Schouwburg-Bioscoop Wegens overweldigend succes prolongeeren wij: De Muiterij op de Bounty tot Dinsdag 16 Febr, Aanvang Maandag 15 Februari 8 uur. „ Dinsdag 16 Februari 8 uur. In ons voorprogramma de volledige reportage van het Vorstelijk Huwelijk. Ambtenaar vraagt 12 Mei of eerder een Nette Burgerwoning, te Heerenveen. huurprijs f 5- a f 5.50 per week. Br. onder no. 599 bur. dezes Wij verkoopen deze week een prachtpartij goederen,, tegen prijzen om van te watertanden. 150 zware Tafellakens (crêpe) met rand, gescheurd, van 98 et voor 49 et. Potdoeken o et. Ongebleekte wafeldoeken 15 et Zware grijze, dubbel gezoomd, met lus 15 «t 100 kilo grijze en wilte Katoenlappen, spotprijzen, 150 breed, vanaf 12 et. per el. Beschadigde Thee- en Baddoeken 5-10-15 Ot 600 Meter Vitrages (ook restanten) in effen, gestreept, gebloemd en gekleurd, 70, 90 en 130- breed, vanaf 12 et per el. Eenige Vitragelappen per el 6 et Gevlekt linnen damast Tafelgoed met bijpassende servetten, koopies. Î00 witte Beddelakens, 37< el lang, gefestonneerd en met ajourrand. zware, 95 et Beschadigd, gekleurd Fluweel 14-17 et. p. el. Zware? zwarte en bruine Fluweelmanchester 82 et 300 M. Stoffen voor rokken en japonnen, oude prijzen, alle kleuren. Doch let op, één roep - een adres MARKTWINKEL - Heennveen --- Over de grenzen Von Neurath naar Weenen. De betrekkingen tusschen Duitschland en Oostenrijk. Tanende invloed van Italië. Een belangwekkende agenda. — De Habsburgrestauratie het lastige punt. Vaandaag over een week zal de Duitsche minister van buittenlandsche zaken von Neurath een bezoek brengen aan Weenen. In de diplomatieke taal noemt men dat een tegenvisite. Zijn Oostemrijkscbe collega Sehmiidt bezocht vorig jaaT Berlijn en het is dus niet i dan beleefd, dat von Neurath thans te Weenen belet heeft laten vragen. Zoo zal men het natuurlijk vooretellen, doch ieder weet, dat het bezoek van den Oostenrijkschen minister aan Berlijn ook niet uitsluitend een beleefdheidsviisite was. Schmidt is de vertegenwoordiger van de nieuwe richting in de Oostenrijksche politiek, die aan beteekenis heeft gewonnen sinds de macht der Heimwahren gebroken is en die invloed van Stanhemberg werd beknot Oostenrijk Migt tusschen Duitschland en ItaMë in en het is opmerkelijk, hoe zoowel Rome als Berlijn om de gunst van Weenen vrijen. Voor een goed begrip van de verhoudingen rondom de nieuwbakken spil Rome-Beriijn moet men dit niet uit het oog verliezen. De groep Dolfuss-Fey-Stairhemberg was sterk geporteerd voor Italië en de tegenstand, die Weenen destijds bood tegen de Duitsche opdringerigheid ondervond knachtigen steun van Italiaansche zijde. Daarop is juist nu de aandacht gevestigd nu de groote bevorderaar vam de Oostemirijksch-Itaiiaansche vriendschap, Monreale, van het Weenscbe tooneel is verdwenen. Dat beteekend dat de Italiaansche invloed in Oostenrijk volledig neutraal is gesteld. Het begin van den tanenden invloed van Rome dateerde vanaf Dollfuss' dood. Sindsdien viel het pro-Italiaansche blok meer en meer uiteen en ondanks de versteviging van de Romeinsche protocollen, was een toeneming van Duirtschland's invloed duidelijk merkbaar. Von Papen werd gezant, later ambassadeur te Weenen en al kon hij het eerste jaar weinig doen, omdat men den Hitler-gezant en nog meer zijn lastgever wantrouwde, dit wantrouwen werd geleidelijk overwonnen, dank zij ook het streven van Schuschnigg, om zich van een al te zwaar drukkende Italiaansche Vriendschap te ontdoen. Het verdrag tusschen Duitschland en Oostenrijk was de feitelijke bezegeling van een voor de Europeesche politiek opmerkelijke koersverandering. Italië bleef toen niet anders over, wilde het zijn positie in Midden-Europa handhaven, dam eieren voor zijn geld te kiezen. Oiamo