HÜ&(=n " ê * # BEVORDERT DEN. EETLUST I - — - —rr •■"■ ir ' (Ingez. MedO" --- Om op te lossen. (Oplossingen de volgende week). Voor kleineren. 1. De aarde bezit mij tweemaal. Keer mij om en ge vindt mij aan een geweer. 2. Ladderraadsel. 1° sport een boom 2° „ een heel klein persoontje 3' „ een knolviuehtje 4° „ een groot roofdier 5J „ de naam eener maand 6' „ eenacademieutad in ons land, 78 , een kruipend dier 8° „ een knaagdier 9° „ een verzameling vee. De woorden bestaan allen uit 5 letters en de middelste letters vormfen, van "boven naar beneden gelezen, den naam van een koninkrijk in Europa. 3. Ik verspreid een sterke lucht en als ik gebruikt word, maak ik mijn omgekeerde gestalte dicht. 4. Wie kan een landlooper maken van: BEN VOD GA Voor grooteren. 1. Mijn geheel wordt met S letters geschreven en noemt een dorp op de Veluwe. Sommige dieren maken een 1, 6, 4, 8. Je 3, 7, 2, 4 maakt deel uit van je gezicht. Een 5, 2, 3, 8 is een leesteekfcn. Ecu 5, G, 8 is een kleed ingstuk. 2. Verborgen kleediugstukkeu. Ga je mee? Ja, Simon, ik ben klaar. Wil je Caro kunstjes leeren? Kwam u 't servies zelf bestellen of deed u dit per brief? Het antwoord zal Ko u straks komen brengen. 3. Mijn eerste is een rivier, die gtedeeltelijk door ons land stroomt, mijn tweede is een stad in Zccuwscb}-' Vlaanderen en mijn geheel een stad in Zuid-Holland. 4. Als 1, 2, 3, 4 een wtjnsoorl is en 5, 6, 7 een bewoner van een Koninkrijk in Europa, wat voor een man is dan een 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7? --- VOOR DE HUISVROUW. Herstellingsoord de Leidsche Buitenschool Te Katwijk waar de wilde baren 0 Bijn, Ö wachten in haar schoot, Daar ligt in het zacnle zand bedolven. Mijn kostbaar offer aan den dood, Was het Staring, die deze regelen rijmde of een andere poëet uit den tijd dat vlijt en dictionnaire tol den Olympus voerden en inspiratie onnoodig was en pas een bezwaarlijke uitvinding van de Nieuwe Gidscrs? — Was Staring een lijdgenoot van den drie onderkinnen torsenden despoot Coorm-eldt en van Mie-1 Betje de bekoorlijke feministe 'met haar : meiancoliekc kanarietje en wiegenden rokkenkoepel en dus ook van den dominee Nicolaas Beets, van wien we als Hildebrand houden? — Het is vervaagd. Doodjammer ais schoolkennis in nevelen vervliedt en zelfs in de meest vakken groote scheuren en gaten vallen, die de zich fronsende memorie niel meer kan toerijgen. Zaï de moderne onderwijsmethode ook hierin-verandering brengen ?Of worden geboren de bevoorrechten met het stalen geheugen, die de hoofdrollen toebedeeld krijgen, en de duizeaden anderen toegerust met hel „memorie van een garnaal" (zou dat beestje j voordat hij roze gekookt wordt, werkelijk | zoo vergeetachtig zijn?) en die bij de figuratie geschaard worden in het groote drama, dat leven heet? — Een verstrooide professor is nu eenmaal Fliegende Blatter reputatie, maar is groot intellect wel denkbaar zonder sterk geheugen, waar het gaat om essentiëele gegevens? — — "Nu, cnlin, als het Staring niet is, die den Rijn doet rollen in dal allerluguberst gekanaliseerde laatste stuk bij Katwijk, waar de goudgelokle, verraderlijke Lorelei van klappertandt, dan hoop ik op een corrigecrend briefje, want wie is niet verblijd met een plonsje in de bus or modem-slordig op de vloermat, zoolang geen belast ingdocu ment doorschemert? — In sommige Atnerxkaansche bladen bestaai de gevoegelijke gewoonte, dat de schrijvers en lezers in schriftelijk contact kunnen komen en de eersten dus met lof of blaam overstelpt worden, of