Instelling van een Verkeersfonds Verhooging van de autoen rijwielbelasting — De verbinding Nood—Zuid zal krachtig worden voort - gezet. Bij de Tweede Kamer is ingediend een Wetsontwerp tot instelling van een verkeersfonds. Aan de toelichting bij dit wetsontwerp !s het volgende ontleend: In het Rijksbudget moet worden uitgedrukt, dat het verkeer een eenheid is en dat alleen in samenwerking een goed resultaat «* krijgen is. Komt dit fonds tot stand,,dan zullen alle Rijksuitgaven voor het verkeer °ver de spoorwegen, de tramwegen, de waterwegen, de landwegen en door de lucht ten laste van dit fonds komen, welke uitgaven dan vooreerst zullen moeten worden gedekt door de inkomsten, welke de verschillende verkeeren aan het Rijk opbrengen. Het instellen van een verkeersfonds brengt ïnee het opheffen van het wegenfonds. De opbrengsten der wegen- en die der rijwielbelasting zullen niet uitsluitend voor wegenverbetering worden gebruikt, maar zullen, met de andere inkomsten van het verkeersfonds, tot bestrijding der gezamenlijke uitgaven voor het verkeer dienen. De eigenaardige verhoudingen op het gebied der waterwegen maken het moeilijk reeds nu het waterverkeer, evenals het motor en rijwielverkeer, rechtstreeks door een verkeersbelasting te treffen en aan de Rijkskosten van het verkeer te laten meebetalen. Het luchtverkeer, dat zoovele voordcelen biedt, zal zich zoodanig ontwikkelen, dat de uitgaven der overheid daarvoor niet Uitsluitend tot winst aanleiding geven, maar aan andere verkeersmiddelen verlies kunnen berokkenen. Al zijn de groote tekorten van spoor- en tramwegondernemingen niet alleen aan de concurrentie der andere verkeersmiddelen te wijten en heeft met name de algemeene crisis een geweldige vermindering van het spoorwegvervoer ten gevolge, moeilijk kan Worden bestreden, dat de spoor- en tramwegen zwaar zijn getroffen door het zich snel ontwikkelende wegverkeer. De voorsprong van de overige vervoermiddelen op den spoorweg rechtvaardigt het doen meebetalen door die overige vervoermiddelen in de kosten van het spoorwegverkeer. Daarom is aan de instelling van het verkeersfonds een wijziging van de auto- en rijwielbelasting verbonden, welke verwacht Wordt, ongeveer negen millioen op te brengen Deze belastingverhooging zal, naar aangenomen wordt, het autoverkeer niet een schade toebrengen, die de door dit vervoer bestaanbare en veelal kleine industrieel bedrij- V€n en handelszaken in hun bestaan zou be, fiïei_en. Eindelijk benadert zij, naar de van sPborwegzijde gedane opgave, eenigszins de j *phade, welke het motorverkeer door het verschil in gebondenheid aan den spoorweg toebrengt. --- Ingrijpende maatregelen in het spoorwegbedrijf. Voorts moeten ingrijpende maatregelen in het spoorwegbedrijf zelf worden genomen ter verkleining van het tekort. Nam men geen ingrijpende maatregelen, dan zou het verkeer aan het Rijk in 1934 kosten f 56.142.365, te kwijten uit den gewonen dienst en f 16.453.150 uit den kapitaaldienst. In de millioenennota heeft de minister van Financiën uiteengezet, dat in dezen toestand niet kan worden berust en dat de instelling van het verkeersfonds de gelegenheid moet bieden, de verkeerskosten met 32.5 millioen te verminderen. Eén der middelen hiertoe is de genoemde hoogere heffing van de motorrijtuigenbelasting (de vroegere wegenbelasting) en van de rijwielbelasting ten bedrage van 9 millioen. Op welke wijze de rest van de 32.5 millioen zal worden gevonden, zal bij de begrooting van het verkeersfonds, bij welker indiening tevens de begrootingen van Waterstaat en van het wegenfonds zullen worden gewijzigd, worden uiteengezet. --- FEUILLETON NEIL LYNDON ONTSNAPT Geautoriseerde vertaling. Uit het Engelsch van VICTOR BRIDGES. (Nadruk verboden.) 