BURGERLIJKE STAND EMMEN. Burgert, stand van 9 Dec. 1940. (Nadruk verboden). Geboren : Antje, d. v. P. v. d. Laan en A. Veenstra, N.W., Tramwljk N.Z. 40 ; Maria Helena, d. v. J. G. Hoffard en M. A. Hölscher, N.- Dord., Splltting 81 ; Anna Maria, d. v. J. H. Suelmann en M. G. Koop, idem 80 ; Reinder, \. v. M. Kliemesch en C. H. Polmans, K.veen ac.n boord; Harm, z. v. J. Dobben en A. Allng, Zweeloo ; Aaltje, d. v. G. IJken en W. Jonkers, B. Corhp. aan boord ; Johan Bernard, z. v. G. H. Roufs en A. A. Westen, K.veen, Verl. Schep.w. 7, Johanhna Jannie, d. v. J. Schoonbeek en J. Pool, Emmen, Middenstr. 13. Ondertrouwd : R. de Lange, 28 j„ Dockum en G. Scholten, 24 j., Emmen. Gehuwd : Geene. Overleden : R. Rabbers, 2 dg., z. v. H. Rabbers en W. Oldenbeuving, Emmen, Rietlandenstr. 34 ; D. Hof, 16 j., z. v. W. Hof en E. H, Rei- Jing. N.W... Weerd.kan. Z.Z. 66 ; G. Lok, wed. van A. Piebes, 65 j., N.W., Weerd.kan Z.Z. 194. HOOGEVEEN. Burgert, stand van 7 tot 10 Dec. Geboren : Jan, z. v. Wolter Benjamins en Johanna Koops, Zuideropgaande 146 ; Janny, d. v. Hendrik ten Kleij en Jantje Bakker, Kerkhoflaan 37 ; Trijntje, d. v. Hendrik Boessenkool en Jantje van Drogt, Zuideropgaande 45. Ondertrouwd : Abram Dalsheim, 26 j., te Onstwedde en Sara de Leeuw, 29 j., te Hoogeveen. Gehuwd : Prederik Drenth en Leonarda Sijke Fettje Bakker ; Geert Liemburg en Geesje Bosman. Overleden : levenloos kind van Hendrik Otten en Geertje van Eek ; Brunsting, 65 j., wonende te Hoogeveen ; Lieuwkje Beimijn. 72 j. wed. vat: Plerus cic Vries voneune te Haoge\ een. OOSTSTELLINGWERF. Eurgerl. stand van 3 t.m. 9 Dec. 1940. Geboren : Aaldries. z. v. Libbe Karsten en Sijtske Jongsma te Donkerbroek ; Pietje, d. v. Aupke Mollema en Fokeltje Wietsma te Oosterwolde ; Hendrikje, d. v. Jacob Bos en Aaltje Stoker te Donkerbroek ; Jantina Fokje, d. v. lebele Kronemerjer en Janke Wietske de Boer te Donkerbroek ; Willem Mathijs, z. v. Anthonius Bakker en Albertje Geesje de Jong te Haule ; Albertje Jitske, d. v. Fokke Stoker en Johanna de Jong te Appelscha ; Andries, z. v. Sake Wiegersma en Aalke Frizo te Donkerbroek ; Trijntje, d. v. Eelke van der Heide en Gerritje Geertje de Jong te Haulerwijk ; Wietske. z. v. Jan Bosma en Wietske van der Ploeg te Haulerwijk. Ondertrouwd : Poppe Haaisma, 24 j., te Arnhem en Hendrikje Mulder", 25 j., te Donkerbroek, Harm Visser, 27 j., te 's-Gravenhage en Grietje Zijlstra, 25 j., te Oosterwolde. Overleden : Trijntje Boer, 59 j., geh. met Thijs Oost, te Appelscha ; Jan Bosma, 41 j., geh. met Wemke Wessels'te Haulerwijk . --- VACANTIE-NOTITIES UIT FRIESLAND 111. Jubbega. — Een herinnering aan '14—'18. — Klaas van der Geest nog schooljongen. — Tooneel op Schieroo. — Hannes de recruut. — „Ik scil jimm lebje". — Daverend succes. — Een ontmoeting na ruim twintig jaar. — Een allergezelliffste koffiedrinkerij. — Roode wortels voor rheumatiek. Het aluin op de huid verwenscht. "Na een stevig ontbijt te Oranjewoud maakten we voor de tweede etappe van de vacantie in Friesland onze rijwielen gereed. De banden werden opgepompt, alles werd. nog eens goed nagezien en dan ging het, langs „Oranjewoud", „Oranjestein', „Klein Jachtlust" —wel de voornaamste van de statige Oranjewoudsche buitens — op Bovenknijpe aan en vandaar, over het fietspad langs de Schoterlandsche Compagnonsvaart, naar Jubbega. Jubbega. Ja. Opeens schoot het ons te binhen, daar woonde, met wien wij in den vorigen oorlog op Schiermonnikoog het vaderland- gediend hadden: „Jubbegae", .zooals de mannen van het kustwachtdetachement den over een bijzonderen humor beschikkenden strijdmakker uit dit „niemandsland" naar zijn woonplaats noemden. „Jubbegae". Onze gedachten gingen terug naar de jaren 1914-1918, toen we daar, met vele anderen, boven op het hooge duin van het op éen na noordelijkste Nederlandsche Waddeneiland in een tochtige houten keet met rammelende deuren en zelfs rulten - die in haar goede dagen des zomers