Nieuwe toepassingen van stroo Men schrijft ons: In verband met de belangstelling welke in den laatsten tijd bestaat voor nieuwe toepassingen van stroo, moge het van belang zijn om eenige recente buitenlandsche gegevens te vermelden. De belangrijkste grondstof voor betere papiersoorten is houtcellulose. Cellulose is ook uit stroo te bereiden, hoewel de gelijkwaardigheid van hout- en stroocellulose, wat betreft sterkte en kostprijs, nog niet 'vaststaat. Men heeft berekend, dat in Duitschland uit ca. 6 pet. van de totale strooproductie de helft der totale cellulosebehoefte gedekt zou kunnen worden. We vermelden hierbij, dat in 1936 de totale celluloseproductie in Duitschland ruim 1.300.000 ton bedroeg. Zoo zijn dan ook vooraanstaande fabrieken als de Aschaffenburger Zellstoffwerke en de Feldmuehle A.G. zich op de fabricage van stroocellulose gaan toeleggen, terwijl van overheidswege de Kurmaerkische Zellwolle und Zellulose A.G. opgericht is. Laatstgenoemde fabriek krijgt een capaciteit van 20.000 ton stroocellulose per jaar, waarvan 8000 ton voor papierfabricage en de rest voor de bereiding van kunstwol en kunstzijde bestemd is. Cellulose is n.l. ook een der belangrijkste grondstoffen van de kunstzijde industrie. Italië beschikt, evenmin als Duitschland over voldoende papierhout, zoodat het voor de hand lag, dat ook dit land krachtig, de stroocellulose productie ter hand zou nemen. In dit verband kan de Cartiere Burgo genoemd worden, een papierconcern dat met Van Gelder vergeleken kan worden. In Italië wil men te Foggia een stroocellulosefabriek met een jaarcapaciteit van 150.000 ton bouwen. Verder kan stroo voor de fabricage van bouwplaten (isolatieboard) gebruikt worden. In Europa bedraagt de productie hiervan haast 100.000 ton per jaar. Ondanks het feit, dat Scandinavië een houtproducent bij uitnemendheid is, wordt sinds eenigen tijd In Noorwegen door de firma Ingeberg en Vesterlid te Nidsnes isolutieboard'uit stroo vervaardigd. Ook in Duitschland wordt dit materiaal gefabriceerd, n.l. door de Stramenta G.m.b.H. in Coswig bij Dresden. Wij volstaan met deze gegevens, waaruit men zeker de conclusie mag trekken, dat ook in Nederland op dit gebied een en ander bereikt zal kunnen worden. --- PAARDENFOKKERIJ De Centrale Premiekeuring en Hengstenmarkt te Utrecht Een nieuw keuringssysteem met moeilijkheden Het Groninger type is overheerschend (Van onzen deskundigen medewerker) De strijd, die jarenlang gevoerd Is tusschen het Nederlandsch-tuigpaardenstamboek en het Geldersche stamboek, heeft er toe geleid, dat men inzake de eischen tot opname in de stamboeken der beide vereenigingen veel te groote concessies verleende. Onze vroeger neergeschreven opvatting, dat men tot inschrijving overging om den concurrent zijn kans teontnemen is wel ontkend in dien tijd, doch de kwaliteit der ingeschreven en goedgekeurde hengsten werd in de laatste jaren van zoodanigen aard, dat het onmogelijk was hiermede voort te gaan. Meerdere hengsten met een goedkeuringsmerk op hun hals moesten als positief slecht gekwalificeerd worden. Het was in de dagen toen wij schreven van een hippologische warwinkel en welke benaming men ons toen zoo kwalijk nam doch de geschiedenis heeft deze benaming volkomen bevestigd. In het afgeloopen jaar is men tot overeenstemming gekomen en zijn beide stamboekvereenigingen samengesmolten in één vereeniging, n.l. Vereeniging tot bevordering van de Lanbouwtuigpaardenfokkerij in Nederland, welke een