Welke economische richtlijnen de regeering moet volgen wndbouw en Maatschappij geeft hiervan een uiteenzetting Betere loon- en prijsverhoudingen e omstandigheid, dat thans een nieuwe Kegeering is gevormd, is voor den Nationen Bond Landbouw en Maatschappij inleiding geweest zich tot den voorzitter Van den Ministerraad te wenden met een Uitvoerig schrijven, waarin hij zijn ziens- WlJze weergeeft over de door 'slands Regeering te volgen economische richtlijnen, st,. de meening van adr. is de voornaamdtiif^ rzaak van het stagneeren van het bestaat! lenIen en dientengevolge van het ontseflert. werkloosheid voortgesproten uit de e& sn den wereldoorlog gevoerde economische din~pClale politiek. Daardoor zijn loonverhoubeien geschapen en in stand gehouden, die Den i?' dat de verschillende bevolkingsgroeruji mmne producten en diensten kunnen Maat en ZO(>doende elkaar onderhouden, in °ndP iVan in grooten getale te moeten worden «nouden door de Overheid. 'erdt-111611 het spook der werkloosheid wil komfnven' zal men in de eerste plaats moeten en h tot Juistere loon- en prijsverhoudingen trjjsan.dhaving van een stabiel binnenlandse!) 6 Juiï!tere loon- en prijsverhoudingen 'Wh tr toe leiden, dat de bodembewerkers de aarbeiders en boeren) als voorheen voor boi,iCnoenmakers, de textielarbeiders en de laatstVakarbeider.3 het voedsel verbouwen en Wp leno mdc arbeiders elkaar en de bodem- Hen ers yan een woning, kleeren en schoeaan ;oorzien, zonder dat de gemeenschap er te pas behoeft te komen. •A at velen thans willen —en wat het S. D. jy- -Plan van den Arbeid ook voorstaat — "iaar adr. vreezen, leiden tot het besten] °etl van loon- en prijsverhoudingen, die be- w dat deze menschen voor elkaar kunnen a Zij zullen als werkloozen worden gezet 1 de uitvoering van openbare werken, die dJ* de behoeftebevrediging de massa niet wgend noodig heeft. De burgers zullen deze Voo moeten betalen zonder dat zij er iets ;,. T m de plaats krijgen, waaraan zij be°*f hebben. laruf,? handhaven van een stabiel binnen°nvpM PriJsPeil voorkomt, dat de een zich kend nd kan verrijken en de ander al wer- HieiiW arm wordt, gelijk met groote schomktyaafen van het prijsniveau het geval is. Dit in Saa komt nergens duidelijker tot uiting dan de ue wanverhouding, die is ontstaan tusschen ken Io°ning van landbouwarbeid en stedelijhou^ en industrieelen arbeid, welke wanverlooS lr?8 bovendien oorzaak is van de werk- Iandhld van meer dan 20u-000 personen in "Douw, industrie en middenstand. det •. becijferen voorts, dat door het herstel sta„ Juiste loon- en prijsverhoudingen, be- zou zijn geschapen voor sï<£ Plus 132.000 - 220.000 personen. "Van tr tot leedwezen van adr. en tot schade &kv et landsbelang hebben zij moeten con>ijn Qeren, dat de tot nog toe gevolgde politiek to.fcht tegen hun inzichten is ingegaan. S-p uit de cijfers der Landbouwboekhouding* over het boekjaar 1 Mei 1938—1 Mei .% blijkt dat de belooning van den boer en komteezin in de meeste gevallen niet hooger naai dan o—ll cent per uur, behoeft niet een '-te worden aangetoond, dat er nog steeds t)elor,^oote wanverhouding ligt tusschen de arbeicl 'g van Jandbouwarbeid en anderen van de belooning van land°°uwarbeid zal de mogelijkheid scheppen het verkrijgen van juiste loon- en Prijsverhoudingen. Alleen reeds op economische motieven is dit pleiten voor-verhooging van de belooning van den land£°uwarbeid derhalve gerechtvaardigd. H°eveel te meer is dat het geval, wanneer en de