heeft deze omzwaai met bc* Wonderenswaardig gemak gemaakt: hij smeedde dem spil Rome-Beriijn, die sindsdien uitgangspunt van de Italiilaamsche politiek werd. Hoeveel opzien heeft niet gebaard de vorstelijke ontvangst, die Goering in Rome ten deel viel. D En de zin van dit alles: men vrijt om de gunst vam Weenen. , . Hoezeer heeft Rome zich niet ingespannen om den moreelen steun van Weenen voor het Abessijnsche avontuur te winnen. En thans zien we iets dergelijks: Duitschland zoekt nader contact met Oostenrijk. Dat lijkt onschuldig, doch buitenge- Woon opmerkelijk is, dat de Weensche bladen juist nu in groote eenstemmigheid de rechtmatigheid van Duitschland's koloniale aanspraken belichten. Weenen, tusschen Rome en Berlijn in, oioet zich tbams, nu er in de Midden- EuTopeesche verhoudingen zoo groote veranderingen op til zijn en de heerschende spanuimgen tot groote yoorzichtigheid manen, met beide vrijers verstaan. In den kleinen bondsstaat, dat zich vereerd weet met een steunzoeken van deze beiden, voert men met bewonderenswaardige elegance een diplomatie, die naar twee zijden knipoogt. Wat nu betreft het bezoek van den onlangs tot nazi bevorderden Duitschen minister, het is niet onwaarschijnlijk, dat naast de politieke en economische betrekkingen, ook de cultureele zijde van het verdrag van 11 Juli ter sprake zal worden gebracht Wat aan von Neurath's bezoek echter een zeer bijzonder karakter zal geven is de kwestie betreffende de restauratie der Habsburgers, die in de Centraal- Europeesche politiek een probleem vam de allereerste orde is. Men is het er nog lang niet over eens, de talrijke eereburgerschappen die aan aartshertog Otto worden verleend, ten spijt. Hitler heeft in Mem Kampf zijn afkeer van de Habsburgrestauratie niet verheeld en ook in de Kleiine Entente moet men er zeer weinig van hebben. --- De Oostenrijksche regeering en Habsburg. Oostenrijk kan wat dat betreft geen onafhankelijk standpunt huldigen, want het is op zijn beurt maar al te zeer gebaat bij de Dutsche en ItaMaansche vriendschap en hoewel Schuschnigg nadrukkelijk heeft verklaard, diat de restauratie en zuiver-Oostenrijksche aangelegenheid is, zal hij daarvoor toch zeker geen vriendschappen gaan riskeeren. Het is echter van groot belang, kennis te nemen van de duidelijke officieuze uitlating in deze aangelegenheid van de Wiener Zeitung. Daarin wordt naar voren gebracht, dat de Oostenrijksohe regeering op de instelling van de monarchie rekent als befcroming van de door Dolifuss ingezette corporatieve hervorming van den staat. Het oogenblik van vestiging der HabsburgmonaTchie, waarvan prins Otto de drager zal zijn, is echter nog niet gekomen. Het zal door de huidige regeering bepaald worden. De monarchie zal de grenzen van het huidige Oostenrijk niet overschrijden en ook niet trachten te overschrijden. Wel zal het monarebistische Oostenrijk trachten de kern te zijn van nieuwe ordening in Midden-Europa. De komende monarchie zal er anders uitzien dan de vorige, met name op het gebied van de sociale politiek. De actie der legitimisten moet ingeschakeld worden in het Vaderlandsche front, dat de taak heeft de monarchie voor te bereiden. Vlak voor von Neurath's bezoek aan Weenen trekt dit artikel zeer bijzonder die aandacht en het lijdt geen twijfel of dte staatslieden zullen over dte Habsburg-aangelegenhaid van gedachten wisselen. Daarmede is het vermoedelijke program der besprekingen aangegeven en dat ziet er belangrijk genoeg uit, om de aandacht van Europa gevangen te. houden. Van Neurath's uitstapje beteekent de voortzetting vam die belangwekkende besprekingen, die het vomig jaar te Berlijn zijn ingeleid. Uit bovenstaande officieuze uitlatimg, die het standpunt der regeering