Van en over den Oorlog De toestanden in Duitschland. Sommige van onze lezers ln Duitschland klagen, dat ze de courant zoo onregelmatig en laat ontvangen. De oorzaak zal wel gecocht moeten worden bij de Duitsche post, die zeer zeker alle correspondentie „oud" laat worden, alvorens ze door te zenden. Zoo handelt ze althans met correspondentie — open brieven en briefkaarten, on» het even of ze In 't Duitsch of in het Nederlandsch geschreven zijn — die uit Duitschland naar hier verzonden wordt. Ze laat ze eerst behoorlijk „versterven". Zoo ontvingen we pas 13 Febr. navolgende correspondentie, die reeds 3 Febr. verzonden was. --- RHEINE, Westfalen, 3 Febr. '15. Zoowel hier in Rheine als ln vele andere plaatsen in Duitschland is nog gebrek aan werkkrachten, vooral op fabrieken. Door gezinnen met twee of meer kinderen boven de 14 jaar wordt wel zooveel verdiend, dat ze ondanks de dure levensmiddelen, nog 'n beat bestaan kunneu hebhen. Dat geval Men man, waarover u schreef, te Aken, die 25 M. verdiende, zegt heel weinig. Natuurlijk, wanneer men het gezin achterlaat en bij iemand in den kost moet gaan is het beter, dat men ln Nederland blijft, maar men moet met zijn gezin hier komeu wonen. De gemiddelde verdiensten zijn hier 20 M. de persoon, 'n vader met 4 kinderen verdient dus 100 Mark. Maar losse arbeiders zijn er nog wel; er i 3 meer behoefte aan spinners en wevers. H. BAKKER, Missionaris. --- Geen oorlogsbelasting in Duitschland. De zeeslag bij Helgoland. Waarde Redactie. In Uw blad van 27 Jan. vond ik de mededeeling, dat den Nederlandsehen arbeider hier iv Duitschland 30 pCt. van zijn loon wordt afgehouden als oorlogsbelasting. Daar .TJ ook al eenmaal eerder een dergelijke mededeeling had gedaan en wij hier van een oorlogsbelasting nog niet het minste lüîûden bemerkt, kon ik de zaak niet recht geloof schenken. Ik heb de moeite gednan te bevoegder plaatse informaties in te winnen of zulks mogelijk was. Hier werd mij meegedeeld, dat tot heden in gsnsch Duitschland nog geen oorlogsbelasting is geheven. Men verzocht mij uitdrukkelijk dat Uwe redactie mede te deelen. Wel is in Augustus een deel van de millio.rden bedragende bijzondere belasting geïnd, maar daarmee hadden de arbeiders niet te doen. Wanneer zich het geval werkelijk zoo heeft voorgedaan, als in Tlw blad wordt vermeld, dan heeft men hier te doen met een eigenmachtig en wederrechtelijk optreden van den fabrikant. Deze lokt door het toezeggen van een hoog Toon de arbeiders aan, om dan op deze wijze 30 pCt- in zijn zak terug te doen vloeien. leder, die op dergelijke wijze behandeld wordt, zal het best doen, zich bij de politie er van op de hoogte te stellen, wat de waarheid Is omtrent die oorloigsbelasting. Zooveel is zeker dat zij van regeerïngswege niet geheven wordt, en anderen hebben er geen recht toe. Ook dan, wanneer werkelijk eenmaal oorloesbelasting sreheren wordt, ieder arbeider het recht, deze zelf bij den ontvanger te storten en behoeft hij er geen vrede mede te hebben, dat z» door den werkgever van 't loon wordt afgehouden. Het kan evenwel ook zon, dat er van de gansche geschiedenis niets waar is. Veelal heeft zooiets een polilieken achtergrond, om den neutralen te doen gelooven, dat het er met Duitschlands financiën zoo slecht voor staat, dat men reeds tot zulke middelen zijn toevlucht moet nemen. Eindelijk heb ik dikwijls opgemerkt, dat *"do Nederlanders, nadat zij hier acht dae€B geweest ziin, reeds zoon verlangen naar „Moeder" hebben, dat zij zoo spoedig mogelijk weer verdwijnen. Dan wordt in 't vaderland niet gezegd: „Ik had heimwee", maar men zal een aannemelijken grond zoeken, om de menschen ln het geloof te brengen, dat nien hst er werkelijk niet heeft kannen uithouden. Dat het leven hier tegenwoordig duur is, geef Ik toe. En ook dienen arbeiders, die ln Nederland eene fa roilie te verzorgen hebhen, te bedenken.dat door 't verschil in koers van de Marken m Duitschland en Nederland minstens 1/8 deel verloren gaat. Maar van oorlogsbelasting, en dan liefst 30 co van het loon, is hier geen sprake. Dan vind ik in Uw blad nog de mededeeling, dat men in Tonden do overwinning in den zeeslag bij Helgoland duchtig gevierd heeft. Van dit bericht wil ik de waarheid niet bestrijden; ik wil 't gaarne geiooven. IR wil V alleen mecdeelen, dat men op Maandag 25 Januari do overwinning hier «veneens gevierd heeft. De vlaggen werden uitgestoken en de kinderen hadden den geheelen dag vrij van school. Deze" zeeslag is alzco voor heide partijen tot groots tevredenheid uitgevallen. Beter kan het v/el niet, niet waar? Hoogachtend, F. J. HOEKSMA. Sachsen. Fefcr. 