Het Groninger antwoord op den Koninklijken Oproep Beden heeft de Stichting „De Groninger Gemeenschap" in openbare vergadering haar Wannen onthuld met betrekking tot wat men 'feeent dat in deze provincie te doen valt ter Versterking van het gevoel van saamhoorigheid der bewoners te midden van den geestenen en maatschappelijken nood van dezen tojd. Uit de uiteenzettingen van de leden van het Bestuur, vertegenwoordigend zeer uiteenlopende stroomingen in onze religieuze en Politieke samenleving, krijgen we een beeld van wat men wil en wat in eensgezindheid, ponder verloochening van principes, te berei*en zal zijn. Thans komt het woord aan de Provinciale bevolking zelf, in practischen en °iaterieelen zin. Het i_ met zeer veel voldoening, dat wij 'hans deze plannen begroeten. „De Gronin&er Gemeenschap" is voor onze provincie de reactie op de oproepen van H. M. de Koningin v°or moreele en geestelijke herbewapening, daarin Zij den oorspronkelijken oproep der &egen vooraanstaande Nederlanders tot in het «art van ieder rechtgeaard Nederlander heeft Seplant. Bij het verschijnen van het wekkend der Negen hebben wij aanstonds be- dat het daarbij niet zou mogen blijven, «nmers een ieder, die in dagen van spanning tastbaar ideaal naar voren brengt, is "a-armee niet klaar tegenover een zoekend en Verontrust volk. Doch hier wachtte een teleurstelling. Ware H. M. de Koningin niet gekomen, had Zij niet den oproep der herbewape- ziel gegeven, wij waren vandaag nog even 'er geweest. Maar op 10 October van het vorig tear, toen pas de klemmende Septemberdagen achter ons lagen, klonk het Koninklijk Woord: «Wie de teekenen des tijds begrijpt, weet, dat 'hans van ons gevraagd wordt een daad van Vertrouwen, van zelfopoffering en zedelijken tooed en van geloof". Aan Nederland werd toen reeds gevraagd om een daad. In de afgeloopen maanden hebben *e daaraan eenige malen mogen herinneren ?h met ons hebben velen in den lande en ook ln ons gewest gevoeld, dat er iets gebeuren 'Jtoest. Onze Landsvrouwe deed een beroep op °e natie, zou Haar volk niet antwoorden? Groningers van het initiatief onder aanvoe?hig van den Commissaris der Koningin heb- er naar verstaan, wat voorbereid werd in hationaal verband, en toen bleek, dat daarop hiet te wachten viel, is het provinciaal plan S&groeid. Toen dan ook op 27 Januari j.l. H. M. ö,e Koningin Zich opnieuw toi Haar Volk echtte, verscheen daags daarna van den Commissaris der Koningin de aankondiging der Wannen, die in enkele dagen tijds door den Srooten stroom van bereidverklaringen tot Medewerking uit alle kringen en groepen der Groninger samenleving fundament konden krijgen. »De Groninger Gemeenschap" wordt het Wjovinciale antwoord op den Koninklijken Op- r?ep. Het is gesteld in zoo ruim mogelij ken 2ih. opdat alle vaderlanders daaraan deel kunhen nebben, terwijl de gelegenheid openblijft Voor interprovinciale en nationale samenwer«ng. Hier ligt een begin, dat binnen de grenen der eerste mogelijkheden blijft, doch voor öen verderen uitbouw veel perspectief opent. groot begint en gouden bergen gaat be- J°ven, zal onwillekeurig desillusies scheppen, ligt hiervoor het gevaar bloot bij zooveel hood en zooveel, dat op een oplossing wach*e«de is! Doch de „Groninger Gemeenschap", ~*e van den grond af moet beginnen, geeft in breede lijnen haar ideeën weer, en vangt aan hïet de stichting van een Centrum. Men zal uit de bonte lijst van namen van die wij vorige week Waatsten, hebben kunnen opmaken, dat daarjh het volledig bestuur van de Vereeniging voor Opbouw is opgenomen. Dit wijst