FEEST IN „ONS STADJE” HINDELOOPEN heeft zijn moeilijkheden Maar overheid en burgers werken voor een betere toekomst me* zhn is werl- da 'nu teeuw daterende beilden met «£* ? museum is ge- JaarVn kllderdrhaiaan oude mlv- Uit erlfachten (verleden b,nnem «"mïïSS.S)! bez°ekers «»flMuZe Van hindeloopen" W 3aar en het stadhuis (het ' 'at m een mooie acht- (Van een onzer redacteuren). ..Ons Stadje", zegt burgemeester A. Atema als hij spreekt over z|jn gemeente Hindeloopen. Er is dan een zelfde vertedering in ZlJn stem als het geval is bij de toneelmeester uit het gelijknamige toneelstuk van Thorton Wilder. Ook hij vertelt van de evenden en doden van zijn stadje, die elkaar allemaal zo goed Kennen en elkaar nemen met hun gebreken, fouten en goede ijdens de dag, die ik in Hindeloopen doorbracht, zat ik later an tafel naast een vriendelijke inwoonster, gekleed in de rijke en kleurige dracht van de achttiende eeuw, vervaardigd van veel vogel- en bloemmotieven bedrukt katoen uit Indië. En °en zij vertelde van het leven in haar stadje, waar men geamenïijk lief en leed deelt kwam opnieuw het beeld van het genoemde toneelstuk voor mijn geest. tiende eeuwse woning is gevestigd), de opening van het jachtseizoen voor de pleziervaartuigen door de burgemeester, een grote demonstratie van de luchtmacht en meer attracties. Tot en met zaterdag is er elke dag iets te doen: voetbal, turnen, volksspelen, optreden van de folkloristische zanggroep en — tot slot op zaterdag — een gekostumeerde optocht. Door dit alles hoopt men de aandacht van duizenden op Hindeloopen te vestigen met als centraal punt de tentoonstelling „De Muze van Hindeloopen", die door de toegewijde conservator, de heer W. le Fèbre, is opgesteld en tot 15 oktober duurt. Speciaal de oudere Hindeloper ambachtskunst en de klederdrachten worden hier naar voren gebracht. Dank zij een speciaal subsidie van het Rijk kunnen de klederdrachten nu worden getoond op levensgrote poppen in een vitrine. Mr. F. P. Th. Rohling, chef van de afdeling Oudheden en Natuurbescherming van 0., K. en W., zal deze tentoonstelling morgen officieel openen. En men hoopt in het stadje, dat deze relatie mede ertoe zal leiden, dat de noodzakelijke restauratie van het mooie oude gebouwtje, waar voor streekarchitect J. H. Bouwman een zeer geslaagd grondplan ontwierp, tot stand zal kunnen komen. — Voor ons stadje is dat te duur, want er is wel een ton nodig, zei burgemeester Atema. En dus rekenen we op hulp van Rijk en Provincie, al beseffen we wel volkomen dat we zelf ook al het mogelijke moeten doen. Maar ons verzoek om subsidie zal als het wordt ingediend kunnen geschieden in de overtuiging, dat ons kleine museum een nationale betekenis heeft. En deze uitlating bewees weer, dat men in Hindeloopen met zijn tijd meegaat en de kansen van onze tijd weet te grijpen. Als het aan de stedelingen en hun overheid ligt, dan zal de toekomst zeker hernieuwde bloei brengen j. ■«■ jm:Smm*\ mmmmmW *» 8 de kledin9> die tiP«T WOMW,e« in de acht™nde eeuw droegen. dan schijnt de tijd hier te hebben stilgestaan --- W. Reinholtd te Ter Apel overleden In de leeftijd van 73 jaar is in het Diakonessenhuis te Emmen overleden de heer W. Reinholtd. De heer Reinholtd was van 1921 tot 1950 amanuensis-conciërge van de Rijks HBS te Ter Apel. De begrafenis zal donderdag vanuit de Baptistenkerk plaats vinden. --- Noodweer teistert Amerikaanse staten Wervelwinden, onweersbuien en wolkbreuken hebben gisteren huisgehouden in de Amerikaanse staten lowa. Texas en Missouri en grote schade aangericht. Het dorpje Fanfier, in lowa, is door een passerende wervelwind met de grond gelijk gemaakt. De enige kruidenierswinkel in het dorp werd opgezogen en twintig meter van zijn plaats getild door de storm. De eigenaar maakte de luchtreis mee, zonder kwade gevolgen. In Texas heeft een tornado in de buitenwijken van de stad Austin voor 800.000 gulden schade aangericht. Te Dayton, in Ohio, werd een opslagplaats van kruit, die onderdeel is van een vuurwerkfabriek, door blikseminslag getroffen. De opslagplaats vloog in de lucht. Drie dichtbij staande gebouwen werden vernield Persoonlijke ongelukken zijn tot dusver niet gemeld. — Toen Billy Graham, de Amerikaanse evangelist, zondagavond te Svdnev sprak, heeft een man in een vlaag van geestesverbijstermg een vrouw doodee stoken en nog twee ernstig letsel toegebracht. Graham was zich de