tot dependance gediend had voor gasten, uit het op enkele meters afstands staande groote badhotel — den langen mobilisatietijd versleten. Een goede twintig jaar geilen. Klaas van der Geest, die later zn bij H. P. Leopolds Uitgeversmaatschappij N.V. te Den Haag verschenen „Eiland in de branding" schrijven zou, was toen nog egn schooljongen, die wel eens met andere eilandsche knapen in de keet op bezoek kwam, als hij voor den „Shoes" schoenen te lappen had. Als bekend letterkundige — van wiens laatste werk „Margreet" door een Duitsche uitgeversmaatschappij thans het vertalingsrecht is aangekocht — logeerde hij enkele dagen geleden te onzen huize, nadat we 's avonds tot het aanhooren van een lezing over het voornamelijk eilandsche werk van den schrijver onder zijn gehoor waren geweest. Twintig jaar geleden 1 „Jubbegae" was al reeds, wij daarentegen toen nog niet getrouwd ! ~Jubbegae" wilde, in die dagen nog, wel eens rullen.... Nu zijn we beide huisvader. Zóó zagen we elkaar, met wederzijdsehe echtgenooten en kroost weer, bij het passeeren van dat kleine FTieschê landbouwdorpje aan de Schoterlandsche Compagnonsvaart. — Woont hier niet ergens een Van der Wal, vroegen we aan de flinke, nog nieuwgebouwde zuivelfabriek een arbeider, die er bezig was melkbussen af te laden. lemand die in den vorigen oorlog een Albino-winkel had. Of misschien nóg wel heeft? — Die woont hier, jawel, antwoordde de gevraagde, maar de winkel is weg. Moet meneer hem spreken ? — Graag. I Loop dan hief maar achterom in de fabriek en vraag daar maar verder. We volgden de aanwijzing, ons onderwijl verheugend op de ontmoeting. Als kustwachtmatrozen speelden we destijds met lotgenooten en met steun van eilandsche schoenen tooneel voor de Schieroosche bevolking, 't Gaf Ons afleiding en vermaak, het publiek vermaak en afleiding. Gewoonlijk waren het kleine kamerstuk jee, die vertoond werden- Aan een behoorlijk stuk waagden we ons niet. 't Was ook niet noodig. Zóó hoog werden de eischen door het op dit punt geenszins verwende publiek niet gesteld. Als 't maar eens lachen kon. Dan was het gauw tevree. En daarvoor zórgde o.m. wel „Jubbegae". Die had onder het spelen eens een reuzeninval. We brachten „Hannes de recruut" ten tooneeïe. Een eenvoudig, doodsimpel kamerstukje. Maar dat door hem een ongelooflijk succes had. Het is degescluedenis van Hannes, een recruut, die vrijt D d°C^ter mn een *nu4*nier., Voor „Hannes speelden wij. De „dochter" was een Schieroosche, die nu de gelukkige echtgenoot van een vóór-oorlogschen zee-officier op *de Nederlandsche marine is. De kruidenier, die op de vrijage niet gesteld is en de jongelui op een gegeven oogenblik in het woonvertrek overvalt, was „Jubbegae". Deze nu bezat een bijzondere handigheid in het onverwacht iemand overdwars op den rug nemen als een meeldrager den meelzak op den nek, hem daar vrij onzacht op zn maag te jotteren en hem dan, als een hoop vodden, op den grond te smakken. In 'tmatrozenverblrjf waren we al meermalen van zulk een al of niet verdiende pijniging van een der manschappen getuige geweest. En wie op deze allerminst aangename, maar voor de omstanders vermakelijke, wijze met „Jubbegae" had kennis gemaakt, respecteerde zn kracht en handigheid, maar zocht dekking als de sterke man weer met een „pas op, ik scil jimm' lobje" dreigde. Op het moment nu dat ~Hannes" zn Dulcinea het hof maakt en de over deze ontmoeting' hoogelijk ontstemde vader het woonvertrek betreedt, waar 't voor de jongelui zulk een zoet poozen was, bleek „Jubbegae" — toch al niet erg rolvast dat keer — volkomen den tekst kwijt. En 'hoezeer de stellig wel tot. achter in de zaal hoorbare souffleur tusschen de coulissen zich ook inspande hem weer op streek te brengen, het goiukte niet. Reeds werd het onrustig in de zaal, toen „Jubbegae" op zeer geniale wijze de situatie redde. Hij sperde zn oogen op tot aan zn voorhoofd, balde de vuisten, deed een stap in de