UIT AZIË. DE WITTE STAD MET PALMEN EN MINARETS. — EEN LENTEDAG IN JANUARI. — MARKT IN KLEIN-AZIB. — LIEFDADIGHEID MET SLECHTE GEVOLGEN. — HEIMWEE VAN EEN VLUCHTELING NAAR ZIJN OUDE LAND. — DICTATUUR EN REPUBLIEK (Van onzen reizenden correspondent.) Adana, Januari, Een stad van meest witte hulzen met platte daken, palmen en minarets. zoo zag ik 's morgens door het venster van mijn hotelkamer Adana. In den nacht was ik er aangekomen. Vanuit he tgebergte, van Fevzipasja met een zieken kameraad, om er geneeskundige hulp te zoeken. Van het dat meer dan een half uur van het hotei ligt verwijderd, waren we gereden meennjtuig met twee vurige paarden door een duisternis, waarin slechts hier en daar een Uenije brandde. Na een halven nacht doorwaad in den trein met een zieken, lusteloozen :makker, was de indruk van Adana niet opwek kend, maar den volgenden moreeas»»»™ zon stralend over deze stad van blankheid, minarets en palmen. Dat was geen winter zon, doch het licht van een zoelen. lachen den Meidag bij ons. Ik opende het venster en een warme adem woei binneni er,daarin waren geuren en muziek, de geuren van verre bloemen, de verrassend*i n«a* van duizende kleine klokjes, die. welke « last paardjes, de ezels de kameelen beneden in de straat om den hals droegen. Mijn kameraad bracht ik bn een arts en aUeen wandelde ik door deze zonnige, levendige, Oostersche stad, waar ook natuurlijk op hoog bevel de oude Turksche hoofddeksels der mannen verdwenen zijn, maar waar nog vele vrouwen geheimzinnig gesluierd rondgaan. Lente was het, stralende heerlijke lente, en alles scheen er zich in te verheugen. In het café, waar ik een kopje koffie dronK, droeg de Turksche bedlende een groote ontloken roos in het knoopsgat. Adana ligt een kleine tweehonderd kUometer van Fevzipasja in de vlakte der Dsjihan, een rivier, die menigmaal, zoo nog in December buiten haar oevers treedt, en het klimaat is er geheel anders dan in de bergen nabij \ de Syrische grens, milder, warmer. In den zomer wordt deze warmte bijna onverdragelijk en Adana gaat door voor de warmste stad van geheel Turkije. Berucht is de stad ook door de malaria en in mijn hotel en in vele huizen zijn de vensters voorzien van fijn gaas als bescherming tegen de malariamuggen, die met hun fijne steekinstrumenten reeds zoovele levens vernietigden. En de winter hier is zoo weinig streng, dat deze gevaarlijke insecten hier zeer welig kunnen i tieren. Ook nu nog in Januari, had ik in de zon last van vliegen alsof het midden-zomer was en ook de vleermuizen schijnen er geen winterslaap te houden, want 's avonds, een Boelen avond als bij ons in Juni, vlogen ze rond. Vanuit deze witte stad ziet men echter sneeuw: tegen den hemel, aan den horizont, verheffen zich de toppen van den machtigen, besneeuwden Taurus. Als vreemdeling, die geen der talen van het land machtig is (en andere talen worden hier weinig gesproken), staat men na- I tuurlijk onthand, omdat men met niemand ' kan praten, aan nienvmd iets vragen kan. Na ■ enkele dagen evenwel was mijn Tsjechische kameraad, die ook te Adana eenigen tijd \ heeft gewoond, wel niet genezen, maar ge- | voelde zich veel beter, en hij sleeote me door • alle mogelijke straten met alle mogelijke ! winkeltjes, snrak Turksch met de Turken, ' onderhandelde in het Arabisch met Arebie- ! ren, babbelde in het Koerdisch met Koerden, j Op een groot, modderig plein werd markt | gehouden. Men verkocht er zelfs geweven j tapiiten. gebraden kippen geslagen kooer- \ werk.e houtskool, groenten, aarden potten, ; geroosterd lamsvleesch, kleederen. sinaas» j apnelen en manderijnen, bloemen en ook | suikerriet. Mijn kameraad kocht me suiker- , riet (ongeveer één cent per