stamboekhouding voert die onderverdeeld is in twee afdeelingen, n.l. het Groninger type en het Geldersche type. De samenstelling der jury's werd herzien en de invloed van de nieuwe samenstelling was op de nu gehouden verplichte voorjaarshengstenkeuring duidelijk merkbaar. De koers weJke men uitstippelde was merkbaar in een veel strengere selectie, vele kantloopers zijn afgekeurd. En hoewel men er nog niet is — men kan niet ineens veranderen wat gedurende vele jaren is bedorven — toch is de toestand belangrijk verbeterd. Dat het beeld op de centrale hengstenkeuring te Utrecht anders zou zijn dan de voorgaande jaren stond bij ons vast en is ook bevestigd. Maar tevens is daar ook aangetoond dat het zuiveringsproces nog verder moet gaan, want er loopen nog tusschen, die den naam van goedgekeurde hengst niet waard zijn en zoo spoedig mogelijk dienen te verdwijnen, omdat zij een gevaar zijn voor de fokkerij. Men keurde ditmaal voor het eerst volgens een nieuw systeem en wel het Groninger type en het Geldersche type. Dat dit moeilijkheden zou brengen is te begrijpen, vooral nu men het aan de eigenaren overliet in welke afdeeling men wilde deelnemen. Het begrip type is nog niet al te veel tot de zuidelijke fokkers doorgedrongen, want dikwijls wordt een zwaar paard Groningsch genoemd en een licht paard Geldersch. Maar ook de type-voorstelling is soms zeer vreemd. Zoo hoorden wij, dat men een zuiver typische Oldenburger als Diedrich ging aangeven bij het Geldersche type. Op advies van de leiding werd dit niet uitgevoerd, doch hengsten als Winvorst, een zoon van Grootvorst, en de bekende merrie Variata van Boerhave te Musselkanaal deelde men ook in bij het Geldersche type. De jury wist er schijnbaar geen raad mee en plaatste hem op de laatste plaats, terwijl hij kwalitatief behoorde tot een der besten. De moeilijkheid in dit nieuwe keuringssysteem lijkt ons dan ook nog lang niet overwonnen. Zoo kwamen in de Geldersche afdeeling nog een Daar hengsten voor die van puur Groninger type zijn, doch wat weinig van stuk en om zich veilig te stellen naar het Geldersche type gaan. Wij denken aan Urban, aan Tonno en aan Paul. Of deze eerste keuring aan de verwachtingen heeft beantwoord? Wij gelooven het niet. Maar men kan dit ook moeilijk verwachten nu men pas op weg is om een nieuwe richting in te slaan. Toch had men o.i. gemakkelijk de keuring meer aan het doel kunnen beantwoorden door de beslissingen wat meer in overeenstemming te brengen met de foktechnische eischen die men in een goedgeleide fokkerij niet kan verwaarloozen. Zoo verhuisden heel wat grootheden van voorheen naaide achterhoede. Wij ontkennen geenszins, dat dit in sommige gevallen niet noodig was, doch dat men een hengst als Rheinsohn, die behalve zijn vroeger verworven kampioenschap met twee goedgekeurde zonen op deze keuring verscheen, naar de elfde plaats verwees, ging veel te ver, vooral ook omdat vele hengsten, die boven hem stonden, kwalitatief en' ook uit fokkundig oogpunt niet aan hem kunnen tippen. Wat ziet nu een jury in dergelijke hengsten? Wij laten hieronder den uitslag volgen van de afdeeling Groninger type en men zal dan zien, dat het grootste deel der hengsten zijn oorsprong heeft in het Groningerland en dat men hieruit kan constateeren, dat de Groninger fokrichting in het zuiden en centraal Nederland een steeds grooter aantal aanhangers vindt. --- Afdeeling Groninger type. 1. Vorstenspoor 368 N. S. Tg., V. Rittersporn 1648 O. F. S. Eig. Hengstenassociatie, Brummen. 