achterstelling in belooning van den agrarischen arbeid bekijkt uit het °°gpunt van sociaie rechtvaardigheid. . Vanaarfde sleutel tot het op gang brengen *°rdpVr normale bedrijfsleven gezocht moet konipl ln verhooging van het agrarisch in- Zullen de prijzen van de agrarische Vonf u dienen te worden verhoogd, brengen en houden van deze pro- ,ljzen °P het gewenschte peil, acht de Bond Landbouw en Maatschappij scheppen van een stabiel nationaal *ereM dat zo° ver boven het prijspeil der tot dp .arkt ligt als noodig is om te komen ?er laV,iwlste verhouding tusschen de prijzen loonpen.dbouwproducten en het binnenlandsch n f deh nationale agrarische prijspeil moet wor- v«ti Vhrlcregen en behouden door een stelsel Aane effingen en toeslagen aan de grens. Schptf2ien de oppervlakte van den vaderland°m o bodem te klein is — en zal blijven — ten +nS V°lk Van de noodige landbouwproducti 6 bunnen voorzien, zullen de invoerhefbt) r' meer opbrengen dan voor de toeslagen noodig is. blijken, dat ondanks hoogere producr?HbedKn tocll te weinig arbeiders op de boe- C-4 Jtnven woraen ingeschakeld, dan zouai"v 00r' evenals voor een goede pachter Lng> maatregelen zijn te treffen. Wan- : vaderlandsche bodem loonend kan Ovp TTewerkt, zal onder stimuleering van 's land voorts zonder groote offers van euitUu~s financiën, verdere uitbreiding van etc. k,, ond> herontginning, ruilverkaveling, tut>Port en worden verkregen, gelijk in het *ai Up. -ssthof' is aangegeven. Ook hierdoor bedrijfsleven langs normale wegen en gestimuleerd. --- LUCHTVAART On DE POSTVLUCHTEN. Siï UltreLs bereikten de „Tor en valk" . OpTe,en de „Pelikaan" Basra. * Athit thuisvlucht landden de „Emoe" öaTavt en de „Na ndo e" te Rangoon. I 8 n AuS- (Aneta-A.N.P.). De Gier vertrokkp0kkp gen van Tjililitan naar Nederland kS nS met medeneming van 307 kg. post, faBiers vr post en 106 kS- vracht. Vier pas- ÜSschentrle-Ben mcd€ tot Amsterdam, voor trajecten werden vijftien passagiers geboekt, terwijl twee passagiers voor tusschentrajecten wegens plaatsgebrek moesten worden geweigerd. De Oehoe vertrok hedenmorgen om 6 uur van Schiphol met de volgende bemanning: Gezagvoerder Van Veenendaal, 2de bestuurder De Nie, werktuigkundige Molenaar, radiotelegrafist Lensing en steward Schaasberg. Aan boord van dit vliegtuig bevond zich 412,967 K.G. briefpost, 4,150 K.G. pakketpost en 2.15.540 kg. vracht. 4 passagiers maken de reis vanuit Amsterdam mee resp. voor: Rangoon, Sydney en 2 passagiers voor Karachi, 5 passagiers stappen te H./Leipzig in. Verder hebben voor onderweg nog geboekt 3 passagiers. --- Over de grootsteedschheid en de bloote armpjes (Van onzen correspondent te New-York). „Grootsteedsch” „Grootsteedsch" is een groot woord en nergens beter dan in deze grootste aller grootstee dsche steden hebt ge gelegenheid dit te beseffen. Beteekent grootsteedsch meer cultuur? Ik kan het mij niet voorstellen. Want cultuur is geen rekensommetje, het laat zich niet optellen en vermenigvuldigen en wie zou durven beweren dat drie universiteiten drie maal zooveel cultuur bezitten als één universiteit en dat New-York derhalve driemaal zooveel cultuur bezit als Leiden? Of zit cultuur in het vele lezen? Ja, er zullen in New-York wel meer lezende menschen zijn dan in Middelburg en ik weiger te gelooven dat er in New-York vierhonderd maal zooveel lezende menschen zijn als in Middelburg. Ik denk dat dit zelfs heelemaal niet zoo is en dat, op een cultuurschaal van 1 : 400 er meer lezers in