11) Daarna ging hij achter Savaroff de gang op, de deur behoedzaam achter zich sluitend Alleen gelaten, leunde ik terug in de kussens in een gemoedsstemming, die een romanschrijver waarschijnlijk als chaotisch zou beschrijven. Ik had iets ongewoons verwacht van mijn onderhoud met Mc. Murtrie, maar deze voorstellen van hem konden moeilijk onder zoon zachte bewoording worden uitgedrukt. Zij overtroffen alles, wat mijn verwachting betrof. Ik had wel in boeken gelezen, dat iemands uiterlijk zoo geheel veranderd kon worden, dat zelfs zijn beste vrienden hem niet herkenden, maar dat zooiets in het werkelijk leven gebeurde, was nog nooit bij mij opgekomen. Als de dokter de waarheid sprak, zou er natuurlijk geen reden zijn waarom zijn plan niet tot succes kon voeren, hoe fantastisch het ook mocht klinken. Een eigen hut aan de Theems was wel de laatste plaats waar men een ontsnapten boef uit Dartmoor zou zoeken, vooral waar hij verdwenen was in de omstreken van Devonport. Wat mij de grootste angst bezorgde in dit geval was mijn schijnbaar geluk, dat ik op zulk een wonderbare wijze er weer bovenop was gekomen. Er komt een eind aan ons geloof in samenloop van omstandigheden en dit buitengewone geval, mij door Mc. Murtrie's vleiende uitlegging ingegeven, was een beetje te gedwongen voor mij om het te gelooven. Dat hij het geheim van de nieuwe explosiestof wilde kennen liet bij mij geen twijfel, maar noch hij, noch Savaroff maakten op mij den indruk van succesvolle fabrikanten van reukloos poeder of iets anders te zijn. Zij schenen mij tot ten veel interessanter en minder conventioneel soort te behooren en ik verwonderde mij er eenigszins over, hoe zulk een eigenaardig drietal, als zij en Sonja waren, in zoon slecht gebouwd en verlaten buitenhuis in een uithoek van South Devon kwamen. Evenwel was mij dit tobben nutteloos, want zoover het mij aanging was het pijnlijk duidelijk, dat er geen keus bestond. Als ik hun aanbod afwees, behoefden zij mij alleen maar uit te leveren om binnen een paar uur weer terug te zijn in mijn cel, in boeien geslagen, gegeeseld en zes maanden honger lijden in het vooruitzicht. Alles was beter dan dat — zelfs het meest roekelooze waagstuk. Inderdaad was ik er niet geheel zeker van, dat het geheimzinnige, wat Mc. Murtrie's aanbod omgaf, mij niet toelachte. Mijn leven was de laatste drie jaar zoo glad voorbij gegleden, dat een vooruitzicht op een klein evenement mij heelemaal niet onaangenaam was. Tenslotte had ik mijn achtdaagsch uitstapje naar Londen in het vooruitzicht en alleen de gedachte daaraan was voldoende om het te accepteeren. Ik had gelogen omtrent de reden tegen Mc. Murtrie, maar die leugen lag me toch niet zoo zwaar op het geweten. . De werkelijke beteekenis van „uitstapje is zuiver een kwestie van opvatting en ik voelde evenveel voor de mijne als voor de zijne. --- HOOFDSTUK VI. Een vreemd gezicht. Mc. Murtrie had mij den indruk nagelaten dat hij den volgenden dag reeds zijn werk aan mijn gezicht beginnen zou; maar deze indruk bleek onjuist. Zoowel de paraffinewas als het toestel voor de K-stralen moesten uit Londen worden gehaald en volgens Sonja had haar vader den volgenden morgen vroeg het huis verlaten om deze dingen te halen. Zij vertelde mij dit, toen zij mij mijn ontbijt bracht, juist nadat ik de auto had hooren vertrekken. — Ik denk, dat ik beter zou doen, door op te staan, zei ik. Ik kan toch niet in bed blijven om me door u te laten bedienen. — Dat zal toch moeten, antwoordde zij kort, tenzij u liever hebt, dat ik juffrouw Weston zend. — Wie is juffrouw Weston? — Onze huishoudster, antwoordde zij. Zij is doofstom. — Er kunnen ergere dingen in een huishoudster zijn, merkte ik op. Ik ging zitten, trok mijn ontbijt naar mij toe en zei: — Natuurlijk heb ik liever, dat u mij