2. Diedrich 71 Gld. P. S., V. Siegmund 3413 Old. S. Eig. Hengstenvereeniging „De Toekomst", Varseveld. 3. Vincent 371 N. S. Tg., V. Gruson 1600 O.F.S. Eig. Coöp. Hengstenexploitatie Barendrecht. ï. Adelaar 509 S.gr.t., V. Edelknabe 3503 Old. S. Eig. J. Poelstra te Winsum en P. A. Meinardi, Den Hoorn. 5. Jimbo 78 Gld. P. S., V. Waldherr 349 Gr. P.S. Eig. W. A. Costermans, Eist. 6. Zompa 388 N. S. Tg. V. Rheinsohn 340 pref. N. S. Tg. Eig. Joh. van Essen Huissen. 7. Vondelus 363 N. S. Tg., V. Dolivier 214 N. S. Tg. Eig. A. J. Breukink. Brummen. 8. Waldeck 385 N. S. Tg., V. Gersbach 3464 Old. S. Eig. C. Blanken, Bilthoven, G. v. d. Haar, Zeist, A. W. van Wijk. Vechten. 9. Adelborst 506 S. gr. t., V. Edelknabe 3503 Old. S. Eig. D. E. Mellema, Pinsterwolde. 10. Ugoldman 354 N. S. Tg., V. Goldman 1626 O. F. S. Eig. C. Blanken, Bilthoven. 11. Rheinsohn 340 pref. N. S. Tg., V. Rheinfürst 3431 Old. St. Eig. Hengstenver. „Ons Belang" Hoofddorp. 12. Admiraal 502 S.gr.t V. Admiral 1680 O.F.S. Eig. Hengstenver. ~Ons Belang" Hoofddorp. 13. Walter 386 N. S. Tg., V. Gronau 3490 Oid. S. Eig. A. Z. Snoek, Almkerk. 14. Mijnheer 356 N. S. Tg., V. Ditmar 313 Gr. P. S. Eig. Gebrs. de Jong Czn., Arkel. 15. Reinhard, V. Eckstein 1606 O. F. S. Eig. Ass. Opheusden. Vorstenspoor is een beste hengst, werd eenige jaren terug door de Gebr. Bolt in Aurich aangekocht. Diedrich is eenige jaren in Groningen geweest, doch werd nu in slechte conditie voorgebracht. Vincent is ingevoerd door de h.h. Nijholl en Mellema en aan de Ass. Barendrecht verkocht. Het is een zware hengst, die hooger had moeten staan. Adelaar is een 3-jarige en door de vermelde eigenaren uit Oldenburg geïmporteerd. Een mooi succes, de hengst maakte een uitstekend figuur en werd naar Noord-Brabant verkocht. Jimbo is de hengst met de geschiedenis van verkoop aan den slager, doch gered werd en goedgekeurd. Hü is nu uitgegroeid tot een zware hengst, heeft veel goeds, doch komt in achterbeen en croupe te kort. Hij is een Waldherr en is geboren in de Veenkoloniën. Zompa vinden wij een matige hengst en staat veel te hoog; Vondeius is een zware hengst met te weinig been; Waldeck is een fraaie Oldenburger, best type met beste gangen een kwaliteitshengst, die men hooger had móeten stellen. Adelborst is weer een driejarige, die een uitstekend figuur maakte, toonde zich iets onrijp, doch heeft toekomst en is heel wat beter dan enkelen die boven hem werden geplaatst. Ugoldman stond er matig voor en de eigenaren waren schijnbaar van oordeel dat hij na zijn geweldige verrichtingen in het tuig nu ook recht had op een hoogere plaatsing op oeze keuring. Had men deze opvatting niet, dan had men meer zorg aan hem moeten besteden. Over Rheinsohn hebben wij het al gehad, is ook wel eens beter geweest, rug en achterbeen, maar hij komt ook reeds op jaren. Admiraal is een 3-.jarige en op de keuring nier in Groningen door Gebr. Bolt verkocht aan de Ver. Hoofddorp. Mooie hengst, maar de jury kijkt hem schijnbaar niet hoog aan. Walter heeft ook al aan de kop gestaan, is een pure Oldenburger met wat veel maat, die ook conditie moet hebben, doch daarin nu te kort kwam. Mijnheer is uit Friesland, stond er goed voor en had een hoogere plaatsing verdiend. Reinhard is een Oostfries van Gebr. Bolt die nu weer naar de zuidelijke oorden gaat na' .jarenlang in Friesland te hebben gestaan. Een zeer goede collectie hengsten die men beter had kunnen plaatsen, doch de talrijke Groninger fokkers die hier aanwezig waren zullen ongetwijfeld met genoegen hebben gezien dat hun afzetgebied hier is en te ontwikkelen is. --- Afdeeling Geldersen type. .