Middelburg zijn dan in New-York. Want in New- Vork hebben de menschen veel meer haast en verspillen zij veel meer tijd in de subway en de liften en met wachten op andere menschen-die-haast-hebben dan in Middelburg, in New-York kost de boterham veel meer inspanning en zweet dan in Middelburg; nee., ik geloof dat wanneer ge die schaal hanteert en lezen als cultuurmaat beschouwt, Middelburg meer cultuur heeft dan New-York. En vormen zestig schouwburgen meer cultuur dan 1 schouwburg? " En geven duizend bioscopen neer cul- tuur dan drie? En tiendüiend lezin- gen-metlicht beelden neer dan tien? En vijftig- duizend scholen duizend keer zooveel als vijftig scholen? Nee, ik geloof dat wanneer meer cultuur „grootsteedsch" beteekent New-York en Parijs en London misschien nog wel minder grootsteedsch zijn dan Middelburg, Arnhem en Breda. Of zit het grootsteedsche in het aantal huizen en menschen? Ge moet in een groote stad wonen en niet, als tijdelijke bezoekers logeeren, om te leeren zien dat al die vele huizen en die vele, vele menschen toevallig vlak bij elkaar staan en naast elkaar wonen, een legkaart en een samenvoegsel van allemaal kleine stadjes en zelfs: van buurtjes die allemaal hun stadjesen buurtjesleven hebben en waar de menschen elkaar allemaal kennen, en hun eigen vertrouwden bakker en slager en kruidenier hebben, hun eigen buurtbioscoop en hun eigen drug-store, waar ze hun coca-cola gaan drinken. Ik hoef mijn kapper niets te zeggen: hij weet precies, dat ik geen brillantine in mijn haar wil en die magere blonde meneer wel, en dat die lange man met hjet kleine snorretje tweemaal een heete doek op zn wangen wil hebben en de papierhandelaar van den overkant eerst een heete en dan een ijskoude. En mijn sigarettenmeneer heet Bob en iederen morgen zeg ik: „helloh Bob" en hij zegt „Helloh Holland" en ik leg vijftien cent neer en hij legt 't doosje met mijn merk neer. En de slager zegt tegen mijn vrouw, wanneer hij kalfslever heeft en de vischandelaar roept dat-ie vandaag heilbot heeft en tegenover mijn huis, waar de Hudson stroomt en de bankjes nooden tot een rustig zitje om te staren over de breede rivier, daar zitten iederen avond om negen uur precies dezelfde groepjes menschen uit de buurt op precies het zelfde plaatsje. We hebben hier een duiven-dame, die eiken middag om twee uur de duiven komt voeren en het tafereel is precies hetzelfde als dat van den duivenmeneer op het Binnenhof in Den Haag. En we hebben een eekhoorntjes-man, die er uitziet als een sergeant-majoor-in-ruste-meteen-hart-van-goud en die verzamelt 's ochtends klokslag half negen alle eekhoorntjes van het park rond zijn voeten en handen en ze klimmen bij hem op schoot en iedereen vindt het eenig maar grootsteedsch ls het niet. En zoo is het in alle deelen van New-York, net zooals in alle buurten van Parijs. ledere buurt heeft zn eigen gezichten en geuren en geluiden. De gezichten van de leveranciers, de menschen op de bankjes en de eekhoorn-majoor, de geuren van de banketbakkers en de restaurants, de geluiden van onze tram en onze bus en onze schepen op de rivier. En Times-Square dan? En de fourty-second street dan? En de 52ste straat? Met al hun bioscopen en clubs en dansgelegenheden en lichtreclames en vrooüjkheid-die-je-koopenkunt? Dat is voor de vreemdelingen. Dat is geen werkelijkheid. Dat heeft met het echte leven van de stad niets te maken. Dat is nu juist voor de kleinsteedsche menschen die naar de grootsteedsche stad