Rectoraatsoverdracht Rijksuniversiteit Prof. Scheltema ontvangt ambtsketen uit handen van de prorector Verslag van de lotgevallen der Groninger Alma Mater Als gevolg van het droevig ongeval, dat enige maanden geleden rouw bracht over zijn huis en hem persoonlijk voor het resterende deel van het academisch jaar aan zijn ambtelijke plichten onttrok, kon de rector-magnificus der Rijksuniversiteit te Groningen, prof. dr. F. H. L. van Os, vanmiddag niet aanwezig zijn bij de plechtige rectoraatsoverdracht en dus niet persoonlijk de bij zijn waardigheid behorende ambtsketen leggen op de schouders van de nieuwbenoemde rector, prol. mr. H. J. Scheltema. Door het achterwege laten van de rectorale rede wilde de Senaat op sobere wijze uiting geven aan zijn deernis over het droevig einde, dat de zo krachtige en zo opgewekte vervulling van het rectoraat voor professor Van Os plotseling nemen moest. gewezen op de uitslag van het onderzoek van de voorlichtingsambtenaar mr. dr. K. van Dijk (door ons ook gepubliceerd). Die uitslag was de bevinding dat in Groningen geen reserve aan mogelijke studentenkamers bestaat. Als gemeld, is inmiddels besloten tot de bouw van een studentenhuis in het plan Corpus den Hoorn. Na beëindiging van het verslag van de lotgevallen van de Universiteit legde professor Koster de ambtsketen op de schouders van de nieuwe rector, professor mr. H. J. Scheltema, Het was prof. dr. W. J. W. Koster jle namens de rector magnificus de «"aditie van het uitbrengen van het ersiag van r\e lotgevallen der Rijks«hiversiteit voortzette. De pro-rector het afgelopen jaar (jhr. prof. dr. .• J. van Winter) had de taak aana,ard het overzicht samen te stellen, *ei prof. Koster. „Daar de pro-rector °t vervulling van een eervolle wetenschappelijke opdracht zich naar den J'eemde moest begeven, droeg hij zijn over op mij, die hem v°or de komende jaren, daarin zal op°]gen", aldus spreker. j Iri de lotgevallen van het afgelopen £ar nemen de veranderingen, die heb(®h plaats gehad in de kring van recj 1" en assessoren, een belangrijke |/aats in. Veranderingen die ten doel de Senaat en zijn organen ad- beter toe te rusten voor j> taak die zij vervullen moet. Prof. Qster stipte de benoeming aan van g ft pro-secretaris uit het midden van Senaat, namelijk prof. mr. K. Wiersfa - Deze functionaris zal, vrij van plichten, het werk dat öo<*oen staat organiseren en daarbij ?eh Wak;erl voor het aanhouden van jJJ vaste lijn. Het alternatief, een t)p,erJarig rectoraat, dat bij veel voorin ook onmiskenbare nadelen heeft tf £at de leden van de Senaat niet aanj>°*> kon op deze wijze worden ont§ ar>. De nieuwe opzet is gepaard gedf h met het vormen van een nieuw *iteloos lid. O het verslag werd met leedwezen %. mg gemaakt van het verscheiden w de hoogleraren prof. dr. J. Linde- ffdf ' Prof. dr. W. M. van der Scheer, Sn W. J. Jongmans en prof. dr. uders de V°SeL n°ogieraren traden gisteren af bs (j.2iJ in de loop van de vorige cur™ \ leeftijd van 70 jaar bereikten: X* r- P. Zernike, prof. dr. W. H. C?' J. i? de kerkelijk hoogleraar prof. v? v Semmelink. Prof. dr. D. van lep?.en verkreeg ontslag vóór nog V°ort■ d daartoe noopte. v"rj ls werd in het verslag herin- C .de Plechtige ere-promotie van A r>*frikaanse geleerde miss Eliza?skh^sbv door de faculteit der Gev \ Taal perikelen kIM^1 p-verzicht gegeven te hebben Ver act*viteiten der Groninger Alma V-ertsoun aanzien van 't internationaal lt0 naPpelijk verkeer stelde profes- Nv. ter het vraagstuk aan de orde van de zorg voor goede vertalingen in een der wereldtalen van wat men wereldkundig maken wil in tijdschriften of van een katheder in den vreemde. De tijd waarin Latijn de sleutel was tot internationaal begrip is voorbij en ieder probeert zich verstaanbaar te maken in de vreemde taal die bij de gelegenheid past, aldus