tragedie niet bewust, die plaats had terwijl hii de grootste menigte toesprak die hij ooit getrokken heeft. Ruim 150.000 personen hadden zich in de twee grootste stadions van Sydney verzameld. --- Zeven Amerikaanse oudstrijders, die aanwezig waren bij de ontmoeting der Russische en Amerikaanse troepen aan de Elbe in de tweede wereldoorlog. zijn zaterdag ontvangen door premier Kroestsjef --- STADSSCHOUWBURG GRONINGEN ZINGEND IN DE WILDERNIS Voortreffelijke voorstelling van weinig betekenend stuk door „Ensemble” Dit laatste is niet alleen een com plïment voor de auteur, maar even O'Neill („Tocht door het duister" en „Rouw past Electra") moet wel in een speelse bui zijn geweest toen hij zijn toneelstuk „Ah Wildemess" schreef, dat door de Stichting Het Zuidelijk Toneel „Ensemble" op het repertoire is genomen onder de titel „Zingend in de wildernis". Het is het ongecompliceerde verhaal van de gebeurtenissen in een Amerikaans gezin van een halve eeuw geleden, toen men nog andere opvattingen had over fatsoen en nieuwe opvattingen in de opvoedkunde nog schuchter baan braken. Wij, moderne mensen, kunnen ons zeker niet meer opwinden over de gebeurtenissen in het gezin van de dagbladuitgever Nat Miller, maar Eugene O'Neül blijkt een zo goed toneelschrijver, dat wij er een paar uur lang met belangstelling naar kijken en luisteren. eens voor „Ensemble", dat dank zij de goede gastregie van Richard Flink en de toewijding der spelers van dit reeds vroeger in ons land gespeelde stuk zon vlotte en prettige voorstelling heeft gemaakt. In de zeer geslaagde decors van Lucas Wensing en mede dank zij de vlotte vertaling van Dick van Veen en de met goede smaak ontworpen kostuums van Ruth Hellmer heeft Richard Flink het op zichzelf weinig betekenende stuk alles gegeven, wat het nodig had om te boeien en te amuseren. En zaterdagavond, de eerste dag van de Groninger kermis, bleek, dat — evenals in vroeger jaien — het publiek zich nog uitstekend vermaakt met dit jeugdwerk van de schrijver van zovele drama's, die vooren tegenstanders boeiden. De goede bezetting heeft een belangrijk aandeel gehad in dit succes. En dan noem ik in de eerste plaats Henk van Ulsen, die als gast door zijn voortreffelijke creatie van de dwepende puber Richard zon belangrijk aandeel in dit succes heeft gehad. Hy wist deze verliefde HBS-er, die. als hij wel moet geloven dat zijn meisje Muriel hem ir, de steek laat, met veel bravour en weinig enthousiasme het nachtleven in gaat, volkomen aanvaardbaar te maken. Zijn scènes met het nachtvlindertje Belle (goed getypeerd door Mariëtte Flink) en met zijn meisje Muriel (gevoelig gespeeld door Marijke Bakker) behoorden tot het beste van deze voorstelling. Lo van Hensbergen heeft de begrijpende en voor zijn tijd zeker moderne vader zeer aanvaardbaar weten te maken, evenals Neil Koppen de nog in ouderwetse opvattingen gevangen, maar toch meevoelende en liefhebbende moeder. Zij beiden wisten hun creaties te kruiden met een juist gevoel voor humor. Liane Saalborn maakte van de wat preutse en door haar opvattingen g'v handicapte tante, die geen kans ziet haar leven te delen met de luchthartige en lichtelijk aan de drank verslaafde Sid Davis (een humoristisch gespeelde vertolking van Wim van den Brink) een uitstekend gespeelde oude vrijster uit het verleden. Ook de overige rollen waren goed bezet, zodat het publiek, dat de schouwburg slechts voor de helft vulde, een prettige avond heeft gehad. JAN ÜBINK. Scène uit .Ah Wildemess": v.l.n.r. Lo van Hensbergen, Wieke Haitsma Muiier, Liana Saalborn Wim van den Brink en Henk van Ulsen. --- Max Tailleur Een goed bezette schouwburg heeft gisteravond zich „bij de neus" laten nemen door de bekende moppenverteller Max Tailleur, die een gijnlawine over zijn goedlachs publiek uitstortte. Tailleur heeft het vertellen van een mop tot een kunst gemaakt. Hij borrelt over van dat typisch Amsterdams- Joods gevoel voor gijn, dat in iedereen en alles het humoristische ziet. Hij heeft een onuitputtelijk repertoire van grappen over dokters, advocaten, dronken lieden, Bram en Moos, mevrouw Cohen en de meest uiteenlopende onderwerpen. leder van ons kent wel van die mensen, die overborrelen van grapjasserij en die vaak lange tijd een enthousiast gehoor hebben maar op den duur toch wat hinderlijk worden. „Dat komt", zegt Tailleur, „omdat ze hun moppen niet goed vertellen, te veel