BEKENDMAKING. TOELATING LEERLINGEN SOHOOL G. Ouders, voogden, en anderen, belast met de verzorging van kinderen, die 6 klassen eener gewone lagere school mei vrucht hebben doorloooen en voor wie na de aanstaande zomervacantie voor het eerst plaatsing op school G wordt verlangd, worden uilgenoodigd van dat verlangen vóór 15 Juni 1925 aangifte te doen bij het hoofd der school aan de Haringplaats alhier, bij voorkeur op Maandag 25 en Donderdag 28 Mei, des middags tusschen 2 en 4 uur. Vrijstelling van het toelalings-examen kan worden verleend op voldoende verklaring van het hoofd der school, waar do kinderen tevoren onderwijs genoten. De oudersj voogden en anderen worden uilgenoodigd bij de aangifte hun trouwboekje mede te brengen en in ieder geval de namen en geboorte-data nauwkeurig op te geven. Middelburg, den 15 Mei 1925. Burg. en Welh. van Middelburg, • P. DUMON TAK, Voorzitter. M. VAN DER. VEUR, Secretaris. --- LEGER EN VLOOT. — De sergeant-monteur H. J. Tuinder wordt overgeplaatst van het wachtschip te Willemsoord naar de „Van Meerlant". — Luit. ter zee 2e kl. jhr. G. A. Berg wordt overgeplaatst van het wachtschip te Willemsoord naar Hr. Ms. mijnlegger „Douwe Aukes" die met adelborsten van het Kon. instituut voor de marine oefeningstochlen gaat maken. — Bij Kon. besluit is met 1 Juni aan den officier van gezondheid le kl. dr. JA J. H. van Deinse, op zijn verzoek, eervol ontslag uit den zeedienst verleend; is bevorderd tot officier van gezondheid le kl. de officier van gezondheid 2e kl. S. A. G-. Brumsen; is met 15 Juni de officier van den marine stoom va ar tdienst le kl. 0. F. E. Smith bevorderd tot hoofdofficier van den marinestoomvaartdienst 2e kl. — Hr. Ms. lorpedobool G 13, thans uit dienst, wordt 26 dezer in dienst gesteld. — De nieuwgebouwde onderzeeboot K XII, bestemd voor den dienst in Oost- Indië, wordt 19 dezer le Willemsoord in dienst gesteld. — Luit. (er zee 2de kl. S. E. Schipper, van do koninklijke marine-reserve, wordl wegens het eindigen van den voorgeschreven oefenings tijd van zijn plaatsing op Hr. Ms. politie kruiser „Triton" ontheven. --- SPORT — Van den strijd om den wisselbcker door de Zeeuwsche biljartclubs „Het Leven" in het nummer van 16 Mei 11. een foto van de 4 overwinnende leden der club ..Middelburg" de heeren .1. Leijnse, J. Sinke, C, Gabriëlse en F. Verhulst met den bondsvoorzitter den heer J. A. van Dorst, benevens als curiosum een foto van den beer J. de Coninck te Goes met zijn zes zoons, allen leden der Goesche club „Nationale". Postduiven. De concours-commissie „Walcheren" (v.h. L. 0. C.) hield verleden Zondag een wedvlucht vanaf Arras (Frankrijk). In concours waren 160 duiven. De bereikte snelheid was 21.49 M. per seconde voor de eerste en 18.4 M. jer seconde) voor den laalsten prijswinner. De eerste 20 .prijzen werden behaald als volgt: le prijs Jansen, Middelburg; 2de en 19de J. Gastel, Veere; 3de A. Francois, Middelburg; 4de en sde 'A. Francois, singen; 6de W>. Leeuwenburg, Vlissingen; 7de J. Snoep, Middelburg; Bste en 12de A. de Buck, Middelburg; 9de, 11de en 18de A. van Hoofstad!, Middelburg; 10de D. Oapello, 's Heerenhoek; 13de E. Speller, 's Heerenhoek; 14de W>. v. d. Rulik, 's Heerenhoek; 15de P. Neve, Middelburg; 16de W. Adriaansens, Middelburg; 17de J. Petiet, Middelburg. Zilveren medaille, aangeboden door de P. V. de Vriendenkring te Vlissingen, gewonnen door Jansen, Middelburg. Volgende wedvlucht van Corbeil. --- VERSCHILLENDE BERICHTEN. — Te Amsterdam is aangehouden zekere 0., die er van verdacht wordt, een gedeelte van het geld, afkomstig van de inbraak in het correspondentschap van de Nederlandsche Bank te Kampen, onder zijn berusting te hebben gehad. Het aantal arrestanten in deze zaak bedraagt nu zes. — Op de staatsmijn „Maurits" is Don-( derdagmiddag de werkman W- G. van hei circa 31 meter liooge dak der in aanbouw zijnde wasscherij, naar beneden getallen. Naar vermoed wordt, is hij