J|) AKKERTJES'Jam, k*™** A ff_ De Nederlandsche Pijnstiller Griep A lINGEZ. WEDEBEELIMa). --- BURGERLIJKE STAND BEILEN. Burgerl. stand van 22 t.m. 28 Dec. 1940. (Nadruk verboden). Geboren: Jan, z. v. Jan Volkerts en Hendrikje Schipper, te Hijken ; Aaltje, d. v. Johannes Klunder en Annigje Mager te Tiende veen; Hendrik, z. v. Hendrik Makken en Jantina Zwaantje Grit, ta Beilen ; Johanna, d, v. Johannes Victorie en Bertha SchonewiUe, te Tiendeveen. Ondertrouwd en getrouwd : Geene. Overleden : Roelof Pol, 90 j, wedn. van Frederika Keep, te Wijster. GASSELTE. Burgerl. stand van 23 t.m. 29 Dec. 1940. Geboren : Emke Jantje, d. v. J. Jager en J. Timmer. Ondertrouwd en overleden : Geene. Gehuwd : J. Aalders, 37 j. en G. Martijn, 26 j., beiden te Gasselte. SMILDE. Burgerl. stand van 24 t.m. 30 Dec. 1940. Geboren : Aa-ldert, z. v. L. Moes en H. van der Veen ; Jantje Berendina, d. v. K. Snijder en J. Dik ; Harm, z. v. P. Seinen en G. Hoogeveen (wonende te Utrecht) ; Martty, d. v. J. de Groot en A. Brands ; Gerrit Antonie, z. v. L. van Assenderp en M. Brands (wonende te Rotterdam) ; Jantje, d. v. E. Vredeveld en 3. Haisma. Ondertrouwd : Geene. Getrouwd: M. Dijksterhuis, 30 j., s-Graver.hage en H J. de Jonge, 27 j„ Smilde. Overleden: Harm Middelbos, 69 j., echtgenoot van F. Kerssies. » VRIES. • Burgerl. stand van 24 t.m. 30 Dec. 1940. Geboren : Aaltje, d. v. H. Greving en F. Schuring ; Willem, z. v. K. Kregel en R. Stoffers. Ondertrouwd en getrouwd ; Geene. Overleden : Barteld Ebbinge, 84 j., wedn. van Aaltien Bakker. --- NIEUWJAAR 1941 Het oude jaar ging weder henen Met zijn zorgen en verdriet En het nieuwe is verschenen Wat het breiisjt dat weet men niet. Als een schaduw gaan de jaren Rusteloos, al langs ons heen Met hun dreiging en gevaren, — Maar wat nu komt weet slechts één. Is soms ook de toekomst donker De morgen o 200 dreigend zwart Boven de wolken is het zonlicht Da's een troost in 't bange hart. Vrees niet voor den dag van morgen Draag niet steeds dat zware juk leder jaar heeft wel zn zorgen Maar ook zegen en geluk. Laat de jaren henen vlieden Met hun zorgen en verdriet Boven ons staat toch een Leidsman En, ja Die verlaat ons niet. Erres. --- NIEUWS UIT DE PROVINCIE ANLOO. DR. M. A. BEEK BLIJFT IN GRONINGEN (31 Dec.) — Naar uit Groningen gemeld wordt heeft dr. M. A. Beek, de voorganger van de Vereeniging van Vrijzinnig Hervormden te Groningen, vroeger alhier, het beroep naar Enschedé niet aangenomen. Ongetwijfeld zullen velen het bericht, dat dr. Beek in Groningen blijft, met vreugde vernemen. --- COEVORDEN VAN EEN OUD-STADGENOOT. 'Onze oud-stadgenoot, de heer L, Nuver, referendaris bij de P.T.T. te Groningen, is benoemd tot directeur van het Post- en Telegraafkantoor te Winschoten. --- EEXTERVEEN. LANDBOUWAANKOOPVEREENIGING 131 £icc) Onder presidium van den heer E. Koops, vergaderde de Coöp. Landbouwaankoopvéreeniging „Eexterveen" ten huize van den heer J. de Wit. Het bezoek aan aeze vergadering was zeer groot. Door de heer D. D. Houwink, vertegenwoordiger van het Centraal Bureau, werd breedvoerig de werking van het C.B. uiteengezet. Van de beschikbare sprekers, opgegeven door het D.L.G., zal geen gebruik worden gemaakt. Door den secretaris werd medegedeeld dat een ieder de zakken, waarin