er op, dat «eze Vereeniging voornemens is in „de Gronin?er Gemeenschap" verder haar volle activiteit ,e ontplooien, voor zoover zulks in haar lijn uSt. Daarnaast zal de organisatie der z.g.n. Dagen" in de stichting worden opgnomen. De provinciale actie wordt dus gec°ncentreerd, wat des te gemakkelijker gaat, jjtodat de Commissaris der Koningin in alles °e. man van initiatief en leiding is. Dit is een *?it van beteekenis om in zee te gaan met Wannen, die verstrekkende beteekenis kunnen £ebben, ja, moeten hebben. Want men ver°ete niet, het geldt hier een reactie op den opr eP van onze Koningin en Groningen neemt r een initiatief voor het oog der geheele at*e. „Groningers, dit legt op ons een groote ?erantwoordelijkheid, n.l. dat de plannen moeï*h slagen. Er staat in de laatste Koninklijke ?°odschap: „Het moet en het zal", hier geldt ook voor Groningen: „Het moet en het «ali"» Voor deze provinciale plannen blijkt een verheugende eensgezindheid van verschillende P°htieke en geestelijke schakeeringen bereikt. "eze demonstratie van het saamhoorigheids?evoel zal op zichzelf reeds van belangrijken .hvioed zijn, wanneer straks een beroep op de ?evoiking wordt gedaan om de financieele °asis te leggen voor dit werk. Spontaan kan J?ler reeds veel gedaan worden. Er zijn talrijke gelijkheden tusschen het offer van een zilier bouwsteen en het beschikbaar stellen i 1 een passende omgeving van een gebouw, £at voor deze doeleinden geschikt te maken t°u zijn. Dit laatste zou van een enorme betekenis kunnen zijn, maar mooier wordt het, ranneer de Groningers zelf hun Tehuis gaan „u*en, zelf de bouwsteenen aandragen, zelf tferen voor deze stichting. Maar aan een iehWs alleen hebben we niets - hoogstens at arbeid voor jeugdige werkloozen — op wll uitbouw komt het eerst aan. In dit Groter initiatief zit geen critiek op wat reeds De overheid doet ontzettend veel, arnaast wordt men van particuliere zijde J6t moede in verschillende omstandigheden vormen bij te springen in ergsten nood en JVaarste tijden, thans wil men echter toonen, vr' in gemeenschap, in saamhoorigheid Vendien nog valt te doen. voorspellen „de Groninger Gemeen-3aP" verschillende moeilijkheden op den inwslagen weg. Ook de eendrachtige samenjvrking is aan allerlei gevaren onderhevig. ö°c'h moge blijken, dat we geen September' geh noodig hebben om ons nationaal één te voelen. Is de nood van dezen tijd, in geestelijken en maatschappelrjken zin, is de bedreiging van vele zijden, binnenlands en buitenlands gezien, haast niet even erg als dreigend oorlogsgevaar? Zoo ook zal het offer moeten worden gezien, dat straks van ons gevraagd wordt. „De Groninger Gemeenschap", gehoor gevend aan den Koninklijken oproep der geestelijke en moreele herbewapening, proclameert heden in deze provincie de mobilisatie, voor een daad van vertrouwen, van zelfopoffering en zedelijken moed en van geloof. --- BUITENLAND OVERZICHT „AMERIKA ACHT HET THANS NOODIG DE DICTATOREN TE ANTWOORDEN IN HUN EIGEN TAAL". — DE VERSTERKING VAN GUAM. — PITTMAN BESCHULDIGT, DE DUITSCHE PERS ANTWOORDT. De houding der Ver. Staten tegenover de overige wereld, blijft nog altijd aan twijfel onderhevig. Dit wordt echter meer en meer duidelijk, dat tegenover de totalitaire staten machtig front gemaakt wordt. Toen de voorzitter der commissie voor vlootzaken, Vinson, dezer dagen bij het Amerikaansche Huis van Afgevaardigden er op aandrong goedkeuring te hechten aan het wetsontwerp op het aanleggen van een vlootluchtbasis tot een bedrag van 53.800.000 dollar, zei hij 0.m.: Amerika acht het thans