INLICHTINGEN AAN DEN STRAFRECHTER. Onlangs werd door hét Hbld. opgemerkt dat zoo menig rechterljjk college niet voldoende in staat werd gesteld om op rationeele wgze de straf toe te meten, bg gebreke van inlichtingen omtrent de beklaagden en hunne omgeving, vooral wanneer 't personen betreft die voor 't eerst met den strafrechter in aanraking komen. Nu is door den advocaat-genoraal bg het hof te Leeuwarden in de openbare zitting van Donderdag 11. te kennen gegeven dat hg in 't vervolg omtrent personen, die niet eerder zgn veroordeeld, telkens een staat van inlichtingen zal overleggen. Het Amsterdamsehe blad hoopt dat andere ambtenaren van het O. M., voor zooverre zjj zulks nog niet deden, dit goede voorbeeld zullen volgen, en dat de inlichtingen van dien aard zullon zjjn, dat ze inderdaad kunnen bedragen tot een goede strafrechtsbedeeling. --- DE GREEP VAN DEN LEEUW. In dr. Schaepman's oogen is, de lezer zal 't zich herinneren, dr. Kuyper een «staatsman van hooger orde", niettegenstaande hjj kort te voren nog had gezegd, dat men «van zgn daden, alB regeeringsman, eigenlgk nog slechts in brokstukken spreken" kan. »Maar. zoo liet, hg or op volgen, hier en daar ziet men reeds den greep van den leeuw." Minder gelukkig dan dr. Kuypers lofredenenaar, slaagden wjj er niet in dien «greep van den leeuw" ergens te ontdokken in de begrootingsdiscusaié'n, welke «de vuurproef'1 waren, naar dr. Schaepman's verzekering, door het Kabinet zoo »glansrjjk" doorstaan. De Residentiebode is zoo vriendelijk ons de voorlichting te geven, welke dr. Schaepman den lezers zijner Chronica onthield. Te onzer beantwoording meent zg »op drieërlei te mogen wgzen, waarin de leeuwenklauw onmiskenbaar sporen achterliet: «le. de vastberaden vorming van het compromis der meerderheidspartijen en de kalme kracht; waarmede die in bet debat werd verdedigd; 'i »2e. < de ' in den vorm even hupsche als in het wezen besliste weigering inzage te geven in de keuken der Regeering,: vóór het uur om het . maal op te dienen gealagen had; ,-•■.-'.'.-'. ■: "--"; 3 •:...-. ■ '--.■ j >3e. de door ons reeds vroeger gehuldigde houding in zake leerplicht. -'"-*? '■ »Ziedaar, . dunkt ■". ons, , drie ..... voor het minst flinke brokstukken van regeeringsdaden, onmiskenbaar met den leeuwenklauw gemerkt." ' De redactie der Residentiebode zal wel evenmin als wjj ooit een leeuw in den natuurstaat hebben ontmoet, en waarschijnlijk is wel daaraan het verschil tuaschen haar en ons toe te schrijven omtrent de voorstelling die wy ons van de kracht en het geweld van een leeuwenklauw maken. Als werkeljjk de drie genoemde •brokstukken van regeeringedaden onmiskenbaar met i den leeuwenklauw gemerkt" zgn, dan moet dit merk, ons bedunkens, afkomstig wezen ' van - een leeuw > uit eene menagerie, zooals Hildebrand . in »Een beestenspel", dien onttroonden koning '. der : dieren zoo droevig waar geschetst heeft. '.■ Wij althans stellen ons het i merk . van ■ een , leeuwenklauw heel wat duidelijker zichtbaar voor dan op de drie genoemde -; «brokstukken'! voor j ons oog waarneembaar is, en zgn werkeljjk verbaasd dat in de drie door De Residentiebode genoemde feiten iemand : iets ook maar eenigszins groots kan zien. ■"-- >'-; ., ..."■■'■';/-,.■ ■_■■-...'■ -":-.-• "■'/■,,'■ De Standaard, de vriendelijke voorlichting der Residentiebode in haar persoverzicht overnemende, twjjfelt of wg daarmede tevreden zullen zgn. «Het zou wel wonder wezen, zegt ze, want men is aan de overzijde voor ons tamelgk veelei schend." 