-• Cotonel. 31 ho NS. Tg., V. Mentor 88 N. S. tg Eig. Gebr. Versteegh. Buurmalsen. 376 NB. tg., V. Goldman 1626 O F. S. Eig. J. E. Dijk en Zn.. Zwolle. 3. Ree ame 72 Gld. P. st. V. Rigismund 144 Dr. P. S. Eie. W. A. Costermans. Eist. ».4-~ Aritobert 1002 S. gld. t. V. Nubert 298 pref. N. S. tg. Eig. N. D. Heuff, Deil. 5. Urban 362 N, S. tg. V. Simon 240 Gr. P. S. Eig. J. G. van Oppenraay, Bemmel. 6. -Anten 1003 S. gld. t. V. Edelstein 1691 O.F.S. Eig. A. W. van Wijk, Vechten en G. v. d. Haar, Zeist. 7. Amburg 1001 S. gld. t. V. Domburg 13 pref. Gld. P. S. Eig. Wed. C. van Kempen Esch. 8. Tonno 56 Gld. P. S. V. Honno 257 pref. N. S. tg. Eig. C. van 't Klaphek, Putten. 9. Vader 379 N. S. tg. V. Lucius 283 N. S. tg. Eig. W. J. van der Horst, Cothen. 10. Paul 306 N. S. tg. V. Griederich 286 N. S. tg. Eig. C. Dekker, Barendrecht. 11. Winvorst 383 N. S. tg. V. Grootvorst 332 Gr. P. S. Eig. G. Top, Woudenberg. De eenigste Gelderschman van type was de nu 24-.jarige Colonel. Een hengst die onverslijtbaar schijnt, want daarvan is aan de beenen nog niets te zien. Wel verschrompelt hij en worden ziin bewegingen in draf ook onzekerder, maar een zeer bijzondere hengst is het. De eenigste die hem kan benaderen is de fraaie Öostfriesch Woltman, die men ook naast hem stelde. De rest kan ons niet overtuigen dat dit het Geldersche type is. Wel hebben wij de overtuiging, dat men bij het merriemateriaal veel meer het Geldersche type benadert dan bij de hengsten. Velen komen te kort in beenwerk en hebben ook te veel maat Men komt er niet met kleur en spectakel in gangen wanneer men een type heeft dat afwijkt. En dan hadden Urban. Tonno en Winvorst niet jn deze rubriek mogen deelnemen. Wanneer men het Geldersche type niet beter en juister kan demonstreeren gelooven wij aan de toekomst van deze fokkerij niet meer. Doordat enkele hengsten invoerpremies waren toegekend, mochten deze niet deelnemen aan de premiekeuring. Hieronder kwam voor Adolf van de- h.h. Dijk te Zwolle, een driejarige zwarte, die door twee provincies f 1500 aan invoerpremie op zich ging vereenigen. Hij mocht dus niet mee doen. doch zou het een eind gebracht hebben. Een beste hengst, die nu in Overijsel blijft. Veel handel is niet tot stand gekomen, wel is er wat verkocht, doch als hengstenmarkt heeft deze keuring niet aan de verwachting voldaan. Overigens heeft deze keuring den indruk achtergelaten, dat het meer zuidelijk tot een goede ontwikkeling komt en een nieuw stuk leven aan het openbaren is. --- FEUILLETON Op eenzamen post door Kurt Siodmak 15 (Nadruk verboden.) — Waarom bent u zoo stil, commandant? vroeg Ysot met zachte stem. Den geheelen tijd had ze naar zijn gezicht zitten kijken, het gezicht van een man en toch nog van een jongen, trekken, doorgroefd van verdriet, een groot, nameloos verdriet. Haar blik viel op zijn handen, lange bruine, doch zeldzaam doorschijnende handen, die een geheel eigen leven hadden, iets trokken en af en toe even beefden. Zij keek in zijn oogen en schrok. Die oogen waren grijs, zij schitterden en werden zwart — er gloeide een vlam in op, een wild brandend vuur, dat dadelijk weer doofde. Ysot's hart sloeg zwaar en luid. Was zij bang? — Mag ik een cocktail voor u mixen? vroeg ze en dwong haar oogen, vroolijk te zijn. Hij staarde haar aan en antwoordde niet. Precies, dat