bedient. Ik dacht alleen aan al de moeite, die ik u geef. — Veel moeite is het niet, antwoordde zij en na een oogenblik voegde ze er met een eenigszins zonderlinge uitdrukking aan toe: — Overigens zou ik het niet erg vinden, al was het dat wel. — Maar ik voel mij uitstekend vanmorgen, hield ik aan. Ik kan evengoed opstaan, wanneer uw vader mij wat kleeren leenen wil; ik denk niet, dat ik mij in die van Mac Murtrie wringen kan. Zij schudde haar hoofd. — De dokter zegt, dat u blijven moet waar u bent. Hij komt straks naar u kijken. Na een korte aarzeling ging zij voort: — Een van de gevangenisbewaarders kwam hier gisteren bellen, om ons te waarschuwen, dat u waarschijnlijk in de buurt verborgen was. — Dat was vriendelijk, al was het een beetje laat. — Had men de fiets gevonden? — Neen, antwoordde zij, en dat zullen zij wel niet doen ook. Mijn vader is haar gaan zoeken dien avond, dat u hier kwam. We hebben haar in den achtertuin begraven. Opnieuw zwegen wij even. Zij zette zich op het voeteinde van mijn bed en zei: — Dat meisje — Joyce Aylmer — houdt u van haar? De vraag kwam zoo onverwachts, dat ik er volkomen door overrompeld werd. Midden in de beweging, waarmee ik een stukje spek naar mijn mond bracht hield ik op en legde het op mijn bord terug. — dch, Jtoyce is nog een kind, antwoordde ik. Tenminste toen ik in de gevangenis moest. Wij hielden eigenlijk allemaal evenveel van haar. Haar vader was een van de kunst schilders van Chelsea en toen hij stierf, beschouwden wij haar ongeveer als aan ons toevertrouwd. ZJj kwam en ging in de verschillende ateliers precies naar het haar aanstond. Daarom waren wij ook zoo vreeselij k kwaad op dien Marks, dat hij haar zoo onbehoorlijk mishandeld had. — Maar nu is zij geen kind meer, merkte Sonja kalm op. Volgens de krant moet zij nu negentien zijn. — Ja — ik denk ook wel, dat de menschen doorgaan ouder te worden, zelfs al zit ik in de gevangenis. — En zij houdt van U. Zij moet van u houden. Denkt u, dat er 'een vrouw is, die niet van een man zou houden, die voor haar gedaan heeft, wat u deedt? — O, ik denk dat zij mij al lang glad vergeten is, zei ik met plotselinge bitterheid. Menschen in de gevangenis kunnen moeilijk verwachten, dat iemand aan hen zal blijven denkéh — behalve de politie! Die woorden kwamen ondoordacht en terwijl ze nog op mijn lippen lagen, rees het gezicht van Joyce met die eerlijke, blauwe oogen voor mij op. Ik herinner mij het doodsbedroefde briefje, dat zij mij na het vonnis gezonden had en ook haar and-jren brief, dien ik in Dartmoor ontvangen had — een bijna jammerlijken brief in de moedige poging, hoop en belangstelling in mijn hart levendig te houden. Sonja leunde wat voorover, haar handen gevouwen in haar schoot. — Ik dacht, zei ze langzaam, ik dacht, dat u misschien naar Londen wilde om haar op te zoeken. Ik schudde mijn hoofd. ._.____. . — Zoo zelfzuchtig ben ik niet. Ik heb al moeilijkheden genoeg over baar gebracht. — Dan is het om uw neef, dat u e» neen wilt, zei ze zacht, de man die u in de gevangenis heeft gebracht. __'__. Een oogenblik Weef ik zwijgen. Het was mij plotseling ingevallen, dat Sonja my misschien al deze vragen stelde op bevel van McMurtrie of haar vader. Zij zag mijn aarzeling en giste er de reden van. _U behoeft niet bang te znn, dat ik zal overbrieven, wat ik van u hoor, zei ze haast minachtend De dokter en mijn vader zijn wel .n staat voor zichzelf te handelen. Zij apbruiken mij niet als hun spion. S wï eexj"&a* van oprechten alfceer ia haar stem, toen zij hun namen noemde; dit gaf mij het vertrouwen, dat zij de waarheid sprak en ik antwoordde eerlijk: — Ik heb er inderdaad over nagedacht, George eens te gaan opzoeken om te zien wat hij in mijn afwezigheid heeft uitgevoerd. Maar behalve dit ben