kalizout was ontvangen moest bewaren voor latere eventueele opvordering. De aanwezige eierkool zal wel niet door de vereeniging kunnen worden behouden, omreden er geen bonnen voor beschikbaar worden gesteld. Bestellingen op klaverzaad stofkainiet, patentkali en kalk kunnen op biljetten worden ingevuld. Gevraagd werd hoe het staat met de extra brandstoftoewijzing, waarop door verschillenden reeds f 1.15 was betaald, terwijl hiervan niets werd gehoord. Besloten werd om gebruik te maken van het gastoestel voor de runderen en paarden ter bestrijding van huidziekte. Op een vraag hoe het staat met de levering van rundvee kon geen antwoord worden gegeven. --- PESSE. SCHADEPOSTEN (30 Dec.) — De landbouwer B. Mijnheer liet zijn paard even in het land loopen. Door de gladheid kwam het dier te vallen en het kon niet weer opstaan. Met veel moeite werd 't paard weer in den stal gekregen, waar het tengevolge van inwendige kneuzingen is gestorven. Het dier was verzekerd. De landbouwer J. Dunning had weer een . schadepost te boeken, doordat zijn paard wegens koliek gestorven is. D. had zijn paard verzekerd bij het Paardenfonds te Zuidwolde, doch kreeg slechts f 392 uitbetaald. --- UFFELTE. LEDENVERGADERING STIERENVEREENIGING (30 December) — vrijdagavond had in het café Schenkel bovengenoemde vergadering plaats. Aanwezig waren 12 leden. Wegens afwezigheid van den voorzitter werd de vergadering geopend door den penningmeester F. Timens, die vervolgens rekening en verantwoording deed, waaruit bleek dat financieel de vereeniging er niet best voorstaat. Dit kwam door den aankoop van een stier, wegens aftreding van J. Timmerman en K. Timens die niet weer in aanmerking wenschten te komen, werden als bestuursleden gekozen W. R. Jonker en R. Schenkel Wzn. Verder werd besloten om een extra omslag te heffen van f 1 per koe. --- WESTERBORK. PREMIéRE. (31 Dcc). — Zondagavond draaide in hotel Meursinge de prachtige film .Première" met zang en spel van Zarah Leander. Naast deze beroemde filmster vier het werk van Attila Hörbiger op. De film gaf de première weer van een opera. Tijdens de opvoering wordt de geldschieter Reynolds in zijn loge neergeschoten. Het spel gaat door en onder de bedrijven wordt de moordenaar gevonden na knap rechercheurswerk. --- VERKOOPIINGEN EN AANBESTEDINGEN BKILEN, 31 Dec. — Ten overstaan van notaris Van der Leij is heden in het hotel Koopman alhier, ten verzoeke van de erven van dé Wed. Ss. Brunsting es. publiek bij toeslag verkocht: een burgerwoonhus met erf, bouwterreinen en hofgrond (sportterrein), staande en gelegen aan de Paltz alhier tegenover hotel Koopman, thans in gebruik bij M. Oosterveld ert tezamen groat 1.01.35 ha. Geveild in 4 perceelen, t.w.: perc. 1. huis met erf, groot plm. 8.15 aren (inzet f 4640.—). Kooper de heer W. Kuik, makelaar te Beilen g.g. voor f 6500—. Perc. 2. hof grond achter perceel 1 sportterrein), groot 81.75 a. (inzet f 2510.—). Kooper deselfde g.g. voor f 2700.—. Perc. 3. bouwterrein ten Zuiden van perc. 1, groot plm. 5.65 are 'inzet f 1210.—). Kooper dezelfde g.g. voor f 1300.—. Perc. 4. bouwterrein naast perc. 3, groot plm. 5.70 are (inzet f 1070.—). Kooper dezelfde g.g. voor f 1400.