HOE ONTSTAAT DE GRANAAT ? SAMENGESTELD UIT TACHTIG ONDERDEELEN. Een eerste vereischte bij het fabriceeren van ammunitie is wel, dat zij in alle opzichten aan de gestelde voorschriften voldoet. In de ammunitiefabrieken wordt dan ook met de uiterste nauwkeurigheid gewerkt, zoo zelfs, dat de lading van de eene granaat geen gram mag verschillen van die van een andere. Men zou het 't projectiel, dat door een gewoon kanon wordt afgeschoten, niet aanzien, dat er zooveel werk aan is geweest, voordat het zijn bestemming bereikte. Het personeel, dat in een ammunitiefabriek werkt, moet sterk doordrongen zijn van zijn verantwoordelijke taak, zoodat de legerleiding er van overtuigd kan zijn, dat aan de hoedanigheid van het afgeleverde materiaal niets ontbreekt. Voordat iemand toestemming krijgt, om een kijkje te nemen in een dezer fabrieken, moet hij vilten pantoffels aantrekken, ten einde te voorkomen, dat de wrijving van zijn schoenzool ot van de spijkertjes daarin een vonkje + ,ontstaan> dat een ontzettende catastrophe zou kunnen te weeg brengen. Dan Kan de tocht een aanvang nemen. Men ziet vrouwen — er werken buitengewoon veel vrouwen in de ammunitiefabrieken — bezig met zwarte blaadjes af te wegen op een absoluut zuivere weegschaal. Hier en daar Minden zij er een klein stukje af, bundelen aan de rest en sluiten die in kunstzijden zakjes. Deze blaadjes zijn niets meer of minder dan het rooklooze buskruit, dat de lading vormt van de z.g. kardoes. --- Elke granaat bestaat uit tachtig verschillende onderdeelen. Alles luistert buitengewoon nauw bij de fabricage van ammunitie voor het leger. De fabrieken van oorlogsmateriaal zijn toegerust met speciale, magazijnen, waar de granaten, „gereed voor het gebruik", worden opgeslagen. Dat de granaten hier wor- Qen gefabriceerd, wil niet zeggen dat zij hier van het begin tot het eind worden gemaakt: Integendeel, zij worden alleen samengesteld uit alle onderdeden, welke de fabriek van verschillende andere zijden bereiken. Van her en der komen de ledige Projectielen, het kruit, de grondstoffen voor het mengsel, waaruit de ontplofbare lading wordt samengesteld, kortom, al de tachtig onderdeden en onderdeeltjes, waaruit een granaat bestaat. Het is een lange weg van draaibank tot draaibank en van werkbank tot werkbank, voordat het projectiel, nog eens gemeten en gewogen en van alle kanten onderzocht, met de vloeibare springlading wordt gevuld. Wanneer de geheel afgewerkte producten met elkaar worden ves, eken> k°men altijd nog kleine verschillen aan den dag. Ten einde echter een nauwkeurig artillerievuur te kunnen onder* -ui ™oei*n alle projectielen hetzelfde ntT \ hebben- Daarom worden de graverschniPnH cc" speciale werkploeg in vijf Fi£ 11 e gewichtsklassen ingedeeld, mort e wordt van een afzonderlijk 11 * vo°rzien en de vijf klassen worden FÏto Va,n elkaar gescheiden gehouden. r'/Zff. zending naar het front bestaat ook <"«ja uit slechts één soort. De tabellen, de art'Heristen zich bedienen, zijn 7n h f op deze vijf gewichtsklassen, op grond van deze methode steeds be 1150"16 resultaten kunnen worden --- Een kleinigheid te veel of te weinig is schadelijk. Men moet bewondering hebben voor de nauwkeurigheid, waarmede deze arbeid waordt verricht. Vooral bij het vullen der Kardoezen komt het op een fractie van een ren1 3an; vandaar, dat hierbij, zooals wij eeas aanstipten, met buitengewoon zuivere U