EEN ILLUSIE, MAAR TOCH.... Fr heert-lzich onlangs een nieuwe partij hangemeld, de Economische Botnd. Een politieke parlij durven we hem niet noemen, want een van de redenen ■rlan zijn ontstaan is de ergernis over dei handelingen der bestaande politieke par-' tijen, die door hun „partij-politieke leu•ten en eisenen" meermalen belet worden om hun aandacht te schenken aan de economische belangen welke de nieu- Bond zal voorstaan. Onder de programma-punten van den Bond zijn allerlei hoogst belangrijke din|gen: vrij goederenverkeer j gelijkstelling van Öen georganiseerden arbeid met het georganiseerde nijverheidskapitaal, regeling van bet kiesrecht der vrouw, hervbrming van ons verouderd vennoot■chapsrecht, wisselrecht, en zeerecht. En ieder blijft „vrij" in zijn oordeel over alle staatkundige vraagstukken, welke buiten het gebied van den Bond liggen". iWe hebben zelf te vaak op afhandeling] van economische vragen aangedrongen Dhi niet te erkennen «lat er veel belang i» betrokken bij een spoedige polifieklooze afwerking dier onderwerpen. j Maar... als de Economische Bond meent dat hij die zaken „buiten de politiek" kan houden door er voor te gaan werten, dan laat hij zich leiden door een illusie. 1 Want dat is juist het merkwaardige en treurige in ons parlementair leven, öat de onderwerpen die door de politiek, d. w. z. door de partij-politiek bei (heerscht worden, niet slechts die zijn welke een staatkundig karakter hebben. Hel zijn de omstandigheden die er van maken I Toen de kweslïe van de sociale verzekering aan de orde kwam, werd dat onderwerp algemeen erkend als te liggen „■binnen de neutrale zone". En nu? Het Is thans z66\ sterk met parlij-politiek geladen, dat by de minste aanraking ervan Sn de Kamer de politieke vonken er af springen. We kunnen het met anders dan naleff jrinden. wanneer de Economische Bojid tneent de gelijkstelling van den georgahiseerdcn arbeid en het georganiseerd ïujverheidskapitaal ° „buiten de politiek" te- zullen houden. En nog sterker wanineer Üe Bond dat verwacht van de nadei-e--regeling van het vrouwenkiesrecht. ' Aan de onderteekenaren van de op-> richtingscïrculaire van dezen Bond zullen ■ve niet den raad geven voor hun denkbeelden te ijveren in dpn boezem der bestaande -partijen, want zij willen juist van die partijen niet welen. Maar zïj zul-, len ervaren, dat hun Bond geen schild' zal zijn tegen het verpolitieken van de door hen op den voorgrond gebrachte onderwerpen, als de omstandigheden er nu eenmaal toe leiden dat er partijbelang verbonden raakt aan de aanneming of verwerping. En toch! En toch is de verschijning van den door dien Bond uitgegeven „Oproep aan eensdenkenden" een symptoom Waarop gelet moet wórden. 'De daarin geuite ontstemming over fiet voortduren van den politieken strijd m het parlement terwijl zooveel groote landsbelangen meer dan ooit om behartiging bestaat niel alleen bij de IMiderteekenaars, onder wie personen voorkomen met namen die een goeden; klank hebben in de kringen van wetenscbap, van handel, en van nijvei*heid. Die ontstemming ts crt Nog dezer dagen werd er door do „N. R. Ct" in felle bewoordingen over geschreven dat naast de reusachtige wereldgebeurtenissen, die tot groote catastrophes kunnen leiden, ook na den vrede, in het afdeelingsverslag van de Tweede Kamer nog voortgeleuterd wordt over allerlei oudfe rlitieke kwesties. "We hebben in do oorlogsdagen al meer van dergelijke uitingen uit „het publiek" gekregen. Men derike aan het adres der twee-en-twintig over onze defensie, en aan de spontane, zij 't ooïa reeds bij voorbaat nultelooze adresbeweging bij den val van Minister Treub. De gedachle die den Economischen Bond deed ontstaan, wortelt in precies