richting van den vrijer naar de gunst zijner dochter, wierp dezen een woedenden blik toe, slingerde • vervolgens een „wat divel kerel, ik scil dy lobje !" over het hpofd van den onthutsten Hannes de zaal in en — had weinige oogenblikken later „Hannes", die in een hoek van het tooneel gevlucht was, in zn greep, op den rug en, onder een daverend gelach der aanwezigen, op den grond naast zich gesmakt. In allerijl liet men het gordijn zakken. Maar 't moest onmiddellijk weer worden gehaald. Want zóó groot was het succes, dat, ook op het tooneel, de zaal bulderde van 't lachen. „Jubbegae" kreeg een ovatie ! 't Werd een abrupt einde van een met veel zorg ingestudeerd tooneelspelletje, maar van een succes, dat nadien door het matrozentooneel niet meer geëvenaard is. — Is meneer Van der Wal hier, vroegen we in de fabriek een kaasmaker. — Loopt U hier maar door, wees deze, naar 't laboratorium. Daar is ie. Enkele oogenblikken later openden we de deur van het laboratorium en traden binnen. Met den rug naar ons toe, in een lange witte jas en in druk gesprek met twee assistenten over den inhoud van een paar reageerbuisjes die hij in zn hand had, stond daar — „Jubbegae". Zn schedel, nog kaler dan reeds vóór ruim twintig jaren, glom als een geparaffineerd geel kaasje. Wat zal hij zeggen als bij, zich omdraaiend, ons voor zich zien zal, vroeg het in ons. En als reactie daarop dienden we ons aan met de woorden „ik woe my lobje litte 1" Verbaasd draaide het hoofd boven den witten jas zich ruim een kwartslag in onze richting. De oogen sperden zich weer open ter grootte ■ van eertijds, een reageerbuisje ontgleed de hand die ons toegestoken werd en, alsof het was in den tijd, nu al weer lang, lang geleden, klonk ter begroeting als eertijds als we van veriof in het detachement terugkeerden: „Ah, leve die Kleewiks !" De assistenten lieten ons alleen. Eri wat er toen in enkele oogenblikken uit den, ondanks alles, toch ook nog weer goeden ouden tijd is opgehaald, kan hier met worden beschreven. Een half uur later zaten wij, die elkaar vanouds kenden en onze elkaar voor het eerst ontmoetende families aan de koffie, alsof we elkaar werderzijdsch al jaren en jaren gekend hadden, 't Was een'allerhartelijkste, ontmoeting, die tot afspraken voor ■de toekomst heeft geleld. Toen we eindelijk de reis per fiets over den asfaltweg tot de derde sluis aanvaardden en vandaar bij den watertoren linksaf over den betonweg, over de Schoterlandsche Compagnonsvaart naar Lippenhulzen peddelden, om vandaar langs een prachtig fietspad over de Boorne of Koningsdiep naar het schoone Beetsterzwaag te trekken, hadden we uit den grooten vruchtentuin van „Jubbegae" dikke, heerlijk smakende frissche, roode wortels in de fietstasschen, — Goed voor de rheumatiek, verzekerde Jubbegae, die zweert bij roode wortels, roggebrood en uien als medicijn tegen deze ook ons vaak handicappende kwaal. Mar flink fen ite 1 En als ze juïlie goed smaken, dan heb ik meer. Ze smaakten inderdaad. Maar voor de rheuma, waaraan Jubbegae sinds hij in 'slands dienst des winters voor het uitbrengen van de reddingboot het koude zeewater in moest, zelf ook lijdt, hebben ze niet veel geholpen. Daarom hebben we hem op onze beurt, maar ons huismiddeltje gestuurd, het recept van Ebel Ebels uit Groningen : 30 gram hondsdraf 30 gram stalkruid, 20 gram populierenkruid 20 gram rijnvarenbloemen en 20 gram veldzuring • 3 eetlepels in een trekpot; kokend water opl gieten, laten trekken en daarvan dan driemaal 's daags een kop. „Jubbegae", heeft «het evenwel niet beproefd. Den hem thuis gegeven raad, een stukje aluin op de huid te dragen, heeft hij echter wel opgevolgd. Netjes heeft zn echtgenoote een bij het scheren wel eens gebezigde aluinstif t in een netje gehaakt en hem dat met twee koordjes op den rug gehangen. Doch, zoo hoorden we later, op een nacht kon onze vrind niet slapen. Hoe hij zich ook wendde of keerde, telkens weer lag hij