weergeeft, blijkt, dat Schuschnigg de activiteit der legitimisten in een kalmer bedding wil leiden. Ongetwijfeld komt hu daarmede tegemoet aan de bezwaren die er van verschillende zuden tegen de restauratie zijn aangevoerd. Een concessie ook aan de Duitsche bedenkingen en men mocht dus verwachten, dat L overeenstemming op dit gewichtige nunt tijdens de conferentie vam de volronde week haar bezegeling zou vin- uit wat bekend is geworden, nadat bet bovenstaande werd gescbrevS moet opgemaakt worden dat het verzet van Berlijn tegen de Habsburgrestauratie door dwepere motaeven woät gevoed, dan dat het voor het compromis zou wijken. Wanneer men althans afgaat op wat de Romeinsche correspondent yan de Maasbode meldt over de besprekitngen die Goering te Rome heeft gevoerd, dan is er inderdaad sprake van een douche, die de Oostenrijkers zeer koud op het lijf moet vallen. Het blad weet namelijk te melden, dat Goering tijdens zijn bezoek romduit heeft verklaard, dat het Duitsche Rijk een restauratie van de Habsburgers als een oorlogsaanleiding zou beschouwen en zonder verwijl militaire maatregelen zou treffen. Dit is wel een zeer groote verrassing, ook wanneer men haar beziet in het licht der Duitsch-Italiaansche betrekkingen. Want zoo Italië al niet bijster gesteld mag zijn op een terugkeer der Habsburgers, Mussolini heeft toch ook herhaaldelijk verklaard dat Italië het grootste belang heeft bij het bestaan van een onafhankelijk Oostenrijk. Dat is voor Rome van grooter beteekenis, dan de regeeringsvorm en Mussolini heeft nog niet zoo heel lang geleden getoond, dat hij geen gewelddadige inmenging van het Derde Rijk im Oostenrijk zal dulden. Ook thans niet! Worden de betrekkingen tusschen Rome en Berlijn door een dergelijke houding im gevaar gebracht — er komt een ernstige breuk in de met zooveel zorg gesmeed/e spil Rome-Beriijn — anderzijds kan een dergelijk dreigement ook miet zonder invloed blijven op de Duiltsch-Oostenrijksche betrekkingen. Immers, hoezeer de Habsburgrestaunatie als Europeesche politieke gebeurtenis een zaak van gewicht is, Schuschnigg heeft bij meer dan één gelegenheid verklaard — en terecht — dat de terugroeping van de Habsburgers in wezen een zuiver Oostenrijksebe aangelegenheiid is, waarmede derden zioh niet hebben te bemoeien. In de officieuze "Wiener Zedltung ie dit standpunt duidelijk uiteengezet, ook al heeft men er de noodÈge geruststellingen aan toegevoegd. Indien waar is, wat men thans Goe,ring in den mond heeft gelegd, dan klopt dat niet met Hitler's geruststelling van 80 Januari, toen hij immers verklaarde, dot er geen verrassimgen van Berlijn meer te wachten waren. Bovendien zou er sprake zijn van een schending der Duitsch-Oostenrijksche overeenkomst, waarbij Berlijn zich verbond, zich te onthouden van in menging in binnenlaindsdhe Oostenirijksche aangelegenheden. Zoo bezien ziftten er voor Berlijn, waar men nog niet zoo lang geleden 30 Januari! — met veel ophef gewag maakte van Duitsche vriendschappen im Centraal Europa, te veel gevaarlijke kanten aam deze zaak, dan dat het voetstoots zou zijn aan te nemen, dat Goeriïig zich te Rome zoo kras zou hebben uitgelaten, i Maar opmerkelijk is het zeker. SCHUSCHNIGG. --- Een belangrijke rede van Schuschnigg. Terwijl de leider der legitimisten, baron von Wiesner, zich te Londen bevindt — naar men aanneemt zou hij er de Habsburg-kwesitie met vooraanstaande conservatieven bespreken houdt men zich thans in Oostenrijk druk met dit zeer brandende waagstuk bezig. Niet alleen blijkt dit uit de verschillende perscommentaren, doch ook de regeeringschef heeft zich genoodzaakt gezien het standpunt vam Weenen kenbaar te maken. Zondag zijn te Weenen 1500 leiders van het Vaderlandsche front bijeengekomen cm voor