hSSi wordt gewerkt. Immers, het e gracht van de door de kardoezen ont*'; kelde, verbrandingsgassen, welke het Projectiel uit den loop van het kanon drijft. K,eYat.het kunstzijden zakje ook maar een nntK ]e kruit te weinig, dan deelt de ontoranding te weinig voortstuwingskracht tli aa? het Projectiel, dat dientengevolge £ai neerkomen vóór de plaats, waarvoor net bestemd was. Bevat de lading daarentegen te veel kruit, dan schiet men het uoei voorbij. Men kan geen woorden van '01 genoeg vinden voor den arbeid, dien de vrouwen en meisjes presteeren in de ammunitiefabrieken, dag in dag uit. Haar ijverige handen wegen het kruit nauwkeurig af, naaien de zakjes dicht en verrichten haar werkzaamheden zonder schijnbaar te denken aan het gevaar, dat daaraan toch, in weerwil van alle voorzorgsmaatregelen, ontegenzeggelijk verbonden is. Zij zijn zich bewust van het feit, dat zij het hare bijdragen tot de verdediging van het vaderland. Zij weten, hoeveel er afhangt van de granaten, die door ha?r handen gaan. Al deze vrouwen, die voor het leger werken, dragen er toe bij, om de overwinning voor haar land te bevechten, door middel van de beste wapens voor de beste soldaten! °P Puerto Rico maakte den Amerikaansch leger-watervliegtuig een noodlanding ml den in hef suikerriet. De inzittenden kwamen er met den schrik af.. --- Regeling van den Nederlandschen In- en Uitvoer IN VERBAND MET DE TE LONDEN GEVOERDE BESPREKINGEN Met ingang van 8 April zal in Nederland een aantal maatregelen in werking treden met betrekking tot den invoer in en den uitvoer uit Nederland van de bij Koninklijke besluiten aangewezen goederen. Deze regeling houdt verband met de te Londen gevoerde besprekingen. Eenerzijds zai worden overgegaan tot toepassing van de Invoernoodwet 1939 op een reeks van goederen, die uit het buitenland in Nederland worden aangevoerd. De strekking van dezen maatregel is te beschikken over een controle-apparaat, dat waakt over den invoer van deze goederen; na hun invoer vallen deze goederen onder de Uitvoerverbodenwet 1914. Als centrale instantie, welke vergunning tot invoer verleent, functionneert de Algemeen* Nederlandsche Invoer Centrale (A. N. I. C), Parkweg 13, 's Gravenhage. Voor den invoer van goederen, welke van overzee worden aangevoerd, is bovendien vergunning tot adresseering van die goederen aan de A.N.I.C vereischt. Deze adresseering houdt verband met de besprekingen, welke door een Nederlandsche delegatie te Londen met de Britsche Regeering werden gevoerd, o.a. over de vergemakkelijking van de scheepvaart naar Nederland. Bij de Nederlandsche Kamers van Koophandel en Fabrieken zijn aanvraagformulieren beschikbaar, welke een snelle afdoening van zaken door de A.N.I.C. zullen bevorderen voor wat den invoer van goederen van overzee betreft. Voor den invoer over de landgrenzen is afgezien van aanvraagformulieren en zullen namens de A. N. I. C. de genoemde Kamers van Koophandel zonder nadere formaliteiten, de consentgelden betaald zijnde, overgaan tot uitreiking van de vereischte invoervergunningen, inclusief de machtiging tot adresseering aan de A.N.I.C. Oponthoud zal deze nieuwe maatregel derhalve niet behoeven mede te brengen, ook niet voor aanvoer van goederen van overzee, daar door belanghebbenden steeds tijdig zorg kan worden gedragen, dat zij in het bezit zijn van het A.N.1.C.