Raad van Groningen vindt Veemarkt mooi, maar duur Wethouder: Je moet met fantasie iets aandurven (Van een onzer verslaggevers) Je moet, met fantasie, soms iets aandurven. Als we bedenken, t*at de nieuwe veemarkt een kleine honderd jaar dienst moet doen, dan moeten we niet uitgaan van het standpunt „hoe halen we nog een ton van de stichtingskosten af?", maar „voldoet de markt aan de eisen?" De stad is het centrum van een breed agrarisch gebied, dat we in de toekomst zo sterk mogelijk moeten maken". Dit antwoordde wethouder E. van Ruller gisteravond de Gronin- Sw raadsleden, die „met angst in het hart" tegen de hoge investe'mgen voor de nieuwe overdekte veemarkt aan de Sontweg hadden aangekeken. Deze investeringen zullen f 10.654.000.— zijn, daaruit bij de huidige tarieven ruim f 800.000.— per jaar aan exploitatiekosten zullen voortkomen. Het voorstel is ondanks de kosten en dank zij de verdediging door de heer Van Ruller aangenomen. --- Buiten de markt om Ue sprekers — en namens vrijwel I* 'facties werd gesproken — maakte k*"* «""gen over het geld. Zo vroeg 0( heer 3. L. Rijzinga (PvdA) zich af *j dit geld wel goed besteed was, handel steeds meer buiten de omgaat. Hoewel — hg bleef taak voor de markt zien als prijs- instelling. *3 wilde verder bezuinigen op het fc* zoveel mogelijk subsidies. *etu , toekomst van de veemarkt (Vvtu prof- mr- E- H- s'Jacob een vraagteken. Het is best gtad • dat over een aantal jaren de <:on~ÏUlrnte alleen al voor de eigen Pent Ptle nodiS heeft, maar we low*h een risico, vond hij. beginsel vond hij het niet onlo- dat de kosten er ook weer nitajvj **• Hij ried overleg te plegen met Vajj ,e marktplaatsen over verhoging ac tarieven. ♦• . .„iets aandurven". ~„, --- Markt, die mee kan doen •üt ftll*lB ï"*Ol- s'Jacob voelde ook °" IJspeert (CHU en AR) het 0 v°°* een overdekte veemarkt. oyer anks de „gemengde gevoelens" »Uoet det geld> vond hÜ dat je óf niets ÖOen (en de markt laten dood*** Ui Óf een markt moet maken, »oo^*e kan doen- Hij voelde rich „gefcer * Voor te stemmen." fJ6-00onaKkidag kost de veemarkt ,ICVP) ' .l?ad de heer J. Th. Nankman v.Hij w heid aandacht voor de moge- st,T " mag me best naar miJn ?*aeer ïren als buiten de orde ben, &«*« «Sf v het Win«Ü CentÜ? van de Oosterhaven naar 2!** Ste demPen (dat spaart 0? M natf een nieuwe Bonte Brug) NS66*13 te maken. Het ntru,m had hij tussen de rit gedacht derlaan Van het Stads" --- Nuchtere handel 'forrrrUW *" Roos-Kruimer (pSP) Weest rr?rde °f er contact was gevroeg *de Dierenbescherming en Sche dr*11!^11 Café zonder alcoholi°Pdat danken biJ de nieuwe markt, ftuchtere nuchtere kalveren door wordene mensen verhandeld konden % 6e«e!)£ heer B" Hamming (GPV) 2lc« «U Van allure vond, vroeg angp0Usïuurcentrum zijn we in 'n Cr (de i?!ltle' 2ei wethouder Van g(4vll aan de'u.01116 moet als gemeld ?>ee*erci) en ri niversiteit worden op- onaarom wilde hij niet suSgestie van de to de looP de' I*k»,be ° gegroeid in de hlS.' 1 fe eeen verzameling Nh **. is h_* ™ensen. handelaren Sl ««heef Ü **? van het agra- Vq Coi»cent het boerenleven % f- TOi de wethouder hebben ze vert|we,n ?ekend werden *>>& » Drenthe heeft men **C,alle horensa - Zonder één uitzondering was het antwoord: wij spelen op een overdekte markt. Dit contact zal nogmaals worden opgenomen als de Groninger veemarkt klaar is, maar dan over een geleidelijke verhoging van de marktgelden. De outillage en de service staan in geen verhouding met de tarieven. De landbouworganisaties zijn ook op verhogingen