BINNENLAND Het postverkeer in de dagen van 10 tot 15 Mei. Pen der directeuren van het postkantoor te Titrppht heeft interessante mededeelingen verstrekt over het gestagneerde postverkeer in de da«en van 10 tot 15 Mei en de wijze waarop het p.T.T.-personeel middelen ten uitvoer gebracht heeft om de vele tonnen post, welke vijf lange dagen in de Domstad bewaard is geworden, wederom in den lande gedistribueerd te krijgen. In Utrecht als ceiitrumplaats voor vrijwel alle nachttreinen kwamen aooals gewoonlijk in den nacht van 9 op 10 Mei posttreinen binnen uit Vlissingen, Maastricht, Arnhem, Hengelo, Zwolle, Leeuwarden, Amsterdam, Rotterdam en Den Haag, kortom voor een zeer groot deel van alle landelijke post was ook toen het overlaadstation in Utrecht saamgetrokken. Er heerscht dan altijd tusschen één en drie uur een geweldige drukte want eerst als de algeheele uitwisseling van post en pakketten is geschied, vertrekken de treinen naar hun respectievelijke eindpunten, vanwaar postambtenaren gereed staan om de eerste ochtendbestelling in orde te brengen. Toen echter op dien bewusten nacht de treinen op -vertrekken stonden, werd de Duitsche opmarsch bekend en van verder vervoer was das geen sprake meer. , Utrecht moest nu angstvallig waken ovei cic vele tonnen post, welke het noodgedwongen onder zijn berusting had moeten nemen, «.et overlaadstation was tot werkloosheid ?«*ernd errais eerste reactie hierop zochten de P^ra"tor een uitweg door middel van autovervoeX Men stuitte evenwel op onoverkomehjke den en daardoor kon eerst me de distributie een aanvang gemaakt worden, nadat de capitulatie van ons leger een feit was geword Van treinenloop was in de eerste dagen na het staken van den strijd geen sprake. Er werden in de plaats daarvan, omdat de toestand van de wegen onzeker was, eerst leege kleine postauto's uitgestuurd, die overal in den lande verkenningstochten gingen maken. Langs smalle dijk- jes en kronkelige weggetjes wisten deze handige wagentjes vaak tot diep in het land door te dringen. De P.T.T.-chauffeurs, die van hun speurtochten huiswaarts keerden, kwamen dikwijls met goede berichten terug. „Die en die plaats is weer bereikbaar en zoo en zoo kan dat en dat dorp weer ingeschakeld worden in het •postverkeer" aldus de eerste meldingen. In het geheele land waren de postverloven ingetrokken, hulppersoneel werd gerequireerd en weldra werkte liet reusachtige bedrijf op volle toeren, ja in vele gevallen vaak meer dan de aanvankelijke capaciteit toeliet. Het personeel besefte de ernst van den toestand en wilde bijna niet van rusten Weten. Een ider begreep, hozeer zijn medelandgenooten om berichten zaten te springen. En deswege werd alles in liet werk gesteld om het contact per 'brief of kaart weer zoo goed mogelijk in orde te brengen. Zoodra uit de verkenningstochten bleek, dat men met den dag vertier in het land kon dringen, werd de distributie daadwerkelijk ter hand genomen. Omdat er toen nog geen treinen liepen, werden eenvoudig groote trailers en zelfs verhuiswagens gehuurd. Een verhuiswagen vervoerde soms 20 ton post en nadat een proeftocht van Utrecht uit naar Zwolle was ondernomen, werd een groote tocht in elkaar gezet voor de distributie van post en pakketten naar de groote esteden en naar Brabant, Zeeland en Limburg. Groote verhuiswagens startten uit Utrecht naar Gorinchem en gaven in Breda de zoozeer verbeide post over voor de provincie Zeeland. Uit Breda vertrokken dan de gecharterde „postauto's naar Tilburg en Eindhoven en deponeerden aldaar de post voor de provincie Limburg. Over Den Bosch werd de terugtocht ondernomen en zoo kwam men in de Domstad terug met nog even