van hun droomen komen. Dat is New-York niet. Nee „grootsteedsch" is een groot woord en wanneer u het mij vraagt, dan is het alleen maar een woord en geen begrip. En dit is' een compliment voor New-York. Want niets is prettiger dan een kleine stad, de bekende buurt en lieve dames die duiven voeren. New-York waar de torenhui zen langs het water oprijzen. --- HERDENKING MATTHIJS MARIS. In het Haagsche gemeentemuseum is gisteravond het feit herdacht, dat Matthijs Maris op 17 Augustus 1839 in Den Haag werd geboren. Dr. H. E. van Gelder sprak in de aula een gedachtenisrede uit. Wie zich, zei spr., wil bezig houden met Matthijs Maris, moet eigenlijk in de stilte gaan. Alle luidruchtigheid, alle opzettelijkheid was hem vreemd en is bij zijn gedachtenis misplaatst. Als wij hem willen kennen, moeten wij den stillen, eenvoudigen gang van zijn leven volgen en, zonder onze eigen gedachten voorop te zetten, zien hoe zijn kunstenaarswerk in dat leven is gegroeid en hoe het ermede samenhangt. Het werk verdeelt zich in drie groepen: jeugdwerk, het werk te Parijs en de Londensche tijd. Deze laatste periode onderscheidt zich door een steeds verder gaande verfijning en verijling, een steeds dieper zoeken naar het realiseeren van het mysterieuze van 's levens schoonheid. Spr. liet met lichtbeelden deze ontwikkeling en innerlijke verrijking zien, maakte daarmede ook duidelijk hoezeer Matthijs Maris een afzonderlijke eigen plaats heeft, geheel iets anders is dan de Haagsche school, die op de glorieuze kunst zijner broers trotsch mag wezen. Ook in de Europeesche ontwikkeling heeft hij een bepaalden klank, al komen ons bij zijn werk herinneringen aan anderen als Corot, Millet of William Blake te binnen. Maar juist ln dat eigene, dat in schoonheid gedurende zijn lang en beproefd maar tenslotte stil en harmonisch leven omgezette droombeeld, die levende fantasie met zulk een ongemeene gave voor vormgeving en kleur op doek gebracht daarin ligt het geniale, waarvoor wij dankbaar en eerbiedig moeten zijn. --- Enkele wetenswaardigheden inzake de invordering van directe belastingen II (vervolg) In afwijking van den regel dat de aanslag ln zijn geheel verschuldigd is door degene ten wiens name dezelve op het kohier voorkomt, geldt inzake de grondbelasting nog een bijzondere regeling bij eigendomsovergang van onroerend goed. --- Aansprakelijkheid van nieuwe verkrijger van een onroerend goed voor de grondbelasting. De wet bepaalt n.l. dat bij eigendomsovergang van onroerende goederen de nieuwe verkrijgers aansprakelijk zijn voor de grondbelasting van het loopende en het vorige jaar wegens die goederen verschuldigd en dat zij tot de aanzuivering daarvan, evenals de schuldenaar zelf, rechtstreeks en in hun eigen goederen kunnen worden aangesproken. Deze aansprakelijkheid geldt alleen voor de belasting zelve, niet voor de door den vorigen eigenaar beloopen vervolgingskosten. Uiteraard zal de ontvanger in den regel eerst probeeren om van den vorigen eigenaar betaling te verkrijgen. Mislukt dit, dan zal hij den nieuwen verkrijger er mee in kennis stellen dat hij voor de betaling zal worden aangesproken; de nieuwe verkrijger krijgt m.a.w. niet voor het eerst door een aanmaning of dwangbevel kennis van het beroep dat op zijji aansprakelijkheid zal worden gedaan. --- In hoeveel termijnen men den aanslag in de directe belastingen betalen kan. Behoudens de hierna te noemen uitzonderingen kan men den aanslag in termijnen betalen. Het