BURGERLIJKE STAND DIE VER, 1 t.m. 15 December. Geboren: Hilüechien d v A. Otten en J Vredeveld; Aatje d v T. Benthem en R. Mones; Harm en Roelof z v H. Moes en M. Wever; Albert z v H. Ekkels en A Zwiers; Pieter z v A. P. Schuil en G. Mulder. --- De boerenvereeniging in Joego- Slavië In Zagreb werd het lustrum gevierd 't Is alles geen goud wat er blinkt; ook niet op 't gebied van „populair zijn". Ik ben tenminste een illusie armer geworden, sinds ik in Piskorevci als een beroemdheid werd gevierd, want nu weet ik dat ook populariteit dan mag schitteren, maar toch geen goud is, doch integendeel alleen een vermoeiend en beschamend bezit. Dat laatste in ieder geval voor mij daar in dat Kroatische dorp, omdat ik niets roemwaardigs had gepresteerd en als er dan zooveel mepschen naar me kwamen kijken, bekroop me 't schuldige gevoel, dat ik ze wat beetnam, 't Speet me bijna, dat ik geen baard had of niet kon jodelen of zooiets, om ze daarmee te. kunnen vermaken. Nee, ik voelde me heelemaal geen ster, tenzij dan ... .een staartster, vanwege de eeuwige staart nieuwsgierigen, die trouw overal achter me aan kwispelde, waar ik me ook in 't dorp vertoonde. De staartster Waarschijnlijk stelde ik echter de menschen toch niet teleur. Ze vonden me zóó als ik was en deed al hoogst bijzonder en ze genoten bepaald, als Seka steeds weer geanimeerd m'n koffer uitpakte: „zie, dit is een tandenborstel; en dit is een doos waar een stuk zeep in past; en dit is een onderjurk van échte zij, voel maar eens hoe zacht." Dan stonden ze hoofdschuddend te kijken, tot Seka alles weer met voorzichtige handen teruglei en bewonderend zuchtte: „fine, fine!" Steeds liel pen er menschen in en uit om een poosje toe te zien hoe ik schreef, kousenstopte, enz. En' als ik m'n schrijfmachine liet rammelen stonden er wel 10 tegelijk, die tegen elkaar fluisterden: „brzo, brzo!" (vlug, vlug). Maar niet alleen de dorpelingen kwamen Zelfs de stedelingen lieten zich niet onbetuigd. Zoo kwam er eens een belastingambtenaar, gevolgd door een agent, welke laatste zich opstelde achter den stoel, waarop de ambtenaar plaats nam. Ik schrok al haast en ging vlug in gedachten na, wat ik kon hebben misdaan. Maar 't bleek, dat ook deze heer alleen uit nieuwsgierigheid was gekomen omdat hij al zooveel over mij had gehoord en gelezen. „Gelezen?" Ja zeker, er stond eiken dag een stukje over mij in de krant. Dat WH'fie'-ik natuurlijk zien (ik was nu eenmaal nog wat „groen" als beroemdheid) en ging op zoek naar iemand in 't dorp die een dagblad las. Het bleek, dat de onderwijzer zoon verlicht man was en op staanden voet besprak ik een visite bij hem. En daar las ik het, dat er een „gospodjize uit Ghollandija" in Piskorevci was; een volgenden dag had de jeugdige Ghollandjanke een zadruga bezocht; dan weer werd mijn leeftijd verklapt of werd er iets verteld over 't land van de „sympathieke Mart", want de Joegoslaven zijn bij alle gelegenheden complimenteuze lieden. Wat de boerenvereeniging doet Op de boerderijen had ik gelegenheid, het werk van de Seljacka Sloga (lett „Boerenvereeniging") in de practijk te leeren kennen. Deze vereeniging telt een 5.500 afdeelingen met samen 170.000 leden en is door de boeren zelf opgericht. (In 't Zuiden van Joegoslavië was alleen een door den Staat ingesteld bureau, van waaruit men het land trachtte te bewerken). Het doel is, zoowel de financieele als de cultureele belangen der boeren te behartigen. Men heeft b.v. een coöperatie opgelicht, die voor den melkverkoop zorgt, omdat vroeger de boeren weinig voor hun melk beurden, terwijl toch de consument veel betaalde. Alleen in Zagreb heeft men reeds een 170 melkwinkeltjes. Zoodoende heeft men de winst van