noodig de dictatoren te antwoorden in hun eigen taal. Het is wel goed, dat de wereld weet, dat Amerika ,niet voornemens is zich er aan te onderwerpen, dat het vernietigd wordt tezamen met andere onvoorbereide democratieën. Laat niemand denken, dat, terwijl öe wereld door de dictatoriale mogendheden onder de voet wordt geloopen, het niet van het uiterste belang is, dat wij voor altijd waakzaam zijn in de zorg voor onze defensie. Maar hoe staat het met de houding van de Ver. Staten achter de democratieën? Er zijn te Washington ten aanzien van deze buitenlandsche politiek twee kampen gevormd. Aan den eenen kant staan de isolationisten en öe republikeinen, die meenen, dat Amerika geen bijstand kan verleenen aan Europa en derhalve het recht niet heeft critiek uit te oefenen op de politiek van Europeesche landen. Aan den anderen kant staan de president en de aanhangers van de New Deal, die steun der democratieën in het buitenland bepleiten. In geen van beide kampen betwijfelt men de hooge doelstelling van Chamberlain. De aanhangers van de New Deal echter gelooven, dat Chamberlain een betere kans heeft op het bereiken van een rechtvaardigen vrede wanneer zijn verzoeningsgezinde geest geruggesteund wordt door een vastberaden houding in Amerika. Zij geven toe, dat de vrede boven alles wenschelrjk is, maar zijn van oordeel, dat vrede, opgelegd door vrees, als gevolg waarvan naar hun meening de Westelijke Europeesche democratieën zouden afdalen tot de posiie van een 'jongsten firmant met een totalitaire hegemonie over Europa, niet in het nationale belang van Amerika zou zijn. Roosevelt streeft ernaar zijn grooten invloed tegen een dergelijken opgelegden vrede in de weegschaal te werpen. Zijn politiek heeft vele vijanden, evenals vrienden, maar men moet er aan denken, dat de constitutioneele bevoegdheden vaji den president zeer groot zijn. Om zijn voornemens te dwarsboomen, moet de oppositie zeer veel meer kracht toonen, dan zij tot dusverre gedaan heeft. Dezer dagen heeft de voorzitter van de senatoriale commissie van buitenlandsche zaken, senator Pittman, nog eens voor Ce radio de totalitaire staten er van beschuldigd, de wereld te willen overheerschen. „Heeft niet de politiek van „bevrediging" niet alleen Tsjecho-Slowakije overgeleverd aan de genade van Hitler, doch ook Polen, Roemenië, Joego-Slavië en Turkije?" vroeg Pittman. „Wat wordt gedaan om zijn pogingen deze landen onder zijn overheersching te krijgen of zelfs te veroveren te stuiten? Wat kunnen Nederland en Denemarken deen ten aanzien van de eisenen van Hitler? Wie twijfelt er aan, dat Hitler in zijn Drogramma heeft geschreven de overheersching van de Oekraïne en zelfs van Siberië, wanneer men slechts „Mem Kampf" leest?" Na een aanval op Japan, dat volgens Pittman streeft naar de overheersching in Oost- Azië, hierbij inbegrepen de eilanden in den Stillen Oceaan, sprak hij over Mussolini. Mussolini is door de kracht der omstandigheden naar de as Berlijn—Rome—Tokio gedreven en zal hier wel in blijven. Pittman maakt de Amerikaansche isolatlonisten belachelijk en betoogde, dat een kracntige verdediging van de Amerikaansche rechten over de geheele wereld het beste middel is om de Ver. Staten buiten een oorlog te houden. Deze radiorede heeft de Duitsche bladen nieuwe stof verschaft voor de campagne tegen Roosevelt. Zoo schrijft de „Lokal Anzeiger": Het is weerzinwekkend te zien, hoe een cynisch politicus als Pittman zich opwerpt als voorvechter voor vrijheid en rechtvaardigheid. Nimmer heeft men zoo onvoorzichtig met 't vuur gespeeld. En