ik van plan, eerlijk met McMurtrie te handelen. Het lijkt mij trouwens, dat dat mijn eenige kans is. Ergens in het huis klonk het zwakke geluid van een bel en Sonja stond op. — Het is uw eenige kans, zei ze. Maar mogelijk een betere dan u verwacht. Met deze bemoedigende, ofschoon min of meer duistere opmerking ging zij heen en liet mij aan mijn eigen gedachten over. Een uur later kwam McMurtrie. Voorkomend en hoffelijk als altijd, klopte hij op de deur voor hij binnentrad en wenschte mij vriendelijk goeden morgen. — Ik heb alweer een Daily Mail voor u meegebracht., die van gisteravond, zei hij, terwijl hij het blad op tafel wierp. Het vervolg van uw avontuur staat er in. Hij keek mij aan met dien eigenaardigen glimlach en vervolgde: — Hoe is het nu met de stijfheid en met de keelpijn? — Verdwenen., allebei.. Behalve gebrek aan kleeren. heb ik geen enkel excuus, om nog langer in bed te blijven. Hij knikte en ging in het raamkozijn zitten. — Daar is wel iets op te vinden. Mijn vriend Savaroff zou u zeker met het grootste genoegen wat van zijn kleeren afstaan. U schijnt vrijwel even groot te zijn. — En ik zou ze met het grootste genoegen aannemen, zei ik. Zelfs het genot weer eens in een werkelijk bed te liggen, wordt na enkele dagen vermoeiend. — Ik vrees, dat u niet veel vrijheid' zult kunnen verwachten, zoolang u onze gast bent, zei hij, achterover leunend tegen het venster, zelfs des nachts. Ik denk, dat Sonja u wel van de waarschuwing van gisteravond heeft verteld. — Ja ik had graag bij dat onderhoud tegenwoordig willen zijn. (Wordt vervolgd) --- Temporisatie der provinciale wegenverbetering. Er is geen aanleiding, de provinciën te doen deelen in de opbrengst van de belastingverhoogingen. In de begrooting van het wegenfonds voor 1934 is de opbrengst van de bestaande belastingen op het wegverkeer geschat op 21 millioen. Dit zou nu 30 millioen worden, door de thans voorgestelde belastingverhooging. Het is billijk, dat het aandeel der provincies slechts berekend wordt over het 21/30ste van de geheele opbrengst der hierbedoelde verhoogde belastingen. Anderzijds is het niet logisch, indien uit nadere bestudeering van het verkeer in zijn geheel moet worden besloten, minder aan wegenverbetering uit te geven dan naar verhouding voor 1934 op de ontwerpbegrooting van het wegenfonds was uitgetrokken, de wegenverbetering der provincies op den ouden voet door te laten gaan. De wet moet dus de mogelijkheid bieden, alsdan ook de provinciale wegenverbetering te temporiseeren, echter tot een niet veel lager bedrag, dan voor 1934 is uitgetrokken, omdat bij het aangaan van geldelijke verplichtingen voor de wegenverbetering de provincies met dit bedrag hebben rekening te houden. In aanmerking nemende, dat voor de wegenverbetering (zonder de bruggen) op de begrooting van het wegenfonds voor 1934 rond 9 millioen en op die van waterstaat V_ millioen is uitgetrokken, wat bij een totaal aan opbrengst van rijwiel- en wegenbelasting van 30 millioen 9,5/30ste dier opbrengst uitmaakt, achten de ministers het billijk, dat de provinciale uitkeering eerst aan beperking onderhevig zou zijn, wanneer voor de Rijkswegenverbetering minder dan 9,5/30ste van de belastingopbrengsten zou worden uitgetrokken. --- DE VERBINDING NOORD—ZUID. Bouw van groote bruggen. Bij de vaststelling van het bedrag voor wegenverbetering wordt geen rekening gehouden met uitgaven voor den bouw van bruggen over de groote rivieren. De regeering acht het nationale belang van de verbinding van het noorden en zuiden des lands zoo gewichtig, dat zij voornemens is, deze in elk geval zoo krachtig mogelijk voort te zetten. De inzichten betreffende de coördinatie van het verkeer zullen echter van grooten invloed zijn op de wijze van financiering van den