DE NED. RADIO-OMROEP. Een cultureel en opvoedend instituut in dienst der gemeenschap. iHoe staat de doorsnee Nederlander tegenover de Nederlandsche Omroep? Een enquête over deze kwestie zou zeer zeker interessant zijn. Wat verlangt fan' van de radio, hoe' gebruikt hij hem, hoe ziet hij de doelstelling vah deze Rijksinstelling? Wat er zoo al allemaal uit de radio in de huiskamer binnenkomt weten we wel zoo ongeveer, al hebben de meesten ook niet den heelen dag de radio aanstaan zooals vele maniakken doen, die dan meenen, dat ze „radiominded" zijn. En uit deze bonte verscheidenheid zoekt ieder dan wel individueel uit, ■wat hem ligt, wat hem interesseert of wat hij noodig heeft. Het is als met een hors d'oeuvre. waar ieder zich het zijne van kiest. / Maar we gelooven er niet naast te zijn, als we beweren, dat de groote massa van ons volk zich nog niet voldoende bewust is van de groote roeping van de radio als cultureel en opvoedend instituut van ons volk. Daar toch ligt het zwaartepunt van zijn taak, die idee moet steeds op den achtergrond staan om 'het even wat er ook uitgezonden wordt, of het lichte of ernstige muziek is, of het een boekbespreking, een politiek prafitje of een kookpraatje is, het moet direct of indirect een positieve bijdrage zijn tot de opvoeding van ons volk, dat er beter van moet worden. Er hebben zich het laatste jaar 'groote veranderingen 'voltrokken in onze radio. De vroegere omroepvereenigingen zijn verdwenen en we hebben den Rijksradio-omroep gekregen Het*verk derven eenigingen is meer „einheitlich" gebundeld en meer doelbewust gericht op de groote roeping, die, de radio te vervullen heeft. Wat de outillage betreft heeft men de beschikking over de studio's en installaties der vroegere omroepvereenigingen. En die is wel uitstekend. De pers uit Zuidelijk en Oostelijk Nederland is dezer dagen op bezoek geweest bij den Nederlandschen omroep. We zijn toen in- de gelegenheid geweest, deze outillage van nabij te zien en te bewonderen en hebben ook eens kennis kunnen nemen van de werkwijze in de studio's te Hilver- Wlat ons daarbij vooral opviel was dat overal voor" de jongeren een goede plaats was ingeruimd. Slechts sporadisch zag men hier en daar een grijzen kop tusschen de kunstenaars. De jeugd is aan bod. We dwaalden door de groote en kleine zalen, bespiedden hier en daar van achter geluidwerende ramen de kunstenaars in volle actie, bekeken elders met ontzag de ingewikkelde ingenieuze instrumenten, die allemaal hooren bij de uitrusting van een moderne studio, wil deze aan de hooge eischen voldoen, die er aan gesteld worderf. Het was een zeer interessante excursie voor een leek. Maar deze uitwendige outillage is slechts een groote bijzaak. De veranderingen die zich voltrokken, zitten in hoofdzaak in de organisatie. Tijdens eenbijeenkomst in een der zalen hebben de afdeelingschefs ons daar een boekje over opengedaan en in korte trekken d* taak geschilderd, die zij hebben gekregen. --- Programmadienst. Daar was vooreerst de heer Schafters, hoofd van derl programmadienst. Dit instituut had men vroeger niet. De programmachef deed met behulp van zijn aseistenten alles; stelde het programma samen, zorgde voor uitnoodigingen, haalde zijn adviezen daar waar hij ze vinden kon. — Onderafdeelingen in den zin van den Nederlandschen Omroep bestonden practisch niet. _ De vroegere Omroepvereenigingen hadden dan ook slechts 3/2 dag op één zender te verzorgen, terwijl de Nederlandsche Omroep 14 dagen per week te verzorgen heeft, met daarbij gevoegd nog iederen dag één kortegolfuitzending. Vandaar, dat de organisatie van den, Nederlandschen Omroep geheel anders is opgezet en er voor ieder onderdeel van het programma