BURGERLIJKE STAND BAFLO, maand Juli. Geboren: Klaas, z. v. H. Tillema en P. Kruizinga; Jannie Geertje d. v A. J. Fokkens en J. Kloosterman; Abraham, z. v. J .Afiman en J. Hartzeima; Marten, z. v. A. Stovenga en G. Sikkema; Grietje, d. v K. Wolters en T. Mulder, WiUemtje, d. v. A. Hoexum en A. Moltmaker; Hielko, z. v. P. Schipper en Z Natoer Getrouwd: B. Vogel 32 j. en M. Tomforock 23 j.; M. Wieringa 52 j. en T. Dljkinga 33 t • n. Danhof 27 j. en D. Fongers 27 j Overleden: J Venhuizen 90 j. wedn. v. M Smit; R. Hulst 57 J. ra v. H. Vos. --- MOEILIJKHEDEN BIJ WERKVERSCHAFFING Minister wil onwillige Deventer arbeiders niet meer steunen Gelijk bekend, bestaan er sedert eenigen tijd moeilijkheden in de gemeente Deventer ten aanzien van de werkverschaffing. Een aantal werkloozen wenseht den arbeid bij de Rijkswerk verschaf f ing bij het Twenthe— Rijnkanaal niet te verrichten. Aanvankelijk was een deel van de hierbedoelde arbeiders, die het werk hadden neergelegd, van tewerkstelling uitgesloten en werd aan hen wekelijks een bedrag uitgekeerd overeenkomende met ongeveer 70 pet. van hetgeen de betrokkenen zouden ontvangen hebben, zoo zij in de steunregeling waren opgenomen. In verband met de voortdurende weigering van de betrokken arbeiders om te gaan werken, -heeft de Minister van Sociale Zaken op 14 Augustus aan het gemeentebestuur van Deventer geseind, dat, waar „Maatschappelijk Hulpbetoon" bereid was gevonden voortaan geen steun meer te verleenen aan de hier bedoelde arbeiders, voor allen, die individueel schriftelijk verklaarden op de bestaande arbeidsvoorwaarden den arbeid bij de werkverschaffing te willen hervatten, deze op 23 Augustus weer werd opengesteld. Aangezi enop 23 Augustus geen der betrokken arbeiders, op één enkele uitzondering na, de hiervoren aangegeven schriftelijke verklaring had geteekend en den arbeid niet had hervat, heeft het college van Burgemeester en Wethouders van Deventer een nadere bespreking met den Minister van Sociale Zaken omtrent de gerezen moeilijkheden gevoerd. De minister, aldus wordt van officlëele zijde medegedeeld, heeft aan B. en W. verklaard, dat herhaalde onderzoekingen hem de overtuiging hebben gegeven, dat de arbeidsvoorwaarden, ook bij deze rijkswerkverschaffing redelijk zijn bepaald en alleszins behoorlijk worden toegepast. De Minister was dan ook niet bereid, op eenigerlei wijze de bestaande arbeidsvoorwaarden te wijzigen en achtte verder geen termen aanwezig, eenige concessie te doen. De mogelijkheid om na het teekenen van de schriftelijke verklaring weer bij deze rijkswerkverschaffing aan den arbeid te gaan, blijft evenwel open, zoodat, waar er dus voor de werkloozen gelegenheid tot werken bestaat, zij onder geen beding van de overheid steun in welken vorm ook zullen ontvangen. Slechts wanneer men op de bestaande arbeidsvoorwaarden aan het werk gaat, zal weer hulp van overheidswege kunnen worden verleend. -<£<#> --- DE RIJWIELACHTERLICHTEN MET REFLECTOR Hoe zal het met de keuring gaan? Zooals reeds bekend is, zullen ingevolge art. 59, lste lid b. van het Motor- en Rijwielreglement van 1 Januari 1938 af alle rijwielen aan de achterzijde moeten zijn voorzien van een lantaarn (achterlicht met reflector) welke lantaarn achterwaarts duidelijk zichtbaar voor het achteropkomend verkeer een rood licht uitstraalt. De eischen waaraan deze lantaarn moet voldoen zijn door den Minister van Waterstaat vastgesteld. Ook is in deze ministerieele beschikking bepaald, dat de Minister alle lantaarns goedkeurt, welke zijn gekeurd door de Kema, de N.V. tot Keuring van Eleotrotechnische materialen te Arnhem. Daar in kringen van belanghebbenden de vraag wordt gesteld hoe het met die keuring nu precies zal gaan heeft de N. R. Crt. zich dezer dagen gewend tot de Kema met