stengel) en hij j Wees me hoe ik dat moest schillen, in kleine j stukjes snijden en dan niet eten. maar al- j leen uitkauwen. Hii liet me Turksche limonade drinken en stopte mijn handen vol | met zonderling gebak, zoodat ik de gewaar- i wording kreeg, of ik als kleine jongen met mijn vader wandelde over een kermis in het verre Nederland! Het was ook hier op de markt te Adana weder een wonderlijk mengelmoes van rassen. Turken, waaronder blonde Koerden, Armeniërs, Joden, Grieken, Arabieren, neeers. Van deze massa moet een nationale eenheid worden gevormd, zoo is de gedachte der regeering te Angora. Doch dit is een kwestie, waarop ik later bij de behandeling der po- Utieke vraagstukkan, wel terugkom. „Kom mede, Vliegende Hollander" zeide mijn Tsjechische kameraad, „we gaan eens praten bij de Bosniakken" „Bij de Bosniakken?" vroeg ik verbaasd. | „Bosniakken" zijn bewoners van Bosnië. „Ja zeker", kreeg ik ten antwoord. „Het I zijn Mohammedanen, die in Bosnië woonden en voor een deel bij de bezetting van dat land door de Oostenrijkers voor een deel later naar Turkije, toen het Mohammedaansche land bij uitnemendheid, zijn getrokken". Eigenlijk zijn het evenwel geen Turken, doch Serviërs, al zijn ze dan Muzelmannen en onder elkander praten ze nog steeds Servisch". Even later zaten we in een nauw straatje in een echt Turksch open winkeltje, waarin werden verkocht, sigaretten, pijpjes, sloffen, scheermessen, koperwerk, revolvers, horloges een fotografie-apparaat in niet al te besten toestand, munitie.. Voor ons had men stoelen gehaald, de eigenaar met langen grijzen baard, een pet op het hoofd (de fez is immers in Turkije verboden) zat op een kleedje, de beenen onder zich gekruist bij zich -en bakje met kleine geldstukjes, zooals ?lke Mohammedaansche zakenman steeds bij de hand heeft voor de tallooze bedelaars Elke bedelaar krijgt iets. De aalmoes wordt steeds gegeven, alsof het iets van zelfsprekends is. Zooiets als een onontkoombare belasting. Liefdadigheid wordt door den Koran voorgeschreven. „Geeft den armen", luidt het voorschrift, waaraan de eenigszins gegoede geloovige Muzelmannen zich steeds houden. Dit is zeer sympathiek, doch heeft in de breede doorvoering slechte gevolgen want 't heeft 't bedelaarsonwzen ontzettend bevorderd. Elkeen, die niet gaarne werkt weet, dat hij ook met het uitsteken van de hand door het leven kan komen Er zijn hier meer deugden, die, stremt doorgevoerd, tot ondeugden worden Geen goede Mohammedaan zal zonder noodzaak een dier dooden. Allah gaf het 't leven Allah moet het weder nemen. Elk lid eener vereeniging tot dierenbescherming zal daarmede instemmen. Het gaat echter zoover dat een Mohammedanen b.v. 'n kameel, die onderweg een poot heeft gebroken en niet kan worden vervoerd, niet zal dooden het achter zal laten en van honger zal laten sterven Mijn Tsjechische kameraad babbelde met den „Bosniak" Servisch. In welke taal ik me ook min of meer kan redden. De Bosniak vertelde: „Ja met mijn ouders ben ik toen weergetrokken uit Serajewo. omdat we niet onder vreemden wilden staan. Maar hoe is het nu in Turkije? We mogen geen fez en turban meer dragen en daarginds in Bosnië dat nu tot Zuid-Slavië behoort, nebben de' Muzelmannen alle vrijheid. De hodsja's (Mohammedaansche priestersl genieten hetzelfde aanzien als de orthodoxe en andere priesters en ze worden zelfs door den konin°- met groote eerbewiizen aan het Hof ontvangen Dikwijls denk ik aan dat heerlijke Serajewo, maar ik ben nu oud en grijs en nu weder veranderen van woonplaats gaat niet meer" En de oude zuchtte. Ik overdacht hoe de heeren van den Volkenbond te Genève toch al deze moeilijkheden zullen regelen, .al dez> vraagstukken