gestruikeld. De dood trad nagenoeg onmiddellijk in. De overledene was kostwinner en laat nu zijn moeder — een weduwe, die nog twee kinderen te haren laste heeft — onverzorgd achter. (Limb. Dagbl.) — Vrijdagmiddag om één uur sloeg een bandiet op Trafalgar Square te Londen met een hamer de winkelruit van een juwelierszaak in en trachtte bliksemsnel een hand vol juweelen te stelen. Hij werd door een aantal personen achterna gezet en gearresteerd. Een blauwe diamant ter waarde van fSOOOj waarop de dief het in het bijzonder had gemunt, ging tengevolge van de Jacht verloren en werd tot nu toe niet'gevonden. Dit is de eerste maal, d::. de juweelendieven hun bedrijf tot het centrum van de stad hebben uitgestrekt. — Een Fransche dame, madame Alexander David, is na een omzwerving van 14 jaren in de nog weinig bekende streken van China en Tibet, te Parijs teruggekeerd. Haar voorbereiding om de verboden stad Lhasa binnen te dringen, begon met een verblijf van twee jaar als „inlandsche" in een spelonk, 12000 voet boven de zee. Haar eenige metgezel was een heremiet, die haar in de Tibetaansche taal onderrichtte en in de 'Tibetaansche literatuur inwijdde. Na nog drie jaren in het klooster van Koum-Boum te hebben doorgebracht, besloot zij in Lhasa, de voor vreemdelingen verboden stad, door te dringen. Zij kende de taal en de gewoonte van ,het land zoo goed, dat zij gemakkelijk voor een inlandsche meende te kunnen doorgaan. Haar eerste pogingen mislukten en de geleiders, die haar op haar tochten vergezelden, alsook het dat zij meevoerden, kwamen van honger en koude, om. In 1922 trok zij slechts in gezelschap van een bediende, er op uit, .langs bergpassen, versperd door sneeuw, en langs wegen, die slingerden langs loodrechte afgronden. Maar opnieuw zag zij zich tot den terugtocht gedwongen. Eindelijk, in 1923, hernieuwde zij haar poging en ondernam een voetreis van Uhina uit, slechts vergezeld door een jongen Tibetaan. Zij waren als bedelaars verkleed eu bedelden hun levensonderhoud, 's Nachts trokken zij door de bosschcn en werden somtijds gevolgd door nomaden, doch nimmer aangevallen. Zij hadden veel dorsl te lijden en werden dientengevolge door koorls aangetast. Nadat zij eenmaal de bergen achter zich hadden, bevonden zij .zich in een onbekend land, nooil te voren door vreemdelingen betreden. Door een dikke snceuwlaag zwoegden zij voorwaarts tot zij ten slotte, voor de poorten van Lhasa stonden en de slad konden binnentreden. Daar leefdeu.zij 2 maanden, al dien tijd vermomd ais bedelaars, zonder dat zij herkend werden Als arme lieden vertoefden zij onder dit vreemdsoortige volk en mad. David mag de voldoening smaken, de eerste vrouw le zijn, die er in geslaagd is., in de verboeten stad door te dringen. / — Dieven hebben getracht een van Itodin's beroemdste beelden, „De eerste mensch", uil den tuin van het museum le Meudon te stelen klaarblijkelijk om het te smelten en daarna het metaalte verkoopen. Zij hebben het beeld ook van het voetstuk gehaald, maar het is op een terrein in de buurt teruggevonden. Zij hebben gepoogd, er een arm en een voet af te zagen, maar het 'is nie* gelukt en de verminking kan gemakkelijk worden hersteld. --- BUITENLAND. DE BETEEKENIS VAN TROTSKIN TERUGKEER. De diplomatieke medewerker van de „Daily Telegraph" betoogt, dat men de be teekenis van Trotski's terugkeer overdrijft, voornamelijk doordat bij de sowjetvertegenwoordigers in hel buitenland en in het bijzonder te Londen en le Parijs, den indruk is gewekt, dat de oeconomische politiek van Rusland thans minder radicaal-communistisch zal worden. Trolski is echter dezelfde fanatieke communist die hij steeds is geweest, en indien by zou veranderen zou hij geen dag langer in runcue kunnen blijven. Hij is evenwel van oordeel — en de meerderheid der volkscommissarissen is dit met hem eens, dat de tactiek welke in den laatsten lijd in binnen- en hirfctenland werd gevolgd, niet verstandig