een afdeeling is met zelfstandige leiding en eigen verantwoordelijkheid, het geheel ondier de opperleiding van den directeur-generaal dr. ir. A. W. Herweyer. Het werk van deze afdeelingen moet gecoördineerd kunnen worden. ledere afdeeling moet weten op welken tijd en over hoeveel zendtijd zij kan beschikken. De aaneensluiting van de verschillende programma's moet centraal geregeld worden. Er moet controle zijn op doublures, zoowel in muziek als gesproken woord en nog duizend andere dingen meer. De afdeelingen moeten kunnen beschikken over vaste orkesten, terwijl de organisatie van' deze orkesten wederom vanuit een centraal punt dient te geschieden. Zoo eveneens met hoorspelkern, etc. De geheele programma-samenstelling draait dus om het programmaschema, dat door den programmadienst in elkaar gezet is, doch welk programmaschema rtooit tot een star geheel mag vergroeien, maar integendeel dagelijks moet kunnen voorzien in de behoeften; welke de verschillende programma-onderdeelen incidenteel kunnen hebben. --- Feuilleton van „De Nieuwe Koerier." Het mysterie achter den muur. Een Nederlandsche Speurdersgeschiedenis door Frank van Falckenoort. 16 's Middags ging ik op bezoek bij de zuster van onzen vriend Keesman en deze versterkte me ook in m'n meening, dat haar broer van de heele affaire onkundig was. Een ander punt van belang was: wie bewoonde die villa? De „Dolle" kon het natuurlijk niet zijn, er moest dus een ander aan de touwtjes trekken en ik Was van plan dit uit te visschen. Ik had al een tip gekregen van chauffeur Peters, want onder de vier mannen, die in zn wagen hadden gezeten, bevond zich een Zuiderling, althans volgens de beschrijving van den chaufteur. Dan had ik ook in den grijzen wagen een peukje sigaret gevonden, merk Adrianopolou. Een Zuiderling, bijvoorbeeld een Portugees of een Spanjaard rookt graag Grieksche sigaretten. Dat was ook al weer een punt van belang. In Bloemendaal kreeg ik een inspecteur van de bouwpolitie en een agent mee, zoogenaamd om den muur en de villa te onderzoeken. M'n vermoeden klopte met de werkelijkheid: de villa was een half jaar van te voren betrokken door een Spaansch edelman, die goed in de centen scheen te zitten. Toen ik den man zag, wist ik, dat ik hem meer had gezien-, maar waar? De naam zei natuurlijk niets: Don d'Alvarez, maar zn gezicht nam ik goed in me op. Van de villa- en de muur-ondenzoeking kwam niets; alles was kort tevoren gecontroleerd en in arde bevonden. Schijnbaar onverrichterzake "konden we terug keeren, uitgeleide gedaan door den op het oog hoffelijk lijkenden Spanjaard; Ik zeg: schijnbaar zonder resultaat Want ik was toch niet voor niets even bij mijnheer op visite geweest. Alvarez' groote fout was dat hij aan zijn bediende een bevel in zijn landstaal gaf, met de verontschuldiging, dat deze bediende geen Nederlandsch verstond. Jammer voor mijnheer Alvarez was echter, dat ik ook nog 'n blauwe Maandag Spaansch heb geleerd. Dat bevel, luidde zoo ongeveer als: „Sluit als den wind dien man op." Is het niet-zoo, juffrouw Forges?" Deze knikte. — Zeker mijnheer dat is zoo. Maar mag ik u, voor u verder gaat, iets vragen? — Gaat uw gang. ' — Hoe wist u dat ik een zuster van Juan ben, terwijl hij mij toch als zn vrouw voorstelde? Dat was aanvankelijk een vermoeden, gegrond op de volgende feiten: Ten eerste gelijkt u sprekend op hem en bovendien droeg u geen van beiden een ring. Tenslotte kreeg ik het bewijs uit Noordwijk, waar men mij vertelde, dat 'n Spaansch edelman daar met zijn zuster gewoond had. Maar terzake. Ik wist dus, dat'er iemand in de villa verborgen werd gehouden en wie zou dat anders kunnen zijn dan Keesman? Van de villa reden we om naar de