—. --- RUBY M. AYRES NOODLOTS VREEMDE WEGEN VERTAALD DOOR WANDA STEYN 43 Dinsdag Want dat het geluk was — dat poogde ze zich niet te verhelen. Na al de weken van eenzaamheid en ellende, die er sinds haar huwelijk waren voorbijgegaan, was dit hemelsch. Ze sloot de oogen en trachtte niet te denken, en Nigel zei plotseling, alsof hy haar stemming voelde: „Gelukkig?" Met een kort lachje kwam Jane tot zichzelf. „Geloof je niet, dat ik altijd gelukkig ben?" „Niet als het uiterlijk ook nog iets beteekent, Toen ik je vanavond terugzag —" Hij hield op, om na een oogenblik er aan toe te voegen: „Enfin, we zullen er niet over praten." Ze waren nu in de wyde vlakte en de maan hing als een groote gele lantaarn aan den hemel, grillige donkere schaduwen op de wereld beneden werpende, en scherp afteekenend de silhouetten' der lage heuveltjes. Ze hadden alleen op de wereld kunnen zyn, toen Pawle de auto plotseling van den gebaanden weg draaide en de machine stop zette. Ze hadden alleen op de wereld kunnen zijn, waar alles was gestorven, behalve hun eigen,' bonzende harten, dacht Jane, terwijl ze rechtop king zitten, haar lichaam gespannen, haar handen onder haar zachten mantel Ineengeklemd. Gedurende lange oogenblikken spraken ze geen van beiden; het was genoeg, samen te zlJn; genoeg, dat voor een korte wijle het leven was buitengesloten. En Jane dacht: „Als we maar nooit terug hadden te gaan —" Toen, omdat ze wist hoe gevaarlijk het oogenblik was, lachte ze en zei: „'t Is hier prachtig, Wat dunkt je van een sigaret?" Hij gaf er haar zwijgend een, stak hem voor haar aan, en keek naar haar gezicht by het licht van den lucifer. Ze zag er zoo lief uit — een blosje op de wangen en een schittering in haar oogen, en haar hals, tegen den donkeren kraag van haar mantel, was zoo blank en zacht— En eenmaal had ze hem toebehoord —■ Pawle wist, dat ze hem in haar hart nog toebehoorde. De lucifer flikkerde en ging uit Jane zei, voelend dat ze de stilte moest verbreken, die ondraaglijk begon te worflen: „En dezelfde maan schijnt neer op Londen. De wereld is toch klein, Nigel." Nigel leunde met gekruiste armen op het stuur en neuriede een liedje. Hij draaide het hoofd om en keek naar Jane. „Hoeveel duizend mijlen zullen er spoedig tusschen ons zyn?" zeide hij. „Ik weet het niet — ik heb nooit getallen kunnen onthouden," zei Jane met inspanning. „Duizend? Vier duizend?" „Het zal de heele wereld lijken." „Dat klinkt erg tragisch!" Haar stem klonk fluisterend, ofschoon ze haar best deed zich te beheerschen. „Het is tragisch," zei Pawle. „Een tragédie, die wij onszelf bereid hebben." Jane's sigaret was uitgegaan en ze zei hulpeloos: „'t Spijt me — heb je nog een lucifer voor me —" Hij stak er een voor haar op, maar toen hij ditmaal haar gelaat bij het flikkerende lichtje weer zag, verliet zyn zelfbeheersching hem. „Jane!" Hij wierp den lucifer weg en nam haar in zijn armen. „Kus me, lieveling — zeg dat je me lief hebt...." „Nigel.... nee.... nee.... Nigel!" „Je bent van mij. We hebben elkaar bedrogen, dat is alles. Je bent vanmij, wat er ook gebeurt— Jane — als je me liefhebt —" „Niet doen niet doen — Ik had niet moeten meegaan — als je me liefhebt —" „Als ik je liefheb!" Maar zyn lippen waren nu op de hare en de wereld was vergeten. --- RAAD VRIES Ter raadsvergadering van Maandag, waar 10 leden