BIJ VOEGSEL VAN DE Middelburgsche Courant KAN ,-. WoensrJag 1 Oct. 1924, No. 232, --- BINNENLAND. TEGEN DE TABAKSHELASTING. In Pulchri Studio in Den Haag heeft gistermiddag de Nederlandsche Bond van Sigarenwinkeliersvereenigingen een landelijke pro testmeeting tegen de labaksbelasting gehouden. De heer P. A. C. Hofman, Dordrecht, leidde de vergadering, die goed was bezocht. Er waren verscheidene telegrammen van adhaesie binnengekomen. Gesproken werd door J. N. de Booy (Den Haag), en F. S. Stroosnïjder (Amsterdam^, Ten slotte werd de volgende motie aangenomen: De meeting ,van oordeel zijnde, dat de zeer slechte bedrij f stoe standen in de tabak- en sig;irennijverheid, welke de regeering zelve erkeut in haar Memorie van Anlwoord, geen enkele verzwaring van lasten toestaat ,daar gezegde industrie reeds op schier onhoudbare wijze onder de bestaande lasten gebukt gaat; van oordeel zijnde, dat de nood der Schatkist, hoe betreurenswaardig op zichzelze ook geen aanleiding mag zijn het labak- en sigarenbedrijf' nog zwaarder te belasten; van oordeel zijnde, dal er veeleer aanleiding le over is de tabak- en sigarenindustrie in haar beuarde positie te hulp te komen door haar laslen te verlichten; van oordeel zijnde, dat verzwaring van lasten voor de tabak- en sigarenindustrie moei beduiden het benemen van iedere herstelmogelijkheid en den ondergang van het bedrijf moet verhaasten; dringt er met klem bij de regeering op aan, haar plannen tot verhooging van den Tabaksaccijns in ieder geval terug te nemen en zelfs te overwegen het geheel doen verdwijnen van den bestaanden Tabaksaccijns; dringt er bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal met klem op aan, bijaldien de regeering bij haar plannen mocht volharden deze te verwerpen. --- KERKNIEUWS. — Zondag had in de Geref. Kerk te Vrouwepolder iv gemeenschappelijken dienst met Gapinge, de bevestiging van cand. 0. von Meyenfeldt, beroepen predikant te Vrouwepolder—Gapinge plaats door Ds. H. Th. v. Munster, van Echlen, met Rom. 8 : 1. 's Middags volgde zijn intrede te Vrouwepolder met Hebr. 13 : 8. Op het einde volgden verschillende toespraken, 's Avonds had zijn intrede plaats te Gapinge met Hebr. 13 : 8 als hoven. — Zondag had in dc Lutli. Kerk te Leeuwarden de bevestiging plaats van Ds. J. Bergman, overgekomeni,vanGroede. Als bevestiger trad op de vorige leeraar dor Luth. gemeente Ds. H. Ii Bocrlijst. van Amsterdam. Deze had als tekst .Toh. 12 : 20 en 21. De gemeente zong Ds. Bergman toe lied 14, waarna hel koor zong Gez. 213. In den avonddienst verbond Ds. Bergman zich aan zijn nieuwe gemeente met een predikatie over Malth. 17 : 8. Middeleeuwse li en Modern Christendom. Vanwege de hier gevestigde afdeeling van den Protestantenbond sprak gisterenavond in het gebouw der vereeniging van Vrijzinnig Hervormden Dr. G. A. v. d Bergh van Èysinga over bovengenoemd onderwerp. Spr. wees op het voorrecht le Rome te hebben mogen vertoeven; le Rome, de eeuwige stad, welk begrip komt uit het O. Ook Babyion, de stad van de zeven torens, on Jeruzalem, de stad der zeven zuilen, waren eeuwige i steden Maar in Rome, in die eeuwige stad beeft Paulus gebracht de eeuwigheid itcr qualilatieve grootheid, hel leven des geesles, en heeft Petrus de les verstaan nadat bij zijn vlucht uit Rome dc Christus hem gevraagd heeft- Waar gaat ge heen? Maar hebben dc Roomsclie Christenen de les verstaan? Spr. wijst op de St. Pietcr te Rome, een meesterstuk van bouwkunst, maar geen enkel plekje om rustig tot zichzeU in te keeren. Rijk is Rome, maar sterker dan die indruk van rijkdom, is die van Rome's macht. Rome is de macht der heerschappij over de geesten. Maar Rome heeft niet weten le geven de -wijding en de wedergeboorte uit den geest van Hem, die