volle wagens als waarmede men vertrokken was. Want overal, waar de auto's waren g«weest, lag natuurlijk ook een vracht post te wachten voor verdere expedieering en zoo brachten de transportauto's vele stapels post mee, bestemd voor midden-Nederland, voor Amsterdam en geheel West-Nederland. , Toen eenmaal de treinenloop normaal ging worden in die gedeelten van Nederland, welke niet geleden hadden door den oorlog, hernam het postverkeer zijn normale rechten. Thans stagneert het hier en daar nog wel eens, maar globaal genomen functionneert het apparaat behoorlijk en kan „tante Pos" een beetje uitblazen. Het geheele P.T.T.-personeel heeft in de afgeloopen maand Mei voor heete vuren gestaan, doch kan, nu alles achter den rug is, met gerechtvaardigde trots terug zien op een groot Werk dat men met allerlei hulpmiddelen, maar bovenal door de toewijding, waarmede het ten uitvoer werd gebracht, tot stand heeft kunnen brengen. --- De wederopbouw. Een onderhoud met prof. mr. P. Lieftinck, den secretaris deiOorlogsschade- commmie. De Voorwaarts heeft een onderhoud gehad met prof mr. P. Lieftinck, secretaris van de Oorlogsschade-commissie. Wij ontleenen daaraan 't Volgende ■ Den eersten weg, om ons een denkbeeld van den omvang der schade te vormen - aldus zeide Lieftinck, - zou men den weg dm aanschouwing kunnen noemen. Wij bewandelen dezen weg. Met andere woorden: wij bezoek:»de getroffen gebieden. Wij hebben «otterdarnbezocht, de getroffen gemeenten in Noord-a aoant, Gelderland en utrecht en verscheidene gemeenten in Zuid-Holland, zij het nog niet alle, welke hiervoor in aanmerking komen. Donderdag hebben wij den geheelen dag in Zeeland doorgebracht, Middelburg en enkele andere plaatsen op Walcheren alsmede op Zuid-Beveland in oogenschouw nemende. Op deze wijze krijgen wij een eersten indruk, waarbij we natuurlijk aanstonds in aanmerking nemen, dat deze indruk een globaal en summier karakter draagt. De tweede methode, die ons in staat stelt, ons een juiste voorsteling' van het probleem te maken, zoo ging prof. Lieftinck verder, 'bestaat in het voeren van besprekingen, op onze excursies, met de burgemeesters der meest getroffen gemeenten en met de commissarissen, der Koningin. Ik stel er prijs op te zeggen, dat het ons is opgevallen, hoezeer reeds in de eerste paar weken, gedurende welke het verkeer zoozeer verbroken was, de plaatselijke en gewestelijke autoriteiten zich hebben beijverd, veel voorbereidend werk te doen. Vele burgemeesters blijken aanstonds het technische gemeentelijke apparaat aan den arbeid te hebben gezet om de schade op te nemen. Zoo konden de burgemeesters ons in vele gevallen een eersten, globalen indruk van de geleden schade verschaffen. Wij hebben nu een idee gekregen van de veelsoortigheid der geleden schade. Hierbij komt — merkte prof. Lieftinck voorts op —, dat ons herhaaldelijk is gebleken, dat, ondanks het verlies van eigendommen, vele getroffenen er naar hunkeren zoo spoedig mogelijk weer aan het werk te gaan en zich een nieuw bestaan op te bouwen. Mijn indruk is, dat de eerste verslagenheid alweer heeft plaats gemaakt voor een spontaan verlangen naar wederopbouw. Hiervoor is echter noodig, dat aan de daarvoor in aanmerking komende personen op eenigerlei wijze de helpende hand worde geboden ten aanzien van het noodige bedrijfskapitaal. Ook over dit onderwerp hebben wij gesproken met de autoriteiten, met name met de Commissarissen der Koningin. Als voorbeeld van wat op dit punt te doen staat, is gewezen op het in het leven roepen van de Stichting Rotterdam 1940, die tot doel heeft, door verschaffing van bedrij fscr edict een nieuwe basis te leggen voor de