ooiossen, want deze oude Rosniak te Adana is niet de eenige, die zoo denkt Er ziin er velen. In den trein ontmoette ik twee Mohammedanen uit Skoplje (het vroeger Uskub). die vertelden over de vriiheïd die ze genoten, het recht zich te kleerten zooals ze wilden en de Turken luisterden als naar een sprookje. Was dat moe»JJk onder het hond)? eCn Jaar kOPek" (onseloovïgen „Zuid-Slavië is het beste en vrijste land ter wereld", besloot een der mannen uit Skoolje ziin verhaal, en ik moest even glimlachen. Dat zeWe lemand, behoorend tot een minderheid in een land met een dictatuur! En Turkije is een republiek! K. BREDERODE. --- DE TARWEWET. MEMORIE VAN ANTWOORD AAN DE EERSTE KAMER. Verschenen is de memorie van antwoord aan de Eerste Kamer op het voorloopig verslag over het wetsontwerp, Jioudende bepalingen in het beiang van de inheemsche tarweteelt. De regeering zet hierin uiteen, dat er aanleiding is voor de overheid, om te overwegen in te grijpen zoodra 't niet meer winstgevend zijn van het landbouwbedrijf gevolgen van ver boven het individueel belang der betrokken landbouwers uitgaanden aard zou kunnen hebben. Nu behoeft het wel geen betoog, aldus de memorie hoezeer de toestanden in den landbouw van invloed zijn °P ~ net algemeen economisch aspect ten piatteiande en ook in de steden. Gewone conjunctuursschommelingen moeten hierbij ouiten beschuuwing worden gelaten. Zoodra echter de prijzenniveau's van sommige, in dit geval de akkerbouwproducten, zulke diepten vertoonen als thans, ontstaat er gevaar voor ontreddering onder de landbouwende bevolking, Weike zich kan uitbreiden over andere groepen. De bezwaren, aangevoerd tegen het stelsel van productie-premies, deelt de minis- Het is den minister bekend* dat de tarwe n.ö£fn laatsten dogst weinig geschikt is geweest om te worden opgenomen in het ™??!r: L °iverweegt de minister ernstig om, wordt het ontwerp -aangenomen, met betreKKing tot den oogst 1930 de toepassing niet te doen plaats hebben zulks neemt niet weg dat in verband met deze wetsvdordracht maatregelen kunnen worden genomen, welke ook den tarweverbouwers van 1930 ten goede kunnen komen. Dat het brood in elk geval duurder zal worden, werd reeds door vele leden tegengesproken. Ook de minister is van meening, dat voor de bepaling van den broodprijs andere productiekosten dan de tarweprijs een beslissende rol spelen Mocht echter blijken, dat de geringe verhooeing van den meelprrjs welke bij. toepassing van deze maatregelen wel te verwaSiten is door de bakkerijen moet worden verhaald, dan mag daaruit worden afgeleid dat de consumenten tot dusver toch mede zouden hebben Se" profiteerd van den abnormaal lagen graanprijs. Dat het brood waaTscmjnlijk slechter zal worden, kan niet wortjterï 'toegegeven, waarbij de minister zich beroept op de door deskundigen genomen proeven. Het wetsontwerp laat ook ruimte voor de toepassing van 't bijleveringssysteem, dat in de amendementen Boon en Oud was opgenomen. Nog staat de minister op het neutrale standpunt, dat indien de deugdelijkheid van het stelsel-Boon-Oud boven het regeeringsstelsel wordt aangetoond, hij niet zal aarzelen, net mindere toe te passen en het meerdere niet te verlangen. Geenszins wordt ontkend dat er aan een maai- en menggebod moeilijkheden zouden zijn verbonden! dat deze echter zoo ernstig zouden zijn en eenzijdig, dat zij voor vele meeiimporteurs den ondergang van het bedrijf tot gevolg zouden hebben, kan niet worden toegegeven. De vrees van vele leden, voor ontzaglijke fraude zoowel van de zijde der bij de regeiing betrokken industrieele en handelsbedrijven als van den kant van den landbouw, deelt de minister niet. Zeer zeker zou te betreuren zijn, indien tengevolge