Middelburg 17 Maart. 20 Maart 1602-20 Maart 1902 Op den 20en Maart a. s. zal het — zoo schrgft de heer J. C. Kielstra, in het jongste nommer van het Sociaal Weekblad — 300 jaar geleden zgn dat de Oost-Indische Compagnie opgericht werd. Er zgn dagen herdacht, waarop gebeurtenissen plaats hadden van . ccl minder belang dan deze; een woord ter herdenking van ons grootste handelslichaam is voorzeker gepast. Zou het een herinneringsdag zgn, die »gevierd" mag worden. Ik geloof het niet. De gedragingen van de Compagnie zgn er voor een groot gedeelte nu juist niot maar geweest, dat ons volk er trotsch op kan zgn ; integendeel, menige zwarte bladzijde ontsiert haar geschiedboek. Maar aan den anderen kant is de welvaart en de geschiedenis van ons vaderland, de wording van ons tegenwoordig koloniaal bezit zoo zeer verknocht aan de Oost-Indische Compagnie, dat een dag ala deze niet met atilzwggen mag voorbijgegaan worden. Zooals altgd, heeft ook hier de geschiedenia zgn nut, en menige les kunnen wg ten opzichte van ons koloniaal bestuur trekken uit de lotgevallen der Compagnie. In het laatst der 16e eeuw bestonden in Nederland verscheidene compagnieën met geen ander doel dan handel te dry ven op Oost-Indië en daaruit winst te behalen. Natuurlgk was een hevige concurrentie hiervan het gevolg, zóó hevig, dat het in een stuk uit die tgden heet, dat zg »malcanderen de schoenen van de voeten en het geld uit den buydel zeilden." *) Men begrgpt, hoe dit werkte op den Nederlandschen handel, nog wel in den tgd vanden oorlog met Spanje. De handelingen van deze compagnieën waren geheel privaat-re ohtelgk. Zg sloten contracten met de volkeren op de plaataen waar zg landden; de meeste zelfs hadden er niet eens een vaat kantoor of factorg. De regeering was volstrekt niet blind ; oor het gevaar, dat de compagnieën door hunne doodelgke concurrentie den geheelen natiosalen handel in den grond zouden boren. Dit inzicht bracht dan ook eerst de Staten van Holland en daarna de Staten-Generaal tot eenige, eerst vergeefsche pogingen om de compagnieën tot ééne te vereenigen. Al deze pogingen na te gaan zou ons te ver voeren. Ten slotte gelukte het na veelvuldige beraadslagingen alle compagnieën en particulieren, die handel dreven op Ooßt-Indië, te vereenigen en 20 Maart 1602 verleenden de Staten-Generaal der compagnie het eerste octrooi. Zoo ontstond het groote handelslichaam, dat een beslissenden invloed op onze geschiedenis heeft gehad, door welks toedoen wg »groote mogendheid" werden, aan welks beleid twee eeuwen lang het wel en wee van den Indischen Archipel zou zgn toevertrouwd. De Staten-Generaal had vertrouwen in de toekomst van de compagnie ; getuige het feit, dat zg de 25.000 Vlaamsche ponden, door *) Jhr mr J. K. J. de Jonge. De opkomst van het Nederlandsch gezag in Oost-Indiè' 1, de compagnie voor haar octrooi betaald, als aandeel in het kapitaal namen. Deze compagnie nu had volstrekt niet meer het zuiver privaatrechtelijk karakter harer voorgangsters. »2g behoort", zegt De Louter (Handleiding voor Staats- en Administratiefrecht N. I.) »tot die halfslachtige wezens, welker nauwkeurige classificatie zooveel bezwaren oplevert voor de scherper omlgnde begrippen van onzen tgd." Inderdaad de compagnie kreeg buiten het monopolie van den handel op Ooat-Indië vele bevoegdheden, die onmiskenbaar publiekrechtelijk waren. Zoo b. v. het werven van krijgsvolk, het houden van vloten ; het aluiten van verdragen, zg het dan ook op naam der Staten-Generaal, met Inlandsche vorsten. Haar hoofddoel bleef echter dat van een zuiver