bestond toch nog, cocktails en bars, al dat leege gedoe.... Zij nam twee kleine zilveren bekers, vulde die met allerhande ingrediënten, zette ze op eikaar en schudde. Rap gingen haar handen heen en weer. — Wilt u mij niet helpen? vroeg zij. Hij zweeg. Ysot stond op en ging met een bevallige beweging naast hem staan. — Help mij even, zei ze lachend en reikte hem de shaker. Hauser keek haar ultdrukklngloos in de oogen, nam den beker van haar aan en schudde haar onbeholpen. — Hij moet ontwaken, bad Ysot vurig, hij moet spreken. Ik moet hem aan het praten krijgen. Waarom staart hij zoo? Zij kon den blik van die oogen niet langer verdragen. — Ik had niet moeten komen, ik had niet met hem moeten eten. Uit! het moet uit zijn! dacht zij en terwijl de woorden moeilijk over de lippen kwamen zei ze: Zoo moet u dat doen Ze greep naar den beker en raakte zijn hand aan. Hauser liet den beker vallen. Hij greep haar hand, draalde die met den palm naar buiten en begroef zijn mond in het zachte, witte vleesch. Ysot trok haar hand terug. Het was alsof een gloeiende stempel in haar hand gedrukt was. Pijnlijk voelde ze den druk van zijn tanden. Zij draalde zich om en liep naar het midden van de kamer. Zij schreeuwde van angst en < weerloosheid, haar hand brandde, ze schreeuw- i de en schreeuwde — maar er kwam geen geluid over haar lippen. Hauser hief het hoofd op. Hij stond op en liep naar den tegenover gelegen hoek van de kamer, zoo ver mogelijk van haar weg. Het was onheilspellend stil in de kamer. Een 1 h2elen tijd Toen zei Hauser toonloos: — Ik hoop, dat u mij vergeven wilt. U zult mij, hoop ik, begrijpen, als ik u verzoek, mij ] alleen te laten, morgen zal ik Zijn stem stierf weg. Ysot ging naar de deur, die zich wijd en i bijna automatisch opende en wandelde de ! ijzige gang door, onafzienbaar en donker, i Haar hoofd voelde leeg. Haar hand brandde van Hauser's kus. , --- XIII. De Kans. Ysot zat op haar kamer en voerde niets uit. Zij wachtte — waarop? Aan haar pols tikte zonder ophouden haar horloge. Een dag ging voorbij. Nog twee uur van den middag lagen voor haar. Wat moest zij doen? Hoe gauw zou de Afrikaansche nacht alweer aanbreken, een nacht, die geen schemering kende, maar altijd plotseling kwam, vooral na zulke brandend heete, wolkenlooze dagen. En zij had nog niets bereikt.... — Staat u toe, dat wij binnenkomen? vroeg onverwacht een scherp geaccentueerde stem vlak bij Ysot. Zij wendde het hoofd om. Voor naar stond de kleine Griek in een hooggesloten uniform. Hij had een hand groetend aan de slaap gebracht en boog met een haast eerbiedige beleefdheid. Achter den Griek stond de lersche reus. Hij was verlegen. Hij boog het blonde hoofd met het keurig gescheiden haar en hield zijn oogen neergeslagen. Ysot nam beide eens op. Blijkbaar dreigde er geen gevaar. Zij knikte. Achilles Daskalopoulos boog nogmaals en trad het vertrek binnen. — Wilt u niet gaan zitten ? Moe wees Ysot op een smalle bank. Achilles boog opnieuw. — Vergunt u ons allereerst te vragen of u nog boos op ons bent. Wij zijn ons er zeker van bewust, dat wij ons niet heelemaal behoorlijk gedragen hebben. Maar de alcohol de verwarring van het oogenblik.... zoomaar onverwacht een mooie vrouw t: ontmoeten Achilles onderbrak zijn van buiten geleerde redevoering en wierp een afwachtende blik op Ysot. — De oorlog ging hij zuchtend verder, u begrijpt ons hopelijk, mademoiselle Wij beloven ootmoedig beterschap, in het bijzonder die groote lobbes daar. Met