aanwezig waren en dia een .spcedelsohend karakter droeg, werd behandeld een verzoek van Ged. Staten om advies over een op 1 Januari in te voeren kindertoeslagregeling voor burgemeesters, secretarissen en ontvangers, volgens welke deze .timecionarissen vanaf het 3e kind (beneden 18 jaar) een kindertoeslag zullen ontvangen van 3 pet. van hun salaris. Door de heeren PIETERSEN en VORENKAMP werd gewezen op het verschil tusschen deze regeling en de wettelijke normen volgens de Kinderbijslagwet, welke ongunstiger zijn, hetgeen h. i. niet billijk is. Besloten werd Ged. Staten te berichten, dat de Raad met de ontworpen regeling aceoord kan gaan. Nog werd door den VOORZITTER namens B. en W. voorgesteld in te trekken het raadsbesluit van 6 Aug. j.l. betreffende wijziging der verordening op de heffing van radiorechten. Aldus besloten. Na de rondvraag werd nog gesproken over het regenverlet voor de losse arbeiders in gemeentedienst en over schouw over een tweetal waterleidingen, waarna de vergadering werd gesloten. --- VAN DE BOEKENPLANK Bij w. J- Ort te 's-Gravenhage verscheen „De ondergang Van een Imperium", door Robert B-iffault, ingeleid door dr. Th. Goedewaagen. Wie de oorzaken en de redenen van de gigantische worsteling van Duitschland en Engeland wil begrijpen, dient zich te oriënteeren in de geschiedenis van vele eeuwen, welke aan dezen tijd is vooraf gegaan. In de negentiende eeuw zijn de Engelschen — door Napoleon eens betiteld als „een natie van kruideniers" — zeer snel tot proote macht gekomen. Geen land waagde het aan deze wereldmacht — als iets heiligs en onaantastbaars omstraald door een aureool — te tornen. Napoleon richtte vol gramschap zijn blikken over het Kanaal naar de Britten, wier gestadige toeneming van rijkdom en invloed hij slecht kon verdragen. Toch was hij niet bij machte om den Britschen leeuw te onttronen. De eerste poging om den Engelschen invloed in Europa en in de geheele wereld, terug te brengen binnen de perken van het normale, werd gedaan door het tegenwoordige Duitsche Rijk. In dat licht nioeet men de gebeurtenissen van het oogenblik beschouwen. En vraagt men als oplettend toeschouwer wat het einde zal wezen van dezen strijd, dan zal men na lezing van Briffaults boek tot de conclusie komen, dat het er met de toekomst van het Britsche Imperium niet zoo rooskleurig uit ziet. De schrijver, die door dit geschrift zijn landgenooten heeft willen waarschuwen voor het naderende onheil, rekent op ongenadige wijze af met de in vele landen verspreide „anglomanie", hekelt de verheerlijking van al wat Engelsch is. Hoewel deze Brit in zijn feilen haat de kwesties eenzijdig belicht — ook dr. Goedewaagen wijst daarop in zijn inleiding — kan men door de lectuur van dit boek ongetwijfeld zijn blik verruimen en zijn kennis omtrent het wereldgebeuren van nu en morgen verdiepen. Bij den uitgever A. G. Schoonderbeek te Laren (N.