achterzijde, waar Teunder ons de sensationeele mededeeling deed, dat hij den geheimen ingang gevonden had. Wij volgden hem, doch voor wij bij den muur kwamen, was Teunder verdwenen, na mij een paar maal geroeper te hebben. Toen wij bij dien muur gekomen waren, hoorden we als in de verte: „Koks, die deur in de.." De rest ging verloren en Teunder was ook weg, spoorloos verdwenen; op dezelfde manier waarschijnlijk als Keesnian. Wij gingen natuurlijk weer aan het zpeken naar dé deur. Mijn fout was, dat ik maai bij dien muur bleef. Ik dacht nog steeds, dat daarin de geheele ingang zou zijn. Onze onderzoekingen bleven dan ook, zooals begrijpelijk, zonde rresultaat. Toen we onverrichterzake en zonder Teunder terugkwamen, was de auto verdwenen. Het briefje 'op den boom bracht de oplossing en daar bleek tevens uit, dat de daders, de bende, kan ik nu wel zeggen, geen katjes waren om zonder handschoenen aan te pakken. Ze deinsden voor niets terug, getuige de verdwijning van Teunder. Het briefje was een scherpe waarschuwing, die ons evenwel niets wijzer maakte. Die onderteeftenmg „Keesman" was natuurlijk bedoeld om ons op een dwaalspoor te brengen. Den volgenden dag ging ik in het fotoarchief te Amsterdam aan het snuffelen en daar ontdekte ik ook onzen vriend, den Spanjaard, die al een paar malen veroordeeld was wegens het vervaardigen van valsch bankpapier. Mijn vermoeden werd nu zekerheid. Hij was thans weer bezig om valsche bankbiljetten te vervaardigen. De „Dolle" maakte de clichés, de Spanjaard zorgde voor de centen, dus voor materiaal en machines en er ontbrak nu alleen nog maar een handteekeningenmaker aan. Dien had men nu gevonden in Keesman. Vandaar dat men hem ontvoerde; hem had men hoog noodig! < • Dit was mijn theorie, maar nu de bewijzen! Ik zou graag een inval hebben gedaan, maar ik voelde wel, dat dit niet zou gaan met dit simpele vermoeden. Voorts bleef die hooge achtermuur mij boeien. Ik zocht des middags den .aannemer op, die den muurhad opgetrokken. Uit zn mededeeling bleek, dat de Spanjaard hem twee zijner mannetjes ter beschikking had gesteld, welke beide metselaars waren. Toen de beide zijmuren klaar waren, was de aannemer voor de rest van hét werk niet meer noodig, of liever gezegd: ongewenscht. De metselaars van onzen Spanjaard bouwden met hun tweeën den achtermuur geheel af. Dat was dus al verdacht. Wel heeft de aannemer, toen deze muur • gereed was, hem gecontroleerd en hij kon niet anders constateeren, dan dat hij in orde was. Nu rees bij mij de vraag: waarom moesten de aannemer en zijn knechts wegblijven, toen die achtermuur werd opgetrolr;n. Waarom werden daarvoor door den villa-eigenaar zn vertrouwelingen gebruikt? De oplossing lag voor de hand: de moge. lijkheid dat de aannemer of één van zijn knechts met het leggen van de fundeering, die voor zoon zwaren muur wel tamelijk diep zou liggen,, op den bovenkant der onderaardsche gang zou komen — dat moest natuurlijk tegen eiken prijs vermeden worden — was lang niet denkbeeldig. Ook liep men het gevaar, dat één der arbeiders onwillekeurig den geheimen uitgang zou bemerken. Dit was ongetwijfeld oorzaak, dat „eigen personeel" dien achtermuur optrok. Mijn theorie klopte dus tot zoover. Nu besloot ik nog 'n keer onverwachts onzen vriend den Spanjaard te bezoeken, wat ik dan\ook deed. T en ik 'n paar minuten in de groote hal wachtte op den heer des huizes, hoorde ik nog even een ver verwijderd geruisch.van machines en enkele mannenstemmen, en daarna werd alles doodstil. Na enkele oogenblikken kwam de baas, met wien ik over den ontvluchten Keesman sprak en ik toonde hem de foto van den jongeman. Natuurlijk liep hij op den ouden truc in. Hij greep de foto met duim