privaatrechte! gk lichaam handeldrgven en winst behalen. Alles werd daaraan opgeofferd, in de eerste plaats het belang en het welzgn der Inlandsche bevolking, maar verder ook het belang van hare ambtenaren en haar krggßvolk (Raffles, History of Java, 1). Men denke slechts aan de hongitochten op de Molukken, waar, eenvoudig om den prgs der epecergen hoog te houden, te vuur en te zwaard de oogst verwoest werd. Bg hare overeenkomsten trachtte de compagnie steeds de vorsten, met wie zg contracteert, tot leveranties hetzg om niet hetzg tegen geringe vergoeding, te verplichten ; eerst later gaat zg er toe over, grondgebied onder haar gezag te brengen, d. w. z. meer dan zg voor de vestiging van hare factorgen strikt noodig had. Niets deed de compagnie om in Ooat-indië een duurzaam gezag te vestigen; zg bleef geheel en al in hoofdzaak een handelsonderneming. Zoo kon dan ook het lot niet uitblijven dat zg door deze beginselen zichzelf voorbeschikte. Het was nl. allengs niet meer mogelgk resultaten te behalen als vroeger, voornamelijk door den stggenden invloed van Engeland, dat zich in den loop der 18e eeuw krachtig ontwikkelde. Maar de aandeelhouders moesten tevreden gehouden worden, en om de dividenden der compagnie maar hoog te houden, werd het publiekrechtelijk gedeelte harer taak, met name hare weermiddelen, meer en meer verwaarloosd. De herhaalde oorlogen in de 2e helft der 18e eeuw, niet het minst die van 1780—1784 met Engeland, brachten de compagnie zware slagen toe. Vele schepen gingen verloren en de schoonste bezittingen in Voor- IndiS moest zg afstaan aan Engeland. Meermalen kwam het gouvernement haar te hulp, maar niet dan na een onderzoek van den stand der zaken. Op herhaald aandringen van den stadhouder werd ten slotte een staatscommissie benoemd teneinde een grondig onderzoek in te stellen. In 1792 bracht zg haar verslag uit, uitgegeven onder den titel: »Staat der Generale Oost-Indische Compagnie, behelzende rapporten en nader rapport der staatscommissie." Ook in het buitenland trok de zwakke toestand der compagnie de aandacht; M. O. von Sprengel wgst er op in zgn: Gegenwarliger Zustand der Oost-Indischen Handelsgeséllschaft, dat in 1797 verscheen. Ondertusschen was de omwenteling van 1795 tusschenbeide gekomen. Deze verandert echter meer in sehgn dan in wezen iets aan de koloniale zaken, hoewel zg eenige liberale beginselen in toepassing bracht. Zoo werd b. v., zg het ook op beperkte schaal, handel van anderen dan de compagnie op Oost-Indië toegestaan. Maar de daarop volgende staatsregeling van 1798 heft in art. 247 »de octrooyen, voormaala aan ds compagnie verleend", op en neemt in hetzelfde artikel alle bezittingen en eigendommen der compagnie tot zich, benevens alle bare schulden. Zoo vormt dus deze staatsregeling het keerpunt in de koloniale politiek van ons vaderland. De compagnie had opgehouden te bestaan. Kunnen wg aan den eenen kant den ondernemingsgeest, dien zg oorspronkelgk had, die haar groot maakte, bewonderen, aan den anderen kant, lettende op de grove verwaarloozing van hare plichten van publiekrechtelgken aard, op het bekrompen eigenbelang, dat haar kenmerkte, kunnen wg haar niet betreuren. De geschiedenis der compagnie heeft geleerd, hoe gevaarlgk het ia, groote handelslicbamen met macht te bekleeden. Zg moeten winst behaiep, dat is hun eenig doel en de eenige redtat- van hun bestaan. Van plichtsgevoel tegenover hunne onderdanen is bg hen geen sprake en kan ook geen sprake zgn bg hen. Want daardoor zou hun eigenlgk doel minder goed, misschien wel in 't geheel