-H.) verscheen het Kerstnummer van „De Wandelaar", geïllustreerd maandblad, gewijd aan natuurstudie, natuurbescherming, heemschut, geologie, folklore, buitenleven en toerisme onder leiding van A. V. Fey. De fijne teekening van A. Beeftink, ter grootte van een geheele bladzijde, waarmee het Winternummer ons al dadelijk aangenaam verrast, heeft een echt wintersch tafereeltje: Roeken in de sneeuw tot onderwerp. Het bij behoorende artikel, genaamd Het zwarte eskader, vertelt over den harden dobber, dien de bende zwartrokken heeft, als de winter bijzonder streng is. Het wandelen in den winter heeft een aparte bekoring voor al. diegenen, die zoo verstandig zijn bij tijd en wijle de gezellige kachelwarmte te ontvluchten en zich wakker te laten schudden door den verkwikkend frisschen geur, die opstijgt uit akker en boschbodem. Onze leidsvrouwe, Dra. M. Barendrecht—Hoen, maakt ons, als we eenmaal op het goede pad zijn, opmerk- zaam op de stille schoonheid van het landschap in den winter, dat voor den ingewijde reeds de belofte van het volgende voorjaar in zich draagt. De belevenissen van D. van Sijn bij het nest van een torenvalk, dat na moeizaam speuren in een eenzame duinvallei werd ontdekt, zijn dan aan de beurt. De met kraaiheide gecamoufleerde filmhut bewees haar onmisbaarheid, toen het er op aan kwam een schittrende serie foto's van ons meest voorkomend roofvogeltje te maken. Aardige illustraties als altijd vergezellen de folkloristische bijdrage van C. Cretier. Ditmaal komt een vorm van volksgeloof, die in de meest-verschillende streken voorkomt en bij uitstek past bij de donkere winternachten van het oogenblik, ter sprake. Weet de lezer af van het bestaan van weerwolven en heeft deze wel eens gehoord van „het vel", dat om klokslag middernacht door den schoorsteen komt vallen ? Het chapiter steenzettingen heeft dr. A. C. de Cock in de vorige aflevering al aangeroerd. Thans gaat hij hier verder op in en maakt het ons aannemelijk, dat de veronderstelling, dat dergelijke' bouwwerken behalve als grafmonument eveneens als zonnetempel gediend hebben, alleszins gerechtvaardigd is. Vervolgens ontvangt Slot Assumburg ons binnen zijn gastvrije muren, terwijl buiten de Zuidwester raast en tiert, waarna wij ons hart ophalen aan romantiek en fantasie, die de uitbundige viering van het midwinterfestijn onder leiding van burchtheer-herbergvader Geert Dils volop te genieten geeft. Dr. A. Schreygrond compareert met een waardeerende bespreking van deel II van Ket Vogeljaar, waarbij eenige zeldzaam schoone foto's aan den tekst kracht bij zetten. De aan Wandelaar-lezers allang niet meer onbekende medewerker A. Cocquit begint een nieuwe serie artikelen, waarin het natuur- en stedenschoon van Schouwen en Duiveland aan de orde is. Teekeningen van de meest typeerende bezienswaardigheden en schilderachtigste plekjes van dit Zeeuwsche eiland vormen hierbij een welkome aanvulling. De twee volgende bijdragen, getiteld : Winter in de stad en buiten door T. Tieleman Jr. en Onze vogels in den winter door H. F. Wiegman sluiten zich wonderlijk goed bij elkaar aan. Het eerstgenoemde verhaalt van den nood onder de watervogels tijdens aanhoudende vorst, het tweede laat ons zien, hoe wij dien nood met eenvoudige middelen en weinig moeite kunnen lenigen. De korte wandeling verleent plaats aan genosgelijke stukjes, van toepassing op de dagen tusschen Sint Nicolaas en Kerst, en dit ongewoon omvangrijke en fraai verluchte winternummer komt als een zonnestraal in een donkeren tijd. Het tijdschrift „Heemaf Post", huisorgaan van de Heemaf-fabrieken te Hengelo, is in een nieuw gewaad verschenen, verzorgd