spreker. Het geschiedt evenwel zelden tot volle tevredenheid en alom wordt uitgezien naar de mogelijkheid van deskundige bijstand. Het beste dat de secties voor moderne talen ten algemenen nutte kunnen doen, is de colleges in praktische taalbeheersing geven, die telken jare worden aangekondigd, maar waar de bekende valse schaamte der gegadigden veelal in de weg staat aan het bereiken van bevredigende resultaten. Als het spannen gaat, trekken velen zich terug. Gebouwen Over de bouwactiviteiten werd in het verslag opgemerkt, dat voor de ontworpen uitbreiding van het hoofdgebouw men in de vakantie begonnen is met de voorbereidende afbraak vlak achter de toren. Aan collegekamers zal straks een groot tekort blijken te bestaan. Tal van instituten snakken naar meer ruimte voor armslag. Het gelukkigste was dit jaar het Mathematisch Instituut dat aan de Reitdiepskade ruim en goed gehuisvest werd in een eigen, nieuw ingericht gebouw. Op het terrein van het ziekenhuis wordt op verschillende punten aan uitbreiding gewerkt en er zijn nieuwe plannen ontworpen. De theologen en semitisten hebben uitzicht op betere huisvesting in een pand aan de Oude Kijk in 't Jatstraat, dat de universiteit in eigendom verwierf. De bibliotheek krijgt daar in haar directe nabijheid een nieuw doublettenmagazijn en een nieuwe zetterij. Ten aanzien van het vraagstuk der huisvesting van de studenten werd NteMiüe rector, prof. mr. H. J. 1) Scheltema. De aftredende rector, prof. dr. F. H. L. van Os, die als gevolg van het ongeluk dat hem enige maanden geleden overkwam, de overdracht niet kon bijwonen. --- Interprovinciale brandweerwedstrijden van PTT te Hoogeveen Zaterdag hebben de hele dag bedrijfsbrandweergroepen van de PTT uit de zes noordelijke provincies hun best gedaan, om een felle binnenbrand in een op de Markt in Hoogeveen opgebouwd post- en telefoonkantoor te bedwingen. Alle met eigen materieel verzamelden de groepen zich op de Willemskade, waarna melding en ontvangst plaats vond in de Markthal. Wedstrijdleider was de heer J. v. d. Haak te Groningen, provinciaal wedstrijdleider van de Nederlandse Vereniging van Brandweercommandanten. Vooraf wees de directeur van het postdistrict Zwolle, de heer W. Jurgens, op de grote betekenis van een goede bedrijfsbrandweer, terwijl de heer v. d. Haak een nabeschouwing gaf. De heer K. J. Luchsinger, adj.-inspecteur van de Bedrijfsveiligheid uit Den Haag, maakte hierna de uitslag bekend. Zeven ploegen zijn gedegradeerd naar de tweede klasse, terwijl tien ploegen zich in de eerste klasse gehandhaafd hebben. Naar de ereklasse gaat de kampioen van deze wedstrijden: Zwolle PTT I met 672% pt. Deze ploeg zal over enkele weken uitkomen in Hoofddorp met de beste ploegen van Nederland. Verdere uitslagen: 2 Meppel PTT, 655 pt.; 3 Nijmegen PTT, 601 pt.; 4 Apeldoorn PTT, 573% pt.; 5 Groningen postdistrict, 570 Vi pt.; 6 Hoogezand PTT, 567 pt; 7 PTT 11, 566 pt.; 8 Zwolle telefoondistrict, 555% pt.; 9 Baarn PTT, 545 pt.; 10 Deventer PTT, 525 pt. --- Doopsgezinde schuurkerk te-Paterswolde in gebruik Zoals bekend is de schuur achter villa Noordwij k te Paterswolde, welke de Doopsgezinde gemeente toebehoort, onder leiding van architect L. van der Zee te Groningen, ingericht als zogenaamde schuurkerk. Dit werk is grotendeels door vrijwilligers verricht. Het gebouw heeft een keurig interieur en biedt plaats voor 80 personen. Zondagmiddag is met een dienst, geleid door ds. W. I. Fleischer, doopsgezind predikant te Groningen, deze schuurkerk in gebruik genomen. Ds. Fleischer hield zijn predikatie naar aanleiding van 1 Corinthen 4. Het slotgebed werd uitgesproken door mr. G. W. Haas uit Groningen. Voor deze plechtigheid bestond grote belangstelling. De kerk was overvol. Ook voor andere kerkelijke gezindten bestaat de gelegenheid hier geestelijke