1913. --- Een volksstemming ter verkrijging van vrede. Het Centrum oppert het plan om een volksstemming uit te schrijven ter verkrijging van den vrede. Zou niet, meer dan ooit, nu, op dit oogen- Mlk, een volksstemming den natiën ca zegen kunnen zijn?, vraagt het blad En gelooft men niet, dat, ten spijt van fjorlogs-woedo en oorlcgs-roest do vrede *ne, zou wederkeeren, dat een verplerelende meerderheid zich voor hst onmiddellijk beëindigen van den moorddadigen strijd zou uitbreken, indien bij referendum daarover werd beslist? Geen twijfel lijkt het blad hier mogelijk. En wat is welbeschouwd redelijker, dan dat men den volken recht van jrieesprekeu geeft in een drama, dat zoo ontzettend in zijne afmetingen, ook zoo gruwelijk ia zijne gevolgen is voor de massa! Het zijn geen huurlegers, zelfs geen beroeps-iegers meer, dio elkander ontmoeten o]) het slagveld, — het zijn do volken zelven, die tot deu strijd worden geprf.st en wier bloed' bij stroomen vloeit. Nimmer was de oorlog afschuwelijker dan tegenwoordig en nimmer moet dieper dan nu in alle lagen ca kringen der Maat>pij het besef zijn doorgedrongen, dat bij zco spoedig mogelijk moet worden begd thans, en zoo zorgzaam iiogeiiji voorkomen in de toekomst; De diplomatie heeft zich hij het uitbreken van dezen wereldbrand, ca wat daaraan voorafging, niet van haar sterkste zijde doen kennen. De partij van het zwaard bleek machtiger dau haar beleid. En wat Is er geworden van het volkenrecht, welk resultaat hebben de plechtige tiactaten en geloerde verhandelingen opgeleverd, waartegen met ontzag en vertrouwen werd opgezien? Ontstellend van broosheid bleek zoo veel van dit alles te zijn! Bij het sluiten, en vooral b'y het bestendigen van den vrede, zal do volksinvloed niet kunnen worden gemist. Hij zal zich moeten doen gelden tot steun sener goedwillende diplomatie. En de vraag Is gesteld voor eens en voor goed, of de beslissing over zoo vitaie volksbelangen mag blijven beperkt tot eenlge kleine kringen, die elkander dikwerf be«trijden en waarbij het woord cf het drijven van enkelen, plotseling millioenen op Uet slagveld brengen kan en bloelende gewesten doet verkeeren Ui puinhoopen. --- Vlag en signaal voor neutrale schepen. De Köln. Volksz. dient de neutrale landen van raad, om zich — zooals het blad het noemt — gemakkelijk te onttrekken aan ieder gevaar, dat voor de neutrale schepen ontstaat uit het misbruiken van hun vlag door de Engelsche schepen . De neutrale schepen, zegt het blad, moeten naast hun nationale vlag het signaal opsteken dat hun register-nummer aangeeft in het internationaal signaalboek. Uit dit nummer blijkt naam, vaderlandsche haven en reeder. Het internationaal signaalboek bevat aan het slot een Inhoud van alle vaartuigen, welke de zee bevaren en elk heeft daarin zijn loopend nummer. De getallen-groepen wijzen ook op den aard en de soort van het vaartuig, zoodat het hijschen van een willekeurig gekozen nummer niets zou geven. --- Van het goede te veel. Een sergeant, Max Schwerdtfeger, schrijft het H b 1. had begin Januari uit naam van zijn kameraden in een gedicht in de Frankf. Zeit. den zenders van geschenken gevraagd om daarin wat meer afwisseling te brengen en had eenige lekkernijen in het bijzonder genoemd. Reeds twee en een halve week later kon hij bedankeu voor bet on\erwachte succes van zijn verzoek. Aan zijn eigen adres waren niet minder dan 215 pakketten met ongeveer 500 zendingen van lekkernijen aangekomen. Hij beefde toen reeds bij de gedachte wat het worden rr.o'-.st, als het zoo doorging, en hij verzocht tor wille van zijn gezondheid daarmee op te houden. Dit verzoek hielp echter niets sn cle vloed van lekkernijen stroomde verder. let wird als een nachtmerrie voor den dicüt'>rl!jken sergeant. Tot den 30 Januari Had üij reeds 1ü27 pakketten gekregen 1027 pakketen m°t lekkernijen met de daarbij behoorende brieven waarvan er, wat de za;i k nog erger maakte, ongeveer 800 op rijm waren Op den verjaardag van den Yfeizer heeft h?i bijzondere uitdeeling gehouden en <-ijf zakken met lekkernijen aan ongeveer twaalf honderd man van. zijn bataljon uitgedeeld. Maar de Keizer is niet lederen dag jarig en het kan ten slotte Ook voor een bata'Jon te ■•tel worden. Hij verzocht daarom ii een r.ienw gedicht hem van verdere weldaden te ver&choonen. --- Voedsel-voorziening. Duitschland, steeds met de mogelijkheid van een oorlog rekening houdend, heeft voorraadsciiuren gebouwd en gevuld. Dit voorbeeld wil men nu in Engeland pogen na to volgen. In de dagen dat de invoer giadvrij is, moet men, zoo luidt het advies, dan zooveel