van dezen voorgestelden maatregel de afzet van Russisch graan bevorderd zou worden ten koste van den invoer uit de V. S. van Amerika. Het is echter niet te verwachten, dat in deze richting zich gevolgen in aanzienlijke mate zullen vertoonen De minister kon niet de meening deelen van sommige leden, die het zeer bedenkelijk achtten dat de maximum hoeveelheid tarwe, welke in het meel zal moeten worden verwerkt gesteld is op 25 pet. Dit percentage is in geen enkel opzicht doel, louter begrenzing. --- Los en Vast. Het is al eenige maanden weer geleden, dat ik hier eene klacht heb overgebracht van emand, mij bekend die meende, _ en ik eine en ga daarin met hem volkomen aceoord'—. dat de waterrechten die onze ge„.„ntp heft veel en veel te hoog zijn. Hij had mij bericht, en ik heb dat bericht hier Sir, nrecies zoo overgenomen, dat hij bij £t,p hfSbare huurwaarde van f 2682 maar eventS f 44136 aan waterrechten moest eventjes i■* . _ zOO meende hjj . neertellen dus ru rioo m Fm.- en wor'grondlasten f 314- moes" worden betaald. z mededeeling in L Gevolg van «e d(?ze zaak n Vast" is gewekt geblekerii dat de £_ derzocht. en tna gn geloofwaardig £_ gave mn - ter inzage gegeveri aan_ maakt uit hei ««j grondbelasting, nu bleek slagbiljet van " ~n geweest. want de betoch niet 3"] was niet f 2682. doch lastbare h"urW, zooveel, namelijk f 5262 — bijna tweemaal vergissing dan kwam? Be- Hoe men tot afiaarde is de huuropbrengst lastbare nuU „ dus de feitelijke bmto-ontvan de perceelen. naar. maar de belastbare vangst van den e & ondDelasting wordt bcopbrengst vooLnninghuren, geldende In de rekend naar S' n dat is dus een geheel jaren 1891—-l°%Xt andere woorden: als men fictief cijfer. waterrechten. die hier gewil nagaan, of °_ 193 i, te hoog zijn, moet heven worden. "dragen niet stellen de vrijmen naast djf; 5f ° van vóór 35 of 40 jaar. *el fictieve n«^?en de werkeliike huur van maar dan n» 0*!. nemen. Dan blijkt dus. dat thans daarnaast > buur „beurt. waarteöiiin zegsman ]/' waterrechten heeft te Recover hü ' 4ióe wel «een peulsehJllrtJe. betalen. Dat is £* wordt dan toch wel heel maar de verbouaUIB anders. De 16 pet. worden nu nog geen VA pet. Ik meende én aan mijn lezers én aan het Bedrijf der Gemeentewaterleiding deze correctie hier nog verschuldigd te zijn. Is de toestand aan en om ons station goed in orde? Ik heb deze week op allerlei plaatsen en in allerlei kringen deze kwestie hooren bespreken en door enkele personen tamelijk wel hetzelfde hooren beweren, wat ook mijne gedachte was: lets dergelijks, als thans gebeurd is, moest op den duur hier wel eens plaats hebben bij een toestand als daar ter plaatse heerscht. De inrichting van de rangeerterreinen is onvoldoende; het is nu wel heel gemakkelijk, om maar dadelijk en bruutweg te zeggen, dat de schuld ligt bij dien man of bij een paar mannen, en dat is vooral in de eerste oogenblikken ook vrijwel voor-de-hand-liggend, maar toch: ik zou wel eens willen, dat 'n echte speciaüteit op 't punt van stationsinriching eens openlijk zijne meening zei. Een ongeluk, als thans heeft plaats gehad, behoorde eenvoudig niet te kunnen gebeuren. Er komt thans een onderzoek van de zijde van de spoorwegen, maar ik zou wel eens 'n oordeel willen hooren van den kant van een onzijdig, zaakkundig criticus! Misschien komt er nu wel spoedig verbetering. En de Burgemeester is er! Wat moet het een overgang zijn uit het stille en vredige Rheden naar het drukke Groningen. lemand die hier ook heelemaal vreemd inkwam, vertelde mij eens erg openhartig, wat het hem en zijn vrouw in het begin een moeite nad gekost om hier „ingang te vinden". Maar die twee hadden ook daarbij elkaar dapper geholpen, en zoo