bijeenkomsten te houden. --- Gouden medaille *Jt& u*" p.erslag van de lotgevallen Groningen »? Uitlailniiddag onderbroken voor Ma [Viking van een gouden penffit ?a" de mathematisch kandi- Iftêr' Boersma uit Aduard. Deze •Jw O-nt ding is de oehronin9 voor llvoord van genoemde kane 0P een prijsvraag die de Wis' en natuurkunde op 1 7 had uitgeschreven. V 0 enjning bestaat uit zuiver ' ' cc»*- eft een middellijn van / 6ter en een dikte van 9e> a/b fr- °P de voorzijde staat <* 1 din9 van Pegasus, ver- de aanduiding: Prijsn KVksuniversiteit te Gronin- Jty'nondere kant bevat een voor«eNn» Nike> aodin der over\ Mru,' met de boorden: Facul- V*' «turf»e 1 Natuurl*unde, J. BoersnNB6B aan de R,u-te °ronin- --- FEUILLETON WONDERLIJK DAGBOEK Hij voegde de groep politiemannen, die aandachtig naar hem luisterde, tot slot nog toe: — Globaal bekeken zou het van belang zijn te bepalen niet wat er in de archieven van die onfortuinlijke knaap, hier, of in zijn woning, of waar dan ook, aanwezig is, maar wat er ontbreekt. Kunnen jullie me volgen? Zoeken en denken en vertel me alles wat er bij jullie opkomt, al klinkt het misschien nog zo dwaas. Veel succes. Hij alleen ging de directeurskamer binnen. Er wachtte hem een vrouw van omstreeks dertig. Zij was in de gemakkelijkste stoel gaan zitten. Het was een vrouw met een zekere chic. Ze was hoogblond, zeer mondain. Zonder de overdreven make up, die de nadruk legde op de enigszins grove trekken en de harde kilheid van de blauwgroene oogopslag, zou hij haar knap hebben genoemd. Ze had een staande asbak binnen het bereik van haar hand getrokken en ze rookte een Engelse cigaret. Aan Duchemins binnenkomst schonk zij niet meer aandacht dan zij aan de mensen die op straat in beide richtingen voorbijliepen of aan een loopjongen, die toevallig de kamer binnenkwam, zou hebben gedaan. Nieuwsgierig en een beetje onder de indruk gluurde hij naar dit beeld van minachting. Hij moest de hele kamer door om zijn opwachting te kunnen maken. In zijn verwarring kwam hij in pijnlijke botsing met het Louis XV-bureau en smeet bijna een stoel omver. In zijn ergernis over zijn eigen onhandigheid stelde hij zich met tamelijk strak gezicht voor: — Hoofdcommissaris Duchemin. (Nadruk verboden) (Wordt vervolgd) Stel dit niet uit. De moordenaar was op zoek naar papieren, waardevolle bescheiden vermoedelijk. Wat hij hier niet gevonden heeft, zal hij in het woonhuis zoeken. — Nog niet. Er gaat dadelijk iemand naar toe. — Heb je al iemand naar het huis van Vindon gestuurd? Duchemin toonde geen haast. Het waren niet alleen zijn ondergeschikten, die hij graag op hete kolen liet zitten. Hij was de mening toegedaan dat ergernis het meest doeltreffende middel is om een tegenpartij tot openhartigheid te dwingen en dus de kortste weg naar de waarheid. Hij besprak met dokter Louis uitvoerig de verschillende punten waarop bij het onderzoek moest worden gelet, gaf zijn ondergeschikten nauwkeurige aanwijzingen omtrent de te volgen werkwijze en vroeg daarna aan Largeaud:. — Voortreffelijk. Verzoek haar een ogenblikje te wachten. En nog eens, geen woord zeggen. — De dame, die een afspraak had met... met het slachtoffer, is er, meneer de hoofdcommissaris. Ik heb haar in de kamer van de algemeen directeur Charles Lorrain gelaten. door Pierre Nord (Vertaling Margot Bakker) 4) — Ik zou graag die vrouw eens spreken, die verklaard heeft omstreeks kwart over vier schoten te hebben gehoord, schoten die de telefonist volkomen zijn ontgaan, terwijl deze man, gezien de aard van zijn beroep, niet bepaald doof zal zijn. De vrouw is onherroepelijk bij de moord betrokken. Als we haar te pakken hebben, is de zaak rond. — Ik zou er geen eed op willen doen, maar ik blijf van mening, dat deze man een uur eerder is vermoord, hield dokter Louis vol. — Tracht er achter te