Toespraak van den heer H.C.v.d. Houten. Vervolgens sprak de heer H. C. VAN DER HOUTEN, godsdienstonderwijzer alhier, mevr. Van de Wall toe om te vertolken, wat in de harten der Kluft-bewoners voor ds. Van de Wall leeft. Wanneer wij deze steen beschouwen, dan zien wij daarop aan den voet staan: „Van zijn vrienden". Dat zegt veel, omdat het vrienden zijn, die zich één voelen in Jezus Christus. Verder staat er: „Ik weet, mijn Verlosser leeft". Wat zijn er naar verhouding eigenlijk maar weinig menschen, die dit kunnen zeggen. Nu is ook hij verlost, van zijn zonde, smart en pijn, aldus spr. De steen rust op een fundament, waarop niets geschreven staat Dat is met een bedoeling geschied. In dit verband las spr. 1 Cor 111 vers 10—15 voor. Ds. Van de Wall heeft hier het fundament niet gelegd, dat was eeuwen geleden in Groningen reeds geschied, maar hij heeft voortgebouwd op het werk zijner voorgangers. Toen is God gekomen en heeft gezegd: „Van de Wall, uw werk is nu af, nu moogt ge thuiskomen, en rusten van uw arbeid". Hij was trouw in al zijn weJk' bouwde steeds op het fundament, ornaat hij wist, dat er zooveel naast het fundament Christus wordt gebouwd. Na nog een persoonlijk woord tot mevr. Van de Wall besloot spr. met een opwekking tot allen, dat dit graf hun nader zal doen verstaan, dat hun Verlosser leeft. De aanwezigen zongen na deze toespraak gezamenlijk Ps. 89 : 1. --- Een dankwoord. Een neef van mevr. Van de Wall, ds. H. W. CREUTZBERG uit Den Haag, dankte vervolgens uit naam van zijn nicht en haar gezin voor het gedenkteeken en voor al het andere, dat zij hadden mogen ondervinden. Tevens deed spr. dit namens den ouden vader van ds. Van de Wall, die zelf niet meer had kunnen komen, doch die zijn dochter had gezonden om getuige te zrjn van de liefde der Groningsche gemeente. Spr. wees er op, hoe, hartelijk de menschen waren geweest gedurende den langen tijd van ds. Van de Wall's ziekte. Het had spr. getroffen, dat aan dit graf uit Cor. 111 was gelezen. De eerste keer, dat ds. Van de Wall in het publiek optrad, had spr., als zijn bevestiger uit ditzelfde hoofdstuk gelezen en ds. Van de Wall deed dit, toen hij voor de laatste maal in de gemeente was. Spr. vertelde van een predikant, die verzekerde op een dag in zijn wijk drie maal zijn reeds lang overleden voorganger te hebben ontmoet. Mogen er jaren later nog enkele menschen zijn, aldus spr., die zich het werk van ds. Van de Wall zullen herinneren. Spr. besloot de ontroerende plechtigheid met gebed. --- De officieel aanwezigen. Naast de familie Van de Wall waren officieel op de begraafplaats aanwezig prof. dr. Th. L. Haitjema en ds. O W. Coolsma namens den Kerkeraad der Ned. Hervormde Gemeente hier ter stede en bestuursleden van de Wijkvereeniging „Filadelfia" met hun dames. Verder woonden verschillende predikanten de plechtigheid bij. De Gemeentetram had dezen middag voor extra wagens gezorgd, zoodat de talrijke belangstellenden op vlugge wijze konden worden vervoerd. --- Begrooting P.T.T. Van verlaging der posttarieven geen sprake. Een schadepostje van anderhalve ton. Aan de Memorie van Toelichting op de begroofeing 1933 van het staatsbedrijf der posterijen, telegrafie en telefonie is ontleend: Hoezeer het te betreuren is, dat het P.T.T. bedrijf, juist in dezen tijd zijn diensten aan de gemeenschap op bepaalde punten moet beperken, in algemeen oeconomisch opzicht doet het daarmede niet anders dan zich aanpassen aan hetgeen als een algemeene voorwaarde voor wederopbloei van het oeconomisch leven kan gelden, namelijk dat het zich op een lager vlak stabiliseert. Toen dan ook bij het opstellen der cijfers van de vermoedelijke baten der P.T.T.