denk ik, dat onze nieuwe burgemeester door zijn echtgenoote ook hier flink zal worden gesteund. Dan zullen de bezwaren wel worden overwonnen, en wie weet, of Burg. Bloemers dan met een paar jaar het gevleugelde woord van wijlen Burgemeester Van Ketwich ook niet tot het zijne maakt: „Eens Groninger, altijd Groninger." Zeker is het, dat Z.E.Achtbare met de beste voornemens is bezield. Dat bleek uit zijn rede, maar ook uit het feit, dat hij al dadelijk ter receptie is geweest bij het jubüeerende studentencorps. Oude Uefde roest niet. De menschen, die te maken hebben achter in de Kerklaan (over het spoor voorall hebben gelezen, dat ik den vorigen Zaterdag iets schreef over den Verl. Oosterweg en over andere buurten. Zij houden zich voor een bezoek van den wandelenden wethouder ook minzaam aanbevolen, maar dan willen zij dat vooral graag 's avonds! Ook zij begrijpen wel, dat onze stad niet overal even mooi kan zijn, maar zij meenen toch, dat het bij hen wel een beetje erg bont is. Ik ben er mij ten overvloede nog van gaan overtuigen en ik moet nu ook zeggen: het is er werkelijk treurig gesteld. Een paar lichtpuntjes meer zouden hier al erg worden gewaardeerd. Trouwens, daar niet alleen. De wethouder voor de bedrijven moet ook maar eens op stap. En dan de vuilnisophalerij. Tot voor kort geleden kondigde de aschman door middel van een ratel, later door een bel, zijn tegenwoordigheid in zijn wijk aan en alle bewoners, hetzij vóór aan de straat of van de hier zoo talrijke binnenplaatsen wisten dan dat zij de vuilnisbakjes naar buiten moesten brengen, en dat gebeurde dan ook vrij geregeld. Hierdoor kon een regelmatige opruiming van huisvuil plaats hebben. Waar dit niet plaats vond, kon men gerust zeggen dat de schuld bij de bewoners lag want al bevond men zich tot in den nok van het dak men kon hooren. dat de aschman aanwezig was. Evenzoo hoorden de achterste bewoners van een gasthuis ratel of bel hetgeen voor hen beteekende, dat hun vuilnisbakje naar voren moest worden gebracht. Waarom deze goede maatregel afgeschaft is, blijft voor mij een raadsel. Sommigen beweren, dat ratel of bel zijn afgeschaft vanwege het lawaai. Men moest vooral rust hebben in de straten (?). Ik vraag, of het staan snorren of het starten van auto of motorfietsen tot diep In den nacht meer rust verschaffen, dan het hoogstens enkele minuten op den dag ratelen van den aschman en dan nog wel met tusschenruimten. Doch wat geschiedt nu? De aschman kondigt door roepen of bellen zijn aanwezigheid aan. Hoe dit nu geschiedt, laat ik aan den onderzoeker over. Doch het is niet uitgesloten, dat het door vele bewoners, vooral gasthuisbewoners, niet gehoord wordt. Veelal volstaat de aschman met één roep in de straat En nu hangt 't maar af van de meer of mindere zwakte van zijne stem, of die roep door ieder belanghebbende wordt gehoord. De één verheft zijn stem meer dan de andere en als men aan den ingang van eene poort of binnenplaats roept, dan staat het niet vast, dat die klank tot aan den 'aatsten bewoner doordringt. Resultaat: Huisvuil wordt niet regelmatig geloosd, maar op toevallige tijden, dat men het hoort; gevolg overvolle aschbakken; hoopjes vuil in de ingangen der poorten, 's avonds daar neergeworpen. Bakken met vuil worden uren van te voren buiten gezet uit vrees, dat men den aschman niet zal hooren; schooljongens gooien die bakken om en het vuil door de straten; honden krabben er in, enz. Nu is de vraag: is het bezwaarlijk den ouden ratel weder in eere te herstellen? Dan kan op dat signaal door een ieder zijn bak naar bulten worden gebracht en staat deze hoogstens 10 minuten buiten. Mijns inziens ook een maatregel in het belang der reinheid. . _• We