door een reclame-teekenaar Nijgh. In een artikel „Alle hens aan dek" wordt met blijdschap uitgesproken, dat het is mogen gelukken een zoo groot mogelijke werkgelegenheid te behouden, dank zij de uiterste krachtsinspanning en samenwerking. Nu baart, echter de grondstoffen- en halffabrikatenvoorziening de grootste zorg; orders komen er voldoende binnen. In het ' blad wordt verder de aandacht gevraagd voor werken, waarin ook een klein land vóór kan gaan. AUe artikelen zijn ook voor den leek bevattelijk gesteld. Het tijdschrift bevat tal van goede foto's van behandelde onderwerpen. Bij J. B. Wolters' uitgeversmaatschappij N.V. te Groningen verscheen :■ J. C. R. van der Griendt Jr., Lessen in de lichamelijke oefening, deel A I. Ie leerkring (Ie en 2e leerjaar). Een serie volleedig uitgewerkte en in beeld gebrachte lessen ten dienste van leerkrachten voor vak J, naar aanleiding van de „Richtlijnen" 'van het Departement van Onderwijs. --- HOOFDSTUK XV. Het was laat, toen Jane in het hotel terugkwam. Ze had gezorgd, dat Nigel haar op den hoek van de straat liet uitstappen en had den korten verderen afstand gehold, vervuld van een vreeselijk gevoel van schuld en angst. Daar ginds, buiten in het maanlicht, — ver weg van iedereen — was niets anders meer van belang geweest dan het feit, dat zij samen was met den man dien zij liefhad, doch nu, met de gewone alledagsdingen van het leven om naar heen, scheen ze met een schok tot de werkelijkheid terug te komen — zich te herinneren, dat ze getrouwd was met een man, die haar te hulp gekomen was, toen ze niemand anders had, tot wien ze zich kon wenden. Ze vroeg aan den portier of Hugh al terug was. en was dankbaar te hooren van niet. Ze was ook dankbaar, dat Pawle niet in het hotel logeerde — hij was daar alleen even binnen* geloopen, had hij haar verteld, in de hoop een kennis te ontmoeten, met wien hij den avond kon doorbrengen — hij verbleef in de Rand Club tot hij de volgende week naar de Kaap vertrok. Gelukkige Nieel! Ze kleedde zich uit en bleef in het donker wakker liggen, te opgewonden om te kunnen inslapen, aich alleen maar Nigel's kussen herinnerend en zijn hartstochtelijke woorden, toen hy haar smeekte, met hem weg te gaan. Terug! Nooit te voren had Jane de magische kracht van dat woord zoo scherp beseft. En als ze wilde, kon ze de volgende week met Nigel teruggaan; ze kon haar plicht en haar huwelijksgelofte den rug toekeeren; ze kon deze weinige laatste maanden uit haar leven schrappen, alsof ze er nooit geweest waren. Zou Hugh van haar willen scheiden? Arme Hugh! Ze voelde de tranen in haar oogen komen, toen ze aan hem dacht. Ze had hem zoo slecht behandeld — hem niets teruggegeven voor al zijn wonderbaarlijke goedheid voor haar, en toch wist ze, dat hij haar nog liefhad — wist ze, dat hij onder al zijn koelheid en onverschilligheid innerlijk !eed. Nu hoorde zij hem door de gang komen; ze kon zich in zijn voetstap niet vergissen; hij trok nog altijd een weinig roet zijn eene been. Ze hoorde hem de deur van zijn eigen kamer openan, doch hij sloot deze niet weer en nu klopte hij zacht op de hare. ~Jane — ben je nog wakker?" Ze zat overeind in haar bed, haar hart bonsde. Nog nooit te voren was Hugh naar haar kamer gekomen. Ze knipte de