De Mantsjoerijsche kwestie. Het optreden van Amerika. Nadere berichten over de actie van Amerika in de Mantsjoerijsche kwestie geven een duidelijker voorstelling van den eersten stap, dien de Amerikanen in verband met het verdrag van Washington hebben gedaan. Zij hebben aan China en Japan een nota over deze aangelegenheid gezonden. In die nota wijst de Amerikaansche regeering er op, dat door de operaties rondom Tsjintsjau de laatste rest van uitvoerend gezag der Chineesche regeering, dat voor 18 September 1931 bestond, uitgeroeid is. Desniettemin blijft de regeering der Vereenigde Staten vertrouwen, dat de commissie die dcor den raad van den Volkenbond wordt uitgezonden, een oplossing van de moeilijkheden tusschen Japan en China zal vergemakkelijken. Na deze optimistische vriendelijkheid worden echter puntjes op de i's gezet, en de nota is een van groote scherpte. Zij formuleert heel uitdrukkelijk, dat Amerika niet van plan is zich te schikken in een situatie die in strijd zou zijn met de bepalingen van het verdrag van Washington. De strekking van deze bepalingen wordt op klemmende wijze en zoo ruim mogelijk in het licht gesteld. Het is een waarschuwing aan Japan, dat Amerika een verdrag, dat het China op het oogenblik zou afdwingen, niet erkennen zou en het beroep op de andere mogendheden heeft ten doel van deze verklaringen van gelijke strekking uit te lokken. China wordt tegen zichzelf in bescherming genomen: iedere concessie, in strijd met de boven omschreven voorwaarden die het onder dwang aan Japan zou doen, zou door Amerika en de staten die zich daarbij aansluiten, niet worden erkend. Is het tevens een waarschuwing aan Japan om niet te bezwijken voor de verleiding door verderen militairen druk China murw te maken, daar de rseultaten van dien druK, als in strijd met het verdrag van Kellogg, toch niet zouden worden erkend? Het beroep op het verdrag van Kellogg vormt :n ieder geval een verscherping van het beroep op het verdrag van Washington. --- Het standpunt van Frankrijk en van Engeland. Havas spreekt het gerucht tegen, als zouden Brittannië en Frankrijk het plan hebben zich aan te sluiten bij het Amerikaansche protest te Tokio. Omtrent het standpunt van Engeland wijst de „Press Association" er op, dat dit niet hetzelfde is als dat der Ver. Staten, welk land geen lid is van den Volkenbond. Bij een der jongste zittingen van den Volkenbond hebben de Japansche aan de Bntsche vertegenwoordigers medegedeeld, dat Japan, hoe ook zijn militaire politiek in Mantsjoerije moge zijn, voor een politiek der open deur in China en Mantsjoerije is. --- Nederland's houding. Over Nederlands houding als lid van het Negenmogendhedenverdrag is nog niets bepaald. In ieder geval staat vast, dat ons land door de Ver. Staten ook is gekend ten aanzien van de nota aan Japan en China. --- China stemt met Amerika's stap in. Reuter meldt uit Nanking, dat men meent te weten, dat de Chineesche regeem haar antwoord aan de Vereenigde S„aten de houding der Unie zal goedkeuren en opnieuw China's standpunt ten aanzien van Mantsjoerije zal uiteenzetten. De regeering, zoo zegt men, neemt een krachtige houding aan. --- AANSLAG OP DEN JAPANSCHEN KEIZER. Ministerpresident Inoekai verzocht, zijn functies voort te zetten. Over den aanslag op den keizer van Japan heeft de Japansche poütie nog geen volledige gegevens. De gearresteerde heeft slechts ten deele bekend. Hij weigerde de namen te noemen zijner geestverwanten. Tot nu toe zijn nog zes personen gearresteerd in verband met deze zaak. • Beweerd wordt, dat het onderzoek heeft uihgewezen, dat de dader van den aanslag op den keizer, van een voorloopige Koreaar regeering te Tsjanwhai twee bommen en driehonderd yen v '♦ nr In opdrac'- ring heeft de Russiscr . 