verzoek haar daaromtrent een en ander mee te deelen. Ir. De Zoete, een van de ingenieurs, die speciaal met deze zaak belast is, was zoo welwillend het blad verschillende inlichtingen te verstrekken. Bij dit onderhoud bleek al dadelijk dat het publiek betrekkelijk weinig met de ministerieele voorschriften te maken heeft en zich in ieder geval over de keuring der lantaarn weinig bezorgd behoeft te maken. Men heeft slechts toe te zien, dat men een lantaarn koopt, waarop is aangebracht het woord „Rijkskeur", het bewijs dat de lantaarn aan de ministerieele voorschriften voldoet, dat het lampje wordt gemonteerd op het witte gedeelte van het achterspatscherm en niet hooger dan 60 c.M. boven het wegdek. Bovendien, en dit spreekt feitelijk van zelf, heeft men steeds te zorgen, dat het achterlicht evenzeer als het voorlicht steeds in behoorlijke conditie is. Vooral wanneer de achterlichten speciaal zijn voorgeschreven zal iedere wielrijder, die zich des avonds op de groote wegen bevindt met een rijwiel, waarvan het achterlicht defect is, in levensgevaar verkeeren, daar iedere automobilist die nu nog wel rekening houdt met rijwielen, die een slechten reflector hebben, of die bij slecht weer dik onder de modder zittende, niet te zien is, na 1 Jan. a.s. mag aannemen, dat hij ieder rijwiel — evenzeer als nu reeds het geval is met motorrijwielen en -rijtuigen — moet kunnen zien. Voor zoover den fabrikant en den importeur betreft is de zaak ook betrekkelijk eenvoudig. leder die achterlampen met reflectors in den handel wil brengen, moet zorgen dat zijn product voorzien kan worden van het woord „rijkskeur". Om dit te bereiken zendt hij van zijn product 5 monsters aan de Kema, d.w.z. 5 geheel gelijke lantaarns. Deze 5 monsters worden door de Kema gekeurd, aoowel wat betreft het materiaal, als wat betreft het lichtuitstralend en lichtreflecteerend vermogen. Omtrent het onderzoek van dit type lamp, brengt de Kema verslag uit aan den Minister van Waterstaat. De Minister bepaalt dan aan de hand van het ontvangen rapport van de Kema of het type lamp mag worden voorzien van het woord „Rijkskeur". Indien de Minister daartoe besluit kan de fabrikant dit type aanmaken en in den handel brengen en is de kooper verzekerd dat zijn lamp aan de voorschriften voldoet. Men aorge er dus voor alleen lampen te koopen, die voorzien zijn van het woord „Rijkskeur". --- UIT DEN GRONINGER GEMEENTERAAD De capitulanten-verordening B. en W. willen den proeftijd niet missen. Voordracht van Burg. en Weth. tot vaststelling van verordeningen tot wijziging van het Ambtenarenreglement en het Werklledenreglement. In hun voordracht van 4 Februari 1937, strekkende tot vaststelling der „Capitulantenverordening" voor de gemeente Groningen 1937, hebben B. en W. medegedeeld, dat de in gemeentedienst te benoemen capitulanten — overeenkomstig de bedoeling der Regeering — dadelijk in pensioengerechtigd dienstverband moeten worden aangesteld en dat in verband daarmede vermoedelijk de verschillende verordeningen betreffende den rechtstoestand van de ambtenaren en werklieden zouden moeten worden aangevuld. B. en W. zegden daarbij toe, omtrent deze aangelegenheid overleg te zullen plegen met de betrokken regeerlngsinstanties. Dit overleg heeft inmiddels plaats gevonden. Gebleken is, dat het noodig zal zijn, zoowel het Ambtenarenreglement, als het Werkliedenreglement op dit stuk aan te vullen. Teneinde te bereiken dat de capitulant, die in het gemeentelijk dienstverband wordt opgenomen, direct overgaat van den eenen pensioengerechtigden dienst in den anderen, zou — met toepassing van het bepaalde in art. 7 van het Ambtenarenreglement, resp. art. 5, laatste lid, van het Werkliedenreglement — de capitulant onmiddellijk door het College in vasten dienst kunnen