Kamer van Koophandel voor de Veenkoloniën. Gebezigde afkortingen E. — Eigenaar. F. — Filiaal. Comm. — Commissaris. V. — Vereffenaar. Venn. — Vennoot. B. F. geeft aan dat bepalingen zijn gemaakt, die de bevoegdheid der betrokken personen beperken. H. V. beceekent, dat de betrokken persoon gehuwd is onder huwelijksche voorwaarden. --- Wijzigingen. Coöp. Aardappelmeelfabriek „Wildervank en Omstreken G.A.", Eexterveenschekanaal. Overl. proc.h.: R. Sterenborg. Nieuwe proc.h.: G. Slikkers (8.P.). N.V. O. J. Meijer's Dextrinefabrieken, Veendam. De proc.h.: Drs. H. W. Meijer is benoemd tot dir. K. en J. Wilkens N.V., Veendam, handel in aardappelm-ealhandel, dextrinefabriek, houtzagerij en -schaverij en fiouthandel. Uitgetr. commissaris C. J. van Essen—Wilkens. Nieuwe comm. M. C. A. Wilkens. Veeverzekering „Kielwindeweer en omstr.". Kielwindeweer. Uitgetr. best.: Joh. Moesker. De secr.-boekh. G. Schrage verv. thans de functie van bestuur. Nieuwe secr.-bbekh. B. de Boer Rzn. Coöp. Aardappelmeelfabriek Pekela en omstr. G.A., Nieuwe Pekela. Uitgetr. voorz.: H. K. Bakker. Uitgetr. comm. A. J. Murineke Bzn. De vicevoorz. R. Nieboer Pzn. is benoemd tot voorzitter. Benoemd tot vice-voorz. G. A. de Boer. Nieuwe comm. R. Horlings. Max Dohle, Stadskanaal (O.), Hoofdstraat 26, handel engros en en detail in manufacturen, confectie, meubelen, stoffeering, kinderwagens en naaimachiens. Bedrijf uitgebreid met: handel engros en en detail in huish. art., glas, porcelein en aardewerk. G. Smit, Musselkanaal, Marktstraat 56b, bloem- en boomkweekerij, handel in zaden en bestrijdingsmiddelen en bloemverkoonersbedrij f. De bloem- en boomkweekerij en de handel in zaden en bestrijdingsmiddelen is overgedragen aan: K. J. Smit, zoodat het bedrijf thans nof omvat: het bloëmverkoopersbedrijf. --- PEREMPTOIR EXAMEN, De classis Arnhem der Geref. kerken heeft met gunstig gevolg peremptoir geëxamineerd cand. H. J. Lambers Heerspink, beroepen predikant te Heteren-Randwijk, die aldaar op 9 Februari intrede dost na to zijn bevestigd door Ds. J. E. Goudappel, emeritus-predikant te Velp --- GEESTELIJKE VERZORGING VAN NEDERLANDSCHE ARBEIDERS IN DUITSCHLAND. Ds. A. C. G. d«on Hertog, predikant bij de Ned. Herv. gemeente te Rotterdam, die zoo wel van zijn kerk<*raad als van de algemeene synode toestemming had -ontvangen om werkzaam te zijn voor de geestelijke verzorging van de in Duitschland tewerkgestelde Nederlandsche arbeiders, zal aan dit voornemen geen gevolg kunnen geven. Ds. den Hertog wilde n.l. zijn arbeid te Rotterdam niet geheel negrleggen, doch met tusschenpoozen ook in zijn gemeente werkzaam zijn. Ds den Hertog kan van de Duitsche autoriteiten wel toestemming ontvangen zich in Duitschland te vestigen, maar tot het herhaaldelijk overschrijden van de Ned.-Duitsche grens kon hem geen vergunning verleend woiden. --- Kantongerecht Groningen. De kantonrechter veroordeelde Maandag j 1 o.m. wegens overtreding van: de veewet: A. D., koopman te Kolham, tot f 10 boete subs. 10 d. h.; de verordening van den rijkscommissaris betreffende het verduisteren: A. H., expediteur te Den Hom, gem. Aduard, f. 7.50 subs. 5 d. h. en tot f 3 subs. 3 d. h.: H. D„ kweeker te Usquert, 2 maal f 3 subs. 2 maal 3 d. h.; P. R., arbeider te Pasop, gem. Leek, J. 8., echtg. van K. S. te Oudeschip, -T. K., arbeider te Farmsum, J. v., voerman te Ruischerbrug, en W. W. te Surhuisterveen, allen tot f 5 subs. 5 d. h.; art. 426 bis W. v. Str.: B. W., machinebankwerker te Bierurn, 2 maal f 4 subs. 2 maal 4 d. h.; art. 435 W. v. Str.: J. V., voerman te Ruischerbrug, f 10 subs. 10 d. h. Vrijgesproken: C. J. 8., bakker te Delfzijl. --- Bloemen op de ruiten. Eigenaardige ontdekking, Zij, die in deze koude dagen niet de zegeningen van centrale verwarming