0. Irojanowski, bij Jitenlandsche zaken namens zijn regeering de gelukwenschen uits-esproken over het mislukken van den aanslag. Zonder het ontslag van het ministerie te nebben aangenomen of verworpen, heeft de keizer, meldt Reuter uit Tokio, ministerpresident Inoekai verzocht, tot nader order zijn functie te blijven vervullen. De regeering zal aan dit verzoek voldoen. --- WAT AAN SCHADEVERGOEDING IS BETAALD. Fransch—Duitsche polemiek. Volgens berichten uit Duitsche bron, aldus Havas zou Frankrrjk tot dusver als schadevergoeding reeds een bedrag hebben ontvangen, hetwelk dat zijner uitgaven voor het herstel der verwoeste gebieden zou overtreffen. Dit is niet juist. Aan vergoeding der schade aan goederen had Frankrijk op 1 April 1931 uitgegeven 97.881 mill. frs., terwijl nog vijf milliard moet worden betaald. Duitschland stortte ten behoeve van Frankrijk 8.151.030.570 rijksmark, waarbij ruim twee milliard voor de vereffening van schulden, ditf preferent zijn boven de herstelschulden. Voor de vergoeding van schade aan goederen betaalde Duitschland 31.404.075.811 francs. Hierbij dient te worden opgemerkt, aldus Havas, dat de uitgaven voor het herstel der verwoeste gebieden in hoofdzaak werden gedaan vóór de stabilisatie van den franc. In goud berekend kunnen de uitgaven voor het herstel wprden geschat oo 175 milliard aan kapitaal, en met inbegrip van de rente op 250 milliard. --- EVENWICHT. Het is een onverwoestbare eigenschap van onze natuur om in de toekomst te gillen blikken; om met de gevonden uitkomst het levensgedrag voor het heden te bepalen. Wat zonder twijfel recht van bestaan heeft; zoo zeer zelfs, dat wij het beschouwen onzerzijds als een plicht, van tyd. tot tijd zoo te doen. Evenwel, als wij te veel ons bekommeren om de toekomst en te veel er over spreken, loopt ons leven gevaar uit zijn juiste evenwicht te worden gedrongen. En het wil mij voorkomen, dat dit gevaar ons reeds lang bereikt heeft. Wie leest, wat vooraanstaande mannen °hs profeteeren van de toekomst, dien het soms benauwd om het hart. En fle vrees is nog altijd een slechte geleidster geweest. Het wil mij voorkomen, dat nu de tijd «aar is, dat wij rekening zouden moeten houden met dat echte profetenwoord: in stilheid en vertrouwen zal uw kracht zijn. Wat minder brallende woorden en wat hieer vertrouwen op God en op de menschen — dat is het, wat wij allen zoo bitter van noode hebben. Maar eveneens is het een onverwoestbare eigenschap van onze natuur om ons te verdiepen in het verleden. Wat ook recht van bestaan heeft, niet alleen, maar 'Wat ook tot op zekere hoogte mag beschouwd als onze plicht. De lessen der historie zijn niet zonder waarde. Een terugblik in het eigen leven en in dat van 2>h tijdgenooten kan eveneens waardevol Sijn. Toch geldt ook in dit: dat een te veel 2ich verdiepen in ons verleden, kan leiden *°t een zich vermeien in dat verleden, een testeren, een ophemelen van dat verle?eh. waardoor eveneens ons leven uit zijn ijiste evenwicht kan worden gedrongen. **et zich vermeien in het verleden; wij *Uhnen het zoo dikwijls hooren en doen ** «p a'j.l tijd gaemi in onze jeugd was dat anders — en wij bedoelen »»beter"; in onze jeugd waren ouders en leermeesters heel anders — en wij bedoelen „beter"; in onze jeugd werd er met veel Jheer liefde en toewijding gewerkt dan 'hans, er werd meer gespaard enz. enz. Welnu, een mensch kan dat zoo dikwijls herhalen, dat hij gelooft, dat het Waar Is als hij dat alles noemt: van den S°eden ouden tijd. En tooh is niets minder waar dan dat. Door steeds in de delfde richting te staren is men bijziende geworden. Want wie is er, in een oogenblik van helderziendheid, niet huilerig om zich in dat verleden van veeris, vijftig jaar terug te verdiepen? Toen een zeer groot deel der menschen woonde: in eenkamerige krotten; zich behelpend soms met een loon, te weinig om er van te leven en teveel om er bij te sterben; volbrengend bijwijlen een arbeidstijd, waartegen de slaven van het Rohieinsohe keizerrijk in opstand zouden zün gekomen? bij ziekte, invaliditeit en ouderdom overgeleverd aan de publieke hefdadigheid, die schraal, ontstellend schraal haar