wederoprichting' van vele ineengestorte bedrijven. Te verwachten is, dat het Rotterdamsche voorbeeld zal worden gevolgd door een aantal provinciën. Het is ons ook gebleken — verklaarde onze zegsman — dat vele gezinnen door verschillende oorzaken vrijwel den volledigen inboedel hebben verloren. Op dit punt zal waarschijnlijk een onderscheid moeten worden gemaakt tusschen bedrijfsmiddelen en huisraad. Heeft men huisraad en lijfgoederen verloren, dan zou men zich allereerst kunnen wenden tot de gewestelijke of landelijke steuncomité's. Als voorbeeld voor een gewestelijk comité noem ik u het Grebbecomité. Zooals bekend is, is verder een groot, nationaal steuncomité in oprichting. Deze comités nu zijn bestemd voor „reliefwork", d.i. voor persoonlijke hulpverleening, niet aan bedrijven, maar aan verbruikshuishoudingen. Om een goed begrip te hebben van wat er nu voor den wederopbouw wordt gedaan, moet men — aldus prof. Lieftinck — drie dingen onderscheiden. Ten eerste het vraagstuk van de tegemoetkoming in schade, geleden aan gebouwen, inventarissen en voorraden. Hiermede houdt onze commissie zich hoofdzakelijk bezig. Ten tweede bestaat er een behoefte aan bedrij fscredieten, welke zeer urgent is. Men za! moeten aanvangen met de verstrekking van credicten, waardoor de menschen in staat worden gesteld, bij voorbeeld een werkplaats te huren en zich instrumenten, machines en grondstoffen aan te schaffen, zoodat zij weer aan het werk kunnen gaan. Hiervoor dienen de stichtingen. Ten derde is er de kwestie van het „reliefwork" dat in hoofdzaak door de steuncomité's zal worden behandeld. Op elk terrein, merkte prof. Lieftinck op, wordt koortsachtig gewerkt. Dit is dan ook noodzakelijk, want, zoo ooit, dan geldt in dit geval, dat spoedige hulp dubbele hulp is. Wat tenslotte de wijze aangaat, waarop de financiering van de tegemoetkoming zal dienen te geschieden, uit den aard der zaak kan de arbeid der pas ingestelde commissie nog niet in een zoodanig stadium verkeeren, dat hierover reeds eenige opmerking zou kunnen worden gemaakt. Hierbij immers zal aan dé orde zijn de vraag, op welke wijze de noodzakelijke uitgaven moeten worden gedekt, door belasting, door leening of misschien ook op andere wijze. Wel echter — zoo eindigde prof. Lieftinck het onderhoud — is het mij een behoefte, reeds nu te doen uitkomen, dat ons volk hier een geweldige kans heeft, om zijn gemeenschapsbesef te toonen en om het gebod „Draagt elkanders lasten" op te volgen, opdat aldus een sfeer geschapen worde, welke beantwoordt aan de hoogste beginselen van naastenliefde en offervaardigheid, een sfeer, die overeenkomt met het eenheidsbesef, dat in deze dagen zoo sterk in ons volk spreekt. En dit is tevens de eenige sfeer, waarin een doeltreffende en bevredigende oplossing van de groote vraagstukken, waarvoor wij thans geplaatst zijn, mogelijk is. --- WAT ROST VAN TONNINGEN EN FELDMEYER ZEEDEN. Mr. Rost van Tonningen, N.5.8.-lid der Twsede Kamer, die inderlijd werd gearresteerd en naar Ooltgensplaat'werd gevoerd, met nog anderen,'is vervolgens naar Calais gebracht, waar de Duitschers hem en de anderen hebben gevonden en de vrijheid hebben gegeven. De heer Rost van Tonningen is thans in Den Haag teruggekeerd, o.a. met den heer Feldmeyer. Hij werd verwelkomd door partijgenooten, tot wie hij zeide: „Gij en wij allen hebben gevochten voor ons volk. Wij zijn het geweest, die dezen oorlog niet hebben gewild. Als het aan ons had gelegen waren de offers niet gevallen en waren de vele wonden in ons volk niet geslagen. Thans is het onze plicht den blik vooruit te wrepen. Wat thans geboren wordt is een bond van de rassen van het Noorden en daarin