HET VERDRAG MET BELGIË. "Wc vermoeden dat velen in ons land het liever zouden hebben gezien, dat een ander dan de heer Hijmans als minister van Buiteniandsche Zaken van België het verdrag was komen ohderteefeenen. De naam van den heer Hijmans, herinnert hier nog te sterk aan de gebeurtenissen van '19 en '20, toen de heer Hijmans ook die functie bekleedde, en zéér nauw betrokken was bij daden als de kunstmatige bewerking van de Limburgers, en bij voorstellen als die lot afstand van Nederl andsch grondgebied, welk© hier zulk een heftige verontwaardiging hebben uügelokt. Het was misschien ook verstandiger geweest, als het Vrijdagavond, juist vóór de onderteekening verschenen Belgische communiqué niét aan de toen geopenbaarde tegenstelling herinnerd had. Dat communiqué drukt het zoo uit: dat België toen vroeg_ in oorlogslijd zijn verdedi-> ging te mogen doen sleunen op Z.-Vlaanderen, in vredes- en oorlogslijd zijn oorlogsschepen en die van zijn bondgenooten van de Schelde te mogen doen gebruik maken, en voor Limburg een' verdediging in le richten in samenwerking met de Belgische strijdkrachten. Een Nederlander zal de beteekenis dier vragen anders formuleeren, zooals wel blijkt uit de door het communiqué vermelde antwoord van Nederland „dat het elke schending van grondgebied als een casus belli, als een reden tol oorlog zou beschouwen." Voorslellen die zulk .on krasse verklaring uitlokken, waren beter niel meer opgerakeld, vooral niet omdat de geallieerden ze loen terzijde schoven. En hier zal men, met meer voldoening dan de heer Hijmans zal doen, constaleeren, dat het eveneens door hem geleide plotseling opwerpen van de Wielingenkwestie in '20, geheel is doodgeloopen, en dat deze zaak is gebleven precies als ze vóór dat incident was. Maar het feit zelf dat do Iwee buurlanden tot overeenstemming zijn gekomen na een periode van verwijdering, is «en reden voor voldaanheid. We gelooven niet dat er in ons land vee) instemming zal bestaan mei de enkele Groot-Ncderiandschc betoogen die wc hier en daar lazen: dat Nederland van deze onderhandelingen had moeien gebruik maken om betere bepalingen voor de Vlamingen te eischen. Wij zouden er ook niet van gediend zijn als een andere slaat zich een dergelijke inmenging veroorloofde bijv. ten opzichte der houding onzer regeering tegenover klachten van cvcntueele ontevreden Friezen of Limburgers. De Viaamsche kwestie is te veel van inwcndigeu aard, dan dat onze regeering zich daarmee zou mógen bemoeien. Wat de bepalingen belreft, kan België redelijkerwijze niet anders dan tevreden zijn over hetgeen Nederland heeft toegegeven. Ten opzichte van de Schelde is de economische winst geheel aan Belgischen !kant. In .politiek opzicht is niets veranderd. Het vervallen der bepaling dat Antwerpen slechts handelshaven mag itjn, heeft geen verandering meegebracht ten opzichte van de vaart van oorlogsschepen op de Wester Schelde. De communiqués spreken er niel van, en de toestand blijft dus zooals hij was: de oorlogsschepen mogen in vredestijd met onze toestemming over de Wester Schelde varen, maar in oorlogslijd, als België in oorlog komt en wij niet, dan blijft ook de Wesler Schelde neutraal j*ebied, waar de Belgische oorlogsschepen niel mQgen varen. Maar ten opzichte van het onderhoud zijn belangrijke wijzigingen gekomen dooide bepalingen van een doeltreffender toezicht, en door de regeling dat wij hebhen te zorgen en te betalen voor bet onderhoud der bestaande vaargeulen én voor onderhoud en betonning van de nieuwe vaargeulen wanneer de ouïle mochten verdwijnen. Maar met deze reslriclie dat bij verbetering van de geulen om aan hooger