aantal termijnen hangt af van den datum van het aanslagbiljet. De wet bepaalt hieromtrent het volgende: de aanslagen in de directe belastingen zijn invorderbaar in zooveel gelijke termijnen als er na de maand, die in de dagteekening van het aanslagbiljet is vermeld, nog maanden van het belastingjaar overblijven; op den laatsten dag van elk dier maanden vervalt een termijn; vermeldt de dagteekening van het aanslagbiljet een latere maand dan de zevende van het belastingjaar, dan is de aanslag invorderbaar in vijf gelijke termijnen, waarvan de eerste vervalt op den laatsten dag der maand volgende op die, welke in de dagteekening van het aanslagbiljet is vermeld, de tweede een maand later en zoo vervolgens. Het gaat in dezen dus niet alleen om den datum welken het aanslagbiljet draagt, maar ook om het aantal reeds verstreken maanden van het belastingjaar. Men bedenke hierbij nu dat voor grond- en personeele belasting het belastingjaar met 1 Januari aanvangt en voor de belastingen naar inkomen en vermogen met 1 Mei. Voorbeelden. Indien het biljet der grond- of personeele belasting is gedateerd op 15 Maart 1939, dan blijven er na deze in de dagteekening vermelde maand (Maart) nog 9 maanden van het van 1 Januari tot 31 December loopend belastingjaar over. Men kan dit biljet daardoor betalen in 9 termijnen, waarvan de eerste vervalt op 30 April (de laatste dag van de eerste maand na die genoemd in het aanslagbiljet), de tweede op 31 Mei, de derde op 30 Juni, enz. en de negende op 31 December. Op elk van deze vervaldata vervalt er 1/9 van het te betalen bedrag. Zoo heeft men voor een op 16 Mei gedagteekend biljet der personeele belasting 7 termijnen om te betalen, waarvan de eerste vervalt op 30 Juni, de tweede op 31 Juli, enz. en de laatste op 31 December. Is het biljet der inkomstenbelasting gedagteekend op 31 Juli, dan blijven er na deze maand Juli nog 9 maanden van het hier van 1 Mei tot 30 April loopend belastingjaar over. Men kan dit biljet diensvolgens betalen in 9 gelijke termijnen van welke de eerste vervalt op 31 Augustus, de tweede op 30 September, enz., en de laatste op 30 April. Om nu te voorkomen dat men geen behoorlijke betaalgelegenheid meer zou hebben, indien men zijn biljet laat in het belastingjaar of wellicht eerst na afloop van het belastingjaar zou ontvangen, werd tevens bepaald: --- men heeft altijd vijf termijnen, hoe laat men zijn biljet ook ontvangt. Vermeldt, aldus luidt het hiervoor, de dagteekening een latere maand dan de zevende van het belastingjaar, dan vervalt de schuld in 5 termijnen. Dit wil dus zeggen dat wanneer voor grond- en personeele belasting het aanslagbiljet is gedateerd in de maand Juli of latere maand of wel voor de belastingen naar inkomen en vermogen in de maand November of latere maand, dat men dan zijn aanslag altijd in vijf termijnen kan betalen. Voorbeeld: aanslagbiljet Personeele belasting 1939 is gedateerd in September 1939, dat is, in een latere maand dan de 7e van het belastingjaar; de aanslag kan dan in 5 termijnen betaald worden, waarvan de eerste vervalt op 31 October 1939, de tweede op 30 November 1939, enz. en de laatste of vijfde op 28 Februari 1940. En als het aanslagbiljet der inkomstenbelasting 1939/1940 gedateerd is op 15 Febr. 1940, alzoo later dan in de 7e maand van dat belastingjaar, dan kan men die aanslag in 5 termijnen betalen, vervallende resp. op 31 Maart 1940, 30 April 1940, 31 Mei 1940, 30 Juni 1940 en 31 Juli 1940. Kortom, en