kenden, moeten zichzelf toen niet al te veel beklagen, want zij zijn in staat om de zeer interessante theorie van een Amerikaanschen geleerde op haar waarheid te toetsen; namelijk of inderdaad de ijsbloemen op de ramen den vorm aannemen van planten, welKe in de nabijheid staan of hebben gestaan, van tabaksblaren, indien er in de kamer is gerookt en in slaapkamers van planten en gewassen, welke het lichaam bij de voeding tot zien heeft genomen en zelfs van fragmenten uit droomen. In een restaurant in Chicago gezeten ontdekte deze geleerde plotseling, dat ac contouren van de ijsbloemen op de ramen gelijk waren met die van planten, welKe in de nabijheid stonden. Ook een geranium, welke in een hoek van de vensterbank stond, scheen nauwkeurig in ijs op het venster nageteekend. Toen hij zijn blikken naar de andere vensters richtte, bemerkte hij, dat juis,, bij de tafeltjes waarop takjes selderij in glazen stonden, de blaadjes van deze piant meesterlijk op de ruiten waren uitgebeeld. Zeifs waar in de glazen nog maar armzalige takjes stonden, bijna zonder blad, was toch de geheele plant op de ruiten te zien, alzoo vollediger dan in de nabije werkelijkheid. Buitengewoon getroffen door deze waarnemingen was zijn aandacht gedurende de volgende dagen op niets anders dan op ijsbloemen gericht. Hij vond echter geen plant, welke zóó krachtig, haast in relief, in fijne ijsstof op de vensters was uitgebeeld als selderij. Hij concludeerde hieruit dat geen andere plant zoon levenskracht en vitaliteit heeft, ook waar het haar waarde als voedsel voor den mensch betreft. Zijn „pelgrimstocht", zooals hij het zelf noemt, bracht hem ook in de keuken van kennissen. — Hebben jullie kool gegeten? vroeg hij. — Gisteren. Hoe weet je dat? Ruik je het nog? — Nee, ik zie het aan de ijsbloemen op de ruiten. In een Zweedsch restaurant waar veel punch werd gedronken, bereid uit arak, dat uit den cacaonoot, rijst en suiker wordt gedistilleerd, bemerkte hij de prachtigste tropische planten op de vensters. In zalen, waar men den tabaksdamp wel kon snijden, groote tabaksbladeren. In een winkel van, zooals hij zegt Grieksch fruit in de Eén- en dertigste straat vond hij eenige pracht exemplaren van ananassen op de ruiten afgebeeld. Er ging bijna geen dag voorbij of hij deed nieuwe ontdekkingen: op de ruiten van slaapkamers bijvoorbeeld eveneens weer selderij glazen en ook afbeeldingen van korenaren, volgen' hem veroorzaakt door de uitademing van degenen, die in deze kamers hadden geslapen en dez. voedingsstoffen kortgeleden hadden "-enuttigd. Albert Alberg, de ontdekker van dit alles, redeneert aldus: cle vitale kracht van planten Is, evenals die van menschen en- dieren, onzichtbaar en onweegbaar, zij kan dus niet worden vernietigd. Haar „zijn" openbaart zich echter in de ijsbloemen op de vensters, die als het ware de afdruk zijn van haar astrale lichaam. --- HET NIET-SAMENKOMEN VAN DE GENERALE SYNODE DER GEREF. KERKEN. Gelijk we hebben bericht heeft het moderamen van de jongste, provisorisch gesloten Generale Synode der Geref. Kerken aan de kerken bericht gezonden dat het geen genoegzame reden ziet tot het saamroepen van de Synode. Sommige kerkeraden, o.a. die van Den Haag-West hebben daarover hun leedwezen uitgesproken. Dat doen thans ook sommige organen in de Geref. Kerken. Zoo schrijft ds. M. de Goede te Breukelcn in de Soester kerkbode o.a. „Men kan 't besluit van 't moderamen uitleggen als een daad van wijze voorzichtigheid; voorzichtigheid die de moeder van de porceleinkast is. Stelt u eens voor, dat er een verbod tot vergaderen kwam voor onze hoogste kerkelijke vergadering. Dan (en de redeneering wordt nogal eens gehoord) zouden we heelemaal in een slechte positie gekomen zijn. Weer anderen