-diensten voor 1933 bleek, dat deze ruim f 7 millioen lager moesten worden gesteld, dan die in de begrooting voor 1932 geraamd, heeft de bedrijfsleiding met goedkeuring van den minister een reeks bezuinigingsmaatregelen opgesteld. Een en ander doet de ontwerpbegrooting met een in vergelijking tot vorige jaren sterk verminderde winst van f 2 millioen sluiten. --- Posterijen. Voor de raming van de frankeeropbrengsten werd uitgegaan van de opbrengsten over de eerste maanden van 1932. Op grond hiervan werd de raming 1933 f 3.849.000 lager gesteld dan die voor 1932. In verband hiermede zal van verdere verlaging van de posttarieven geen sprake kunnen zijn. Het luchtrecht van stukken boven 5 tot 10 gram is verlaagd van 75 tot 50 cent. Gehoopt wordt, daarmede het gebruik van den dienst Amstérdam-Bandoeng te bevorderen. Daar de opbrengsten dalen, is het streven er op gericht, de exploitatiekosten te beperken, o.m. door zooveel mogelijk de bestaande kantoren tot postinrichtingen van lagere orde terug te brengen. Ten aanzien van de vestiging van postagentschappen en poststations, al dan niet vereenigd met telegraaf- en telefoonstations, zal door de tijdsomstandigheden soberheid worden betracht. --- Radio-telegrafie. De opbrengst van het kust- en scheepsverkeer, welke in 1931 rond f 93.000 bedroeg, wordt voor 1933 geraamd op f 60.000. Wat de opbrengst van het buiten-Europeesch verkeer aangaat, deze wordt voor de verbinding met Ned.-Indië geraamd op f 975.000 tegen 1 millioen voor 1932. Van den beeldtelegraafdiensö wordt een opbrengst van f 20.000 verwacht. --- Draad-telefonie. Als opbrengst van het interlocaal en internation. verkeer wordt geraamd op f 15.100.000 tegen f 16.486.000 voor 1932. Voor het locale verkeer wordt f 8.100.000 geraamd tegen f 8.350.000 voor 1932. --- Radio-telefonie. Voor 1933 wordt geraamd een opbrengst van f 70.000 tegen f 100.000 voor 1932. --- Draad-telegrafie. Na de buitengewoon hooge vlucht, die de draad telegrafie in de jaren na den oorlog heeft genomen, is een achteruitgang ingetreden, welke aanvankelijk geleidelijk geschiedde, doch door den ongunstigen oeconomischen toestand der laatste jaren sterk is geaccentueerd. --- Postcheque- en girodienst. De nog voortdurende, geleidelijke toeneming van het aantal rekeninghouders en van den omvang van het verkeer maken een iets hoogere raming der baten en lasten dan die voor 1932 noodig. Uitgetrokken is een bedrag van 1150.000 voor dekking van het geraamde verlies, dat de girodienst mogelijk in 1933 zal lijden op zijn vordering op de bankiersfirma Scheurleer en Zonen. De rente, gekweekt door de belegging is f 675.000 hooger geraamd kunnen worden dan voor 1932. --- Weeldeverteringsbelasting. „Zij zal de werkloosheid vergrooten”. Blijkens de Millioenennota heeft de Regeering het voornemen het overleg te heropenen met de Commissie van Voorbereiding uit de Tweede Kamer, over de totstandkoming van een Weeldeverteringsbelasting. Het betreft hier een oud ontwerp, in 1926 door den Minister van Financiën, den heer De Geer, bij de Tweede Kamer ingediend. De behandeling van deze wetsvoordracht werd toentertijd echter, op grond van de zeer ernstige bezwaren, die vele belanghebbenden aan de Tweede Kamer en de Regeering hadden ken- baar gemaakt, opgeschort. In „De Nederlandsche Werkgever" wordt er aan herinnerd, dat onder den naam van Weeldeverteringsbelasting een belasting zal worden geheven van een aantal goederen, die vermeld worden op een tabel, die aan de wet is gehecht, te weten 0.m.: Brandkasten, kluisdeuren en safe-loketten, Aardewerk voor huishoudelijk gebruik, indien dit is opengewerkt of met reliefversieringen voorzien, of waarbij de kleur in of onder't glazuur is aangebracht; Tegels waarbij de kleur in of onder het glazuur is aangebracht; Porselein; Haarden, met uitzonderring van