BUITENLAND. OVERZICHT. De aorïogsbegrooting in de Fransche Kamer. —De uiteenzetting van minister Maginot. — Driemaal de kwestie van vertrouwen. — Daladier's oppositie. — Een incident. Over de Belgische regeeringsverklaring. — Geen onverdeelde vreugde. — Het verder debat. — De Utrechtsche publicaties. — Het wetsontwerp betreffende Gent. De hernieuwde burgeroorlog in China. — Shanghai bedreigd. —De strijd bij Kanton. De oorlogsbegrooting in de Fransche Kamer geeft zooals steeds veel levendigheid. De regeering handhaaft haar plannen ditmaal ongestoord. Daladier's oppositie heeft niet het minste succes gehad; al zijn voorstellen werden verworpen. Tot driemaal toe heeft de regeering de kwestie van vertrouwen gesteld, en met succes. Daladier werd bij de debatten op eenmaal heftig aangevallen door generaal Saint Just, die uitriep: „Gij hebt gisteren goed voor Duitschland gewerkt!" Hierop ontstond een tumult, zoodat de voorzitter de zitting moest schorsen. Bij de heropening handhaafde Saint Just zijn woorden, waarop hij tot de orde werd geroepen. Hij beklom het spreekgestoelte om zijn woorden te verklaren; de onrust in de Kamer bleef aanhouden. Daladier verklaarde, dat hij slechts minachting had voor hetgeen zijn tegenstander beweerde. Minister Maginot heeft zijn begrooting uitvoerig verdedigd. Hij verklaarde, dat Frankrijk een vredespolitiek volgt. Wanneer men echter werkelijk vrede wil, moet men toenadering zoeken tot andere naties en in het bijzonder tot het volk dat zoo dikwijls tegen Frankrijk heeft gestreden. De vredespolitiek is door Tardieu en Briand uiteengezet, en alle leden van de regeering keuren haar'goed. Frankrijk dient een leger te hebben, dat in staat stelt oorlogen te verhinderen. Op de vraag van Daladier, of het Fransche leger zijn taak kon vervullen, antwoordde de minister bevestigend. In groote trekken besprak de minister vervolgens de toekomstige militaire organisatie van Frankrijk. Eind 1930 zal de eenjarige diensttijd van kracht worden. Wat de verdediging der grenzen betreft, verklaarde de minister, dat op den dag, dat Frankrijk de bescherming, gelegen in de bezetting van het Rijnland, moet missen, de organisatie dier verdediging voltooid moet zijn. Spreker wees er op, dat deze organisatie in het Zuiden, tusschen de Alpen en Nizza, geheel anders moet zijn dan op de Zwitsersche grens, terwijl in het Noorden van de Vogezen en den Rijn partij moet worden getrokken. Van Lotharingen tot Calais zal men een mobiele verdedigingslinie moeten maken. Al deze maatregelen moeten voor 1934 genomen zijn, opdat Frankrijk, dat in dat jaar een crisis in zijn legersterkte zal doormaken, het veilige gevoel zal hebben, tegen alle gebeurlijkheden opgewassen te zijn. Spr. eindigde met te zeggen, dat men terecht de aandacht kan vestigen op de legersterkte van andere landen, doch die van Frankrijk niet dient te onderschatten. Indien de Kamer de noodzakelijke offers brengt, is Frankrijk's veiligheid verzekerd en kan het land zich rustig wijden aan het vredeswerk. De Belgische regeeringsverklaring heeft in het land geen onverdeelde vreugde gebracht. 'Algemeen wordt opgemerkt dat, indien de in de trouwens niet overal belangrijke verklaring verkondigde principes in verband m»t de vlaamsche kwestie voortreffelijk zijn, Jaspar nergens de consequenties aandurft. Al de practische oplossingen staan feitelijk op losse schroeven. Aan een commissie van hoofd-ambtenaren wordt de zorg overgelaten, na te gaan hoe de wet op het gebruik der talen in bestuursaangelegenheden wordt nageleefd, en daar in de verklaring erkend wordt, dat zij niet nageleefd wordt, hoe zij toegepast zou kunnen worden. Nu zijn het diezelfde ambtenaren, die deze wet niet toepassen, die de regeering van advies moeten