-adres. Wat betreft de voor de werkzaamheden van de A.N.I.C. door de belanghebbenden te betalen retributie-gelden moge hierbij worden vermeld, dat deze zullen bedragen 1 °/oo van de invoerwaarde der goederen, met een minimum van 25 cents. Anderzijds zal worden overgegaan tot nadere toepassing' van de Uitvoerverboden wet 1914. Het desbetreffende Koninklijk Besluit bevat een herziening van de bestaande uitvoerverboden, aangevuld met een aantal nieuwe. De in de Uitvoerverbodenwet 1914 voorziene dispensatie-mogelijkheid blijft van kracht, doch zal behalve van de binnenlandsche behoeftevoorziening ook afhankelijk zijn van de ter zake met de Britsche Regeering getroffen afspraken in verband met den aanvoer dier goederen. Een Fransch jachtvliegtuig van het Morane-type. --- HET MET ENGELAND GETROFFEN ARRANGEMENT. Zooals hierboven vermeld is, houdt de nieuwe regeling van den Nederlandschen in- en uitvoer verband met de besprekingen welke een Nederlandsche delegatie onder leiding van den heer A. Th. Lamping, hoofd van de afdeeling Handelsaccoorden van het departement van oeconomische zaken, sinds einde October, zij het met onderbrekingen te Londen heeft gevoerd. Deze besprekingen zijn geëindigd met de parafeering van een arrangement dat binnenkort in werking zal worden gesteld. Over het doel, het verloop en het resultaat van deze besprekingen heeft de heer Lamping in een persconferentie welke gisterenmiddag onder auspiciën van den regeeringspersdienst is gehouden, nadere inlichtingen verstrekt Tot nu toe kon men van een gemakkelijken aanvoer alleen zijn verzekerd als men voor Britsche, consulaire ambtenaren verklaringen aflegde, waaruit hun bleek, dat Duitschland van het aangevoerde niet zou profiteeren. Maar dit bracht het gevaar mee dat de instantie van een vreemd land in Nederlandsche kwesties een wetenschap zou kunnen opdoen en een zeggenschap zou kunnen uitoefenen, die haar niet toekomen. Een aanvulling van de Invoerwet heeft dan ook onmogelijk gemaakt, dat ambtenaren van een vreemd land hier op deze wijze kunnen optreden. Verklaringen voor consuls e.d. zullen trouwens niet meer noodig zijn voor goederen, voor invoer waarvan de A. N. I. C. toestemming heeft gegeven en die aan haar zijn geadresseerd. Hetzelfde is het geval met alle goederen, niet in het Koninklijke Besluit genoemd, dus de „vrije" goederen, die zonder tusschenkomst van de A.N.I.C. kunnen worden ingevoerd en waarvoor ook ten aanzien van het contrabande-onderzoek faciliteiten bestaan. Op grond van het, met de Britsche regeering gepleegde .overleg heeft de Nederlandsche regeering voorts een regeling voor den uitvoer uit ons land gemaakt. Deze regeling is opgenomen in het andere Koninklijke besluit, dat juist is gepubliceerd. Voor een aantal producten, waaronder voornamelijk die vallen, welke overzee plegen te worden aangevoerd, zal geen dispensatie worden verleend voor de uitvoer naar een oorlogvoerend land, onverschillig welk. Daarnaast zal voor een lange reeks goederen wel uitvoer naar oorlogvoerenden mogelijk wezen. Maar deze uitvoer is gebonden aan een grens, die voor alle oorlogvoerenden gelijkelijk geldt. --- Het bedrijfsleven werkt mede. De heer Lamping besloot zijn uiteenzettingen met het doen van een beroep op het Nederlandsche bedrijfsleven om de volle medewerking bij de uitvoering van de getroffen regelingen te verleenen. Wij brengen dit beroep van ambtelijke zijde gaarne ter publieke kennis. De omstandigheden, waarin