vulhaarden en gashaarden, installaties voor centrale-verwarming; Kant en kantstoffen, met de hand gemaakt of waarop of waarin metaaldeelen ter versiering zijn aangebracht of verwerkt; Karpetten, kleeden, tapijten, loopers, waarin wol is verwerkt; Tafel- en beddegoed van andere dan katoenen weefsels; Damast; Meubelen, geheel of grootendeels vervaardigd uit palissander- of mahoniehout, notenhout, wortelnotenhout, of rozenhout, ingelegde meubelen,en meubelen waaraan snijwerk of beeldhouwwerk voorkomt; Parketvloeren, rubbervloeren, inlaid-, graniet-, houtnerf, vilt- of ander linoleum, benevens andere vloerbedekkingen, waarin kurk of rubber is verwerkt, met uitzondering alleen van effen gekleurd linoleum beneden 2 mm. dikte, enz. Van deze en van andef*e op de lijst voorkomende artikelen wordt een belasting van 10 pet. geheven bij levering door den fabrikant hier te lande. Bij invoer dezer goederen wordt een extra invoerrecht van 12 pet. geheven. De verkrijger is wettelijk verplicht de belasting aan den fabrikant te betalen. Levering van goederen hier te lande, bestemd voor uitvoer of opslag in entrepot, is vrij van belasting. Wordt het goed na levering hier te lande met betaling van belasting uitgevoerd, dan kan restitutie dier belasting worden verkregen voor zoover kan worden aangetoond hoeveel belasting betaald is. Was het wonder, aldus genoemd blad, dat daartegen destijds een felle oppositie ontstond? Zeker, wij zullen ons niet verzetten tegen het heffen van een weeldebelasting op de uitgaven van den onnutten verteerder, maar dit ontwerp mist te eenen male het psychologisch effect, dat de gebruiker van luxe artikelen bij zijn inkoopen direct voelt, dat hij van zijn al te weelderige uitgaven iets aan de gemeenschap moet afdragen. Als de fabrikant het weelderecht reeds betaald heeft weet de consument nauwelijks waarom het betrokken artikel duurder geworden is. Wij meenen dan ook, dat dit ontwerp geen weeldeverteringsbelasting kan worden, genoemd; het is eigenlijk niet anders dan een gewone productiebelasting; het is een accijns geworden. De fabrikant wordt in het nieuwe stelsel aangesteld tot onbezoldigd belastinggaarder. Met het oog daarop moet zijn geheele verkoop-administratie worden ingericht en zij die bekend zijn met de praktijk van het bedrijfsleven, zullen terstond met ons gevoelen, welk een revolutie dit in de organisatie van het getroffen bedrijf moet brengen. Wij vreezen ernstig, aldus „De Ned. Werkgever", dat doorvoering van dit plan de toch al ernstige werkloosheid in ons land zal vergrooten. Het is immers bekend, dat in Duitschland een Luxussteuer, die een soortgelijk karakter droeg als deze Weeldeverteringsbelasting, moest worden ingetrokken op grond van de groote schade voor de z.g. kwaliteits-industrie en de vermeerdering van werkloosheid, die daarvan 't gevolg was. Gehoopt wordt dan ook, dat het overleg, dat hierover opnieuw geopend zal worden met de Tweede Kamer, ,tot resultaat zal hebben, dat de Regeering dit ontwerp zal terugnemen en in overleg met de belanghebbenden zal trachten een beteren grondslag voor zoodanige heffing uit te werken. --- No. 14. — Den volgenden morgen bij het opkomen van de zon moest Bruintje al opstaan. Dadelijk moest hij gaan werken zoo hard als hij maar kon. Er moet water gehaald en de vloer moet geschrobd. De oude vrouw staat er bij en zegt: „Wat heb ik jou lekker gefopt! Ik had gisteren in het geheel geen pijn in mijn voet! Maar ik wil iemand hebben, die het werk voor me doet!" En Bruintje, arm Bruintje Is niets -op zjjn gemak, want als hij even uitrust, krijgt hij een harden tik met een tak. De zwarte kat zit te kijken en heeft medelijden met Bruintje Beer, want ze weet, die vrouw slaat hard en zoon tik doet leelijk