komen hoe laat hij vanmorgen heeft ontbeten, dan hebben we zekerheid. — Als jij gelijk hebt, zei Duchemin peinzend, — dan heeft onze enige getuige heel wat tijd nodig gehad om tot het besluit te komen de politie te waarschuwen. Ik wil overigens niet zeggen, dat dit niet vaker voorkomt. Hij keek eens naar buiten, door het enige raam dat de kamer bezat. Het was gesloten. Door de vitrages zag hij aan de overkant van een nauw binnenplaats je een haveloze en vuile muur, met verscheidene kleine, stoffige raampjes: de achterzijde van een oud pand aan de hoofdstraat, dat loodrechte hoeken uit de rue la Demi-Lune en de rue Saint-Jean-Baptiste sneed. — De muren zijn werkelijk zeer geluiddempend, het raam zal daarentegen geluiden doorlaten, merkte de hoofdcommissaris op. — Toch wil ik niet uitsluiten, dat de getuige, die de schoten heeft gehoord, zich in het aangrenzende pand kan hebben bevonden. Als zij tenminste inderdaad schoten heeft gehoord. — Wat wilt u daar nu weer mee zeggen? vroeg Largeaud. — Misschien heeft zij het gebeurde slechts van horen zeggen. Het zou kunnen zijn dat de moordenaar haar in vertrouwen heeft genomen. Dat zou verklaren waarom zij de politie niet dadelijk heeft gewaarschuwd. Ach het blijven gissingen in dit stadium. Er kwam een inspecteur binnen met de mededeling: — Meneer, de alarmcentrale is opgebeld, uit een café aan een van de grote boulevards, waar het de hele middag tjokvol heeft gezeten. Er is geen telefoonjuffrouw en de cassière kan onmogelijk meer zeggen aan wie zij munten voor de cel heeft verkocht. Een tweede kwam vlak na hem binnen en zei: — Ik ben in het pand hiernaast geweest. Alle bewoners willen er een eed op doen, dat zij niets gehoord hebben. Duchemin zuchtte uitvoerig. — Ja, vrienden, dit zal geen eenvoudige jacht worden. Wij zullen niet kunnen ontsnappen aan de psychologische werkwijze uit de speurdersromans en in de praktijk ziet men daar zelden heil van. — Waarom denkt u dat? vroeg Largeaud met een grijns. — Kijk eens, wij beschikken over getuigen noch aanwijzingen en wij zullen vermoedelijk in de betrokken kringen, waar men het klappen van de zweep evengoed kent als wijzelf, geen bekentenis loskrijgen. Ik voel het aankomen, beste lieden. Willen we er om wedden? Niemand ging op zijn aanbod in. De agent die bij de ingang aan de rue de la Demi-Lune op post stond, rende inmiddels de kamer Dinnen. --- Verlaging eindexameneisen m.o. is verzwaring taak universiteit Verkorting studieduur academie is maatschappelijke eis geworden In het vanmiddag bij de rectoraatsoverdracht uitgebrachte verslag over de lotgevallen van de Rijksuniversiteit Groningen werd gezegd, dat men aan de Nederlandse universiteiten in spanning leeft over de wetgeving met betrekking tot het onderwijs, die in voorbereiding is. Met beklemd gemoed ziet men de neiging veld winnen tot verlaging van de eisen voor het eindexamen van de middelbare school, omdat daarmee aan de universiteit een taak tot aanvulling van de tekorten wordt toegedacht, die men haar bij de bestaande behoeften aan verkorting van de studieduur niet naar behoren zal laten vervullen. Over de toeleg tot verruiming van de bevoegdheden van houders van het einddiploma van het gymnasium bèta bestaat verschil van mening. Het is moeilijk te verwerken dat instemming daarmee gevraagd werd zonder dat duidelijk gezegd was dat de bedoeling voorzat de intrinsieke waarde van dat diploma alsnog te verzwakken. Verdubbeld Er is grond voor de verwachting dat tegen 1970 het aantal studenten in Nederland verdubbeld zal zijn, zo ging het verslag verder. Het streven zal er op gericht zijn het verblijf van de studenten aan de universiteit te bekorten en aldus de beschikbare gerieven ten dienste van velen te doen strekken. Bekorting van de studieduur is een maatschappelijke eis geworden. Maar