Jaarverslag van de Nederlandsche Bank „Het Nederlandsche volk zal zijn huidigen levensstandaard niet kannen handhaven” Critiek op de nieuwe lasten van het bedrijfsleven d," °P 3lSMLV^n de Nederlandsche Bank over i 1939 geëindigde boekjaar, dat VÏÏS- L- J- A- TriP. in de heden te 'öiil aandepiKf ?uden algemeene vergadering SI de ODm» ,uders heeft uitgebracht, begint Ceerscht WPrkinl- dat «et afgeloopen jaar i> V door de internationale poiid olgens P "gen. öe]V,erschiiipLdesbetreffende raming moeten biiiraJ, e„ regeeringen tezamen maan- Vosßetl om ■ 2 mimard uit leeningen vereen ln haar begrootingstekorten te « *st ri verrio?nbeßrensde bewapening dient de viflüeelp Voortschrijdende afsluiting der «at ,»,., anden vermeld te worden. 72°Omerk. Verwachtingen voor de toekomst vari d de president op — ook afgeschei- niet6n internationalen politieken toe*°Qderi««. gUnstiS kunnen zijn, zal geen verng wekken. !>^an eenernationale monetaire ontwikkeling. d sPrake iliteit der wisselkoersen is nog tilt ÜSschen V?n de m°netaire overeenkomst, en ; Erieelp 7,e Vereenigde Staten van AmetepWeria Va' Prankrijk, België, Nederland n werd aangegaan, verschaft 'cm op monetajr gebied. De toevloeiïng van goud naar Amerika hield niet slechts aan, doch nam sterk toe. De monetaire goudvoorraad van dit land, die eind 1937 12.760 millioen dollar beliep, was eind 1938 gestegen tot 14.512 millioen dollar. Deze vermeerdering overtrof de totale wereldgoudproductie van het jaar 1938 met niet minder dan 466 millioen dollar. Zij heeft zich in het 100- % £e2*t in v, t pende jaar verder liiNlioen rfhet eerste kwartaal bedroeg zij c' feit •ndollar. IC de de onevenwichtigheden, C VerSch^ldstructuur vertoont. test» ,rnde egalisatiefondsen en cen!chnufd v? hebben in nauwe samenwerking kt WP„ a.r het vermijden van hevige uJk Sai; sterke fluctuaties, die zich, zon- ti^nwerking- ongetwijfeld in ver- Jperken van het afgeloopen jaar ""Gedaan hebben. Sh\l' 3- A T»P. --- De goudproductie. ite en ovpoductie steeg in 1938 tot 1.142.925 Ve cijfpr of daarmede het overeenkom- V?over PpVoor 1937 met ruim s/2 procent, W. Een . stiJging van 5 procent van 1936 IvVerini. nieuw maximum werd dus in het Conevp£en jaar bereikt. I W sr!Jv.Wlchtige verdeeling van het moveer dd bliJkt onder meer uit het i'eit, Ï2 ett wp 80 Procent van den totalen geh» Van 'dvoorraad zich in handen be• krijk m Vereenigde Staten, Engeland, ?/orjevp e.derland, Zwitserland en België. WicritiBheid, evenals de nog steeds *chtotl(Jer n goudproductie, vormen problemen \ i Sronri huidige omstandigheden op den ikj, zi^n gedrongen en slechts opge- Vr1 toont w°rden, wanneer de wereld zich samenwerking op economisch ccl terrein terug te keeren. --- De toestand in Nederland. • verschillen tusschen den gang \lö' VorJn het eigen land en dien in de Cere oi"nVoover deze niet door geheel bij- V?a*t wtandigheden beheerscht wordt — verslag verder — vallen niet te Wer hpfv. olgens de cijfers en gegevens, %i n> dithlkking staan, kan niet gezegd Nederland zich gedurende het le, ,' voor vpaar in ongunstigen zin van an%* Ms* gehjking in aanmerking komen% i!,acht °sderscheidde. De terugslag, dien 0v ler to'i cd zich uit den aard der zaak Cer het ia£de gevoelen. °' s3e va« 'l.heele jaar gerekend, daalde de Vht ProJ. !n hivoer met f 135.3 millioen 0f onderin.; ' terwijl de overeenkomstige Om Proól Van den uitvoer f 108.9 millioen C* v0° ent bedroeg. U Nederland geldt hetgeen in het «H °Pgemerkt omtrent de talrijke een'i eelal tegenstrijdige maatregels & toe«iUlste kenschetsing van den vver- Nct^eiiwiu0 zeer sterk bemoeilijken en e'te Ur' vpi gheden