ALLERLEI BOODSCHAPPEN Nu eens storten de trommels verguizing en verachting uit over de lafhartigheid van de mannen van een andere stam. Dan weer prijzen zij de heldendaden van de eigen stam of van de leden van het geheime genootschap. En tal van malen verkondigen zij een doodvonnis, uitgesproken tijdens een palavor van de ingewijden. Een doodvonnis, dat — de negers twijfelen er niet aan — zonder erbarmen zal worden voltrokken. De donkere Afrikanen weten ook, dat ieder geheim genootschap zijn eigen trommelroep, zijn eigen trommelkenmerk heeft, zodat zij onmiddellijk begrijpen, welke de „machtige geesten" zijn, die de trommels doen roeren en over het wel en wee van de mensen zullen oordelen. Ih- Sadoeü Het woord gaat als wildvuur door het wildernis-dorp in het hart van Afrika. Palaver! --- DE EGBO-BOND Afrika's trommeltaal wordt verstaan ▼an kust tot kust, hoezeer ook de woordentalen der Afrikaanse stammen verschillen. Met „trommel-woorden" werden vroeger de leden der Porro-Broederschap opgeroepen. En niet alleen z«. Ook de leden van een ander machtig Afrikaans geheim genootschap ontvingen ~per trommel" het bevel tot de samenkomsten. Dat Egbo-Verbond steunde op .machtige geesten" en „hogere kennis". Daarom hadden de „verbonden" zich sociale voorrechten aangematigd, die tot de ergerlijkste uitwasten leidden. Wat toch was het geval? De leden werden onderverdeel in elf graden. Een Egbo-Bondgenoot van de Elfde Graad was een man van zeer bijzondere betekenis in West-Afrika, waar de bond de meeste leden had. Maar ook de leden van de lagere graden telden mee. Een der praktische oogmerken van de Egbo was, de slaven en de vrouwen klein te houden. Een conservatief verbond dus. --- „STRAFFELOZE DAG” Het gekozen middel om dat doel te bereiken, was even doeltreffend als gewetenloos. De leiders van het verbond hadden bepaald, dat de leden van iedere „graad" één dag per jaar kregen toegewezen, waarop zij doen en laten mochten wat zij wilden zonder op enigerlei wijze gestraft te zullen worden. Elf dagen per jaar was het „feest" voor de Egbo-leden. Dan konden zij naar hartelust genieten, wraak nemen, plunderen en wat dies meer zij. Dan ging het bont toe, op die „feestdagen"! Vooral de slaven en de vrouwen, maar ook de niet-ingewijden hadden het dan hard te verduren. Als zon „hoogtijdag" voorbij was, prees een niet-ingewijde zich gelukkig, als hij zijn vrouwen, kinderen, slaven en vee behouden had.' En met schrik en boven wachtte hij dan op het volgende trommel-woord, dat weer zon „straffeloze dag" zou aankondigen. --- „MARKTVREDE” Tot eer van het Egbo-Verbond moet worden gezegd, dat het ook goede posten op zijn rekening heeft staan. Zijn invloed op de Afrikaanse handel was namelijk zeer gunstig. Hoe kwam dit? In de vorige eeuw was de meeste handel in Afrika nog ruilhandel. Daar er veel stamoorlogen woedden, was de handel slechts mogelijk, als de krijgslieden, de rovers en de dieven de „marktplaatsen" met rust lieten. De leiders van het Egbo-Verbond hebben zich steeds de bescherming van de markten ten doel gesteld. Daarom kondigden zij de „marktvrede" af. Wie zo dom of brutaal was om de Egbo-vrede te breken, kon er zeker van zijn. dat de leden van het verbond hem op uiterst gevoelige wijze zouden straffen. Wie zijn leven lief had. eerbiedigde dus de marktplaatsen Toen de Europeanen hun handel in Afrika uitbreidden en goederen gingen betrekken van de in het binnenland wonende stammen, vroegen zij vaak aan de Egbo om hen te beschermen en een vrijgeleide naar