ons land als neutrale staat temidden der oorlogvoerende mogendheden verkeert, leggen ons een gedragslijn op, die allerlei bezwaren met zich meebrengt. Ons volk en in het bijzonder het bedrijfsleven dienen het onvermijdelijke daarvan te beseffen en de regeering te steunen bij haar streven de levensbelangen van de natie te verzekeren. Dit eischt opofferingen, vooral omdat de met de oorlogvoerende mogendheden gevoerde besprekingen volstrekt niet altijd opleveren, wat wij op grond van onze neutraliteitspositie zouden wenschen. Dis is nu eenmaal niet anders. Met vastberadenheid moeten wij ons aan de veranderde omstandigheden aanpassen. --- Gemengd Nieuws DE SLEEPBOOT HOEK VAN HOLLAND EN DE BAGGERMACHINE IN EEN MIJNENVELD GEDREVEN De schepen zijn nog niet vergaan Naar aanleiding van het bericht dat de Nederlandsche sleepboot „Hoek van Holland" en een baggermachine in een mijnenveld op de Oostzee zouden zijn vergaan, heeft het „Hbld." zich om nadere inlichtingen gewend tot den directeur van Adr. Volkers Maatschappij tot het Uitvoeren van Openbare Werken :e IJmuiden, den heer Van Wijngaarden. Uit diens mededeelingen bleek, dat de gebeurtenissen zich eenigszins anders hebben toegedragen, dan oorspronkelijk uit Stockholm werd medegedeeld. De schipper van de „Hoek van Holland" heeft gemeld, dat de vier schepen ten gevolge van ijsgang en sterken stroom naar een mijnenveld werden gedreven. Het convooi bestond uit de sleepboot, een zandzuiger en twee zandhoppers. Al deze vaartuigen voeren op eigen kracht. Toen de opvarenden zagen, dat ze niet uit fle buurt van het mijnenveld konden blijven, hebben zij aan de veerboot „Preussen" een teeken gegeven, dat zij hun schepen wilden verlaten. De elf Nederlandsche opvarenden van de sleepboot en drie Neaenanaers van de anaere scnepen zijn toen op de veerboot overgegaan. Er waren ook nog andere zeelieden aan boord, vermoedelijk Duitschers. Het ligt in de lijn, dat ook deze menschen, al wordt over hen niet gesproken, de schepen hebben verlaten. Over het lot van de vier vaartuigen tast de directie nog in het duister. De booten zijn in het mijnenveld gedreven en uit het gezicht geraakt. De hoofdzaak is, zoo zei de de heer Van Wijngaarden, dat de menschen gered zijn. Wat er verder van de schepen terecht komt, zullen we wel zien. De heer Van Wijngaarden was van meening, dat het zeer wel mogelijk is, dat de schepen ongedeerd door het mijnenveld komen. Hun diepgang is n.l. vrij gering. Wanneer dat het gevol is, zal de bemanning de schepen aan de andere zijde van het mijnenveld weer opvangen en de reis voortzetten. De mededeeling, dat reeds 2 der schepen verloren zouden zijn gegaan, vindt nergens bevestiging. --- „ADELANTE” IJM. 19 NIET BESCHOTEN? Radio-gesprek verkeerd begrepen? Gisterenmiddag deden, gelijk gemeld, in IJmuiden geruchten de ronde, als zou de treiler „Adelante" IJm. 19 door vliegtuigen beschoten zijn. De kapitein van de „Adelante" zou de bemanning van den eveneens in IJmuiden thuishoorenden trawler „Haarlem" gewaarschuwd hebben, niet te ver naar het Noorden te gaan en hebben medegedeeld, dat hij zelf zoo spoedig mogelijk in Zuidelijke richting voer. Het radiogesprek tusschen beide trawlers was opgevangen door een Katwijksche logger, weTke hiervan mededeeling had gedaan. In verband met deze geruchten heeft de reederij van de „Haarlem", de N.V. V.E.M., zich langs radiografischen weg in