dan wordt de aandacht gevestigd op den aanslag, welke te New-York door een Jood beraamd zou zijn op den leider der Duitschers in Amerika. Bedoeld wordt de man, die in Madlson Square Garden tijdens de betooging van Zondag Kuhn wilde naderen. Ook andere bladen maken daarvan op in het oog springende .wijze melding, zoodat in Joodsche kringen te Berlijn reeds ernstige ongerustheid heerscht. Immers dit geval zou wel weer eens het signaal kunnen zijn voor een nieuwe anti-semietische actie in Duitschland. --- De „King George V” van stapel geloopen Eerste Britsche slagschip na 14 jaar Het grootste slagschip der Britsche vloot, de King George V, is gistermiddag te Walker on Tyne in tegenwoordigheid van den Koning te water gelaten. Het slagschip kwam om 3 uur 02 in het water, onder het loeien van sirenes. De Koning werd luide toegejuicht. Een muziekcorps speelde Rule Brittannia. De zeer groote menigte had den Koning een zeer hartelijk onthaal bereid. Het nieuwe slagschip heeft een waterverplaatsing van 35.000 ton. Het is sneller dan de „Nelson" en de „Rodney", die een snelheid van ongeveer 23 knoopen hebben. De bewapening bestaat uit tien kanonnen van 14 duim, die in drie geschuttorens zijn geplaatst. Voorts zijn er 16 kanonnen van 5.25 in acht geschuttorens, daarenboven veel klein geschut. Het slagschip zal vliegtuigen aan boord nemen, die met een catapultinstallatie zullen worden opgelaten. De bemanning zal bestaan uit ongeveer 1500 koppen. Het schip is ingericht als vlaggeschip. De kosten bedragen ongeveer 8 millioen pond sterling. Dit is na veertien jaar weer het eerste slagschip, dat in Groot Brittannië is te water gelaten. Naar schatting heeft een millioen personen de tewaterlating gadegeslagen. Op de werf te New Castle zal op dezelfde helling, onmiddellijk de kiel worden gelegd voor een nieuw groot slagschip, dat zal worden gebouwd volgens het programma van '38. Ook te Birkenhead zal onmiddelijk na het van stapel loopen van het slagschip „Prince of Wales" in Mei a.s. een nieuw slagschip op stapel worden gezet. Men verwacht, dat in 1939 wederom twee groote slagschepen op het programma gezet zullen worden. --- Geen militair driehoeksaccoord Tokio spreekt berichten over verbond der asgenooten officieel tegen. Het ministerie van buitenlandsche zaken te Tokio spreekt de berichten tegen, als zou een militair aceoord gesloten zijn tusschen Duitschland, Italië en Japan. --- Chamberlain over mogelijkheid eener leidersconferentie Regeeringsmotie door het Lagerhuis met groote meerderheid aangenomen Het Britsche bewapeningsprogram „Den Volkenbond is een taak opgelegd, die boven zijn macht gaat” Chamberlain heeft gisteren in het Lagerhuis bij de hervatting der debatten over de landsverdediging met nadruk gewezen op de tegenstelling tusschen de besprekingen van thans en vroegere defensiedebatten. Alle partijen worden thans gedrongen door iets als een algemeene overeenstemming ten aanzien van het bewapeningsprogram en de wijze, waarop het moet worden gefinancierd. Geen land heeft zooveel geofferd en zooveel risico op zich genomen ten behoeve van den Volkenbond als Groot-Brittannië. Misschien zullen wij tot de conclusie komen, dat indien de Volkenbond in gebreke blijft, de politiek van sancties ten uitvoer te brengen, dat dit niet toe te schrijven is aan de actie of nietactie van Groot-Brittannië of eenig ander land, doch dat de verklaring er in gezocht moet worden, dat den Volkenbond een taak is opgelegd, welke volkomen boven zijn machi gaat. Een lange periode van krachtsinspanning en voorbereiding