er is geen verkorting mogelijk als de studenten niet hard werken en dat vergt weer meer hulp van „begeleidende aard", zoals dat in het rapport van de Commissie-Rutten wordt genoemd. Zij worden dan uitdrukkelijker bij hun werk bepaald en behoeven geen tijd te verliezen met het zoeken naar goede werkmethoden. Er moet ook voor worden gezorgd dat het voor de begaafden aantrekkelijk wordt gemaakt na de examenstudie een verdere wetenschappelijke vorming te ondergaan. Het verslag maakte voorts melding van de plannen omtrent de universitaire studie voor het notariaat, die evenwel waarschijnlijk in de nu komende cursus nog geen werkelijkheid zullen worden. Zoals bekend, wordt wel de opleiding voor verschillende middelbare akten ter hand genomen, zowel aan de faculteit van wis- en natuurkunde als aan die van letteren en wijsbegeerte. --- Rectoraatsoverdracht te Leiden De bestuursvorm van de Universiteit Te Leiden heeft de rector-magnificus van de Rijksuniversiteit, prof. dr. S. E. de Jongh, 't rectoraat overgedragen aan Zijn opvolger prof. dr. H. ,T. Lam. In zijn rede sprak prof. De Jongh o.a. oyer de bestuursvorm van de universiteit. Hij vroeg zich af of de huidige vorm daarvan (ministerie-curatoriumsenaat) als gezagsverhouding in trappen, nog wel past in een tijd, waarin de universiteit een miljoenenbedrijf geworden is. Hij stelde nadrukkelijk, dat van de hoogleraren niet nog meer tijd voor bestuursarbeid gevraagd moest worden zonder het gevaar te lopen dat het professoraat nog meer van zijn attractie verliest dan thans helaas al het geval is. Maar men mag het directe bestuur in de tegenwoordige tijd ook niet meer in handen leggen van een curatorium, dat bestaat uit hoogstaande lieden die ongesalarieerd uit liefde voor wetenschap en universiteit naast omvangrijke dagtaken elders in de maatschappij nog enige tijd geven aan de universiteit. Te Utrecht heeft de rector-magnificus van de Rijksuniversiteit, prof. dr. L. Seekles, zijn functie overgedragen aan prof. dr. J. Jongbloed. Aan de Nederlandse Economische Hogeschool te Rotterdam heeft prof. C. H. Glasz het rectoraat overgedragen aan prof. H. W. Lambers. Aan de Katholieke Economische Hogeschool te Tilburg heeft de aftredende rector-magnificus, prof. dr. P. P. van Berkurn, zijn waardigheid overgedragen aan prof. dr. F. J. H. M. van der Ven. Te Delft heeft de rector-magnificus van de Technische Hogeschool, prof. dr. O. Bottema, de gebruikelijke jaarrede gehouden bij het begin van het nieuwe studiejaar. Aan de Landbouw Hogeschool te Wageningen geschiedde zulks door prof. ir. W. de Jong en aan de Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam door prof. dr. M. W. Woerdeman. Aan de laatstgenoemde drie instellingen vindt dit jaar geen wijziging van het rectoraat plaats. --- Klaas Bolt bespeelde A-kerkorgel In de najaarsserie van de orgelbespelingen in de A-kerk werd zaterdagavond het derde concert gegeven door Klaas Bolt, organist van de Bavokerk te Haarlem. Bij een welhaast virtuoos te noemen hantering van het weerbarstige instrument dat dit orgel is, realiseerde Bolt een prachtig programma van waarlijk klassieke orgelwerken. Daarbij mogen wij bijzonder waardering hebben voor het feit dat de organist een Triosonate (e klein) van Bach liet horen. Er zijn maar weinig orgelconcerten waar dat gebeurt. Het was overigens niet bepaald een sobere vertolking: Bolt maakte haast gulzig gebruik van het bonte palet, dat hem vooral in het Rugpositief ter beschikking stond. Enfin, we weten dat hij geen man van effectbejag is, en het moet toegegeven worden dat deze Triosonate (twee manualen en pedaal; op elk een stem) verrukkelijke klonk, al had in het Adagio de Dulciaan van het Rugpositief een iets „mondiger" tegenpartij op het Hoofdwerk mogen hebben. Het stuk met de meeste orgelistieke allure was