in de economische Hb?1- veeleer doen toenemen dan op- di^erfanri de bedoeling te betoogen, 6oi zich • onder de omstandigheden, zooich, e VrüK de wereld hebben ontwikkeld, 1%, a& ovpileid had kunnen handhaven en »' hati l,neidsbemoeiïng met het bedrij fs-2? b? andsChinnen onthouden. Afweer van %h ntien , agressie en handhaving van >gp boeten , het Nederlandsche volksbe«Un erkt rTs onafwijsbare eischen worden !'echtocl2akpiirr?ch even onafwijsbaar is het rtler? elke i ,eid in het oog te houden niet Nu* e ürnrf hooging van de in Nederland Stv°nderhrruitiekosten en kosten van het % een v te vermijden, doch in stede Sist bevornlerlaging van het peil dier kos- Wet nfrfen- In dit opzicht kan de toe- Ncgi' &et nVX gerustheid worden tegemoet NblVan t° Vn Nederland ln gang zijnde S ifne van itelleering, onder leiding en de overheid, zal ongunstig wer- in,' belanl^ldt van de bereids in werking Ih °errepivt ke verhooging van het tarief ö.° dit Ve V" en met beschermend karakter! Vri°Ö de m and dient mede gewezen te wor- Vt de 6ÜWe Sociale en fiscale lasten, die, W.teSeler. Aa en aangekondigde \ zuiiaanvaard' OP de Nederlandsche Sj11 te 2ien Saan drukken- Het valt moeic 2°U 2ij ' dat de lastenverzwaring te rij- VkititlB. Voi met de zo° Juisfce uitspraak der \ °°«heifj welke vermindering van.de le s voor ,et best kan bereikt worden Vlj 0 Dedrijfsleven de voorwaarden ü stelle111 Zooveel mogelijk arbeiders te «Sle,tl veranthet onder de huidige omstan- 001' d is te achten kostbare beV? dier ngen te treffen en of, naast riJïsleVp orzieningen, het Nederlandven mag bezwaard worden met nieuwe belastingen, die fiscaal en economisch tot bedenkelijke gevolgen zullen leiden, verdienen nader overwogen te worden. Ik aarzel niet — aldus zegt de president — die vragen ontkennend te beantwoorden. Dit sluit geenszins in, dat de toestand, waarin de overheidsfinanciën, in het bijzonder als gevolg van de uitgaven voor de bewapening en de werkloosheidszorg, zijn komen te verkeeren, geen ingrijpende maatregelen zou vereischen. Integendeel, de budgetaire vooruitzichten van rijk en gemeenten maken dergelijke maatregelen dringend noodzakelijk. Het Nederlandsche volk zal zich, in het bijzonder voor het behoud van zijn hoogste goederen, zijn vrijheid en onafhankelijkheid, aanmerkelijk zwaardere offers moeten getroosten dan waartoe het tot dusver bereid bleek. Dat onder de huidige omstandigheden een zekere mate van interen op kapitaal en reserves ook in Nederland niet kan voorkomen worden, moge juist zijn, zulks neemt niet weg, dat het juiste inzicht in den werkelijken toestand onvoldoende is doorgedrongen, zoodat de zooeven bedoelde intering grooteren omvang aanneemt dan de zorg voor de toekomst van land en volk gedoogt. Zooals die toekomst zich laat aanzien, zal ook het Nederlandsche volk zijn huidige levensstandaard niet kunnen handhaven. Tenzij het bereid is reeds thans de onvermijdelijke offers te brengen en zich niet vast te klampen aan het behoud van zijn nominale inkomsten, doch samen te werken tot een verlaging van publieke uitgaven, productiekosten en kosten van levensonderhoud, zullen de offers in grooteren omvang door de feiten worden opgelegd. Voor eenigen tijd heb ik medegewerkt aan een in het openbaar gedaan beroep en gegeven waarschuwing van de hierboven weergegeven strekking. Het is mijn vaste overtuiging — aldus mr. Trip — dat hetgeen in het betrokken stuk met nadruk naar voren werd gebracht juist zal blijken en in de verdere ontwikkeling zijn bevestiging zal vinden. Intusschen is gebleken, dat zij, die de verantwoordelijkheid dragen, van een ander gevoelen