Ons commentaar Stikker steen riam van mr- D- u- Stikker is ïjt (j' °ie naar wij geloven niet licht er'nnering zal verdwijnen. "g-IaJJF bewees deze grote noordest U. j?.. ?n wereld te gewichtige dien%,'ppl is een zakenman, een politi- diplomaat-oude-school, doch ?''ure il^.e.r .i°nK en modern gebleven % .' h!J is bovenal een man, die voor Keeft hrUrn van 's werelrfs grootsten Se fi wezen in tijden van crisis op tSten de 3uiste man °P de juiste *}t betreft Politieke rijpheid dan --- Fullbrigt wekt flauwe reacties V^a,°r Fullbright, de bekende \^,|s gemaakte opmerking, %Aj ,l"brights zienswijze onver- Vi, Vond en dus niet deelde, Zaak aisedaan- H ■'ght men verwacht hebben, dat ts beroep op Amerika om V^°'itie'u1^thes overboord te gooien \v realiteiten te erkennen, Oojat golven zou opzwepen, nu wag e reactje maar Uit het wereld-gebeuren heel flauw, ook zelfs in West-Duitsland, waar men anders toch heel gauw op dergelijke dingen reageert, omdat men daar onmiddellijk vreest, dat 'V Va-n rfeahteit" ook de erken*V West rlst'Duitsland omvat Zo ZHn t'Duitsland ook snel aan, \> het Speciale bondgenoot De fcfitg racht erkende. toen waarschuwde de Duitse *egen het principe van eUenv, van zogenaamde politieke Srrtltslmferde van de Duitse kran-5 « ' ..dat 2? Die Welt, die consta- Sfl ullbright ditmaal bij de %tJ>ièt hr} realiteiten Oost-Duits- Nru teSe ■ genoe«id". En in West!%£ lat werd opge%t* h enÏÏlbright „slechts" een k l l^iërsasrepubliek leggen parle> °k!!ns ve^n de regeringspartij d?C^etwarmgen af> die niet rNeiÏÏ daarl regeringsstandpunt", he ve n toegevoegd met een h UiUif"' die "'zing naar de liberaal ;e fc'>} e gezegd heeft, dat, als L^ereni2d wil worden, en de D.D.R. zich ,JJK-uit de NAVO en het JW?r aaC moeten terugtrekken. T 1 !ShCht dan Fullbrights op- N&, hetheetft eigenlijk een artitfVa! van „Foreighn Nta1' °Ud ,de hand van George F. hNtu en tf"lbassadeur der V.S. in de grado' dat zich bezig&!% Prohi0Samenhang tussen het vN!i>ikeleem_ en de mogelijkhi fd le rnJ?et Westen heeft om V °H k^eidmfken van de innerlijke eNai , het communistische Ln m v>i' het Westen, en u-j5- ,en West-Duitsland, v^èt6* rn^UdinS en gebrek aan h>en bir!Sevoel met de mi«oe" i corrm^ne.n het machtsbereik SSn*1» to£m!srae- Kennan pleit politieke be- n Rusiands oosteuropese --- Prins Philip van Engeland is net als prins Bernhard een enthousiast vlieger. Hier ziet U hem in de stuurhut van de Trident, het nieuwe straal-passagiersvliegtuig van de Engelse luchtvaartmaatschappij BEA, waarmee de prins een dezer dagen een vbtcnt van vijf kwartier heeft gemaakt. --- WEER BETOGINGEN TEGEN STAKINGEN Belgische regering tot artsen: Eerst werken, dan pas praten (Van onze correspondent te Brussel) De aanhouding van de twee dokters te Turnhout, die schuldig zouden zijn aan het niet verlenen van geneeskundige hulp aan een kind dat daardoor is gestorven, en een ferme verklaring van premier Lefèvre, dat eerst met de doktoren zol worden onderhandeld wanneer de staking is beëindigd, vormden gisteren de hoofdpunten van het nieuws over de doktersstaking. Het Nationaal Verbond von de syndicale kamers van de geneesheren heeft — het ligt voor de hond — alle verantwoordelijkheid voor de dood von het anderhalf joor oude jongetje afgewezen. Het heeft daarbij zónder omhaal van woorden zijn visie op het geval gegeven en die scheen geloofwaardig. Aanvankelijk zou volgens deze verklaring niemand, ook de ouders van het kind niet, hebben vermoed dat het ernstig ziek was. En eerst later, toen alle hulp reeds aanwezig was en het kind in een ziekenhuis opgenomen was, zou daarin verandering zijn gekomen. De dokter, die