TWEEDE KAMER De behandeling van het Kortingswetje geschorst. - Het Radiozendtijdbesluit. De Tweede Kamer heeft gisteren de behandeling van het wetsontwerp tot een tijdelijke korting van 3 pet. op de Rijksuitkee•ringen aan de gemeenten en de provinciën geschorst tot Dinsdagmiddag, waarmede de bestaande spanning voor eenigen tijd is geweken. Minister de Geer achtte schorsing wenschelijk in verband met een amendement, dat ingekomen was van de heeren van Vuuren (r.k.) en Rutgers van Rozenburg (c.h.). Dit amendement vervangt de korting van 3 pet. der wedden door een korting van 6 pet. van de rrjksuitkeering. Voor gemeenten, die meer dan 40 opcenten op de gemeentefondsbelasting heffen, zonder dat daarbij progressie wordt toegepast, wordt de korting tot 3 procent teruggebrach. Voor gemeenten, die meer dan 80 opcenten op de gemeentefondsbelasting heffen, heeft geen korting plaats (in dat geval is er krachtens de wet geen progressie bij de opcenten). Voor de provincies wordt de korting geschrapt. Het verband tusschen korting en salarisverlaging wordt geheel uit de wet gelicht door het amendement. Het voorstel van den voorzitter tot schorsing der beraadslagingen ondervond weinig tegenstand, zoodat aldus werd besloten. --- De interpellatie-Boon over het radio-zendtijdbesluit. Aan de orde kwam daarna de interpellatie van den heer BOON (v. d.) naar aanleiding van onlangs plaats gevonden publicaties over de voorgeschiedenis van het zendtijdbesluit van 15 Mei 1930. De heer Boon betoogde, dat hij niet weet hoe de bewuste brief van de voorzitters van de N.CR.V. en K.R.O. in handen van de A.V.R.O. is gekomen. De Radioraad heeft nooit den brief onder oogen gehad en er geen advies over gegeven. Deze brief was alleen bekend aan de voorzitters der beide kerkelijke omroepvereenigingen en aan den Minister van Waterstaat. De heer Boon herinnerde voorts aan het onderhoud van mr. v. d. Deure met den minister en den daarop gevolgden brief, waarin het zendtijdbesluit aan den minister, gedicteerd zou zijn, waarin medewerking en steun aan Z. E. werd toegezegd, inzake het blijven bestaan van een algemeen program, mits de wijze van uitvoering zoo zou zijn geregeld als nader door de twee voorzitters werd omschreven: De minister heeft aan de A. V. R. O. nog medegedeeld, dat ze zich niet ongerust behoefde te maken over het zendtijdbesluit, dat er niets zou komen van hetgeen de anderen wilden. Kan men dan nog verbaasd zijn. dat de A. V. R. O. — na het besluit van 15 Mei — geen vertrouwen meer kon hebben in den minister ? Onwaar is geweest, dat Dastoor Perquin, de voorzitter van den K. R. 0., voor dien tijd in geen weken en maanden met den minister van Waterstaat contact heeft gehad. De heer Boon stelde den Minister vervolgens eenige vragen inzake de totstandkoming van het radio-zendtijdbesluit, waarna Minister Reymer aan het woord kwam. I --- Antwoord van den Minister. Nadat Minister Reymer eerst een historisch overzicht van de totstandkoming van de verdeeling van den zendtijd had gegeven, beantwoordde hij de vragen van den heer Boon, waarbij hij de verschillende door den Radioraad aangeboden adviezen releveerde. De Minister ontkende ten eenenmale, dat er pais en vree in de radiowereld zou z'fn gekomen, indien het eindadvies van den Radioraad zou zijn opgevolgd. Geen der omroepvereenigingen had daar een goed woord voor over; de A.V.R.O. heeft het scherp afgekeurd. De minister handhaafde zijn uitspraak, dat hij het zendtijdbesluit naar eer en geweten heeft genomen en dat hij de rechtsgelijkheid heeft betracht. En eveneens de peroratie van