was. Ook is hij zich ervan bewust dal de communisten op den duur de macht niet kunnen behouden,indien zij zijn aangewezen op een partij van niet meer dan een half millioen leden. Wekwaar beschikken zij over (sjen leger van 600.000 man, maar daarvan is slechts een vierde gedeelte volkomen betrouwbaar en behoorlijk uitgerust, zoodat van een optreden tegen Polen of Roemenië of zelfs tegen Estland geen sprake kan zijn. .Men heeft nu Trotski teruggeroepen om hel leger beter in de hand te krijgen, dpch Trotski is ervan overtuigd dal ook dit mfcddel op den duur geen redding voor de bolsjewistische machthebbers kan brengen. Hij acht daarom de „bekeering" van de groote massa der boerenbevolking in en builen Rusland en 'in de randstaten noodig en wil de apostelen van het communisme naar het platteland zenden, terwijl hij voor de Ooslzecstaten aanstuurt op nauwe samenwerking t usschen de groene en de roode Internationale. Verder betoogt de „Daily Telegraph" dat het publiek slechts weinigen van de werkelijke macht hebbers in Rusland kent en dal zich ook onder de gezanten in het buitenland slechts weinig werkelijke vertegenwoordigers van de macht bevinden. De ware gezanten, een half dozijn jonge mannen, en vrouwen, blijven in de legaties achter de schermen ,waar zij toezicht houden en bevelen geven. Als voorbeelden van deze toestanden. noemt het blad de verwerping van de Urquhard-overeenkomst door den raad der zeventien, nadat deze overeenkomst eerst, met instemming van Trotskr tijdens de afwezigheid van Lenin. die ziek was. goedgekeurd was met 14 stemmen vóór Lenin keerde echter terug en sprak, op raad van zijn vrouw, Trotski's grootste tegenstandster, zijn veto uit. Een ander voorbeeld is de verplaatsing van Krassin van Londen naar Parijs. De reden daarvan was dal Tsjitsjerin in 1933 le kennen had gegeven dat hij zelf naar Londen wenschte te komen en met lord Curzon te confereeren ,waarop Curzon had .geantwoord .dat hij liever de zaken met Krassin afdeed. Tsjitsjerin, de Russische commissaris voor buitenlaodsche zaken .heeß in hel Sovjetcongres Té Moskou een rede gehouden, waarin hij zeide het mogelijk te achten een comßinatie van mogendheden le vormen tegen Groot-Rrittanniê. Ecu dergelijke combinatie zou moeten beslaan uit frankrijk, Japan, Nederland en Rusland, terwijl de medewerking van Duilsch!and verzekerd zou kunnen worden. Deze mogendheden zouden dan een tegenwicht vormen van het Anglo-Amerikaansche blok- --- LONDENSCHE BRIEVEN. ;Van onzen Londenschen correspondent) Wembley herboren, Een vluchtige indruk. — „Londen verdedigd". — Het troostelooze „Paleis voor Woningbouw". — Lichtstad.... maar boe! De Britsche Rijkslentóoustelling is Zaterdag opnieuw geboren en de geboorte is weer vergezeld gegaan van plechtig, koninklijk ceremonieel. Het meesl indrukwekkende van deze openingsplechtigheid, mei den Koning als hoofdpersoon, was de voorbeeldige orde en intensieve "stilte, waarmede de toespraken werden aangehoord en de parade van militairen en groepen van burgerlijke instellingen werden aanschouwd. In een massa van meer dan honderdduizend kon men ,een speld hooren vallen, toen de Koning zou beginnen te spreken en toen de troepen zich opstelden voor de parade. Dat een menigte van den genoemden omvang zich zoo kan gedragen, pleit voor den sterk ontwikkelden zin voor tucht iv dit volk en ook yoor de begaafdheid van hen, die de openingsplechtigheid organiseerden, waarbij geen wanklank werd vernomen en waarbij alles glad en vlot verliep. In den avond werd in hel groote stadion een vertooning gegeven, die men „London Defended" had gedoopt, naar het meest lindr uk wekkende nummer van het program. Ecu eskader van drie vliegtuigen van de Koninklijke Luchtmacht, een zoeklicht-af deeling en een batterij afweergeschut namen er aan deel. De vertooning verliep vlot en schitterend en maakte diepen indruk op de duizenden, die de geweldige tribunes van het stadion bevolkten. Toen