zijn, althans tot dusver geen vrijheid kunnen vinden aan het zooeven bedoelde beroep gevolg te geven. Onder deze omstandigheden zou het geen zin hebben in een uitvoerige nadere argumentatie te treden. De toekomst zal uitspraak moeten doen en de feiten zullen leeren, hoe lang en met welke resultaten de thans gevolgde weg verder kan worden doorgetrokken. --- De Nederlandsche Bank. xt V? d aa£ de werkzaamheden van de Nederlandsche Bank kwamen in het afgeloopen jaar geen belangrijke veranderingen. Bij het einde van het boekjaar 1937—1938 beliep ?i FA °fraad van de Nederlandsche Bank f 1.466.2 mi hoen Na een aanvankelijke stijging tot f 1.481.2 millioen bleef dit peil van begin Jum 1938 af met kleine schommelingen gehandhaafd tot begin December 1938, toen een daling intrad tot f 1461.2 millioen. Deze dninnguwerd<.ln de tweede helft van Februari 1939 nervat en vond sedert dien verderen voortgang, zoodat bij het einde van het boek- iaAroode .y°°rraad was teruggeloopen tot V ,h ri™j.°P den datum van dit verslag (15 Mei) beliep de voorraad f 1.209.5 millioen. Zooals uit deze cijfers en uit andere gegevens kan worden afgeleid heeft de kapitaalbeweging zich van Nederland afgewend. De politieke factoren, waarop in het vorenstaande bij herhaling werd gewezen, hebben geleid tot het wegtrekken van vreemd geld, dat in ons land een toevlucht had gezocht. „De.de^c\aotl„e„van den gulden beliep op 31 Maart 1938 18.68 procent tegen 22.02 procent op 31 Maart 1939. Hiermede werden de cijfers van begin October 1936 weer bereikt. In het afgeloopen boekjaar was het gemiddeld opereerend kapitaal berekend op grond van de dagelijksche cijfers f 322.014.558 en van het opereerend kapitaal, zonder de rechtstreeksche credietverleening aan het rijk (direct bij de Nederlandsche Bank geplaatst schatkistpapier, voorschotten aan 's rijks schatkist en beleening ten behoeve van Nederlandsch Indië): f 258 1 millioen. De bank beschikte aan het einde van het b?eoko3o no°7er een metaalvoorraad van f 1322V0„i0n? goud' f 23.815.210 zilver, is totaal f 1.346 286 294 De totale metaalvoorraad beliep gemiddeld f 1.488.3 millioen, hetgeen aanmerkelijk hooger was dan in het voorafgaande boekjaar, toen deze voorraad gemiddeld f 1.298.5 milhoen groot was Het totaal van bankbiljetten, bankassignaties en creditsaldi in rekening-courant te zamen uitmakende de opeischbare schuld der bank, beliep in het afgeloopen boekjaar gemiddeld f 1.824.723.760. De dekking van de opeischbare schuld door metaal bedroeg gemiddeld 81.60 procent. Vermindert men den metaalvoorraad met een bedrag gelijkstaande met 40 pet. van de opeischbare schuld, zijnde de verplichte metaaldekking, dan resteert het beschikbaar metaalsaldo. Gemiddeld belien dit f 758.439.193. Het gemiddeld bedrag der bankbiljetten in omloop was f 970.588.904 Het gemiddelde der creditsaldi in rekeningcourant bedroeg: saldi van het rijk: f 143.021.328, saldi van anderen: f 710.987.902, is totaal f 854.009.230 Het aantal deelhebbers in het kapitaal der bank baliep op 31 Maart 1939 in totaal 4.098. De netto-winst van de bank vertoont, vergeleken met het vorige boekjaar, een daling van f 2.576.087 tot f 2.551.833. Winstsaldo ter beschikking van de algemeene vergadering f 681.829.84, uitkeering per aandeel f3O (onv.) --- Als de visschersvloot van Spakenburg thuis is Palingrookerij een der belangrijkste bedrijven Eén dag in de week is het palingdag in Spakenburg: op Vrijdag, wanneer de visschersvloot, na een verblijf van vier en half etmaal op 't Usselmeer, met den buit terugkeert. Dan is het een en al aal, wat de klok slaat: op de botters, in den