namens het Nationaal Verbond de verklaring aflegde, sprak daarbij een hardklinkend maar toch waar woord: men mag niet vergeten, dat er per dag in België gemiddeld 350 mensen sterven en men moet niet verwachten dat dit cijfer nu opeens lager zal worden omdat de dokters staken. Hoe het ook zij, voor de populariteit van de staking bij de Belgische bevolking is dit sterfgeval zeker geen bijdrage. Vooral in de Waalse industrieen mijnstreken, waar men altijd met de dreiging van een ernstige ramp of een bedrijfsongeval leeft is de bevolking tegen de staking gekant. Ook gisteren weer heeft zij in verscheidene steden, vooral in de omgeving van Luik, tijdens het middaguur betogingen op touw gezet waaraan duizenden hebben deelgenomen. Verantwoordelijkheid De Belgische regering heeft gisteren beperkte kabinetsraad gehouden. Premier Lefèvre verklaarde na afloop, dat de gebeurtenissen de zware verantwoordelijkheid bevestigen, die de geneesheren met het afkondigen van de staking op zich hebben genomen. De besprekingen, zo zei hij daarbij onomwonden, kunnen echter alleen maar worden hervat wanneer de staking wordt beëindigd. „Het is niet het gezag van personen", wki onbegrip werd verweten zo zei hij nog, „maar dat van instellingen dat op het spel staat. Wij zijn bereid te praten, zodra de geneesheren dat willen, maar eerst moeten zij van hun bereidheid getuigen en een einde aan de staking maken. De voorzitter van het Nationaal Verbond van de geneesheren van zijn kant, heeft ook weer een lange verklaring afgelegd, waarin voor de zoveelste keer de schuld van de staking op de regering werd geworpen, aan Ook in Luik hebben nu duizenden Belgen met een grote demonstratie geprotesteerd tegen de artsenstaking. --- Twee Belgische artsen nu in staat van besehuldiging Tegen de twee Belgische artsen, die gisteren in voorlopige hechtenis zijn genomen naar aanleiding van het overlijden van een 18 maanden oude baby in Tongerlo, is vandaag een aanhoudingsbevel uitgevaardigd. Beide geneesheren, Robbrechts en Geens, worden er van beschuldigd geen hulp te hebben verleend aan een persoon in levensgevaar. Dr. Robbrechts is tevens burgemeester van de plaats Olen. De Justitie had een onderzoek ingesteld nadat een klacht was ingediend tegen de artsen van de wachtdienst, die pas na twaalf uur naar de baby kwamen kijken. Het kind overleed in een ziekenhuis. --- Enorme toeloop Een ere-gestoelte was voor de zes professoren ingeruimd, want ieder wilde deze beroemdheden zien, de mannen, die de toekomst van de universiteit moesten verzekeren. Het woord was thans aan de redenaars, die niet karig bleken met hun lof. Het eerste betoog werd afgesloten met een heilwens, waarbij de nieu- we stichting in Gods genade werd aanbevolen. Het gezelschap vertrok hierna naar het huis van één der geleerden, maar de toeloop van nieuwsgierigen was zó groot, dat men ijlings zijwegen diende in te slaan, om niet geheel verdrukt te worden. In de theologische gehoorzaal kwamen allen opnieuw samen, waar de hoogleraren keurig geplaatst werden tegenover Gedeputeerde Staten en d* stichtingscommissie. Een groot aantal notabelen poogde verder een plaats te bemachtigen, maar tallozen werden teleurgesteld en bleven bij de deuren wachten, een beeld, dat kennelijk van de eerste dag af normaal is geweest. Men denke aan het Studium Generale van nu. De syndicus der stad hield een welsprekende redevoering. Na een muzikaal intermezzo kon men voor het eerst één der hoogleraren horen spreken. Een gebed voor de welvaart der academie volgde en passende muziek besloot het geheel. GOMARUS, 200 guldens méér --- Niemand stotterde Die avond