bouw der bruggen. --- Vrachtauto's en bussen. Naar 's ministers oordeel zal aan vele bezwaren der ongebreidelde concurrentie, welke de bestaande middelen van vervoer te water en over rails van het motorverkeer ondervinden, worden tegemoetgekomen door de hoogere heffingen, welke in het bijzonder het zware verkeer zullen treffen, nu bij de opstelling van de nieuwe bepalingen is uitgegaan van de grondgedachte, dat, hoe zwaarder het verkeer en hoe volumineuzer de vervoermiddelen, zooveel te grooter de eischen, waaraan de weg moet voldoen en de uitgaven om dezen daarvoor geschikt te maken. Terwijl dus eenerzijds de grondslag per 100 kilogram voor de verschillende wagentypen is verhoogd, zijn anderzijds de belastingen verzwaard, naar gelang het eigen gewicht toeneemt en dus ook het laadvermogen grooter wordt. Tractors en aanhangwagens zullen beschouwd worden als vrachtauto's. Ingevolge het ontwerp zullen rijwielen met aanhangmotoren in den vervolge belast worden als motorrijwielen. --- BRUINTJE BEER EN HET MANNETJE IN 'T GROEN. No. 1. — Bruintje had een kleinen vriend, die altjjd in 't groen was gekleed. Hg was slechts twintig centimeter lang, maar hoewel htf zoo klein was, was hg voor niets of niemand bang. Maar op een dag was dat ventje uit wandelen gegaan, heel, heel ver van zjjn huisje vandaan. En toen opeens wist hij niet meer waar hij was. In de verte zag _a_ niets dan het groene gras. Daar ziet hij twee eksters zitten op een hek; ze babbelen samen en het klinkt als „kweterèk, kèkèk". Het ventje gaat naar de vogels toe en vraagt beleefd: „Weten jullie ook den weg naar Groenenstein ? Hoe vlug zou ik daar weer terug kunnen zijn?" Geen van de vogels, die antwoord geeft; en voordat het ventje goed begrijpt wat er gebeurt, voelt hij, dat hij wordt meegesleurd en dat hjj tusschen de vogels de lucht in zweeft. (Morgenavond vervolg.) --- Rijwielbelasting van f 2.50 op f 3. Ook de rijwielen veroorzaken schade aan de bedrij f suitkomsten der bestaande vervoermiddelen. Het is dus billijk, dat zij door een kleine verhooging der rijwielbelasting van f 2.50 tot f 3, welke eerst 1 Augustus 1934 zal ingaan, zullen bijdragen tot het dekken van het tekort op het Verkeersfonds. --- De belasting op motorrijtuigen. Van de belasting 0p personenauto's wordt de grondslag van f 6 op f 8 gebracht. Voor autobussen van f 8 op f 10, doch bovendien wordt een belasting geheven per zitplaats. Blijkens het voorgestelde art. 5 van het ontwerp zal de motorrijtuigenbelasting voor een vol jaar bedragen: a. voor een motorrijtuig op twee of drie wielen: indien het eigen gewicht niet meer bedraagt dan 60 K.G. f 13.50; boven 60 tot en met 120 K.G. f 27; boven 120 tot en met 500 K.G. f4O; boven 500 K.G. per 100 K.G. eigen gewicht fB. b. voor een motorrijtuig op meer dan drie wielen en ingericht voor het vervoer van niet meer dan zes personen, den bestuurder daaronder niet begrepen, per 100 K.G. eigen gewicht fB, doch tenminste f 64. c. voor een motorrijtuig op meer dan drie wielen en ingericht voor het vervoer van meer dan zes personen, den bestuurder daaronder niet begrepen, per 100 K.G. eigen gewicht f 10, en daarboven, indien het rijtuig is ingericht voor het vervoer van niet meer dan tien personen, f 2.50 per zitplaats; meer dan tien personen en niet meer _an 20 personen f 25, benevens f 3 per zitplaats boven tien; meer dan 20 en niet meer dan 30 personen f 55; benevens f 3.50 per zitplaats boven twintig; meer dan 30 en niet meer dan 40 personen f9O, benevens f 4 per zitplaats boven dertig; meer dan 40 personen f 130, benevens f 4.50 per zitplaats boven veertig. d. voor een motorrijtuig op meer dan drie wielen, niet vallende onder de omschrijving van de letters b en c. indien het eigen gewicht bedraagt niet meer dan 1000 