worden aangesteld. Het komt B. en W. echter minder gewenscht voor, deze gedragslijn zonder meer te volgen. Alsdan zou toch voor de gemeente niet de gelegenheid openstaan, om — gelijk overigens bij de aanstelling van nieuw personeel gebruikelijk is — door een aanvankelijke benoeming voor den duur van een of meer proefjaren de geschiktheid van den benoemde voor de door hem te vervullen functie nader in de praktijk te toetsen. Bij aanstelling van nieuw personeel wordt deze proeftijd thans verkregen, door den betrokkene aanvankelijk in tijdelijken dienst te benoemen. De mogelijkheid tot aanstelling van een capitulant in pensioengerechtigd dienstverband met een proeftijd kan worden geopend, door in de betreffende reglementen een bepaling op te nemen — welke ook reeds geldt voor nieuw aan te stellen politie-personeel —, waarin wordt vastgelegd, dat capitulanten steeds direct in vasten dienst, doch met een proeftijd van maximaal 2 jaren, respectievelijk 52 weken zullen worden benoemd. De Minister van Binnenlandsche Zaken heeft bericht, dat hij zich met de opneming van een dergelijke bepaling kan vereenigen. Ook van de zijde der betrokken Commissies voor het Georganiseerde Overleg bestaan hiertegen geen bedenkingen. B. en W. stellen wijziging van de verordening voor. --- HET VERBOD OM ZONDER MINISTERIEELE TOESTEMMING SLAGERIJEN TE VESTIGEN Nadere bijzonderheden over het sperverbod Men schrijft ons van bevoegde zijde Het is wellicht van belang de kwestie van Vestigingsverbod voor slagerijen, zoo juist door den Minister van Economische Zaken uitgevaardigd, wat nader te bezien. Dit z.g. sperverbod is ingesteld op grond van de vestigingswet-kleinbedrijf, welke wet de mogelijkheid kent van het voor een termijn van zes maanden — eenmaal met eenzelfde periode te verlengen — uitvaardigen van een vestigingsverbod, hangende het verleenen van de eigenlijke vestigingseischen n.l. eischen van vakbekwaamheid, handelskennis en credietwaardigiheid, waaraan nieuwe ondernemers hebben te voldoen en waardoor het peil van den middenstand belangrijk zal worden verhoogd, terwijl tevens mag worden verwacht, dat het beruchte „teveel aan winkels" erdoor zal worden beperkt. De slagersbranohe Is de eerste, welke van de mogelijkneden van de bovengenoemde wet profiteert. Reeds sedert 1926 bestaat in Utrecht de slagersvakschool, slechts zal deze gelegenheid tot opleiding onder de werking der vestigingswet nog moeten worden uitgebreid met de z.g. werkplaatsopleiding. Ook in het slagersbedrijf heersöht een groote overbezetting en het viel te vreezen, dat, zoodra de toestand in het slagersbedrijf weer wat beter werd — het thans voor de helft Intrekken van de crisisheffing zal daartoe zeker bijdragen — en bekend werd, dat het bedrijf vestigingseischen had aangevraagd, nog snel een aantal zaken zou worden toegevoegd aan het reeds bestaande, kennelijk te groote aantal, teneinde nog voor het instellen van vestigingseischen aan de werking daarvan te onbkomen. Teneinde dit te beletten kon de minister van Economische Zaken den reeds hierboven genoemden spertijd instellen, hetgeen dus thans gebeurd is. Het groote voordeel hiervan Is, dat nu zonder kans op verdere overbezetting de vaststelling van de eigenlijke vestigingseischen kan geschieden. De besprekingen hierover behoeven dus niet overhaast te worden. Aan bovenstaande mededeeling van de zijde van het Bureau van de Centrale voor vieesoh en veehandel, voegt de commissie van overleg der drie Nederlandsche Middenstandsbonden het navolgende toe: Het is gebleken, dat in kringen van belanghebbenden een niet geheel juist begrip bestaat omtrent de practische beteekenis van de getroffen spertijdregeling. Vooreerst zij vastgesteld, dat de maatregel betrekking heeft on de slagerij en derhalve niet