niet door hen bereikt kunnen worden. Groote dingen, waarbg zulke belangen en beginselen betrokken zgn als bg koloniaatie, houde de staat aan zich ! Was de staatsregeling van 1798 het keerpunt in de geschiedenis, nog een halve eeuw heeft het geduurd eer men in de koloniën iets anders zag dan wingewesten, waaruit meer voordeel gehaald moest worden. Een halve eeuw nog duurde het eer men inzag, dat ook in de koloniën de groote grondslag gold van het publieke recht: Bg regeeringsdaden moet steeds het belang der geregelden de toetsteen. zgn. >Daar kan in Indië wat groots verricht worden" schreef de gouverneur-generaal Jan Pieterazoon Coen in een brief aan Heeren XVil. Inderdaad, dat kon, maar de compagnie heeft het niet gedaan. Het groote, dat in Indië verricht had kannen worden, drie eeuwen geleden, het is overgebleven voor hen die ons onmiddelgk voorafgingen, voor ona en misachten zal er veel van overblijven voor ona nagealacht. Daarom is er nog geen reden tot feeatvieren; er blgft te veel to doen overig. Laat ons liever bg de herdenking van de oprichting der Oost-Indische Compagnie ons nog eene te binnen brengen, dat wg door het besturen van onze koloniën een zware verantwoordelijkheid op ons nemen, dat onze plichten tegenover onze onderdanen daar ginda even groot zgn als tegenover die hier. Moge dan de rechtvaardigheid van ona bestuur spreekwoordelgk worden in Nederlandsch -Indië, zoodat nog meer voorkome, wat reeds een enkele maal geschiedde, dat uit eigen beweging de bevolking zich plaatst onder ons gezag. Moge het woord waarheid worden, dat die inlandsche vorst sprak tot den gouverneur-generaal bg de inhuldiging van koningin Wilhelmina »dat de volkeren zich veilig voelen in de schaduw der Nederlandsche vlag." Dan voorwaar aal er reden zgn om feest te vieren, zoowel hier als in Indiè". --- Het Tooneel. Het was een zeer aardige en tevens eigenaardige voorstelling, die der Tegernseeërs, Zaterdag in den schouwburg ten onzent; eene voorstelling die een veel drukker bezoek verdiend had dan haar nu ten deel viel. De zaal was nog lang niet half bezet. Maar wg hebben dit wel gevreesd en zells de ondernemers ervan hierop vooruit gewezen. Er was dan ook een aamenloop van omstandigheden : paa twee avonden eene overvolle zaal in de Singelstraafc bg de Mattheus-Passion; dan een Zaterdagavond, en bovendien in het uitzicht een opvoering van een stuk ala Op Hoop van Zegen, waarvan een zeldzame roep uitgaat en waarnaar velen reeds het gansche seizoen verlangend uitzien 1 De tournee was echter bepaald; en van afstel kon geen sprake meer zg'n. Nu, zg die er waren zullen dankbaar zgn voor het genotene. Ging het hun als ona, dan hebben zg bitter weinig verstaan van hetgeen er gesproken is. Op dit punt waren er slechta enkele bevoorrechten. Maar begrepen hebben wg het geheel toch, eerstens door den toelichtenden tekst van het stuk en dan door het sprekende, zeer goede spel. De voorstelling begon met de m«dedeeling dat twee leden van het gezelachap ongesteld waren geworden — zoo ieta overkomt tegenwoordig het halve menschdom — en daarom niet zou gegeven worden het aangekondigde Der Herrgotttpieler von Oberammergau maar oen ander volksstuk : Der Prozeszhansl. Nu, ook dat stuk gaf een zeer aardig kgkje op het volksleven dier Beiersche bergbewoners; en dit was natuurgetrouw; althans zoo verzekerde ons een der aanwezigen die boven ons het voorrecht had dit leven van nabg te hebben kunnen gadeslaan, en die tevens den goeden aard van dit volkje prees. Jammer dat het gezelschap niet een decoratief met zich brengt