dienen. Bij de Vlamingen is natuurlijk groot wantrouwen. Zoo zegt de „Standaard": Het is geen regeeringsverklaring, die vreugde in het Vlaamsche land kan brengen. Daartoe is zij in hare politieke verzekeringen en vooruitzichten jegens de Vlamingen te berekenend, "al te ingetoomd, al te vaag. Er ontbreekt ook mildheid in. De Vlaamsch nationalistische „Schelde" besluit zijn artikel „van een VlaamEch standpunt uit is er dus slechts, dit te beginnen: Den heer Jaspar uit wandelen te sturen en vermits geen andere combinatie mogelijk blijkt, terug tot den kiezer te gaan en hem te vragen een parlement samen te stellen, dat de Vlaamsche kwestie oplosse, zooals ze opgelost wil zijn, 2egge „ontbinding." Bet debat over. de regeeringsverklaring In de Kamer is gisteren voortgezet. De Vlaamsen-katholiek gaf uiting aan zijn instemming met de verklaring, wat den pré»ier Jaspar natuurlijk veel genoegen deed. . Een incident had plaats, toen ,de Waalocha Hubin tot Vlaanderen het yerwjjt richtte verraders en een falsaris naar de Kamer te hebben gezonden. Van de zijde der Vlaamsche fronters werd heftig tegen deze woorden geprotesteerd; zij vroegen op wie Hubin doelde. „Op u", antwoordde Hubin, terwijl hij op Ward Hermans wees en herinnerde aan de Utrechtsche publicaties. Onder groote beweging eischte men, dat Hubin tot de orde zou worden geroepen; door de fronters werd hij „leugenaar" genoemd. Het rumoer werd oorverdoovend; van alle zijden putte men zich uit in scheldpartijen. De voorzitter zag zich ten slotte genoodzaakt de zitting een kwartier te schorsen. Na do- hervatting erkende Hubin, dat hij Ward Hermans een falsaris had genoemd. Hij werd deswege tot de orde geroepen, waarna 'de rust terugkeerde. Ward Hermans verlangde vervolgens, dat aan zijn interpellatie in zake de Utrechtsche publicaties de voorrang zal worden gegeven. Het regeeringsvoorstel betreffende de vernederlandsching van de Gentsche Universiteit is aan de leden van het Belgisch parlement nog niet medegedeeld. Toch is daaromtrent in goedingelichte kringen reeds een en ander bekend. Artikel 1 bepaalt, dat met ingang van het academische jaar 1930—1931 het Nederlandsch de taal is van het onderwijs aan de Gentsche Universiteit. Artikel 2 zegt, dat de vernederlandsching geleidelijk zal worden uitgevoerd met dien verstande dus, dat de studenten die thans reeds college loopen aan de Gentsche universiteit, hunne studiën in het Fransch kunnen voltooien. Krachtens art. 3 blijven de zoogenaamde „technische" of „speciale scholen" gehandhaafd. Met ingang van het academische jaar 1935—1936 wordt de vernederlandsching ook op des» scholen toegepast en gaat.de Fransche afdeeling er van naar Luik over. Volgens art. 4 zullen aan de Gentsche (Nederlandsche) universiteit, vrije Fransche leergangen worden georganiseerd. De huidige Fransche professoren, die onbekwaam worden geacht, in het Nederlandsch les te geven, worden met deze vrije cursussen belast. Art. 5 zegt dat de Fransche litteratuur en de Romaansche filologie door middel van de Fransche taal zullen worden gedoceerd. De toestand in China blijft nog critiek. Zooals gisteren nog in een deel der oplaag gemeld, zou Shanghai geheel door opstandige troepen omringd zijn. De Chineesche regeeringstroepen trachten weliswaar den spoorweg Shanghai—Nanking te behouden, doch de troepen van den opstandigen generaal Tsjang Tsjeng-tsjoei doen krachtige pogingen om den spoorweg te bezetten en Shanghai te nemen. De zware strijd ten N. van Kanton duurt ook voort. Het ijzeren corps van Tsjang fat kwai rukte tot 30 K.M. afstand van Kanton op, doch werd vervolgens eenige kilometers teruggedreven. Bet gevaar voor Kanton zou dus voorloopig geweken zijn. --- BINNENLAND. DE STORM. NOG TWEE BEDDINGEN OP ZEE. Dappere zeelui. Men zal zich misschien herinneren dat het Nederlandsche s.s. „Hofplein" onder commando van kapitein R. schaap, terwijl de stoomer met 10.000 ton erts geladen van Wabana op thuisreis was, onder de kusten van New Foundland op één dag de bemanning redde van twee schoeners de „George K" en de „Catharina B". Gisterenavond is het ss. „Hofplein" van de Scheepvaartmaatschappij „Millingen" in de Waalhaven te Rotterdam aangekomen, met aan boord de acht geredde opvarenden van de „Catharina.;."'