de vliegtuigen als dreigende, kwade vogels, in de violette avondlucht verschenen, heel boog boven hel stadion, hoorde men een versohrikkelijken alarmknal en begonnen een viertal zoeklichten de donker wordende lucht te doorpriemen; de kegelvormige stralen schoten op en neer, heen en weer en door elkaar, op zoek naar de bedreiging van boven. Een denkbeeldige bom zette een toren, in het stadion opgericht, in denkbeeldigen brand en vier sterke motor-brandspuiten van de Londensche brandweer ronkten met hevig bel-gerinkel de arena binnen, redden de denkbeeldige mensehen uil den toren en overmeesterden het vuur (dat door middel van electrische flikkerlichten en pyrotechnische vuurfonleinen werd nagebootst). Hel afweergesekut kwam in actie en begon de door de zoeklichten beschenen vliegtuigen te bevuren, blijkbaar zonder succes. Want de vliegtuigen, waarvan de bestuurders inmiddels de electrische illuminatie van rood licht hadden ontstoken, naderden steeds dichter den grond. De nabootsing van de werkelijkheid hield hiermee natuurlijk .op; het werd uitsluitend een vertooning van glans, durf en vliegvaardigheid, die oog en hart uitermate bekoorde. De langs de pmtrekken verlichte vliegtuigen scheerden over het stadion op een afstond van niet meer dan 200 M. van het publiek. Het leek me een wat gevaarlijke onderneming, gevaarlijker gemaakt om de uiterste sensatie te wekken. Wat later vlogen de drie toestellen, vleugel aan vleugel, dwars over het stadion en ze leken in die fonmatie een dikke streep van vuur, die zich met duizelingwekkende snelheid door de avondlucht voortbewoog. Dit gansene schouwspel van „London Defended" liet een onvergelelijken indruk na van durf, vaardigheid en glans. Nadat de, vliegtuigen nog, als lichtende libellen, die zich in de avondlucht vermaken, allerlei luchtacrobatiek hadden uitgevoerd, verdwenen ze geluidloos naar nachtelijke verten en uit ons oog. Het avond-schouwspel omvalle voorts een representatie van den grooten brand van Londen van 1666, die nu en dan nog al lachlust wekte om de kinderlijke manier, waarop die tragische gebeurtenis werd voorgesteld. Het idee was dat uit de vlammen van dat oude, historische Londen het nieuwe Londen zou verrijzen als een phoenix uil de asch. Men kon er blijkbaar niet in slagen dit óp eenigszins plausibele manier te doen; een van de forens van de kathedraal van St. Paul, die dienst moest doen als hoofdsymbool van het moderne Londen, weigerde aanvankelijk zich te verheffen; en alle rook en alle vlammen, die het schouwspel omgaven, konden niet verhinderen dat het falen van dien toren zichtbaar werd totdal hij opeens op de wijze van een met lucht opgeblazen figuur, overeind ging staan om de verlooning compleel te maken. Toen de voorstelling voorbij was en het publiek zich naar de uitgangen J spoedde, stond het plotseling voor het 1 sprookjesachtige toonccl van een tentoonstelling in een orgie van verlichting. Alle gebouwen, groot en klein, lagen daar met hun omtrekken in lijnen vzn t licht voor onze voelen. En loen wij de Tiooge, betonnen trappen van het stadion-terras afgingen en de verlichting; van nabij konden aanschouwen, kregen wij deni ndruk, dat de stichters Van al deze schittering wal te ver waren geg'an en dal zij den stap van het sublieme naar het belachelijke zonder gewetenswroeging hadden ondernomen. In een dozijn looverlooze boomen aan het meer zaten helder verlichte, transi>arante nachtuilen, stil en dood. Op dé kabbelende golfjes van het meer dobberden eenden, ganzen, zwanen van licht. Een reusachtige krokodil, verstijfd en gephorphoriseerd op het oogenblik, dat hij den oever beklom, goot zijn groen licht op het groenere gras. Een schildpad v.m indrukwekkenden omvang met ingewanden van electrisch licht stond met starren blik naar een lumineuzen kikker le kijken. liet effect van dil alles w-s ongemeen grof. Maar men is blijkbaar van meening, dat liet de millioenen zal behagen