dezelfde overwegingen. Laten de politieke partijen zich dat gezegd zijn, en er rekening, mtee honden, (nu zij aan de herziening van hun programma's beginnen. Daardoor alleen .kan voork'o-men worden dat de bestaande) kloof lussclien de partijen en een deel van het volk nog gnooter Wordt. --- FEUILLETON. Het vijfde Wiel door BEATRICE HERON MAXWELL en FLORENCE B. EASTWICH, Naar het Engelsch 41>- Zij slenterden langzaam naar het buis; de oogen van den inspecteur dwaalden naar de drie dames die onder de boomen zaten. „Wat ik u, heb aan te raden zou mevrouw Pridham geheel geruststellen — ten .opzichte van die onverwachte terugkomst van uw zoon, dien avond, hetgeen nog nooit volledig verklaard is." Hij zweeg. Mr. Pridham zag hem vragend aan. „Alles wat de onrust van mijn vrouw zou kunnen verlichten, zal zeker mijn goedkeuring wegdragen. "Wat bedoelt u?" „Ik wou een afdruksel nemen van mr. Laurence Pridham's hand —-" Hij zweeg want zijn metgezel stond eensklaps sti{ en een onheilspellende gloed vertoonde •rich op zijn wangen. ■„Weet «, dat mijn zoon bewusteloos te en dood ziek ligt?" Met een dramatisch gebaar wees hij naar hel huis; er was een klank van oprecht gevoel en verontwaardiging in zijn stem. „Ik smeek u het niet verkeerd op le vatlen. 't Zal een stellige manier wezcini om te bewijzen, dal uw zoon ontheven is van eenige connectie met die afschuwelijke geschiedenis. Het zou u allen geruststellen; het zou de gemoedsrust aan mevrouw Pridham teruggeven. Het is niet noodig den armen jongen man te storen. Niemand voelt meer voor hem dan ik en daar hij hewusleloo'; is zal hij in 't geheel niets merken van hetgeen er gebeurt. Ik zal stilletjes de kamer in) komen en met de hulp van de pleegzuster in een oogenblik den afdruk nemen. Wij kunnen het onmiddellijk vergelijken voordat ik hier vandaan ga. Dan weet u het resultaat en ik ook voordat ik deze streek verlaat. Het zal voor goed een einde maken aan alle praatjes en zouder twijfel bewijzen, dat de laatste persoon, die het mes in handen gcliad heeft, niet de heer Laurence Pridham was." Zijn argumenten behaalden de overwinning en zonder verdere tegenwerping ging mr. Pridham hem voor, het huis in, de Irap op, naar Laurie's kamer. „Wacht hier een oogenblik," zei hij en ging alleen binnen. De pleegzuster zat bij het raam te lezen. Zij legde liaar boek neer en kwam naar hem toe. Eenige seconden lang spraken zij beiden geen woord, maar stonden bij het bed en keken naar "het magere, bleeke gezicht, door het lijden als 't ware gesneden als een mooie Grieksche camee. Laurie's oogen waren gesloten, maar hij zuchtte nu en dan en soms bewogen zich zijn vingers over de sprei alsof hij iets zocht. Mijnheer Prioham wenkte de pleegzuster hem te volgen naar de deur en daar zag zij den langen man in de gang staan. „Een nieuwe dokter?" fluisterde zij; mijnheer Pridham antwoordde zachtjes „Hij wou alleen een onderzoek doenhet zal den jongen toch niet hinderen?" Zij schudde het hoofd. „0 neen! hij zal er niets van merken. Maar er is' verbetering Ingetreden, daar ben ik zeker van — een soort ontwaken. Ik verlang, dat dr. Fraser komt." Pridham wenkte den inspecteur binnen te komen en zij liepen samen de kamer door. De inspecteur haalde - een lang, smal, plat sluk gomelastiek uit zijn zak, waarvan hij den eenen kant met drukinkt bestreek, die hij uit een indrukhaar buisje spoot en de inkt er dan over heen wreef. Nndat hij Laurie's duim en voorvinger zorgvuldig met een handdoek had afgeveegd, waarop hij benzine gesprenkeld had, liet hij ze luchtig over het gomelastiek gaan totdat zij bedekt waren met inkt; daarna herhaalde hij dit op een vingerafdrukpapier. De afdruk was genomen en bijzonder duidelijk. t,Zoq