den tusschenhandel aan zichzelf getrokken. Verder heeft men den vleeschprijs met 30 pet. kunnen verhoogen, door een minimumprijs vast te stellen. In alle dorpen zijn steeds enkele boeren aangesteld als arbiters, om bij een geschil uitspraak te doen, zoodat advocatenkosten worden vermeden. Een speciaal bureau houdt zich bezig met het bestudeeren van den landbouw en de voorlichting der boeren. Ook bestaat er thans een vrouwenbond, die nog wel niet veel tot stand brengt, maar waardoor nu ook de vrouwen in het groote geheel zijn betrokken. Deze vereeniging is heel anders dan bij ons de Bond van Boerinnen en andere Plattelandsvrouwen; in Kroatië is politiek niet vreemd aan de beweging, terwijl alleen werkelijke boerinnen lid zijn, wat mogelijk is, omdat in de dorpen gewoonlijk ook alleen boeren wonen. Eigenlijke vergaderingen worden niet gehouden, alleen komen de vrouwen soms samen te spinnen en weven; wel wordt er af en toe les gegeven in koken, broodbakken, slachten e.d. Op cultureel terrein is voor de Seljacka Sloga nog veel te doen. Zoo tracht men o.a. het aantal analphabeten te verminderen. Vroeger probeerde men dat door avondscholen doch het resultaat was toen niet groot. Tegenwoordig zijn er eenvoudige a.b.c.-boekjes, die samen met 2 schriften en een potlood maar 20 et. kosten en als dan een leerling wordt geholpen door iemand die al wel kan lezen, dan leert hij het zelf ook vrij gemakkelijk. Ongeveer 100.000 menschen hebben reeds van deze methode geprofiteerd en zoo wordt het steeds gemakkelijker, om de plattelanders door middel van een landbouwkrant te bereiken. Feest der kleederdrachten Ook voor het behoud der oorspronkelijke kleederdrachten werkt de „Boerenvereemging", vooral, omdat in enkele streken de meisjes dure stoffen gingen koopen in plaats van die zelf te weven. Men wil echter, dat de boeren zooveel mogelijk hun eigen hennep, wol enz. gaan verwerken, opdat ze niet afhankelijk worden van de stad. Om nu deze drachten in het midden der belangstelling te houden, wordt eens in de 5 jaar een boerenfeest georganiseerd in Zagreb, waarheen uit heel Kroatië en Dalmatië menschen komen om in het Nationale Theater op het tooneel te zingen en te dansen. Zoon feest trof ik juist M'n vrienden van de Seljacka Sloga bezorgden me een der beste plaatsen en daar zat ik dan op een fijnen rood-pluchen stoel, temidden der kopstukken uit de stad en de vereeniging. Tijd om eens rond te kijken had ik echter nauwelijks, omdat ik vóór het begin de te zingen liederen wilde probeeren te lezen. Want juist de inhoud dier liederen is zoo buitengewoon interessant. Het zijn nooit versjes van een dichter, maar producten van het volk zelf, evenals de melodieën daarbij. Ik had het zelf in Piskorevci meegemaakt op een avond toen de jongens en meisjes voor mij dansten, dat er plotseling een nieuw liedje ontstond Hierdoor hebben de verzen natuurlijk altijd betrekking op het leven der boeren zelf hun werk en hun vee. Groote nationale gebeurtenissen zoowel als kleine voorvallen in het dorp, worden in liederen vastgelegd en voor het nageslacht bewaard. De revue Nog voor ik klaar was met lezen ging het licht gedeeltelijk uit en werd het feest door een aanzegger geopend, die ons vertelde, dat allereerst de groep-Komin zou optreden. Maar Komin trad niet in de eerste plaats voor ons plezier op, maar vooral voor eigen genoegen en ze kwamen dan ook eerst eens voor op het tooneel staan om de zaal in oogenschouw te nemen en elkaar te wijzen, dat daar héél hoog ook nog menschen zaten, tot er een hand van achter een coulisse verscheen, die hun met heftige bewegingen tot zingen aanmaande. Toen begonnen ze en ze waren nauwelijks klaar, of daar wandelde al een