kunnen opslaan, dat, al snijdt men tijdelijk allen toevoer af, toch het volk zijn brood krijgt. Natuurlijk zal dit, gaat men er toe over, voor een volk van niet ver onder de 50 millioen een •seduct.te onderneming zijn, merkt De Stand. op. Doch waar geld is, is bijtijds te koopen en ln te slaan, en Engeland besciiikt over de ncodigo middelen. Het blad zegt ook op gelijken maatregel voor ons land te hebben aangedrongen en vindt het wel vreemd, dat men ten onzent van een gevaar als hier dreigen kan. nog altoos niet hooren wil. Toch is het duidelijk, zegt het blad, dat ook wij in gelijk gevaar geraken kunnen. Stel, dat Engeiand onze kust blokkeerde, dan stonden we binnen de drie maanden voor een nationalen hongersnood. Onszelf voeden kunnen we niet. Uit het arme België zou niets to halen zijn. En Duitschland deelt zelf au reeds porties uit, waar wel uiets meer af kan. Blijven we nu op 't vredespad, dan is dit niets, 't Mag dan krap lootien. maar mdat niemand den moed en de middelen zal bezitten om een dergelijke verwoesting op te ruimen. De dorpen zijn verbrand, de velden door de loopgraven en de toegangswegen daartoe zoo omgewoeld, 'at duizenden mensehen jaren lang zullen •• > ;tea werken om 'het weer goed te maken. De wegen zijn stuk geschoten, vertrapt, kapot gereden en zullen geheel nieuw moeten wordeu aangelegd Alleen bet herstellen van de groote staatswegen zal de Fransche regeering enorme sommen kosten en ook voor het opnieuw aanleggen van de gemeentelijke wegen zal de.staat moeten zorgen, omdat de gemeenten geen geld meer hebben en omdat de bevolking, als zij zou terugkeren, een halve eeuw zonder middelen zou zijn. Scholen, kerken, staatsgehouwen, stations, postkantoren, gemeentehuizen, kazernes enz., alles ligt in puin Bruggen en spoorwegwerken ziin ver lio'd. De huizen ingestort, de fabrieken uitgebrand, de machines geheel vernield of zoo beschadigd, dat zij nog slechts een hoop oud ijzer vormen, het vee gedood of weggevoerd, alle landarbeid onmogelijk en de districten, waar de strijd zich afspeelt, ontvolkt. Dat alles is de vrucht van den oorlog. --- Een school voor verminkten. De Fransche regeering heeft besloten een Inrichting te openen, waar Fransche soldaten, die in den oorlog verminkt zijn, opgenomen zullen worden. Deze school voor verminkten wordt gevestigd te St. Maurice, In het Seine-departement. Zij biedt plaats aan zes- tot zevenhonderd „leerlingen". De verminkte soldaten komen, nadat hun medische en chirurgische behandeling zal zijn afgeloopen, op deze school, waar ze vooreerst voorzien worden van de instrumenten, die hun toestand eischt en dan een opleiding zullen krijgen in een of ander vak, dat ze met of ondanks hun verminkte leden kunnen uitoefenen. --- De „Lusitania” door de „Karlsruhe” achtervolgd. Niet lang na 't uitbreken van den oorlog is het bekende Engelsche transatlantische passagiersschip „Lusitania" eenigen tijd achtervolgd geworden door den Duitschen kruiser „Karlsruhe," welke kruiser nog altijd niet door de Engelsohen Is ontdekt of genomen. De Dally Tel. verhaalt, dat de kapitein, toen men eenige uren ln open zee was na 't vertrek uit Now-York, de nadering van een oorlogsschip ontdekte, welk schip als de „Karlsruhe" werd herkend. Oogenblikkelijk veranderde de „Lusitania" van koers en ging zuidwaarts. De „Karlsruhe" volgde in volle vaart, onderwijl door vlaggeseinen verklarende: „Gij zijt vermeesterd." De „Lusitania" stoomde echter door, jmaar de „Karlsruhe" naderde meer en jmeer. Tot eindelijk, de afstand bedroog slechts zes mijlen meer, de „Lusitania" eer». |nevelbank bereikte. Daar liet de kapitein ; eenvoudig de machines stop zetten. Geen licht werd aangestoken, geen geluid werd gegeven. Eenigen tijd laiter werden de machines weer aangezet en vervolgde de reusachtige stoomer de reis naar Engeland. De Duitscher werd niet meer gezien. --- Landsverdediging en aanbesteding. Het Vrij-liberaal orgaan De Fakkel schrijft: „Wij vernemen van betrouwbare zijde 1-et volgende: In de tweede helft van 1913 werd door de Holl. IJzeren Spoorwegmaatschappij aanbesteed het maken van bruggen ten behoeve van het door haar aan te leggen tweecis spoor op de lijn Gorinchem—Oeldermalsen. Deze lijn loopt dwars door de inundatie-lijn Ark el—Leerdam, In de onmiddellijke nabijheid van de forten, die den toegang toe de in geval van oorlog te inundeeren terreinen nioeten verdedigen. Voor den bouw werd onder meer ingeschreven door de firma Klönno te Dortmnnd, tegen een zóó lagen prijs, dat naar li-.ders overtuiging daarop een groot -edrag verloren moest worden. Ofschoon dus voor de hand