't Is mogelgk; maar dat komt er van als men zich zulke belachelijke bewierooking en bombastische overdrijving als van den schrgver der Chronica welgevallen laat. (Arnh. Crt.) --- BESCHERMING VAN BINNENLANDSCHE FABRIKAAT. Zooals reeds is medegedeeld, heeft de Minister van Binnenlandsche Zaken de hoofden van de verschillende onder zgn departement ressorteerende takken van dienst uitgenoodigd om, zoo dikwgls dit zonder schade van den dienst en van de schatkist kan geschieden, bg het aanschaffen van dienstbenoodigdheden aan binnenlandsch fabrikaat de voorkeur te geven. In het desbetreftend schrijven van den Minister aan de Gedeputeerde Staten in de onderscheidene provinciën wordt verzocht om bg het aanschaffen van dienstbenoodigdheden, voor zooveel dit nog niet mocht geachieden, steeds na te gaan of deze, zonder de belangen van den dienat en van de schatkist te achaden, ook door de Nederlandsche industrie kunnen worden geleverd, in welk geval aan het binnenlandsch fabrikaat de voorkeur behoort te worden gegeven. Zoo dikwgls van dezen regel moet worden afgeweken, ziet de Minister hiervan mededeeling tegemoet, met opgave van de redenen die tot deze afwijking noodzaakten. Voorts heeft de minister gemelde colleges verzocht in de voorwaarden der te houden aanbestedingen voor de levering van evenbedoelde benoodigheden de bepaling op te nemen, dat bg de inschrg vingen vermeld moet worden of het product van Nederfandschen of vreemden oorsprong is, opdat bg de gunning op het belang der Nederlandsche industrie kan worden gelet. --- BENOEMINGEN ENZ. Bjj kon. besluit: is benoemd tot notaris binnen het arrond. Leeuwarden, ter standplaats Stiens, gemeente Leeuwarderadeel, Th. H. van der Meulen, candidaat-notaris te 's Hertogenbosoh ; is tot voorzitter van de Eerste kamer der Staten-Generaal voor den verderen duur van de zitting, die aangevangen is op den derden Dinsdag in September 1901, benoemd J. E. N. baron Schimmelpenninck van der Oye van Hoevelaken, lid van die Kamer; is benoemd tot directeur van het postkantoor te Frederiksoord H. J. Hüpscher, thans klerk der postergen Ie kl. In de tweede helft van April 1902 zal een vergelijkend onderzoek worden gehouden voor de betrekking van telephonist, uitsluitend voor vrouweljjke candidaten, waarvoor 30 plaatsen beschikbaar worden gesteld. Voor verdere inlichtingen verwijzen wg naar de St Ct no 65. * De rgkscointnissie voor de examens ter verkrijging van een diploma als stuurman aan boord van koopvaardijschepen zal, aanvangende 8 April a. s., zitting houden te Amsterdam, Voor nadere «lichtingen zie men de St. Crt. no 65 en de advertentie in ons nommer van heden. --- Uit Vlissingen. Het bestuur der coöparatieve vereeniging Eigen Hulp zal voorstellen om over het jaar 1901, 10% uit te keeron. De begrafenis van den 17 jarigen lichtmatroos F. W. N. had heden (Dinsdag) voormiddag te half elf ure plaats. Hjj werd gelegd naast zgn kameraad, die in 1900 uit den mast van de Moltke viel, destyds liggende in de binnenhaven aldaar. De kist was met twee kransen gedekt. Door den heer H. R. Sajjder, Evang. Luth. predikant aldaar, werd aan de groeve gesproken en. door den heer J. L. Gruber, Duitsch-consul, bedankt. Behalve de bemanning van de Bulgia, was ook een peloton infanterie bij de plechtigheid. De gezondheids-commissie te Goes heeft in haar geheel ontslag genomen. De reden waarom meldt de G. Crt. niet. — In de Maandag te lerseke gehouden raadsvergadering werd o. a. melding gemaakt van de vaststelling der gemeente-rekening 1900 door Gedeputeerde Staten in ontvang op / 39.028.01, uitgaaf ƒ 38.142.56 ; goed slot ƒ 885.45. Van de commissie tot wering van schoolverzuim was het verslag over 1901 ingekomen. Er werden 5 vergaderingen gehouden, waarin 85 gevallen van betrekkelijk schoolverzuim werden behandeld, waaronder 25 wegens behoefte aan bijverdienste door de kinderen, 6 wegens huiselijke omstandigheden en 10 wegen s onwil of onverschilligheid. De commissie betreurde het, dat sommige leerplichtige kindederen door werkgevers in dienst worden genomen. De rekening over 1900 van het burg. armbestuur werd goedgekeurd met de volgende eindcijfers: ontvangsten / 7591.02', uitgaven / 9084.12, kwaad slot / 1493.09*. Naar aanleiding van een advies van het hoofd der herhalingschool