden; aambeeld; kruik; Ernst; Noorman. De beginletters der vijf woorden vormen het woord „baken". Het naamkaartje gaf met de aangegeven letters aan het beroep van: --- Sluis- en brugwachter. In het toovervierkant waren de woorden Ural, Rika, Aken en land te lezen. De letters voorkomende In de vierkante ruimten gemerkt 16, 3, 12, 7 en 1 gaven in die volgorde aan de uitdrukking- „Dank U". --- PUZZLE NUMMER 171 Een bijzondere cross Bij deze kruiswoordpuzzle zal men verschillende omschrijvingen aantreffen van woorden, die men in onze taal maar weinig tegenkomt, misschien zelfs heeft men er nimmer van gehoord. Dit moet voor U ongetwijfeld een „aansporing" zijn om deze puzzle niet De verschillende omschrijvingen voor deze puzzle luiden als volgt: onaangeroerd te laten en er dus aanstonds mee te beginnen. Wie is de baas: de Nederlandsche taal over TJ of U over de Nederlandsche taal? Laat ik 't ditmaal in ruime mate moge beoordeelen! --- VERTICAAL. 1. Versleten breiwerk herstellen met een naald. 2. Als hor. 39. 3. Gemeente met vliegveld in het N. van Nederland. 4. Toetsing. 5. Korte volzin. 6. Soort van bier. 7. Gereed 8. Afstammeling. 9. Doortrapt. 10. De gevangenis of kazerne, die in de Fransche havens de galeien vervangen heeft. 11. Als hor. 16. 12. Splijten, kiemen. 18. Noodlot. 20. Soort van touw (scheepsterm). 22. Naar beneden. 24. Als hor. 33. 26. Dorp in Noord-Brabant. 28. Lustoord. 29. Haal met de pen. 30. Bergplaats. 32. Eind (verouderd). 34. Als hor. 88. 36. Soort van wilde of gebaarde haver (vloghaver of oot). . 37. Overtreding van kerkelijke voorschriften ol geboden. 38. Stad in het Rijnland. 42. Deel van het leisteenplateau van den Run. 43. Van ivoor. 45. Gedeelte van een wagen, dat op het onderstel rust. 47. Lichaamsdeel. 52. Een onbepaalde zaak. 54. Uitstekende pilasters tegen een muur. 55. Samentrekking van „ader". 56. In een bepaald gezegde staat die achter de deur. 57. Bezemkruid. 58. Soort van bier. 59. Niet aan anderen, doch aan ons zelven toebehoorende. 61. Tweetal. 63. Vette zelfstandigheid. 66. Door erfenis verkrijgen. 69. Dorp in Noord Brabant (bij Breda). 70. Waterscheiding. 72. Zoo glad als een 74. Muziekinstrument. 75. Rood in de wapenkunde. 77. Als vert. 32. 78. Geluid van mensch of dier, 79. In het jaar (Lat.). 80. Planken huis. 82. Lyrisch gedicht. 84. Vlaktemaat. 85. Eén letter minder dan hor, 15. 87. Als hor. 39. --- Historische Anecdoten De Duitsche minister van justitie Von Kircheisen bezocht op zekeren dag den bekenden Kriminaldirektor Von Hitzig en vond bij hem een boek over juridische aangelegenheden. Von Kircheisen zag het in, vond het hoogst interessant en verzocht het eenige dagen te mogen meenemen. Dit werd natuurlijk toegestaan en even natuurlijk kwam het boek nooit terug. Von Hitzig vergat de heele zaak tot hij eindelijk na 23 jaren bij een bijzondere gelegenheid er weder aan herinnerd werd. Toen zond hij 'n bediende naar Von Kircheisen om het boek terug te vragen. Von Kircheisen verzocht echter het nog „eenige dagen" te mogen houden daar hij nog geen gelegenheid had gehad het in te zien. Kort daarop zond hij het echter terug. De zeldzaamste methode, om in heel Europa beroemd en enorm populair te worden, had ongetwijfeld Josef Kyselack verzonnen, wiens naam meer dan honderd jaar geleden — in den tijd van het Weensche Congres — letterlijk in aller mond was. Kyselack, die een ambtenaar en braaf staatsburger was, had op zekeren dag de aanmerkelijke som van 1000 gulden geërfd. Deze onverwachte rijkdom