voorbereid, verzekerde de wethouder. --- Vee- en exportmarkt De enige kans op subsidie is op die van het Europese Oriënterings- en Garantiefonds, dat maximaal 25 procent kan geven, maar niet eerder dan in 1965. De heer Van Ruller wilde het plan echter niet afhankelijk stellen van subsidies. De meeste raadsleden hadden gevraagd naar mogelijkheden de markt meer rendabel te maken door andere evenementen. De plannen zijn er, vertelde de wethouder. Groningen maakt een goede kans op een vee-exportmarkt. Er kunnen meetings worden gehouden én tentoonstellingen van beperkte duur, er kan sport worden bedreven. 's Maandags is er lammerenmarkt, de pluimveemarkt verhuist er naar toe, paarden- en veekeuringen kunnen er plaats vinden, wellicht komt er een skelterbaan. „Wat we er bij krijgen, is meegenomen, maar het zal op het exploitatiébedrag niet veel uitmaken." --- Mee verhuizen De meeste café's bij de oude veemarkt zijn koffiehuisjes, die een dag per week draaien. Vier vinden er echt een boterham in. Eén van hen wil niet worden verplaatst, met de andere drie wordt overleg gevoerd. Als het enigszins mogelijk is, zullen zij mee verhuizen. „Het ligt niet op onze weg alcoholvrije tenten te vestigen", vond wethouder Van Ruller. --- Bezorgde stemmen Er gingen nog enkele bezorgde stemmen op over de nieuw te stichten Stedelijke Raad voor Maatschappelijk Welzijn — men vreesde voor afremmen van particulier initiatief en voor een zwaar apparaat — maar na enkele geruststellende opmerkingen van wethouder H. F. J. Wolters ging ook dit voorstel erdoor. Dit was ook het geval met de verhoging van diverse tarieven — waaronder die voor de Korenbeurs (niet voor de sport) en de begrafenisrechten en de rioolrechten. --- Geen roofridders Wel werd nog even gepraat over de grondruil met Vlagtwedde, die in de plaats komt van de verkoop van grond van de stadsboerderij. Die verkoop was destijds aanleiding voor Vlagtwedder raadsleden de stadsbestuurderen roofridders te noemen. Bij deze transactie is de roofridderprijs (f 19.000) „rechtop blijven staan", vertelde wethouder Van Ruller, maar Vlagtwedde is door de ruil nu goedkoper uit. De stad heeft liever grond dan geld, zodat beide partijen tevreden zijn. Een adres van het bestuur van de Partij van de Arbeid over een resolutie voor verhoging van de uitkering uit het gemeentefonds over 1965, werd voor kennisgeving aangenomen in afwachting van de begrotingsvergadering. Deze zal woensdagavond 9 december beginnen. --- Ferd’nand --- Raadsbesluiten De raad van Groningen heeft gisteravond onder meer besloten: — het schoolplein van de Meisjes HBS te vergroten (f 12.500); — eervol ontslag te verlenen aan de heer R. W. Kuiper als onbezoldigd ambtenaar van de burgerlijke stand; — voor de uitbreiding van de fabriek van Philips een stuk grond in het plan Eemskanaal z.z. op te hogen (f 116.200); — een stuk grond aan de provincie Groningen in Nieuw Statenzijl te verkopen voor f 48.939; — te verkopen aan de Mij. voor Onroerend Goed De Nieuwe Erven te Eindhoven percelen grond aan de Abeelstraat en de Spaanse Aakstraat voor f 187.394, aan de heer P. H. Wijk een bouwterrein aan de Goeman Borgesiuslaan voor f 10.665 en aan de heer P. Bugel een terrein aan dezelfde laan voor f 11.135; — aan te kopen het perceel Barestraat 21 voor f 6.500 en Sluisstraat 23 voor f 19.500. --- In Groninger gemeenteraad lacht de heer Van Ruller het luidst en het laatst VRIJUIT SPREKEND over de vroede vaderen van de stad Groningen ontkomt men er niet aan, van tijd tot tijd de hoge