zijn rede van 28 Mei 1930 in de Tweede Kamer, waarin hij zeide : „Als minister in Nederland, erken ik alleen het vaderland en alle vaderlanders. Die Nederlanders zitten aan alle kanten in de Kamer." Voorts vestigde de Minister er de aandacht op, dat een verzoek om een onderhoud is uitgegaan van den voorzitter der N. C. R. V.. De minister heeft gevraagd de bezwaren tegen het advies van den Radioraad schriftelijk uiteen te zetten. De wijze waarop het advies van die voorzitters is geredigeerd, blijft voor hun rekening ; daarvoor kan men den minister niet verantwoordelük stellen. De minister heeft natuurlijk niet aan den heer v. d. Deure gevraagd in de pers en voor de microfoon achter hem te gaan staan. Er is geen sprake geweest van „onderhandelen". Vervolgens wees Minister Reymer er op, dat hij veel uit het advies van den radioraad heeft overgenomen. Het genomen zendtijdbesluit was geenszins een vinding van den heer van der Deure. Het beginsel was reeds te vinden in 't rapport der commissie-Ruys de Beerenbrouck, uit 1926, dat gelijkgerechtigheid vroeg voor de verschillende stroomingen in ons volksleven. De levensbeschouwingen moeten gelijkberechtigd worden behandeld. De A.V.R.0.-voorzitter werd op 7 Mei 1930 ontvangen, doch wat de Minister toen gezegd heeft, kan hij zich niet meer herinneren. De Radioraad heeft op 7 Maart 1930 een volledig advies gegeven. Aanleiding om het advies van N.C.R.V. en K.R.O. nog eens aan den Radioraad over te leggen, was er niet, omdat de Radioraad reeds een advies had uitgebracht. Tenslotte handhaafde de minister zijn mededeelingen in de Eerste Kamer gedaan, dat hij bij de verdeeling van den zendtijd niet de leiding aan de omroepverenigingen had gelaten. Tenslotte ontkende spr. ten sterkste, dat zijn handelingen in dezen onjuist zijn geweest. --- Repliek en debat. Na een korte repliek van den heer Boon volgde een vrij langdurig debat. De heer OUD (v.d.) zeide, dat de zendtijdverdeeling niet naar „billijkhe'.d" is geschied, zooals de Radiowet het voorschrijft. De minister kon zich niet beroepen op de voorstellen van de commissie-Ruys, omdat die uitgingen van een andere organisatie. Een andere, groote fout van den minister is gewesst, dat hij de A.V.R.O. indeelt bij een levensbeschouwing bezittende groepen. Het blijft een onrecht, dat men aan die omroepvereeniging een etiket dat er niet op past en dat het niet verdient. De heer SCHOKKING (c.h.) vroeg, of niet een meer bevredigende toestand op radiogebied geschapen kan worden, dan er nu is. Waar is, dat het niet aangaat, dat de regeering een beoaald cachet op een vereeniging drukt, die dat niet wen«cht. maar léts anders is het. dat een vereeniging zich aandient als een algemeen karaktpr bezittende, dat de anderen niet aanvaarden. De Minister van Waterstaat hield vol, in hoofdzaak het advies van den Radioraad te hebben gevolgd. Als alleen de A.V.R.O. het algemeen program had gekregen, zou aan haar een cachet zijn dat zij zegt te hebben, maar niet heeft. De heer BOON merkte nog on, dat het zwakke punt van den minister blijft, dat hij een onbehoorlijken brief heeft aanvaard en dat hij heeft gevolgd, wat in dien brief staat. Er is in deze zaak inderdaad een onzuivere atmosfeer. De minister had overleg tusschen de verschillende omroepvereenigingen moeten bevorderen. Hij heeft miskend het karakter, dat de Radioraad aan de A. V. R. O. heeft willen geven. Als er te eeniger trjd een gelegenheid komt de partijen aan een tafel te vereenigen en als men dan niet slechts van één afneemt, om het aan de anderen te geven, maar doet, wat recht