afslag, in de rookerijen. De aal is en blijft het hoofdproduct en de visschers laten zich met dit „artikel" niet onbetuigd. Zij trekken er op uit, zoodra de eerste April voorbij is. En al mindert de vloot, die eens ruim 200 botters telde, de activiteit is er heusch niet geringer op geworden. „Spakenburg kan zich", zoo liet een ingewijde zich uit, die al meer dan 20 jaar het verloop van de visscherij van nabij volgt, „er stellig op beroemen het grootste percentage IJsselmeeraal op de markt te brengen." En om zijn woorden kracht bij te zetten, toonde hij de keurig bijgehouden afslagcijfers, welke nauwkeurig aangeven, hoeveel paling in Spakenburg verhandeld wordt. De aanvoer in 1935, toen men algemeen klaagde over de slechte besommingen, was toch altijd nog 380.000 pond. Een jaar later voerden de Spakenburgers 490.000 pond aan, terwijl in 1937 een record geboekt werd: rond 700.000 pond. Verleden jaar werd er in totaal 540.000 pond aal afgeslagen en zooals het er nu voor 1939 uitziet, zal de vangst wellicht iets onder die van verleden jaar blijven, maar wanneer in één week ruim 80 botters Aanpassing aan veranderde tijden het tot 16000 pond aal brengen, mag redelijkerwijs verwacht worden, dat in het geheele tijdvak van 30 weken de vangst van 1939 niet in belangrijke mate onder die van 1938 zal blijven. Van den afslag, via de plaats, waar de aal wordt schoongemaakt en in de pekel gezet, naar de rookerij! Ziedaar, in enkele woorden den gang van de paling zoodra hij een botter heeft verlaten. Zóó is de visch verkocht, of de schoonmakers en schoonmaaksters komen in actie. De blinkende messen in de handen, schikken zij zich om de op een tafel gedeponeerde, door elkaar kronkelende aal. En dan zijn, onherroepelijk, de laatste oogenblikken aangebroken. Hier is geen ontkomen meer, kerven de messen, worden de ingewanden met één routine-beweging verwijderd: snel mindert het aantal levende, snel ook neemt het aantal doode palingen toe, totdat ook de laatste „behandeld" is. Nog één tusschenstation moet gepasseerd worden, alvorens het rooken kan geschieden: de pekelton, waarvan de pekel zóó sterk moet zijn, dat de aal er in blijft drijven. Zinken mag niet! Dan is de pekel niet sterk genoeg geweest. Tien a vijftien minuten duurt het pekelen, dan kan het rijgen aan de spitten beginnen. Vijf en twintig palingen komen aan de ongeveer 80 c.M. lange, dun-ijzeren naalden te hangen. Op die wijze worden zij naar de ijzeren rookhokken geëxpediëerd, om gerookt te worden. Hoe dat rooken nu eigenlijk precies gaat? In wezen zeer eenvoudig. In het rookhok, dat vooraf goed gedroogd is, worden de spitten met paling, in totaal 60, opgehangen. Op den grond komt zoogenaamd klompenmot en boschjes eikenhakhout, beide soorten hout in drogen staat. Dan wordt de brand erin gestoken, de ijzeren deuren gaan dicht om na 3 kwartier weer geopend te worden: dan hangen daar de goudkleurige palingen, die een geur verspreiden, welke zelfs den meest verwoeden anti-paling-eter zou doen watertanden. De gerookte paling is gereed, kan naar de venters en naar de winkels om de broodjes of boterhammen der consumenten te veraangenamen. Overigens is dit rooken nog een kostbare geschiedenis. Want er gaat b.v. 100 pond versch gevangen paling in één hok. En weegt men de gerookte paling na 3 kwartier, dan is er nog maar 62 a 63 pond over Spakenburg, zich zoo goed mogelijk aanpassend aan de veranderde tijden, ploetert zoo door van 1 April tot 1 November. En in den tijd, dat er niet op paling gevischt mag worden? Wat doen de visschers dan? Het antwoord ligt al weer voor de hand: zij gaan er af en toe