is het voldoende," zei Lawson, terwijl hij Laurie's hand in die van tië verpleegster legde en haar aanduidde hoe zij de inkt moest verwijderen, f Op dat oogenblik was het of een wonderlijke telepathische mededeeling tot de hersenen van Laurle doorn drong, want hij sloeg de oogen op en zag hen strak aan. „Tobbyl" zei hij volkomen duidelijk. „Tobby, ouwe jongen, ik ben niet van' plan je te verraden, wat er ook gebeuren mag," — een oogenblik slilto en Lawson ging stil naar de deur en stond daar toe te kijken en te luisteren. Laurie begon weer te spreken. „Is dat mooi tegenover het meisje? Je moest haar niet in den waan brengen —" Hij, zweeg en zuchtte diep. „Te vermoeid — maar nam hij het mes, of was het mijn —1" Zijn oogen sloten zich weder. Hij was teruggekeerd tot het land der droomen. „Ü ziet hij begint te denken en over de dingen te peinzen — hij ts beter," zei de pleegzuster ernstig tot mr. Pridham, toen zij in de gang waren. Hij gaf geen antwoord, maai* ging met gebogen hoofd ca langzamm tred achter Lawson de trap .f naar de bibliotheek. HOOFDSTUK XIX. Als ge zegt „negentien op een dozijn", dan kunt ge bedoelen dat men van iemand misbruik gemaakt heeft — of misschim meent ge, iemand wal al te snel heeft geloopen en het evenwicht heeft verloren. De inspecteur was naar het groote! boogvenstcr gegaan toen mr. Pridham1 de bibliotheek binnentrad en was druk bezig met aandacht Laurie's vingerafdrukken op het papier te bekijken en met behulp van het vergrootglas te vergelijken] met de pholographïeên, die hij had gebracht. Hij fronste ac wenkbrauwen! en stak zijn onderlip vooruit alsof, heUgeen hij zag, juisl niet geruststellend was! en in strijd was met hetgeen hij verwacht had. Mr. Pridham viel zwaar neder in zijn gewonen stoel voor de schrijftafel en schoof ongeduldig de papieren op zij. Eindelijk kon hij de spanning niet langeïverdragen. „Nu' wat is het resultaat? of Is et* geen resultaat?" *WoTta TBTV_ltfl). --- Binnenland. DE TWEEDE KAMER OVER MINISTER POSTHUMA. In 't afdeelingsvcrslag vau de Tweede Kamer over de begroeiing van Landb., Nijverheid en Handel, werden van verschillende zijden tegen het beleid van den Minisier ter zake van de v ' rziening in en de distributie van levensmiddelen en andere levensbehoeften bezwaren geopperd. Sommigen meenden, dat de ministor ie veel rekening houdt met dcuadviezen van personen, die niet deskundig zijnverscheidenen, dal hij zijn advies te veel kiest uit personen, die wel deskundig zijn, maar tevens belang hebben bij de te nemen beslissingen. Men achtte het noogst gewenscht, dat hierin verandering zoa komen en geen adviezen meer worden gevraagd aan personen, die tevens belanghebbenden zijn. Het vond in verband hiermede afkeuring, dat in de commissie van bijstand een groothandeln-u* werd benoemd. Daarentegen kan, naar men meende, de minister meer partij trekken van de adviezen van zijne ambtelijke raadgevers. Over zaken, don landbouw betreffende, wordt het advies der afdeeling Landbouw te weinig ingewonnen. Voorts werd aangevoerd, dat het beleid des ministers', geen vasto lijfn vertoont en dat hij. vaak te laat ingrijpt, zooals onder meer liet geval was ten aanzien van do vetwoorziening en de turf voorziening- dat hy" tegenover de prijsopdrijving door speculanten niet krachtig genoeg optreedt en daardoor onnoodige prijsopdrijving; in de hand werkt; dat hij te veel let op de b» langen der consumenten en te weinig op die der producenten; dat hij,- na een beslissing genomen te hebben, te zeer het oor leent aan klagers en dan ten onrechte, die beslissing weder wijzigt; dat de conclusies, die hij 'uitvaardigt, vaak zeer onduidelijk zgn en telkens gewijzigd worden. Voorts beklaagden