stelden burg. en weth, voor het begin van den cursus voor meisjes te verplaatsen van 1 Jan. naar 1 April, omdat op laatstgenoemden datum ook het leerjaar voor de dagschool begint. Meisjes, die alsdan de 6e klasse doorloopen hebben kunnen dan terstond het onderwjjs op de herhalingschool vervolgen. De wgziging werd met algemeene stemmen aangenomen. Tusschen burg. en weth. aan de eene en de wed. Job Bom en erven aan de andere zgde is voorloopig onderhandeld over het in gebruik geven van een gedeelte van. een plateau aan den havendam aan genoemde firma. De raad besloot in beginsel het gedane bod ad ƒ5 niet aan te nemen, en liet de verdere behandeling aan het dageljjksch bestuur over. Maandag werd te Hontenisse (Kalversdgk) een geval van pokken geconstateerd. Zondag tl tt Sai van Gent definitief een arbeidersbond opgericht. Het vroeger reeds voorgolezen concopt-reglement werd met eenige wjjsigingen goedgekeurd. Een bestuur werd gekoaen. Voorzitter werd de heer P. Malotaux met schier algemeene stemmen. Enkele waren op den heer Gross uitgebracht. Onder-voorzitter de heer P. Tsebaert, la en 2e penningmeester respectievelijk de heeren Van den Berg en Ügselman, Ie en 2e secretaris de heeren Vanhalst en H. de Betue. Commissarissen werden de heeren P. Hamerljjnok, G. Verslugs, C. Amelunzen en P. de Groff. De heer Amelunzen nam de benoeming niet aan. In zijn plaats koos men den heer A. Stouthamer. Tot kantonrechter-plaatsvervanger in het kanton Oostburg is herbenoemd de heer W. C. de Smidt. — De landverhuizing uit Zeeuwsch- Vlaanderen (W.-D.) naar Noord-Amerika is tegenwoordig v/eer zeer groot. De vorige week zjjn ongeveer 40 personen vertrokken. De volgende maand zullen nog ongeveer 50 personen vertrekken. — Maandag waren te Hoofdplaat in de vergadering van den calamiteusen Hoofdplaatpolder 27 ingelanden vertegenwoordigd Behalve de periodieke aftreding van den heer j. L. I. de Bats als dijkgraaf en van den heer Honora Temmerman als gezworen, die met 26 en 24 stemmen herkozen werden, hadden de ingelanden nog te voorzien in de vacature voor lid van den djjkraad, door het overlgden van den heer J. Baars, Gekozen werd de heer H. Temmerman met 23 stemmen; terwijl B. Thomaes 2, A. Belein 1 en H. Dekker 1 stem bekwam. --- Middelburg 18 Maart Kardnekkige Dwalingen. Al sedert den eersten schuehteren stap, die — in 1874, door de wet-Van Houten op den kinderarbeid — in ons land op den weg der arbeidswetgeving werd gezet, heeft bg een groot aantal menschen, werklieden en nietwerklieden, misverstand geheerscbt omtrent den omvang van het terrein, hetwelk door die wetgeving bestreken wordt. De wet-Van Houten verbood tkinderen beneden 12 jaren in dienst te nemen of in dienst te hebben', behalve voor shuiseljjke en persoonlijke diensten en veldarbeid." Het verbod gold dus niet alleen voor de grootste fabriek en de kleinste ambachtswerkplaats; het gold bovendien evenzeer voor winkel- en handelsbedrijven als voor de industrieele. Toch heeft het jarenlang geduurd, aleer dit laatste door de meesten begrepen werd. En dat het zelfs op den dag van heden nog niet is doorgedrongen tot allen, bewijst een voorstel, dat voor het aanstaande congres van de sociaal-democratische arbeiderspartij is ingediend door de afdeeling Kampen, verlangend dat 3 verbod van arbeid voor kinderen beneden een bepaalden leeftijd . . . worde uitgestrekt over den kleinhandel of negotie". Inderdaad, dat behoeft niet meer te geschieden ; want aldus is het reeds. Ten deele reeds sedert 1874. Alléén maar bestond er onder de wet van dat jaar twgfel, of het verbod óok gold voor den vader en de moeder, dio zich bg hun arbeid laten bjjstaan door hun eigen kind. De grond voor dezen twgfel lag in de woorden »in dienst nemen of in dienst heb' ben"; welke woorden schenen te doelen op een loonbetrekking, waarvan als regel tusschen ouders en kinderen geen sprake is. Uitgemaakt