. De bemanning van de „George K" uit vijf koppen, welke schoener het eerste werd gered is door de „Hofplein" te St. John van land gebracht. Na de tweede redding was.zulks echter niet meer mogelijk en zoo moest de bemanning va nde „Catharina B" de reis naar Rotterdam meemaken. In een onderhoud dat de „Msb." met kapitein R. Schaap had deelde deze het volgende over de reddingen mede. Zondag, 1 December j.1., vertrokken wij te ongeveer twee uur van Wabana. Het weer was goed. Toen wij St. Prancis waren gepasseerd, zetten wij koers met bestemming naar Rotterdam en ik ging toen slapen. Des morgens om zeven uur kwam de oerste officier, die de wacht had, mij vertellen, dat er een schoener In zicht was gekomen, welke waarschijnlijk in nood verkeerde, daar hij een twee vlaggensein had waaien. Ik het. er direct naar toe houden. Er woei een frissche bries met matige zee, met nu en dan een sneeuwbui. Toen we den schoener op korten afstand waren genaderd, verdween hij in een sneeuwbui. We stopten en nadat het weer wat was opgeklaard, waren wij den schoener gepasseerd. We bemerkten al spoedig, dat de bemanning, bestaande uit vijf koppen, het schip wilde verlaten Het voorschoenerzeii stond nog dubbel gereefd bij en nadat ik verzocht had dit eerst neer te laten, werd hieraan direct voldaan. Alles aan dek lag verward door elkaar en dik met ijs bedekt, zoodat niets te hanteeren was. Terstond bemanden wij de reddingsboot onder commando van den eersten stuurman T. Dekker met vrijwilligers den timmerman A. Kox en de matrozen J .Bartels, J. Bruurman, J. Spoelstra, F. Baas en W. Pieters. Door tactvol manóeuvreeien met de „Hofplein" werd gezorgd, dat de reddingsboot zoo weinig mogelijk last had van de zee en zoo werd de bemanning van den schoener gehaald. De menschen waren geheel verkleumd van de koude en vertelden toen zij aan boord kwamen, dat zij twee dagen te voren door een storm waren beloopen, welke 't scheepje lek had geslagen en de verblijfplaatsen onbewoonbaar had gemaakt. Vuur kon niet meer aangelegd worden, de zeilen gedeeltelijk weggeslagen en voor het overige gedeelte niet meer te hanteeren door het ijs dat er aan zat van overkomend zeewater. Zoo hadden ze twee nachten en een dag hulploos rondgedreven, overgeleverd aan de woelige zee. Daar wij nog niet z°° ver van land verwijderd waren, besloot ik de geredde bemanning te St. Johns te landen en wij stoomden terug. De geredde bemanning werd onderweg door een sleepboot overgenomen. Nauwelijks hadden wij weer koers gezet naar Europa, de wind was in kracht toegenomen en het was ruw en stormachtig, of te ongeveer zeven uur in den avond zag de eerste officier een groot vlamvuur vooruit, hetwelk telkens opflikkerde. Eerst veronderstelden we, dat het een brandend schip was, doch dichterbij gekomen zagen we dat het een noodsein was. Het was een flambouw tusschen de masten van een schoener. Het weer was ruw met vrij hooge zee en we dachten dan ook niet, dat het mogelijk was, in den donkeren nacht de menschen te kunnen redden. We hebben echter alles op alles gezet. Ik riep de dekbemanning <>P de brug en vroeg hun of ze weer in de boot wilden, teneinde de bemanning van dezen schoener te redden. Niemand aarzelde en te .talrijk zelfs. bode» de