hebben nu de klacht over de trolleys, die het toch reeds zoo vaak gestoorde radiogenot zoo vreeselijk hinderen. Daar zal, vrees ik heel weinig tegen te doen zijn. Men kan moeilijk onze trolleys, wier exploitatiekosten tegen de voorspelling m. voorshands niet meevallen, weer doen verdwijnen om de radio Maar zou straks de gemeentelijke distributie daarin geen belangrijke verbetering brengen? Ik ben ter zake niet vakkundig maar ik had toch zoo n idee. dat daarin wel' eene zekere correctie en condensatie gelegen kon zijn. Want aangenaam lijkt me . zoon stoornis allerminst. Tenzij men géén radio neemt en dan naar concerten en opera's gaat, die, zoo las ik in een „officieel" bericht, nog „doorgang zullen vinden". Is dat nu Nederlandsch? Tegenwoordig weten wij dat niet goed meer. Er is onzekerheid en groote willekeur in de spelling, maar er is niet minder (en tevens nog gevaarlijke) onzekerheid in de taaizelve! Veel menschen schrijven en spreken er maar op los. Zij leeren wel veel, maar zij leeren heel weinig goed. Zij kunnen iets. zij kennen (denken zij) alles, maar zij wet e n zoo goed als niets. En het wil velen met mij voorkomen, dat het menschdom er op dit punt met het jaar nog op achteruit gaat. Zou 't niet komen van de onrust in het leven van bijna allen, die nooit er meer aan toekomen om iets goed te doen en voor een of ander eens echt den tijd te nemen? De rector van het Leidsche gymnasium is wijselijk tegen — wat hij noemt — ..groote-kinder-consressen". Er is er met de Kerst - vacantie zoo één gehouden te Alkmaar, waar rare dingen bij schijnen te ziin gebeurd, en intusschen gaan de jongelui voort met nieuwe plannen en willen ze nu in de Paaschvacantie te Leiden een sportfeest houden. „Dames en Heeren" noemt dit volkje zich heusch al. en zü toonen in meer dan één opzicht, dat zij zichzelf en anderen over 't paard tillen. De genoemde rector heeft nu al zijn collega's aangeschreven: hij hoopt binnenkort de resultaten van zijn onderzoek mede te deelen. Ik meen met hem. dat een beetje meer „kinderlijke zin" bij dit jonge goed geen kwaad kan. Laten zij vroolijk ziin. Laat men het hun niet te lastig maken. Laten zij jong mogen zijn en lang jong mogen büiven! Maar laten zü zelf dan ook niet oudemannetjes of oude-vrouwt.ies-achtig gaan doen. Laten ze een krantie uitgeven en leuke en dolle dingen doen. maar overigens, laten zij niet studentje of groot mpnsch wiüen spelen vóór zij „van school af" zijn. --- COMMENTAAR BIJ DEZE FOTO OVERBODIG! --- GEMEENTERAAD VAN EMMEN. EMMEN, 6 Febr. De Gemeenteraad heeft besloten niet te voldoen aan den wensch van den Minister om de gemeente in de derde klasse te plaatsen, wat de heffing van de Gemeentefondsbelasting betreft. De Raad is van meening, dat de tweede klasse, wat de aftrek voor noodzakelijk levensonderhoud betreft, zich het best aansluit bij de bestaande aftrek-regeUng. Voorts was de Raad van meenmg, dat plaatsing in de derde klasse meer op zal brengen f 18000, waarvan f 10000 moet worden betaald door de menschen welke minder dan f 1000 per jaar verdienen. De Raad legde zich neer bij den wensch van den Minister om de opcenten op de Personeele belasting op 120 te brengen, bij welke gelegenheid de Raad bij herhaling de aandacht vestigde op de hooge mobilairschattingen in Drenthe, waardoor de bevolking in erge mate gedrukt wordt. De bedrij f sverordening voor het beheer van den dienst der openbare werken, Is gewijzigd, terwijl besloten is het Landarbeidersplaatsje van Mart. Veenstra te Amsterdamscheveld te verkoopen, aangezien de heer Veenstra in gebreke is gebleven zijn annuïteit op tijd te betalen. Aan den heer K. M. van Horssen is op zijn verzoek eervol ontslag verleend als