waarop hun bergen zgn afgebeeld. Dat zou stellig het effect hebben verhoogd. De hoofdpersoon m het stuk is een boer, Lahndorfer, die baast met iedereen over hoop ligt. Procedeeren is zgn lust en zgn leven. Men kan maar ergens zin in hebben. Maar procedeeren kost geld en niet altgd krggt men gelijk. De man boert dan ook achteruit; en geen wónder dat hg hen, wien hg geld leende, aanmaant tot terugbetalen. Dat doet hg ook den wever Sepp, wien hg ten slotte voorstelt hem tot afdoening van zgn achuld een woud te geven, een z. g. Schutzkölzl, dat dient om de sneeuw op den berg tegen te houden en te voorkomen dat eene lawine groote verwoestingen aanricht. Waarde heeft het woud niet, want het hout omhakken is verboden. Lahndorfer krggt het in bezit en laat dit toch doen, met de booze gedachte dat hg 't aardig zon vinden wanneer eene lawine de stallen van den Stiglboer vernielde. Vooral diens zoon l'~Yans kan Lahndorfer niet uitstaan; een jongen »die voor geestelgke te slecht was en dien men nu burgemeester wil maken." Een goed kenner van zulke gemoedelgke stukken, die hoort dat de Trozesshansl een dochter, Burgl, heeft, begrgpt al dadelgk dat er tusschen haar en dien Frans iets gaande is. Dat hoort er zoo bg. Maar er is nog een ander, een zekere loni, die op Burgl een oogje heeft. Op dien jongen is vader Lahndorfer zeer gesteld ; en dat heeft zoo zgn reden. Eene intieme geschiedenis tusschen hem en de moeder van loni ia daaraan niet vreemd. Beiden waren op elkaar verliefd, maar Lahndorfer werd gedwongen eene rgke vrouw te trouwen, met wie hg ongelukkig heeft geleefd, wat hem dreef tot zgn geharrewar met zgne halve omgeving, loni nu ia de sprekende getuige van de liefde tusschen diens moeder en den Proceshanzl. Van een huwelgk tusschen dien jongen en Burgl kan geen sprake zgn ; zg zgn broer en zuster. Nog erger ramp treft dien jongen door de schuld van zgn vader, wiens naam hg niet draagt. Trots allerlei waarschuwingen liet deze voortgaan met het omhakken van het woud boven de weide van den Stiglboer; een lawine stort neer, juist op het huis van Lisl en zg en haar zoon lom worden er onder bedolven. Zoo goed als dood wordt hg op een draagbaar in de woning van Lahndorfer gebracht. Deze is wanhopig, wordt woedend als Lisl en anderen hem verwgten dat hg de schuld is vau het gebeurde en dreigt hen met een stoel, waarop zg zgne woning ontvluchtten en hg alleen blgft met den getroffen loni. Prachtig is het tooneel dat daarop volgt, vooral door het uitstekende spel van Matthïas Moser, den vertolker van de hoofdrol. Aangrgpend en toch zoo eenvoudig speelde hg. En als plotseling loni, zgn zoon, de oogen opent, was zgne vreugde even welsprekend. Hg roept allen weer binnen, maar wordt dan bewusteloos. Dat ten slotte alles weer op het heerlgkst terecht komt, spreekt van zelf; Frans en Burgl krggen elkaar; en loni trouwt met Resl, die al lang hem met een goed oog aankeek. En om het zegel op alles te drukken, vraagt Landorfer eindelgk de hand van Lisl. de vrouw die hg steeds bemind had, do moeder van zgn jongen, die nu ten slotte den naam van zgn vader krggt. Wie van dit en andere stukken, welke dit gezelschap opvoert, meer weten wil, schaffe zich het boekje aaa van den heer M. Hom: De '1 egernseeërs en hun repertoire, door Nggh en Van Dit mar uitgegeven. Wg wezen reeds op het uitmuntend spel van den hoofdpersoon, maar ook de andere medewerkenden waren uitmuntend. Alleen de vertolker der rol van Schlaucherl, den veldwachter, had, dankt ons, heel wat minder kunnen overdrijven. Die persoon werd nu meer een caricatunr