en wijsrvinger aan en daar ik het carton van te voren eenigszins vettig had gemaakt, kreeg ik, na er poeder over te hebben gedaan, twee arachtige vingerafdrukken* Ze bleken na vergelijking identiek met die van den tweemaal veroordeelden Spanjaard uit het politie-archief. Zoo had ik alweer enkele bewijzen, maar toch nog niet genoeg. Nu ik achteraf nog eens nadenk, sta ik zelf verbaasd over de grenzenlooze onbeschaamdheid' van dezen senor. Natuurlijk vertrouwde hij in het uiterste geval qp den geheimen uitgang; vandaar, dat hij zoo brutaal durfde op te treden. Behalve brutaal was hij ook gevaarlijk, en hoogst gevaarlijk. Dat bemerkte ik dienzelfden avond op een zeer onaangename manier. Gelukkig, dat Brandsma bij me was, anders had ik vermoedelijk denzelfden weg opgegaan als Teunder en wie weet, voor hoe lang. Alles draaide dus om den geheimen uitgang. Want waar kwam de man vandaan, die Teunder deed verdwijnen? Waar kwam de man vandaan, die.mij bulten westen sloeg? En hoe gebeurde dat allemaal? Die vraag bleef me bij,.ook nadat ik weer hersteld was van dien tik op m'n hoofd. Als een oud heertje vermomd, ging ik nogmaals naar die bewuste, nu gevaarlijk geworden plek achter den muur, zoogenaamd om grond- te koopen en daardoor een motief te hebben om grond te spitten, de boomen neer te' halen, enfin, alles te doen, wat leiden kon tot opsporing van den geheimen uitgang. En toen ontdekte ik hem! Op een moment, ik even stond uit te blazen, met mijn rug naar den muur, zag ik in d? schors van één der dikke boomen even iets flikkeren, hetgeen echter bijna onmiddellijk weer doofde. Op dat oogenblik begreep ik alles. Ik deed alsof ik niets bemerkte, liep er kwasi langs en bemerkte 'n heele, kleine naad, haast'onzichtbaar. Indien boom wa? de" deur. en die voerde ongetwijfeld naar een onderaardsche gang en, dus naar de villa. In die deur zat een klein kijkgaatje, nauwelijks een halven centimeter groot en op het bewuste moment), dat ik even iets zag glinsteren, stond, er iemand in dien boom te kijken. Dat schitteren kwam van zijn oog! Dat was het! En daar was natuurlijk de toegang, dien Teunder ontdekt had en wat hem zn vrijheid kostte. Vandaar uit kreeg ik dien ongenadigen tik op m'n hoed en voor Brandsma zich omgedraaid had. was de deur alweer gesloten. l (Slot volgt). --- Ontwikkeling en voorlichting. Tot de voornaamste afdeelingen behoort ongetwijfeld die der ontwikkeling en voorlichting. Het gesproken woord is het dat het meest het volk beïnvloedt. Het vereischt derhalve een groote zorg en controle. Het gesproken woord moet ont-, wikkelend een voorlichtend zijn naar inhoud en vorm. Naar, den vorm is het te verdeelen in de volgende groepen: a. Cultuur politiek nieuws; b. economisch nieuws; c. agrarisch nieuws; d. letterkundige uitzendingen; e. vrouwen uitzendingen; f. jeugduitzendingen. leder der onderdeelen wordt verzorgd door een verantwoordelijkenredacteur of redactrice, terwijl de leider, de lieer J. C. Plate, voor den totalen inhoud uiteindelijk verantwoordelijk blijft. De onder de genoemde rubrieken vallende stof kan men nu echter in talrijke vormen brengen b.v. als voordracht, causerie, tweegesprek, als boekbespreking of als hoorspel. Men heeft tg waken tegen eentonigheid en te trachten steeds levendig, pakkend, actueel te zijn. Daarbij staan den leider talrijke hulpmiddelen ter beschikking, muzikale omlijstingen, geluidsachtergronden, spreekkoren, reportages enz. Het is de groote kunst om uit den stroom vanmogelijkheden zorgvuldig het belangrijkste en actueelste uit te kiezen. Wat men brengt moet pakken en overtuigen, direct bij het hooren, want nalezen bestaat niet zooals in een krant. Dat alles kost veel arbeid en