nederig was van hart. Maar hel Middeleeuwsch Rome is eens groot en heerlijk geweest. De middeleeuwsche kerk is schoon; een en onverdeeld, en had een cultuur, waar wij jaloersch op kunnen zijn. Het Middeleeuwsch Rome, en wat er van voortleeft in hel hedendaagsebe, dat is 't, wat zoo velen naar de Moederkerk terugdrijft. Maar er zullen meer en meer mannen opstaan die beseffen, dat er in de Roomsche kerk iels niet deugt, die geen priester en ceremoniën wenschen tusschen den mensch en God. Luther heeft niet beseft de draagwijdte van dat beginsel, hij voelde al gauw hoe zwak de nieuwe plant stond tegenover de vijandelijke machten. En nu zoekt het eerste protestantisme steun in de H. Schrift, neemt die over uit de R. Kerk, ter verdediging van het beginsel. Het moge dc persoonlijkheid hebben gezocht, deze verdediging was een waan. Maar daarbij is het niet gebleven. • Het Middeleeuwsche Christendom, en daarmee bedoelt spr. dan niet alleen het Roomsche — hield al het hemelsche aan den anderen kant. Wij moderne Christenen kennen de klove niet. Wij willen niet weten van een scheiding tusschen hemel en aarde. Wij weten, dat de hoogere wereld niet opgevat moet worden in ruimtelijken zin maar hooger in waarde. Het ware leven is bel leven des geestes. In ons verheft zich boven de natuur de geest. Het Middeleeuwsch Christendom kende het wonder, wij ook; wij rekenen met hei wonder van den Goddelijken gees"l dat wij opstaan uit dc natuur, en het brengen kunnen lot de aanschouwing Gods. Het Middeleeuwsch Christendom ziet hel wonder iv het mirakel, hel buitengewone. Het moderne Christendom ziet het wonder i n het alledaagsche. ziet de natuur als geboorteschoot van den geest. De Middeleeuwsche religie is egoïst; voor velen niet anders dan een levensverzekering, om het goed te hebben in het hiernamaals. Het moderne Christendom laat het Ik verloochenen, leert ons ons nuttig te maken in verband met het algemeen. , Het Middeleeuwsch Christendom had ascetisme als ideaal. De moderne Christus begrijpt dat hij noodig heeft loutering en heiliging van het leven. Geen ontvluchting, maar doordringing van het leven met den geest Gods. Het Goddelijke is in ons en om ons. Alle dingen zijn door de Goddelijke rede gemaakt, de mensch, in wien de Goddelijke rede lot zelfbewustheid is gekomen, die herkeut het wezen van zijn eigen wezen. Aan de hand van de gelijkenis van den blinden Bartimeus ,toonde spr. tenslotte ifffh ,dul wij bij al de schatten en rijkdom niel leven kunnen, zoolang wij niet gevonden hebben het Goddelijke wezen in ons zelf. --- FEUILLETON. De Kluizenaar van Far-End door MARGARET PEDLER. Geautoriseerde verlating van W.E. PONT 28). Wat dat betreft behoefde zij echter geen vrees te hebben. Dr. Selwyn had nauwelijks tijd een kop koffie en een sneetje brood naar binnen te werken voor hij wegrende naar een patiënt, die dringend om hem had laten vragen, terwijl Molly geheel in beslag genomen scheen door den inhoud van een brief, .onmiskenbaar door èen mannehand geschreven, dien de morgenpost voor haar gebracht had. Wat mevrouw Selwyn betreft, die was altijd veel te veel" bezig met de symptomen te bespieden van een of andere nieuwe kwaal, die ze meende ontdekt te hebben, om gevoelig te zijn voor een verandering in de gemoedsgesteldheid van haar omgeving. Haar eigen gewaarwordingen — of zij het te warm had, of niet warm genoeg, of haar nieuwe tabletten haar hielpen of dat zij niet zoo goed geslapen had als gewoonlijk — haar gedachtengang reikte niet verder. Dezen morgen was zij doodongelukkig omdat de haarspelden, tlie Sara den vorigen dag gekocht had, een klein beetje verschilden vau die zij gewoonlijk gebruikle. Sara legde haar uit, dat dit de eenige waren die zij krijgen kon. „Bij