enkelen zich over het weigeren van inlichtingen door de regeering aan de Kamer. In zijn antwoord op de vragen van 'den heer Duys liëtreffende den in- en uitvoer en 3e daaromtrent gesloten contracten antwoordde de minister, dat hij met zifri ambtgenoot van buitenlandsche zaken overleg moest plegen over de vraag;, wat medegedeeld kon worden, welk antwoord eerst 28 dagen na het stellen der vraag werd ingezonden. Uit de pers moest de Kamer vernemen, dat roeders te IJmuiden behoudens goedkeuring der regeering een contract met Engeland hadden afgesloten. Eenige leden hadden den indruk gekregen, dat de minister zich bij het nemen van zijne maatregelen telkens te weinig op het standpunt stelt dat de oorlog nog zeer lang kan du- ren. Zonder deze font zou er, naar men meende, meer stabiliteit in zijn crisïsbeleid zijn geweest en zouden de gebeurtenissen ons niet in dezelfde mate als thans geschiedde, hebben verrast en onvoorbereid gevonden. Zij drongen er op aan, dat de minister bij de regeling der levensmiddelenvoorziening zal uitgaan van de verwachting, dat de crisis nog lang zal duren en dat wij van het buitenland zeer weinig te wachten hebben. Enkele dezer leden meenden den minister hun vertrouwen te moeten ontzeggen. Andere leden merkten hiertegenover op, dat, hoe gewenscht het is, dat adviseurs niet tot de belanghebbenden hehooren, het niet altijd mogelijk Is huilen den kring van belanghebbenden deskundige adviseurs ie vinden. De ambtelijke adviseurs der regeering missen voor de beoordeeling' van de kwesties, waarop het hier aankomt, vaak**fle noodige vakkennis. Deze leden meenden dat de minister bewijzen beeft gegeven van een niet gering organiseerend talent en van een onvermoeid pogen öhi op de hoogte der zaken te komen. Men waardeerde het dat de minister, ondanks de behandeling, die hij van verschillende zyden ondervindt, op zijn post blijft, waarvoor hij, al moge hij in deze uiterst moeilijke materie wel eens mtstasten, zoo goed berekend is. Tegenover de lasteringen waaraan hij blootstaat, meende men te moeten verklaren ,dat men volkomen vertrouwen op zijne eerlijkheid en integriteit kan hebben. Van de zeer vele onderdeden die nog een afzonderlijke bespreking uitlokten, vermelden we speciaal de granen en het veevoeder. ' Opgemerkt werd, dat de regeling der graan- en veevoederprijzen in den lande tot groote ontevredenheid aanleiding gaf. Eerst na de algemeene ontstemming die zich ten tijde van den inzaai openbaarde, lieeft de minister voor granen de prijzen verhoogd en die v-ior de in ruil gegeven veevoederartikelen verlaagd. Aan de onbillijkheid om den Doeren de voor veevoeder bestemde granen eu peulvruchten te ontnemen en hun voor een prijs, die belangrijk hooger was dan voor de afgenomen vruchten werd betaald, vejevoeder le verstrekken, waarvan de voedingswaarde veel geringer is, is hierin verbetering gebracht. De ontstemming had echter bij betere voorlichting en lijdiger optreden voorkomen kunnen zijn. 4 Eenige leden achtten de voor 1918 voor tarwe pn rogge uitgeloofde prijzen te laag en voor deze beide gewassen prijsbepaling op f 25 per 100 kilo noodig, wil men de productie aanmoedigen. Bij de uitgeloofde prijzen is thans1 verbouw van erwten, waarbij men de dure stikstofbemesting kan missen, veel voordeeliger dan die van tarwe en rog*3-. Anderzijds werd o. a. aangevoerd, dat wil men den graanbouw aanmoedigen met beperking van den verbouw van andere producten, zooals erwten, de prijs vjan het graan verhoogd, maar die van andere producten verlaagd moest worden. --- HET RIJKSGRAANBEDRIJF. De ■ heer Duijs heeft een afzonderlijke nota gevoegd bij het afdeellngsverslag der Tweede Kamer over de begroollng van L. N. en H., waarin hij de conclusie van de commissie van onderzoek naar de handelingen van het Rijksgraanbedrijf bespreekt. 