dan een mensch. Maar anders lag er over de geheele vertoo" ning een waas van gemoedelgkheid en natinirlgkbeid dat aangenaam stemde. Men leefde op het tooneel zoon eigen loven j men bewoog zich zoo gemakkelgk! Al werd ons gehoor wel eona op een hards proef gesteld bg het schreeuwen der lustige boeren en boerinnen; al was nu niet elke volkagewoonte bg het spel verheffend, het waa een aardig gedoe van die menschen. Alles : het loopen, het zitten, het dansen, het springen, het vechten ging zoo natuurlgk dat men den indruk kreeg: daar onder die Tegemseeè'ra gaat het zoo en niet anders toe. Hunne stukken passen bg hen en zg zgn een met hun repertoire. De eersten hebben b. v. boven Arme Mie van Rosier Faassen voor dat, naar ons voorkomt, daarin voel minder geïdealiseerd zgn de personen en de toestanden. En wg herhalen : het geheel ia zoo goed, dat een bezoek aan deze voorstellingen stellig aan te raden is. Of daartoe echter nog gelegenheid zal zgn in ona land ? Wg betwgfelen het. Het gezelschap gaat weldra Nederland weer verlaten, zeker niet met vergaarde schatten 1 Vóór elk bedrgf aanving, werden eenige muzieknummers op strgk-, slagciter en gitaar gegeven; echte nationale muziek die door fijnen en eigenaardigen rhythmus uitmunt. Vooral het Hommer vóór het tweede bedrgf was zeer bekoorlgk. Ze lokte een warm applaus uit; vooral toen vóór het laatste bedrgf onze volksliederen werden gegeven. Ook de hoofdpersonen hadden hartelgke en welgemeende toejuichingen in ontvangst te nemen. --- BENOEMINGEN ENZ. Bg kon. besluit: is benoemd tot voorzitter van da Algemeene Rekenkamer, C. M. van Vliet, thans lid van dat college; is, voor het tgdvak van 1 April 1902 tot en met 31 Maart 1903, benoemd tot leeraar aan de Rgkslandbouwschool te Wageningen, H. P. Hartogh Heys van Zouteveen, aldaar. Door den minister van binnenlandsche zaken is vastgesteld het formulier van aangifte, bedoeld in artikel 34 der Ongevallenwet 1901, en bepaald dat de aangifte, bedoeld in artikel 32 van genoemde wet, moet geschieden: a. ten aanzien van ondernemingen, waarin het verzekeringsplichtige bedrgf is aangevangen vóór oi' op den 16en Mei 1902, tusschen den dag, waarop het bedrgf is aangevangen en den len Juni 1902, maar in geen geval vóór den 16en April 1902; b. ten aanzien van ondernemingen, waarin het verzekeringsplichtige bedrgf is aangevangen na den 16den Mei 1902, tusschen den dag, waarop het bedrgf is aangevangen en den veertienden dag na dien. In de St.Ct. no. 64 brengt de minister van marine ter kennis van belanghebbenden, dat in dit jaar bg de opleiding van leerlingenmachinist te Hellevoetsluis, na vergelgkend examen, dertig jongelingen kunnen worden geplaatst ala leerling-machinist. Tot bedoeld examen kunnen alleen worden toegelaten jongelingen die geboren zgn tnaschen 1 Juli 1885 en 1 Juli 1888. Voor nadere inlichtingen zie men het genoemde nommer der St.-Ct. Donderdag a. verleent de minister van oorlog geene audiëntie. In Juli 1902 zal een vergelgkend onderzoek plaats hebben van adspiranten voor de betrekking van surnumerair der postergen en telegraphie, waarvoor veertig plaatsen worden opengesteld. Voor ten hoogste drie van deze plaatsen zallen vrouwelgke candidaten in aanmerking kunnen komen. Voor nadere inlichtingen zie men de St. Ct. no. 64. --- TWEEDE KAMER. Bij de Kamer ia ingekomen een wetsontwerp atrekkende om bg de invoering der regie aan 's Rg'ks Munt aan dat deel van het aldaar' werkzame personeel hetwelk reeds vóór 1 Januari 1902 vast aan deze instelling verbonden, maar geen burgerlgk ambtenaar in den