hen heeft bondskanselier Schuschnigg een duidelijk antwoord gegeven op de vele uitgesproken en niet uitgesproken vragen, die alle neerkomen op dit eene voor Oostenrijk brandende probleem: Habsburg. Daarbij sprak hij over de actie der nazi's die hun groot-Duitsch ideaal nog miet hebben prijsgegeven. Wat het laatste betreft, Schuschnigg heeft dit ideaal kort en bondag van de hand gewezen. Daarmede heeft hij aan Berlijn een niet mis te verstane waarschuwing gegeven en von Neurath kan er ziöh vam verzekerd houden, dïat de bondisregeeniing op dit punt zeker geen krimp zal geven. Ook voor het binnenland was diit antwoord van beteekenis, omdat kortgeleden in itatelilectueele kringen een streven naar een soort groot-Duitscfhe vereeniging merkbaar was. Schuschnigg heeft zich van een dergelijk streven tegenstander verklaard. De vriendschap met Berlijn die op 11 Juli tot stand kwam beteekent niiet, dat Oostenrijk zich aal laten inlijven. Aan het adres wam de nationaal-socialisten bevatte de rede een waarschuwing: „leder, die zioh verklaart voor het Oostenrijk van Dollfuss, zoo betoogde de bondskanselier, zal behandeld worden als een vriend vam het Vaderlandsche front. Hem staat de weg tot de corporatieve vergaderingen open Dit is een laatste oproep, een oproep, dlie niet zal worden herhaald. De onhandelbaren zullen m de toekomst de strafrechtelijke verantwoordelijkheid voor hun houding moeten dragen Wat de Habsburgkwestie betreft, gaf MUïnkrekeT d* » Me!'™ ****** z^Ss^2^Lle?oS ten. De rîT VOOT experimenmoetDzth ÏÏÏÏSwSï*!. magaDda dte „ ? bunnen het kader van van hZ nL6n politiek de ho.vftJ»iï. • j njk beschikken over Sval 2rfS- *? het voorkomende SSoleSSr te nemen door 913 °? Vafl "-161 v»lk. gen Ïduf 7 K6Ze e te volmS iÄîl, handelt SenriiWh Van h«* volk en het actie & hÏÏSI^h18**9 ™rbarige uwsiei van de monarchie. --- Kerk en Staat in Duitschland De Rijks-Kerkcominissie afgetreden. Ke°rkco4m™6pt^mbeT 1935 werd* de Rijks»te!i rnTLSic Duitechknd ingehet aooals *™ kort bericht versöhUlStSer - ** "* UjkdeId,^aaiDd'e c°mimesie, die feite- Sgeerkî"» BerliJQ aangestelde Kerkä oXSL"??* *****de langdu; vertrouwd 2 *l?f ten hf winnen IL de beljjdenwkerk te deSwS,U;lde Wien der belij«ïedaan om *g ïelve werden pogmgen faalden. doch deze hef°oîkanEr^dB kon de commissie ke nüoMW Vlnden »** het kerkelij«no£ zcW Van Ke™L De partij begelegenhedl ne ?"* kerkel«ke aaD' malen de n£T en ziJ doorkruiste meer' piennen vam de oommissie. Zij had bovendien te kampen tegen de z.g. Thüritngerbewegirng die een actie op touw heeft gezet tot vereemigimg van de kerkelijke schakeeringen, en streeft naar de stichting van een algemeene nationale Duütsche Kerk. Deze richting is ontstaan uit de beweging der Duitsohe christenen en haar leider is de uit de kerkstrijd zeer bekende Ludwig Muller. Naar het schijnt zou minister Kerrl voor deze richting sympathie gevoelen. De Rijks-Kerkcommissie heeft het echter echter niet kunnen klaarspelen met de verschillende stroomimgem tot overeenstemming te komen en ze heeft daarom ontslag genomen. --- Een prins geboren in Italië. De prinses vam Biernmont, ecbitlgenoote van Kroonpninß Uimberto van H&flttë heelt hiett leven gescfhonlken aam een zoon. De jongste telg uut het Itialliaansche vorstenhuis aal maar ziijn grootvader heeiten. VitltOniio EniamueUe en dien "ciltieft voeren vam Pirdino van Napeüs, De 'blijdsubaip in Itallli'ë over de gelboortle van een prinsje, in wden men den toekomstiigen toooniopvoiliger matg "begroeten is, uiteraard bijfflondier groot Giediurendie dlnie diagen aai er feest zijn in hert land en ter gelegenheid van de heuge- Hjke ge'beualten'i/s is er op groote edhaal amnestie verleend. Naar men weelt ds prinses Marie José van Bienraont een zuster