uitweiden, al te nadrukkelijk zijn en te zwaar op de hand". Hijzelf omzeilt deze en andere klippen met psychologisch inzicht. Hij vertelt moppen aan mensen, die in eigen kring tegen het gehalte van sommige bezwaar zouden hebben, maar hij kan dat doen, omdat hij het accent legt op de humor en niet op het feitelijke gebeuren. Nagenoeg de hele avond was Tailleur zelf aan het woord. Hij wisselde het vertellen af met een paar meer voorgedragen dan gezongen liedjes, waarin het joodse sentiment domineerde. In pianist Joop de Leur had hij dan een knappe begeleider, die bovendien Mieke Telkamp, die met haar van radio en grammofoon bekende chansons ook veel succes oogstte, accompagneerde. Lang en nadrukkelijk applaus aan het slot van de avond was voor Tailleur het bewijs, dat de stemming in de Groninger Stadsschouwburg die van zijn Amsterdamse Doofpot had geevenaard. J. U. --- Flamingo in Hornhuizen Naar men ons uit Hornhuizen meedeelt, is daar in een kolk in de Thomas van Seeratt-polder bij de zeedijk een flamingo gesignaleerd. Een opmerkelijk feit, als men bedenkt, dat de flamingo's in grote troepen leven in de strandmeren rond de Middellandse en Zwarte Zee, in Noord-Afrika en Azië. --- Het kasteeltje Drakestein, dat thans door Prinses Beatrix is gekocht, ln de geschiedenis van Baarn wordt het landgoed voor het eerst genoemd in 1359. In 1642 werd het verheven tot ridderhofstad en het vormde met het dorp De Lage Vuursche tot 1857 een eigen gemeente met eigen rechthuis. Na 1857 werd deze gemeente bij Baarn gevoegd, ln 1806 kwam het goed in handen van jhr. Paulus Willem Bosch. In de Napoleontische tijd, toen ieder een naam moest kiezen, nam de familie de naam Bosch van Drakestein aan en onder deze naam is ook het landgoed bekend geworden. --- Voor de derde keer gered Aan het zeer doortastend optreden van de heren P. Birza uit Appingedam en zijn plaatsgenoot de heer P. J. Maring is het te danken geweest, dat het vijfjarig zoontje van de familie H. Hansen aan de Westerkade te Appingedam zijn derde onvrijwillig bad heeft kunnen overleven. Zaterdagmiddag was de jongen op de Westerophaalbrug aan het spelen. Daarbij is hij tussen de leuningen van de brug doorgevallen. Hij verdween geheel onder water. Op dat moment kwamen vele personen terug van de wielerronde, ook bovengenoemde. De heer Maring heeft nog geprobeerd het kind met de reddinghaak te grijpen, doch deze poging mislukte. De heer Birza bedacht zich niet, trok de jas uit en sprong gekleed van de leuning van de brug in het water en wist het kind veilig aan de kant te brengen, waar hulpvaardigen de drenkeling en redder op de wal hielpen. Het kind bleek geen nadelige gevolgen van dit bad te hebben over*gehouden. De heer Birza werd door de ouders van het kind van droge kleren voorzien. --- Noordelijk commentaar Geen lijdelijkheid LIET IS JAMMER, dat wij niet in aanmerking zijn gekomen om als industriekern of -subkern te worden aangewezen. Niettemin willen wij trachten om van de daarnaast gegeven mogelijkheden te profiteren, de lijn van achteruitgang om te buigen en een tijdperk van groei en bloei te doen aanbreken. Dit trotse woord kwam uit de mond van het hoofd van een der kleinste gemeenten in ons land, namelijk de heer A. Atema, burgemeester van het acht en een half honderd zielen tellende Friese dorpje Hindeloopen. Het leek ons goed deze uitspraak extra te onderstrepen, omdat daaruit een geestesgesteldheid blijkt, die lang niet al onze gemeentebesturen (ook veel grotere!) kenmerkt. Men mag gerust zeggen, dat Hindeloopen lichtelijk in verval is geraakt wat zijn economische omstandigheden betreft. Maar de vroede vaderen van dit stadje blijven niet bij de pakken neerzitten. Zij bevorderen kunst en cultuur waar dit mogelijk is, steunen de verdere ontwikkeling van het toerisme en grijpen het simpele feit van het veertigjarig bestaan van hun kostelijk museum aan om door een feestweek met vele attracties de aandacht van Nederland op zich te vestigen. Hiermee bewijst het Hindelooper gemeentebestuur, dat het uit 't goede hout is gesneden en ten voorbeeld mag worden gesteld aan anderen. Want er is niets funester dan bij de pakken te gaan neerzitten en lijdelijk af te wachten. Met een beroep op de centrale overheid alleen komt men er niet. Zon beroep is slechts gerechtvaardigd als men ook zelf de handen uit de mouwen steekt en eigen Initiatief ontwikkelt. ---