zoo ereis uilgenoodigd voor 'n diner of booilochl en verrast met oesters en bloemen!! Het is aardig en navolgenswaard. Als tegenwoordig op de lagere school gevra. gd wordt: „Wel kinderen, wie weet een bekende badplaats te noemen?" galmt de schare verheugd „Katwijk!" daarbij allerminst donkend aan Staring en den Mijn, maar meer aan het jongemeisje, dat vrij gemaakt is van straffe conventie en ceremonieel- ons prinsesje. Wat moet het voor dal blonde, levenskrachtige meisje een genot zijn tijdelijk een van de velen te mogen zijn, een freuletje dat meelacht, eomediespeell en straks studeert en op de rij in de collegebanken zit, om u*aarna door te ; waaien langs liet strand en op de duinen , van Katwijk, dat zij zoo best kent van ■ een vroeger verblijf met haar Moeder Sn Huize Dulnlust. — Daar zijn wc met- I een bij hel beoogde doel aangeland, j Diulnlust, wil, kloek en gastvrij open naar alle kanten, troouend op lage duinen, nog een behoorlijk eind van zee af, herbergt de laatste jaren een hygiënisch inslituul van allereerslen rang- de Leidsche Buitenschool. Een fluwceloorige herdershond bewaakt mei schranderen ernst het troepje kinderen, dat verzorgd, geleid en geleerd door een klein aantal volkomen toegewijden, weerbaar gemaakt worden naar lichaam en geest. — In ons' ellendige klimaat, een buitenschool; het klinkt fantasliscliKmgerijmd en toch, wie zich daadwerkelijk overtuigen wil, üclse van Leiden op een stilten, kruidigen najaarsochtend naar Katwijk of neme de vroege ochtendtram, waar hij een troepje jongens en meisjes van (5—14 jaar zal aantreffen, gewapend met hun abonnement (kost dcVereeniging jaarlijks pl.m. f 13.0001), op weg naar hun school, de beschulle duinkom, oen eindje achter het huis, waar harsgeurende dennen de starre schoolkaarten vervangen, ruwe wind kalmeert en zich neervleit, — Bij aankomst krijgt het jonge goedje een ontbijt van boterhammen en een grootcn beker uilslékende modetstalmelk, terwijl de bedoeling is, dat vöór het vertrek thuis een paar boterhammen werden genuttigd. Een genummerde tandenborstel maant ieder kma tot gebï(onderhoud na iederen maaltijd, zooals ook op banden wasseben na W. C. bezoek streng gelet wordt, een maatregel, die andere scholen (en gezinnen) weleens ter harte mochten nemen. Nu strijkt het vijftigtal jongens en meisjes neer in de schoolbanken, die over zichzelf verwonderd, houterig en onaandoenlijk in het zachte zand staan. Een onderwijzer onderricht de drie hoogste klassen, een onderwijzeres de laagste. T Moet een allesbehalve gemakkelijke taak zijn, deze vogels van diverse pluimage knapper Ie maken iv klassikaal verband — geen taak dus voor groentjes in hel vak; wel voor geroutineerden eu met idealisme behielden. Hoewel een school is het idéc Herstellingsoord „Leitmoliv" en vinden hier slechts kinderen plaatsing voor korteren of laugeren tijd (van %—2Vt jaar), uitgezocht door het consultatiebureau van de Vereeniging 10l bestrijding der tuberculose te Leiden, terwijl ook steeds plaatsen door zwakke Katwijkerljes worden ingenomen. — Van afgeleid worden tijdens de lessen blijkt niets: een Koolwitje, trillend neergewiekl op het onbewegelijk gehouden potlood, geeft een schoonheid semotie en een fluweel-bruine bij, gonzend over de vlijtige hoofdjes, herinnert aan den naar hei geurenden honing van de ochtendboterham. — Na de lessen, die wanneer de regen njecrstricmt, gehouden worden in ruime, houten hallen, waar schermen beschutten, volgt de warme maaltijd, die uitmunt door voedzameo eenvoud en