wij zeggen dit er naar de praktijk leert, geenszins ten overvloede nog eens extra bij, indien men het aanslagbiljet laat ontvangt, dan zijn de betaaltermijnen niet begrensd door het belastingjaar, dan behoeft men m.a.w. niet ineens alles tegelijk te betalen. Volledigheidshalve zij nog vermeld dat aanslagen in de dividend- en tantièmebelasting en in de couponbelasting binnen veertien dagen na de dagteekening van het aanslagbiljet voldaan moeten worden. Wenscht men zijn belasting op een ander kantoor te betalen dan dat waaronder men woont, dan kan dit geschieden mits in ééns en vóór het vervallen van den tweeden termijn. Het staat den belanghebbende uiteraard vrij om zijn aanslag in méér of in minder termijnen te voldoen dan hiervoor werden besproken Wil hij zich evenwel vrijwaren voor vervolgingskosten, dan moet hij zorgen, dat de betalingen tenminste gelijken tred houden met de vervallende termijnen. (Wordt vervolgd). --- K.L.M. verkoopt de „Lepelaar” Aan de British Imperial Airways. Om te voorzien in het tekort aan vliegmateriaal, veroorzaakt door eenige recente vliegongevallen, hebben de British Imperial Airways, de Lockheed 14, PH-ASL, de „Lepelaar," van de Koninklijke Luchtvaart Maatschappij overgenomen. De machine zal waarschijnlijk dienst doen op de lijn Londen— Berlijn—Warschau of Londen—Boedapest. De „Lepelaar" is een Lockheed Super-electra en is voorzien van twee Wright-cyclone motoren elk van 800 p.k. Aan dit toestel zijn de nieuwste verbeteringen aangebracht. Nog enkele maanden geleden werd het voorzien van „slots," dit zijn speciale gleuven in de vleugels om de landingssnelheid te verminderen. .. Het is de eenige Lockheed, welke de K.L.M, voor het Europeesch verkeer gebruikt. Wel vliegen er geregeld vier machines van dit type op de West-Indische lijnen. De „Lepelaar" werd verleden jaar door de K.L.M, in gebruik genomen en na verschillende binnenlandsche vluchten deed zij geregeld dienst op de lijn Amsterdam—Manchester—Liver- Het is een machine, die eenigszins buiten het gewone type der K.L.M, valt, doch niettemin zeer snel en bruikbaar is. De voor den verkoop vereischte toestemming der regeering is verkregen en de aflevering zal heden plaats hebben. De K.L.M. heeft twee Lockheed Super Electra's gehad op Schiphol. Het waren machines waarmee de vliegers maar weinig op hadden om- verschillende redenen. Het eene vliegtuig is bij een proefvlucht vlak bij Schiphol verongelukt, afgegleden, verbrand, waarbij vier bekwame luchtvaarders o.w. de piloten Van der Sijde en Schrey het leven lieten. Het vliegtuig dat thans aan de I.A. is overgedaan, heeft blijkbaar, aldus de Telegraaf niet zoo voldaan, dat de K.L.M, er van nabesteld heeft. En met het verdwijnen van de „Lepelaar" is dus de Lockheed wel voor goed van de kaart. --- Adonis en de hittegolven. Ware ik niet getrouwd wellicht zou ik er mij wel diep over hebben beklaagd dat de mooie meisjes van New-York niet naar de aardige knapen kijken. Dat is hier geen zede. En dat is voorwaar zeer zedelijk en de knaap, die het waagt een oogje te werpen naar kersroodgelipte citroengeelgeverfde rosé- of bruin gepoederde gomkauwende schoonen, krijgt nul op zijn request of een procesverbaal aan zijn pantalon. Voor de knapen moet dat niet leuk zijn.... maar bejaarde mannen malen er niet om. 