zeer. (Morgenavond vervolg.) --- PAARDENFOKKERIJ. DE AANGESPANNEN KEURINGEN IN HET STADSPARK. Voor de groote aangespannen keuringen, die morgen Dinsdag in het Stadspark zullen plaats hebben is de aangifte als volgt: Hengsten voor boerenwagen Gron. type 13 st. Hengsten voor boerenwagen. Belg. iype 7 st. Enkel ingespannen merries concourswagen Gron. type 11 stuks Enkel ingespannen merries voor boerenwagen Belg. type 14 st. Hengsten voor concourswagen Gron. type 8 st. Spannen merries voor boerenwagen. Gron type 16 stuks. M. C merries onder den zadel 15 stuks, Hengsten onder den zadel 9 stuks. Met deze prachtige aangiften zoowel voor de warmbloeds als koudbloeds is deze aangespannen keuring verreweg de grootste op dit gebied in Nederland De publieke belangstelling zal ongetwijfeld groot worden ook uit andere provinciën. Als een groote bijzonderheid wordt nog medegedeeld, dat de heer D. E. Nanninga te Midwolda (Oid.) een span bonte hengsten zal voorrijden n.l. Hellas en Koekoek. Het voorrijden van een span hengsten behoort zeer zeker tot de groote zeldzaamheden doch het voorrijden van een span bonte hengsten behoort zeker tot een unicum. De verrichtingsproeven over 10.000 M.'hebben plaats om 9 uur waaraan zich moeten onderwerpen 15 hengsten en 21 merries. De aangespannen keuringen beginnen te 1 uur precies terwijl na afloop van de verrichtingsproeven de verkoop zal plaats hebben van het ingevoerde Oldenburger fokmateriaal, n.l. een zwart enter, een zwartbles veulen en 2 bruine veulens. De totaaldag wordt weer een evenement in de Nederlandsche Hippische wereld. --- De keuringen van tuigpaarden te Roden. De aangiften voor de keuringen te Roden welke a.s. Woensdag zullen plaats hebben zijn bijzonder groot. Voor het eerste nummer limietklasse zijn aangegeven 13 stuks bijna allen bekenden uit het Noorden. Voor de open klasse 8 stuks. Hendo zal ter opluistering worden voorgereden. Roden is de sluitingskeuring van het seizoen. --- Afloop van verkoop en aanbesteding WOLDENDORP, 26 Sept. Ten overstaan van den heer notaris T. R. Mulder te Nieuwolda, is Vrijdag 23 September in het café M. Dijkstra te Woldendorp, ten verzoeke van de wed. en erven Simon Wezeman, in het openbaar verkocht een huis met eigen erf en tuin aan de Streek te Woldendorp, groot 18.75 A. Kooper de heer KL Heethuis te Geefsweer gem. Delfzijl voor f 1100. ANNEN, 25 Sept, De heer E. de Jonge, caféhouder alhier heeft zijn zaak verkocht voor de som van f 12500.— aan den heer Koos Boerma te Hjjken (Dr.). ANLOO, 25 Sept. Na gehouden aanbesteding hebben B. en W. dezer gemeente de levering van bagger- en lange turf voor de 0.1.-scholen en het gemeentehuis gegund aan den heer Harm Kuipers Hzn. turfhandelaar alhier. De bagger tegen den prijs van f 4.50 per mille en de lange turf is f 9.— per 1000. --- HOOFDSTUK XV. Toen Kate haar broer dien volgenden ochtend vroeg, hoe Ben jegens hem gestemd was, zei hij, dat hij nog steeds in ongenade verkeerde, maar dat hij toch zeker was, dat zij niets voor Alan voelde, zoo min als voor eenigen anderen man. Kate zei niets; zij wist wel beter, maar daar zij Leos medewerking niet geschikt achtte voor de verdere ontwikkeling van haar plan, liet zij hem maar in dien waan. Tot op dat oogenblik was zij 't niet met zichzelve eens, wat zij doen zou, om te verhinderen, die steeds wassende genegenheid tusschen den man, dien zij meende, dat zij lief had, en het meisje, dat zij haatte. Tallooze malen was de wensch bij haar opgekomen, dat Benvenuto, — zoo dan al geen ongeluk, — toch een ongevalletje zou krijgen, waardoor zij haar kamer zou moeten houden, zoolang Alan er nog was; of dat de broer van den majoor erger werd, zoodat hij naar huis moest gaan. Ben was nu eenmaal een ijskegel, maar dat zij vurig