K.G. per 100 K.G. eigen gewicht f 9, doch tenminste f 72; boven 1000 tot en met 2000 K.G. f 90, benevens f 10 voor elke 100 K.G. boven 1000 K.G.; boven 2000 tot en met 3000 K.G. f 190, benevens f 11 voor elke 100 K.G. boven 2000 K.G.; boven 3000 tot en met 4000 K.G. f3OO, benevens f 12 voor elke 100 K.G. boven 3000 K.G.; boven 4000 tot en met 5000 K.G. f 420, benevens f 13 voor elke 100 K.G. boven 4000 K.G.; boven 5000 tot en met 6000 K.G. f 550, benevens f 14 voor elke 100 K.G. boven 5000 K.G.; meer dan 6000 K.G. f 690, benevens f 15 voor elke 100 K.G. boven 6000 K.G. De belasting voor een motorrijtuig op twee wielen wordt verhoogd; indien het is ingericht voor het vervoer van méér dan één persoon, met f 5 en indien door middel van dat motorrijtuig een rij- of voertuig of zijspan wordt voortbewogen, met f 13.50. --- FINANCIëN EN ECONOMIE AMERIKAANSCHE BRIEVEN Er is betrekkelijk weinig nieuws over den financieelen toestand in Amerika te vertellen. Zooals alle jaren wacht men op de jaarswisseling, teneinde met nieuwe energie aan te pakken. Dan is het tevens met Roosevelt's dictatuur uit, want het Congres komt dan weer bij elkander en het ziet er niet naar uit, dat de Senatoren opnieuw aan den President een alleenheerschersmandaat zullen geven. Wat ons alsdan te wachten staat, is niet te zeggen. Een groot gedeelte der volksvertegenwoordigers is gestemd voor nog radicaler maatregelen dan Roosevelt al heeft toegepast, terwijl anderen zich daarentegen aangesloten hebben bij de felle bestrijders der Regeeringspolitiek, die hoofdzakelijk in Wallstreet te vinden zijn. De verhouding tusschen vóór- en tegenstanders is niet bekend, zoodat verrassingen niet zijn uitgesloten. Intusschen houdt de December-bedrijvigheid zich. Gewoonlijk verslapt de productie tegen het einde van het jaar; dit is niet alleen een seizoens- maar ook een psychologisch verschijnsel. Tot dusverre is hiervan in Amerika weinig te bemerken: de capaciteit bijv. waarop de staalbedrijven werken neemt zelfs iets toe, al is het ook weinig. Het is een verheugend feit, dat niet full speed gewerkt wordt, want nu kunnen de Kerstdagen voor een vermindering van de voorraden brj de detaillisten zorgen. Het Kerstfeest beteekent in Amerika veel méér dan bij ons; de aankoopen van het publiek vertoonen dan gewoonlijk een hoogtepunt, zij het natuurlijk op het gebied van zuivere verbruiks-artikelen. Er werd de laatste maanden juist geklaagd, dat de productie wèl was toegenomen, maar dat het verbruik was achtergebleven, gevolg van het nog steeds lage nationale inkomen. Volgens de officieele berichten werden in de maanden October en November j.l. circa 3 millioen werkloozen te werk gesteld bij de openbare werken, terwijl sinds het begin van het herstel-experiment circa 5 millioen man in het productie-proces werden opgenomen. Hierdoor is vanzelfsprekend de koopkrachtige vraag der massa toegenomen en het zal interessant zijn, wanneer de Kerstverteringen dit jaar gepubliceerd zullen worden. Hoogstwaarschijnlijk zullen deze een beduidend beter beeld vertoonen dan de overeenkomstige uitgaven in de vorige crisis-jaren. Nu Amerika Rusland heeft erkend, is men bezig regelingen te treffen om de handelsbeweging met de Sovjets te organiseeren. Vermoedelijk zal Amerika weinig Russische goederen kunnen nemen, want er is in de Russische productie weinig, wat de Amerikanen kunnen gebruiken. De export van Amerika naar Rusland zal daarentegen toenemen, want dit is immers het doel, waarvoor Washington de diplomatieke betrekkingen met de Sovjets heeft hersteld — de politieke zijde van het probleem laten wij in dit verband buiten beschouwing — en deze exportzal hoogstwaarschijnlijk slechts door middel van lang crediet kunnen plaats vinden. Vandaar, dat overwogen