leeslamp naast haar aan en luisterde. Misschien zou hij weggaan, als ze niet antwoordde, doch na een oogenblik klopte hij nogmaals. „Jane!" Ze gleed uit bed en sloeg een peignoir om, eer ze de kamer doorging en de deur opende. „Is er iets? Wat ben je laat." „'t Spyt me. De auto is blijven steken. Mag ik even binnenkomen?" Ze aarzelde, ging toen zwijgend achteruit om hem binnen te laten. Hij stond daar niet op zijn gemak, met zyn rug tegen de deur. en het viel Jane op, hoe moe hij er uitzag. „Geestelijk moe," dacht ze met zelfverwijt. De jongensaohtigheid, die een van zijn grootste aantrekkelykheden was geweest, scheen verdwenen te zijn — hij leek bijna een man van middelbaren leeftijd. Ze trok een fauteuil vooruit. „Wil je niet gaan zitten? Je ziet er moe uit." „Dat ben ik ook. Ik moest een heel eind loopen, eer ik een voertuig kon krijgen. Ik heb de auto aan den weg laten staan." „Heb je wat te eten gehad? Kan ik wat voor je laten komen?" Hij glimlachte. „Op dezen tijd van den nacht? 't Is over twaalven." „Ik zou het aan den portier kunnen vragen." „Neen, doe geen moeite. Ik heb nog wat whiskey in m'n kamer." „Het is geen moeite -" Ze wilde langs hem heen naar de deur gaan, doch hij greep haar hand. „Ik wou eens met je praten, Jane." (Wordt vervolgd). --- BARENDJE KWIK AAN HET HOF VAN KONING SUIKERBUIK Oorspronkelijk verhaal door Karel van Wijdenes, met illustraties door Freddie Langeler. (Nadruk van tekst of reproductie der teekeningen in welken vorm ook is uitdrukkelijk verboden — alle rechten voorbehouden). 25. Allen zwegen. Toen sprak eindelijk de hoogste generaal: „Hoor eens, ik wil wel een complot tegen Barendje Kwik smeden, maar het moet een eerlijk complot zijn. Eerlijk gezegd, vind ik het erg gemeen, om die kroon weg te stoppen en dan Barendje van diefstal te beschuldigen!" „Bravo !" riep op een na de hoogste generaal, „dat vind ik ook. Ik ben en blijf een eerlijk soldaat. En als jullie het toch willen doen, best. Maar dan doen wij generaals niet mee ! Vaarwel !" En de beide generaals verlieten met dreunende stappen en rinkelende sabels de geheime zaal. De andere heeren van het hof bleven bij elkaar en bespraken wat ze verder zouden doen. De meesten vonden het ook wel niet heelemaal in orde, maar ze waren zoo boos op Barendje, dat ze ten slotte toestemden. 26. Door al hun gepraat hoorden ze echter niet, dat de deur van het geheime vertrek, die op een kiertje gestaan had, zachtjes werd dicht gedaan. En ze zagen natuurlijk ook niet, hoe een klein weesjongetje door den gang hard weg liep. Dat .weesjongetje was erg klein. En hij had ty'dens het feest zoo gesmuld, dat hij van vermoeidheid in slaap was gevallen. Toen hij wakker werd, was er niemand meer in de zaal. Hij was een gang ingeloopen en was zoo per toeval bij de verborgen deur terecht gekomen. Die stond op 'n kiertje, zoodat het weesjongetje alles gehoord had, wat er besproken was. Ondertusschen was het al donker geworden en het weesjongetje liep zoo hard hij maar kon naar het weeshuis, alwaar hem, wegens te laat thuiskomen, de straf werd opgelegd,; den volgenden dag niet te mogen uitgaan. „Lieve hemeltje", zuchtte het jongetje bij zichzelf, „hoe kan ik die arme Barendje Kwik redden en zeggen wat er allemaal gebeurd is ?" ---