de kust te geven. Zon vrijgeleide was meer waard dan de beste vuurwapenen: Ja, er zijn enige gevallen bekend van Europeanen, die terwille van hun handelsbelangen lid zijn geworden van het geheime Egbo-verbond. --- ANDERE VERBONDEN Zeer veel andere geheime genootschappen kende en kent Afrika. In het gebied van de Congo bloeide geruime tijd het O'Kimbo-Verbond, dat evenals de Egbo als beschermer van de handel verdiensten had. Ter westkust vond men de betrekkelijk kleine, maar zeer strijdbare Sidoe'ngo- en Seymos-Bonden. die eeuwen lang strijd voerden tegen de opdringende Mohammedanen. In het hart van Afrika bestaat (vermoedelijk) nog het geheime genootschap der Moembo Djoembo. De leden zijn kannibalen en schedeljagers, doch hebben, naar verluidt, de beschikking over een zeer sterke toverkracht. Ten zuiden van de Congo bestaat voorts de Moe'kish, een bijzondere populaire geheime bond, omdat de leden zich ten doel stellen, boze geesten te verjagen. Een boze geest — aldus redeneert de bevolking — wil in zijn domein alleenheerser zijn Zodra hij merkt, dat een andere machtige geest zijn gebied is binnengetrokken, blaast hij snel de aftocht. Een Moe'kish-broeder is een machtige geest. Komt hij in het dorp, dan is men dus zeker, dat de boze geest de benen zal nemen. --- EN DE MAU-MAU? De laatste jaren heeft vooral het geheime genootschap Mau-Mau in Oost- Afrika van zich doen spreken. Omtrent de oorsprong der Mau-Mau tast men in het duister. Is deze opstandige groep een tot nieuw leven gewekte vroeger bestaand hebbende geheime bond? Wat hiervan zij. de eden, die de leden moeten zweren, de inwijding, iie zij moeten doormaken, de schanddaden, die zij bedreven hebben, dit alles en nog veel meer wijzen er op, dat de Mau- Mau een twintigste-eeuwse nakomeling is van de Afrikaanse geheime genootschappen in hun ergste gedaante. Ook de Mau-Mau beroep zich op de steun van geesten en op bovennatuurlijke inspiratie. Ook de Mau-Mau-leden maakten zich schuldig aan moord, verminking en plundering. Ook de Mau-Mau paart aan „hogere" oorsprong een praktisch politiek en sociaal doel: Verdrijving van de blanken. Een verschil met vroegere geheime genootschappen is, dat in de Mau-Mau vermoedelijk politieke infiltratie heeft plaatsgevonden, die niet van Afrikaansen huize is. Doffe trommels van geheime genootschappen klonken vroeger met de regelmaat van een klok in Afrika. Zij klinken er nog, zij het in mindere mate Bij de Afrikaanse jongeren breken andere begrippen zich baan. Zij zoeken niet langer het lidmaatschap van een geheim genootschap om tot aanzien te komen. Zij zoeken de weg naar de vrijheid en werken met moderne middelen, met hun kennis, techniek sn idealisme aan de toekomst van hun vaderland en van hun werelddeel. DINSDAG: Stille heersers in Zuidzee-paradijs Ernstig bespreken deze Oostafrikaanse negers de geheime boodschap, die d< trommels brachten. Wreedheden op mens en dier behoren I vaak tot een taakoefening van een ge- I heim genootschap in Afrika. De foto | stelt voor een door leden van de Mau- i Man op beestachtige manier frVPtnittfc'l rund. De moderne Afrikaanse jeugd gaat in veel gevallen een andere weg dan die de, geheime genootschappen. Dit is verheugend, zulks in het belang van Afrika --- GEHEIME GENOOTSCHAPPEN DOFFE TROMMEN KLINKEN IN DUISTER AFRIKA (ii) IH-SADOE ! ! Het woord, fluisterend gesproken, gaat van mond tot mond in het Afrikaanse wildernisdorp. Ih-Sadoe! Dit woord betekent: Samenspraak. Palaver. En allen, die dit woord zeggen of