boden de Staten de" heren professoren en vele belangstellenden een banket aan, uitmuntende door „een keur van spijs, aangename kost en talloze feestdronken." Volgens Übbo Emmius, de eerste rector-magnificus, stotterde niemand bij zijn toast, hetgeen kennelijk een zo heuglijk feit was, dat wij er uit kunnen concluderen, dat een zekere mate van dronkenschap geen uitzondering was bij dergelijke festijnen. Het moeten voor de feestgangers zware dagen geweest zijn, want de volgende morgen te negen uren zat het hele gezelschap weer aandachtig te luisteren naar een tweede professorale oratie, waarin eerst God en daarna de „oprichters der academie: de Staten, — de aardse goden" gedankt werden. Voorwaar profane taal in dit selecte calvinistische gezelschap --- Belgisch verzoek afgewezen Mij. Geneeskunst mengt zich niet in artsenstaking De Kon. Ned. Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst heeft telegrafisch het verzoek ontvangen van het Nationaal Verbond van de Syndicale Kamers der Geneesheren in Brussel om de Belgische artsen in hun strijd te steunen door aan de leden van de Maatschappij te adviseren tijdens het conflict geen Belgische patiënten in behandeling te nemen. Naar aanleiding van dit verzoek is het dagelijks bestuur der Maatschappij in spoedvergadering bijeengekomen. Het heeft, na een uitvoerige bespreking het Belgische Verbond schriftelijk geantwoord tot de overtuiging te zijn gekomen, dat het niet in staat is zich een gefundeerd oordeel te vormen over de ontstane situatie en dat het ook niet juist zou zijn zich te mengen in een interne Belgische aangelegenheid. Het bestuur van de Nederlandse organisatie zegt, dat het niet kan treden in een beoordeling van de kwestie en dat — in verband met ook in Nederland ontstane onrust — de Nederlandse artsen uit traditie en overtuiging zich verplicht achten in Nederland gevraagde medische hulp onder alle omstandigheden te waarborgen. Voorts schrijft het dagelijks bestuur, dat het de Nederlandse artsen, die aan of over de Belgische grens werken, geadviseerd heeft hun werk normaal voort te zetten, derhalve ook Belgische patiënten te bezoeken die tot hun eigen praktijk behoren en voorts hulp te verlenen in noodgevallen, „welke hulp een arts immers niet mag weigeren". De brief besluit: „Overigens betreurt het dagelijks bestuur de moeilijkheden, die de Belgische collega's ondervinden en wenst het u toe, dat er spoedig een bevredigende oplossing moge worden gevonden". --- Drie doden - opvarenden van Nordmarkgeïdentificeerd De stoffelijke overschotten van drie opvarenden van de Duitse coaster Nordmark, die zaterdag bij Borkum verging, zijn te Emden geïdentificeerd. Het zijn de drie doden, die door de Nederlandse loodsboot Caster werden geborgen. Deze doden, die door de Duitse reddingboot Norderney naar Emden werden gebracht, zijn volgens de Ostfriesenzeitung de 34-jarige stuurman en een 16- en een 19-jarige matroos onder de gage. De vermiste opvarenden zijn de eigenaar van het schip, de 33-jarige kapitein Günter Hilck uit Bützfeld/Stade, een 16-jarige lichtmatroos en een 19--jarige opvarende uit Hamburg. --- Gomarus De grote waarde die men hechtte aan de theologische faculteit, blijkt ook uit het salaris van de hoogleraar theologie, dat 200 Carolusguldens méér bedroeg dan dat van de rectormagnificus Emmius. Overigens genoten de professoren in de faculteiten rechten en medicijnen eenzelfde salaris als de theoloog. Deze drie werden veruit superieur geacht aan de overige faculteiten. Nog meer spreekt die nadruk op „theologie" uit het besluit om de grote Gomarus aan te trekken, de calvinistische theoloog par