zullen v/ij onze nieuwe taak met overtuiging en vertrouwen hebben te vervullen." De heer Feldmeyer zeide nog, dat het offer, door Rost en de andere geïnterneerden gebracht, niet kan worden vergeleken met dat van degenen, die daadwerkelijk in het gevecht zijn geweest, doch-dat er wel een sterke drang is ontstaan naar vergelding van het aangedane leed ten opzichte van hen, die de verantwoordelijkheid daarvoor hebben gedragen. Spr. verwachtte dat alle Nederlanders zouden worden overtuigd tot hst inzicht, dat allen van den zelfden bloede één volk onder één leider belmoren te vormen. --- NEDERLANDSCHE ARBEIDERS KUNNEN IN DUITSCHLAND GAAN WERKEN. Tegen hetzelfde loon dat de Duitschers verdienen. De Rijksdienst voor Arbeidsbemiddeling heeft aan de Gemeentelijke Arbeidsbeurzen en de agenten voor arbeidsbemiddeling een circulaire gezonden, meldt het „Vad.", waarin wordt medegedeeld, dat er voor een groot aantal arbeiders in Duitschland werkgelegenheid bestaat, tegen hetzelfde loon, dat een Duitsche arbeider in die categorie verdient. Behoefte bestaat aan landbouwarbeiders, in het bijzonder melk- en paardenknechts en seizoenarbeiders, veenarbeiders, bouwvakarbeiders met uitzondering van schilders, grondwerkers, metaalbewerkers, scheepsbouwartaeiders, lederbewerkers, textielarbeiders, sigarenmakers en tabaksbewerkers, bakkers, slagers en fabrieksarbeiders met uitzondering van de grafische vakken en diamantbewerkers. Voor deze vakken worden zoowel geschoolde als ongeschoolde krachten gevraagd. De gedetailleerde voorwaarden, zooals de vergoeding van het reisgeld en het overmaken van het verdiende salaris naar bloedverwanten in Nederland, zullen dezer dagen bekend worden gemaakt. Voorloopig kunnen gegadigden zich aan de gemeentelijke arbeidsbeurzen of bij agenten voor arbeidsbemiddeling aanmelden. --- MINIMUMPRIJZEN ZOETWATERVISCH. Het- Rijksbureau voor de voedselvoorziening in oorlogstijd maakt bekend, dat met ingang van 1 Juni voor een aantal zoetwatervischsoorten minimumprijzen zijn vastgesteld. Deze prijzen hebben betrekking op de aflevering door de visschers aan hun directe afnemers, waarmede in het bijzonder handelaren in zoetwatervisch worden bedoeld. Het maakt daarbij geen. verschil, of de visch voor het binnenland dan wel voor export wordt bestemd. De prijzen zullen in de dagbladen worden gepubliceerd, --- DAGORDER VAN HITLER. Aan een voor den opperbevelhebber van de Duitsche troepen in Nederland bestemde dagorder van Rijkskanselier Hitler, gedateerd 1 Juni, en die ons door het A.N.P. wordt toegezonden, wordt ontleend: Het Duitsche aanbod, Nederland in bescherming te nemen tegen het bewezen voornemen der Westelijke mogendheden, Nederland tot opmarschbasis tegen het Roergebied te maken, is bij de Nederlandsche regeering in verband met haar geheime verstandhouding met de Westelijke mogendheden op een welbewuste weigering gestuit. Zij ieverde daarmede volk en land over aan de verschrikking van een oorlog, bracht echter zichzelf buitenslands in veiligheid. De Duitsche weermacht heeft in den hierdoor noodzakelijk geworden strijd met het Nederlandsche leger al het mogelijke gedaan om de bevolking en het land te sparen. Dit standpunt van Duitsche zijde kwam in hooge mate tegemoet aan de houding zoowel van den Nederlandschen militair alsook van de Nederlandsche burgerbevolking. Het was in overeenstemming met den cultureelen en moreelen stand van het met het Duitsche stamverwante Nederlandsche volk. De verantwoordelijke enkelingen, die Duitsche valschermjagers in gevangenissen geworpen, als misdadigers behandeld en daarna aan de Engelschen uitgeleverd hebben, zullen ter verantwoording worden