nieuwe afdeeling het tooneel op, zeven ontzettend ouwe kerels uit Lesce, die het niet verder brachten dan wat schorre klanken uit te stooten. Telkens als ze even ophielden, klapten wij waardeerend en dan begonnen ze vol moed opnieuw. Ze deden wel erg hun best en zakten aan 't begin van iederen regel heelemaal door in de knieën om meer kracht te kunnen zetten, maar t was toch betrekkelijk een opluchting toen ze maar verdwenen. „Dakovo!", werd er aangekondigd. Ik maakte me zoo lang mogelijk, want deze groep kende ik. En ja, daar kwamen ze, een goeie vriend van me voorop, die ik eens bij het ploegen had aangetroffen en waarvan ik afscheid had genomen met een: tot ziens in Zagreb. En nu zag ik hem, maar hij mij niet. Ik klapte zóó hard, dat alle papieren van m'n knieën gleden en ik tusschen de deftige banken moest kruipen om ze op te zoeken. Toen ik weer verscheen was hun lied bijna uit, waarna we weer applaudisseerden. De groep stond nog even de zaal in te kijken en besloot zoetjes aan tot den aftocht. En toen plotseling zwaaide vriend Andrija zn grappig hoedje tegen het publiek en riep: „hui!" Dat was aanleiding tot een ware ovatie; van toen af was de rechte stemming er bij iedereen in. Even later klonk het: „Piskorevci!" Ik schoot weer overeind en probeerde harder in m'n handen te slaan dan de heele rest. Ze zongen een lied, dat ik nu ook kende en ze zongen het fijn. Ik hield het niet meer uit, maar ging er bij staan te applaudisseeren; opeens ontdekten twee meisjes mij: „Ah widi (oh kijk) onze Gospodjize!" „Gde, gde, (waar, waar) ?" „Tamo", wezen ze en plotseling stonden ze allen tegen me te wuiven. Ik stak eveneens m'n arm op en riep nu ook „hui!" Maar daarmee kwam er ook een eind aan de begroeting, omdat Piskorevci al weer van het tooneel werd verdrongen. Het werd één bonte afwisseling van kleuren en klanken; wat een natuurlijke rijkdom en ongekunstelde schoonheid! Wanneer wij onze ouwe volksdansen nog eens weer opvoeren, na ze ernstig te hebben ingestudeerd, dan moeten wij het doen met moderne kleeren aan en 't is altijd een beetje onecht, omdat ze toch niet waarlijk meer in ons leven. Hier waren ze nog een stuk van de menschen zelf. Met mijn vriendinnen op stap 's Middags trof ik de Piskorevcianen in de stad en bleef den verderen dag bij, hen. In optocht trokken we door de straten, waarbij de meisjes zich angstvallig aan mij vastknelden, omdat het drukke verkeer ze bang maakte. We bezochten een tentoonstelling, waar we echter niets hebben gezien, omdat ze zich alleen maar interesseerden voor de reclamepapiertjes die overal werden uitgedeeld. En wanneer ze geen kregen, dan namen ze die eenvoudig, want al die bonte biljetten, onverschillig wat er op stond, waren voor hen een kostelijk bezit, omdat ze thuis alleen eens per Een van mijn vrienden uit de groep van Piskorevci met zijn typisch blaasinstrument. maand een krantje krijgen (vaak met enkele families samen) en de vele drukwerken waarmee wij in Nederland worden overladen, voor hen heelemaal onbekend zijn. Wanneer ik nog eens iets nader wilde bekijken, trokken ze me eenvoudig aan m'n rokken verder. Bij den uitgang van het terrein ontmoette ik een Amerikaansche dame, die ik kende „How do You do"?, vroeg ze. Magnifiek, zei ik', zooals u ziet. Ja, ze zag het, maar hoe kreeg ik dat toch klaar om met al die schilderachtige menschen zoo goed bekend te zijn? Ik wist het eigenlijk zelf niet. 