1. De conclusie dat geen kwade trouw werd gevonden, en dat de beschuldigingen ongegrond zijn slaat niet op de twee zéér belangrijke beschuldigingen omtrent de hooge maalloonen en de eenzijdige tarweimport, daar de commissie zelf verklaart deze niet te hebben onderzocht. 2. "Wat boekhoudingl en balansen van het bedrijf betreft levert de commissie In verband met het rapport van den accountant daarop een vernietigende critïek , bevestigende zoo goed als alles wat daaromtrent als beschuldiging werd ingebracht. 3. De beschuldïgïngen betreffende de combinatie adviseur-leverancier, en voorts betreffende de eenzijdige, willekeurige beoordeeling van enkele bevoorrechten, benadeeltng van andere gelifkberechtigden, worden principieel als juist erkend, ook al voegt de commissie hieraan toe dat zij geen sporen van kwade trouw of opzet heeft kunnen vinden, (welke laatste trouwens wel altijd zeer moeilijk te bewijzen zal zijn en zeker bij zulk een „boekhouding".) --- WERKVERSCHAFFING. We ontvingen het volgende ter plaat- singr ïn de laatste maanden doet zich het verschijnsel voor, dat meer dan in de eerste oorlogsjaren bij werkloosheid de, aandacht wordt gevestigd op werkver-i schaffing als een middel om de nadeelen die uit de werkloosheid voortvloeien, te lenigen. Dit is wel te begrijpen, omjaat er een gezonde gedachte aan ten grondslag ligt. Bij een goede inrichting van de Werkverschaffing toch, wordt productieve arbeid verricht, zoodat uit een economisch' oogpunt deze verre te verkiezen is boven het alleen uitkeerien van steun in geld. In dit laatste geval wordt alleen verbruikt en niel voortgebracht. Do Nederlandsche Bond voor Werkverschaffing heeft dit verschijnsel van1 meerdere belangstelling m|et voldoening waargenomen en vindt er aanleiding in om aan te sporen in die richting krachtig voort te gaan. Hij meent erop te noigen wijzen, dat door overleg en nat onderzoek nog zal blijken, dat veel werk,, waarvan de uitvoering reeds was voorgenomen, doch dat men tot heden heeft laten liggen, kan worden verricht. Ook zou veel werk waarvan men zic_ de uitvoering pas in een verdere toekomst had gedacht, thans reed*, tot uitvoering kunnen worden gebracht. Ongetwijfeld zal deze uitvoering duur zijn, 'maar men moge dan bedenken, dat hierbij in mindering mag worden gebracht het bedrag dat door werkloozenkassen, steuncomité's en andere lichamen anders toch in geld aan werkloozït arbeiders zou worden uitgekeerd. Men vergete bovendien met, dat behalve bovengenoemde voordeden, aan werkverschaffing ook andere, in het bijzonder moreele voordcelen verbonden kunnen Bij het inrichten van werkverschaffingen ondcrscheide men evenwel goed het te werkstellen van valide arbeiders, die tot dusverre immer regelmatig arbeidden! en tengevolge van een crisis werkloos geworden zijn, en het te werkstellen van minder valide of halfvalide arbeidersi uit philantropische overwegingen. Ook geve men aan de werkverschaffing voor de eerst bedoelde groep van arbeiders zoo min mogelijk het karakter van een z.g. arbeidsproef. Voor hen, die van arbeidsschuwheió" verdacht worden moge inrichting van een, werkverschaffing als een middel gebruikt worden om hun bereidheid tot arbeiden te onderzoeken, voor de eerst bedoelde groep van arbeiders is dit niet noodig. De nadeelen voor deze arbeiders aan werkverschaffing verbonden, worden ondervangen, indien men het werk op normale wïjre uitvoert. De Nederlandsche Bond voor Werkverschaffing, die als lid van den Ned. Werkloosheidsraad met andere organisaties, werkzaam op het gebied der werkloosheidsbestrijding, voortdurend in contact