excellence in die dagen. Rechtzinniger man dan deze was moeilijk te vinden, — hij, de voorman der preciezen in Leiden tijdens het twaalfjarige bestand. Wensten de Staten van Groningen geen enkel risico te nemen in deze periode van religieuze troebelen en kozen zij te dien einde deze steunpilaar van de rechtzinnige staatskerk? Overigens groter eer was niet denkbaar voor de nieuwe hogeschool: een zo beroemd theoloog aan te kunnen stellen. Gomarus zou dan ook een salaris krijgen nog eens 200 Carolusguldens hoger dan dat van de anderen, inclusief volledige huisvesting. Spoedig is hij op het aanbod ingegaan. Hoewel de meeste hoogleraren de 23ste vertrokken waren en eerst veel later hun colleges aanvingen, „nochtans is goedgevonden haer jaerlick tractement van den dage der inauguratie, naemtlichen den 23en Augustus te laten beginnen." Vooropgesteld, dat de Staten in deze zaken niet op geld gekeken hebben, konden zij toch niet nalaten met typische Hollandse zuinigheid vast te stellen, dat hier eigenlijk teveel geld werd betaald. --- Protest De 6e maart 1615 riepen de curatoren de hoogleraren bijeen om de academiewetten voor te lezen. Maar nauwelijks waren de laatste woorden verklonken, of een storm van protest verhief zich. De professoren beklaagden zich „met bescheidenheid" dat zij in deze materie niet gekend waren en vonden dat de wetten ontoereikend waren. Een aantal veranderingen werd voorgesteld, dat op de volgende Landdag besproken zou worden. En zo ving de hogeschool haar bestaan aan onder een reglement, dat allerwege op bezwaren stuitte. De eerste studenten vonden dit kennelijk geen bezwaar: de eerste dag schreven er zich 27 in, en in de loop van Emmius' rectoraat kwamen er nog 42 bij. Zes hoogleraren en 69 studenten vingen aldus de beoefening der wetenschap aan: het waren de eersten van de grote schare, die de universiteit in een periode van 350 jaar tot grote bloei zouden brengen. G. BRUMMEL. (Wordt vervolgd) --- Uit de historie van onze Universiteit Augustus 1614: plechtige inwijding der Academie (II) 23 Augustus 1614: hoogtijdag voor de stad Groningen, het Ommeland, ja het hele gewest: het moment van de inwijding van de nieuwe academie was daar. En uiteraard was de Martinikerk de aangewezen plaats voor de aanvang van de reeks zeer bijzondere ceremoniën. Slechts zelden ziet de burgerij van Groningen nog plechtigheden, waarbij een statige rij toga's van hoogleraren en het gala van talloze hoogwaardigheidsbekleders in processie voorbijtrekt. Toch moet dit ongeveer het beeld geweest zijn op de morgen van die 23ste augustus. --- Toen ook al... Het belangrijkste deel van de rede was overigens gewijd aan de Friezen in het algemeen en die van stad en lande in het bijzonder. Volgens de verslaggever van die dagen werd het betoog zonder stoornis ten einde gebracht en verveelden de toehoorders zich niet. En hoewel het begrip Friezen in die tijd, ook geografisch, ruimer genomen moest worden dan tegenwoordig, kunnen wij ons bij het lezen van deze regels toch niet onttrekken aan de indruk, dat men aangaande de Friezen, ook toen reeds een mening koesterde die ook nu nog wel opgeld doet: een zeker rancuneus element in deze journalistieke ontboezeming valt tenminste niet te ontkennen. De 25ste augustus werd de openingsceremonie afgesloten met een oratie over de wijsbegeerte. Het eerste wat de juist geïnstalleerde hoogleraren deden was.... vertrekken naar hun oude standplaats. Slechts de theoloog Ravenspenger bleef en begon aanstonds de 26ste zn colleges. Aan academische vakanties werd kennelijk nog niet gedacht. Deze colleges waren de eerste aan de nieuwe hogeschool. ---