zeggen: het is niet zoo erg, dat de Synode niet vergadert, want we hebben steeds bezwaar gemaakt tegen een permanent bestuurscollege als bijv. de Herv. Kerk in haar Synode bezit en we moeten 't nu ook niet hebben. Dezen zien in een bijeenkomen van de Synode nu een gevaar van loslaten van de vrijheid en zelfstandigheid der plaatselijke kerken, die h.i. maar zelfstandig moeten beslissen in komende moeilijkheden. Maar er zijn ook zeer velen in ons land, die met een gevoel van teleurstelling het bericht: de Syonde vergadert niet — 't betreurden. Tot die teleurgestelden behoor ik zelf ook. Moeilijkheden zijn er zeker. Kolennood, andere, veel erger moeilijkheden — maar die zijn er om te overwinnen. De plaatselijke kerken moeten beslissen? Best — maar die plaatselijke kerken leven nu eenmaal in een volksbestaan en tegenover de landelijk-opgezette maatregelen hebben ze behoefte aan centrale leiding. Nu hebben we onze deputaten voor de correspondentie met de hooge Overheid, die ons hun adviezen geven. Maar er is nog een psychologische zijde aan de zaak ook: in de eerste plaats kan men van genoemüc üeputaten niet alles vergen (hun taak is zeer zwaar!) en in de tweede plaats: onze" kerken hebben vertrouwen in de Synode — de gedachte alleen reeds: de Synode vergadert, geeft 't prettige gevoel, dat de leiding niet ontbreekt. Wat dit betreft, benijd ik in deze dagen onze Herv. broeders en zusters. 't Is mij dan ook een raadsel, dat er nu geen genoegzame redenen tot samenroeping zouden zijn. Kort geleden nog maar moesten per sé de „leergeschillen" worden afgehandeld, terwijl het bewijs dat 't leergeschillen waren nog geleverd moest worden. De Synode zou in normale tijden daar zeker al voor vergaderd hebben. Zijn die kwesties van zooveel importantie als bijv. prof. Hepp deed voorkomen, dan moet de Synode in deze dagen zeker die open wonde niet maar laten zitten — de Kerken kunnen dat nü zeker niet verdragen. Nu vraag genoegzame redenen om te vergaderen? Voer 15 Mei wél — bijv. ter oorzake van de leergeschillen? Na 15 Mei niet? Is er heelemaal niets gebeurd? Of moet de Synode vergaderen achter de feiten aan? En ds. D. J. Couvee, Geref. predikant te Hillegersberg, schrijft in zijn orgaan „Herleving" over dezelfde zaak, zulks naar aanleiding van een polemiek waarin hij met prof. Hepp is gewikkeld over richtlijnen of concrete uitspraken in de situatie van heden en besluit dan aldus: E e r> advies aan de kerken"? Aan de Synode, die niet vergadert om de bonnetjes en de duisternis? Oh! veelgeprezen protestantsche kerkinrichting, die uw principe zoo ver drijft dat sü u, machteloos maken laat! --- VOOR DE HUISVROUW Het bewaren van wintergroenten en fruit. Als bewaarplaats van wintergroenten en fruit comt de kelder in aanmerking, mits deze vorstvrij is en op een zonnigen, milden dag gelucht •can worden. Bij zeer strenge vorst hangt u voor het raampje een mat of iets dergelijks om de koude buiten te houden. Voor groenten en fruit neemt u, zoo mogelijk een gescheiden ruimte, daar het fruit samen met aardappelen en groente bewaard, sjieller aan bederf onderhevig is. Is er geen keldur, dan kan een vorstvrij frisch kamertje, speciaal voor fruit, uitstekende diensten doen. In den kelder komen dan: le. De aardappelen. Deze mogen niet nat in den kelder gebracht. Ze moeten op een donkere, niet te warme plaats bewaard worden, daar zij anders snel gaan kiemen. Zij blijven n.l na het oogsten doorgroeien, halen adem en. loopen uit. Gaat het om een kleine voorraad, dan kunt u deze in wat kleine kisten laten staan, de kisten niet geheel gevuld en een paar latjes voor luchtcirculatie er tusschen. Een grootere partij kan op stroo of losse turf worden- -?elegci-.