geroepen. • De Nederlandsche soldaat heeft echter overal met open vizier en eerlijk gestreden en onze gewonden en gevangenen dienovereenkomstig goed behandeld. De burgerbevolking heeft niet aan den strijd deelgenomen en zich tegenover onze gewonden eveneens naar de wetten der menschelijkheid gedragen. Ik heb derhalve ook voor Nederland besloten, toestemming tot vrijlating der gevangen Nederlandsche soldaten te verleenen. De verordening geeft verder voor deze vrijlating nadere richtlijnen aan. --- ERNSTIG MOTORONGELUK. KCTTERDAM, 2 Juni. Vrijdagavond omstreeks 8 uur is op den Statenweg de 47-jarige advocaat D. P. uit Hillcgersberg, met zijn motor aangereden door een personenauto, bestuurd door den 4G-jarigcn Bè uit Drj Haag. De motorrijder werd tegen den grond geslingerd en zoo zwaar gewond, dat hij 's nachts aan de bekomen verwondingen overleed. De politie stelt een onderzoek in. --- ONBEKENH LIJK OFGEVISCHT. COSTERBEEK, 1 Juni. De commissaris van politie in de gemeente Renkum, te Oosterbeek, verzoekt te worden bekend gemaakt met de identiteit van een onbekend manspersoon, die in den namiddag van 1 Juni 1940 omstreeks kwart voor 1 uit den Rijn te Oosterbeek-laag is opgehaald. Het signalement luidt als volgt: lengte 1.68 M., naar schatting 55 a 60 jaar oud, flink postuur. grijs haar, grijze knevel, slecht gebit, hij droeg een donkerblauwe colbertjas hij zwart of blauwe schipperstrui, bruin manchesterbroek, twee paar zwart sajettèn sokken, lage, zware schoenen, blaww rood gestreept flanel, witte onderbroek, zwart lederen met koperdraad gehechten broekriem. In zijn zakken was aanwezig een bruin knipmes, een doosje lucifers en een zwart schildpadlederen damesportemormaie, inhoudende een gulden. Bericht omtrent de identiteit wordt verzocht door genoemden commissaris te Oosterbeek, Tel. 5542. --- PSALM 103. Een psalm Davids. Loof den Heere, mijne ziel, en al wat binnen in mij is, zijnen heiligen naam. 2. Loof den Heere, mijne ziel, en vergeet geene van zijne weldaden. 3. Die al uwe ongerechtigheid vergeeft, die alle uwe krankheden geneest; 4. die uw leven verlost van het verderf, die u kroont met goederentierenheid en barmhartigheden; 5. die uwen mond verzadigt met het goede, uwe jeugd vernieuwt ais eens arends. 6. De Heere doet gerechtigheid en gerichten al dengenen die onderdrukt worden. 7. Hij heeft Mozes zijne wegen bekend gemaakt, den kinderen Israëls zijne daden. 8. Barmhartig en genadig is de Heere, lankmoedig en groot van goedertierenheid. 9. Hij zal niet altoos twisten, noch eeuwiglijk den toorn behouden. 10. Hij doet ons niet naar onze zonden, en vergeldt ons niet naar onze ongerechtigheden. 11. Want zoo hoog de hemel is boven de aarde, is zijne goedertierenheid geweldig over degenen die Hem vreezen. 12. oZo ver het Oosten is van het Westen, zoo ver doet Hij onze overtredingen van ons. 13. Gelijk een vader zich ontfermt over de kinderen, ontfermt de Heere zich over degenen die Hem vreezen. 14. Want Hij weet wat maaksel wij zijn, gedachtig zijnde dat wij stof zijn. 15. De dagen des menschen zijn als het gras, gelijk eene bloem des velds, alzoo bloeit hij. 16. Als de wind daarover gegaan is, zoo is zij niet meer, en hare plaats kent men niet meer. 17. Maar de goedertierenheid des Heeren ta eeuwigheid en tot eeuwigheid over degenen die Hem vreezen, en zijne gerechtigheid aan kindskinderen; 18. Aan degenen die zijn verbond houden, en die aan zijne bevelen denken om die te doen. 19. De Heere heeft zijnen troon in de hemelen bevestigd, en zijn koninkrijk heerscht over alles. 20. Looft den Heere, zijne engelen, gij krachtige helden die zijn woord doet, gehoorzamende de stem zijns woords. 