lag, dat bijzondere omstandigheden haar zoo begeerig moesten doen zijn het werk te krijgen, werd het haar. als verrewég de laagste inschrijf ster, toegewezen. Half 1913 werd de arbeid aangevangen, en kort vóór den oorlog was hij voltpo'.d. Een jaar lang hebben Duitsche ingenieurs, kerkmeesters en arbeiders, vermoedelijk allen reserve-officieren en -sergeants, benevens toekomstige Duitsche soldaten, de gelegenheid gehad dat deel onzer defensie nauwkeurig te bestudeeren, waartoe zij anders niet licht iv staat zouden geweest zbn. Wij maken van het gebeurde geen verwijt aan de H. IJ. S. M. De schuld ervan ligt tv de lichtzinnige onverschilligheid, steels door een overgroot deel van ons 'olk getoond waar 't onze landsverdediging en de mogeliikheid van oorlog betrof, ffal men in de toekomst voorzichtiger zijn? Zal een niMster van oorlog deze dingcu onmogelijk maken?" --- Onze zeevaart. Zijn voldoening uitsprekend over de maatregelen van Selfhelp die onze reeders ten opzichte van de onderkenning hunner scheper, toepassen, nu de vlag geen voldoenden waarborg meer geeft, schrijft „De Stand."': Het doet goed, zulk een blijk van wilskracht en zelfvertrouwen ook bij zoo hachli.ik geval te zien uitkomen. We twijfelen den ook niet, of de Duitsche Marine zal dit op prijs stellen, en er alle eer aan bew:Jzen. Ie meer, daar onze meeste booten in vaste var.rt bekend zijn. kan men zeer wel op de duikbooten er iemand bijnemen, dia öe schepen kent. En we durven dan ook hopen, dat na 18 Februari onze groote vaart op Amerika rustig zal doorgaan. Maar toch heelde men zich niet ïd, dat hiermede alle gevaar voorbij 13. Nu men toch van Engelsche zijde blijft volhouden, dat Engelsche schenen in imitatie van het neutrale schip heil -nogen zoeken, kan ons zeer wel een nieuwe bedreiging te wachten staan, doordat de Engelsche schepen ook onze plakkaten gaan rabootsen, en doen alsof ze uit onze vaart zijn Dit zou natuurlijk at zijn te sniiden zoo de commandant vau de blokkadov'Tot in het Kanaal accuraat lijst hield van de scheden die ln onze vaart te wachten zijn, en van de schepen die reeds passeerden. Dan toch konden ze aan een van hier uitvarei'd schip zien, welk schip het wa 3. en dan zou d» wederverschijning van een reeds gepasseerd schip natuurliik lont doen ruiken en het bedrog kunnen uitbrengen. De vraag is nu maar. of de plakka'en zoo nauwkeurig te lezen zn'üen liin, dat men precies weet welk schip men voor zich heeft. Bii kalme zee kan dit. maar zal 't ook kunnen als 't weder stormen gaat? Zoo niet. dan zon 't toch weer op falon ook van dit middel uitloonen. Finaal zou alleen afspraak tusschen de Dr.itsebe Marine en elk schip, voor elke nieuwe passage afzonderlijk, iieipen kunnen. Maar is dit doenlijk? --- Oorlog en jeugd. Voor de jeugd dient veel gedaan, maar ook veel gemeden. Zoo ooit. dan mag ln dezen tijd de waarheid van deze spreuk beseft worden; vooral in die landen, waar de oorlog haat en nijd kweekt tegen de „vijandelijke" volken. Vormt men de jeugd tot een verbitterd, haatdragend toekomstig geslacht, dan is het zaad gezaaid, dat de wrangste vruchten «al voortbrengen. Dan zal het na dezen oorlog een gewapende vrede worden, uitloopend op een nog helscher oorlog. Voor de Jeugd dient veel gemeden! Een Be-lijnsch predikant heeft het niet verstaan. Hij, dr. Conrad, heeft voor de Jeugd een boekje geschreven „Das eiserno Jahr 1914", dat ln een oplaag van 150.000 exemplaren aan de Berlijnsche schooljeugd tegen den prijs van 8 pfennlg wordt verkocht. De Vorwarts vestigt de aandacht op dit boekje, dat tot opvoedkunde moet dienen, en haalt er ter kenschetsing dezen regel uit aan: „ en zooal3 de Belgen en Franschen uit hinderlagen schoten, en de gewonden de oogen hebben uitgestoken en de handen afgehakt, dat schreit ten hemel." Alle gruwelverhalen, die door de sensatiepers weken en maandenlang zijn verspreid, zijn, trots alle tegenspraken van Duitsche geneesheeren en andere autoriteiten in het „boekje voor kinderen" opgenomen, zegt de „Vorwärts. Het blad waarschuwt er onderwijzers en ouders tegen. Een goed werk noemt Het Centrum dit waarschuwen tegen dr. Conrad s boekje, in het belang der jeugd. Dit optreden van het Duitsche sociaal-democratisch orgaan maakt vrij wat sympathieker Indruk, dan dat van den predikant, zegt het blad. De moed dient geprezen — zoo schrijft het — van bladen, welke tegen opwindend geschrijf en sensatie-berichten ln het eigen land durven opkomen met trotseering van een nu meer dan ooit op de spits gedreven chauvinisme, dat. zelfs de eerste eischeu der opvoedkunde niet blijkt te ontzien. --- 83.5 