en billijk is, is er misschien noar eens kans, dat het tot vrede op radiogebied komt. De beraadslagingen werden hierna gesloten. Nadat de voorzitter de regeering dank had gebracht voor de verstrekte inlichtingen werd de vergadering gesloten. --- DE CRISISBESTRIJDING. In overeenstemming met de meening van vele leden is de regeering van oordeel, dat het uit een practisch oogpunt betrekkelijk weinig belang heeft na te gaan, in hoeverre de huidige crisis aan het bestaande zoogenoemde productiestelsel moet worden toegeschreven. Dit neemt niet weg, dat het onder bepaalde omstandigheden — en zeker onder de huidige — noodzakelijk kan zijn van overheidswege tijdelijk in het productie- en distributieproces in te grijpen en ordenend op te treden. Het beleid der regeering brengt mede, dat zij in de eerste plaats haar aandacht wijdt aan de nooden van het oogenblik, en middelen beraamt, om deze nooden, voor zooveel in haar vermogen ligt, te lenigen. Dit beteekent, dat zij er op bedacht is om onze economische weerkracht zooveel mogelijk in stand te houden door, telkens wanneer essentieele deelen van ons volksbestaan met ondergang bedreigd worden, de helpende hand te bieden. De regeering is van meening, dat het Nederlandsche bankwezen de vergelijking met het buitenland zeer goed kan doorstaan. Trots de ongekende moeilijkheden, waarvoor deze instellingen in deze tijden geplaatst worden, is haar positie hier te lande stevig en gezond gebleven, hetgeen feld niet wijst op gebrek aan bekwaamheid, harer leiders. --- HET NATIONAAL VERMOGEN. De regeering beschikt niet over de noodige gegevens om met eenige juistheid mededeelingen te kunnen verstrekken aangaande den achteruitgang van het nationaal vermogen. De regeering mist de overtuiging, dat het in haar macht ligt de waardevastheid van het goud of van de goederen in beteekenende mate te bevorderen. Het eenige, dat zij kan doen, is strijden voor het behoud van de waardevastheid van het nationale ruilmiddel ten opzichte van het goud en dit ongetwijfeld hoogst belangrijke punt verliest zij geen oogenblik uit het oog. --- TOEZICHT OP BANKEN. Het is begrijpelijk, dat in een tijd als deze, een zeer ontwikkeld en vertakt bankwezen als het Nederlandsche, den ernstigen terugslag van de crisis ondervindt. Daarvan de schuld te geven aan de leiders dier instellingen door hen van onbekwaamheid of machtsmisbruik te beschuldigen, geeft blijk van een wel zeer simplistisch inzicht in de problemen van crediet- en geldwezen, die in dezen tijd moeilijker dan ooit zijn. De regeering bezit niet het geloof, dat de leiding der banken zou verbeteren, indien deze aan de gemeenschap overging. Een vorm van toezicht op de particuliere banken, welke in beginsel aannemelijk zou zijn, is die, welke zou worden uitgeoefend vanwege de Centrale Bankinstelling. --- SPORT. VOETBAL. Om den K.N.V.B. Beker. Naar de Sportkroniek meldt, zijn voor Zondag 28 Februari o.m. de volgende wedstrijden om den Nederlandschen Voetbalbeker vastgesteld: Forward—Groninger Boys, Black Boys—Heerenveen, I.S.C.—Rood Geel, Stadskanaal—W. V. V., Zuidbroek—M. S. C, S.S.C. —Hoogezand, H.S.C.