afwisseling, zoodat de kicskauwers haast allen in korten tijd worden 10l stevige eters met rouae gezichtjes en oogeu, waarin weer een lichtje gaal dansen, leder servet in een keurig, waschbuar eigen zakje, de tafelmanieren wat gepolijst en tot slot de hulpvaardige groep die afwascht en het boeltje opbergt. — En uu komt voor een bezoeker hel meest bekorende: de groote rustpauze; ieder kind uitgestrekt op een linnen ligstoel, licht veerend en breed, lekker wollig ingepakt als de atmosfeer dit eischl, maar als de gouden hcmellamp wil schijnen, grootendeels ontbloot, zoodal de zon al die tengere kinderlicbamen vindt en mild koesterend hel bloed verrijkt en hun slapend geneest. Wat een wijde stille nu in beide ballen, één voor de jongens, ééu voor de meisjes. De verzorgsters, jonge, moederlijke vrouwen, houden de wacht en hun zacht vriendelijke blik gaat heen over de blonde en donkere boordjes, tot alle oogen op hel bevel „oogeu toe" geloken blijven. Na de rusl weer schooluren, waarin natuurlijk handenarbeid en tuinieren (ieder kind heeft zijn eigen lapje) niet zijn vergelen. En tot slot vóór den aftocht de rijke model stal melk en boterhammen en hel opgeweme vertreit nu naar de dicht langs glijdende tram — opgewekt, om> dal ze morgen Terugkomen en iedere buitendag rijk is aan ontdekkingen. — Tweemaal in de weck een sproeibad - de granilo-sleenen badkamer verdeeld in douchehokjos — in ieder hokje een frisch overspoeld kind, dat waterwees verleert en reinheid als natuurlijk genot beleeft. — „Ze moesten hier kunnen blijven" denk en zeg je tegen de Directrice-mediea, een ideaal combinatie voor de Vereeniging, daar hier medische controle en onderzoek, hoogtezon toepassing 's winters, en adminislralief-huis'houdclijk beleid in één bekwame hand saamgevat zijn. En dan hoor je van internaatoprichtingsplannen en dus ook van cijfers en financieele moeite. Ja, dat lamme geld — eeuwig en altijd een sta In den weg. Wie een verre dure reis maken gaat, bezorge een gift aan een vacanliekolonie. Wie genezen werd en zorgvol verpleegd, Öenke aan deze Openluchtschool, waarvan I'rofessor Gorter de bezielende voorzitter nilrnaakt. „Dat voorkomen beier is dan genezen" weten we allen, maar welen zonder sentiment is poover en feiten, cijfers, statistieken zijn onnoozcl•dor, maar de aanschouwing van een levend geworden ideaal js geluk ondergaan. Wie twijfelt aan de maatschappij ei\ aan zijn eigen leven en doel, wordt verkwikt als hij in de stille duinkom |c Katwijk neerzit en de genezing voelt, die een vijftigtal zwakke kinderen zal maken lot energieke, blijde menschen met „een droom in hun aangezicht", naar de schoone woorden van Henrielte L.ibberlon, omdat zij in hun jeugd iets heel moois beleefden. --- Dat mag niet. Zachtjes op ziju kousevoetjes gaat ons kind de kamer in, op zijn kleine kousevoetjes; o, hij heeft vandaag zoon zin in een lekker chocolaadje, en nlj kreeg het niet van Maatje. 't Kind was stout: hij heeft geknepen Bennie, die hem nooit iels doet. Altijd speelt die leuke Bennie, houdt hij 't kleine broertje zoet; nu mag Ben niet met hem spelen en hij moet zich maar vervelen. Op den divan klimt het ventje, met zijn duimpje in zijn mond ligt hij stilletjes te kijken heel de kamer in het rond; — — niemand zegt een aardig woordje, niemand, kleine plaaggecst, hoort je. Als je daar mi ligt te druilen en maar mokt om chocola, doen we je — als het te lang duurt — allen nog veel harder na. Maar 't wordt stil wij kijken allen, Bertie is in slaap gevallen. TRUUS SALOMONS. ---