eens op uit, teneinde te zien, hoe het met de andere vischsoorten, welke in 't IJsselmeer uitgezet zijn, staat. Maar na de Afsluiting is het daarmede nog steeds op een teleurstelling uitgeloopen. In de meeste gevallen leven zij in de wintermaanden van de uitkeeringen, welke de Zuiderzeesteunwet hun toekent. Behalve dan degenen, die 't voorbeeld van Monnikendam en Urnuiden volgen en zich op den verkoop van makreel en haring toeleggen. Deze vischsoorten worden via Urnuiden naar 't IJsselmeerdorpje aangevoerd en de makreel wordt daar gestoomd, waarvoor weer een geheel andere rooktechniek bestaat. Makreel hangt n.l. in den rook van nat klompenmot en eikenhakhout en blijft daar bovendien 4 uur in. Ook het pekelbad van de makreelen is van langeren duur dan van een paling: één uur lang in de pekel, alvorens het rooken (stoomen) kan geschieden Zóó slaat Spakenburg zich door de moeilijkheden heen: onvervaard, niet opgevend, al bezwijkt de jeugd hoe langer hoe meer voor de roepstem van de fabrieken. Het echte, onvervalschte visschersbloed stroomt echter nog in voldoende mate door de aderen van vele leden der visschersgezinnen om Spakenburg's glorie op het water te handhaven. Een vloot, die bijna gehalveerd is: zeker, dat is de waarheid. Maar degenen, die met leede oogen het aantal botters achteruit zagen gaan, staan schouder aan schouder in hun poging, om een verderen teruggang te beletten. Zij zijn en zij blijven wat hun vaders en hun grootvaders waren: visschers, strijders tegen wind en water, waarop zij zoo vaak de zege bevochten.... De palingen worden eerst schoongemaakt, alvorens zij, na een bad in de pekel, gerookt «vorden. Een Spakcnburgsche in actie. Geregen aan het spit, verdwijnt de paling in een rookhok, waar hij na 3 kwartier heerlijk geurend weer uitkomt. --- Het Bureau voor Vreemdelingenverkeer te Groningen De werkzaamheden in de eerste twee maanden van zijn bestaan Aan het bovengenoemd verslag ontleenen wij, dat bij gebrek aan ander materiaal een eenvoudige folder, welke ook zou kunnen worden beschouwd als een aanvulling op de bestaande propagandawerkjes voor de stad, waarin ook het een en ander van de provincie voorkomt, wordt uitgegeven. Deze zal behalve in het Deensch en het Zweedsch, ook in het Fransch, Engelsch en Duitsch verschijnen. Nu verwacht mag worden, dat vooral met het maken van propaganda in de Skandinavische landen resultaten kunnen worden bereikt door het stimuleeren van bezoek uit die landen aan stad en provincie Groningen, heeft het Bureau zich om advies gewend tot de directie van de A.N.V.V., welke op haar beurt zich heeft gericht tot haar vertegenwoordiger in Denemarken. De heer Bendt Rom zond een ontwerp in van een min of meer decoratieve propagandakaart, dat na eenige wijziging werd vastgesteld. De kaart is nu in uitvoering Mevrouw Domela Nieuwenhuys verzorgde geheel belangeloos, den Deenschen tekst. ' Het ligt in de bedoeling deze kaart ook met een Zweedschen tekst te doen verschijnen. --- Een zwerftocht. Teneinde de belangstelling voor de eigen provincie aan te wakkeren, heeft het Bureau 'n „Zwerftocht door de Groningsche Kwartieren georganiseerd. De bedoeling is, dat men in een toerboekje minstens 40 gemeentestempels verzamelt. Aan hen, die dezen tocht volbrengen zal een souvenir worden uitgereikt, terwijl aan hen, die alle 57 gemeenten hebben bezocht, een extra souvenir zal worden aangeboden. De directie van de A.N.V.V. heeft met de verschillende bureaux overleg gepleegd omtrent Badio-propaganda in Indië (Phohi), waartoe de zender geheel kosteloos wordt beschikbaar gesteld. De organisatie van de tentoonstelling „Athil" heeft het Bureau aanleiding gegeven besprekingen te voeren met enkele Reisvereenigingen, teneinde een excursie naar Groningen te propageeren, waaraan dan verbonden zou kunnen worden een bezoek aan de Athil. Het Bureau heeft zich verder gericht tot de Vereenigingen van Groningers buiten de provincie. Er werden in totaal 2211 gidsen uitgegeven, waarvan 1293 in het Nederlandsch, 283 in de Duitsche, 347 in de Fransche en 288 in de Engelsche taal. Het Bureau heeft verschillende artikelen over stad en provincie verzorgd, ten behoeve van congressen en excursies en enkele Bondsorganen. Verder verstrekte het de noodige gegevens voor een artikel in La Presse Touristique. Voor een vijftal excursies werd een volledig programma opgesteld, terwijl door tusschenkomst van het Bureau toestemming werd verkregen voor het bezichtigen van enkele groote bedrijven. --- Opening Tentoonstellingswezen. Op initiatief van de Prov. V. V. V. werd een commissie ingesteld, om de ordening van het Tentoonstellingswezen in de provincie Groningen ter hand te nemen. In hun vergaderig van 2 Mei j.l. heeft deze commissie een Werkcomité benoemd, waarvan de directeur als secretaris werd toegevoegd. Dit comité heeft reeds een aanvang gemaakt met zijn werkzaamheden en zal binnenkort rapport uitbrengen. --- Het autobusverkeer. Het Bureau heeft zich gewend tot het Bestuur van den Bond van Autobusdienstondernemers, met verzoek bij de vaststelling van de winterdienstregeling zooveel mogelijk rekening te houden met de belangen van hen, die in Groningen den schouwburg, de concerten of belangrijke voordrachten willen bezoeken. Heet Bureau heeft het Bestuur voorts in overweging gegeven voor dit doel speciale avondretours in te stellen. --- K.L.M. Het Bureau heeft zich tot de Directie der K.L.M. gewend met verzoek aandacht te willen besteden aan de verbindingen Groningen— Londen en Groningen—Parijs en omgekeerd. De dienstregelingen vertoonen verschillende hiaten, welke voor de Groninger luchtreizigers moeilijkheden opleveren. De gegevens voor deze aangelegenheid werden welwillend verstrekt door den heer P. Okkinga te Bedum --- Inlichtingen. Er werden verstrekt: 171 mondelinge, 98 schriftelijke en 28 telefonische inlichtingen. Onder de aanvragers bevonden zich 5 Engelsehen, 2 Australiërs, 5 Franschen en 3 Duitschers. --- INGEZONDEN Groningen een doode stad Geachte Redactie, Onze aandacht werd gevestigd op artikelen in uw blad, betrekking hebbende op het streven naar een vroeger sluitingsuur voor winkels op Zaterdag. Het zij ons vergund, meer speciaal in verband met de uitlatingen van den heer Joh Waterman, een deel van uw plaatsruimte in' beslag te nemen. Uit zijn woorden blijkt, dat de heer Waterman op grond van verschillende overwegingen (waarbij de vrees, dat Groningen een doode stad za worden als hoofdmotief wordt aangevoerd) tegenstander van 'n vroeger sluitingsuur is. Hoewel dit vanzelfsprekend zijn goed recht is, hebben wij ons wel afgevraagd, waarom dit recht door hem verdedi|d moet Worden met verschillende insinuaties (de ware motieven zouden dieper liggen, dan wi? kenbÏÏr maken, wy zouden een valschelijk beheerde en gemotiveerde winkelsluiting middels automaten saboteeren(?) en grofheden (welvaart, worden aan de demagogische belangen der bonzen) Ter orienteering van uw lezers, zij het ons vergund, zeer in het kort precies te zeggen wat er aan de hand is. In het najaar van 1937 heeft ons bondsbestuur naar aanleiding van een bespreking met enkele afdeelingsbestuurders (die als verkooper in het bedrijf werkzaam zijn) besloten te trachten tot zes-uur-sluiting der