- Regelmatig nazien en omzetten om schieten te voorkomen is noodig. Het beste is een kist van latwerk, waar ac aardappelen boven ingaan en onder uit een schuine ruif, toeloopen, zooals voor anthraciet vaak in gebruik is. De aardappelen komen dan vanzelf bij herhaling in beweging. 2. De groenten. Enkele hiervan, als sluitkool (roode-, witte- en savoyekool) en bloemkool kunt u met een touwtje aan den stronk en met den kop naar beneden ophangen. Van de bloemkool verwijdert u eerst de stugge bladeren, terwijl de soepele binnenste als beschutting over de bloem gevouwen worden. De ruimte mag vooral niet te warm en te droog zijn, want dan wordt alles rimpelig en slap. Deze kool, wortelen, kroten, knolrapen schorseneeren e.d. kunt u ook goed in den tuin opkuilen, op wat stroo of latwerk leggen, met stroo afdekken en zooveel aarde erop, dat alles vorstvrij blijft. Bij 't openen en voor 't verbruik goed controleeren: „het minste moet eerst op". Uien kunt u het eenvoudigste in een onbenut kamertje leggen; ze kunnen gerust een paar graden vorst hebben. Brusselsch lof voor eigen gebruik kan in den kelder of in een donkere kast in vochtig «zand worden ingegraven, reeds bij eenige warmte loopen de wortels uit en de geel-groene losse bladeren kan men regelmatig oogsten. Het fruit wordt, zooals gezegd, apart gehouden. Appels kunnen, mits vorstvrij en niet te warm, ook op den zolder bewaard worden Een verwarmingskelder is niet geschikt voor het bewaren van fruit. Wormstekige en sehurftige vruchten komen niet voor bewaren in aanmerking, daarom moet u de vruchten stuk voor stuk nakijken. Voor het bewaren neemt u liefst hand geplukt fruit. Appels hebben dikwijls een min of meer vettige schil, wat bij sommige soorten zeer poed is te merken. Door deze eigenschap, worden de vruchten beschermd en drogen minder snel uit Niet ieder beschikt over een aparte fruitbewae**plaats. Eenige kranten uitgespreid op den vloer van zolder, vorstvrije kast of kamer zijn zeer ge schikt om het fruit er één laag dik op uit te spreiden, niet meer. Bij verbruik telkens controleeren. Is de ruimte beperkt, dan 'kunnen ook eenige kistjes boven op elkander dienst doen, telkens een paar latjes er tusschen voor luchtcirculatie. Bij zeer strenge koude dekt u het fruit extra af. Bij zachter weer moet die deklaag verwijderd worden, daar de vruchten anders broeien en rot ten. --- Zuinig met den stofzuiger. Een van de manieren om electrischen stroom uit te sparen is den stofzuiger niet meer dan noodig te gebruiken. Breek met de gewoonte om niet alleen kleeden, maar ook zeilen en Unoleums schoen te zuigen; gebruik voor laatstgenoemde vloerbedekkingen liever een doek, dien ge daarna buiten uitslaat. Liggen er od het vloerkleed draadjes en goed zichtbare kruimels, raap die dan even op (of laat dit de jongere generatie doen). Ook kunt gij dergelijke ongerechtigheden voorzichtig opvegen. Stel vast, op welke dagen de stofzuiger in werking zai. worden gesteld en verricht dan al het werk. dat daarmee gedaan moet worden, achter elkaar. --- De bezem. In veel gevallen behoort de bezem tot de stiefkinderen, die op nonchalante manier worden behandeld. Dit is verkeerd, want een gevolg hiervan is, dat dit nuttige voorwerp dan vóór zijn tijd onbruikbaar wordt. Men moet een bezem nooit vlakbij het warme fornuis te drogen hangen want in de eerste plaats zal dan het pek, waarmee de haren in het hout vastzitten, gaan smelten, zoodat de haren uitvallen. En bovendien is de hitte oorzaak dat het hout gaat barsten Bezems met langen steel moet men nooit wegzetten op hun haren; deze trekken anders krom Heel wat beter is het, ze op te hangen. --- Recht van gratie en abolitie. De Führer heeft bij decreet het recht van gratie en abolutie (staking van een begonnen vervolging) voor het bezette Nederlandsche