moeite. Hoeveel er b.v. moet geschreven, gewikt en gewogen, geprobeerd en geëxperimenteerd worden in redactie en studio, om een 3-minuten-scène te doen slagen, daar heeft een leek eenvoudig geen begrip van. --- Ernstige muziek. Onder de afdeelingschefs is Limburg vertegen-; woordigd door den heer Pierre Reinards uit Maastricht, die den s,cep~ter zwaait over de afd. ernstige muziek hetzij deze „in natura" dan wel als „opnamen" uitgevoerd wordt. Als onder-afdeelingen vallen daaronder ook de symphonische concerten, de kamermuziek, de opera en de koor- en orgelconcerten en opna. men. Ook bestrijkt deze afdeeling dè lezingen over muziek, de muzikale illustratie voor hoorspelen en de proefaudities voor debutanten in het ernstige genre. > De richtlijnen die gevolgd worden bij de samenstelling der-programma's zijn deze drie: a. Krachtige bevordering van de Grpot-Nederlandsche muziekcultuur, door: het doen' uitvoeren van werken van groot-Nederlandsche toondichters. Door het openen van een gelegenheid voor alle geschikte kunstenaressen en kunstenaars van Nederlandschen stam zich te laten hooren. Dooi/aanmoediging van jeugdige, talentvolle krachten. b. Propageering der verwante muziekculturen. Daarnaast de oude en nieuwe muzikale kunst van alle Europeesche gebieden, voor zoover werkelijk gezonde muzikale voortbrengselen. c. Het betrachten van afwisseling in den goeden zin des woords en vermijding van alles, wat tot een smaakbedervende „vervlakking" zou kunnen leiden. Strikte wering van „ongezonde" z.g. „moderne" experimenten in de toonkunst. De heer Reinards deelde voorts nog een en ander mede over de bijzondere uitzendingen In dit seizoen. Er zullen b.v. uitgevoerd worden alle symphonieën van Anton Bruckner. Gastdirigenten zullen o.a. zijn Antoon Verhey, Prof. Herman Abendroth en Sigmund von Hausegger. Verder staan op het programma een reeks uitzendingen van het Concertgebouworkest onder leiding van Willem* Mengelberg, Nederlandsch- Vlaamsche uitwisselingsconcerten, de Mozart-herdenking in December, om de'l4 dagen operauitzendingen, een keur van kamermuziek uit binnenen buitenland en de jeugdconcerten onder Leo Ruygrok. Over een groep andere uitzendingen van méér practischen aard een volgende maal. --- BUITENLAND. PROCES TE TRIëST. 71 Personen aangeklaagd wegens revolutionnaire actie. Voor het te Triest bijeengekomen speciale gerechtshof ter verdediging van den staat, is Dinsdag een proces begonnen tegen een groep van 71 beklaagden, wegens anti-nationale en revolutionnaire actie. Van de beklaagden, die door 18 advocaten worden verdedigd, zrjn 11 voortvluchtig. Uit de aanklacht — waarvan het voorlezen twee uur duurde — blijkt, dat sedert 1939-40 een wijdvertakte samenzwering te Triest en in naburige plaatsen op touw was gezet. De deelnemers, o.w. ook personen, die in 1929, 1930 en 19& daden van terreur hadden gepleegd, stonden rechtstreeks of indirect onder den invloed*van buitenlandsche mogendheden en hadden revolutionnaire doelstellingen. Allen waren vervuld van haat jegens Italië en maakten gebruik van de Sloveensche minderheden, om een atmosfeer van opstand tegen Italië in het leven te roepen, waarbij de communisten streefden naar oprichting van een Sovjet-republiek, die alle in Italië, Karinthië en Zuid-Slavië wonende Slaven zou omvatten. Op rekening van deze bende staan, naar de aanklacht verder zegt, waarschijnlijk drie aanslagen op kruitfabrieken, waarvan de daders niet konden worden opgespoord. Men heeft'materieele bewijzen voor de door de bende gepleegde aanslagen op twee scholen, het opblazen van een spoorbrug en den in 1938 ontworpen en slechts door een wonder niet uitgevoerden aanslag op den Duce, tijdens zijn