Bloxham, bedoel je. O, ja, natuurlijk, daar hebben ze ook geen andere. Misschien als je in een anderen winkel geprobeerd had —" Mevrouw Selwyn zweeg even, om deze veronderstelling goed te laten doordringen; toen voegde zij er poeslief bij. „Maar natuurlijk ik kon toch ook niet verwachten, dat je je heelen morgen zou doorbrengen met winkel in, winkel uit naar mijn speciale haarspelden te vragen hé?" Sara, die meer dan een uur aan die bezigheid had besteed, voelde heel goed het verwijt, dat in deze woorden lag opgesloten. Maar ze deed of ze bet niet merkte. Zooals iedereen die mevrouw Selwyn van naderbij leerde kennen, had zij geleerd het feit ia'an le nemen, dat mevrouw Selwyn werkelijk geloofde, dat zij haar geheele leven lang met bewonderenswaardig geduld het volkomen gebrek aan consideratie voor haar persoon droeg. Toen zij van mevrouw Selwyn's kamer naai- beneden kwam, was Sara verbaasd te zien, dat de Idok pas half elf aanwees. Ceen ochtend was ooit zoo langzaam voorbij gekropen. — Om twee uur werden zij en Molly bij mevrouw Maynard op Greenacres ' verwacht voor de lunch en zij hoorde tot haar groote vreugde, dat Garth Trent ook tot de gasten behoorde. Andrey, de Hcnricks en Sara onder elkaar waren er iv geslaagd den kluizenaar in den kring van hun vriendschap te lokken en ze konden er nu op rekenen, dat hij bij hun huiselijke feestjes ook van de partij was — „mits", had hij vierkant aan Andey gezegd, „mits je met mijn manieren en mijn moraal genoegen neemt." Mevrouw Maynard had alleen maar gelachen. „Ik ben in het minst niet van plan je manieren af te keuren", had zij vriendelijk gezegd. „Die zijn heel normaal en wat je moraal betreft, dat is je eigen zaak, beste vriend. In ieder geval hebben we één ding gemeen — Monkshaven ergert zich grondig aan elk van ons beiden." Geenacres was een prachtig builen, eenigszins als een Fransch landhuis gebouwd, met zitkamers di> en suite naast elkaar lagen on elk weer op een brecde veranda uitkwamen. Deze laatste liep aan drie zijden langs het huis heen, en in den zomer vormden de zacht rosé Dorothy Perkins en de donkerder Crimson Rambler hier een waar rozenprieel. Andrey stond op het terras om de beide meisjes te verwelkomen. Zij zag er als gewoonlijk uit, alsof ze zoo uit de handen van een bekwame Fransche kamenier was gekomen. Het was in groote mate door de verfijnde verzorgdheid van haar uiterlijk, dat zij zich de kritiek van hel vrouwelijk gedeelte van Monkshaven op den hals had gehaald. Het feit, dat zij haar haar verfde, haar toiletten uit Parijs liet komen, en een Franschen kok er op na hield, was voor de kleine stadsmenschen een bewijs, dat zij een uiterst wereldsch en losbandig karakter moest hefïben — eu misschien ook een bewijs van heimelijk benijden rijkdom — en de meer kwaadaardigen onder Andrey's lasteraars leefden steeds in de hoop nog eenmaal te zullen ontdekken, wat volgens hun overtuiging in haar verleden verborgen lag. Andrey was zich al het geklets, waarvan zij het onderwerp was, heel goed bewust — en was er volkomen onverschillig voor. „Zij hebben er plezier in", zei za meestal vroolijk, „en het hindert mij niets. Wanneer mijnheer Trent en ik hier weggingen, zou Monkshaven geen stokpaardje meer hebben om over te conserveeren — tenzij ze uitmaakten, zooals ze waarschijnlijk ook wel zouden doen, dat we er •amen vandoor waren gegaan!" Zij zelf stond ver boven de kleinzieligheid van het uiterlijk of de kleeding van ■ een andere vrouw te benijden en zij was een en al bewondering voor Molly's verschijning, terwijl zij hen het huis binnenvoerde. „Molly, het is te mooi om waar te zijn", verklaarde zij, stilstaand in de hall om het jonge meisje te bekijken, dat er bekoorlijk uitzag met haar geborduurd mousseline