gebied overgedragen aan den Rijkscommissaris. Deze heeft weer bij Verordening . welk deel van deze rechten .hij voor zich zelf behoudt en welk deel hij overdraagt aan een Nederlani stantie: den secretaris-generaal van het departement van Justitie. Deze nieuwe Verordening ligt in de- lijn der staatkundige ontwikkeling vanuit het stan der bezettende overheid. Het gratierecht v/as een recht van de Kroon, van de Koningin dus. Na de bezetting is ook dat recht overgegaan op het hoogste regeeringsgezag in feite, dat wordt uitgeoefend door den Rijkscommissaris in opdracht van den Führer. Slechts in zeer bijzondere gevallen heeft deze zich de hanteering van het Iratierecht voorbehouden. Het recht van abolutie komt in het Duitsche strafrecht in anderen zin voor dan bij ons. Daar bestaat vervolgingsdwang; in Nederland daarentegen i.s het opportuniteitsbeginsel aanvaard. De bevoegde rechterlijke instantie maakt .zelf uit of vervolgd zal worden al dan niet. Wel is over onze oostergrenzen de mogelijkheid niet heelemaal uitgesloten, dat een vervolging' „niedergeschlagen" wordt, maar het is dan de „allerhöchste Steile", die beslist, dat vervolging niet gewenscht is. Een onafhankelijke rechtspraak in den zin gelijk wij daarvan spreken, kent Duitschland niet, omdat daar het staatsbelang en het staatsdeel domineerend zijn. Vandaar ook dat bij de gratie (in algemeenen ? e in Duitschland aeze is, dat zij een absoluut van het staatshoofd is, maar bij ons. voor zoover het gratie in engeren zin betreft, wei behoort tot de prerogatieven van de Kroon, m . deel der strafwetpleging uitmaakt. Abciitie wordt bij de wet bepaald. De vonnissen van Duitsche krijgsraden en van S.S. en p« n krachtens een bestaand! 3s door den Rijkscon: sari.s voor gratie in aanmerking worden gebracht. Het abciitie-- derlanclsche strafrechtpleging komt intusschen niet geheel aan den Rijkscommissaris. Vonnissen tot 3 maanden en geldboeten tot f 1000 zuilen tot de bevoegdheid van den secretaris-generaal van het departerm Justitie behooren, tenzij de Rijks-commissaris in bepaalde gevallen zich de beslissing mocht hebben voorbehouden. Wat de kleinere delicten betreft, zal dit rei-ht derhalve in de - 'rusten bij den genoen secretaris-generaal, die de tot dusver in Nederland geldende procedure — advies van de betrokken rechterlijke instantie — daarbij zal blijven volgen. In de meer belangrijke gevallen, bij de zwaardere straffen dus. zal de Rijkscommis decideeren. Dit geschiedt niet uit wantrouwen tegen de Nederlandsche rechtspraak, doch met de bedoeling meer uniformiteit te krijgen in de toepassing van het recht van gratie en van veroordeeling, die hier te lande vrij veelvuldig werd gehanteerd, maar in het Duitsche recht onbekend is, zai gevolg van de nieuwe bedeeling niet meer ter beschikking van den rechter staan. De Rijkscom-ris of in de bepaaldelijk aangeduide gevallen de secretaris-generaal van Justitie, kun op verzoek geheele of gedeeltelijke begenadiginp; schenken. Het reclasseeringswerk kan dan eventueel voortgang hebben. Men ziet uit de nieuwe Verordening, dat levenspractijk niet overal tot gelijke rechtscodificatie brengt. Algemeene beginselen, de levensbeschouwing waaruit men leeft met name, hebben daarop grooten invloed. Nieuw is dat niet. Wie de eeuwenoude geschiedenis van het gratiebegrip en de argumenten voor en teeen gratie als element in' de rechts-' ■Bleging nagaat, komt al spoedig tot deze ontdekking. Reeds bij de oude volken was de vorst in hoogere instantie de man, die persoonlijk de jurisie uitoefende en met allerlei rekenen kon bi; het bepalen van een straf. De onderscheiding tuisschen de overheid en den zelfstandigen, onafhankeiijken rechter was toen onbekend. Wel ziel men, dat de rechters zékere vrijheid bezaten onrekening te houden met elementen, die voor hel verleenen van gratie werden aangevoerd, toer later de strafmaten voor delicten aan bepaalde grenzen werden gebonden. In den ouden tijd trac het gebruik van gratie als buitengewoon rechtsmiddel minder op don voorgrond. Als rechtselement bestond dit middel echter wel, al werd ei b.v. onder de Romeinsche keizers wel heel zonderling' en willekeurig mee omgesprongen. Zelfs de chiistenkeizers brachten daarin geen ingrijpende verbetering. In Matth. 