't Geluk is wel vaak een beetje met me, maar 't was alles zoo maar vanzelf gegaan. „Ik heb bij ze gelogeerd", wist ik alleen als reden. „Oh, maar dat was toch very oncomfortabel geweest? Want die lui hadden gewoonlijk niet eens een bad " Ik dacht terug aan het waschkommetje te midden van een kring toekijkende vrouwen nee, comfortabel was 't niet, maar dat is óók alles schilderachtig. En dat ik zoo dikke vrienden met ze werd, dat kwam misschien wel mee, omdat ik zelf toch ook veel van hen hield 't Mag dan niet alles goud zijn wat er blinkt, maar er is ook wel goud, dat niet blinkt M. T. BOEKEL. De groep van Piskorevci voor den ingang van het theater. --- Vonnissen Kantonrechter De Kantonrechter veroordeelde 16 Dec. o.m. wegens overtreding van: het Motor- en RHwielreglement: W. A., vrachtrijder te Assen to* 3 maal fl5 boete, subs. 3 maal 6 d h ■ D- B- chauffeur te Appelscha tot f 15 boete subs. 6 d. h.; F. S., koopman te Hoogezand tot f 8 boete subs. 4 d. h.; J. D, slager te Groningen tot f 5 boete subs. 2 d. h.; het Politie-Reglement op de Rivieren en Kanalen in de provincie Groningen: J. P., schipper, gedomicilieerd te Leeuwarden, tot fl5 boete, subs. 6 d h.; het Reglement van Politie voor de gemeente Groningen: G P trambestuurder te Groningen tot fl5 boete', subs. 6 d. h. en toewijzing civiele vordering groot f 14.45; art. 455 Wetboek van Strafrecht: D. C. R., chauffeur te Gamwerd tot f 7.50 boete, subs. 3 d h. Vrijgesproken: J. v. d- N., rijwielhandelaar te Groningen. De Kantonrechter veroordeelde 20 Dec. o.m. wegens overtreding van: de Motor- en Rijwielwet: G. H., landbouwer te Zevenhuizen tot f 5 boete subs. 5 d. h.; het Motor- en Rijwielreglement: O. K., expediteur te Haren tot f 10 boete, subs. 10 d. h.; A L P., monteur te Groningen tot f 8 boete subs 8 d. h.; C. V., expediteur te St.-Michiels- Gestel tot f 7 boete subs. 7 d. h. en toewijzing civiele vordering groot f 49.40; K. N., handelaar te Klein-Harkstede tot f 6 boete, subs. 6 d h ; A d. G., expediteur te Leens tot f 6 boete subs. 3 d. h.; T. v. d. S., chauffeur te Hoogkerk tot f 5 boete subs. 5 d h; de Veewet: S. S., veehoudster te Grootegast en H. v. d. V., veehoudster te Opende, beide tot f ioo boete subs. 25 d. h.; de Invaliditeitswet: O. N., landbouwer te Noordwijk, gem. Marum, tot 37 maal f 1 boete, subs. 37 maal 1 d. h.; ir.-™-» +„t de Wapenwet: L. M., arbeider te Krewerd tot f 12.50 boete subs. 10 d. h.; de Woningwet: A. S., vrachtschipper te Appingedam tot f 6 boete subs 6 d. h.; art 426 Wetboek van Strafrecht: G. 8., arbeider te Haren tot f 10 boete subs. 10 dh.; art 427 Wetboek van Strafrecht: W. K., schipper, gedomicilieerd te Nieuwe-Pekela tot f 6 boete subs. 6 d. h.; S. S., landbouwer te Eenurn tot f 6 boete, subs. 3 d. h. — Nog één woord, Heronymus, en ik ben weduwe. --- SIERADEN VAN IED STIGTER. Toegepaste edelsmeedkunst. ft In de étalage van de JuwelierszaaK in de Heerestraat is deze dagen ponder interessante collectie si«aa*n ge Poseerd, vervaardigd door de Jeugdige led Stigter Inter*sant £ ?°llectie, omdat daaruit duidelijk. bl«^zijdig Jd Stigter in haar kunst haar ontwikkeling zich toch in de moderne richting, zaS5" Jlliik ietwat e voorwerpen, die aandoen. In ho.of^re«iiging met gieter in zilver, al dan niet m fraaie lf-edelsteenen. Wanneer we uit brengen, enkele stukken naar vore Diadeem, H* noemen we een fraai zl\Tmodieuse oor- ?ezet met maansteenen, lange, Qamanchetn ngers, breede zilveren armbanden, pnz broches, colliers, en rov n de edelsteenen treden de sap» groene feen naar voren; verder J*de, roode toermalijn en andere kvoUe °blecben, die deze kunstenaies op wijze weet te verwerken. Bijzonder fraai b.v. is de groote hanger van zilver, waarvan het grillige kleurenspel van den opaal zich voortzet in het montuur. Ongetwijfeld een zeldzaam geraffineerde oplossing van vormgeving. Ook zagen we enkele gebruiksvoorwerpen, enkele lepels, eenvoudig doch kunstzinnig bewerkt, ceintuurs, gespen, die uitmunten door een