's Lands wijs, 's lands eer, en ik ken geen stad met meer blootigheid in kleine schouwburgjes met groote recettes en de helft van al het „amusement" in het amusementsgedeelte van de wereldtentoonstelling is van een schouwe schunnigheid die wij die wel eens naar een aardig meisje mogen kijken, heelemaal niet eens begrijpen kunnen. Neen, een oud man beklaagt zich niet dat zijn buurmeisje hem geen blik waardig keurt. Integendeel, nu het zoo warm is dat de musschen niet uit de goot vallen omdat ze te warm zijn om erheen te vliegen, heeft deze vrouwelijke onverschilligheid haar groote nut De man, veronachtzaamd en verwaarloosd, Adonis, genegeerd en niet-bekeken, behoeft zich om het uiterlijk zijns aanschrjns niet te bekommeren, wanneer Venus hem immers toch niet ziet. Daar zit logica in de negatie en nut in de onverschilligheid der trippelvoetige Eroos: ik kan mijn stijve boordje uitlaten, ik hoef mijn warme jasje niet aan te doen, ik mag zelfs zoon vreemd en kort en wijd Amerikaansoh overhemmetje dragen lief nichtje dat in Holland zijt; een overhemmetje met korte mouwtjes. Ik ben een vrijgevochten man ik heb zelfs tantes, die voor het misprijzend woord: „bohémien" niet terugschrikken ik heb zelfs ooms die hun zoons mij ten voorbeeld plegen te stellen ik durf in het Scheveningsche Palais de Dance te komen op een super-de-luxe-gala-avond in mijn doordeweeksche colbertje en ik heb mij eens een keer zoo maar zonder jasje of vest op de Pier gewaagd. Doch zoo ik het ooit zou durven bestaan met bloote armen over het Buitenhof te wandelen, verdorre de wei-verzorgde azalea mijner lievelingstante. En hier zit ik en ik kan niet anders en ik hoef niet anders want er is toch geen enkel meisje dat naar mij kijkt in de hittegolf — zonder-oud-vaderlandsche boord — in een raar wijd hemmetje — met bloote armen — en mouwtjes tot boven de elleboog. Hier loop ik over Broadway midden tusschen de menschen midden over straat met een slobberige katoenen pantalon koraalblauw met een smal, fel tulpgeel streepje. Het is de eenige wijze om door de zengende hitte te waden. De eenige manier om niet als een spons in een emmer kokend water door de wereld te dobberen. Maar ware het in Nederland ooit zoo warm, zóó zou ik mij toch niet in de openbaarheid durven wagen. Maar ware het in Den Haag zoo kleverigvochtig, zóó zou ik mij toch niet ter Piere durven begeven. Wat zouden mijn buurmeisje en het nichtje van mijn buurmeisje en het zusje van het vriendinnetje van mijn buurmeisje wel van die bloote armpjes zeggen en zou het blauw-metgeel van deze slobberbroek niet op slag mijn carrière vergruizelen en de kans op een hupsch Nederlandsch Leeuwtje voor immer aan het knoopsgat van mijn thuis gelaten jasje doen ontspringen? Daarom, zoo heb ik thans ontdekt nu de hittegolf een braadpan van New-York maakt, daarom is het goed en nuttig en prettig en zelfs een beetje heerlijk-koel, dat de meisjes zoo koel zijn, dat zij niet naar de stoere knapen, ferme jongens kijken, dat geen harer zioh er iets van aantrekt, dat Adonis bloote armpjes heeft. En zoo leidt onnatuur tot de natuurlijkheid van mannendraoht in hittegolven. En dus is het goed, dat mijn New-Yorksche buurmeisje anders over mij denkt dan mijn Haagsche buurmeisje over mij denken zou, wanneer ik niet gehuwd ware. Ik zonder boord, zonder jasje, zonder das — en ik met bloote armen en een wijd hemmetje en een kleurrijke slobberbroek. 