manschappen zich aan. Wederom manoeuvreerde ik met de „Hofplein" zoo rustig mogelijk, om den redders zooveel mogelijk dekking te geven. ledereen besefte dat menschenlevens gewaagd werden, om mensehenlevens te redden. In denzelfden tijd, dat de schoener voor den boeg van ons schip overging, werden de manschappen, acht in getal, aan boord genomen. Bij het aan boord komen gebeurde nog bijna een ongeluk, daar een 74-jarige schipbreukeling misgreep en bijna tusschen reddingsboot en „Hofplein" geraakte. Met vereende krachten werd de oude man aan boord geheschen. Het verhaal der schipbreukelingen verschilde niet veel met dat der vorige geredden. Koude, ontbering. onhandelbaarheid der zeilen en verder tuigage waren oorzaak van den ramp. Zoodra de geredde schipper met zijn manschappen aan boord was, begaf deze zich naar de commandobrug, om de officieren en bemanning te bedanken voor de redding. De man had geen oogenblik durven denken, dat met de hooggaande zee een boot uitgezet zou worden om een poging tot redding te wagen. Hij was vol bewondering voor de aan den dag gelegde zeemanschap van de geheele bemanning van het s.s. „Hofplein". Om wederom terug te varen was ons niet mogelijk en daarom hebben wij de geredde bemanning mee naar Rotterdam moeten nemen. De tweede reddingsboot, die werd uitgezet, stond onder leiding van den tweeden officier Tak. Meegegaan zijn de matrozen J. Eartels, J. Oosterveld, J. Buurman en W. Pieters. De kapitein vertelde tenslotte nog, dat hij na de eerste redding van den Amerlkaanschen Minister van Marine en Visscherijen een telegram van dank had ontvangen pc Hollandsche zeevaarders hebben, zich weer dapper gedragen. --- MOEILIJKE SLEEPTOCHT NAAR NIEUWEDIEP. Het Letlandsche stoomschip „Sports" is gistermorgen door de sleepbooten „Groningen" en „Vlaanderen" van het Bureau Weismuller op de.reede van Nieuwediep gebracht. Het schip is ernstig bsschardigd. De achtermast ligt over boord. De sleepboot „Vlaanderen" is weer naar IJmuiden vertrokken. Kapitein Kuiper heeft eenige gegevens verstrekt over den laatsten tocht naar de in nood verkeerepde „Sports". Het is een zeer zware 'en moeilijke tocht geweest voor de „Sports". Dinsdagmorgen-zeven uur vertrok de „Groningen" uit de haven van Nieuwediep, om het Letlandsche schip te zoeken. Men wist niet de juiste plaats waar het dreef, en de „Vlaanderen" eveneens van Bureau Weismulier, was al eenige dagen bezig om het schip te zoeken. De zee was ruw en zware buien maakten den tocht nog moeilijker dan hij reeds was. Om halfnegen kwam de. „Groningen" tin draadlooze verbinding en wist men, dat de „Sports" hulpeloos ongeveer 10 mijl van de Noorderhaaks dreef, in de richting van den wal. Hulp was dus dringend noodig. Om halftien kwam het schip in zicht en na een worsteling van nog een uur met de woeste en huizen-hooge golvenmassa's was de „Groningen" om half elf langszij. Men had reeds: na een kwartier verbinding met het schip, waarna de moeilijke sleeptocht naar Nieuwediep een aanvang nam. Draadloos had men een. contract afgeslo-. ten. De-oorzaak, dat men het schip niet kon vinden, was.hierin gelegen, dat de achtermast over boord geslagen was. Men had nu een hulp-antennetje opgebouwd, doch daarmee kon men slechts op korten afstand seinen. „Het was zeer gemeen weer", zeide kapitein Kuiper, aan de „Tel.", en wat dat zeggen wil, begrijpt men als men de sobere verhalen uit de monden van onze zeekapiteins kent. Met de „Sports" werd nu koers gezet naar het Schulpengat. Om 12.30 uur kwam. ook de „Vlaanderen" hulp verleenen en ook de kapitein van deze sleepboot was gelukkig en had na een kwartier vastgemaakt, waarna men gezamenlijk koers zette naar de haven, 't Was met 't oog op de ruwe zee wel hard noodig, dat er hulp van een