voor Alan voelde, hieraan bestond geen twijfel. Ze had immers al dikwijls genoeg gezien, hoe zij van kleur verschoot bij het enkel hooren noemen van den naam van majoor Trevelyan. — Toch zal hij haar niet hebben ! stond het bij haar vast. Na het ontbijt, terwijl Leslie aan het piano studeeren was, ging kate in het park wandelen. Terwijl zij daar zoo onder de boomsn liep, zag zij ineens den Chineeschen bediende van de Frenches op haar toekomen met een rolletje papier, waarin een haastig, met potlood geschreven briefje zat van de hand van den kolonel. (Wordt vervolgd). --- DE NAGEDACHTENIS VAN Ds. VAN DE WALL GEHULDIGD. DE ONTHULLING VAN EEN GEDENKSTEEN. Zeer groot was Zaterdagmiddag de belangstelling op de begraafplaats Esserveld, waar op het graf van wijlen ds. J. J. van de Wall, in leven predikant der Ned. Hervormde Gemeente hier ter stede, namens de gevers een gedenksteen aan mevr. Van de Wall werd. aangeboden. Hoe geliefd ds. Van de Wall in Groningen is geweest en hoe diep velen zijn heengaan betreuren, werd dezen middag wederom zeer duidelijk bewezen door de breede schare aanwezigen, die, onder de uitstekende leiding der politie, in een grooten boog rond het graf stonden geschaard. Het begin der plechtigheid was de onthulling van den steen door dr. J. O Roose, predikant alhier, die het zwarte kleed, dat ' het eenvoudig monument aanvankelijk aan het oog onttrok, wegnam. De steen is vervaardigd van zwart marmer, terwijl de inscripties in gouden letters zijn aangebracht. --- Rede van dr. J.C. Roose. Na de onthulling richtte dr. ROOSE het Woord tot mevr. Van de Wall. Velen hebben behoefte gevoeld, aldus spr., de nagedachtenis van uw man met een blijvend bewijs van hun liefde en dankbaarheid ten opzichte van hem te eeren. Dit moest niet zijn een pompeuze gedenksteen, doch slechts een sober eereteeken, even sober en eenvoudig als hij zelf was. Deze steen zal voor u het bewijs zijn van iiefde en medeleven in breedenkring, hier in Groningen, in Breda en elders, in het geheele land, van medeleven met u en uw gezin. Doch de steen getuigt niet enkel van onze liefde. Toen wij zochten naar een woord, dat in het marmer zou worden gegrift, hebt gij zelf ons gewezen op het woord uit Job 19 : 25: „Ik weet, mijn Verlosser leeft". Daarvoor zijn wij u dankbaar, dit woord, dat uw man zoozeer liefhad, is de waardevolste bijdrage tot dezen steen geworden. Ds. Van de Wall heeft ondervonden, dat de verlossing niet gemakkelijk is, hij heeft de menschen steeds op het Kruis gewezen. Maar hij wist ook, dat zij niet gemakkelijk wordt aanvaard. Achter zijn Woorden lag zooveel strijd, dat werd door ons allen gevoeld. Gij hebt met dit woord aangeduid wat zijn levenswerk en zijn levenskracht was. Wat zijn kracht is geweest, dat zij ook uw kracht in deze donkere dagen, het woord van den grooten lijder Job, die ondanks alles Kind Gods is gebleven. Met diepen eerbied voor uw groote smart bieden wij u dit eenvoudige gedenkteeken als een dankbare hulde van vele vrienden aan de nagedachtenis van uw man. --- FEUILLETON DE 4DE VOORWAARD NAAR HET ENGELSCH VAN C.E. ABBOTT 18) Toen Miss Morrison opstond ,vergat ze den brief, die op haar schoot lag en liet dien vallen. Ben bukte zich, raapte 'm op en duidelijk zag zij daar op een van de regels staan: «vertrouw dat majoor Alan Trevelyan " Ulings pakte de gastvrouw haar den brief af en stak 'm in den zak van haar schort je, terwijl ze bits zei: — Die is van mij. Waar kijk je zoo naar ? — Neem mij niet kwalijk, verontschuldigde Ben zich. — Ik keek er niet opzettelijk in, maar onwillekeurig las ik de woorden : •■..