mill. kippen 8.5 mil hazen 8 mill. vetheanea 1.5 mil. herten 735.000 fasanten Hierboven geven we" éen verhoudingsbeeld van dea Duitschen vleeschvoorraad. --- De auto in den oorlog. De Duitschers hebben aan het Westelijk front niet minder dan 60.000 auto's te hunner beschikking. Frankrijk's automobielenpark telt 70.000 stuks, waarvan alleen 1100 door de stad Parijs zijn geleverd. Engeland zond circa 20.000 auto's naar het oorlogsterrein, zoodat thans ln totaal minstens 150.000 auto's „op voet van oorlog" zijn. --- Zooveel mogelijk levensmiddelen verbouwen. Hoe lang ook de oorlog moge duren, en welken loop de zaken ook mogen nemen, dit acht de „N. Crt." zeker, dat er op den duur voor geheel Europa èn ook voor ons land een tijd zal komen, die de voorziening met noodzakelijke levensmiddelen zeer moeilijk maken zal. Nu is er weinig mogelijkheid meer cm graan te zaaien; dat had vóór den winter moeten geschieden. Maar er kan nog zeer veel worden gedaan — zegt het blad — aan den verbouw van aardappelen en vooral van peulvruchten. Een voordeel Is daarbij, dat -de oogst van aardappelen reeds betrekkelijk vroeg kan plaats hebben; terwijl boenen reeds een zeer goed voedsel vormen, wanneer zo nog niet rijp zijn, doch als slaboonen worden gekweekt in de kassen en bakken, welke gewoonlijk voor komkommers e. d. wordea gebezigd. Zou het niet dringend aanbeveling verdienen, dat onze kweekers de teelt van fijne gewassen zooveel mogelijk lieten liggen, om liever zoo groot mogelijke hoeveelheid voedsel te produceereh? Bijna alle soorten bruine en witte boonen zijn daarvoor geschikt Ook tuinboonen dienen niet te worden vergeten en deze hebben het voordeel dat ze niet bevriezen, zoodat ze nu reeds in den vollen grond kunnen worden gelegd. Een groot gedeelte van de gronden voor bollenkweek zouden aldus productief kunnen worden gemaakt en ook ware het wellicht niet onmogelijk een deel van de hooger gelegen weilanden nog om te spitten of te ploegen en voor het verbouwen van i of kool to bootoTTimen 's gespitte weidegrond behoeft bef, eerste jaar slechts zesr weinig meststoffen te ontvangen, wat alweer een profijt kan worden genoemd. Er behoeft niet aan getwijfeld te worden, of al deze teelt zal de moeite en kosten loonen, meent de N. Crt. De aandacht dergenen, die kunnen mede werken aan het voortbrengen van voedingsstoffen, zij daarom ton dringendste op dit belang gevestigd, besluit het blad. --- Je kant geen krant meer gelooven. Er zijn menschen, schrijft de Londenschc corr. van 't HM., die geen kranten meer lezen. Althans die beweren, dat zij 't niet doen, want als men eenigo oogenblikken met hen spreekt, blijkt wel dat zij tamelijk good op do hoogte van den stand van zaken zijn. zoodat men daaruit wel kan afleiden, dat zij nu en dan met zoon versmade krant in een hoekje gaan zitten. Maar zij beweren dan dat zij geen kranten meer lezen. Want men kan er „geen touw meer aan vast knbopen". Het eene blad „liegt" nog harder dan 't andere. Je leest van een overwinning der verbonden mogendheden en in dezelfde kolom zeggen de Duitschers dat zü de overwinnaars waren. Men heeft er genoeg van. Als de oorlo uit is, zal men wel hooren, wie gelijk had. Nu is die klacht niet geheel en al ongegrond. De bladen moeten tevreden zijn met wat de autoriteiten en öe censor verkiezen door te laten. Maar toch merkt de oordeelkundige lezer dan gewoonlijk wel, dat de waarheid „in het midden" ligt. Intusschen, zóó erg „liegen" de bladen in West-Europa niet, of ze worden in deze kunst verreweg overtroffen door die in Klein Azië. De Parijsche corr. van de Dal-1 y N e w s verhaalt, dat in de „Terdjirr,an T-Afkier" van 6 December J.l. — een krant die blijkbaar ergens in Klein Azië verschiint — over Hadji Guillon — lees Keiges Wilhelm TT — wordt verteld: „De Troonrede verleden week door ziin Tsinmitiseho Majesteit Wilhelm II uitgesproken van den Troon, opgezet In de vroegere Kamer van het Fransche Parlement te Parijs, is een nooit te vergeten verhaal van grootsche daden. Omringd door de overwonnenen, bood hij ziin Keizerlijke hand te kussen aan alle vroegere afgevaardigden der Fransche Kamer, wier harten geroerd werden door de grootmoedigheid van zijn Islamitische Majesteit.