22. Looft den Heere, allo zijne heerscharen, gij zijne dienaars die zijn welbehagen doet. 22. Looft den Heere, alle zijne werken, aan alle plaatsen zijner heerschappij. Loof den Heere, mijne ziel! --- Uit de textielbranche. De contact commissie in de textielbranche heeft 28 Mei te Rotterdam een vergadering gehouden ter bespreking van de stappen, die gedaan moeten worden in verband met de huidige omstandigheden. Na een kort openingswoord van den heer A. H. Vegter, voorzitter van de commissie, gaf de vergadering deze commissie mandaat de volgende voorstellen te behandelen: 1. Verzocht zal worden in te stellen een voorloopig onbepaald moratorium voor alle schulden aan crediteuren en banken. 2. Verzocht zal worden, aan de getroffen bedrijven, die daarvoor in aanmerking komen een verklaring te willen verstrekken, dat het spoedig afleveren van bestelde goederen dringend noodzakelijk is. Deze verklaring zou dan aan leveraniciers moeten worden doorgezonden, opdat deze aan de hand daarvan bij de plaatselijke autoriteiten vergunning kunnen bekomen voor het gebruik van benzine en vervoermiddelen. 3. Verzocht zal worden, het aan alle leveranciers mogelijk te maken, aan de betrokken Rotterdamsche bedrijven zoo noodig direct een kwantum goederen te leveren tot een bedrag van ten hoogste den afzet in de laatste zes maanden. De goederen zouden desgewenscht in consignatie geleverd kunnen worden. 4. Verzocht zal worden de N.T.C, en alle andere conventiebepalingen tot nader order buiten werking te stellen. 5. Verzocht zal worden, verkoopsmogelijkheid voor zaken, die buiten Rotterdam gevestigd zijn, te Rotterdam te beperken, voor zoover de belangen van de geheele Rotterdamsche bevolking niet geschaad worden. 6. Verzocht zal worden, de mogelijkheid te onderzoeken, overmatigen verkoop aan particulieren te Rotterdam door leveranciers buiten ■ Rotterdam tegen te gaan. 7. Verzocht zal worden, de medewerking te ; vragen aan leveranciers in Twente en Brabant tot het stichten van een tijdelijke centrale op; slagplaats van goederen te Rotterdam, met de '■ bedoeling de daarvoor in aanmerking komende • Rotterdamsche getroffen bedrijven in deze i branches gelegenheid te geven naar gelang van i behoeften voorraden daaruit te putten. Door een dergelijke maatregel kan het vervoer- en ere', dietvraagstuk zeer worden vereenvoudigd. 8. Verzocht zal worden, aan de getroffen bedrijven te Rotterdam, die aangewezen waren op - den import van buitenlandsche artikelen extra toewijzingen en zoo noodig speciale visa te veri, strekken tot het bezoeken van buitenlandsche g (Duitsche) relaties. 9. Voorgesteld wordt, aan het betrokken »M—lgWill ■—« Rijksbureau namens de notterdamsche getroffen' grossiers in de genoemde branches te verklaren, dat zij er, onder welke omstandigheden ook, van «uilen afzien rechtstreeks aan particulieren te leveren. --- De brandstoffenvoorziening van ons land. De directies van de steenkolenmijnen in Limburg berichten, dat zij hopen zeer spoedig in staat te zijn de levering van haar producten in het geheele land te hervatten, zij het voorshands op beperkte schaal. Alles hangt af van het herstel der transportwegen te water en te land, waaraan met inspanning van alle krachten gewerkt wordt. Dit werk heeft een gunstig verloop, en vermoedelijk zal men daarmede eerder gereed zijn dan aanvankelijk werd aangenomen. De mijnen zelf zijn alle in tact en in bedrijf. De geproduceerde kolen worden op voorraad genomen en kunnen onmiddellijk verzonden worden, zoodra transport mogelijk is. --- VEEVOEDERVOORZIENING. Het Rijksbureau vóór de voedselvoorziening in oorlogstijd maakt het navolgende bekend: De