tweede sleepboot bij kwam, want nog maar zeer langzaam vorderde men, zoodat het Schulpengat eerst tegen den nacht werd bereikt. Hier was de zee zoo ruw, dat de staaldraad van de Manillatros op den voorsteven van de „Sports" afknapte, doch kapitein Kuiper zag kans, om de verbinding weer spoedig te herstellen en bracht zonder verdere incidenten de „Sports" op de reede van Texel. Met het oog op de duisternis en het ruwe weer achtte hij het raadzaam, om met het binnenbrengen va*i het onbestuurbare schip te wachten, tot het dag was. De „Sports" ging dus voor anker en de sleepbooten zochten voorloopig de haven op. Men had over dezen tocht, die anders in den tijd van 2A a 3 uur volbracht wordt, dertien uur gedaan. Woensdag om halftwee voeren wij aan boord van de sleepboot „Assistent" van het Bureau Weismuller de haven uit, om het Letlandsche schip te bezoeken. Hoewel de wind niet te vergelijken was met den storm van den vorigen dag, stonden er toch nog flinke golven en de kleine sleepboot danste op èn neer, terwijl er geregeld zeeën overkwamen, zoodat wij op het dek beschutting moesten H zoeken. Spoedig waren wij in de nabijheid van de „Sports". De gevolgen van den storm waren nu goed te zien. De achtermast was geheel vernietigd, slechts één van de vier laadboomen was nog aan boord, de andere drie waren weggeslagen. De achter-deklast was gaan werken, waardoor de bakboordreeling geheel was weggeslagen, terwijl ook de reellng aan de bakboordvoorzijde was ontzet. De kapitein van de „Assistent" manoeuvreerde handig langszij van het schip, waarna wij één voor één overklauterden. Dit is nog niet gemakkelijk, vooral niet bij een zee als deze. Wij stapten naar de hut van den kapitein, waar deze ons hartelijk verwelkomde. De kapitein onderhield zich met de heeren en zoo waren wij in de gelegenheid om hét relaas van zijn avonturen te hooren, ■■■•- ■> De „Sports", vroeger een Amerikaansch schip, behoort aan de reederij Sandberg & Co. te Riga en staat onder commando van kapt. Wintenberg. Het schip heeft een bemanning van 27 koppen, onder wie twee vrouwen, en is 317 voet lans. Op weg van Finland naar Gent is het schip Zondagmorgen in den storm geraakt, terwijl Maandagmorgen om 9 uur de deklading, bestaande uit mijnstutten begon te werken en overboord ging. Draadloos is hierop toen om assistentie gevraagd. Een der staaldraden van de laadboomen heeft zich om de schroef gewonden, waardoor deze niet kon draaien. De kapitein was nogal optimistisch gestemd. Behalve de staaldraad in de schroef was er niet veel gebeurd. Hij was van oordeel, dat wanneer men de voortanks vol zou pompen en de achtertanks zou ledigen, het achterschip dan voldoende boven water zou komen om den draad te verwijderen. Het is niet zeker, of het schip hier gerepareerd zal worden. Later kwam kapitein Kuiper nog aan boord. Deze deelde mede, dat hij er van af moest zien, met het oog op dé ruwe zee, de „Sports" binnen te brengen. Hedenochtend 8 uur zou getracht worden, het schip in de haven te brengen. --- EERSTE KAMER. Rechtstoestand van ambtenaren. Gistermiddag is de Eerste Kamer bijeengekomen ter behandeling van het wetsontwerp houdende regelen betreffende den rechtstoestand van ambtenaren. Het wetsontwerp werd na eenige discussie z. h. s. aangenomen. De VOORZITTER deelde mede, dat het m zijn voornemen ligt om de Kamer weer bijeen te roepen tegen Dinsdag 17 Dei. des avonds om half negen. De vergadering werd daarop gesloten. --- STEMDWANG. Het Tweede Kamerlid, de heer Kersten, heeft aan den minister van binnenlandsche zaken en landbouw de volgende vragen gesteld : Is het den minister bekend, dat oa. de burgemeesters van Enschedé, Schoonhoven, Bergambacht, Rilland-Bath, ook na de jongste verkiezingen maatregelen hebben