een onverschillige handbeweging wees hij op O'Murphy, die nog altijd zijn oogen niet had opgeslagen. Plotseling drong het komische van deze twee eigenaardige „ridders" tot Ysot door. Zij keek hen beide eens aan. De kleine stapte trotsch als een haan heen en weer; Ysot maakte zichzelf vroolijk bij de gedachte, dat hij ieder oogenblik kon gaan kraaien. De andere was precies een beleedigde olifant. Ja, nu wapperde hij met zijn groote ooren— misschien wuifde hij zich wel koelte toe Ysot begon te lachen. Zij barstte in lachen uit, probeerde nog het tegen te houden, maar tevergeefs. Onmogelijk. Ze lachte van ganscher harte, zóó, dat haar schouders schokten. Ysot lachte tot ze niet meer kon. De kamer danste voor haar oogen. Ze snakte naar adem en ging op haar bed zitten. Telkens brak haar lach opnieuw door en zij kreeg er bijna tranen van in de oogen. Toen de sluier voor haar oogen eindelijk wat optrok, zag zij Achilles, die brullend van het lachen voor haar stond en met twee handen zijn buik vasthield. De reus stond daar nog altijd met gebogen hoofd, maar hij had zijn mond vertrokken tot een vroolijke grijns. Ysot stond op. Zij was zichzelf nu weer meester. — Neen, ik ben niet meer boos, zei ze en reikte Achilles de hand, die hij probeerde te kussen. Maar snel, in plotselingen schrik trok zij haar arm terug. Zij ging naar haar koffer en haalde een flesch whisky te voorschijn. Achilles was direct heel huiselijk gaan zitten De stijve beleefde houding, die hem verveelde was plotseling van hem afgevallen. Hij trok' een verrukt gezicht. — John Haig! Staat u toe? Hij nam de flesch, verwijderde zorgvuldig het staniol. Daarna sloeg hij met de vlakke hand op den bodem van de flesch De kurk sprong eruit. Begeerig hield hij zijn neus boven de flesch. Hij knikte gerustgesteld en vulde met breede gebaren de kleine zilveren bekers. — Op onze nieuwe vriendschap! zei hij en hief zijn glas; hij trapte O'Murphy op zijn teenen. Doe toch niet zoo stijf! siste hij woedend en wendde zich toen weer tot Ysot, stralend van vriendelijkheid. O'Murphy greep het glas en goot de inhoud in zijn keel. Hij grijnsde van plezier, toen hij de geur van de whisky in zijn neus voelde Dat was wat anders als die sprit, die je keel stukvrat. — Kun Je niet even wachten? Verschrikt wendde Achilles zich tot Ysot: Hij heeft geen opvoeding.... Vertwijfeld schudde hij zijn hoofd, of hij is zoo slim, dat hij denkt, dat hij er twee kan drinken, terwijl ik er maar eentje krijg. Hij dronk zijn glas leeg en schonk zich behendig een tweede in. — Op uw gezondheid, mademoiselle, nogmaals Hij knikte met zijn oogen. Ysot lachte en greep haar glas, dat zij langzaam naar de lippen bracht. Plotseling kwam een gedachte bij haar op: Deze twee spookverschijningen wisten, waar haar vader was; zij moest vriendelijk met hen omgaan om het doel te bereiken. Zij was nu dicht bij hem, zoo dicht, als ze nog niet geweest was, sedert ze het fort betreden had. Nu lag het heelemaal aan haar, deze kans te benutten, die de beide whiskydrinkers haar, zonder dat ze er erg in hadden, aanboden. Ysot beefde innerlijk van opwinding, toen ze haar vroolijkste lach door de droefgeestige kazematten liet schallen en met vertwijfelde grappen een conversatie begon. --- Ferd'nand weet 's ochtends vijf minuten te winnen --- De verkoop van fokstal Meijer te Zuurdijk. Onder zeer groote belangstelling werd gisteren de publieke verkoop gehouden van de fokpaarden van de stal van den heer H. Meijer