op den handel in vleescttwaren Het Is nu met Ingang van 19 Augustus verboden om een slagerij te vestigen. On deihet vestieen van een slagerij valt niet alleen het openen van sreheel nieuwe zaken: ook tal van andere wijzigingen zijn daaronder begrepen. Met vestiging is gelijkgesteld uitbreiding van bestaande slagerijen met een nieuw filiaal, alsmede uitbreiding van bestaande zaken in een andere bedrijfstak met een afdeeling slagerij. Zonder toestemming van den minister van Economische Zaken zal het thans niet meer mogelijk zijn om filialen of slagerij-afdeelingen te openen. Met vestiging wordt tevens gelijkgesteld wijziging in den ondernemingsvorm, b.v. omzetting van een persoonlijke zaak in een naamlooze vennootschap. Ook dit zal niet meer mogelijk zijn zonder toestemming van den minister. Voor bestaande filialen is het thans verboden den beheerder van het filiaal door een ander te vervangen, tenzij met toestemming van den minister. Tenslotte Is de belangrijkste verbodsbepaling, welke in dezen spertijd is gelegen, dat ook opvolging in bestaande zaken niet meer mogelijk is zonder toestemming van den minister. Verkoop van een bestaande slagerij, opvolging van 'n vader door zijn zoon en dergelijke zijn dus, zoolang de spertijd duurt, niet meer toegelaten, indien daartoe geen toestemming van den Minister van Economische Zaken is verkregen. Men houde goed voor oogen, dat onder het vestigen van een zaak, behalve het bovengenoemde, ook wordt verstaan het heropenen van een zaak, welke op 19 Augustus 1937 niet meer werd uitgeoefend. Slagerijen, welke in den Jongsten tijd door de bedrijfsmoeilijkheden hebben gesloten, zullen dus thans, nu de lucht voor hen een weinig-opgeklaard Is, niet zonder meer hun winkels mogen heropenen. Ook zij hebben daartoe noodig de toestemming van den Minister van Economische Zaken. Het zal geen betoog behoeven, dat de toestemmingen, welke eventueel door den Minister van Economische Zaken kunnen worden verleend, vooraf ten departemente ernstig zullen worden bezien. Wanneer men derhalve meent een dergelijke toestemming te moeten aanvragen, dan zal men goed dóen de aanvrage van een zeer uitgebreide motiveering te voorzien en daarin op te nemen alles wat tot toelichting van de aanvrage kan dienen. Zijn er officleele stukken, als huur- of koopovereenkomsten, welke hierbij kunnen worden overgelegd, dan voege men deze onmiddellijk bij de aanvrage. Volledigheidshalve merkt de commissie van overleg nog op, dat geen moeilijkheden in den weg worden gelegd bij opvolging door de weduwe of minderjarige kinderen In geval van overlijden van een slager, of bij afwikkeling van zaken door den curator in geval van faillissement of surseance. --- De verordening voor de politie. Bij deze voordracht sluit aan een voordracht nopens wijziging van de verordening betreffende de politie. De Minister van Binnenlandsche Zaken heeft de gemeentebesturen doen weten, dat de Regeering het wenschelijk acht, dat bij benoeming van een capitulant tot agent van politie niet zullen meetellen de dienstjaren, welke de capitulant bij het Rijk heeft doorgebracht, en dat mitsdien de aanstelling van capitulanten in deze functie steeds zal moeten geschieden op de minimum-wedde. In verband hiermede stelt de Minister voornoemd er prijs op, dat de gemeentelijke verordening voor den rechtstoestand van het gemeentelijk politiepersoneel wordt aangevuld met een desbetreffende bepaling. Ook hier stellen B. en W. de proef voor. De agent van politie 2e klasse, welke functie o.m. bestemd is door capitulanten te worden vervuld wordt aangesteld met een proeftijd, gefixeerd op f 26.05 per week. Hieruit volgt dus, dat het in deze gemeente praktisch wel nimmer zal voorkomen, dat een capitulant in aanmerking komt voor een benoeming tot