bezoek aan Caporetta, benevens voor uitgevoerde en toegegeven daden van militaire sabotage. Om een voor de nagestreefde Sovjet-republiek gunstige atmosfeer in het leven te roepen, werden, volgens de aanklacht, bproerige vlugschriften verspreid, z.g. sportdemonstraties en betoogingen voor cultureele en liefdadige doeleinden georganiseerd, de leden van de weermacht, die afkomstig waren uit het niet-Italiaansche bevolkingsdeel aangespoord tot desertie en muiterij, spionnage gepleegd en de voor een opstand noodige wapenen verzameld. De der bende stonden door een in het voormalige Zuid- Sla vië bestaande, door uitgewekenen opgerichte organisatie onderling in "contact en werden door buitenlanders gesteund. --- In het huis van den Beauftragte te 's Gravenhage heeft de bekende Duitsche dichter Hermann Claudius een lezing gehouden. Een foto tijdens de voordracht (Stanf-Mol) --- De begrafenis van overste Mölders heeft te Berlijn met groote plechtigheid plaats gehad. - Achter het stoffelijk overschot volgde een indrukwekkende stoet, aan het hoofd waarvan Rijksmaarschalk Hermann Göring schreed (Atlantic-Holland) --- WAAROM MET DUITSCHLAND VOOR NIEUW EUROPA? In het land der blinden was éénoog Koning.' Hij was een despoot, die alle landen regeerde, onderwierp, ten gronde richtte. Hij" was de versplintering der krachten, de minachting, de afbraak, concurrentie, tegenwerking, uitputting. Hij was de saboteur, op groote schaal; alle landen en alle volken, alle menschen zijn stukgemaakt en vernield, de arbeidskrachten waren slecht verdeeld, er werd gestreden, er werd gehaat. Zoo kwam het, dat in het Oude Europa werkloosheid heeraehte, dat het eene volk niet wist waar het zijn producten laten moest, terwijl het volk, dat er naast woonde, ontberen moest, omdat het arm was en de producten, het levensbrood niet koopen kon. , Het eene land werd uitgebuit, leeggehaald, uitgeput. Het andere land liet rijke voorraden ongebruikt, renteloos liggen. En tusschen deze tegenstellingen, deze harde tegeniestrijdigheden, stonden de twee duivelsche machten: kapitalisme en bolstfewisme; stookten op, kochten menschen, landen, speelden mensch tegen mensch, volk tegen volk, tegen elkaar uit tot dat eene, gruwelijke doel: vernietiging en uitbuiting. Verrijking der kapitalistische monopolisten en hun aanhang. Vernietiging alle landen tot geschikt arbeidsveld voor de bolsjewisten. In armoede en ontbering, moeheid en lamgeslagenheid, groeiende ontucht en opstand, verbittering, verzet, werden de bolsjewistische gedachten uitgestrooid en zij vonden ingang. , Europa, het werelddeel met het rijkste verleden, was het armzalige speelveld geworden van machten, die in barbaarschheid en duivelsche genialiteit, niet voor elkaar onderdeden. Er werd gegeten van Europa, er zou weinig meer overblijven. Het was murw, klaar gemaakt voor de revolutie, de opstand van het proletariaat; volk van Europa, uitgebuit ,en vertrapt door de kapitalisten, de dood ingejaagd voor de communistische idee. In dit beesténspel speelden alle landen mee, ook ons volk, ook ons land. Het land der blinden was Europa.' Het land der goedkoope clowns en paljassen. Een groot circus, met ontelbare dóodensprongen, aangekondigd door doortrapte, bloedgierige dierentemmers. Maar het is* zoover gekomen, dat één sprong te lang duurde en de menschen kwamen onder den ban uit, werden wakker, beseften hoe lang zij vastgehouden en bedrogen waren Er stond een lafcd op, het eerste land dat gehuiverd heeft voor den doodensprong, omdat,het wist wat het was, omdat het wakker was. Het eerste land, dat er tegen gevochten heeft en ook gewonnen heeft, dezen verbeten strifA op leven en dood. / Toen het sterk genoeg was», om