verbinding gesteld met den marconist van de „Haarlem" om nadere bijzonderheden. Het antwoord luidde: „Geen bijzonderheden te melden. Aan boord van de „Adelante", voor zoover ons bekend alles wel". Uit dit radiobericht meent de directie der N.V. V.E.M, te mogen opmaken, dat bovengenoemde geruchten niet op waarheid berusten en dat de „Adelante' 'niet is beschoten. De „Haarlem" en de .Adelante" hebben wel radiografisch contact gehad en vermoedelijk is dit gesprek bij het afluisteren verminkt overgekomen waardoor foutieve conclusies zijn getrokken. o --- DE SCHEEPSSPIONNAGE Verband met torpedeering van de „Aryon”? Bij' het omvangrijke onderzoek, dat de Groningsche politie en de Rijksrecherche instelt, naar de geruchtmakende affaire der scheepsspionnage, awvaroor o.m. de groenten en fruit-exporteur Kloosterboer uit Sint Panoras en diens zoon zich in arrest bevinden, is van groot belang de vraag, of tusschen deze spionnage en het vergaan van het Fransche stoomschip „Aryon" eenig verband moet worden gezocht. De gearreseerde Kloosterboer ontkent ten stelligste, dat hij iets uitstaande zou hebben met de torpedeering van dit schip tusschen 8 en 12 November in de Golf van Gascogne (gedeelte van de Golf van Biscaje). Op genoemd schip, dat eenige dagen voor zijn ondergang uit Antwerpen vertrokken was, om naar Buenos Aires koers te zetten, bevonden zich groote partijen gladiolen, pioenrozen en dahlia's, welke lading Kloosterboer zond naar zijn broer die in Buenos Aires zaken doet. Deze partijen waren door bemiddeling van Amsterdamsche makelaars bij een Engelsche assurantie-maatschappij verzekerd voor ƒ55.1.57. --- Assurantie uitbetaald Wegens lagere vrachtprijzen verstuurde Kloosterboer deze bollen met een buitenlandsch schip. Het was dan de „Aryon", van een Fransche scheepvaartmaatschappij welke behalve andere goederen de dahlia's pioenrozen en gladiolen naar Buenos- Aires vervoerde, doch goed en wel op weg daarheen in de Golf van Gascogne, als gezegd, getorpedeerd werd. Eenigen tijd na 't vergaan van het vaartuig, werd de verzekeringssom prompt aan den eigenaar van de zending plantgoed uitbetaald. Voor de betreffende Engelsche verzekeringsmaatschappij is het natuurlijk van groot belang te weten wat het onderzoek van de Nederlandsche recherche in de bekende scheepsspionnage zal opleveren en of er misschien sprake van zou kunnen zijn, dat de Aryon ten onder ging, ten gevolge van doorgeven van scheepsberichten door het bekende complot. De „Aryon" was een nog betrekgelijk nieuw schip, groot 4374 ton, dat in 1938 werd gebouwd. Het behoorde aan de Compagnie de Navigation d'Orbigny te La Roehelle. --- KIND DOOR AUTO GEGREPEN. Aan de gevolgen overleden. Te Hillegom is het vijf-jarig dochtertje van den heer Van H., dat plotseling de straat overstak, door een auto gegrepen. Met een schedelbasisfractuur en een gebroken beentje werd de kleine naar een ziekenhuis te Haarlem overgebracht, waar ze aan de verwondingen is overleden. --- APOLOGIE WAT LEERT DE KATHOLIEKE KERK OVER HET HUWELIJK ? 