gaven uitdeelde? toen er °ver de massa een donkerte van onbeschaafdheid lag uitgebreid, waarin de schimmels yan ruwe zeden en gewoonten ongestoord "konden vegeteeren? En wie voelt zich niet bevrijd van een nachtmerrle, als hij deze dingen in zijn verbeelding heg eens duidelijk terug ziende, gedenkt hoe het heden, daarbij vergeleken, een Paradijs is? Het juiste evenwicht van ons leven ligt altijd in het heden, in het nu, dit eigen oogenblik; van eiken levensdag. Terecht zegt het Evangelie: de morgen Zal voor het zijne zorgen en elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. Inderdaad zorgt de morgen voor het zijne. God zorgt er voor. Hij zendt eiken dag een stroom van zegeningen in ons leven. Laat ons genieten van wat ons om niet wordt aangeboden. Daarom wordt het ons gegeven. Dat wij zullen genieten eiken dag opnieuw van de schoonheid van den hemel met zijn zonnen, manen en sterren: van de schoonheid die golft over bloeiende weiden en akkers; die majesteitelijk zich verheft boven bruisende Wateren; die glanst in den dauwdrop; die zich 'drapeert langs het ranke lijfje van het grassprietje; die getooverd ligt °ver het vleugelke van het nietig insect. Laat ons genieten van de volheid der aarde; haar rijkdom, die in staat is om *n de eisenen en behoeften van ons <*ven Zoo ruimschoots te voorzien; genie»r>n van onze gezondheid en als wij krank hp? Van de liefde die waakt aan ons ziekea, genieten eiken dag van den trouw en s-1 der onzen, van de hpUipathie onzer medemensohen, van al van % een gezegende, dat in het leven Wio n„naaste openbaar is. danrL en dag zich daarvoor openstelt; voldoe v,erkwlkt wordt, hij alleen zal vanpit racht bezitten om het kwaad Wie dag te bekampen met succes. en m£ ~ veel verdiept in de toekomst me" vrees wordt, aangedaan, diens kracht om te kampen met de boosheid der wereld zal verlamd zijn. Wie te veel zich verdiept in het verleden en is geworden ten slotte een laudator temporis acti — hij zal met onverschilligheid voor het heden zijn aangedaan en de boosheid laten voortwoekeren. — Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. Hiermee wordt niet bedoeld, dat de dag als zoodanig kwaad zou zijn. De dag als zoodanig is niets; is neutraal; onzijdig. Er wordt mee bedoeld: dat het leven van ons menschen eiken dag bezoedeld wordt door de boosheid, die wij in het leven van anderen brengen en door de boosheid, die anderen uitstorten in ons leven. Nog eens: slechts als wij eiken dag den rijkdom en volheid van zegen van ons leven indrinken, zoo, dat wij er door verkwikt en versterkt worden, zullen wij staande in het zuivere evenwicht met volle kracht deze boosheid kunnen bekampen. Hoe? Een bekende methode is om de boosheid tegemoet te treden, haar te beoordeelen en te veroordeelen, te binden, te knevelen en in den kerker te werpen. Een methode, die allerminst gezegende vruchten afwerpt. Men kan de boosheid wel temmen, met stokslagen in den hoek drijven en opsluiten in den kerker; maar daarmee is men geen stap verder gekomen, want de boosheid wordt er niet door uitgeroeid. Deze methode is een noodzakelijk kwaad, door de maatschappij gehandhaafd uit zelfverdediging; omdat zij anders door der boosheid geweld onder den voet zou worden geloopen. Men kan hier tegenover zeggen: dat als de majesteit van het recht geschonden is, dit gewroken moet worden met straf maar wie het leven van den gevangene in de cel van nabij gade slaat, zal zulk een straf in het licht van het Evangelie zeker nooit durven handhaven. En de kwalificatie, noodzakelijk kwaad is waarlijk nog verheven genoeg! De beste methode is die van het Evangelie: overwin het kwade door het goede. Wij zullen het kwaad van de leugen niet uitroeien door de leugen te brandmerken en den leugenaar te straffen; maar door in ons eigen leven het licht van waarheid te laten schijnen en het in te dragen in het levr-v. van den leugenaar. Zoo zal onrecht verdwijnen, uitgeroeid worden, door het