fijne soberheid. Opmerkelijk bij al het werk van led Stigter is, dat zij het persoonlijke vaak op suggestieve wijze naar voren weet te brengen, zoowel bij de subtiele- als de meer zware voorwerpen. Al met al getuigt deze collectie van een zuivere techniek en een sobere wijze van uitwerken van fantasie en stijlgevoel. Vermeld zij tenslotte nog, dat led Stigter leerlinge was van de Amsterdamsche Kunstnijverheidsschool en van Jac. Jacobs. --- LUCHTVAART WRAK VAN VERMIST BRITSCH VLIEGTUIG GEVONDEN. Zes inzittenden waren omgekomen. Het Britsche ministerie van Luchtvaart deelt mede dat het wrak van het bombardementsvliegtuig uit Irak dat sedert 10 December vermist werd, op 100 kilometer van Habbanija gevonden is. De zes inzittenden waren om het leven gekomen. --- DE POSTVLUCHTEN. Torenvalk uitreis te Calcutta. Wielewaal uitreis te Napels. Na n do e uitreis te Bandoeng. Buizerd thuisreis te Alexandrië Ibis thuisreis te Rangoon. _ De eerste geregelde auto-giropostdienst zal waarschijnlijk in het voorjaar te Philadelphia to gebruik worden gesteld, zooals onlangs door het congres is goedgekeurd. De directeur-generaal der Amerikaansche P.T.T. heeft gevraagd om een autogiro-dienst tusschen het vliegveld van Philadelphia en het hoofdpostkantoor in deze stad. De landing zal o-eschieden op het dak van dit gebouw. Ook in New-York Is een dergelijk plan in bestudeering, aangezien de post vervoerd moet worden van het vliegveld naar het hoofdpostkantoor over een afstand van 18 kilometer, hetgeen aanzienlijke vertraging met zich brengt. --- Opening Centrale Werkplaats Winschoten. Gisteren vond de officieele opening plaats van de Centrale Werkplaats voor Jeugdige Werkloozen, waarover wij in ons blad van Zaterdag jJ. reeds een en ander geschreven hebben Vele genoodigden werden des middags om twee uur ten stadhuize ontvangen. Tegenwoordig waren hier o.m. ir. W. A. v. d. Scheer, controleur van de Centrale Werkplaatsen van het Departement van Sociale Zaken te Den Haag, de heer Kwast, Rijksinspecteur voor de Werkverschaffing in de provincie Groningen, de heer Buiten, secr. van de Voorlichtingscommissie inzake de Jeugdwerkloosheidsbestrijding in de provincie Groningen, de heer M. Bron, waarnemend directeur van de Arbeidsbeurs te Winschoten, de heer M. J. Montfoort, hoofd van den dienst van Werkverschaffing en Steunverleening te Winschoten, J. W. Drijvers, leider van het Bureau voor Jeugdregistratie, de Commissaris van Politie, de directeur van gasfabriek en waterleiding, directeuren van enkele groote fabrieken te Winschoten, de directeuren van de districts-arbeidsbeurzen te Veendam en te Stadskanaal, de directeur van de Ambachtsschool te Stadskanaal, diverse leden van de Contactcommissie, verschillende leden van den gemeenteraad, de colleges van B. en W. van Winschoten, Oude Pekela, Beerta, Wedde en Nieuwolda. De heer D. VELDHUIS, wethouder van Sociale Zaken te Winschoten sprak een woord van welkom tot de aanwezigen, in het bijzonder tot ir. van der Scheer als vertegenwoordiger van den minister van Sociale Zaken Hij wees er op dat tot voor kort weinig voor de jeugdige werkloozen is gedaan, maar hoe in het vorig jaar door de samenwerking van enkele gemeenten het Bureau voor Jeügdregistratie is tot stand gekomen. Verschillende jongeren die daar ingeschreven staan zijn werkzaam geweest in werkkampen, maar zijn sindsdien weer werkloos geworden. Toch wordt de behoefte aan werk bij hen nog terdege gevoeld en er moet voor arbeid worden gezorgd, zij het op bescheiden schaal. Op 19 September j.l. is men kunnen gaan werken aan de Centrale Werkplaats onder leiding van den heer Schelhaas en de werkplaats is thans door de jongens zelf in gereedheid