genomen, ten einde te geraken tot vervolging van vrouwen, die bij herhaling hadden verklaard, dat zij om des gewetens wil aan de stemming niet konden deelnemen? Is de minister bereid de noodige stappen te doen, opdat maatregelen tot vervolging als bovenbedoeld niet meer herhaald worden? --- LANDKOLONIE LEGER DES HEILS. Gisteren is het nieuwe gebouw van de Landkolonie „Groot Batelaar" bij Lunteren van het Leger des Heils in tegenwoordigheid van vele autoriteiten heropend. Het gebouw, dat het in Maart afgebrand» vervangt, is een model stal voor 70 stuks vee. Het werd gebouwd naar plannen van de Ned. Heide Maatschappij. pc Commandant van net Leger des Stem in Nederland, de heer B. Vlas, hield de openingsrede. Namens de regeering voerde de heer S. L. Veenstra, inspecteur van de reclasseering, het woord. De burgemeesters van Ede en van Barneveld deden mede van hun belangstelling blijken. Ook de voorzitter der Ned. Heide Maatschappij, baron van Nagell en de Directeur dier maatschappij, de heer Van Lonkhuyzen, waren aanwezig. --- DE TWEEDE HAAGSCHE CONFERENTIE. De „Excelsior" schrijft over de a.s. tweede Haagsche conferentie, dat deze in tegenstelling met de eerste conferentie, waar een gebrekkige voorbereiding aanleiding heeft gegeven tot onaangename verrassingen, goed voorbereid is. De hervatte gedachtenwisseling tusschen Parijs, Londen, Rome, Brussel en Berlijn heeft wellicht niet alle moeilijkheden uit den weg geruimd, doch is toch een voldoende voorbereiding geweest. Men neemt aan, dat de conferentie niet langer dan 10 dagen zal- duren, zoodat de vertegenwoordigers op de conferentie nog vroeg genoeg gereed zullen zijn om de laatste voorbereidingen te treffen voor de aansluitende vtootconferentie te Londen. Het zelfde blad verneemt, dat het waarschijnlijk is, dat Tardieu de Fransche delegatie naar de Haagsche Conferentie zal vergezellen, waar hij ook Mac Donald zal ontmoeten. Het blad voegt er aan toe, dat het bericht, als zou Snowden het amendement op het statuut van de Internationale Bank steunen, uit de lucht gegrepen is. --- WEER EEN MOTIE TEGEN DE REGEERING IN HET HOOGER HUIS AANGENOMEN. In het Engelsche Hoogerhuis Is gisteren weer een conservatieve motie met 46 tegen 13 stemmen aangenomen, waarin spijt wordt uitgedrukt over de politiek der regeering jegens Egypte, die onmiddellijk geleid heeft tot het ontslag van den kundigen hoogecommissaris, Lord Lloyd, en die zou kunnen leiden tot veronachtzaming van de eerste belangen van het rijk, n.l. de verbindingen van Engeland door het Suezkanaal met Indië en het Verre Oosten. Lord Parmoor verdedigde de regeeringspolitiek als eene van vertrouwen en goeden wil, maar niettemin werd Lord Salisbury's motie aangenomen. --- DE SCHEURING IN DE DUITSCH-NATIONALE PARTIJ. De leden van den Duitschen Rijksdag, die ontslag hebben genomen als lid van de fractie der Duitsch nationale partij en daarop de Duitsch nationale Arbeidsgemeenschap hebben gevormd, hebben thans hun eerste constitueerende vergadering gehouden. In deze zitting werden de politieke vraagstukken van den dag besproken. Een voorzitter werd nog niet gekozen, maar de keus zal vermoedelijk wel op den afgevaardigde Treviranus vallen. --- WIJZIGING IN SPANJE's REGIEM. 