alle bedrog uiteen te slaan, heeft het dat gedaan. Land na land kreeg leed en pijn te dragen, land na land leerde vechten' voor zijn leven. Maar het is nu eenmaal zoo; in pijn en bloed wordt bet beste geboren, wat een volk bezitten kan, de wil, de helderheid van geest, de goede, klare gedachte, het wakkerzijn van alle volken van Europa.' En nu staan alle volken van 'Europa naast elkaar. Langzaam, langzaam aan leeren zij elkaar zien in de juiste verhoudingen, met wederzijdsche waardeering, met achting en liefde. Zij leeren streven naar één doel: de grootheid, de frischheid, de hoogte en adel van Nieuw-Europa. Alle,krachten zullen werken voor dit eene doel, alle voorraden zullen uitgeput worden, eerlijk zal de verdeeling der werkkrachten 'en producten zijn, geen concurrentie, alleen steun en samenwerking, eendracht. Vechtend voor de gedachte van Nieuw-Europa, die in het streven van ieder volk apart, omlijnd en belichaamd is, en daarin tot den hoogsten bloei komt, zal Europa rijk worden en goed! De vermolming is afgebroken. Elk volk staat los en vrij, onbevooroordeeld, bevrijd van den zwaren doodzwaren laat, die op hen drukte, maar, gericht. Samen trekken de landen op met Duitschland, het sterkste volk, dat de wegen weet naar hèt paleis van den vïjand, dat weet hoe er gevochten moet worden en geleden, hoe er ontbeerd moet wordden voor een ideaal: Het verlossen van zichzelf en alle volkeren van Europa uit de slavernij en het verbranden der laatste heerenhuizen, gebouwd uit de pijn der slayen. Niet naast elkaar, maar in elkaar, verbonden door één gedachte, trekken wij op, vechten wij. Achter ons slaat de rook neer van de oude puinhoopen, de brandstapels van ons leed en verdriet, onze moeheid. Wij gaan vooriljt, wij menschen van Nederland, met Duitscbiand voor Nieuw Europa. Met alle volkeren van Europa naar Nieuw Europa! Eendracht maakt macht, is niet te verslaan. --- KARDINAAL BAUDRILLART OVER HET BOLSJEWISME. Redding van de christenheid. In een gesprek met le Cri du Peuple heeft kardinaal Baudrillart verklaard, dat de kruistocht tegen het bolsjewisme noodig is voor de redding van de christenheid en het avondland. De kardinaal wees op de rol van de Fransche vrrjwilligersdivisie in dezen strijd ,en .zeide, dat er tusschen Christenheid en communisme geen bondgenootschap, geen verdrag en geen compromis mogelijk is. De ghristenen mogen niet de woorden van Lenin vergeten die gezegd heeft, dat de sovjet-republiek het arsenaal der wereldrevolutie is. Men moet het ware gezicht van 't communisme onthullen en de aandacht Vestigen op zijn propaganda, die tot moorden aanzet. Baudrillart zeide voorts van deze gelegenheid gebruik te willen maken om de met buitenlandsch geld betaalde'agenten te brandmerken, die op alle mogelijke manieren het Fransche volk tegen het Duitsche willen ophitsen. Tegen de demonische machten van het communisme rukken thans aan de zijde der Duitsche legers de oude christelijke volken op om. hun verleden en hun toekomst te verdedigen. „Als priester en Franschman- — zoo besloot de kardinaal — durf ik te zeggen, dat de Fransche vrijwilligers in dezen strijd tot de beste zonen van Frankrijk gerekend moeten worden. Zij dragen bij tot de voorbereiding der groote Fransche wedergeboorte." --- CONSISTORIE VOOR KERSTMIS? Het katholieke blad I'ltalia maakt melding van de geruchten op hét Vatikaan omtrent een consistorie, dat nog voor kerstmis zal worden gehouden en waarbij Paus Pius XII den nieuwen kardinaalkamerheer, benevens acht of negen kardinalen, onder wie twee buitenlanders zou benoemen. Naar men weet, zijn in het college van 52 kardinalen, onder wie 22 buitenlanders, op het oogenblik achttien plaatsen vacant. ---