11. De katholieke Kerk leert, dat Christus de huwelijksovereenkomst zelf tot sacrement heeft verheven. Tusschen die huwelijksovereenkomst en het Sacrament bestaat derhalve geen werkelijk onderscheid. Daar nu Christus de zorg voor de Sacramenten aan de Kerk heeft toevertrouwd behoort het huwelijk der gedoopten onder de rechtsmacht van de Kerk. Zij spreekt dus recht over de geldigheid of ongeldigheid van zulk een huwelijk, wijst den eigen vorm van die overeenkomst aan, stelt beletselen en zoo verder. Al ontzegt dan de Kerk aan den staat alle rechtsmacht over het christelijk huwelijk en zijn onafscheidelijke gevolgen, toch ontkent of loochent zij niet, dat er uit zulk een huwelijk dingen volgen, die... van burgerlijken aard zijn. Deze burgerlijke dingen worden met recht door de burgerlijke overheid geregeld en beslecht. Daar dj Kerk geen rechtsmacht heeft over het huwelijk der ongedoopten, vallen die onder de rechtsmacht van den staat. Doch ook ten opzichte van deze huwelijken is de staat gebonden aan het goddelijk recht ten opzichte van het huwelijk .Daarom kan hij geen polygamie, geen echtscheiding in zijn wetten erkennen. * * * De katholieke Kerk leert, dat het huwelijke twee wezenseigenschappen heeft: de eenheid en de onverbreekbaarheid. Het huwelijk mag volgens zijn instelling slechts bestaan tusschen één man en één vrouw. Al verijdelt het huwelijk tusschen één man en meerdere vrouwen niet het wezensdoel van het huwelijk, toch is het in strijd met de natuurwet, in zooverre het de opvoeding der kinderen bemoeilijkt, de vrouw tot slavin verlaagt en den huiselijker! vrede verbant. Wijl evenwel dat huwelijk het wezensdoel niet uitsluit, kon God zulke huwelijken toelaten om bijzondere redenen, gelijk geschied is in den tijd na den zondvloed tot Christus. Christus heeft het huwelijk teruggebracht tot zijn oorspronkelijke waardigheid en eenheid. Krachtens dit herstel is de veelwijverij afgeschaft en daarom is het huwelijk tijdens het leven der wettige wederpartij aangegaan met een ander... ongeldig. En dat niet alleen onder de christenen, maar ook onder de ongedoopten. De Kerk leert verder, dat ieder huwelijk in beginsel onverbreekbaar is. Dit beginsel steunt op het natuurrecht. De goede regeling van het huisgezin — zoo schreef Paus Leo XIII in zijn encycliek „Quod Apostolici" — moet volgens den eisch van het natuurrecht hoofdzakelijk steunen op onverbreekbare vereeniging van man en vrouw. Het beginsel der onverbreekbaarheid werd ook afgekondigd in het aardsch paradijs: „Dk nu is gebeente uit mijne beenderen en vleesch van mijn vleesch; daarom zal de man zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aankleven, en zij zullen twee zijn in één vleesch." Christus zelf heeft deze woorden van Adam aangehaald, toen de Farizeeën vroegen, of de man zijn vrouw om elke reden verstooten mocht. En Jezus besloot met deze woorden: „Wat God dan verbonden heeft, dat scheide de mensch niet." De echtscheiding bij de Joden noemt Jezus een misbruik, dat alleen geduld werd om de hardheid van het gemoed. Maar Hij verklaart: „Van den beginne is het niet zoo geweest." En bij een andere gelegenheid zeide Hij: „Alwie zijn vrouw verstoot en een andere huwt, doet overspel; en wie een van den man verstootene huwt, doet overspel." (Luc. 16, 18). Ook Paulus getuigt uitdrukkelijk, dat Jezus de onverbreekbaarheid van het huwelijk leerde: „Aan hen, die gehuwd zijn, gebied niet ik, maar de Heer, dat de vrouw niet scheide van den man; en in geval zij mocht gescheiden zijn, dat zij ongehuwd blijve of zich met haar man verzoene" (1 Cor. 7, 10—11) Dit alles is toch wel zeer duidelijk. En daar Christus toch niet Zichzelf kan tegenspreken, moet men minder duidelijke teksten belichten en verklaren uit de duidelijke. Dit geldt voor hetgeen Mattheus schrijft: „Alwie zijn vrouw verstoot, uitgenomen om overspel, maakt dat zij overspel doet en wie een verstootene huwt, doet overspel. (Matth. 