landbouwers dienen rekening te houden met het feit, dat in het algemeen tot 1 Februari 1941 voor het rundvee geen krachtvoeder zal worden toegewezen. In verband hiermede zal een zoo groot mogelijke hoeveelheid hoogwaardig ruwvoeder moeten worden gewonnen. Het is derhalve dringend gewenscht, vroegtijdig tot het inkuilen van gras over te gaan, alsmede tot het uitbreiden van den verbouw van stoppelgewassen. Indien nog mogelijk, is het eveneens gewenscht den kalftijd te verschuiven. Voor inlichtingen omtrent- het inkuilen enz. wende men zich tot den Rijkslandbouwvoorlichtingsdienst. Het Rijksbureau voor de voedselvoorziening in oorlogstijd maakt bekend, dat landbouwers, die voor veevoederdoeleinden mais willen uitzaaien, daartoe mais toegewezen kunnen krijgen door den plaatselijken bureauhouder. Deze toewijzing zal geschieden op enkelvoudige witte bonnen (model Z.) Per H.A. uit te zaaien mais zal ten hoogste 175 kg. zaaizaad worden verstrekt. Den landbouwers wordt er nadrukkelijk op gewezen, dat zij, alvorens een bestelbon aan te vragen, zich er van dienen te vergewissen, dat hun leverancier inderdaad mais, welke voor zaaidoeleinden geschikt is, kan leveren. --- MEISJE DOOR VRACHTAUTO DOODGEREDEN. DELFT, l Juni. Op den Rotterdamschen weg te Delft is gisteren in den namiddag het 3-jarige meisje M. A. W., wonende te Delft, door een vrachtauto aangereden. Het kind werd zwaar gewond en is kort na aankomst in het ziekenhuis overleden. --- ZONDERLINGE GEWOONTE VAN EEN SCHOONMAKER. „Meegenomen en niet gestolen”. AMSTERDAM, 31 Mei. „Ik ben bij een schoonmaakbedrijf te Bussurn werkzaam en als we in een leeg huis wat vinden, nemen we het mee. Dat noem ik geen diefstal, dat doen we allemaal", verklaarde de Bussumer, die vandaag voor den politierechter Mr. N. Muller terecht stond wegens diefstal. De man had opdracht gekregen om een leegstaande villa, die weldra weer betrokken zou worden, schoon te maken. De aanstaande bewoner had van den vorigen huurder een driedeelige spiegel en een transformator van klein formaat overgenomen voor ongeveer f 5. De schoonmaker had — zijn zonderlinge gewoonte getrouw — zoowel de spiegel als het electrische apparaat meegenomen. Ter zitting was den man niet aan zijn verstand te brengen, dat hij oneerlijk geweest was... „'t Is onze gewoonte " „Een rare gewoonte en geen reclame voor uw bedrijf" vond de politierechter. „Toch doen we 't altijd en ik heb er nooit last mee gehad." „Die last — voorspelde de rechter — krijgt u nu." „Begrijp ik niet", besloot de schoonmaker zijn betoog. „Ik hoop voor u, dat dat begrip nog eens komt, repliceerde Mr. Muller. De officier van justitie mr. Dyscrinck, vond de houding van verd. van dien aard, dat hij een gevangenisstraf van twee maanden requireerde. Politierechter: „Wat zegt u nu wel van dien eisch, verdachte? Meneer de officier wil u twee maanden opsluiten. „Dat kan toch niet", meende de schoonmaker, „ik heb toch niet gestolen, ik heb het doodgewoon meegenomen. Oude rommel". „Hebt n nog iets anders te zeggen?" informeerde de politierechter voorzichtig. Neen, verd.'s verweer bleek uitgeput te zijn, - alleen zou hij wel graag willen weten, of hij nog in hooger beroep kon gaan. Een vraag, die de politierechter niet graag hoort, maar die geen invloed op zijn clement vonnis had. Onder de verzuchting, dat de „kleine oneerlijkheid" helaas bij sommige menschen gewoonte is, veroordeelde de rechter den man tot f 12 boete of 12 dagen hechtenis. „Ik ben niet erg met die zaken op de hoogte — aldus nam de Bussumer afscheid van den elementen rechter — maar ik ga in hooger beroep. „Om kans te loopen, dat u meer krijgt" besloot de politierechter. ---