en het behoort bij de voor het herboren Wembley gevolgde politiek, die zich richt naar meer vroolijkhcid. meer schittering en meer lichtigheid. Maar de Engelscheu zijn niet knap in lichtigheid.. zooals deze feestverlichting van het Wembley-bij-avond duidelijk laat zien. Intusschen moei dit idee van opvroolijking het tentoonstellingsbcstuur zoo heng te pakken hebben gehad, dat het aan niets anders heeft gedachl. In de openingsrede van den Koning kwam de volgende passage voor „Ik heb mei bijzonder genoegen opgemerkt, dal een van de groote paleizen gewijd is acn een tentoonstelling, die een beeld geeft van die vraagstukken van behuizing en vervoer, wier oplossing zoo dringend noodig is. Het was een gelukkig denkbeeld de woning en woningbouw een der voor» naamste onderwerpen van de tentoonstelling te maken. Want de grondslagen van een Rijk liggen in het huis; daar, moeten de toekomstige burgers hun voornaamste opvoeding ontvangen; en het bouwen van huizen, waarin een gezond huiselijk leven mogelijk is, is niet alleen een zaak van huiselijk, maar ook een van rijksbelang." Zulke woorden gelden voor elke natie; en iedereen zal er, gaarne gretig mee instemmen. Maar intusschen is dat gansche Paleis voor Woningbouw en Transporl nog zoo goed als leeg. De speciale tentoonstelling van noodhuizen of- van nieuwe materialen gebouwde huizen is nog slechts in het allereerste stadium van haar ontwikkeling en er is nog niets te zien. Hetzelfde geldt voor allerlei andere afdeelingen. Het is nu, zoo bij een eersten rondgang wel duidelijk, dat het moeilijk is geweest firma's en particuliere ondernemingen te vinden, die bereid waren hier voor de tweede maal te komen ten toon stellen. Veel winkelruimte in galerijen is nog te huur. In het groote gebouw van Indië zijn nog heele zalen ongevuld. En het zal dunkt me nog wel een maand duren voordat de tentoonstelling weer den indruk zal geven dat ze af is. De vermakelijke zijde van het nieuwe Wembley is echter in ver gevorderden staat van voltooiing. De lumineuze kikvorschen en pelikanen, als nachtmerriclijke glimwormen tusschen het gras van de meer-oêvers zijn symboliek; ze vertegenwoordigen den nieuwen geest van Wembley die meer aandacht schenk! aan het vermaak dan aan de opvoeding van de massa. Een groote verbetering vormen de wandelpaden, die nu voor het grootste deel zeer geriefelijk zijn; en .het donkerroode grint, waarvan ze zijn gemaakt, geeft er een frissche kleur aan. Het gansche uiterlijk der tuinen en plantsoenen is prettiger dan verleden jaai. In het voorbijgaan heb ik twee„beeldhouwwerken" in boter ,gezien, een van den Prins van Wales als Indianenhoofd— man, in het paviljoen van Canada; en een van een.... cricketwedstrijd tusschen Australië en Engeland in het paviljoen van Australië, In het Paradijs voor de Kinderen, dat men Island" noemt, liepen Robinson Crusoe en Vrijdag rond, alsof zij zoo juist uit de platen van Defoe's beroemde boek waren weggeloopen. Voor het Paviljoen van Newfoundland loopt een afgerichte Newfoundlandcr heen en weer, een braaf beest, dat u op zijn aantrekkelijke hondenwïjs bij hel betreden van dit paviljoen welkom heet. In het Park des Vermaaks kunt ge de 20.000 mijlen onder zee afleggen, die Jules Verne heefl beschreven. Uw schip heet „Nautilus" en de geheimzinnige kapitein Nemo voert het commando. Het is lang zoo echt niet als in de verbeelding, maar men ziet niettemin echte visschen en sponzen en de wonderlijke plantvisschen en vischplanten van den bodem der zee. Ik had gehoopt, dat ik ook den parelduiker zou zien; want die was de grootste held van mijn jongensjeugd, toen ik Jules Vernes boeken verslond. Maar hij verscheen niet. Un toen was er hel pleizier voor me af. Bij deze indrukken en opmerkingen laat ik het. Ik geloof niet, dat er aanleiding zal zijn nog een extrabrief aan Wembley te wijden, na de nüvoerige mcdcdeolingen. hel vorige jaar er over gedaan. Londen, 12 Mei 1925. ---