5, 32). En de andere tekst: Alwie zijn vrouw verstoot, tenzij om overspel, en een andere huwt, doet overspel; én wie een verstootene huwt, doet overspel. Oogenschijnlijk zou men hieruit besluiten dat overspel wel echtscheiding wettigt. Maar dat zou dan in tegenspraak zijn met de duidelijke teksten, waarin Jezus — iedere —' echtscheiding veroordeelt! Daarom moeten die teksten van Mattheus een andere beteekenis hebben dan de oogenschijnlijke. Welke is dan deze beteekenis? De zin van Christus' woorden bij Matth. 5, 32 is: Wie zijn vrouw onrechtvaardig verstoot, maakt zich schuldig aan de (vreemde) zonde van overspel. Hij brengt haar immers zonder wettige reden in gevaar van zonde. Zendt hij haar weg, omdat zij overspel pleegde, dan is hij aan geen* vreemde zonde schuldig. Wie echter een verstooten vrouw (al dan niet wettig weggezonden) huwt, is schuldig aan de (eigen) zonde van overspel. En de beteekenis van Matt. 19, 9 is deze: Wie zijn vrouw verstoot — hetgeen niet geoorloofd is, tenzij om overspel — en een andere huwt, bedrijft overspel. Christus leert, dat het afbreken van — de echtelijke samenleving — in geval van echtbreuk geoorloofd is, maar altijd met behoud van den onverbreekbaren huwelijksband. Wie, na zijn vrouw wettig of onwettig verstooten te hebben, een andere huwt, — wie zoon verstooten vrouw tot echtgenoote neemt, pleegt overspel. Dat is de katholieke leer en deze is gewaarborgd door het onfeilbaar leergezag. Maar de katholieke Kerk, die leert, dat in beginsel het huwelijk onverbreekbaar is, leert toch ook, dat sommige huwelijken in bepaalde gevallen ontbonden worden? Ja, dat is zoo. Daarover in een volgend artikel. --- WEDEROM NEDERLANDSCHE PATROUILLE OVER DUITSCHE GRENS. Tien militairen vermist. De „Limb. Koerier" meldt, dat in den nacht van Woensdag op Donderdag wederom een Nederlandsche patrouille bij verfissing over de Duitsche grens is geraakt, hans had de overschrijding van de grens nahij Swalmen plaats. Tot heden zijn de Nederlandsche soldaten nog niet teruggekeerd. Laat in den avond van Woensdag was de patrouille, bestaande uit een sergeant, een korporaal en acht manschappen, van den commandopost naar de grens gefietst, om te patrouilleeren in de omgeving van Swalmen. Toen de volgende patrouille die de eerste moest aflossen, om twee uur in den nacht op de plaats van samenkomst kwam, wachtte men tevergeefs. De eerste patrouille keerde niet terug. Aanvankelijk vermoedde men, dat de militairen door een of andere oorzaak oponthoud hadden gehad, doch toen men de heele route nauwkeurig naging, vond men nergens een spoor, en rees het vermoeden dat de soldaten, door de duisternis misleid, ergens in de bosschen langs de grens bij Swalmen, bij vergising op Duitsch gebied waren geraakt. Op dat gedeelte van de grens is namelijk nergens een afzetting of versperring en in het nachtelijk duister kan men daar in die dichte bosschen, die aan weerszijden van de grens zijn, gemakkelijk op Duitsch gebied komen, zonder dat men het merkt. Van het moment af dat de patrouille is uitgereden, heeft men niets meer van de soldaten gehoord. Pogingen, om iets te vernemen, of om de soldaten naar Nederland te doen terugkeeren, hadden tot nu toe nog geen resultaat. ---