scheepvaarteischen le voldoen, zal moeten worden uitgemaakt wie dal betaalt. Als we de beruchte geulmoeilijkheden bij Batb als voorbeeld' nemen, dan zou de nieuwe regeling dus deze gevolgen hebben: dat wij zouden hebben te zorgen gehad dat de zich opnieuw verdiepende geul van Rilland even bruikbaar werd als de tevoren gebruikte, maar verzande geul vnn Bath; maar zal België de kosten hebben te betalen, wanneer België die geul dieper wil hebben dan ze is, om grootere schepen naar Antwerpen te kunnen krijgen . * De vraag over het loodswezen die wij onlangs stelden naar aanleiding van het Nederlandsche communiqué, is beantwoord door het Belgische. Hel plan van '20 is behouden: de Belgische loodsen zullen voor de binnenkomende schepen de Wielingen bedienen,- de Nederlanders het Oostgat en de Deurloo. Geheel bevredigend is die' regeling niet voor do Nederlandsche loodsen, want de meesle schepen komen door de Wielingen binnen. Maar de beëindiging van den concurrentiestrijd is een opolfering waard. Alleen vermoeden we dat men zich in Vlissingen bezorgd zal afvragen, of in België nu opnieuw stemmen zullen opgaan tot verandering van standplaats der nog in Vlissngïen gevestigde Belgische builenloodsen, die velen in België dan liever in Zeebrugge zonden zien gevestigd. In hoever de bepalingen over de nieuwe kanalen van het Luikerbekken langs Maastricht naar het Ruhrbekken ook nog het voordeel hebben dat een deel van den uitvoer van Luik per waterweg zich naar Rotterdam zal kunnen richten, durven we «iet uitmaken. Dat onze toestemming voor een kanaal van Antwerpen naar Moerdijk aan Antwerpen een winst biedt in de concurrentie met Rotterdam, wordt in het Belgische communiqué speciaal vermeld. liet Westen van ons Noord-Brabant zal daar echter ook van profiteeren. De binnenvaart doorliet kanaal van Wemeldinge zou er zeker door ontlast worden. De bepalingen voor aftapping van het Maaswater en voor de afvloeiing van Belgisch waler naar Brabant, zullen het best plaatselijk kunnen worden beoordeeld. Onze slotsom is dat hel verdrag in positieven zin economisch overwegend gunstig is voor België, en dat het in politiek opzicht gunstig is voor Nederland, zij het ook negatief, doordat er geen verandering is gebracht in de souverciniteitsbepalingcn voor ons eigen gebied. Wflt bij slot van rekening ook van beteekenis is, omdat dadelijk na den oorlog door de overwinnaars heel anders over de belangen van anderen gedacht werd, getuige de door het Belgische communiqué in herinnering gebrachte eischen. --- BINNENLAND. WETHOUDERSCRISIS AMSTERDAM. De fractie van S. D. A. P. en van de- Vrijz. Dem. Partij uit den Amsterdamschen gemeenteraad hebben aan de Kath. raadsfractie (naar aanleiding van de overeenstemming tusschen katholieken Anti-rev., Chr. Hist. en Vrijh. B.) meegedeeld dat zij zich slechts kunnen vereenigen met een regeling, waarbij de S. D. A. P. drie wethouderszetels behoudt en de Vrijz. Dem. er één krijgen. De heer Wierdels heeft schriftelijk verklaard: „Indien de Kathol. fractie mij loslaat stem ik op drie soc. dem. en den vrijz. dem. en maak mij sterk, dat Van Lingcn evenzoo zal handelen. „Er zullen twee christelijken in het college moeien zetelen, het liefst twee katholieken." --- Wij ontvingen de nieuwste - VQORJAARS-STOFFEN. - Vraagt onze Stalen. Zie Etalages. JT. F. WOLBKY, t/h. K. J. QUIST, Lange Dellt I 18 — Middelburg. (Ingez. Med.) --- VÈ'-.^''é'l Gi) wilt bezuinigen, en ■■' :'Z3r laat daarom Uwschoen- werk voorzien rub- ' berhakken en rubber- ■ & zolen. Uitstekend! ' .JP Bedenk echter, dat; ge. i *%,. yf..Ó-;':?>«, eerst din Uw doel ten \ olie bereikt, indien ge fjoï'ï"v&