door een vaststaande rechtspraak is, zoover wg ons herinneren, dit punt destgds niet. Doch het is in allen gevalle uitgemaakt door de Arbeidswet van 1889, waarin opzettelijk de zooeven aangehaalde woorden vervangen zijn door deze: »arbeid doen verrichten"- Hiermede is het onverschillig verklaard, of het kind al dan niet loon geniet, en of bet door een zjjner ouders dan wel door eenander te werk wordt gesteld. Sedert bijkans twaalf jaren is derhalve — behoudens twee uitzonderingen, door de wet zelve genoemd" *), en waartoe «kleinhandel of negotie" niet behoort — volstrekt algemeen het verbod, *een kind beneden 12 jaren arbeid te doen verrichten". Een brood-depöthouder bijvoorbeeld, dio brood laat rondbrengen door een elfjarige (zgn eigen kind of dat van een vreemde), of een marskramer, die het den boer opzendt, valt wel degelijk onder het verbods-voorschrift en is wel degelijk strafbaar. Of dan in dien zin de wet overal stipt wordt nageleefd P Ach, dat het zoo ware! Maar dit is een geheel andere vraag. Zg raakt het toezicht op en de handhaving van de wet, niet de wet zelve. Ernstiger nog is een tweede dwaling, waarin zeer velen verkeeren, en waarin zelfs door een op dit gebied zoo kundig man als de bekende sociaal-democratische schrgver, de heer H. Spiekman te Rotterdam, blijkt te worden gedeeld. In de jongste aflevering van De Nieuwe lijd, de tekortkomingen van den Nederlandschen wetgever ten opzichte van kinderen tusschen 12 en 16 jaren willende aanduiden, schreef h y o. a.: »De kinderen in den huisarbeid, de duizenden die bjj lamplicht in de kleederindustrie of die bg erwten-lezen of anderen ongezonden arbeid worden geëxploiteerd ... zgn onbeschermd. Dat is een leemte, die zich noodzakelijk op de kinderen wreekt. Het moge moeilgk zgn, den huisarbeid onder wettelijke regelen te brengen, onmogelgk is het zeker niet . . . Maar er is hier nog nimmer een ernstige poging in die richting gedaan." De wetgever zou dus, voor wat den industrieelen huisarbeid betreft, de kinderen tusschen 12 en 16 jaren «onbeschermd" aan hun lot overgelaten hebben. Welnu, het tegendeel is waar; hg heeft hun krek dezelfde bescherming toegedacht als bg industrieelen arbeid in 't algemeen. *) Die uitzonderingen zgn: 10. «werkzaamheden in of voor de bedrgven van landbouw, tuinbouw, boschbouw, veehouderij of veenderg"; 20. «werkzaamheden buiten fabrieken of werkplaatsen in of voor het bedrgf van hem, bg wien degene, die ze verricht, inwoont, voorzooveel die werkzaamheden rook buiten eenig bedrgf in de huishouding of stalling plegen voor te komen." Dat volgt èn uit den tekst èn uit de geschiedenis van de wet. Uit haar bewoordingen in de eerste plaats. Zg geldt voor allen van den genoemden leeftgd, voorzooveel gewerkt wordt »in fabrieken en werkplaatsen". Onder fabrieken en werkplaatsen mi verstaat zq alle zoowel open als besloten ruimten, waar in of voor eenig bedrijf pleegt gearbeid te worden aan het vervaardigen, veranderen, herstellen, versieren, afwerken of op andere wgze tot verkoop of gebruik geschikt maken van voorwerpen of stoffen, of waar in of voor eenig bedrjjf voorwerpen of stoffen een daartoe strekkende bewerking plegen te ondergaan". Nergens maakt de wet onderscheid, of al dan niet loon genoten wordt; evenmin of het de ouders dan wel anderen zgn, die den arbeid doen verrichten, 't komt er slechts op aan, of ter plaatse, waar de beboelde arbeid verricht wordt, dit «pleegt" te geschieden. Zoodra dit het geval is — en dat is het by industrieelen huisarbeid, onverschillig of de ruimte tevens dient tot woning —, 's die ruimte een werkplaats in den zin der wet, en z{jn haar bepalingen toepasselijk. En dat de wetgever van 1889 het werkelijk zeer stellig alzoo bedoeld heeft, kan niet den geringsten twgfel lijden. Immers: een poging om den industrieelen huisarbeid, althans voor een overwegend deel, buiten de wet te houden, is