27 : 15 vinden we een aanwijzing omtrent de gratie-methoden omstreekhet begin onzer jaartelling in het Rijk van het recht. Het oude Germaansche recht gaf van de gratieidee weinig te zien. In de oude christelijke" kerk de ze in haar ontwikkeling een geheel verkeerden kant uit ie gaan, in zooverre geestelijke overheden wereldlijke macht poogden uit te oefenen, tegen welk streven in de middeleeuwen reeds verzet ontstond, een verzet, dat eigenlijk pas in de eeuw der reformatie meerdere vastheid' verkreeg. Gratie vanwege het „hooge gezag" was een gedachte, welke zich in het rechtsbewustzijn vasthechtte, ook al trachtte de willekeur nog malen het hoofd op te steken. Zelfs groeide deze uit tot stelselloosheid, tot misbruik. B.v. in de dagen der Fransche revolutie en daarna. De 19e eeuw brengt ons bewuste verdedigers en tegenstanders, voorwaardelijke en onvoorwaardelijke, van het gratie-instituut; maar de voorstanders er van wonnen geleidelijk het pleit. Wel was er nog heel wat verschil van meening omde omschrijving en den inhoud van het begrip van gratie, maar de ontwikkeling er va iet licht van Gods Woord stond niet stil. Daar mogen we dankbaar voor zijn. Want slechts wie iet rechte begrip omtrent overheid en strafrecht . zal ook aan de idee der gr::; juiste ts kunnen aanwijzen in de rechtsbede. e mede dienen moet om door de ov dienaresse Gods de goddelijke orde in de menchelijke samenleving te d< n aboiitie worden dan van public ijken aard en krijgen niet het p. :ke stempel van den souvereinen staat, die tegenover een eroordeelden of vermoedelij ken overtreder bege«adigend optreedt. Op eerstbedoeld standpunt stelt -*ich het artikel an onze Grondwet, dat aan de Kroon het recht gratie van straffen, door rechtelijk vonnis legd, toekent. Dat recht wordt uitgeoefend — ïe zeiden het reeds —na het advies te hebben ngewonnen van den rechter daartoe bij algeneenen maatregelen van bestuur aangewezen.0 Amnestie of abolutie worden niet dan bij een vet toegestaan. Deze laatste bepaling verklaart, 'aarom ze zeer sporadisch zijn voorgekomen. Aan de Kroon is de macht gegeven om te vooromen, dat het hoogste recht de grootste onvaardigheid zou kunnen worden en in de weede plaats om genadig te kunnen zijn. Delegatie van het recht van gratie aan een linister heeft onze wetgeving in het verieder rel gekend, maar het desbetreffende besluit van 841 is later, als in strijd met de Grondwet, verï. Het aan den G. G. van Ned.-Indië toegeende recht van gratie steunt echter wel op de Grondwet, omdat de G. G. het koninklijk gezag itoefent. Amnestie en abolutie 'kwijtschelding van straf an bepaalde categorieën van schuldigen en staing van rechtsvervolging ter zake van bepaalde nsdrijven) grijpen in in de normale rechtsbeeelmg en waren daarom afhankelijk gesteld var ■dewerking der Staten-Generaal. Wie met deze dingen rekening houdt, zal kunen begrijpen, waarom de besproken Verordening en inhoud heeft zooals we hebben uiteengezet (Rott.) --- Nieuwe inschrijvingen, L. E. Smidt, Muntendam, Kerklaan B 54-1, handel in en fabricatie van bakkersmachines en bakkergereedschappen en winkelbedrijf in huishoudelijke art., speelgoederen, galanterieën, haarden en kachels. • J. G. Broerken, Hoogezand, Westerbroek 