bomen, die veel wind vangen, te vergelijken. Ik bedoel uiteraard de wethouders, die hoog en soeverein achter de tafel zetelen. Nu is vergelijken een gevaarlijke bezigheid, want nietwaar: schijn bedriegt zo vaak. Die schijn begint al bij de omschrijving van de taak van een wethouder. Formeel is hij niet meer dan een raadslid, dat uit het midden van de raad en door de raad gekozen is om te helpen bij het besturen van de gemeente. Want (en wij blijven formeel), het is de raad, die de gemeente bestuurt, die moet beslissen of de Dienst Publieke Werken een lantaarnpaal moet neerzetten en waar en of er aan het openbaar slachthuis een brommer voor de loopjongen moet worden aangeschaft of niet. Maar ha! ha! elke ambtenaar, die van zijn eigen superieure, specialistische kennis is overtuigd lacht om deze formele bevoegdheden van het raadslid. Dat wil zeggen, hij zou lachen, als hij er niet te beleefd voor was en als hij — als goed ambtenaar — niet de goede vormen in acht nam. En die goede vormen eisen, dat de raadsleden over alle gemeentelijke zaken uitvoerig worden gedocumenteerd, opdat zij zich een juist oordeel kunnen vormen, zoals het heet. Met alle respect voor de raadsleden (en dat respect is heus wel op zijn plaats, want hoeveel tijd, moeite en denkarbeid verrichten zij vaak niet in dienst van de gemeenschap), zij blijven tenslotte tegenover het ambtelijk apparaat leken, op zijn best geinteresseerde leken, die soms een aardig mondje kunnen meepraten, maar niet in staat zijn het ambtelijk denken en handelen om te buigen. Wie dat wel kan doen is de wethouder, formeel een verlengstuk van de raad. Hij blijft ook meestemmen — anders dan het parlementslid, dat minister wordt. In de praktijk echter is het zo gegroeid, dat de wethouder wel degelijk een „stedelijke minister" is geworden, die zich (al wordt het nooit officieel toegegeven) uit de rijen van de raadsleden heeft losgemaakt en zich tegenover hen opstelt. Hij moet wel, want wil hij zich handhaven tegenover de diensten, dan moet hij zich opwerken tot het niveau van superdeskundige, die het werk van het ambtelijke apparaat leidt en coördineert. En zo krijgt men de figuur, dat het raadslid van bestuurder tot volksvertegenwoordiger is geworden, die onderzoekt en controleert en dat de werkelijke bestuurders (met de burgemeester) de wethouders geworden zijn, echter niet met, maar tegenover de raad. /•> AAT MEN van deze werkelijkheid uit, dan is het duidelijk, dat een groot deel van het werk van een wethouder zich achter de schermen, dat wil zeggen in het contact met de gemeentelijke diensten afspeelt Over het algemeen komt hier weinig van in de openbaarheid. Soms hoort men wel eens iets van een slechte verhouding tussen bijvoorbeeld de diensten van Publieke Werken en Stadsuitbreiding en Volkshuisvesting en dan kan men volgens Bartjes wel uitrekenen, dat de betrokken wethouders hun ambtenaren niet geheel in de hand houden. En een enkele keer — als het goed mis is — komt zon kwestie in de raad, zoals het rumoer rond de Sociale Dienst. Maar meestal slagen zowel ambtenaren als wethouders er in naar buiten de indruk te wekken, dat alles pais en vree is en waarom ook niet: wanneer men de jaarverslagen van Philips of Unilever leest (om nu maar eens een greep te doen), is de allesoverheersende indruk ook, dat daar nooit een onvertogen woord valt en nooit met de ellebogen wordt gewerkt Zijn de wethouders dus ijsbergen (voor negen-tiende onder water) het flonkerende bovenstuk laten zij' tijdens de openbare