licht der gerechtigheid; de onbarmhartigheid door het licht der zuivere, dienende liefde. En daarom: zet uw licht niet onder de korenmaat, maar plaats het op den kandelaar, opdat het allen in het huis beschijne. En zorg, dat het licht, dat in u schijnt geen duisternis worde! S. --- BUITENLAND OVERZICHT. De Fransche minister van buiten zaken Briand neemt ont-slag—Vermoedelijk lid der regeering zonder portefeuille—De kwestie der regeeringsreconstructie. Briand is afgetreden als minister van buitenlandsche zaken. Hrj heeft aan Laval medegedeeld, dat zijn gezondheidstoestand hem dwong zich in zekere mate te ontzien, weshalve hij meende de portefeuille te zijner beschikking te moeten stellen, qpdat deze aan een nieuwen titularis zou kunnen worden toevertrouwd. De eerste aanleiding tot dezen stap gaf de dood van den minister van Oorlog Maginot. Aanstonds op het vernemen van deze tijding heeft Briand zich telefonisch in verbinding gesteld met Laval en hem verklaard dat hij thans het oogenblik voor zijn aftreden gekomen achtte, zoodat hij tegelijk voorzorgsmaatregelen kon treffen voor een in ieder opzicht voor haar taak berekende vertegen- woordiging van Frankrijk op de a.s. conferenties. Briand voelde zich dus niet meer bij machte de groote taak te volbrengen vooral nu Maginot hem ontviel. De man, die vorig jaar z«'n 25-jarig jubileum als minister mocht herdenken, sluit dus thans officieel zijn daadwerkelijke politieke loopbaan Laval heeft nog vergeefsche pogingen aangewend Briand van meening te doen veranderen, maar heeft zich tenslotte bij diens besluit neergelegd. Op de vraag van Laval of Briand bereid zou zijn een ministerie zonder portefeuille op zich te nemen, heeft Briand zich een antwoord voorbehouden Bij de besprekingen der moeilijkheden 'die het vormen van een nieuwe regeering'met zich meebrengt, verklaart de „Matin" van meening te fJ*'*** het Laval nauwelijks gelukken zal een concentratie-kabinet tot stand te brengen. Hoe gewenscht onder de tegenwoordige omstandigheden het vormen van een front der nationale eenheid ook moge zijn, schijnt deze gedachte bij de oppositie slechts weinig weerklank te vinden. Zes maanden geleden, aldus het blad, zou zulk een plan onder den druk van gelijke omstandigheden mogelijk geweest zijn, heden echter niet meer. De meeningen der radicale fracties zijn op dit punt althans niet aan twijfel onderhevig. De radicale parlementariërs hebben verklaard, dat hun verkiezingscampagne in verschillende districten reeds begonnen is, zoodat daarin geen wijziging kan worden gebracht. De „Matin", aldus Reuter, houdt het dan ook voor uitgesloten, dat Laval een concentratie-kabinet zal kunnen vormen. Volgens dit blad zal hij zich er toe moeten beperken alleen Maginot en Briand te vervangen. De socialistische „Populaire" gelooft, dat Laval het ministerie van buitenlandsche zaken ad interimair zal bezetten en dat Tardieu met oorlog zal worden belast. Mogelijk zal de huidige onderstaatssecretaris in het kabinet van den minister-president Cathala, de portefeuille van binnenlandsche zaken bezetten, terwijl het ministerie van Landbouw zal worden bezet door een nader te benoemen senator. Ook de groote Parijsche bladen achten deze oplossing de meest waarschijnlijke. In ieder geval zal Briand's uittreden uit de regeering een gevoelige verzwakking beteekenen. Hoe alles zal worden opgelost zullen we wel niet eerder definitief hooren dan na Maginot's nationale begrafenis. Want Frankrijk wil Briand te Genève niet missen en 't is nu maar de vraag in hoeverre zijn gezondheidstoestand hem zal toestaan nog voor zijn land dienstbaar te zijn. Briand. --- Het mandaat van den Duitschen President. Hij wil blijven. Bevestigd wordt, dat president Von Hindenburg zich niet tegen een verlenging van zijn ambtsperiode met éen Jaar of tot het einde der wetgevende periode zal verzetten, als dit door alle voorname partijen gewenscht zou worden. De perschef der rjnitsch-nat. partij,