gebracht. , , De gasten gingen vervolgens met autobussen naar de Centrale Werkplaats aan den Grintweg, waar zij de inrichting konden bezichtigen De heer Schelhaas gaf daar de noodige Inlichtingen, de jongens waren allen aan het werk, zoodat men kon zien wat er werd gedaan. Bii den terugkeer in het stadhuis voerde burgemeester mr. A. J. ROMIJN het woord Hii bracht in de eerste plaats hulde aan wethouder Veldhuis, die zich met de leiding van dit werk heeft willen belasten, toen van het Departement bericht werd ontvangen dat de oprichting van een Bureau voor Jeugdreeistratie op zichzelf niet voldoende is. Hij wees er op dat de Centrale Werkplaats alleen dan nuttig kan werken als de jeugdige werkloozen er ook aan deelnemen. Er is alle reden om aan te nemen dat dit in deze gemeente zal plaats hebben op de basis van volkomen vrijwilligheid. Hij wees er op, dat de jongens die in de Centrale Werkplaats gaan werken daarmede aantoonen, dat ze werken willen. Bovendien kunnen ze hier werken op dezelfde wiize als dat in het vrije bedrijf het geval is. De heer Van der Scheer verklaarde dat het Departement van Sociale Zaken met groote belangstelling de vorderingen voor het werk der Centrale Werkplaats hier heeft gevolgd De werkplaats zal alleen dan slagen als de leiding goed is en hij twijfelde er niet aan of dat was hier het geval. Spr. wees er op dat de jongens hier komen werken met de illusie werk te zullen vinden in het vrije bedrijf. Aan den anderen kant echter geven ze daarmede te kennen dat ze van huis uit willen werken en dat is een punt van groot belang voor de werknemers. Spr. wekte de commissie die met de leiding is belast op door persoonlijk bezoek van hun belangstel-' ling blijk te geven, hetgeen een moreele steun voor de jongens beteekent. De heer J. SNATER, burgemeester van Oude I pekela bracht het gemeentebestuur van Win' schoten dank voor het genomen initiatief Door de instelling va» deze inrichting van onderwijs heeft Winschoten wederom aan de omliggende gemeenten gelegenheid geboden de jongeren naar een inrichting te zenden, die ze anders niets zouden kunnen bezoeken. Spr. gaf in overweging aan de instelling van de Centrale Werkplaats nog meerdere bekendheid te geven. --- KUNST EN WETENSCHAP G.0.V.-Concert Met medewerking van het Toonkunstkoor „Bekker Dirigent: KOR KUILER Solisten: REGINA GIESEKE, alt. BERT ROBBE, tenor. MARIETJE HAARMAN, sopraan. COR BATENBURG, orgel. Voor het concert van gisteravond, dat de eerste helft van het muziekseizoen 1938—1939 afsloot, was een programma samengesteld, dat op grond van de medewerking van het Joonkunstkoor „Bekker" en ook om andere redenen aanspraak had op de volle belangstelling van het Groninger publiek. De weersgesteldheid, maar vermoedelijk ook de omstandigheid, dat sommigen slechts in geringe "?ate belang stellen in de muziek van hun eigen tijd, was de oorzaak van het maar ten deele gevuld zijn van de Harmoniezaal. Men zou bijna geneigd zijn te zeggen, dat net programma, dat ons gisteravond werd geboden, met noviteiten was overladen. Het bevatte naast één werk uit de vorige eeuw, ac ouverture „King Lear" van Berlioz, vijf composities uit de twintigste eeuw, waaronder v*er noviteiten. Kwantitatief stelde het concert aan de hoorders ongetwijfeld al te hooge eischen. Het was reeds over tienen, toen het eigenlijke hoofdnummer, de psalm van Lih Boulanger, waaraan koor en solisten hun medewerking verleenden, nog moest aanvangen. wij hopen daarom, dat in het vervolg bij het samenstellen van de programma's het beginsel „multum, non multa" in de practijk zal Sebracht worden. Over de geschiedenis van het ontstaan van Berlioz's ouverture zouden nog verschillende vermakelijke bizonderheden