wordt een speciale bank in Amerika op te richten, teneinde de gehoopte toenemende exporten te financieren. In Montevideo is het Pan-Amerikaansche congres geopend. Zooals bekend, bestaat in Zuid- en Noord-Amerika het streven om de economische banden met elkander nauwer aan te halen. Het Zuiden kan geld gebruiken, liefst in zoo groot mogelijke hoeveelheden en het zoekt afzet van zijn productie-surplus. De Vereenigde Staten hebben geld te veel, maar zoeken eveneens een debouche voor de Amerikaansche goederen. Ongetwijfeld is een harmonische regeling tusschen beide gebieden mogelijk. Noord-Amerika vindt echter Engeland op zijn weg. Want het is ook Engeland's bedoeling om in Zuid-Amerika nog meer vasten voet te krijgen en de verkregen relaties te behouden. Engeland heeft ook een te veel aan kapitaal dat expansie zoekt. Het zal dus van belang zijn om na te gaan, tot welke conclusies het Pan-Amerikaansche congres in Montevideo zal komen. Washington moet echter zeer voorzichtig manoeuvreeren, omdat de Zuid-Amerikaansche Staatjes doodsbenauwd zijn, dat Uncle Sam buiten economische voordcelen ook de verkrijging van de politieke hegemonie nastreeft en daarvan moeten de zeer onafhankelijke bewoners van Zuid-Amerika niets hebben. Hoe gaarne Washington ook zou willen aansturen op een dollar-blok het ziet er naar uit, dat een dergelijk blok door een en ander niet spoedig voor elkaar zal kunnen komen. Wanneer de handelsrelaties maar kunnen worden uitgebreid, moet Noord- Amerika al tevreden zijn. 5 December is Amerika „nat" geworden na een dertigjarige periode van drooglegging. Aan de Canadeesche grenzen wachtten met wijn gevulde goederenwagens op het moment dat de grenzen mochten-, worden overschreden. Ook voor onze alcohol-industrie bestaat dus weer gelegenheid den band met Amerika aan te knoopen en waar de Nederlandsche likeuren door haar buitengewoon goede kwaliteit niets van haar renommée hebben verloren, mag worden aangenomen, dat deze net als vroeger haar weg naar Amerika zullen vinden. Hetzelfde zal het geval zijn voor de Nederlandsche jenever en in zekere mate ook voor ons bier. In deze tijden van ineenschrompeling van het internationaal verkeer kan men voor een afzetverruiming niet dankbaar genoeg zijn. De dollar bleef een vaste stemming vertoonen, hetgeen wordt toegeschreven aan de schatkist operaties, welke tegen den 15 December a.s. moeten plaats vinden. De Staatsschuld is den laatsten tijd belangrijk opgeloopen: ultimo November bedroeg, deze ongeveer ? 23.5 milliard, bijna net zoo hoog als in den oorlogstijd. --- In 't Kort. De opbrengst der Stoomtram „O Ida m b t-P eke 1 a" over de maand November j,l. bedroeg f 5948,52 tegen f 6066,53 over dezelfde maand van het vorige jaar. --- MAILDIENST HOLLAND—AMERIKA LIJN. Aflossing van de obligaties. Het bestuur van den Maildienst der Holland—Amerika Lijn deelt mede, dat de resultaten van het bedrijf voornamelijk door de daling van den dollarkoers, niet toelaten de per 1 Januari a_s. vervallende coupon te betalen. In verband hiermede zal het bestuur zich tot obligatiehouders wenden met voorstellen, waarvan de strekking zal zijn, dat de obligaties worden afgelost door betaling van 30 pet. in contanten en van 20 pet. in aandeelen der gereorganiseerde Holland—Amerika Lijn of, ter keuze van de obligatiehouders, van 60 pet in deze aandeelen en f 20 contant per obligatie. De middelen voor bedoelde afbetaling zullen naar verluidt worden verstrekt door de Holland—Amerika Lijn met behulp der Benas, waartegenover de stoogischepen Statendam en Volendam worden overgedragen aan de Holland—Amerika Lijn, zoodat de maildienst practisch wordt geliquideerd, terwijl de Holland—Amerika Lijn de afwikkeling der loopende verplichtingen (en schulden) op zich neemt. ---