destjjds gedaan, maar is niet geslaagd. Gedaan werd zjj door de meerderheid van de toenmalige commissie van rapporteurs. Een door haar ingediend amendement beoogde, onder de uitzonderingen, welke het regeeringsontwerp bevatte, óók op te nemen »werkzaamheden in of voor het bedrgf van den vader, moeder of voogd, indien deze hun bedrgf in de eigen woning en zonder de hulp van anderen dan huïsgenooten uitoefenen." Het amendement werd verdedigd met name door de heeren Schaepman en De Savornin Lohman, bestreden door den minister Ruys van Beerenbroek en den heer Kerdjjk. Voor- en tegenstanders deden uitkomen, dat de strgd liep over »de gewichtige vraag, of de huisindustrie buiten de wet zou vallen". Ten slotte werd het amendement verworpen met 54 tegen 39 stemmen ; zoodat dan ook de heer Goeman Borgesius, in zgn bekenden commentaar op de Arbeidswet, kon constateeren: »De wet is dus wél toepasselgk, indien de arbeid voor het bedrgf geschiedt in de gezamelgke woning, waar gegeten en geslapen wordt. De huiskamer van een schoenmaker waar de vader van het gezin tevens schoenen maakt, is een werkplaats in den zin der wet." Nogmaals: een geheel andere vraag is, of ten aanzien van den huisarbeid de wet behoorlijk wordt nageleefd. Met nog sterker klem, dan zoo straks, moeten wg helaas, zeggen : ach, dat het zoo ware! Doch ook hier treft die verzuchting niet de wet zelve, maar het toezicht erop en de handhaving ervan. Laat ons er bijvoegen, dat ter verzekering van die handhaving het corps der arbeidsinspectie nog heel wat uitgebreid, het toezicht (met dat van de gemeentelgke en rijkspolitie incluis) anders georganiseerd, alsmede de ijverige medewerking van Kamers van arbeid en van vakvereenigingen verkregen zal moeten worden. Maar juist de huisarbeid van kinderen, welke, ondanks den wil des wetgevers, feitelgk schier ongebreideld voortwoekert, is éen der redenen, waarom aan verbeterde regeling en krachtiger ingrjjpenvan het toezicht op de naleving der wettelijke bepalingen dringend behoefte bestaat. En daarom te meer scheen het ons niet overbodig, voor hen, die het niet wisten of die het vergeten hadden, eens in herinnering te brengen, dat öök de huisarbeid ligt binnen het gebied van de thans geldende wet. V. D. Wg hebben in deze beschouwing met opzet het erwtenlezen eenigszins in 't oog loopend doen zetten. Wg zgn den schrgver erkentelgk dat hg de aandacht eens gevestigd heeft op de Arbeidswet en op het feit dat daaronder ook het erwtenlezen door kinderen valt. Hier hebben wg dus een middel om een einde te maken aan een misbruik, waarop aan hot eind van het vorig en in 't begin van dit jaar door den heer Wibaut en ons is gewezen. ' --- ZUIDERZEE-VEREENIGING. Naar aanleiding van de intrekking van het wetsontwerp tot afsluiting en gedeeltelijke drooglegging der Zuiderzee heeft het dagelg'ksch bestuur der Zuiderzee-Vereeniging tot de leden daarvan een circulaire gericht, waarin een afschrift van wat gedurende de behandeling der begrooting over deze zaak in de schriftelijke stukken is verklaard en van hetgeen in de Eerste kamer daarover is gesproken, met toevoeging nog van een kort verslag van de audiëntie, die 21 Febr. jl. door den minister van waterstaat aan het dag. beatuur werd verleend. Aan dat laatste ontleenen wg het volgende: Nadat de voorzitter van het beatuur, de heer W. F. Leemans, het doel van het verzoek om audiëntie had uiteengezet, werd door den minister aan den voorzitter geantwoord: Dat ook deze regeering niet kan ontkennen dat het plan tot drooglegging van een gedeelte der Zuiderzee, in het algemeen als aangegeven door de Zuiderzee- Vereeniging, eene groote aantrekkelijkheid bezat; dat het den minister dan ook genoegen deed het dagelgicsch bestuur der Zuiderzee-Vereeniging in audiëntie te kunnen ontvangen, teneinde de redenen van intrekking van het wetsontwerp der vorige regeering eenigszins nader te kunnen