japonnetje en brecdgeranden hoed. Groote goudbrui' ne bloemen op den hoed en een ceintuur van dezelfde bruinige tint, deden de buitengewone kleur van haar oogen nog meer uitkomen, die waren in d 8 schaduw bruin als een blad in den herfst, maar in het zonlicht goud al' amber — het effect van het geheel was van een buitengewone bekoring. „Je hebt al je duiten gespendeerd aan kostbaar purper en fijn linnen, vervolgde Andrey meedoogenloos. ...nii japon is nooit in Oldhampton gemaaH daar verwed ik een tientje om." Molly bloosde, niet een hardrooden blos, zooals zoovele vrouwen, maar een zachtrozen gloed, die haar nog onweerstaanbaarder maakte dan te voren. „Neen", gaf zij onwillig toe, „ik kei deze uit Londen laten komen." Sara keek haar aan met groote ver bazing. Geheel met haar eigen gedachte" bezig, had zij niet gelet op de tastbaarheid van Molly's beelderig toiletje e* keek er nu oplettend naar. Waar t« wereld had zij het geld vandaan Selia , om dat te betalen? Pas heel kort gel»l** had zij in de schuld gezeten en nu kwa» zij voor den dag mei kostbaarheden. ** haar middelen ver te boven gingen, #* als ieder mensch- met gewoon verstac kon narekenen. Wordt vervol --- KUNST EN WETENSCHAPPEN. — Daartoe uilgenoodigd door de Nederlandsche Centrale voor Vacantiekinderen uit Duitschland, maakt het Frankfurter Motetten Chor van 7—15 October een tournee door Holland, waarbij o. a, bezocht zullen worden S Oct. Vlissingen en 9 Oct. Middel b u rg. De uitvoeringen worden hoofdzakelijk gegeven in de kerken. Het Motetten Chor hestaal uit 50 jongens- en 20 mannenslemmen en staal-onder leiding van prof. Frilz Gambke. Van een veel besproken schilderij. Naar indertijd is medegedeeld werd te Amsterdam, eenige maanden geleden, door de Centrale recherche beslag gelegd op een doek dateerende uit 1614, Oeuvre van den Ilaliaanschen schilder Jacopso Di Pal ma. voorstellende: „De hemelvaart van St. .Marco van Venetië." Tijdens een der episoden uil den grooten oorlog, toeu het Italiaansche leger door een Duitsch-Oostenrijksch offensief tot, diep in de Povlakte werd teruggedrongen, is het doek gesneden uit een nis van de kathedraal van Quéro en naar Hongarije verzonden. Volgens een bepaling van het vredesverdrag van Trianon, tusschen Italië en Hongarije gesloten, moest dit doek na het sluiten van dit verdrag aan Italië worden teruggegeven. Het naar dil kunstwerk ingestelde onderzoek leidde naar Amsterdam. Hier werd het, naar aanleiding van een verzoek van den procereur-generaal bij het gerechtshof te Am_ sterdam, door'de centrale recherche in beslag genomen. Het was verfomfaaid Men had het blijkbaar zeer ruw uitgesneden, en daarna, ter verdere expeditie opgevouwen. Het restanreeren zou, volgens het oordeel van deskundigen, stellig eenige duizenden guldens kosten. Maar Italië stond op de uitvoering van het bij het verdrag bepaalde. Gisteren nu heeft de centrale recherche, met machtiging van den procureurgeneraal, het doek aan den Hongaarschjen zaakgelastigde, tegen een bewijs van afgifte, overhandigd. Het zal op kosten der Hongaarsche regeering hersteld en weer ïn de nis van de kathedraal van Quéro worden geplaatst. „Dieren, Menschen en Goden",' door dr. F. Ossendowski. — H. P. Leopokls Uitg. Mij. Met de geboeide aandacht waarmoe een schooljongen over zijn avonturenboek zit gebogen, hebben we dit bock verslonden, het telkens, als we maar even tijd hadden weer ter hand nemend, eu andere dringende dingen nog maar even uitstellend om toch maar eon hoofdstuk verder te lezen. Wonderlijk is de wereld die ons ia dil boek wordt geopenbaard. En toch is het ecg wereld uit onzen tijd, en van onzen aardbodem. De schrijver (we meenen 'n Franschman) woonde inde Siberische stad jKrasnojarsk, toen hij in 1920 „uil de zwijgende diepte van een Siberischen winter plotseling werd gegrepen door den wervelwind van een dolle revolutie." Van de ontzettende beroeringen die de Russische revolutie niel slechts in Siberië, maar ïn heel Noord-Azië heeft verwekt, is weinig doorgedrongen tot in Europa, dat er geen berichten van kreeg. en bovendien vol aandacht was voor zijn eigen moeilijkheden. Slechts aan het Oostelijk uiteinde, iv WJadiwostok, bleek uit de toestrooming van eindelooze troepen vluchtelingen van den meest verschillenden aard, welk een ontstellende chaos daar heerschte. Deze schrijver heeft daar midden in gezeten, heeft er groote reizen dwars door heen gedaan. Waarlijk met voor zijn genoegen. Als vervolgde door de Bolsjewieken uit Krasnojarsk gevlucht in de bosschen, heeft hij vervolgens getracht van uit midden Azië de Chineesche Oostkust te bereiken. Toen dat niel lukte heeft hij met anderen geprobeerd zich door de Gobi-woestijn te redden naar Britsch Indië, om daarbij le sluiten op de Thibelanen. Gedwongen weer Itcrug te keeren naar het Noorden, kwam hij terecht in Mongolië te middeu van den strijd die daar gevoerd werd door resten van het keizerlijke Russische leger te samen met de Mongolen tegen de Chineezen eenerzijds en de Roode Russen anderzijds. Na een lange reeks ongelooflijke avonturen door dat dollemansland is hij ten slotte iv Peking terecht gekomen. Die ervaringen worden verteld' met een soberheid, waar men verbaasd over staal. Maar ook met een pakkende realiteitj die uw aandacht voortdurend vasthoudt. En tegelijkertijd krijgt de lezer een inzicht in de diepgaande beroeringen ,welke het wegvallen van de macht van liet Tsarenrijk teweeg bracht in den grooten kopkketel van Midden Azië, waaruit reeds zoo vaak groote stroomingen hun invloed tot in Europa hebben doen voelen. Wat daaruit kan voortvloeien, moet nog blijken. Maar de huidige burgeroorlog in China, heefl er ook al mee te maken. En wat de gevolgen zullen zijn van de gedachten ïn midden- Azië, bij de Mongolen en in het algemeen bij de Bhoeddïsten, opgewekt door den val van de Tsarcnmacht, zullen we ook nog hebben af te wachten. De Sowjet-idee drong ver in Azië doorl Die bewegingen heeft de schrijver in hun wordingsperiode beleefd. Tal van merkwaardige kwesties worden door hem aangeroerd; en tal van merkwaardige persoonlijkheden komen in dit boek naar voren, als producten van de ongelooflijk toestanden die daar toen heerschten. Het is door dat alles ceo bijzonder leerzaam boek, dat bovendien zeldzaam boeil. Een kaart van Midden-Azië met de reisroute vergemakkelijkt het begrip van dezen tocht. „Van Zanlen's Eiland van Gelukzalig hei d", door Laurids Bruun. — Uitg. N. V. „Ontwikkeling". Bruun's romantisch getinte boeken over het leven van de eilanders iv de Stille Zuidzee zijn ook in het Duilsch hier te lande weldra door enkelen gelezen en toen genoten. Ze geven ook een heel bijzondere verfrisschiug, misschien wel omdat ze van een gelukkig leven getuigen ook zonder blanke beschaving. De schrijver heeft er den vorm voor bedacht van een handschrift door een Hollander een vijftig jaar geleden nagelaten. Het hierboven vermelde boek geeft dc beschrijving van Van Zanten's ervaringen bij zijn tweede verblijf onder die eilanders. Dc goede vertaling door W. H. W. Sandbcrg zal het ook hier wel iugang doen vinden. Handboekjes ~E 1c k 't Beste." Door de Maatsch. voor Goedkoópe en Goede Lectuur werden in de bovengenoemde serie twee boekjes uitgegeven: „Van de Fransche Revolutie tot de Restauratie", een cultuurgeschiedenis door dr. P. Klinkenberg, een werkje waarvan de titel reeds voldoende den inhoud aanduidt, en dat versierd is met 31 afbeeldingen, meest portretten van personen uit hel behandelde tijdperk. „Het