begint thans zichtbare vruchten te dragen. De premier vroeg zich af of het Huis de volledige beteekenis vatte van de mate der thans onder oogen geziene uitgave, n.l. 580 millioen, welk bedrag niet ver afligt van de nationale schuld op korten termijn in de jaren voor den oprlog. Het zou misdadig zijn, aldus Chamberlain, toe te staan, dat zulk een toestand zich ontwikkelt, zonder een vastberaden poging te doen er een einde aan te maken. » «•Indien ik zou kunnen gelooven, dat een conferentie van leiders der naties effectieve resultaten zou opleveren, zou ik met aarzelen deze thans bijeen te roepen." Chamberlain besloot met te zeggen: „Hoewel wij er niet in kunnen toestemmen onze bewapening te verminderen, totdat zulks kan gebeuren op grond van een algemeene overeenkomst, beschouw ik het onzen plicht ledere gelegenheid waar te nemen, andere regeermgen te probeeren te overtuigen van de dwaasheid der richting, welke, indien voortgezet, ieder land van Europa tot bankroet moet brengen." --- Een motie van Labour Attlee verklaarde hierna, dat de Labouroppositie een motie had ingediend, strekkende tot vermindering van het bedrag der leeningsbevoegdheden, niet omdat zij niet van meening is, dat onder deze omstandigheden de uitgaven niet behoeven te worden gedaan, doch omdat deze uitgaven een veroordeeling beteekenen der door de regeering gevolgde politiek. Wij gelooven niet, dat haar methoden van financiering of verdediging verstandig zijn en wij zullen aanteekening van onze stemming verzoeken, omdat de regeering noch een vreedzame wereld heeft verzekerd, noch ons op passende wijze verdedigt tegen de gevaarlijke wereld, welke zij heeft geschapen. Bij de voortzetting der debatten nam Churc h i 11 het woord. Hij wenschte den minister van financiën geluk met de wijze, waarop hij de ontzaggelijke financieele herbewapening heeft behandeld. De periode, die wij beleven, zoo zeide hij, is geen gewone periode van vrede, maar een tijdvak van onbloedigen oorlog. Churchill juichte verder van harte öe recente verklaring van Chamberlain, betreffende de Engelsch-Fransche solidariteit, toe. Deze verklaring, zoo zeide hij, is een sterk arschrikwekkend middel tegen gewelddadig optreden in een tijd, waarin de druk onvermijdelijk toeneemt en nog eenigen tijd moet toenemen. Vervolgens voerde de leider der liberale oppositie, Mand er, het woord. Hij zei, dat, zoolang Engeland niet teruggekeerd is tot het systeem van collectieve veiligheid op den grondslag van de Volkenbonds-idealen, er geen hoop bestaat op eenheid in Engeland en geen hoop op vrede in de wereld. De liberale oppositie is echter zeer bereid haar stem te geven aan de gevraagde credleten en zij zal steun verleenen aan de wervingscampagne voor den vrijwilligi?n nationalen, dienst. Na Mander nam de conservatief Amery het woord. Hij bepleitte algemeene gedwongen oefening in vredestijd en volledige vrijheid voor vrijwillige dienst in oorlogstijd, In de meening, dat alle manschappen, die dan noodig zouden zijn, verkregen zouden kunnen worden uit de geoefende, vaderlandsllevenoe mannen. De conservatief Edward Grlggs zei, dat Groot-Brittannië niet alleen beloften moet geven, maar ook een grooteren militairen steun voor Frankrijk gereed moet hebben. --- De nieuwe Belgische regeering Probleem der cultureele autonomie moet worden opgelost Zooals gisteren nog in een deel der oplaag kon worden gemeld is de nieuwe Belgische regeering nu definitief als volgt samengesteld: Minister-president (zonder portefeuille) Pierlot (katholiek); Justitie: De Schrijver (katholiek); Openbare