—Noordster, Bato—Steen- Winner Emmen- Lemmer—Drachten. De wedstrijd Emmen—Lemmer wordt Zondag a.s. gespeeld. De Meppeler eerste, klasser Alcides heeft alsnog voor deze wedstrijden ingeschreven. --- Rijksbegrooting 1932 De memorie van antwoord op het voorloopig verslag der Eerste Kamer Verschenen is de Memorie van Antwoord op de algemeene beschouwingen en over de rijksbegrooting voor 1932 van de Eerste Kamer, waaraan wij het volgende ontleenen. --- SALARISSEN EN LOONEN. De Regeering is van meening, dat. ten einde het bedrijfsleven voor verdere inzinking te behoeden, gestreefd moet worden naar verlaging van productiekosten. Indien dit juist is. dan kan daarbii de loonfactor niet buiten beschouwing worden gelaten. Loonsverlaging kan onafwendbaar bulken en in verband hiermede is het ongetwijfeld wenschelijk, dat de kosten van het levensonderhoud dalen. De Regeering staat op het standpunt, dat loonsverlaging in bepaalde gevallen onvermijdelijk zal zijn, doch dat dit middel slechts in geval van noodzaak en in niet sterkere mate dan noodzakelijk is, mag worden toegepast. Aan het verzoek om aan de Kamer over te leggen een staat, houdende vergelijking van sommige salarissen en loonen van het Rijk, Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, s-Gravenhage en de provincie Noord-Holland, zal zoo spoedig doenlijk worden voldaan. --- HET CONFLICT IN TWENTE. Het in Twente bestaande arbeidsconflict heeft de volle aandacht der Regeering. De Regeering kan noch in het bestaan van dit geschil, noch in het algemeen in het voorkomen van arbeidsconflicten, aanleiding vinden om voorstellen te doen ten einde tot verplichte arbitrage te geraken. De Regeering kan niet toegeven, dat de Arbeidsgeschlllenwet den natuurlijken gang van zaken onderbreekt, tenzij men redeloozen strijd als natuurlijken gang van zaken zou willen beschouwen. In ieder geavl ontkent zij dat de Overheid hier ten onrechte optreedt. --- HET BELEID VAN DEN MINISTER. Aan den wensch een globale opgaaf te verstrekken van den stand der activa en dien der passiva op 31 December 1931 kan de Regeering tot haar leedwezen niet voldoen. Een balans van het Staatsvermogen is niet te geven, omdat de begrooting van het Staatsbeheer niet op commercieelen grondslag is ingesteld. De Rijksfondsen hebben hun eigen balansen, welke zijn gepubliceerd in hun periodieke verslagen. De stand van de geconsolideerde Staatsschuld bedroeg per 31 December 1931 f 2.338.471.100. --- DE WERKVERSCHAFFINGEN. Tot 31 December 1931 was, voor wat betreft dat dienstjaar voor werkverschaffing en steunverleening uitbet. rond f 10.050.000. Met nadruk zij er op gewezen, dat na 31 December 1931 nog tallooze declaraties over 1931 betaald zullen moeten worden. Het genoemde bedrag van f 10.050.000 zal zeker nog aanzienlijk overschreden worden. De regeering wil pogen een vergelijkend overzicht samen te stellen van de verdeeling van de kosten van werkloozenzorg tusschen Staat en gemeenten in andere landen. --- Een extra België—Nederland-wedstrijd. Naar gemeld wordt bestaat in Belgische voetbalkringen het plan den K. N. V. B. te verzoeken in October van dit jaar een extrawedstrijd België—Nederland te spelen. De opbrengst van deze ontmoeting, die in het Heysel Stadion in Brussel gespeeld zou worden, zou dienen ter versterking van het Belgische fonds voor uitzending van Belgische athleten naar de Olympische Spelen in Los Angeles. Officieel heeft echter het verzoek den K. N. V. B. nog niet bereikt. --- Engeland—Oostenrijk. Engeland gaat door met het vragen van Europeesche nationale elftallen om naar het trotsche Albion te komen. Oostenrijk heeft thans een invitatie geaccepteerd. Waarschijnlijk zal de wedstrijd 7 December worden gespeeld. --- Interacademiaal tournooi te Wageningen. Gisteren waren de uitslagen: halve eindstrijd: Delft—Utrecht 4—l; Wageningen I— Wageningen II 9—2. Eindstrijd: Delft—Wageningen I I—4; Wageningen won dus voor de tweede maal den beker. --- WIELRENNEN. DE BERLIJNSCHE ZESDAAGSCHE. Gebr. Van Kempen vijfde. De Berlrjnsche