het openingsnummer: de beroemde Toccata en Fuga in F van Buxtehude, die in volle majesteit tot klinken werd gebracht. Het orgelkoraal „Herr Gott nun schleusz den Himmel auf" van Walther kwam goed tot zijn recht, niet in het minst door de „hemelse" sfeer die het afwisselend gebruik van de Dulciaan van het Rugwerk en een 8-voet en Nasard van het Hoofdwerk opriep. Het minst typische orgelwerk was het Concerto in b kl. terts, eveneens van Walther. In dit concertant, opgezette stuk vallen duidelijk zuidelijke invloeden op en het herinnert sterk aan een der bekende Bach- Vivaldi concerten voor orgel. Tot slot speelde Bolt het Bachkoraal „Nun danket alle Gott", waarin de organist aantoonde dat hij de objectiviteit haar plaats weet te geven, wanneer de aard var. het werk zulks gebiedt. En op dit noordduitse orgel, dat in zijn grondregisters als het ware op het koraal gebouwd werd, had hij geen moeite daarvoor de juiste kleur te vinden. P. C. B. --- PANDA EN DE PROTON PLOPPER 47. En daar zat Panda dus, opgesloten in een kast, terwijl aan de andere kant van de deur een lelijke streek werd uitgebroed! Men kan zich denken, dat hij verontwaardigd was! Met al zijn kracht bonkte hij op de deur, terwijl hij riep: „Laat me er uit, lelijkerd! Ik wil het niet hebben!"... maar daar kreeg hij geen aardig antwoord op. De professor had nu namelijk zijn radio-zender in gereedheid gebracht en men stond op het punt om de dreigende boodschap uit te zenden. „Stilte!" riep Joris dus, terwijl hij enkele scherpe tikken gaf op de deur, waar Panda zich achter bevond. „Stilte in de studio! Tegen druktemakers en babbelaars zal met kracht worden opgetreden! Wij moeten een boodschap richten aan de wereld!" „Nou — maar i k ook!" mompelde Panda verbitterd. „Ik moet hier uit, het koste wat het kost maar hoé?" Juist terwijl hij zich dit wanhopig afvroeg, viel zijn blik op een klein, maar verleidelijk venstertje, dat een weinig licht en lucht in de bedompte kast toeliet. „Zou er een kans zijn, om daar door te kruipen?" zo vroeg Panda zich af. --- CeFa opende nieuw seizoen „Alles Wat Ik Heb” in het Tehuis De Christelijke Filmactie is haar nieuwe seizoen begonnen. Zaterdagavond zette zij het in met de Nederlandse première van de Amerikaanse film: Alles Wat Ik Heb. De goed bezette zaal van Het Tehuis in de Lutkenieuwstraat had eerst een documentaire van de Nederlandse cineast Otto van Nijenhoff Land Onder De Zeespiegel gezien. All That I Have is een film van regisseur William Claxton en opgenomen onder auspiciën van de Lutherse kerk in Amerika. Het verhaal speelt zich grotendeels af in de rechtszaal waar een ietwat excentrieke arts zich verdedigen moet tegen een poging van twee zijner neven hem onder curatele te doen stellen. Dezen hebben namelijk met lede ogen oom verscheidene grote liefdadige giften, aan in hun oog nietsnutte figuren zien doen en aanleiding tot het proces is ooms laatste geste: een gift van 50.000 dollar (tweehonderdduizend gulden) aan de lokale kerkgemeente. „Alles wat ik heb", zo verdedigt de dokter zich „behoort aan God". Hij had zich plotseling gerealiseerd, dat alles wat hem toebehoorde hem eigenlijk was geleend en met zijn verschillende liefdadige gebaren had hij een deel wilen terugbetalen. Het verhaal, voor een deel verteld in flashbacks, spoedt zich naar het einde: vrijspraak voor de dokter door een jury die zich niet eens hoeft terug te trekken om tot haar uitspraak te komen. Het was een film met een duidelijke boodschap, en een boodschap die wel niemand zal hebben misverstaan. --- Laatste brandweerman uit ziekenhuis De laatste (P. Munting) van de vier Groninger brandweermannen, die enige weken geleden bij een brand in het pakhuis Stad IJlst aan de Eendrachtskade ernstige brandwonden opliepen, is vandaag uit het Academisch Ziekenhuis ontslagen. ---