vermeld kunnen Worden, zoo b.v. het voornemen van den belogen componist om zich als kamenier verdeed met vergif en pistolen gewapend m Parijs wraak te gaan verschaffen op zrjn vroegere geliefde en haar echtgenoot, den pianofabrikant Pleyel. Hij bedacht zich echter juist op tijd en zoo ontstond de onderhavige ouverture voor een belangrijk gedeelte ln- het toen nog tot Sardinië behoorende Nlz-2a, vanwaar Berlioz naar Rome terugkeerde. Het vrij omvangrijke werk volgt het dramatisch gegeven tamelijk nauwkeurig en is derhalve een specimen van uitgesproken pro-Bramma-muziek. De ouverture treft door een aantal in 't gehoor liggende melodieën en door de voortreffelijke instrumentatie. Ondanks de smaakvolle vertolking, die het genoot, kunhen wij toch niet verklaren, dat dit eerste hummer ons van begin tot einde heeft geboeid. , Het woord was nu aan een ons nog onbekende figuur uit de jongste generatie der Fransche componisten. Wij weten niet, ot in °hs land elders reeds werken van Henn Barfaud zijn uitgevoerd, maar wel, dat wrj ac kennismaking met diens „Poème pour orchestre" gevolgd door het „Concerto di Camera" ten zeerste op prijs stellen. Barraud is zonder twijfel een modern componist. Dat nij intusschen de banden met het verleden met heeft doorgesneden blijkt uit de behandeling 'der tonaliteit, uit de polyphonie en uit het •archaïseerend karakter van het Concerto, Waarbij aangeknoopt wordt bij den stijl van achttiende eeuwsche Italiaansche componisten. De instrumentatie geeft voorts blijk van een persoonlijke klankfantasie en ten slotte Waardeerden wij ook het gehalte van het thematisch materiaal, dat bij moderne componisten wel eens te wenschen over laat .Het scheen ons toe, dat het orkest vooral met de tweede noviteit zeer gelukkig was. Deze werd °ok gunstiger ontvangen dan de eerste , Hierna kon het tamelijk beknopte Chantde foie" van Honegger, dat in hetzelfde jaar (1923) ontstond als diens befaamde „Pacific 231", niet meer zoon sterken indruk op ons hiaken. Wij hopen op een herhaling van au klankrijke muziekstuk. wnra. ..Het was opmerkelijk, dat Roussels >>Ev°ca tions", een driedeelig werk (Riemann'noemt het een symphonie, naar 't schijnt ten onechte) aan het laatste deel waarvan solisten en koor medewerken, op het concert van gisteravond in onvolledige gedaante werden uitgevoerd. Een volledige vertolking er van zou ?ös ten zeerste welkom zijn. Roussel s ..kvocations" zijn hier nog niet dikwijls gespeeld, ue door fraaie klankeffecten zich onderscheidene interpretatie ontlokte aan nei Publiek terecht een hartelijk applaus. Met den psalm „De profundis" van de jong Verleden Fransche componiste Lili Bou^nf" Jas weliswaar een zeer juiste keuze gedaan. doch het valt niet te ontkennen, dat a jachtige werk groote moeilijkheden biedt cue hiet aiie werden overwonnen. Vooral het koor heeft hier een zware taak. Door de groote feewijding van alle executanten, waartoe wrj hi de eerste plaats den bezielden en bezielen en dirigent Kor Kuiler rekenen, raakten wrj echter wel degelijk overtuigd van het groote £alent, dat de toonkunst Ldi Boulanger heeft verloren. Doordat de Hankverhoudm Sen niet geheel bevredigden, hadden de sous ten een tamelijk ondankbare taak Na naai ?erste optreden op een volksconcertJs.in «J hlad over de altzangeres Regma Gieseke zeer gunstig geschreven. De kwaliteiten van naai >g kwamen vermoedelijk gisteravond min goed tot haar recht. De tenor Bert, Robw 2» de sopraan Marietje Haarman hadaen ginder omvangrijke partijen, waarvan ?« ncn haar behooren kweten. De moeite de men *<* met het instudeeren van het veete*chen_ ?e werk had getroost, werd beloond met; nar_ toejuichingen van het dankbare pu bhek. ' w ---