44, scheepsbouwbedrijf. --- Opheffingen. J. Brugg-wna, Veendam, Postweg 25, handel in rijwielen en huish. art. --- UIT DE PERS EEN VOLK VAN ZANGERS. Misschien il het onze lezers wel vergaan als ons. dat ze bij een bezoek, dat ze aan een ander gezin br-a j esn verjaardag of bij een ande: id, ongemerkt ertoe kwamen om * te zingen, zoo schrijft de „Rotterdammer". Vroeger zou dat een beetje vreemd gestaan hebben, als op een „gezellig avondje onder elkaar" op een verjaardag o d bijvoorbeeld het Wilhelmus, onze riationale Psalm, gezongen werd. Maar nu gaat dat vanzelf. En daardoor zijn we weer een mooi ding rijker geworden, dat we — ook al zouden de tijden veranderen — niet meer kwijt moeten. Nederlanders zijn gesloten, ze geven zich niet gauw; ze hebben hun vaderland lief, maar spreken >ver niet makkelijk. Maar nu ons land in den druk gebracht is, nu komt die liefde naar buiten; nu moet ze zich uiten in de oud-vaderlandsche zangen en krachtig klinkt ons lied op en we schamen er ons niet voor, als er zelfs een traan in het oog opwelt onder dit zingen, als we denken aan ons verloren geluk als natie Laten we toch veel zinseen, met en voor elkaar ook het nationale lied. En op de scholen, op onze Christelijke scholen, laat daar ook het nationale hed worden geleerd en gezongen. Hierin dient een samenwerking en een wisselwerking te zijn tusschen het gezin en de school, tusschen het onderwijsinstituut en het huis, dat er gezongen wordt. Het Christelijke lied en het nationale lied. Laat ons volk een volk van zangers worden zooals het ook een volk van bidders moet zijn Eten Christen heeft stof om te zingen, heel den dag. En waar een lied gezongen wordt, daar is geen boosheid. Geen beter middel om een goede stemming te krijgen dan om een lied te zingen Laat het Christelijk onderwijs, laat het Christelijk gezin in dezen tijd ten voorbeeld zijn en een goeden invloed hebben op heel ons volksleven erdoor gebouwd, kan worden --- KERK EN SCHOOL GEREF. KERKEN. Beroepen: Te Mijdrecht, Ds. O. W. Bouwsma te IJseTrniiiden. --- CHR. GERE, KERK. Tweetal: Te Driebergen c. Smits te Sliedrecht en E du Marchie van Voorthuyzen te Urk. Kcmmerajl, 13 Jan. Nadat Ds. Lambooy, Miss. Dienaar des Woords te Pajeti, gister was voorgegaan in den dienst des Woords in de Geref. Kerk, vertelde hij gisteravond een en ander over zijn eigenlijke zendingswerk op Soemba. Eerst gaf hij een overzicht van de .Soembaneesehe samenleving en sprak daarna over de eigenlijke Evangelieverkondiging en de moeilijkheden daaraan verbonden. Na zijn rede werden door verschillende aanwezigen vragen gesteld, die door spr. uitvoerig werden beantwoord. De Kerkeraad en Zendingscommissie, die dezen avond belegd hadden, kunnen er met voldoening op terugzien, het Dorpshuis was overvol en er is met stille aandacht geluisterd. Na afloop werd er nog een collecte gehouden voor het werk der zending. HcuwckjjJ,. 14 Jan. Tot tijdelijk kweekeling met xan de schip] ;;e «Green van PHnstererstshool te Groningen is benoemd om-e -genoot E. N i 69% ürtb.-O. 2% 09% 69 15/16 N«derlaadsch-Indie 1935 f 1000 3% 1837 flOOO3 92 % 92% 37A 11000.** 90% 91% INDUSTEIEëN A Kunstz. A 108% 107 Berkels P A 53k 521 i Calve 01. A —1 —11 Oalve 01. C 75 74 Suik. A 204% 2D4 Pokk. Vf. A 190 192 Ij Br. Umi O 129% 123% Ned. Ford A 339% 339 ?hGb. af. A 212% 209% ?hGb. al J?*-* 142 144 PETROLEUM Jordtsch A 256% 254.; pcrdtsch. P —1 267% •i. Ned. P. A 271 268% RUBBER t'ciam f 100 - . i'dam f 1000 285% 280' ij ■itnsterd. O 290 282' SUIKER It. Amst. A 451 450 'cvasche A 285 286 SIB.V. A 274% 274 /. Vorst. A 130 128% TABAK >e U-Bat. A . 