staat, en thans behalve over een ervaring van enkele jaren, over materiaal, betrekking hebbende op werkverschaffing, beschikt, verklaart zich gaarne bereid, na (overleg met hen die ter plaatse bekend zijn, tot het geven van adviezen omtrent de Werken die voor dit doel ler hand zouden kunnen worden genomen, en de wijze, waarop die zouden kunnen worden uitgevoerd. Men houda echtteïi in het oog, dat financieele steun daarbij vian den Bond niet is te verwachten. Het Bureau van den Bond is gevestigd Prinsengracht 691, Amsterdam. De Directeur van den Nederlandschen Bond voor Werkverschaffing: MEYER DE VRIES. --- Ingezonden Mededeelingen. Overtollig urinezuur. Urinezuur, weinig bekend in de dagevan eenvoudige, natuurlijke leefwijze ia de buitenlucht, is een vergift Mimen hel lichaam gevormd door over—erking, het gebruik van vleesch, laat naar bed gaan en gebrek aan rust. Als Hij u grdrukt en moedeloos gevoelt, zwak, zenuwachtig en vermoeid, gijl last hebt van hoofdpijn en aanvallen van duizeligheid, is het waarschijnlijk, dat zich tó veel urinezuur in het gestel ophoopt De nieren dienen al het overtollige urinezutu) uit het bloed te filtreeren. Rugpijn en abnormale waterloozing zijn het eerste protest van zwakke nieren, en bij rerxwalcte nieren heeft urinezuur spoedig da overhand. Dan bestaat gevaar] veor üïergruis, rheumallele, spit, ischias, waterzucht of verharding der aderen. Foster's Rugpijn Nieren PiUeu versterken zwakke nieren, maar bij minde**; sware voeding, en meer frissche lucht, lichaamsoefening en slaap werkt het geneesmiddel spoediger. Vrij drinken ren water ii ook behulpzaam. Foster's Pillen werken rechtstreeks op de nieren en helpen deze om de vergiftigej •'valstoffen behoorlijk uit het lichaam ter vera-ljderen. Dit geneesmiddel regelt da _ïne-organen en is van groote waarvte tflj niergruis, -steen, waterzucht, rheumattek, n*igpijn, spit en alle urinezuurkwatra. iWneht u voor npn-nniT onder gelijkluidende namen. Dei echte Foster's Rugpijn- Nieren Pillen dragon de handteekenm|f van J-mes Foster op de verpakking en zijn te Middelburg verkrïjgb. bij wed. Joh. de Roos, Vlasmarkt K. 157. Toezending ge>- Achirdt franco na ontv. r. postwissëi & f 1.73 p. doos, ol 110.— p. zes doozen. --- RECHTZAKEN. Arr-Reefctbask te Middelburg. In die zitting1 van -juister stond terecht J. L. we>lij_t wel, omdat bekl. al zijn boekjes enz. vrijwillig o verlegde; en juist daardoor is hij nu vervolgd, tevens een bewijs, dat hij niet zoo ontwikkeld is, als de officier wü doen voorkomen. Pleiter meent dan ook, dat er alle ieden is voor vrijspraak en zonder penigen twijfel voor een veel mindere straf dan de officier vordert, omdat hij toch alleen moet gestraft worden voor pen fout maken. De officier wees er nog op, dat bekl. zelf toegeeft aanvankelijk globaal te hebben opgegeven en dit is reeds strafbaar. De verdediger houdt vol, dat bekl, bij het invullen en onderteekenen van het biljet niét wist onjuist te hebben opgegeven, i ; ■ Wegens eenzelfde feit, invullen f 1900 in plaats van f 3.341,93, maar levens wegens het op liet biljet noemen van een post aan rente van f 2600, die hij niet te betalen had, stond terecht J. G. de G. uit Goes. Bekl. heeft tegen den inspecteur gezegd, maar laag,l te bobben ingevuld, omdat hij vroeger te hoog was aangeslagen. Dfi officier, die eerst vroeg de zaak te schorsen tot de commissie van aanslag uilspraak heeft gedaan, waarmede de rechtbank mei instemde, eischte f 800 of drie maanden. Bij verstek luidde de eisch tegen J. W. M. int Veere, die le Arnemuiden tarwebloem afleverde zonder bioodbons in te nemen, f 60 of ,30 dagen. Eveneens was niet verschenen A. K. uit Wemeldinge, beklaagd van overtreding Distributie