werken: Marck (kath.); Buitenlandsche Zaken: Soudan (socialist); Binnenlandsche Zaken en Volksgezondheid: Eekeiers (socialist); Arbeid en Sociale Voorzorg: Waüters (socialist). De extra-parlementariërs zijn: Financiën: Gut; Landbouw en Economische Zaken: Richard; Openb. onderw.: prof. Blank - quaert, hoogleeraar aan de Universiteit te Gent; Landsverdediging: generaal Denis. De regeering heeft besloten zich Donderdag aan het parlement voor te stellen. In een tegenover de pers afgelegde verklaring heeft Pierlot o.m. gezegd, dat een van de taken der nieuwe regeering zal zijn, de verschillende ontwerpen ten aanzien van de cultureele autonomie te bestudeeren. Wij moeten vastbesloten zijn, aldus spr., dit probleem zoodanig op te lossen, dat voldoening wordt geschonken aan alle gerechtvaardigde aspiraties der twee cultureele gemeenschappen binnen het kader van den Belgischen staat, die krachtig georganiseerd moet zijn en zijn samenhang moet behouden. Van dit standpunt gezien, spreekt het van zelf, dat het onmisbaar is één zelfde hoogste leiding te behouden, al wordt ook overgegaan tot decentralisatie met het doel om, vooral op het gebied van het onderwijs, de door de twee taalgroepen en vooral door de Vlaamsche taalgroep, gewenschte voldoeningen te schenken. Er zal een eind moeten worden gemaakt aan alle geschilpunten, die tusschen de twee gemeenschappen, die België vormen, nog bestaan. Pierlot verklaarde tenslotte, nog geen bepaalde denkbeelden ten aanzien van de modaliteiten der uitvoering te hebben. Hubert Pierlot. --- De houding der socialisten Belga meldt nader, dat de socialistische fracties van Kamer en Senaat met op drie na algemeene stemmen en drie stemmen blanco een motie hebben aangenomen, waarin zij verklaren, gekant te zijn tegen iedere regeeringcombinatie van politieken aard, zakenkabinet of tweepartijen-regeering, met sterken extraparlementairen invloed. De Belgische werkliedenpartij blijft bereid tot samenwerking in een regeering, die van plan Is de groote problemen van economischen, financieelen en socialen aard ter hand te nemen, hetgeen het hoogste belang des lands en dat van öe arbeidersklasse eischt. De motie spreekt vervolgens vertrouwen uit in de socialistische vertegenwoordigers, wat betreft het uitvoeren van die taak en het eisenen van een program, dat iedere deflatie uitsluit en dat de beveiliging van de democratie waarborgt. --- Uit Bagdad wordt gemeld: Sjeik Assi el Ali, het hoofd van de stam Obeid en lid van het parlement van Irak, is door sjeik Saadoen Homoidi, hoofd van de stam Chammar, op het station van Samara vermoord, terwijl hij op den trein naar Bagdad wachtte. De beweegreden tot den moord schijnt persoonlijke wraak te zijn. --- De regeeringsmotie aangenomen Met 310 tegen 127 stemmen werd vervolgens het amendement der Labour- oppositie verworpen. De regeeringsmotie, welke de leenlngbevoegdhcden voor defensie-doeleinden bevestigt op 800 millioen pond, werd vervolgens aangenomen bij zitten en opstaan. --- Uit de „Provinciale Groninger Courant” van vandaag voor 100 jaar 's GRAVENHAGE den 22 Februari] 1839. In de „Utrechtsche Courant" leest men: „Ons gouvernement houdt zich steeds bezig, om nut oan onze koloniën te trekken, en er de kuituur te bevorderen. Behalve de thee, zijdewormen, cochemille enz. zal ook de kma naar Java worden overgebracht. Er is een geschikt persoon naar Peru gezonden, om de kina-plant van daar over de stille Zuid-Zee naar Japan over te brengen, en aldaar aan te kweeken." --- Palestina-Conferentie in een impasse? Moeilijkheden