Zesdaagsche is gisteravond beëindigd en gewonnen door Broccardo-Tietz met 255 punten. De andere koppels eindigden als volgt: Op een ronde: 2. Rausch—Hürtgen 297 punten; 3. op twee ronden: Charlier—Deneer 250 p.; 4. op drie ronden: Rieger—Preuss 226 p.; 5. op vier ronden: Gebr. Van Kempen 426 p.; 6. Schön—Göbel; 7. op vijf ronden Kroll-Funda 189 p.; 8. op zes ronden Siegel—Thierbach 268 p. Dinale moest gistermiddag opgeven. Om 8 uur 's avonds gaf Miethe op, en kort daarna Düllberg, zoodat Braspenninx als reserveman moest meerijden. In totaal zijn 3133 km. afgelegd. In het laatste uur werd nog voortdurend gejaagd. Piet van Kempen werd niet minder dan zesmaal winnaar in de sprint. Reeds in den nacht van Woensdag op Donderdag was het komen vast te staan, dat Broccardo—Tietz vrij zeker zouden winnen. Van Kempen weerde zich tot het uiterste, doch het mocht niet baten. Even voor de neutralisatie had gistermorgen een incident plaats tusschen Piet van Kempen en Miethe, meldt het „Hnbl." Pist achtte zich door Miethe gehinderd en maakte zich daarover zoo driftig, dat hij een stoel f reep en daarmede Miethe te lijf wilde, lechts met moeite kon de vrede hersteld worden. --- SPORT-GREPEN. X. 19 Februari. Amateurisme. Ik heb den laatsten tijd een soort verzamelmanie gehad! Met een ijver die — al zeg ik het zelf — voorbeeldig was, heb ik steeds maar „gevallen" verzameld: Weet u wat dat zijn? Neen? Nu, niet anders dan sensatieverwekkende conflicten tusschen een of anderen bond en een athleet en als regel betreffen die belachelijk oogedreven botsingen een ingrijpen van een bond bij een overtreding der amateursbepalingen. Maar belachelijk als ze zijn, zie ik er toch een leering in, die ik hier gaarne eens wil lanceeren. Den laatsten tijd zijn 't vooral Ladoumègue en Thunberg, die de aandacht trekken, omdat zij, al is het dan voorloopig, gediskwalificeerd zijn. De Fransche athleet, omdat hij bij een wedstrijd genoegen heeft genomen met een prijs, welke minder waarde had dan de aanvankelijk vastgestelde — een kristallen servies — en het verschil in contanten accepteerde en de Finsche hardrijder, omdat hij geweigerd heeft zijn land bij de Olympische spelen te vertegenwoordigen, waarbij de financiën ook al een groote rol spelen. Zoowel Ladoumègue als Thunberg zijn wereldbekende sportsterren en over 't algemeen komen trouwens slechts ..gevallen" voor bij zeer vooraanstaande sportbeoefenaren, omdat hun reizen en trekken van een en ander de oorzaak is. En alleen sterren reizen en trekken omdat hun komst overal gevraagd en gewaardeerd wordt. Maar het kan toch niet anders, of het uitkomen elders vraagt kosten, welke reiskosten betreffen. En welke athleet kan zich de weelde permitteeren om maar in A. en B. uit te komen met verlies van tijd en geld, ook al krijgt hij vergoeding van reiskosten. Dat moet immers een ieders draagkracht te boven gaan en het is niet meer dan natuurlijk, dat dan de verleiding om geld aan te nemen ter behoorlijke dekking van de kosten, onweerstaanbaar wordt. Nu hoor ik reeds mompelen, dat dan ds „ster" niet moet uitkomen op wedstrijden, die verre reizen noodig maken, maar dat acht ik toch niet juist gezien, daar beste athleten door hun optreden hun sport propageeren, door hun voorbeeld minder goeden toonen, wat verbeterd moet worden. En als zij in het buitenland succes behalen juicht een ieder maar al te gaarne mee. Bovendien, men verlangt van sterren, dat zij uitkomen, vooral in den vreemde. De bonden doen dit laatste zeker niet het minst, zonder dat zij den athleet in de gelegenheid stellen zijn onkosten