horen, hegrijpen, dat weldra - misschien die zelfde nacht nog - de leden van het geheime genootschap van de stam, de ingewijden, de „uitverkorenen" dus, bijeen zullen komen, ver buiten het dorp in oerwoud of spelonk. Zij weten, dat dan de trommels zullen opklinken. Dol, monotoon, meeslepend. Althans monotoon voor het Europese oor. De Afrikanen weten, dat die eentonigheid der trommelklanken slechts schijnbare eentonigheid is. Zij verstaan de taal dier trommels. Zij weten dat iedere slag, ieder ritme een eigen betekenis heeft. --- Misleiding Het Kontakt-Orgaan van de Stichting Filmcentrum signaleert een bureau in Amsterdam, dat smalfilms te huur aanbiedt. Het bureau beschrijft in een catalogus wel de inhoud van de films, maar niet de plaats van handeling en herkomst. Dat lijkt vreemd. Het is niet vreemd. Het bureau heet heel neutraal Filmstudio Amsterdam. Het adres van dit bureau is echter precies hetzelfde als het adres van de leider van Radio-Werkend-Nederland. Radio-Werkend-Nederland is een door de communisten in het leven geroepen en gehouden organisatie. De films van Filmstudio Amsterdam zijn. aldus het Kontakt-Orgaan van de Stichting Filmcentrum voor een groot deel afkomstig uit Rusland en andere communistisch georiënteerde landen. Het behoort bij de communistische taktiek om die te laten verspreiden door een bureau met een volstrekt onpolitieke naam als Filmstudio Amsterdam. Misleiding is één van haar gewone middelen. (liet Vrije Volk) --- MINIMAAL Journaal ZIE, ZON plaatje kan men op meer dan een manier bekijken. Men kan er nuchter voor gaan zitten i zich afvragen, wat daar nu wel wordt afgebeeld. Voor dezulken diene, dat hier een schilder is gefotografeerd. De man is bezig om bijzonder hoge straatlantaarns een nieuw kleurtje te geven. De lantaarns staan op en bij de Utrechtsebrug in Amsterdam. Maar, men kan ook eens proberen aandacht te hebben voor de wijze, waarop de fotograaf deze opname gemaakt heeft. En dan zul men hier terechtkomen bij het woord poëzie. Want. liet rhythme van ladders. lantaarnpaal, lamp en mast en man is geworden tot een eenheid vol schoonheid. LANG ZOEKEN in een zeer grote stapel afgedankte tekeningen heeft succes opgeleverd. Vrijwilligers uit het personeel van de Britse vliegtuigfabrieken van Vickers Armstrong hebben namelijk de blauwdrukken teruggevonden van de VIMY, het historische vliegtuig, dat destijds de eerste vlucht heeft gemaakt tussen Engeland en Australië. Nu kan het laatste exemplaar van de VIMY, dat onlangs bij een brand ernstig werd beschadigd, worden gerestaureerd en toch nog zijn plaats in het luehtvaartmuseum te Adelaide gaan innemen. De historische vlucht is gemaakt in december 1919. IDe vliegers. Ross en Keith Smith, deden er toen bijna twintig dagen over. NIET SLECHTS . honden kunnen dieven te kwaad en te leep af zijn. Ook ganzen zijn daartoe blijkbaar in staat. In Badia Polesine (Italië) werd althans een textielhandelaar des nachts wakker van het gegak van zijn ganzen. De man sprong zijn bed uit, rende naar buiten en kwam nog precies op tijd om dieven te verhinderen er met zijn auto (volgeladen met textielgoederen) vandoor te gaan. KRANTEN in New Vork bevatten kortgeleden de volgende advertentie: De NBC (National Broadcasting Corporation) zoekt voor een van zijn uitzendingen een gegarandeerd echt spool- of een geestverschijning. Het spook moet bereid zijn serieuze vragen te beantwoorden. Tot zover de advertentie. Er kwa men. schrik niet toekomstige emigranten naar de States. niet minder dan 236 