203% . Jelt M. 1000 269 . •"finemb. A 236 222 (NDUSTRIEELE ONDERNEMINGEN BUITENLAND, -aiac. Cop. 3015/16 303/16 \am SB'% w* Jen. Mot. 53 15/ fluit. Nick. 29 15 10 iep. Steel 27% 26% «n. St. St. 71 % 69% OBLTOATKN STAATSLEENINGKN Uétettimi 940 1e flOO 4 100% 10015/16 940 1e f5OO 4 101 101 W iO lbf. f 100 4 97% 97 . Herv. pred. te Hoogezand, in 'zijn nieuwe gemeente bevestigd door ds. Scholte uit Jelsum Ds. D. Bender had verzocht om niet te worden toegesproken en zou zelf ook geen toespraken houden. Volgens spreker was er geen reden tot een feestdag in dezen, althans niet uiterlijk, wel innerlijk voor hem en de zijnen. Immers, zij waren dankbaar gestemd dat ze weer tot het oude Friesche land mochten terugkeeren, dat ze nimmer hadden moeten verlaten en waar zij zicii thans al weer meer thuis gevoelen. Na deze inleiding verbond spreker zich aan zijn gemeente met het tekstwoord uit Psalm 56 vers 5: „Ik heb mijn vertrouwen op God gesteld, ik vrees niet". Spreker besloot de predikatie met de woorden: „V/ij hebben ons vertrouwen op God gesteld, wij vreezen niet". --- Zelfs gedachten en droomen De fijne ijsstof, v/elke zich op koude dagen en in koude nachten op de ruiten vastzet, is volgens Alberg zóó gevoelig, dat zelfs gedachten en droonen erin kunnen worden weerspiegeld. In de slaapkamer van een jongeman vond hij op het bevroren venster de afbeelding van een beboschten heuvel, aan den voet waarvan een huisje met een plat dak stond met heesters erom heen. Erboven teekenden een paar groote wolken iycli af. De jongeman was op dat oogenblik uitstedig en dus maakte Alberg er een kleine schets van. Bij zijn terugkomst stelde hij hem de vraag, of hij in de laatsten nacht, dien hij thuis doorbracht, van een huisje aan den voet van den heuvel had gedroomd. De jongeman herinnerde het zich niet, maar toen hij de teekening zag, herkende hij zijn geboortehuis in een klein dorpje, waar hij een groet deel van zijn jeugd had gewoond. Hij vertelde, dat hij er nog heel dikwijls van droomde. — Ik voelde toen, zegt Alberg, dat onze adem, die in een warme atmosfeer onzichtbaar is, maar bij koud, vriezend weer zich afteekent als een dunne, ijle nevel, zich ep een bepaalde manier in de fijne ijsstof op de vensters materialiseert. Zelfs wil hij beweren, op de bevroren ruiten van een autobus, waarmee geregeld een groep werklieden werd vervoerd, afbeeldingen te hebben waargenomen van gereedschap enz., datgene dus, waarvan de gedachten der werklieden waren vervuld. Het klinkt allemaal uitermate fantastisch, maar de proef op de som is gemakkelijk te nemen. Kijkt u ook eens naar de ijsbloemen op uw vensters na kouden vriesnacht, of ge er bekende lijnen en vormen in kunt waarnemen? (Rott. Nieuwsblad.) --- DE VERTALING VAN HET O. TESTAMENT. Het kerkblad van de Geref. Kerken voor Noord- Bïabant en Limburg schrijft het volgende: „Wij kunnen hier iets mededeeiyn van den stand van de vertaling van het O. Testament vanwege het Ned. Bijbelgenootschap. Veien vragen reeds hoe het er' mee staat. Er kan'gezegd worden, dat het met de vertaling nu aardig opschiet. Reeds zijn 23 boeken in eersten aanleg gereed. Ze moeten nu nog wel besproken worden. En gereviseerd, Maaier komt toch schot in. 12 boeken van het O. Testament zijn gedeeltelijk klaar. Er is natuurlijk nog niet te zeggen wanneer het geheele O. Testament zal klaar zijn en ten verkoop kan worden aangeboden. Maar tóch zal het niet meer zoo erg lang op zich laten v/achten. Ais het met de vertaling zoo voortgaat. Reeds ontvingen we een proefdruk van Jeremia, Ester en Habakuk ter in.zage. Gezien de groote belangstelling die er voor de nieuwe vertaling van het N. Testament bleek te bestaan ■— in het eerste jaar van het verschijnen daarvan werden alleen reeds 72.000 ex. van Ihet N. T. verkocht en uitgegeven — kunnen we er op rekenen dat ook voor een vertaling van het O. T. groote belangstelling' zal bestaan. ---