te Zuurdijk. De prijzen zijn in het algemeen goed te noemen en het is andermaal gebleken, dat voor fokmateriaal groote belangstelling bestaat. Nardina, de 14-jarige preferente merrie, werd verkocht aan den heer Van Raalte te Kampereiland voor f 565. De 3-jarige Lefina v. Baldo m. Demma, meerdere malen geprimeerd, werd verkocht aan Herman Meijer te Zuurdijk voor f 660. De merrie was matig in conditie. De preferente merrie Demma, v. Ditmar m. Nardina, werd verkocht aan den heer S. B. Luitjens te Saaxumhuizen voor f 850; de stamboekmerrie Emona, v. Ditmar m. Nardine, werd verkocht aan den heer J. Geertsema te Bellingwolde voor f 560; de stamboekmerrie Delka, v. Ditmar uit de oude stammoeder Tedina, werd verkocht aan den heer Jensema te Zijldijk voor f 524. De entermerrie Odemma, v. Grusus m. Demma, werd verkocht aan Herman Meijer te Zuurdijk voor f 620; Odelka, entermerrie, v. Grusus m. Delka, ging over in eigendom van den heer Jensema te Zijldijk voor f 416, terwijl de enterhengst Onardinus werd verkocht voor f 160 aan den heer H. Wieringa te Zoutkamp. De gewone landbouwpaarden brachten eveneens zeer goede prijzen op. Rekening moet er mee worden gehouden, dat de hier genoemde prijzen worden verhoogd met het percentage veilingskosten, terwijl de drachtigheid der merries niet werd gegarandeerd. --- de kunstzinnige kellner door gerrit limper — Bekendheid is goed, zegt de beroem schrijver Harold Wilkins, met wien wij op club behaaglijk weggedoken zitten in de zU'aaj lederen fauteuils. — Bekendheid is goed, ma er zijn ook bezwaren aan verbonden. Niet-begrijpend zien wij hem aan. _. — Wat bedoelt u? wil één van ons wete Harold Wilkins glimlacht even. — Ik dacht aan iets, dat mij overkomen, antwoordt hij. — Het is misseWe wel het vertellen waard. Indien de heeren belang "in mochten stellen zal ik dit doen. ~ Wij haasten ons hem te verzekeren dat *J er gaarne méér van zouden hooren. Har°' Wilkins steekt een sigaret op en tuurt eve nadenkend voor zich uit. — Het gebeurde ongeveer een jaar geleden- Op een avond liep ik mijn stamcafé binne en bemerkte dat de gewone kellner niet aa" wezig was. Dit verwonderde mij niet zoo ze»' want een paar dagen tevoren had hij mij ter loops verteld, dat hij binnenkort een wee vacantie kreeg en dat een ander hem gedi> rende dien tijd vervangen zou. Ik lette er dU* verder niet op, hing mijn hoed en jas aan ar£ kapstok en nam plaats aan de leestafel. nieuwe kellner kwam onmiddellijk naar -1"! toe, keek mij opmerkzaam aan en vroeg *?e iets van eerbied in zijn stem wat ik te gebruiken. Ik bestelde een kop koff»* greep een krant en verdiepte mij in de lectuur Harold Wilkins doet een trekje aan sigaret. — Toen ik een half uur had gelezen, achvj" ik het oogenblk gekomen om op te Ik wenkte den kellner en legde het geld <* tafel. Tot mijn verbazing liet hij de fooi onaangeroerd. — Neemt u mij niet kwalijk, begon hij aaf' zelend. — Ik hoop niet dat u mij onbeschei' den vindt, maar ik zou u graag iets vrag-* Bent u niet de schrijver Harold Wilkins? Ik knikte. Hij weifelde even. — In mijn vrijen tijd schrijf ik ook, ve£ volgde hij toen. — Er zijn reeds een paar vef haaltjes van mij door de kranten aangen"' men. Ik heb uw boek gelezen en koester groote bewondering voor u. Zoudt u, in plaa» van mij een fooi te geven, mij met uw auW gram willen vereeren? Ik zat beduusd; kon mijn ooren nauwclijK* vertrouwen. Had ik dat werkelijk wel Soer verstaan? Het leek mij haast onmogelijk. Ë.J* eenvoudige