aanbiedingen op binnen. EEN BRITSE evpeditie is voornemens begin volgend jaar naar midden-Afrika te trekken. Aldaar wil men de goed 6000 meter hoge top van de eeuwig witte vulkanische berg Kilïmandjaro gaan beklimmen. Men hoopt, dat de al jarenlang dode vulkaan volgend jaar weer zal gaan werken. Ander doel van de expeditie is na te gaan, of de onder de negers levende verhalen over een olifantenkerkhof op de hellingen van de berg waar zijn. De negers vertellen namelijk, dat oude olifanten die hun einde voelen naderen de berg beklimmen om in vele grotten op een hoogte van 5300 meter te gaan sterven. DE BAZEN van honden met een niet al te aangename lichaamsgeur (bij de honden wel te verstaan) zullen er goed aan doen met hun dier een bezoek te brengen aan New Vork. Daar namelijk heeft een fabriek van reukstoffen een parfum geïntroduceerd voor honden. Als naam voor het reukwerkje is gekozen: Kennel 9. EN LODEWIJK: Ik heb het druk met terugkijken in 1957. Vandaar dat ik zwijg. --- ELDERS GEKNIPT Indonesië De persreacties in Nederland op de gebeurtenissen in Indonesië zijn over het algemeen beheerst geweest. De overweging dat al te fanatieke uitingen van woede in de vaderlandse kranten de volkomen weerloze Nederlanders in Indonesië alleen nog maar meer schade zouden berokkenen, heeft hier waarschijnlijk als een rem gewerkt. Bovendien kon die woede moeilijk haar kookpunt bereiken zolang men zich in Indonesië niet lijfelijk aan de Hollanders vergreep. Over de radio valt minder goeds te neggen. Het ongegronde NCRV-bericht over de gevangenneming van Soekarno heeft de Indonesiërs weer stof gegeven om te spreken van Nederlandse hetze. Verder vond de AVRO het nodig met kennelijk welgevallen een Zwitsers blad te citeren waarin gesproken werd over Indonesiërs die zo uit een klapperboom in een luxe auto waren gevallen. Wij herinneren er even aan dat er op Java al een verfijnde beschaving bestond toen onze voorouders nog op berenhuiden lagen te ronken. f Vrij Nederland) --- 1300 minuten Politiek is er in de »dio-" in eagen genoeg, in beschouwing etn barets. in forums.. • • NU_rLs de P£r, 1958 officiële politiek namens _het tijen! Op 9 januari a.s. vaiuitzendin? eerst de veertiendaagse linÄ za« voor de C.H. Unie. De■beo»erkond wel zijn een C.H. prmcvpe v ging, een programmawoora .speurgeruzie met tussen-ae-res r yau ders. Want die grapjes zun of£icie'e persoonlijke aard en met v zijde ' . , nniitieke r?' Een oplossing van het.p°iet ho°!' dio-gepraat zien wij hierlet_.a._;s W«' stens een zoethoudertje. &"0 TuSse" gen we nog een nieuw.mf"utste Wl's_ de gesprekken door", de Jad roe* heid op politiek fiebied vo°ruzii zul ruchte VARA-paladunen. enpart« len verkondigen, dat * ' \oü-r' niets wist.... inplaats van jnUten antwoorden. Wat zijn «en, j-ac in het politieke VARA-gedoe- N-By KVP-propaganda? En .in JL bespe.Vr is van CH-geluiden weinig vb t.ji ren (Kon. en Vflde' --- Antoon Huiskes Antoon Huiskes, lezeriw'J. u et een gere schaatsmatador, vertreKi Lilploegje Twentse hardrijdersi» da»r lehammer in Noorwegen om _aarte doen trainen. De middei* cD toe stammen uit particuliere aU-tor Huiskes is van dit alles ac dergeintellectualis. We houden van „„o lijke mannen, die op deze; w. j_ «.e--toewijding en liefde voorde * y/eimonstreren. Dit zijn de öjf„cipe v"1?" nig zeggen, veel doen. In Pr» t den we dat iets dergelijksin» anmocht zijn. De sport verdiem. d£jardere economie, maar men is _articU' over niet alom eens. Zonder * 0i lier initiatief gebeurt er "jïden-'.