't Is geen gezicht, lieve tante, maar het is ook zoo warm en de Marietjes van Broadway zien uw neef toch niet... Mr. E. ELIAS. --- Rossi slaat wereldsnelheidsrecord. De Fransche vliegermajoor Rossi heeft het wereldsnelheidsrecord op de 10.000 K.M. geslagen met een uurgemiddelde van 311.621 K.M. --- KUNST EN WETENSCHAP Virus, dat kinderverlamming veroorzaakt, geïsoleerd Het uitgebreide, systematische onderzoek naar den aard van de verspreidingswijze van den verwekker van kinderverlamming, dat al een reeks van jaren door prof. Carl Kling, den directeur van 's rijks bacteriologisch laboratorium te Stockholm, samen met een staf van assistenten wordt verricht, is thans, zooals reeds met een enkel woord is gemeld, in zooverre met succes bekroond, dat men uit een monster putwater een virus heeft kunnen isoleeren, dat bij proefdieren ziekteverschijnselen verwekte, die groote overeenkomst vertoonden met bij kinderverlamming optredende verschijnselen. Men heeft dus, om de voorzichtige formuleering van prof. Kling zelf te gebruiken, een virus gevonden, dat „misschien niet volkomen identiek is met den verwekker van kinderverlamming, maar daar toch zeer nauw mee verwant is". Men kan, naar van deskundige zijde verzekerd werd, ook zeggen, dat prof. Kling en zijn medewerkers er waarschijnlijk in geslaagd zijn, den verwekker van kinderverlamming op te sporen, al zou hieromtrent eerst volkomen zekerheid verkregen kunnen worden door inenting op menschen inplaats van, zooals tot nog toe geschiedde, op apen, maar dat experiment kan natuurlijk niet uitgevoerd worden. Het watermonster ls, naar de N. R. Crt. nader verneemt, afkomstig uit den put van een boerderij in het Oostelijk deel van Schonen. Op de bedoelde boerderij werd een jongetje van zes jaar ziek en toen er bij het door den districtsarts ingestelde onderzoek niets bleek, dat op zelfs maar indirect contact met andere gevallen kon wijzen — de boerderij ligt zeer geïsoleerd in de bosschen — begon de dorpsarts den put, waar de menschen van de boerderij hun water uit haalden, te verdenken. Het was een oude vervallen put, de bovenkant lag vrijwel gelijk met den grond en het gat was alleen maar met een paar losse planken afgedekt. In het monster van vijf liter water, dat de arts nam om het naar prof. Kling te zenden, zaten trouwens behalve een paar doode torren en vele eieren van insecten, een draadworm en een levende salamander. Op het laboratorium is men er in geslaagd in een klein gedeelte een virus te isoleeren en daarmee bij apen een ziekte te verwekken en blijkbaar van infectieusen aard, daar de infectie van het eene dier op het andere overgebracht kan worden. Bij een paar van de proefdieren deden zich lichte verlammingsverschijnselen in de ledematen voor en bij microscopisch onderzoek van de na korter of langer tijd afgemaakte apen konden veranderingen geconstateerd worden, welke er volkomen eender uitzagen als bij bepaalde vormen van kinderverlamming en ook op precies dezelfde plaatsen gevonden werden. Het virus is niet met een microscoop waar te nemen, het kan niet met behulp van filters afgescheiden worden, het laat zich niet op gewone bacterie-substraten kweeken en het biedt, naar men bij de onderzoekingen heeft gemerkt, weerstand aan urenlange behandeling met aether en aan glycerine. Het is mogelijk gebleken bij goedaardig verloopende gevallen van kinderverlamming in de uitwerpselen de aanwezigheid vast te stellen van den ziekte-verwekker in voldoenden virulenten toestand, om bij apen een typisch experimenteele ziekte te verwekken. Hierdoor zal 't waarschijnlijk spoedig mogelijk zijn een beter inzicht betreffende het mechanisme van de overbrenging te verkrijgen. ---