agent van politie 2e klasse onder toekenning van een hoogere wedde, dan het evembedoelde fixum. --- De verhuizing van de bureaux van Groote Markt naar Agricolastraat. Voordracht van Burg. en Weth. tot wijziging der verordening houdende een regeling betreffende de werkzaamheden der verschillende ambtenaren van den Burgerlijken Stand. Deze voordracht betreft het veranderen van den naam Groote Markt, hoek Kreupelstraatje, in Agricolastraat in verband met de voorgenomen verplaatsing van de bureaux Bevolking, Burgerlijke Stand en Militaire Zaken. --- DE DRAMATURG door TRUIDA KRAMER Hij noemde zich een dramaturg en een miskend genie, omdat hij zich onledig hield met het schrijven van tooneelstukken, die hij regelmatig aan de directies van diverse theater-ondernemingen ter beoordeeling toezond, welke vervolgens denzelfden regelmaat betrachtten om deze af te wijzen en terug te zenden. Bleef één van zijn stukken soms wat; langer dan gewoonlijk weg, zoodat een sprankje hoop in zijn hart begon te gloeien, en hij tenslotte met een beschroomd briefje ~zich veroorloofde de directie beleefd aan zijn inzending te herinneren", dan had dit onveranderlijk tengevolge, dat het bewuste manuscript hem per keerende post alsnog werd geretourneerd, waarbij het zelfs een keer was voorgekomen, dat hij in een bijgevoegd schrijven werd gefeliciteerd met het feit, dat men het stuk te elfder ure nog juist uit de papiermand had kunnen opvisschen, om het hem wederom ter hand te stellen. De dramaturg liet zich door dergelijke hatelijke opmerkingen niet ontmoedigen; hij las verschillende passages in het afgekeurde werk nog eens met ongeveinsde bewondering over. legde het meesterwerk op een stapel voorgangers, die reeds hetzelfde lot hadden ondergaan en zette de intrige voor een nieuwe chef d'oeuvre met ongeschokt vertrouwen in elkaar, want dat hij talent had, dat kon niemand hem uit het hoofd praten. Hij had weinig moeite om zijn liefste, een jong actricetje met een aardig, vriendelijk snuitje, lange, slanke beenen en fijne enkeltjes, deze overtuiging te doen deelen; Lily had inderdaad een heel hoogen dunk van zijn capaciteiten, enkel en alleen gegrond op het feit. dat hij een aantrekkelijk gezicht, aardige oogen en een mooien slag in zijn haar had. In zijn manuscripten had ze overigens nog nooit een oog geslagen, hetgeen misschien niet kan nalaten eenige verwondering te wekken, want jonge talenten zijn over het algemeen niet gewoon hun licht onder een korenmaat te laten schijnen en staan integendeel meestal direct klaar om anderen te laten mede genieten van hun producten, en Arthur vormde geen uitzondering op dezen regel. Zoo vaak hij dan ook met zijn aangebedene had afgesproken den avond bij haar te zullen doorbrengen, had hij een van zijn werken onder zijn arm meegenomen om het haar voor te lezen, doch Lily verijdelde steeds dit voornemen, doordat ze er een heel slechte gewoonte op nahield, die meer vrouwen eigen is: ze zag namelijk doodeenvoudig nooit kans om op tijd klaar te zijn. Als hij op het overeengekomen uur arriveerde, was Arthur er dan ook al aan gewoon geraakt om door de zuur-uitziende hospita te worden ontvangen, die hem Lily's zitkamer binnenloodste met de verzekering, dat de juffrouw over een oogenblik bij hem zou komen: ze was nog aan haar toilet bezig. — Over een oogenblik is een zeer rekbaar begrip; bij Lily varieerde het meestal tusschen een kwartier en een half uur. Was Zv. eindelijk gekomen, dan keken twee groote, goudbruine oogen den jongeman schuldbewust aan. Hij was toch niet boos? Arthur sprong overeind, lachte haar' toe en schudde het hoofd; als hij zien al ontstemd had gevoeld, dan verdween deze geestesgesteldheid als sneeuw voor de zon in de tegenwoordigheid van dit verrukkelijke vizoen. Gerustgesteld