'De Spaansche bladen hebben gisteren, nadat de buitenlandsche pers dit reeds eenige dagen 'geleden had gedaan, een verandering van de politiek van Primo de Rivera aangefeonögd. Een verklaring van ö«. regeering hieromtrent is echter nog niet gepubliceerd. Het is intusschen reeds bekend, dat eerst verkiezingen voor de gemeenteraden (Febr.), vervolgens voor de provinciale raden (April) en tenslotte voor he,t parlement zullen worden gehouden (Juni). Voor deze laatste verkiezing zou evenredige vertegenwoordiging worden ingevoerd. Ook zal aan de vrouwen het reeds door een koninklijk decreet aangekondigde kiesrecht worden verleend. Hiermede wordt voldaan aan een eisch van aa geestelijkheid, die haar positie door het vrouwenkiesrecht aanmerkelijk hoopt te versterken. Het Congres en de Senaat zouden dan worden bijeengeroepen op 13 September 1930, den datum van den 7en verjaardag van den staatsgreep. Gemeld wordt dat de censuur op de pers, voor zoover het de buitenlandsche correspondenten betreft, is opgeheven. Aan alle gouverneurs ia de provincies is order gegeven geen censsrar meer uit te oefenen op telegrammen, door buitenlandsche correspondenten aan hun blad verzonden. Voor de Spaansche pers blijft de censuur bestaan. --- DE BEGEERING VAN VICTORIA VERSLAGEN. De regeering van den Australischen bondsstaat Victoria heeft gisteren in het parlement te Melbourne een nederlaag geleden met 36 tegen 28 stemmen over een motie van vertrouwen. IDe regeering is afgetreden en een arbeidersregeering onder Hogan zal zich thans aan de Kamer voorstellen. --- BEGRAFENIS MR.DR.J.J. SMIT. Gisteren werd te Utrecht op de tweede algemeene begraafplaats ter aarde besteld het stoffelijk overschot van Mr. Dr. J. J. Smit, In leven referendaris ter Provinciale Griffie van Utrecht. Tegenwoordig waren Dr. H. Th. s* Jacob, commissaris der Koningin in de provincie Utrecht, leden van Ged. Staten, de griffier der Staten Jhr. Dr. O G. O Quarles van Ufford, leden van Prov. Staten, verschillende ambtenaren der Prov. Griffie en van den |?rov. Waterstaat, burgemeesters uit de omgeving en tal van belangstellenden uit vereenigingen, waarin de overledene zitting had of van zijn interesse deed blijken. Toen de met tal van bloemstukken gesierde kist in het koepelgebouw was binnengedragen, trad de Commissaris der Kórtihgin, Dr. s'Jacob naar voren en bracht een' laatsten groet aan dezen overledene, in wien men, zoo zeide hij, een zeer gewaardeerd ambtenaar verliest. Zijn groote kennis en werkkracht stelde hij plichtgetrouw in dienst der provincie. Spr. schetste pr. Smit als een levenslustig, sympathiek man met wien het aangenaam was te verkeeren. Jhr. Mr. Schorer sprak dan namens de leden der Staten en de oudleden der Gedeputeerde Staten, zich den ontslapene herinnerend als een ambtenaar, die de leden mét zijn groote zakenkennis altijd welwillend terzijde stond. Rond dezen ambtenaar heerschte steeds een zonnige atmosfeer, getuigen van vriendelijkheid. Jhr. Quarles van Ufford, de griffier, verzekerde van droefheid vervuld te zijn. Niet alleen een ambtelijk verlies werd hier geleden. Spr. wilde den ontslapene persoonlijK dank brengen voor de wijze waarop deze spr. een samenwerking met dezen ontslapen referendaris had mogelijk gemaakt. Ir. Mussert sprak namens het personeel van den Prov. Waterstaat, de heer Kroon namens het personeel ter Prov. Griffie, dr. Pekelharing namens een groote schare vrienden, de heer Carstens namens de Ver. tot bescherming van zuigelingen. Allen getuigden van het groote verlies en releveerden de oprechtheid, de ijver en plichtsbetrachting van den overledene, die geliefd was om zijn levenslust en innige vroomheid. Tenslotte sprak nog Ds. W. J. Wegerif, predikant bij de Rem. Geref. Gemeente, die o.m. zeide : De overledene was een overtuigd en toch ook een zoekend mensch, zijn geloof was zijn kracht. Gods naam, aldus spr., worde geschreven over den naam van Dr. J. J. Smit, zijn geloof in de Eeuwigheid zal zijn een kracht voor zijn vrouw en zijn twee jonge dochtertjes, die aan hun vader ontzaglijk veel hebben gehad. Dan werd grafwaarts geschreden, waar Ds. Wegerif nog het „Onze Vader" bad, waarna de heer W. Smit te Apeldoorn, broeder van den overledene, namens de familie dankte voor de deelneming. ---