ï maar heel weinig. Daarom w' oP de Huiskes hier even een P'u",ies W« hoed steken. Hij heeft dit ai» niet op touw gezet om er aardig vakantiereisje aan o rjnte) houden! --- Adenauer Adenauer is zo realistisch *y_ al ken als argwanende mensen a en hadden gedacht. Atoombomrne b,-raket-bases over de vloer. >-? wanneerd met nog meer Russl?t;ng v*n trouwen en met een vervlucn»1 *aUede kans op Duitse herenigl""'^^l maal pour les beaux yeux (°V.eIT) te van Foster Dulles — dat was n g-elveel van het kwade. Niet a_le„j oo" ganin had hem gewaarschuw"; van de Denen en de Noren serviliteit) deden dat, en George e„ nan en Lester Pearson en J>ev ejgcO Ollenhauer. Maar vooral j\so.e-. oude-vosse-verstand. zün rea» B<; --- Voorlichting Hoezeer men er zich ook <>v.e~_. *9 verheugen, dat voor de Nederlanders in Indonesij ofllt. zo veel sympathie tot -itjn'[/.se *"' aan voorlichting van de is dit niet te danken. ..^-«tie' Terwijl in Parijs voor van velerlei landen de &ro}*ts %* geroerd werd. deden wü "'S, 4oUr' dat, terwijl daar meer dan l°;{u_;^Jee», nalisten uit de gehele wereio " zijn. „rirrée Zelfs de tekst der van onze eigen ministers wis dienst niet tijdig te verspreideer' Het apparaat der Nederlandse lichting is zijn traditie trouw » j,_t ven: volkomen te falen, als mc nodig heeft. „_hlfl^ (Els. wee*01" --- Schots huwelijk Het komt de laatste tijd weeren in de mode, dat jongelui de £ j,uO nemen naar Schotland om °aa iroV'. enige waarachtige liefde te ral wen. Zou dat soms komen.."rVf' de smakelijke en onsmakeUlj"lÄCiii: halen, die de kranten over der» j„. ke romances schrijven? •'"" ooK zien het niet altijd goed _? 4Uistf ouders hebben niet steeds Ac kijk op de hartskeuze van hun &£arti- Maar waarom al die zo zuiver v culiere aangelegenheden altijd *" t is gemeten in de krant staan. een raadsel, 't Kan alleen een * aiit tic van ongezonde sensatie zU"v. aai» juridisch is er niets bijzondei|_j,()t-de hand. Huwelijken daar m f gelland gesloten zijn nu eenma?» c\it) dig. (Burgerr* --- FAITH BALDWIN Vertaling Jo Lulofs Huwelijksgeluk is niet te koop _ 56 „Dat zou moeilijk anders kunnen," antwoordde Ken bedaard, „want je gilt zo hard als je maar kunt! Vergeet Millie nu maar. Ik vind het prachtig. Hoe laat eten we?" Maar hij bleef er zich over verwonderen en toen hij het Garrison vertelde, trok die zijn wenkbrauwen op en zei: „Hého!" En later merkte hij op: „Jij hebt de verkeerde zuster gekozen, hè Ken?" Zij brachten Millie naar de trein, toen zij naar Hollywood vertrok. Aan het station waren verscheidene fotografen. Lola greep Kens arm en fluisterde hem toe: „O, trek moeder eens oen eindje opzij en laten we naar huis gaan, anders komen wij ook in de krant." Ken antwoordde onverwacht: „Hollywood lijkt me niet gek!" Hij ging naast Millie staan, een verslaggever draaide om haar heen op het perron. „Millie, a! - je je gevestigd hebt, zoek dan een baantje voor mij. Ik wil graag eens een winter in Californië doorbrengen". Zij reden met elkaar naar huis in de auto, die Millie „voor de familie" had besteld; het leek wel een begrafeniswagen vond Ken en Lola hield haar moeders hand vast en sprak troostwoorden; net of Millie gestorven was. Ken zei in alle ernst tegen Lola: „Waarom proberen we het eigenlijk niet? Het leven is daar goedkoper. En ik zou zeker goed kunnen verdienen, als Millie voor me wil uitkijken. En jij zou het prettig vinden om in haar buurt te zijn." „En mijn werk dan?" vroeg Lola. ..Dat is toch niet van -oveel belang, wel?" In het bijzijn der anderen