Ik en de Psychologie der massa", door dr. Sigm. Freud, vertaald door dr. N. van Suchlelen, een werkje dat dik problemen van de tegenstelling tusschen individueele en massa-psychologie behandelt, „waarin het diepte-onderzoek der psychoanalyse belang sfflt", zooals de schrijver het zelf uitdrukt. „De katoennijverheid in Twente", door W. van den Sluis. — Uitg. N. V. Ontwikkeling. De schrijver, een bekende figuur uit de S. D. A. P. in Twente, geeft een overzicht van de geschiedenis der ontwikkeling van de Twentsche iudustrie, en bespreekt dc arbeidsverhoudingen eu iwereldpositie van de Twentsche textielindustrie. Hel is een overdruk van een artikel uil „De Socialistische Gids". --- RECHTZAKEN. Kantongerecht te Middelburg. Door het Kantongerecht alhier ziju veroordeeld wegens: overtr. der Drankwet: L. van A., Vlissingen, tol f 100 b. s. 1 maand hechtenis; overtr. Motoren Rijwielreglement: H. J. S., Vlissingen, tot f 5 b. s. 5 d. h.; fietsen zonder licht; J. van der P., 's-Heercnhoek, J. B, Middelburg, J. V., Heinkenszand, C. de V., L. J., G. A., nos. 1, 2 en 3 Serooskerke, no. 4, Oostkapelle, C. P., Vrouwepolder, A. de V., Meliskerké, 3. C. van A„ M. A. D., beiden Aruemuiden, A. de P., Domburg, J. 8., Nieuwdorp, J. de H., Goes, M. M., C. M. R., beiden Nieuwland, allen lot f 3 b. s. 3 d. h.; L. V., Heinkenszand, M. 8., Nieuwland, J. M., P. K-, beiden Vrouwepolder, D. M., St. Laurens, J. 8., 's-Heer Arendskerke, K H., Leiden, 3. 0., den Haag, W. S., Serooskerke, allen tot f 2 b. s. 2 d. h.;. J. 8., M. D., beiden Middelburg, F. G., Vrouwepolder, allen tot f 0.50 b. s. 1 w. ts.; P. M., Serooskerke, J. P., Nieuwland, ieder tot f 1 b. s. il wt; fietsen met een van een freewheelinrichting voorzien rijwiel zonder rem: C. P., Middelburg, tot f 0.50 b. s. 1 wt.; de wegen in verboden richting berijden: J. P. 1., van der K., Middelburg, tot f 0.50 b. s. 1 w.t.; overtr. Trekhondenwet: G. de N., Arnemuiden, tot f 3 b. s. 3 d. h.; op straat met eenig voorwerp een vaste standplaats innemen: P. 8., Vlissingen, tot f 0.50 b. s. 1 d. h.; op verboden ,tijd rijden met een rijwiel over het niet verbreede gedeelte van den Boulevard Bankert te Vlissingen: A. J. van S., Middelburg, tot f 0.50 b. s. ld. h.; C. S., Rotterdam, H. B. 8., Onstwedde, Th. J. A„ Koudekerke, M. J. de V., Middelburg, A. 8., Oudelande, allen tot f 2 b. s. 2d. h.; A. K., Rotterdam, P. K., •Vlissingen, J. R. P. D., J. J. van E., S. A. van D., L. de -W., allen Middelburg, Th. V„ hvr. van G. L., Souburg, alleu tot f 1 b. s. 1 d. h.; J. G., Biggekerke, lot f 0.50 b. s. 1 w, t; dronkenschap: A. W., Oostkapelle, tol f 3 b. s. 3 d. h.; G. J. 8., Ch. A. L., beiden Vlissingen, C. L: H., Veere, alleu tot f 5 b. s. 5 d. h.; inzake c.a. P. de W., Koudekerke (overtreding Motor- en Rijwielreglement) is de oproeping nietig verklaard. Aan L. A., Serooskerke (overtr. Leerplichtwet) is, op grond van de omstandigheden waaronder bet feit is begaan, geen straf opgelegd. o De poststempel-reclame. Aan de uitspraak van den president der Ifaagsche. rechtbank outleeuen wc de volgende overwegingen: dal, naar ons aanvankelijk oordeel de rechtsverhouding tusschen afzenders van stukkeu aan de post, voor eerstgemelden geen andere verplichtingen en voor laatstgemelde geen andere rechten medebrengt dan die, welke voortvloeien uit stellige bepalingen of hetgeen in dea aard van het vervoer dier stukken ligt; dat wat aangaat die bepalingen, gedaagde zich vruchteloos beroept op art. 12 par. 1, 1 Van het Postbesluit, immers dit voorschrift slechts de bevoegdheid geefl tot het onbruikbaar maken der zegels en dus alleen tot hetgeen daartoe noodzakelijk is en daaronder zel-er niet valt het doen aanbrengen van een hier zelfs geheel van de eigenlijke post- ---