behoorlijk te dekken. Dat is een wanverhouding, want terwijl de bond de vruchten plukt van het optreden van een athleet enz., heeft deze zelf zeker de kans om een prijs mee naar huis te nemen, maar dan toch tegen betaling, want zijn onkosten, tijdverlies, worden niet volkomen gedekt. Doet hij echter een poging om er zonder kleerscheuren af te komen, dan is de bond er als de kioprn bij om hem te straffen. Dat is niet billijk. Vooral nu niet, nu de sport meer en meer doordringt in alle lagen der bevolking. Vroeger, toen de sport nog slechts onder beoaplde standen beoefend werd, was het mogelijk om het aannemen van vergoedingen te verbieden, maar bij de huidige populariseering der sport niet meer. Nu mag alleen plaatsing in de beroepsklasse worden toegepast, als er sprake 1s van verdienen door de sport. Maar dit is bij het aannemen van gemotiveerde bedragen zeker niet het geval. En daarom is een meer soeoele toepassing der amateursbepalingen onder de huidige omstandigheden zeker gewenscht. De drang daartoe zal steeds grooter worden; men zie maar naar Duitschland en Frankrijk, waar de bonden — ik bedoel dan de voetba'bonden — reeds gezwicht zijn. Men wil en kan zich aan de huidige bepalingen niet meer vasthouden bij de enorme uitbreiding van de sport, welke uitbreiding het toenemen van het aantal reizende athleten noodwendig moet vergrooten. En zij zullen er zeker geen genoegen mee nemen als zij slechts ten koste van het amateurschap meer vergoeding kunnen aannemen dan enkel voor gemaakte Zij zullen plaatsing in de beroensklas.se dan niet — en m.i. ten rechte — gewettigd achten. Deze toestanden zijn oorzaak van de vele „gevallen" en zij vragen een regeling, minder scherp dan de huidige amateurbeoalingen. En waarom, zoo vraag ik me af, zou niet een regeling kunnen worden ontworpen, waarbij naast reisvergoeding ook nog — tot een zekeren norm — een tegemoetkoming voor andere onkosten — tijdverlies b.v. — wordt gegeven. De tijden zijn veranderd en het zou van wijs beleid getuigen, als daarmede rekening gehouden zou worden. Er moet — het kan niet anders — door de zuivere amateurs wat water bij den wijn gedaan worden, maar dat mengsel zal er heusch niet minder om smaken, 't Is alleen maar de kwestie om er even aan te wennen. Gezondere toestanden zullen echter m.i. van die menging zeker het gevolg zijn. --- „Volksbond tegen Drankmisbruik”. Feestelijke propaganda-vergadering. In de gezellige zaal van huize „Astoria" werd gisteravond een feestelijke propagandaavond gehouden van den „Volksbond tegen Drankmisbruik." Ds voorzitter van den bond, de heer Th. P. LAUTENBACH opende de bijeenkomst met een korte inleiding, waarin spreker verschillende spreuken van den kalender van den Volksbond verwerkte, zoo werd o.a. gememoreerd, de invloed die het eene individu heeft op het andere. Een invloed, die soms goede, soms kwade gevolgen kan hebben. Zeker is het. dat anderen veel invloed op ons hebben, zonder dat wij het zelf weten. Daarom moet ieder door woord en daad zelf een goed voorbee'd geven. Een andere spreuk luidde: „Wie een ander vermoordt, verminkt zich zelf, wie zich zelf bedwelmt, verminkt zijn geest." Zelfbeheersching moet daarom niet aan het eind, m?