deed hem het besluit nemen, om op een heel bijzondere manier beroemd te worden. Hij begon een reis door Europa en reeds na enkele maanden was in alle mogelijke streken een enkele vraag aan de orde van den dag. Wie of wat is Kyselack? Want op de toppen der Alpen, op de rotswanden van Zwitserland in de hooge bosschen van de Tatra, aan de oevers van de Italiaansche meren, overal waar in Europa de bekoring van het landschap bekend was, daar lazen verwonderde oogen het raadselwoord: Kyselack. Met verfpot en verfkwast uitgerust, had de roemzuchtige Weener zijn naam in vele honderden „autogrammen" vereeuwigd. En toen hij na een jaar in Weenen terugkwam, had hij bereikt, dat naast de héél grooten van zijn tijd, naast Napoleon en Metternich, naast Talleyrand en Wellington ook zijn naam internationaal beroemd was geworden. Geen plekje op aarde was meer veilig voor zijn verfkwast. Maar toen greep keizer Frans persoonlijk in, hij riep zijn, door een manie aangegrepen, ambtenaar tot zich en verbood hem streng overal zijn naam op te schilderen. Berouwvol hoorde Kyselack de strafpreek aan en toen de vorst hem tamelijk ongenadig had weggestuurd, pronkte op het vloeipapier van de keizerlijke schrijftafel het woord Kyselack.. Hoe hij het klaar speelde, nooit op heeterdaad te worden betrapt, bleef zijn geheim, dat zijn roem nog verhoogde. Al lang zijn alle sporen van zijn „vereeuwigingen" door weer en wind uitgewischt. Alleen een oude beuk aan de helling van den Kahlenberg draagt nu nog, in zijn schors gegrift, het opschrift: „Kyselack 1818" en bewaart daarmee de herinnering aan het origineelste type van Oud-Weenen. In 1890 bij een gevecht tusschen Franschen en Oostenrijkers, werd een Fransch huzaar van zijn paard geschoten. Het dier meende dat zijn berijder gevallen was en dat hij sliep. Niemand kon het paard naderen, want dan sloeg en trapte het om zich heen. Een huzaar werd er zelfs door gewond en wilde toen het dier doodsteken. Juist passeerde de Keizer, die, na zich van het gebeurde te hebben op de hoogte gesteld en zelf van de juistheid der mededeelingen werd overtuigd, gelastte dat men het dier met rust moest laten en hem omtrent het verloop moest rapporteeren. Een In de nabijheid geposteerde sergeant werd met het toezicht belast. Het rapport dat later inkwam luidde: — Het paard bracht den nacht bij zijn heer door. Toen de zon was opgegaan zagen wij het verscheidene malen rondom het lijk loopen en dit beruiken. Waarschijnlijk was het nu overtuigd dat zijn heer dood was, want eensklaps hief het arme dier een akelig gehinnik aan dat op kermen geleek. Toen rende het heen en kwam nooit meer terug. --- Op het onbewoonde eiland. Zij: Zou je er meer voor voelen deze hut Zeezicht te noemen. --- De oplossing van deze puzzle moet in ons bezit zijn uiterlijk a.s. Woensdagmiddag om vijf uur. Men zende deze correspondentie aan: Dr. Denker van het „Nieuwsblad van het Noorden", Groningen. Een andere adresaanwijzing gebruike men niet. --- WEER VEERTIG TROOSTPRIJZEN! Als hoofdprijs stellen wij wederom beschikbaar een bedrag van TIEN GULDEN. Deze week zijn er weer veertig sleutelkettingen, voor gelukkige puzzelaars en puzzelaarsters. Dit handige voorwerpje, waarover we de vorige week uitvoerig schreven, zal spoedig bij onze puzzelende schare in trek zijn. Oplossing en uitslag van deze puzzle worden geplaatst in „Ter Verpoozing" van Zaterdag a.s. Over de puzzle-rubrlek kan alleen briefwisseling worden gevoerd als men postzegel voor antwoord insluit. DR. DENKER. ---