liet ze zich dan op de zijleuning van zijn fauteuil neer dan heerschte er een oogenblik stilte. Vervolgens moest hij haar onberispelijk gekapt hoofdje bewonderen, of haar nieuwe schoentjes, of de jurk, die de naaister net had afgeleverd Daarna brak voor haar het oogenblik aan om zich aan haar plichten als gastvrouw te wijden en zette ze de electrische ketel aan om theewater te koken. Op een stoel lag een bos rozen, door Arthur voor haar medegebracht of wel het resultaat van een buitensporigheid, waaraan zijzelve zich had schuldig gemaakt — Arme dingen, zei Lily — die moet ik toch eerst verzorgen! Ze legde de bloemen op een uitgespreide krant op de tafel, haalde een schaar te voorschijn en deed een paar oude handschoenen aan; vervolgens kortte ze de stelen in en werden de rozen van haar doornen en van het overtollig groen ontdaan. Terwijl zij ze in een vaas boordevol water schikte. ' begon de ketel te zingen. Arthur deed, wat blijkbaar van hem werd verwacht: hij stond op en zette de ketel af Achter Lily staande drukte hij voorzichtig een kus op haar glanzende, zijige haar en legde zijn handen om haar gezichtje heen. Het meisje keek naar hem op en glimlachte, doch liet zich niet van haar taak afleiden, totdat het gewenschte effect was bereikt. Dan kwam ze een minuut naast Arthur op den divan zitten, hield haar hoofdir schuin en zei: — Beeldig, vind je ook niet? Zij keek naar de blo-amen. er Arthur keek naar haar en beaamde haar woorden met overtuiging. Vervolgens wipte ze weer overeind om het theewater te ververschen: Arthur's suggestie dat ze hetzelfde toch wel weer even aan de 'kook kon brengen, negeerde ze ten eenenmale: ~ . ~ , — Ik zou er niet over denken om thee te zetten met water, dat twee keer gekookt heeft! ~ . Ze verdween in haar slaapkamer, vulde de ketel opnieuw en vervolgens werd volgens alle regelen der kunst thee gezet De tijd was inmiddels opgeschoten, als Lily eindelijk weer haar plaats naast Arthur innam. Zijn arm gleed om haar schouders — het manuscript, dat tusschen hen in lag. gleed op den vloer Ze waren jong en verliefd en smeedden ernstige plannen; ze wilden graag zoo gauw mogelijk trouwen, maar waarop? Artbur begon vanzelfsprekend over zijn manuscript en Lily zuchtte: — Misschien! o, als het eens waar was, dat er een stuk van je werd opgevoerd ... Ze legde haar zachte wang tegen de zijne; een blonde, geparfumeerde lok haar slierde over zijn neus De avond was om eer ze het wisten; in de hal sloeg een klok elf uur.... — O, zei Lily berouwvol, nu hebben we weer je stuk niet gelezen en daar slaat het elf uur! — Wellicht, stelde Arthur met eenigen schroom voor. heb je morgen een oogenblikje — dan laat ik het manuscript hier! Lily schudde haar blonde hoofdje. — Nee, dat gaat niet; morgen moet i* repeteeren, zei ze — en dan toch — i* zou het heerlijk vinden, als jij het me zetf voorlas Ze hielp hem in zijn jas, en na een laatsten, teederen kus. stond Arthur tegelijkertijd verrukt en een beetje teleurgesteld buiten op de stoep voor het huis, met zijn manuscript onder zijn arm geklemd, de nachtwind in zijn haren en de wijde sterrenhemel boven zijn hoofd Het nieuwe werk, waaraan hij bezig was, naderde inmiddels zijn voltooiing en & hadden afgesproken, dat Lily hiervan in ieder geval kennis zou nemen, voordat nÜ er zijn geluk mede beproefde. Arthur's hart popelde, toen hij het vertrek binnentrad, waar Lily niet alleen reeds geheel gereed op hem zat te wachten, doch tevens verklaarde, dat ze onder geen beding naast hem op den divan zou plaats nemen, omdat ze maar al te goed wis*, dat er dan toch niet veel van zou komen om zijn stuk te lezen. Ze wees hem een fauteuil tegenover de hare aan. die heel voordeelig onder de schemerlamp was geplaatst en zette zich met een ernstig gezichtje tot luisteren. Zenuwachtig en eerst wat haperend begon de jongeman het drama voor te dragen; langzamerhand echter kwam hij er geheel in en vergat tenslotte volkomen de tegen-, woordigheid van het meisje, dat tegenover hem zat, totdat een gesmoord geluid, hetwelk uit de fauteuil kwam, hem tot de werkelijkheid terugriep. lily had haar gelaat in haar beide handen verborgen; haar schouders schokten en haar borst ging onstuimig op en neer..