„vertrouw, dat majoor Alan Trevelyan — Zal trouwen, als hij liefde voelt, vulde Miss Morrison in. — Juist, dat is ook mijn opvatting. Misschien zou je graag den heelen zin zien, maar dat kan niet: Het is een vertrouwelijk schrijven aan mij. Nu, Ben, luister eens, als je die Kate Allingham verdringen kan, doe het dan, als-je-blieft, want ik haat haar ! Ben schudde droevig het hoofd. De gedachte aan die twee, als een paar, was nooit 7rJ,°ren haar opgekomen ; maar niet zoodra had Miss Morrison die veronderstel"ÏJS geopperd, of al het stralende geluk was uit haar gemoed verdwenen. Ik zal hem op mijn pic-nic vragen, ging oe gastvrouw voort. — Ik had eerst gemeend, ook Leo te inviteeren, maar dien wil ik wel overslaan, als je dat liever hebt. zullen wij met ons vieren zijn : jij en Brumgezicht, u.en',;;: ia. wie. Ik heb ook nog even over £:?• Alllngham gedacht; maar ik zal liever £ate vragen. Dus: jij en ik; Bruingezicht on nr» • n kijk eens wat lief, is dat niet T^es «en engelengezichtje ? Vnrrs Morrison had namelijk eèh kinderÏÏ e geteekend op het blok papier, dat zij 'w- zich had liggen. Heel mooi was het echter niet en Ben zei dan ook half-ontwijkend: — Ik heb eigenlijk nooit een engelenkopje gezien. — Neen? Een lomperd ben je, net als de anderen, die zich ook altijd gerechtigd voelen, mij te grieven en te beleedigen ! En Miss Morrison ijlde het vertrek uit en sloeg de deur met een smak achter zich dicht. Ben liep haar na, maar toen zij de deur opendeed, merkte zij, dat de oude dame verdwenen was. Ze riep haar al, — maar er kwam êeen antwoord. Toen ging ze naar de keuken, waar het meisje aan het broodroosteren was. — Jane, vroeg zij, waar is uw meesteres ? Ik vrees, dat zij boos op mij is. Zou ik naar boven mogen gaan ? — Dat zou ik u niet raden, Miss. Gaat u liever naar huis. Als zij in zoon bui is, valt er niets met haar te beginnen. Die moet eerst uitslijten. — Je gaat toch gelukkig niet weg, hè, Jane ? Daar ben ik blij om ! — Ik minder, Miss, want het wordt met den dag moeilijker omgaan met haar. Maar als u nu wilde gaan, zou het misschien beter zrjn, want, als ze ziet, dat ik met u praat, dan is Leiden in last! — Zeker, daar ga ik. al. Doe haar mijn groeten, Jane, en zeg maar, dat ik volstrekt niet lomp wilde zijn, maar dat ik enkel de waarheid zei. Nu, goeden dag ! Lusteloos ging Ben terug naar Whitegates en kwam ongemerkt door een zijdeur binnen, waarna zij zich regelrecht naar haar eigen kamer begaf. Even later werd er aan de deur getikt en vroeg het kamermeisje : — Nem mij niet kwalijk, Miss, maar Mr. Leonard Allingham is er en mijnheer heeft hem te dineeren gevraagd. Heeft u ook eenige bijzondere orders ? — Dank je, Anna. Je hebt enkel met tafeldekken nog één couvert te leggen. — Wat bezit hij toch weinig trots, om hier nu nog te komen, terwijl ik hem toch zoo duidelijk heb te kennen gegeven, dat ik zijn gezelsohap niet verlang! Zou papa hem aanmoedigen ? Nu, misschien was het ook maar beter ? Maar, neen, dat zou ik toch riiè't kunhen ! " Zoo verwisselde ze haar eenvoudig licht toilet je voor een donker, dat haar niet half zoo goed stond, en ging naar beneden, waar ze Leo alleen in den salon vond. Hij trad onmiddellijk op haar toe en zei: — Tk kwam Frank opzoeken, maar je vader vroeg mij te dineren en daar ik toch nog vrede sluiten moet met jou, heb ik de invitatie aangenomen. Je zult mij toch zeker die uitbarsting van verleden week wel vergeven ? Ben haalde de schouders op en wendde zich af, of zij het geval niet veel woorden meer waard achtte. — Waar zijn papa en Frank ? vroeg zij. — Ik denk op hun eigen kamers, maar ik heb mij hierheen gehaast, omdat ik nog met je spreken wilde O, ik heb Frank laten brullen van het lachen : Verbeeld je, Kate heeft mij — onder ons — verteld, dat haar neef de majoor, tot over de ooren verliefd is op Olive Antrobus ! — Ja, dat wil ik wel gelooven, dat Frank daarom „gebruld" heeft, zei Ben doodkalm. Majoor Trevelyan heeft Olive immers nooit ontmoet. — Wel zeker : allereerst bij ons op het tuinfeest en sinds dien heeft hij haar in de kerk gezien en nog bij vele andere gelegenheden. Er is dan ook niets zoo bijzonder verrassends in, vind ik. Zij hoort juist tot de soort, die in den smaak valt bij oudere heeren. Kate is er heel blij om : ze mag Olive graag lijden, zooals je weet. Een wonder, dat ze het je gisteravond niet verteld heeft! — Ze had er zeker de gelegenheid niet toe, meende Ben luchtig, ging aan de piano zitten en speelde een Spaanschen dans. — Ik begrijp niet, waarom je dat doet, zei Leo. Vooreerst ben ik niet dol op muziek en dan dacht ik, dat je mij nog wel tal van dingen zoudt hebben te vertellen, nu wij elkaar in een week niet gezien hebben. — Ik heb je niets te vertellen, maar wel enkele dingen te vragen. Allereerst bij voorbeeld : wanneer gaan je neef en Miss Antrobus trouwen ? Leo kreeg een kleur en antwoordde : — Neen, zóó ver is het nu nog niet. maar Kate zal je wel gauw meer kunnen vertellen. — En nu moeten wij gauw naar de eetkamer; ik vrees, dat wij door mijn spelen de gong soms niet gehoord hebben. Zoo was het ook : Mr. French en Frank stonden reeds bij hun stoelen en wierpen een vragenden blik den kant uit van de twee, die binnentraden ; maar Benvenuto's blik was zoo koud en hooghartig, dat den kolonel de schrik om het hart sloeg. Hij was zeker, dat Kate zeer teleurgesteld zou zijn, als er geen uitzicht op was, dat Ben uit huis ging, en ook zag hij er zelve wat tegenop, weer een eerste onderhoud te hebben met Miss Allingham, omdat hij toch noodwendig weten wilde, wat zij gehoord had van het bewuste geheim. Een opgewekt diner was het niet. Na het dessert ging Ben naar den salon, en, toen Leo haar daar tien minuten later opzocht, was zij verdwenen en verscheen niet eerder dan even vóór elven, toen zij begreep, dat hij zou gaan. — Wie van je beiden heeft gewonnen ? vroeg zij, van hem naar Frank kijkend, daar de jongelui beiden in den hall stonden. — Ik heb niet gespeeld ;ik heb steeds naar je uitgekeken, fluisterde Leo. — Ik dacht toch, dat ik het stooten van de queues in de biljartkamer hoorde, zei zij. — Goeden nacht, was al, wat hij antwoordde. — Waar is papa ? vroeg zij haar broer. Ik zal hem even goedennacht zeggen en dan ga ik naar bed. Ik ben moe, Frank. — Dat begrijp ik, antwoordde hij zacht. Hij verveelt je zeker onuitsprekelijk ? met het hoofd in de richting, waar Leonard verdween. — Hij is ook niets geen man voor jou. Nu, ik zal Papa wel voor je goeden nacht wenschen. En toen hij naar de biljartkamer terugging, zei hij : — Ben is naar bed, vader. Ze was moe. Me dunkt, ze heeft Leo dan wel duidelijk te verstaan gegeven, dat hij geen kans heeft. — Denk je ? Nu, dat spijt mij dan wel. Frank, want ze zou er een goede partij aan doen en Mr. Allingham verlangt het ook zoozeer. — Dat is toch nog geen reden, dat Ben tot een huwelijk zou moeten overgaan met een man, voor wien zij niets voelen kan. — Niemand, die haar dan ook minder daartoe zal aanzetten dan ik. En in zekeren zin was dit ook waar. want de kolonel voelde zich nog onzeker, wat oetreft den best te volgen weg. Toch bleef hij niet lang tobben ; hij wist zelfs veel beter zijn kwellingen aan kant te zetten dan zijn jonge vriend Leo. die nog uren lang wakker lag, steeds bffiAcht op>. plannen, om Ben voor zich te winnen, wat hem toch op den duur wel lukken zou, nu hij eenmaal wist. dat zij niets gaf om Alan. Maar, daar Kate hem nog niet gewaarschuwd had, dat het juiste oogenblik gekomen was, om Ben op de hoogte te stellen van Alans zoogenaamde genegenheid voor Olive. zou hij het zijn zuster ook niet zeggen, dat hij er Benvenuto over gesproken had. ---