*,r aan het begin van het werk worden aangewend. Die zelfbeheersching, die verkregen kan worden door matigheid, goed voorbeeld en oefening, kan vooral geleerd worden In eigen huis. En juist daarom is het zoo nuttig en noodzakelijk, omdat gebrek aan zelfbeheersching de schoone toekomst van den mensch kan bederven. De heer Lautenbach heette vervolgens ds. T. W. v. d Ley, Luthersch predikant, hartelijk * clkom. Ds. v. d. Ley was, hoewel pas korten tijd hier ter stede woonachtig, bereid *ji vonden, een rede te houden. Ook werd woord van dank gebracht aan den heer 0-.s, Bouma, de bekende amateur-fotograaf. *jf mede aan den heer Stuyvenberg, eigen* van „Astoria". Ds. T. W. v. d. LEY betuigde allereerst j* sympathie met het streven van den >.y°ijr" bond tegen Drankmisbruik". Deze bond » richt niet alleen nuttig maar ook noods»* lijk werk. j,êt Wanneer wij menschen, aldus spr., iXive\e volle leven staan, zijn wij omringd door gevaren. Een der grootste daarvan alcohol. En te grooter is dit gevaar, o», 0{ men niet weet of men met een met een „vijand" te doen heeft; het beide zijn. Spr. haalde een citaat dr. Zeehandelaar, zenuwarts te Amste* waarin deze zegt, dat niet bestreden geworden, dat alcohol een vergif is voor o nuwen. Terwijl aan den anderen kan* migen na een vermoedenden dag jjtc'Lo spoedig van maenlng veranderd w. Meende spr te moeten zoeken in het 'eit, «at men in die landen aan een minderneia «en wi! van de meerderheid heeft wto «ringen. Het is merkwaardig, dat de mensen «ch°in de keuze van zijn ..vrienden geen belemmeringen in den weg laat »eg=en. Men den mensch iets anders wil W 0 «an hy innerlijk goedkeurt, bereiken en zoo k»° met ais hij b.v. den prikkel van den alconoi n kan krijgen, daar grootere en bikkels voor in de plaats gaat «les kan gebeuren als men het verantwoor «e'iikheidsgevoel niet heeftjoP|d,eid. , Uit eigen kring vertelde fjj daarvan v beelden op paedagogisch terrein•Nu wil deP „Volksbond", die weet, de Mensch tijdens zijn leven aari aicono «evaar bloot staat, dit kwaad Ibezweren n Mer één op het program » *«sgevaar fcr d^^zi^b^rwafmen'daartegen is een J«ld vraagstuk: allereerst van per dfi aard. maar het gevaar dwingt, om boeking het hoofd te taeden «anig is het een mlddfAtCid te bevestigen «erken en neisoonl^kheid^« brulk,. ?et is de „Volksbond tegen «ie daarbij wil helpen, f AVP en & „ &oor den heer 6.*■?"" van zijn schit- Ja vertoond, een Pa „Gronneger fcende dlapositlevenverwmei f,. de bc. '»nd met de camera bekeae en |ming Van ïartinwo iesiPn deeen onWekkmestocht" door de -^t:^ndd-Tvodnlt°eVftrdeheer ach die OP.hfq^bneeeft verdiend, had sooren reeds eehoor. nu weer een „Astorla)or een viertal leden van ,£ i" werd het m«J»e s yze verzorgd, ramma op uitstekende wij«; . --- ZIG-ZAGS 8 Slanke Lijn. i Misschien is het nog niet tot al mijne 1! zers doorgedrongen — men spreekt i schrijft er immers zoo weinig mogelijk ovl — maar de wereld wordt sedert eenigen ti geplaagd door een epidemische krankhei' dewelke malaise is geheeten En zooJ het in dergelijke gevallen altijd gaat, is el1 menigte doktoren dag en nacht bezig, o allereerst de oorzaak der ziekte en vervo! gens een geneesmiddel te vinden.... t, spreekt het vanzelf, dat ook thans de do! toren — voor deze speciale gelegenheid eö nomen genoemd — het onder elkaar op ge« stukken na eens zijn. Heeft de een net I een lijvig rapport verklaard, dat de ffli laisococcen hun voornaamsten voedingsöi dem vinden in de overproductie en dat i fabrieken dus maar moeten beginnen rol op halve kracht te werken direct daaro geeft een ander als zijn meening te kennel dat het kwaad gezocht moet worden in i onderconsumptie — wat volgens de deskul digen iets totaal anders is — en dat het pi bliek dus een beetje meer dient te ga» verbruiken Onmiddellijk verschijnt » een derde, die vaststelt dat het publiek juü verre boven zijn stand leeft en dies sobeJ heid heeft te betrachten Waarop et vierde de affaire nog meer