en lichtpunten Te Londen is men, naar Reuter meldt, algemeen van oordeel, dat de Palestinaconferentie in een impasse is geraakt. Toch ziet men in Arabische kringen een lichtpunt in de verklaring, welke Ali Maher Pasja heeft afgelegd uit naam van de omringende Arabische staten. Men zegt dat deze heeft toegestemd in een gewijzigden vorm van garantie voor de Joodsche" minderheid in Palestina voor het geval onafhankelijkheid wordt toegekend. Ook wordt verzekerd, dat, terwijl de Arabieren tot nu toe verlangden dat onmiddellijk onafhankelijkheid wordt verleend, Ali Maher Pasja heeft gedoeld op een periode van overgang, welke aan de volledige onafhankelijkheid zou voorafgaan. In Arabische kringen wordt verkaard, dat Ali Maher Pasja heeft gesproken met volledige instemming van de Palestijnsche Arabieren en de omringende Arabische staten. Verder verneemt Reuter in gezaghebbende Joodsche kringen, dat waarschijnlijk geen samenkomsten meer tusschen de Britsche en Joodsche delegaties gehouden zullen worden voor het einde der week of het begin van de volgende week. Volgens deze kringen moet dit evenwel niet als een impasse beschouwd worden. De regeering kent het Joodsche standpunt thans volledig en is ook op de hoogte van het Joodsche oordeel over de Britsche voorstellen, zoodat verdere besprekingen geen nut hebben, alvorens de regeering de geheele kwestie opnieuw bestudeerd heeft. Men gelooft dat de regeering de moglijkheden van een compromis zal paan bestudeeren, zoodra hetzelfde stadium in de onderhandelingen met de Arabieren bereikt is, en haar eigen regeling zal oplossen, indien alle andere middelen zijn uitgeput. --- Roemenië zou tot oeconomische concessies aan Duitschland bereid zijn Duitschland's belangstelling voor Roemeensche petroleum. Havas meldt uit Boekarest: Het verblijf van Wohltat, den Duitschen oeconomischen deskundige, heeft tal van commentaren uitgelokt. Officieel zegt men, dat hij met zijn Roemeensche collega's de middelen zal nagaan hoe het handelsverkeer tusschen beide landen zou kunnen worden vergroot. In November j.l. werd een handelsovereenkomst onderteekend, welke het karakter der betrekkingen tusschen Duitschland en Roemenië niet essentieel heeft gewijzigd. De Duitschers, die belangrijke voorrechten hadden gevraagd, stuitten in Roemeensche kringen op verzet. Sindsdien is de toestand in Roemenië tamelijk onaangenaam geworden: de overvloedige graanoogst van het vorige jaar werd slechts gedeeltelijk uitgevoerd. Hierdoor zou Roemenië thans bereid zijn het Rijk eenige concessies te doen, indien het de overblijvende graanvoorraden zou afnemen. De Duitschers hebben nu de oude plannen weer voor den dag gehaald en cisehen met name een Duitsche medewerking in de petroleumindustrie, welke beoogt het Rijk voor de toekomst belangrijke hoeveelheden Roemeensche petroleum te verzekeren. Het schijnt, dat Wohltat met dringender argumenten het reeds eerder gedane voorstel, de gekochte aardolie voor slechts twintig procent in goud en deviezen te betalen, heeft herhaald. Met name voor de wapening is petroleum de voornaamste bron van deviezen voor Roemenië. De concessies op dit stuk, welke een vermindering van deviezen tengevolge zouden hebben, zouden de regeering te Boekarest geleidelijk op het gebied der wapening afhankelijk maken van Duitschland, hetgeen, gezien de krachtsverhouding tusschen de beide landen, niet zou nalaten een beslissenden terugslag op politiek terrein te hebben. Benavides, president van Peru, in welk Zuid-Amerikaansch land dezer dagen een staatsgreep mislukte. ---