** Ken andef blad, de „Djerideh I-Skarfceyeb" van 8 December, vertelde het volgende: „Volgens een draadloos telegram, ontvangen van het Duitsche Bureau ta België, heeft de geheele bevolking van het nieuwe, door de Duitschers veroverde gebied, den eed van trouw afgelegd aan zijn Islamitische Majesteit. Belgen uit alle rangen der maatschappij verdrongen zich in duizendtallen om de Duitsche ambtenaren en werden bekeerd tot het ware geloof van den Islam. De Belgen veranderen geheel uit vrijen wil hun kerken in Mohamedaansche bedehuizen. Moge hun goede voorbeeld gevolgd worden door alle andere Ongeloovigen." Prachtig zijn de twee volgende mededeelingen. Het eene was afkomstig van het Duitsche Bureau to Konstantinopel van 1U December, luidende: „Een draadloos telegram van Amsterdam meldt dat de Britsche Regeering aan zijn Islamitische Majesteit heeft aangeboden 2000 ezels, beladen mot goud, onder voorwaarden dat hij Londen niet zal aanvallen met zijn machtige vloot." Het andere doet „de deur dicht*; luistert: „De harem van zijn Islamitische Majesteit", dus vertelt de „Hanumlar Ghaze Haseh" van Istendar, „en de harems van zijn staf zullen in het begin der lente te Konstantinopel aankomen. Tien der meest geweldige Britsehe Dreadnoughts, door de Duitschers genomen, zullen den keizerlijken harem escorteeren". Zoo verhaalt bovengenoemde corr. van de Dally News. Als — 't zij met alle respect voor diens waarheidsliefde gezegd — dat nu ook maar niet gelogen is! --- Wanneer de oorlog tien Jaren later ware uitgebroken. Dan zou hij nog heel wat anders te zien hebben gegeven. Natuurlijk, en over twintig jaar nog meer, en over dertig jaar oneindig veel meer. Want „de wonderen der techniek", vooral op het gebied van het dooden of verminken van zijn raedemensch en het verwoesten en in puin doen verkeeren van hetgeen die geachte raedemensch zijn bezitting zou willeu noemen, die „wonderen der techniek" worden nog elk jaar meer volkomen. Henry Meijer houdt er een beschouwing over ln De Kampioen, hoe gelukkig het feitelijk nog is, dat de oorlog nu maar Is uitgebroken en niet eenlge jaren later. Want dan , Enfin, 't is nu reed 3 erg genoe0. Hij schrijft: Jules Verne, Aimard en Cooper verbleeken in dezen oorlog De technische woorden van don een, de apachenlisten, jachtavonturen en rooftochten van de anderen, zijn kinderspel bij de nuchtere feiten, die we thans ln telegramstijl bij bet ontbijt en na 't middagmaal bij de thee te lezen krijgen. We weten echter niet wat ernstiger en bedenkelijker is: de bloedige feiten, waarvan we voorloopig op veiligen afstand getuige moeten zijn, óf het feit dat we er ternauwernood meer op reageeren. Het menscheliik aanpassingsvermogen is wel groot. Is bedenkelijk groot. MUlioenen menschen hebben thans bij ondervinding, dat het mogelijk is, rustig te eten. te drinken en to slapen in vieze moddergemen, waarboven dood en verderf razen in den vorm van gierende geweerpro.iectlelen en met donderend geweld uiteenbarstende granaten. In den grond wroeten sappeurs en mineurs on aan het eind van hun mijngangen, vlak bij de loopgraven van de tegenpartij, deponeeren zé hun kleine surprise in den vorm van een lading dynamiet, die precies op het gewenschte ©ogenblik ette- Uike vacatures voor vijandelijke reservisten zal doen ontstaan. Op duizelingwekkende hoogte in do lucht scheren op snelle machines menschen rond, loerend op prooi. Hun dynamietbommen suizen omlaag en veroorzaken aardbevingen op kleine schaal. Duizenden krtigers in het veld zijn aan deze verrassingen al zóó gewend, dat ze er ternauwernood meer van opkijken. Op zee rooken de matrozen der oorlogsschepen met evenveel smaak hun plin.ic* r.ls ln vredftßti.id. Milneti. ton>ftdrVs ent onderzeeërs zlln heel leelljko dingen, maar tot op het oogenWik. dat ze je in den afgrond sturen, kun je je niet voortdurend met je testament bezig houden. t Zelfde geldt voor de granaten uit het zwaar geschut, die uit een rookvlek aan den horizon op ie af komen suizen. Een troost is, dat er meer in zee ploffen dan op je schip. En ziin ze raak. welnu, dan onderga je oen der r'stoo's v*>n 't bedi-HP De mensen weet nu eenmaal, dat hij het voorrecht om te leven, moet betwisten aan medeburgers, die hem om zeep trachten te helnen.... Aan deze dingen raken we gewoon, 't Ts volmaakt krankzinnig, wat er thans gebeurt, en nochtans is het gezond verstand onmachtig het te verhinderen. • * • De wereld mag zich intusschen gelukkig prijzen, dat deze oorlog thans gekomen 13 en niet een tiental jaren later. Want de fraaiste helsche machines, waarvan men zich in den strijd had kunnen bedienen, verkeeren nog slechts in het stadium der ontwikkeling. De bommenwerper!] uit do lucht bijv. heeft nog niet veel „succes" opgeleverd. Do zaak was nog niet voldoende bestudeerd; men was nog bezig met de beproeving van lanceertoestellen, die do dynamïetlading met automatische zekerheid op 't doel konden slingeren. Er valt nu no* te veel naast' De pantser-automobiel