vertroebelt d# uit te roepen, dat alle narigheid een gevol is van overmatige goudophooping door soU mige landen, die aldus hun eigen go« waardeloos maken en de koopkracht d< minder schraapzuchtige landen verlamme1 Ik heb — gelijk ik reeds eerder betoogd — hoegenaamd geen verstand van econorrDl doch daarbij een intensen eerbied voor all» wat deskundig is. Daarom zou ik het liefl de hier-gesignaleerde opinies stuk voor stu1 aanvaarden; maar, omdat ze zoo erg tegel1 strijdig zijn, heb ik ze tenslotte maar gee< van alle ooit aanvaard. Wel begreep ik, d» er een oorzaak voor de malaise beston? maar tevens zei m'n intuïtie me, dat d> oorzaak veel dichter-bij lag en veel eenvo}> diger was, dan de heeren economen ons wü den laten gelooven. Vandaar, dat ik cci zeer afwachtende houding aannam. En ziet: thans blijkt dit de eenig juist houding te zijn geweest. Want daar treed dezer dagen eensklaps de voorzitter van de: Amerikaanschen Bakkersbond, een zeke* heer Stude, naar voren en vertelt ons leuK weg, dat de oorzaak der malaise nergeJ] anders gezocht moet worden dan in 6 slanke lijn. Hier hebben we nu eindelijk de oplossi» die mij volkomen kan bevredigen en er rei mij nog slechts verbazing dat niemand eeJ der dit ei van Cclumbus op zijn punt nee' gezet Natuurlijk, wat anders dan di verfoeilijke slanke lijn — uitvindsel van e£ bij uitstek troebelen geest — kan 's wereld gedeeltelijken ondergang op haar gewete hebben? Ik wil niet spreken van aesthet' sche motieven, maar van louter zakelijke^ Wie zich aan de mode der slanke lijn o* derwerpt, begint met veel minder te etei niet alleen minder taartjes en kdekjes, niaJ ook minder brood, groenten en vleesch. B{ sultaat? De malaise-bacterie zet zich vast j den landbouw, den tuinbouw en den veeteel Bij dit begin echter blijft het rJê*-"wat Wie magerder wordt ] . kleiner-: UI ren noodig, met het directe gevolg da( "?. verijen, spinnerijen, katoendrukkerijen, W.. looierijen, schoenfabrieken en de heele #e!L ding-industrie zich de haren uit het h°°\ trekken van vertwijfeling Maar nog l dit niet alles. Wie magerder wordt, kan »e ook met smallere stoelen, bedden, auto's.•• enfin, noemt u maar op, stellen Beg* ge nu — argelooze lezer — zoo langzame hand te beseffen, wat die slanke lijnders 1 wereld voor narigheid bezorgen? Denkt! dan nog even verder door en ge zult «i grijnen, dat de hier-genoemde benadeeld! od hun beurt noodgedwongen anderen bell deeleri, enz., enz. Bovendien is het een bekend feit, dat dl ke menschen gemoedelijk, magere daarerM gen lastig, zuur en haatdragend zijn. Hetjj dan ook zeker geen toeval, dat de rebelsche politici overtuigde aanhangers *jj de slanke-lijn-gedachte zijn. En ook op K, terrein dus zien wij, hoe de slanke lijners0 wereld regelrecht in den afgrond jagen.-j Gelukkig echter is er juist op dit ge"1* reeds verbetering merkbaar Waarom *J ders dacht u. dat men de deelnemers ** vredes- en ontwaoeninesconferenties on vele diners noodigde, dan om ze dikker % dus gemoedelijker te krijgen? Doch » is nog lang niet genoeg; willen we de *'f reld redden, dan moeten we overal de sla*1!: lijners doelbewust uitroeien, door ze voudig te dwineen, zich vol te nronpen *J\ 7oetigheM en desnoods met vijf diners g dag En wanneer ze dit niet kunnen \ talen?.... Hier ligt een ruim arbe'dsve* voor de regeering. Zij richte zoo spoedig *J, gelijk een vervettings-instituut op en &!L zal eens zien hoe gauw alle ellende is ™ weken. Lang leve de dikkerds. Geen mensch K neden de 200 pond! Heusch. meneer 6*" heeft gelijk, het is onze eenige redding' V fNadruk verboden). ---