raadsvergaderingen schitteren. En allicht komt men er toe, die spitsen te vergelijken, omdat men met behulp van de eenvoudige wet van de opwaartse druk ongeveer kan schatten, hoe diep ze gaan. Kort gezegd: komt er weinig aan de oppervlakte, dan zal de diepgang ook wel niet zo bijzonder zijn. Wie zo redeneert — en waarom zou men niet — zit zich al gauw af te vragen: wie weegt het lichtst en wie het zwaarst? Het eerste is gemakkelijker te bepalen dan het laatste. De enige reden om wethouder Wolters (VVD) het kampioenschap lichtgewicht voorlopig nog niet toe te kennen is, dat hij nog zo kort op het kussen zit. Tot nu toe maakt hij in de raad een wat verkrampte indruk, alsof hij zich niet erg gelukkig achter de tafel van B. en W. voelt, maar misschien drukt de last der verantwoordelijkheid hem nog wat neer en komt het allemaal nog wel. JujOEILIJKER wordt het te zeggen, wie het zwaarst weegt. In eerste instantie is men geneigd te zeggen: wethouder De Wilde (PvdA), wiens spitse toppen hoog boven de zeespiegel rijzen, maar miskennen wij daarmee niet enigszins de verdiensten van wethouder Van Ruller (ARP), die gisteravond bijvoorbeeld op bijzondere wijze het ontwerp voor de nieuwe veemarkt verdedigde? Wethouder Van Ruller lokt het enigszins uit, dat men hem onderschat, want hij is de beste lacher van de gehele raad (en in het Nederlandse politieke leven wordt nu eenmaal niet gelachen). Wordt er eens een grapje gedebiteerd, of valt er een spits woord, dan is wethouder Van Ruller degene, die het eerste lacht, net luidste lacht en het laatste lacht Hl de letterlijke betekenis. . Wat minder opvalt is, dat hij ook m figuurlijke betekenis veelal het laatste lacht, want van alle wethouders krijgt hij zijn voorstellen er het makkelijkst door. Misschien komt dit ook wel, omdat hij een waar talent heeft om niemand tot vijand te maken, zelfs het kanon Meis (CPN) niet, die hij achter zijn tanden vermoedelijk niet altijd het allerbeste toewenst. Daarbij geeft hij iedereen het volle pond, zoals gisteren bij de kwestie van de Veemarkt (en dat is met de andere wethouders wel eens anders). Er waren uit de raad tientallen vragen gesteld; hij veegde ze bij elkaar en verwerkte ze in één, allesomvattend antwoord, waarbij hij niet bang was het achterste van zijn tong te laten zien (en dat is met de andere wethouders ook wel eens anders). Zodat iedereen tevreden was gesteld, behalve de heer Rijzinga (PvdA), die wat bleef doorzeureri over ondergeschikte punten en mevrouw Roos (PSP), die gesteld had (niet ongeestig), dat „nuchtere kalveren door nuchtere mensen moesten worden verkocht" en verder een roerende zorg voor het aantal drinkbakken voor het vee en de drinkplaatsen voor de handelaren aan de dag legde. Nu ja, dat zijn dingen, die men kan vergeten, maar in tweede instantie besprenkelde de heer Van Ruller ook deze roosjes met spraakwater. En daarmee was de zaak afgehandeld. De enige, die er bekaaid afkwam, was de heer Nankman (KVP), die sedert hij in deze rubriek eens „de aansluiter" werd genoemd (afgeleid van: „Ik sluit mij bij de vorige sprekers aan") een verheugende activiteit ontplooit. Zo ook nu. Hij kwam zelfs met een geheel alternatief plan, maar was helaas daarbij buiten de orde. En zo slim is wethouder E. van Ruller wel om dat onmiddellijk te signaleren en af te hakken. Het is onbewijsbaar, maar ik heb zo het idee, dat hij bij een dergelijke gelegenheid heel hard en luid ook nog in zijn vuistje lacht. --- DERDE KERSTCONCERT „Bragi” wil weer f 1000.