wet. Daar ook een der getuigen niet verschenen was, werd de zaak uitgesteld tot 16 November. Wegens het verkoopen van 100 liter petroleum voor 80 cent per Liter aan gravin van Lijnden, terwijl de maximumprijs 25 cent per Liter was, s;lond terecht A. P. G. Le Middelburg. Getuige, gravin van Lyudcn, was niet" verschenen, daar dr. Wap schriftelijk verklaard had, dat /.ij te ziek en le gcl>rc kk iq was .om le komen. De huisknecht, M. Moens, weel niet uit eigen waarneming wat betaald is. Bekl. bekent 80 cent te hebben ontvangen. De eisch luidde f 250 lïoete of dne maanden hechtenis. Wegens vervoer van haver van den oogst 1917, welke in beslag is genomen, luidde de eisch legen C. M- uit Westkapelle f 10 of 40 dagen. [Wegen- hef medenemen op den blauwe kleiaardappelen werd legen J. K.. uit Koudekerke f 10 of 20 dagen gevorderd. % Wegens hel niedeneinen van op den laatsten dag van geldigheid van een uiet opgebruikte broodkaarl, stond terecht J. F. uit Vlissingen. De officier zeide, dat het hier geldt het uitlokken van een beslissing over de kwestie «f dit feit eu dergelijke als in bewaring geven vau broodkaarlen aan den bakker als strafbaar moet worden beschouwd. S|»r. meent, dal dit mei het geval is en bekl, dus moet worden vrijgesproken. Tégen M. Ch. uit Kwadendamme die spek verkocht voor 80 cent, terwijl 50 cent de. maxi mum-: rijs wis, luidde de' eisch f 15 of 20 dagen. Tegen W. W. uit Koudekerke, die de aardappeldislnh ulieregel ing overtrad, luidde de eisch bij verstek 1" 10 of 20 d. "Wegens het niet voldoen aan Het bevel van een ambtenaar luidde de eisch tegen A. v. d. C. te Wemeld'inge f 10 of 20 dagen. Eenzelfde straf werd gevorderd legen B. de D., zonder bekende woonplaats, wegens verboden vervoer van zeespinazie. Uitspraak 9 November. Gisteren deed bovengenoemde rechtbank uitspraak in de door ons reeds vermelde zaken, waarbij zijn veroordeeld wegens: diefstal ;G. D., 12 j., zonder beroep Vlissingen, tot 3m. tuchtschool; J. v. d. G., 30 jaar, veldarbeider, Billand Bath, gedetineerd tot 3 m. gev. straf, mei aftrek voor-arrest; J. d. P., 25, j., varensgezel, Amsterdam en G. S., 23 j., koopman, Middelburg, ieder 10l 11 d. gev. straf, A. P, v. S, 23 j. los werkman, Zaamslag1, tot f 10 b. s. 10 d. h. en A. F. P., 26 j. en F. P. 8., 27 j., 'veldarbeiiders, Si. Janslecn, ieder to,t f 7 b. _. 7 d. h.; wederspanningheid: J. F. W., 41 j., verlofhouder, Wesldorpe, lot 1 iv. gev. straf en J. 8., 21 j., milicien-soldaat Roosendaal, en D. C. S., 16 j., landbouwersknecht Axel, de le lot f 10 b. s. 10 d. h. en de 2e tot f 10 b. s. 3 w. tuchtschool; vernieling: M. A. C. 23 j., zonder beroep , Sas van Gent, tot f 3 b. s. 3 d. en C, L. 8., 37 j., schipperskneciit, Clinge, tot f 10 b. s. 10 d. h.; overtreding dislributiewet: Th. C. F., 51 j.. grossier , Hulst ,tot f 25 b. s. 25 d. h.; valschheid in geschrifte :P. S., 26 j., zonder beroep, Clinge, 10l 3 w. voorw. gev. straf met een proeftijd van 1 jaar; eenvoudige beleediging: C. d. S., 23 j., zonder beroep, Lokeren, en .1. L.', 58 j., vrachtrijder, Wemeldinge, beiden tot f 5 b. s. 5 d. h.; huisvredebreuk, beleediging ambtenaar , wederspanuigheid en mishandeling ambtenaar: P. J. d. L, 51 j., paardenslager en bierhiiishouder, Sluis , tot 1 m. voorw. gev. straf ,met een proeftijd van 2 jaar; beleediging ambtenaar , wederspannigheid en mishandeling ambtenaar: P. v. D., 51 j., hvr. van P. J d. Li, zonder beroep, Sluis, tot f 10 b. s. 10 d. h., en poging tot verboden uitvoer; J. J., 19 j., matroos, Rolterdam, gedetineerd tot 4w. gev. straf , met aftrek voorarrest. Vrijgesproken J. d. L„, 24 j., koopman, Sluis, beklaagd van belcediging ambtenaar, wederspanuigheid en mishandeling ambtenaar. ---