zin der pensioenwet was, de gelegenheid te geven die vroegere diensten door inkoop van pensioen geldend te maken. Bg het wetsontwerp is een staat gevoegd, vermeldende de namen en den diensttgd van de bedoelde ambtenaren, zoomede het bedrag der inkoopsom. Deze inkóopsommeu zgn in dier voege berekend, dat betaald moet worden twee ten honderd van het bedrag hetwelk verkregen wordt door vermenigvuldiging van het aantal dienstjaren met het bedrag van den pensioengrondslag op 1 Januari 1902, met dien verstande, evenwel, dat de aldus verkregen inkoopprgs niet stggt boven 50 ten honderd van dien grondslag. --- UIT STAD EN PROVINCIE. Een viertal alh i e r woonachtige leden van de Vereeniging tot Steun voor Verwaarloosden en Gevallenen hebben tot hunne medeleden een circulaire gericht, waarin zg een voorstel doen en een verzoek. Het voorstel strekt om te Middelburg een zelfstandige afdeeling der vereeniging te stichten en het verzoek om daartoe in den loop dezer week bgeen te komen, teneinde, wordt het voorstel aangenomen, een bestuur te benoemen en een reglement te ontwerpen en vaat te atellon. De onderteekenaars wgzen er op dat het vormen eener afdeeling wensehelgk is en nuttig om meer dan eene reden. Sedert do laatste statutenwgziging ia een groot deel van de macht verplaatat van het hoofdbestuur naar de te vormen afdeelingen. Van deze moet voortaan de kracht uitgaan ; aan haar wordt een goed deel van het werk opgedragen. Er ie — zoggen zg — waarschgnlgk ook in onze plaats nu nuttig werk te verrichten door eene zelfstandige afdeeling ; en in de toekomst, als de wetten op de berechting van jeugdige miadadigers en op de ouderlijke macht en voogdg in werking treden, zal zg gewis van onberekenbaren zegen kunnen worden. Zg zal dan immers b. v. de verzorging van verwaarloosde kinderen kunnen ter hand nemen zonder te moeten vreezen, dat de onwaardige ouders haar werk telkens verstoren. De rechter toch is dan bevoegd de ouderlgke macht op zulke vereenigingen over te dragen. Bg kon. besluit ia aan den heer D. J Mea, koopman, wonende te Middelburg, vergunning verleend tot het aannemen van het ordeteeken van ridder der orde van den Heiligen Gregoriua den Groote, hem door Z. H. den Paus geschonken. — Door het niet opkomen van de G. V. V. I. uit Breda is de voetbalwedstrijd die Zondag alhier had moeten plaats hebben tegen Olympia I, gewonnen door laatstgenoemde vereeniging met s—o doelpunten. --- Uit Vlissingen schrgft men ons : De Fransche achoener Anni Ango, komende van Duinkerken en bestemd naar Lorient, heeft door den storm van Vrgdag op Zaterdag zoo zwaar geleden dat het schip een lek bekwam en meer andere schado aan het tuig. Op de hoogte van het vuurachip Wandelaar gaf het scheepje een noodsignaal aan een nabg zgnden Belgischen loodschoener, die daarop een loods aan boord zatte. Spoedig daarna stroomde het water reeds in de kajuit. De equipage, bestaande uit 6 man, kapitein benevens de loods, begaf zich, toen het water reeds op het dek stond, in de boot, in de hoop dat het een of ander schip hen zou opmerken. Nog geen tien minuten later zagen zgn de Anni Angot zinken. Na c. a. twee uur in de ranke boot te hebben rondgedreven, kwam de dagboot Prins Willem van Oranje, die de schipbreukelingen spoedig in het zicht kreeg, op hen afstuurde en hen aan boord nam. Te Vlissingen aangekomen, werden zg in het gebouw Elim opgenomen. De atuurman beweerde dat allen den dood voor oogen hadden, daar het sloepje ook lek geworden was. De 17 jarige liohtmatroos F. W. N. van het Duitsche oorlogschip Stem, die