-verdienen voor Martini Met het enerzijds stemmig-pastorale, anderzijds opgetogen en feestelijk klinkende „Kerstconcert" van Arcangelo Corelli — langzamerhand een alom gewaardeerd staaltje Concerto Grosso uit de rijke barokliteratuur .— zal op maandagavond 7 december in de Nieuwe Kerk te Groningen het Kerstconcert van „Bragi" worden ingezet. Een aantrekkelijk begin van een aantrekkelijk gebeuren dat thans het vaste spoor van de traditie wel gevonden zal hebben. Want dit wordt het derde kerstconcert dat het Groninger Studenten Muziekgezelschap „Bragi" heeft uitgeschreven ten bate van het restauratiefonds der Martinikerk. Door het succes van de beide vorige kerstconcerten voelt Bragi zich „min of meer" verplicht de opgave van een traditie te aanvaarden. Beide vorige concerten was de Nieuwe Kerk meer dan bezet. Er kunnen ongeveer 1150 mensen in. Een volle kerk betekent voor Bragi 'n schone opbrengst van ca. 1000 gulden voor de restauratie van de Martinikerk, — waar 't geld heel hard nodig is, zó zelfs dat bij onvoldoende financiën de kans bestaat dat de werkzaamheden geruime tijd gestaakt moeten worden. Op het programma, uit te voeren door koor en orkest van Bragi, staan verder: Psalm 23 „The Lord is my Shepherd" van John Blow, de leermeester van Henry Purcell; daarna nóg eens Psalm 23, maar nu in een 20ste eeuwse versie, en wel die van Bragi's dirigent Bertus van Lier. Voorts de bekende Kuhnau-variaties van Hendrik Andriessen, destijds opgedragen aan diezelfde Bertus van Lier; en tot slot de Bachkantate nr. 56 „Ich will den Kreuzstab gerne tragen" met als solist de bas Henk Wind. --- Begrafenis J. ter Steege op Selwerderhof te Groningen Na een rouwdienst in de Sionskerk aan de Korreweg te Groningen is gistermiddag op de begraafplaats Selwerderhof 't stoffelijk overschot teraardebesteld van de vorige week tijdens een bezoek aan Utrecht op 55-jarige leeftijd plotseling overleden Jakob ter Steege. De heer Ter Steege was sinds 1960 directeur van de Noordelijke Hagelverzekering en was voordien onder meer werkzaam als verzekeringsadviseur bij de Groninger Maatschappij van Landbouw. Ds. J. E. Uitman, Nederlands Hervormd predikant te Groningen, die de rouwdienst leidde, mediteerde naar aanleiding van 1 Petrus 1 vers 3: „Geloofd zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die ons naar zijn grote barmhartigheid door de opstanding van Jezus Christus uit de doden heeft doen wedergeboren worden tot een levende hoop". Ds Uitman was van oordeel dat het goed is de doden in de kerk te brengen, daar op die plaats niet de dood het laatste woord heeft, maar Christus, die ook het eerste woord heeft. „Dankbaar gedenken wij hoe hij heeft geleefd, hoe hij een trouw en oprecht lid is geweest van Christus gemeente". De predikant memoreerde dat de heer Ter Steege als ouderling in de wijk van de Sionskerk grote activiteit aan de dag heeft gelegd. „Wij zullen hem niet gauw vergeten", aldus ds. Uitman. Op Selwerderhof nam een deputatie van de Chr. Gymnastiekvereniging Excelsior met een omfloerst vaandel bij monde van voorzitter B. Stuurwold afscheid van ere-lid J. ter Steege. De overledene was meer dan tien jaar secretaris van Excelsior. Voorts werd het woord gevoerd door een bestuurslid van de Onderlinge Noordelijke Hagelverzekering en de Onderlinge Fruittelersvereniging. Een zoon van de overledene, ds. J. ter Steege uit Oosterwijtwerd, las een gedeelte uit de Bijbel, bad het Onze Vader en sprak daarna een dankwoord namens de familie voor de betoonde belangstelling. ---