was ook nog niet dât. Ook de scheikunde had nog veel kunnen doen op het gebied van massa-vergiftiginz door middel van doodelilke gassen. Bovendien is de oorlog op ze?, hoe viee«elijk hij lijkt, kindersnel bü wat hij over eenlge jaren had kunnen wezen. Er was-in Amerika, een groot man — men zou hem in minder-troebele tijden een misdadiger noemen! — die een pracht-uitvinding op het gebied van onderzeeboot.en had gedaan. Men noemde hem den nieuwen Bdison. Hij heette eigenliik Sïmon Lake, en ven beroep was hij scheepsbouwingenlenr aan de werven te Bridgeport. Deze ingenieur kwam naar Europa met een verzameling plannen en construct!eteekeningen voor een nieuwe duikboot, die een revolutie had moaten brengen in den zeeoorlog. Met eenige groote mogendheden had hij onderhandelingen aangeknoopt over den afstand van zijn moorddadige uitvinding, toen plotseling d" uitbarsting van den oorlog een streep door zijn rekening haalde, Tle uitvinder heeft zich nu. waarscnflnlqK uit split over dezen tegenspoed, laten verlelden om enkele bïzonderheden betreffende het vaartuig mede te deelen. Het is een duikboot vaa zeer groote afmetingen, toegerust met voldoenden brandstofvoorraad en electrische energie cm op 2000 zeemijlen van haar basis te kunnen werken. Op den onderzeeër is een losse bovenbouw aangebracht, die drijven kan en do bemanning in staat stelt het schip hij ac- cide-nten to verlaten. Verder Is het schip voorzien van op dizondere manier geconstrueerde wielen, zoodat het over den zeebodem kan rijden. De wielen worden door electromotoren gedreven on op een der assen Is een reglstreertoestel gemonteerd, dat dea op deze wijze doorloopen afstaud aangeeft. Aan de beide zijden van het schip bevinden zich compartimenten, waarlangs duikers de op den zeebodem rustende boot kunnen verlaten. Hun werk bestaat in het opruimen van ankcrmiinon. iv het plaatsen van springladingen onder aan den bodem van voor anker liggende schepen, in het doorsnijden van. telegraafkabels, enz. De onderzeeër Is verder toegerust met een perlscoop, die het uitzicht naar alle richtingen mogelijk maakt en met een mechanischen stabilisator die het veroorlooft op elke gewenschte diepte in horizontale positie zwevende te blijven. Met deze boot, aldus vertelt de uitvinder smakelijk, zou men gemakkelijk over den bodem van de Theems rijdende, onbemerkt tot in het hart van Londen kunnen komen. m De duikers zouden In de Theems de hoof kunnen verlaten om zware dynamietladingen aan te brengen btj de fundamenten van den Tower en de Parlementsgebouwen. Men ziet dat deze oorlog iets te vroeg 1* gekomen, om ons van de wonderen der techniek In hun vollen omvang te laten ge* nieten I --- Als de oorlog voorbij is... dan zal het voor Industrie en handel een' gouden tijd worden. Al wat verwoest is: steden dorpen, wegen en bruggen, moet toch weer worden opgebouwd, hersteld. Da tallooze menschen, die onder oorlogsdruK leven, zullen verhoogde' energie tooneu, niet alleen in zaken, maar ook ln hun vermaken en liefhebberijen. Dat zal een „reuzeubioei" geven Zoo cvordt gedacht, verwacht en geprofeteerd. Is deze gedachtengang wel juist?, vraagt het T ij d s c h r. der U. ij. van Nijverheid. De steller van de vinng stolt z!ch oen economisch toekomstbetld voor oogen. Aangenomen dat Nederland buiten den oorlog eu Beieië Belgisch blijft, da**, zal, hoe de zaken ook móge-n loonc-n, er viel door niemand worden .ontkend, zegt de schrijver, dat Nederland na den oorlog minder koop- Krachtig zat zijn. De S;or.t dor Nederlanden 7,al gedurende ecu a&ntal maanden ongeveer drie honderd duizend soldaten en indirect door de Steuncomité* duizenden gezinnen te onderhouden hebban. Die personen zouden ln normale tijden bun eigen brood hebben, verdiend, dat wil zeggen voor het meerendeel productief vork hebben verricht. De belastingbetalende burgerij zal het hiervoor bestede geld, dat door dea Staat is voorgeschoten, hebben terug t« betalen. Daarmee zijn een paar honderd, millioen gemoeid, die anders voor een groot deel aan de nationale welvaart zouden tea goedo gekomen zijn. Men moet zich dus voorbereiden op minder koopkracht aan de eene zijde en min- der beschikbaar kapitaal aan de andere zijde, dat wil zeggen: dat i*oor nieuwe zaken zeer moeilijk geld te vinden zn! wezen en vele bestaande zaken haar crediet duurder zullen t;ebb°n te betalen, tot uitbreiding niet zoo gauw zullen overgaan en ook moeite zullen hebben met het vinden van kapitaal voor het doen vaa de noodige herstellingen en verbeteringen. De hoogere belooning van den kapitaalsdionst zal teruggewonnen moeten worden door