Zaterdagochtend op de reede aldaar verdronk, zal a Dinsdag hegraven worden met militaire honneurs door de bemanning van Hr. Mi. stoomkanonneerboot. Bulgia. Dit geschiedt op verzoek van den commandant van de Stem, omdat dit oorlogschip den 18 Maart te Kiel moet zgn bg het houden van eene inspectie en dus tot de begrafenia te Vlissingen niet mocht verblgven. De commandant van de Bulgia, luit. ter zee late klasse H. O. W. Planken, en de Duitsche consul de heer J. L. Grüber zullen mede bij de begrafenia tegenwoordig zgn. Vrijdag vervoegde zich te Wissekerke, gemeente 's H e e r-A rendskerke, iemand, die voorgaf rgkaveearts te zgn en belast te wezen met de keuring van geiten en varkens. Op een drietal plaatsen keurde hg een dier, maar een derde persoon, dien hg met een bezoek vereerde, vertrouwde de zaak niet. Hg gaf de politie kennis en deze rekende den man in, die denzelfden morgen als doofstomme met postpapier ventte. — Te Borssele gaat het nog niet om eene commissie tot wering van schoolverzuim in 't leven te roepen en aan 't werk te zien. De vgf leden, dis verleden week werden benoemd, hebben allen bericht dat zg de benoeming niet aannemen. — Te Hansweert kwam Zondag lek binnen het beurtschip Adriana, achi pper Klaassen, van Breskens en bestemd naar Rotterdam. De lading wordt overgeladen in de aak Antonia, schipper Geerts. —' Onlangs maakten wg melding van het verbreken der telephoonleiding tußschsn C o r tgene en Colgnsplaat;nu weder heeft men dat op vier plaatsen gedaan en ook op Cortgeemeh grondgebied. Aan een der palen was een plakkaat bevestigd, met uitdrukkingen waarschgnlgk aan het adres gericht van den brigadier der rgksveldwacht te Gortgene. Men hoopt dat het gelukken zal den latten dader te ontdekken. — Op een Vrgdag onder Cata gehouden boerenkoopdag was, in tegenstelling van andere, weinig drukte. De prgzen der paarden waren betrekkelg'k gering; veulendragende werkpaarden brachten f 350, twee-jarige ƒ 185 en jarige van / 115 tot / 120 op; melkkoeien daarentegen waren prgselgker, nl. van ƒ 170 tot ƒ 190. In den naoht van Vrgdag op Zaterdag ontßtond bg een inwoner van Terneuzen brand op de slaapkamer van een zgner .dochters. Het behangsel van 't ledikant en een zolderbalk smeulden, doch gelukkig werd de jonge dame spoedig wakker, bemerkte door den rook het ongeval en kon spoedig de huisgenooten wekken, waarna de brand in zgn voortgang gestuit werd. Het vuur moet zgn ontstaan door de electrische geleiding. — Zaterdagnacht zgn door de marechaussee van Axel onder die gemeente twee kippendieven onder hevig verzet gearresteerd en medegevoerd. — Kaar men ons uit Philippine schrgft, icheurde Zaterdagmorgen op de Wester-Schelde door den hsvigen storm het groote zeil van het visschersvaartuig P I 25, waardoor het vaartuig gedwongen werd naar Philippine terug te varen. Op de ichorgronden aan den Noordkant van den l*7eJne->s(«.V*polder, onder Hoek, zal een oesterput aangelegd worden door de heeren F. J. Wgne c. s. te Philippine. Men schrgft ons uit Re tranchement: De heer L. van Hulsohenboß, die o. a. Vrgdagavond te Sluis eene lezing gehouden had over den oorlog met Transvaal, trad Zaterdagavond alhier op voor eene flink bezette zaal met eene dergelgke lezing. Spreker, die twee jaar onder Boerenvlag had medegestrcden, werd met aandacht aangehoord. Hg had dan ook heel wat te vertellen over al wat hg had gezien en geleden; hg was o. a. gewond geweest, drie zijner broeders waren ginds gesneuveld. Hg bleef gelooven in de zegepraal der Boeren en ging weer naar hen terug om verder mede te atrgden. ---