kellner, die verhalen schreef, m»P boeken las, mij direct herkend had en om eesi autogram verzocht. Ik verklaarde mij bereid aan zijn verzoek "j voldoen. Hij legde een papiertje voor mij ne.f'' ik haalde mijn vulpen uit mijn zak, zette mü1) handteekening en gaf hem deze. De fooi Ue , ik hem natuurlijk ook behouden. Hij bleek zeer verheugd, bedankte m_ uiterst beleefd, hielp mij met mijn jas en hoed; en begeleidde mij buigend naar de deur. I T)e --- Harold Wilkins zwijgt. Er'valt een stilte. Wij hebben met belaö_| stelling naar hem geluisterd. Het is ons e vel»' wel niet duidelijk wat de bezwaren zijn waaf' op hij heeft gezinspeeld. Het voorval dat 1-jJ ons heeft meegedeeld , lijkt ons integendeel voor hem zeer vleiend. Het feit dat de keM-f hem herkende en om een autogram verzoen*• beschouwen wij als een treffend bewijs v*%' zijn populariteit. lets anders kunnen wij &' niet in zien. — Het is zeer interessant wat u verteld hetf» merkt iemand dan ook op Maar in welk vet" band staat dit met uw verklaring dat aan &" kendneid bezwaren zijn verbonden? „ ~ .Dat zal ik u uitleggen, antwoordt HaroK- Wilkins. Hij wacht even, kijkt ons aan en dooft zijö sigaret op het aschbakje. Dan, na een kort* pauze, gaat hij voort: — Een week daarna ontving ik van de ba»*; bericht dat men mij had gedebiteerd voo»" honderd pond. Het papiertje, dat de kellneï' voor mij neergelegd had, bleek een opgevoU*' wen cheque te zijn geweest. (Nadruk verboden.) --- XIV. Verleidingen. Hauser verroerde zich niet. Ysot had d* kamer verlaten. Er scheen een onwezenlijk» stilte in de kamer neer te dalen Hij was alleen geweest, een eenzame op ee-_B klem eiland m de levenszee. Al vele, vele jare»»B zat hij hier, weggestopt, verborgen voor eefl wereld, waarmee hij weinig gemeen had e'1 langzamerhand had hij er zich mee verzoend. uitgestooten te zijn. Wat bleef er anders voof hem over dan af te zien van alle geluk' leder»! hoop zou zelfbedrog zijn. Dit weten had hem een ontzettende kwel' Ung, een voortdurende twijfel bezorgd voora1 in de lange duistere nachten Nu 'was dc rekening opgemaakt, maar hij' had zijn overtuiging duur genoeg gekocht. Voor hem kwa»1 er geen schip meer om hem naar de lief lij Kef Stw"eï lan het leven teruS te voeren wij nad zich afgezonderd, rustig en vastbe' ;s „X;™ "' eTn °Peen;s was dat schip toch nog gekomen. Het leven lokte. Hij had niet d" kracht gehad, de verleiding, waarvan hij wist_mS „ ZG was' te weerstaan, m?» i ~d Betracht, het te grijpen, het heer' a„ ,!0l_kende leven en het was hem ontvlo' oen, nad hem alleen gelaten in zijn benauwde < ™™nen_kamer> alleen °P ziJn eiland, nog een- 1 zamer dan tevoren Stond hij opnieuw aan het begin? Moest hu 1 opnieuw van alles afzien? ►iÜÜS barricaden, die hij zoo zorgvuldig opge- $ richt had tegen geluk en tegen herinneringwaren omver geworpen. Had hij nog de kracht. ze opnieuw op te richten? Het was een vergeefsch vechten, dat met feillooze zekerheid een nieuwe nederlaag met zich mee zou brengen. Hij had deze vrouw de hand gekust een avonturierster.... een onbekende. . Wat was hem ingevallen? Wat had hij zich op den hals gehaald. Hauser luisterde naar de stilte, alsof zij heö»-aanklaagde. Geen geluid. Was de wereld uitgestorven? Hij schreed door zijn kamer, eerst langzaamtoen al vlugger en vlugger; hij liep, zonder zelf zijn voetstappen te hooren. Hij rukte de deur open en luisterde op de gang. De wereld was dood. Buiten hem waren er geen menschen meer. (Wordt vervolgd)» I ---