-- Arthur liet zijn manuscript in den steek; wierp zich op zijn knieën naast haar op het tapijt, zonder aan de vouw in zijn pantalon te denken, en sloeg liefkoozend zün armen om haar heen. — Toe, lieveling, smeekte hij, huil niet zoo — als ik geweten had, dat mijn drama Je zoo hevig zou aangrijpen, dan had ik er nooit in toegestemd om het je voor te lezen Zijn kalmeerend bedoelde woorden misten echter blijkbaar volkomen hun uitwerking op het meisje, want ze begon nog krampachtiger te snikken, en toen hij met zacht geweld haar handen van haar gezicht wegtrok, kon ze zich niet langer bedwingen -J en schaterde het uit Ze lachte, totdat ze niet meer kon, zoodat de tranen over haar wangen rolden, doch eindelijk kwam ze tot bedaren en green den jongen man. die haar beleedigd en ook eenigszins beteuterd zat aan te staren, bh' de hand. — Wees asjeblieft niet boos op me Art! ik kon er niets aan doen — ik moest lachen. of ik wilde of niet Ik weet, dat je het stuk ernstig bedoelde, lieveling, maar Je hebt er geen flauw idee van, welk een onweerstaanbaar komischen indruk of he»1 op den toehoorder maakt.... Heusch, Se' loof me, als je me wilt laten begaan, dan maak ik me sterk, dat ik van onzen directeur gedaan krijg, dat hij het opvoert -** en dan ben ik er zeker van, dat het een reuze-succes wordt! Lily had al haar overredingskracht dig om zijn toestemming af te dwingenmeer nog dan haar woorden echter droes haar gezichtje, nog rood van het ingehouden lachen, er toe bij om hem over te hale?p Met een zucht gaarde Arthur de verspreide vellen papier bij elkaar en legde ze in h 3* handen. — Doe ermee, wat je wilt, zei hij berustend en hoopte in stilte, dat de uitkomsIhaar in het ongelijk zou stellen. En indf*'daad was het geen gemakkelijke taak. °J Lily op zich had genomen. Zoodra de directeur Arthur's naam hoorde noemen, sta* hij afwerend de handen uit, doch tenslotte liet hij zich bewegen om de eerste acte aan te hooren .. k — Het was een succes, vertelde Lily — 'T had nog geen twintig bladzijden voorgelezenof hij hield zich de zijden vast van b|* lachen en rukte me het manuscript uit fle handen om het zelf verder door te zien.--; Je zult zien. dat stuk Is een fortuin waar» en maakt je met één slag vermaard, jubelde ze. Maar wat scheelt er aan malle j°n' gen — wat kijk je me vreemd aan? Be" je nu niet blij, dat we kunnen gaan trouwen, wanneer we maar willen? ~ De jongeman wierp haar een eigenaardi gen blik toe; was het mogelijk, dat ze nie doorgrondde, wat er in hem omging — "Jr arm en berooid hij zich plotseling gevoel"*; van al zijn illussies beroofd? Begreep "f dan niet. hoe de gedachte hem dat volle zalen zouden zitten schateren va» het lachen om dit stuk dat hij met %W hartebloed had geschreven, dat hem tranen had afgeperst, terwijl het drarnaj zooals hij het zag, zich voltrok lf.e ter zou hij misschien leeren. de kwest' uit een zakelijk oogpunt te beschouwen *, er zich bij neerleggen, dat ziln stuk den rang van een klucht was afgedaald voor het oogenblik echter schrijnde w ziel.... . Verwonderd over zijn stilzwijgen herhaa» de Lily haar vraag en de jongen kni* heftig. . — Natuurlijk ben ik blij, zei hij — dOl blij zelfs en overgelukkig.... ~n Toen sloeg zijn stem over: hij legde w hoofd op zijn armen en barstte in trane los (Nadruk verboden.) De Verteller ---