wilde zij er hem niet aan herinneren, van hoeveel belang het was, dat zij verdiende en hem ook niet vragen, hoe zij aan het geld zouden komen om naar het westen te reizen. Misschien wilde hij het van Millie lenen, dacht zij verontwaardigd. Wel, Millie zou noch haar, noch Ken ooit onderhouden. Wat zij wilde doen voor haar ouders en Howard was een andere kwestie. ledere dag hield zij haar moeder gezelschap tot aan het eind van haar vacantie. Toen ging zij weer aan het werk en was blij om weer in haar gewone doen te zijn. Er was niet veel aan geweest om thuis rond te hangen. Zij begon te begrijpen, dat Ken er niet voor voelde. In september ging Ken met Jake vissen. Zij zaten in hetzelfde kamertje waar hij de vorige zomer met Lola was geweest. Hij kwam bruin en gezond thuis en met een rustige, heldere oogopslag. In juli was Garrison getrouwd en had zich dicht bij hen gevestigd. Begin oktober zei Ken tegen Lola. Moeten we Garry en Amy niet eens hier vragen?" Lola deed het met tegenzin. Niets kon haar mening over Garrison veranderen en zij voelde zich helemaal niet aangetrokken tot Amy, die voortdurend ratelde over geld, dat je kon verdienen door het „goed" te beleggen als de aandelen laag stonden en door „goede" speculaties. Amy was een uitstekende zakenvrouw. Dat vond zij zelf ook. Na een avond met Amy voelde Lola zich alsof zij onder een stoomwals had gelegen. In november werd Connie's baby geboren. Lola ging haar opzoeken in het ziekenhuis, waar Louis „geen onkosten had gespaard". Connie had een eersteklas-kamer met eigen badkamer, eigen verpleegsters en een specialist. De baby, een jongen, woog negen pond. De kleine was donkerrood, maakte onzekere bewegingen met zijn handen en armen en had een zwart kuifje. Lola bekeek hem en vond, dat hij op niemand en op niets leek. „Het was wel erg," zei Connie, „maar het is de moeite waard." Toen Lola bij haar was, kwam Louis. Hij kwam ieder ogenblik, vertelde Connie haar. En altijd bracht hij een cadeautje mee. Eerst een smalle gouden speld met diamant: toen vruchten en allerlei lekkernijen; nu vandaag hield hij een bos roz& «ij. in zijn hand. Hij zag er is^% zijn kleren waren keurig atg ,__z<>"-m op zijn donker gezicht lag €enjToP %n en trotse uitdrukking. Hij kwf?» eo cc tenen binnen, onhandig, gelukk'S beetje aandoenlijk. . t veoj, Connie keek hem aan, n»el ejfSl' schuldigend, maar tevreden en » ~.«» der. Toen Lola wegging, had *«. lei tegenstrijdige gedachten, wat jjie» reld zag Connie in die man" _7 tr°%» niet van hem, toen zij met helf _,eiH ~, de. En nu was ze tevreden me' ifS , met de baby. Zij voelde zich beetje. Wist zij dan niet. dat e»_ eis» werd, dat Louis een dranksn10 F was? Of was geweest? Of, &Ze m wist, kon het haar dan niet se» j_o» De baby was niet mooi. Ma*r ta1», had het warme bundeltje, dat °* „oH poeder rook, in haar armen S d .e» En nu leken haar armen zo vree- v» Thuisgekomen vond zij een ?>r toe" Ken. „Ik ga uit. Je was er niet;, thuiskwam. Wacht niet op ™%\) &L( Het was zaterdagmiddag. tjeri v, naar haar moeder, kwam om t>o jt< thuis en ging naar bed met e u Om twaalf uur draaide zij de »*.ei e" lag nog een poosje wakken en delijk in slaap. 11 d»"'^ Toen zij wakker werd, dacht 2^en lijk: ik ben benieuwd, hoe la3\ thuisgekomen. Hij moet wel he'B^alC* jes gedaan hebben om me nie* gesJ . te maken, of ik moet heel vast z_tte pen hebben. Zij ging rechtoP 0 «Mj het zonlicht stroomde naar Dltl het het open raam. Naast haar wa leeg, daar had niemand geslape • .er*0* (wordt *ei ---