DE STRIJD IS GESTREDEN WIM VAN EST ... dalen geleerd.., JAN NOLTEN .. .in 1954 terug .., GERRIT VOORTING ... regelmatig... THIJS ROKS . goed rouleur HEIN VAN BREENEN ... enigszins tegengevallen ... SÜYKERBUYCK ... geen suikerprijs. --- Krijgsplan werkte goed! Er mocht geen mens ontsnappen of er moest een Nederlander in de buurt zijn. Dat consigne is trouw opgevolgd. Als er Zaterdag weglopers waren, dan zat er steeds een Nederlander bij, zon mannetje met een helwitte pet met gele band op zijn haardos, de pet, die alleen gedragen wordt door de leiders in het landenklassement. Die weglooppogingen kwamen Zaterdag overigens pas in het laatst van de moeilijke etappe naar Montlugon voor. In den beginne zaten de renners wat te gapen op hun fietsen, te gapen van de warmte dan, want de weg van St. Etienne naar Montlugon was een broeikas gelijk zo brandde de zon en zo weinig beschutting was er te vinden. Pas in de heuvels begonnen enkele Regionalen zich te roeren en met hen enige Nederlanders: Voorting, Wagtmans en Nolten. De rest van de onzen bleef angstvallig aan de wielen van de grote concurrenten hangen. Het was Bauvin van de Noordoostelijke Fransen, die zon 30 km voor het einde plotseling de benen nam. Het leek of hij eenzaam zou blijven in die uitlooppoging, totdat als een bliksemschicht ook Woutje Wagtmans uit het peloton wegstoof. In een mum had hjj het wiel van Bauvin te pakken. Getweeën ging het verder. Walkowiak — een maat van Bauvin — en Renaud van de nationale ploeg wisten hun dicht te naderen, doch op hun beurt werden zij weer belaagd door Jan Nolten en de regionaal Molineris. Dit ploegje was weg en bleef weg. Tot grote vreugde van de Nederlanders eindigde deze slag met een fraaie overwinning van Wagtmans en een derde plaats voor Nolten. Weer had Nederland getoond, dat het vechten wilde voor zijn fraaie positie! Met ontzag werd 's avonds door de Italiaanse journalisten doorgegeven, dat Wagtmans met zijn tweede etappezege Nederland nu aan vijf dagoverwinningen had geholpen; op de tweede plaats kwam Ile de France. dat in deze Tour twee étappezeges had geboekt! --- De grote strijd gestreden Nog vaster hadden de onzen zich nu op de ereplaats in het landenklassement genesteld. Toen de renners Zondag voor de laatste maal in deze monsterrit hun fietsen bestegen, bleek al gauw, dat de grote strijd gestreden was. Niemand deed meer moeite om door uitlooppogingen de strijd te doen oplaaien. Het was als alle jaren: de laatste etappe werd een wandeling naar Parijs. De Franse nationalen —de grootste concurrenten van Nederland — namen er vrede mee, dat Nederland de landenprjjs won. Zij wisten nu wel, dat hun kopman Bobet de individuele prijs in de wacht zou slepen. Niettemin bleven de onzen op hun hoede en meermalen kwam het voor, dat er vijf Nederlanders op kop reden, de hele weg in beslag nemen, zodat niemand ongezien kon passeren. Pas in het dal van Chevriers kwam er nog v/at leven in de brouwerij, doch dat was meer om de honderdduizenden wielerenthousiasten, die hier langs de weg geschaard stonden, de illusie van enige strijd te geven, dan om serieuze pogingen in het werk te stellen weg te lopen. --- Triomfale intocht Practisch in gesloten gelederen bereikten de renners de Franse hoofdstad, waar tienduizenden in de straten stonden om de kranige kerels hulde te betuigen. Bobet, de drager van de felbegeerde gele trui, had hiervan het leeuwendeel in ontvangst te nemen. Heel begrijpelijk overigens. De Fransen hebben het maar moeilijk kunnen verkroppen, dat hun grote Tour de laatste jaren steeds door een buitenlander was gewonnen. Eindelijk weer eens een Fransman, die deze geweldige rit op zijn naam bracht: Louison Bobet, een ..joly gargon", net een knaap dus, die op de verbeelding van de Fransen werkt, veel meer dan een Jean Robic, die eigenlijk maar een onaangenaam ventje is en wiens mentaliteit de doorsnee Fransman helemaal niet ligt. Nee, die Louison is de afgod van tienduizenden. Dat is onomstotelijk in deze laatste etappes gebleken. Dol-, dolblij waren de Fransen met zijn zege. Het Pare des Princes dreunde op zijn grondvesten van de machtige ovaties, die hem bij zijn binnenkomst en tijdens zijn ereronde werden gebracht. Maar ook de Nederlanders hebben ruimschoots hun