verklaren, welke verklaring hg ook gaarne in de Staten-Generaal zou hebben uitgesproken, indien hem door eene vraag van een der leden de gelegenheid hiertoe ware gegeven geworden; dat toch iedere nieuwe regeering, uit den aard der zaak eenigszins vreemd komende te staan voor ontwerpen van dergaijjk groot gewicht, zulk een plan aan eene nadere overweging zou wenschen te onderwerpen; dat dit aleebts kan geschieden voorloopig door intrekking van het ontwerp; dat echter buiten deze algemeene overweging twee bepaalde motieven tot deze handeling badden geleid: 10. dat volgens het oordeel der llegeering het vraagstuk van eene eventueel uit te keeren schadeloosstelling aan Zuiderzeevisschers nog niet in alle opzichten voldoende was onderzocht ; dat de minister mitsdien het Rgkscollege voor dezeevisscheryen had uitgenoodigd alsnog een rapport over dit onderdeel uit te brengen ; 20. dat de Regeering hot wenschelgk had '' geoordeeld, waar het een zoo groot waterstaatswerk betrof als de droogmaking van de Zuiderzee, het oordeel te vernemen van de in■specteurs van den waterstaat; dat de minister het feit, dathet vorige kabinet geen aanleiding vond deze autoriteiten te hooren, hieraan toeschreef, dat zoowel het rjjkscollege voorde zeevisschergen als de inspectie van den waterstaat waren vertegenwoordigd in de staatscommissie, welke onder het bewind van zg'n voorganger de plannon der Zuiderzee* Vereeniging reeds had getoetst; dat dit kabinet echter op het advies van genoemde autoriteiten zelven prgs stelde; dat de minister wel spoed bjj de zaak heeft betracht, daar reeds bg missives van 21 October 1901 aaa deze beide genoemde autoriteiten het bewuste nader onderzoek is ingeleid ; dat hjj zich natuurlijk over de zaak zelve niet nader kan uitlaten, alvorens die rapporten te hebben ontvangen; dat de minister evenwel gaarne de medewerking der Zuiderzee-Vereeniging zal aanvaarden, zoo de gelegenheid zioh hiertoe mocht voordoen". --- TWEEDE KAMER. Stoomvaart tusschen Java, China en Japan. Ingediend is een wetsontwerp, houdende machtiging tot het sluiten eener overeenkomst voor het onderhouden van een geregelden stoomvaartdienst tusschen Java, China en Japan. Met dit wetsontwerp wordt beoogd eene nieuwe poging om eene geregelde stoomvaartverbinding tusschen Java, China en Japan in het leven te roepen onder Nederlandsche vlag, welke reeds 25 jaar geleden werd beproefd. De daarvoor op de Indische begrooting voor 1879 gebrachte som van ƒ 100,000 werd evenwel door de Tweede kamer geweigerd. In 1880 werd evenwel een bedrag van ƒ 40.000 toegestaan ter ondersteuning van een stoomvaartdienst tusschen Soerabaya en China via Makasaer en Manilla, welke dienst later werd uitgebreid. De aanvankelijke uitkomsten beantwoordden evenwel' niet aan de verwachting on de overeenkomst werd na den verstreken termijn niet verlengd. In 1896 werd nogmaals een poging, nu in verbinding met Japan, beproefd, doch de dienst werd wederom gestaakt, nadat een verlies van ruim ƒ 163.000 was geleden. Een stoomvaartlgn als waarvan hierboven sprake was zal dan ook alleen kans van slagen hebben, wanneer zjj op zoodanige wgze wordt opgezet, dat de onderneming in staat is om eenige jaren met geringe winst, desnoods met verlies, te werken. De noodzakeljj heid eener subsidie dringt zich dus hier vanzelf op den voorgrond. --- UIT STAD EN PROVINCIE. Het gezelschap van den 1 ivo burg te Rotterdam wil don geabonneerden te Middelburg nog gelegenheid geven de conponkaarten op temaken. Het geelt daarom, bljjkens een annonce in dit nommer, Donderdag avond a., 20 Maart, eene voorstelling in onzen schouwburg. Het is wel kort dag, maar ons dunkt: het zou verstandig zgn als de bezitters der coupons van die gelegenheid gebruik maakten; en het zal zeker het gezelschap zeer welgevallig zgn wanneer ook anderen die opvoering van het bïgspel: Maakt plaats voor de vrouwen bijwoonden. ---