geneesheer te Klazienaveen terwijl in diens plaats benoemd is de heer S. Haverkamp. Vastgesteld is het rapport van de Raadscommissie, inzake de berekening van de vergoeding van de exploitatiekosten der bijzondere scholen en is besloten op die vergoeding, berekend naar de gemiddelde kosten van het openbaar onderwijs, niets in mindering te brengen voor het gebruik van de schooüokalen door anderen, dan het schoolbestuur. Afwijzend is beschikt op het verzoek van de afdeeling Emmen van den Bond van Nederlandsche Onderwijzeres, om de instructie voor het onderwijzend personeel zoodanig te wijzigen, dat recht bestaat op studieverlof, en dat voor examens, begrafenissen, verschijnen voor de Rechter geen verlof behoeft te worden gevraagd, maar aüeen mededeeüng van de afwezigheid, behoeft te geschieden. B. en W. waren tegen inwüliging en de wethouder van Onderwijs zeide, nog nooit moeilijkheden te hebben gehad, maar toch niet te kunnen medegaan met het verzoek, waardoor de onderwijzers rechten krijgen, welke zijn inziens niet in het belang van het onderwijs waren. Aan den heer Wolbers te Nieuw Weerdinge Is een vergoeding van f 5 per leerplichtig kind toegekend voor het bezoeken van de r K. school te Ter Apel, welke school verder dan 4 K.M. van zijn woning staat. Tot Gemeente-vroedvrouw te Nieuw Weerdinge is benoemd mej. M. F. C. Hummelen te Musselkanaal. Een tiental leden van de commissies tot wering van het schoolverzuim in de gemeente zijn in overeenstemming met de voordracht van B. en W. benoemd. Hierna sluiting. --- HANDELS-REGISTER. OPENBAARMAKINGEN IN ZAKE HET HANDELSREGISTER TE GRONINGEN TOT 7 FEBRUARI 1931. Gebezigde afkortingen. O. K. duidt aan aat ac Detroknene eene openbare koop vrouw is in den zin van art. 168 van het Burgerlijk Wetboek B. P. geeft aan dat oepaiingen zijn gemaakt, dit de handelsbevoegdheid der betrokken personen beperken Comm. = Commissaris (sen). Dir. = Directeur (en). E. m Eigenaar. F. = Fiüaal. V. = Vereffenaar. Venn. s Vennoot (en). H. V. (achter een familienaam) beteekent, dat de betrokken persoon gehuwd Is onder huwelijkscr» voorwaarden, waarbij geheel of gedeeltelijk van de wettelijke gemeenschap van goederen wordt afgeweken. --- NIEUWE INSCHRIJVINGEN. Naamlooze Vennootschap Noord-Nederlandsche Wegenbouw, voorheen firma D. Drooge en Zoon (F) (openbaar gemaakt in de Nederlandsche Staatscourant van 11 December 1930 no 241 bijvoegsel no. 4170). Loppersum A 206, het aanleggen en onderhouden van wegen en in het algemeen het uitvoeren van wegenbouwwerken in den meest uitgebreiden zin en al hetgeen daartoe behoort. Beheerder filiaal Loppersum: J Benninga. Firma Herenius en de Vries (8.P.), Noorddlik, Oosterhoogebrug no. 154 a, fabricage van beendermeel, phosphorzure kalk, lijm, vet, gelatine en andere chemische producten, den verkoop dezer fabrikaten en aanverwante artikelen. Venn.: F. Herenius en T. de Vries. --- WIJZIGINGEN. B. G. de Wit, Groningen, Taco Mesdagstraat 32a, aannemer van bouwkundige werken. Zaak omgezet in een vennootschap onder firma, onder den naam „B. G. de Wit en Zoon" (B. P.) Venn B. G. de Wit en H. J. de Wit (H.VJ. Het uitgeoefende bedrijf omvat thans: timmer- en aannemersbedrijf. Het zaakadres is thans: Groningen. Taco Mesdagstraat 34a. N.V» Puddingfabrek voorheen A. i. Polak, Groningen, Heereweg 9 en 11. Filiaal gevestigd te Arnhem, Eusebiusplein 2. N.V. Parfumerie Apolio Alexander Ghick — Pn m parfumerieën, toiletari'k°len. byouterieen enz. Het uitgeoefende b»-dri*f omvat d°mes- en v>e«renk*r*p« en winkel in na-fi'm?ri<>;in, toiletartikelen, tabak, sigprori c">o-often. enz N.V. Be*"n'v»mv voorheen Ptim Kool en WMebmm : mr. d* R. Kcnoe. N.V. A. K»"p'« en 7~»n' Sl"'"*enm