beperking van andere productiekosten of door vermindering van productie. Terwijl dus deze factoren een inkrimping van liet bidrijf ten gevolge zullen hebber,, is er een andera factor, die eerstgenoemde factoren ten minste ten deele kan opheffen Dat Is de vraag, die uit de landen van do eene oorlogspartij , zal komen naar goederen, die zij plachten te betrekken uit de landen der andere partij. Do belangrijkheid dier vraag zal afhaT> gen van den geest, waarin de vrede geslopen zal worden. Zal er na den vrede een strooming van verzoening ontstaan, dan z.illen de oude banden weder worden aangeknoopt, doch als de veeten biflven doorzh ken, zullen deze waa-echljntljk oolr blijvende wijzigingen ln de handelsbetrekkingen ten gevolge hebbea. Alles te 'amen genomen is te wachten, dat ons land echter daardoor niet ln slechter conditie zal komen Maar wel in zooverre als ook het buitenland, als geheel, mibder koopkrachtig zal ziin geworden. Men merkt dat nu nog niet. omdat de Staten zoovppl koopen, bestellen, kortom arbeiden en verdienen !aTen. maar als de afrekening komt ln den vorm van hooge belastingen en minder bestelliugen van staatswege (tan zal men overal eerst recht eaan gevoelen, dat beperking noodzakelijk wordt, dat het bese'.lkbaar kapitaal BcLaarpi-b er- het van ten rvr-vV"-<~ ?-r worden. Eén feit staat hiertegenover, dat-op do vraag en aanbod van arbeidskrachten oolc van Invloed kan zijn Tn de ons omringende landen sljn rele van de meest product'eve icenschelljke krachten gelood of d<"»or verminking en ziekte buiten de nWedlnginf* geplaatst. Voor hen dii gespaard warden. Is de --- kans van werk te vindrn dus grooter. En die vraag zal zich natuurlijk ook over de grenzen van bevriende landen, dus ooit in ons land doen govoelen. De toestand na den oorlog zal ook beheerscht worden door de omstandigheid ot d 3 vredesverdragen al dan niot de kiem j zullen bevatten van een nieuwen oorlog,gelijk wij dit bij de Balkan-Staten hebben zien gebeuren. Is dit lamste het geval, dan zal de bewapening ln nog grootere mate worden voortgezet, en zullen Jaariijkß nog grootere sommen aan de productie worden onttrokken dan In deze eeuw geschiedde. In het andere'Revrtt ware een jaarlijksehe besparing te denken, die een kleine verv?oedlng zou vormen voor de Kapitaalsvernietiging van welke wij thans de getuigen zijn. Welke bedragen en welke belangen hierbij gemoeid zijn, bewijzen de cijfers, volgens welke de jaarlijks-.he uitgaven voor leger en vloot in Europa — in vredestijd — tot ruim zes milliard varen geklommen. --- KORTE MEDEDEELINGEN —Te St. Maartensdijk zijn de vrouw en de zoon van schipper J. de N. van Vlissingen verdronken. — Donderdag j. 1. Is do 50.000ste inwoner van Dordrecht geboren. Vau gemeentewege is den jonggeborene cea spaarbankboekje met l ür.o geschonken. — De Engelsche verliezen aan dooden en gewonden bedroegen volgens oi'ficicele op/gaven tot 4 Feor. 104.000 man. Bveiiwel ia 60 procent van da gewonden reeds weer hersteld en weer ia staat dienst te doen. — Een voorstel om gedurende den oorlog den verkoon van sterken drank ln Zweden te verbieden, is in de Tweede Kamer van den Rijksdag aangenomen, maar in de Eerste Kamer met 10 stemmen meerderheid verworpen. — Uit het ItijKDkrankzinnigengesticht te Medem'olik werd dezer dagen een verpleegde vermist. Na lang zoeken vond men hem... in etn £0 M. hoogem boom. Pas na 3 uren had men hem na veel moeite weer op de veilige aarila terug. — Waar 't var SeniiTocd sel tegenwoordig zoo duur Is, geeft de heer Van Laer te Nijmegen den raad cm da varkens ui de vele uitgestrekte boschterreinan in Nederland te latea loopen. Zil zullen dan slechts weinig krachtvoeder er cij bei je» ven en de eigenaren der bosschen worden er door gebaat, doordat hunne eigendommen van ongedierte gezuiverd vordon. De Japanscho vloot Is dezer dagen weer mot een paar groote slagkruisers versterkt, de „Kirischima" eu de „Haruna". Dezo vloot heeft thans vier van deze machtige oorlogsschepen, die 28.000 ton groot zijn, een snelheid vaa 27 knoopen bereiken en een bemanning voeren van 1300 koppen. De bewapening bestaat uit acht groote, zestien middelgroots en zestien kleinere kanonnen. Do dreigende staking der mijnwerkers ln Yorkshiro (Engeland), waarbij een 60.000 man betrokken zouden %ijii ,is voorkomen. Men heeft den eisch der werklieden om hooger loon ingewilligd. Vermoedelijk zullen ook do eischen der zeelieden eu die van do spoorwegmanaeii, dié «veneens met staking dreigüen, word'ea ln-; gewilligd. Do eischen om hoogor loon staatt tn verband met het duurder worden, der l«r* vensmiddelen* ---