winkels op Zaterdag te komen. Hoezeer wij daarbij rekening wenschen te houden met alle vraagstukken het algemeenen het bedrijfsbelang betreffend, moge blijken [ uit het feit, dat wij voorts besloten, onze actie te beperken tot populariseering van ons verlangen onder het publiek (door dit te verzoeken zijn inkoopen op Zaterdag vóór 6 uur te doen) en door in overleg met de winkeliersorganisaties een onderzoek in te stellen naar de opvattingen, welke leven in de kringen van den handeldrijvenden middenstand, waarover besprekingen werden gevoerd met de Contact- Centrale der drie Middenstandsbonden, wier vertegenwoordigers verklaard hebben aan onze methode de voorkeur te geven, boven het nu reeds in contact treden met de Overheidsinstanties. Hieraan mag nog worden toegevoegd, dat het bestuur van de Vereeniging van Grootwerkgevers in het winkel- en magazijnbedrijf tijdens een conferentie verklaarde, tegenover ons streven allerminst afwijzend te staan. Uit het voorgaande blijkt reeds, dat er voor de verschillende volgens den heer W. dreigende gevaren geen enkele grond aanwezig is. Wanneer het mocht gelukken, om door regelmatige propaganda het publiek te bewegen zijn koopgewoonte te veranderen, is iedere noodzaak, om op den dag, waarop de groote massa reeds 's middags om één uur vrij is, de winkels tot 10 uur geopend te houden, vervallen, met als cultureel resultaat, dat tienduizenden landgenooten-winkeliers en bedienden plus hun respectieve gezinnen over wat meer vrijen tijd de beschikking krijgen, welke voor ontwikkeling, ontspanning en'of meer gezinsleven besteed kan worden, om van de mateneele voordcelen (minder licht, verwarming enz.) maar te zwijgen. Dat het vreemdelingenverkeer, ongetwijfeld zeer belangrijk voor een stad als Groningen, zou lijden onder een zes-uur-sluiting, is volkomen in strijd met de feiten. In Zwitserland sluiten de winkels op Zaterdag als regel tusschen 5 en 7 uur (afhankelijk van kantonale regeling) in Frankrijk (ook aan de Rivièra) kan men Zaterdags na 7 uur geen inkoopen meer doen. En niemand zal beweren, dat men daar geen rekening heeft te houden met het vreemdelingenbezoek. Wij mogen niet te veel misbruik maken van uw welwillendheid, geachte Redactie en daarom wenschen wij te besluiten met de opmerking, dat er, zoolang de actie voor een vervroegde en geregelde winkelsluiting wordt gevoerd, personen zijn geweest, die, als de heer W. gewaarschuwd hebben tegen inperking van het aantal verkoopuren, omdat dit een debacle zou beteekenen voor den winkelstand. De ervaring heeft geleerd, dat zij ongelijk hadden en talloos zijn de bewijzen van erkentelijkheid, die wij in den loop der jaren van tegenstanders van vervroegde sluiting mochten ontvangen, omdat zij tot de conclusie waren gekomen, dat zij, dank zij ons streven, als winkelier nu ook wat meer levensvreugde gekregen hebben. Dit is tevens de verklaring voor het feit, dat het aantal personen, behoorende tot den handeldrfjvenden middenstand, dat ons streven steunt, gelukkig steeds grooter wordt. De heer Waterman en zij, die als hij mochten oordcelen over de „bonzen", mogen bedenken, dat bij de bestuurders van de vakverenigingen zooveel verantwoordelijkheidsbesef leeft, dat zij er volledig van doordrongen zijn, dat de welvaart van den winkelstand een levensbelang is voor de bedienden, aangezien een kwijnende middenstand de voorwaarden mist voor een mensonwaardig bestaan van hen die als employé in dat bedrijf hun brood moeten verdienen. Met dank voor de plaatsing, Namens het Bondsbestuur van den Alg. Ned. Bond van Handels- en Kantoorbedienden, H. J MEIJER, Secretaris. ---