deel gekregen van de grootse hulde. Telkens weer klonken er Nederlandse namen uit Franse kelen, toen de zeven knapen met Pellenaars aan het hoofd de ereronde als winnende ploeg reed! Jan Cottaar kon zich nauwelijks verstaanbaar maken, zon gejubel klonk er herhaaldelijk. Dat heeft deugd gedaan en de Nederlandse wielerliefhebbers zullen vanavond in het Amsterdamse stadion flink hun best moeten doen, willen ze eenzelfde volume ontwikkelen als de warmbloedige Fransen gistermiddag in Parijs ... --- Alles klopte als een bus Het resultaat van deze Tour mag voor ons een verrassing zijn geweest, als je gisteravond Kees Pellenaars hoorde, dan was die van den beginne af ervan overtuigd geweest, dat deze ploeg tot bijzondere prestaties in staat was! Zo gezien, heeft de leider dus de beste keus gedaan, die er op het ogenblik uit het rennersmateriaal te maken is. Kees verklaarde voor de microfoon, dat hij van de aanvang af zijn oog alleen maar gevestigd heeft op het winnen van de grote landenprijs. De nieuwe formule bood Nederland hiertoe een beste kans meende hij en het resultaat heeft hem volkomen in het gelijk gesteld. Even heeft het geleken of alle mooie plannen op niks zouden uitdraaien. Dat was na de beide keiharde etappes in de Pyreneeën, toen onze hoogst geplaatste renners als stenen in het klassement naar beneden tuimelden. Maar ze kwamen terug. En hoe! Met drie etappe-overwinningen, verscheidene eervolle vermeldingen, drie overwinningen in het dagklassement voor de ploegen en met hoge puntenaantallen in de strijd om de suikerprijs. Dat waren resultaten, zo zei Kees, die geen van de andere ploegen wist te boeken. Waar gevochten werd, zaten Nederlanders en zij hebben aan alle sprookjes, dat de Nederlanders niet kunnen klimmen, laat staan van dalen, met één slag een eind gemaakt! Wie tot deze zege het meest heeft bijgedragen? Och, laten we daarover zwijgen. Laten we alleen zien naar het mooiste resultaat: de landenprijs. Dat was tenslotte de zege van de ploeg als. geheel. De jongens hebben in voortreffelijke samenwerking hun zware taak tot een einde gebracht. Even heeft het erop geleken of er een kink in de kabel zou komen. Dat was toen de vermoeidheid een woordje begon mee te spreken en enkele knapen wat over hun toeren begonnen te raken. Enkele woorden van de voortreffelijke leider Pellenaars waren echter voldoende om de vrede te herstellen. En nu komt de huldiging overal in den lande. Het is van harte te hopen, dat de mensen de waarschuwing van Pellenaars in hun oren zullen knopen: „Maak het niet te bont mensen, want de jongens moesten eigenlijk wat rust nemen, om straks wel toe- en uitgerust aan te treden voor de strijd om het wereldkampioenschap op de weg. --- De eindstanden Van de 119 renners, die Vrijdag 3 Juli voor de ruim 4400 km lange tocht vertrokken, zijn er 76 te Parijs teruggekeerd. De laagst geplaatste Nederlander was Hein van Breenen, nl. 37ste, hetgeen niettemin betekent, dat de Nederlanders allen in de beste helft van het peloton eindigden. Maar dat niet alleen: het betekent ook, dat al onze jongens voor een prijs in aanmerking kwamen, die voor Van Breenen bijv. nog altijd ƒ 250 bedroeg! Het eindklassement luidt voor de best geplaatsten: 1. Bobet 129.23.25; 2. Mallejac op 14.18; 3. Astrua op' 15.01; 4. Close op 17.35; 5. Wagtmans op 18.05; 6. Schaer op 18.44; 7. Rolland op 23.03; 8. Lauredi op 26.03; 9. Geminiani op 27:18; 10. Mahé op 28.26; 11. Bartali op 32; 12. Mirando op 38.21; 13. Van Est op 39; 14. Serra op 40.32; 15. Magni op 40.47; 16. Bauvin op 42.03; 17. Voorting op 44.02; 18. Ernzer op 46.41; 19. Nolten op 47.29; 20. Anzile op 50.38; 29. Roks op 1.21.59; 35. Suykerbuyk op 1.31.24; 37. Van Breenen op 1.37.41. Het gemiddelde van Bobet was 34.616 km per uur; een nieuw record. Tot dusver was Bartali houder van het record, gevestigd in 1948 met een gemiddelde van 33.404 km per uur. Het eindklassement der ploegen luidt: 1. Nederland met 337.42.54; 2. Frankrijk met 387.54.01; 3. Frankrijk N.O.C. met 388.06.16; 4. België met 388.37.51; 5. Frankrijk-West met 388.50.45; 6. Italië met 388.52.29; 7. Spanje met 389.43.02; 8. Frankrijk-Zuidoost met 390.11.39: 9. Ile de France met 390.21.19; 10. Zwitserland met '390.41.39; 11. Luxemburg met 392.23.53. De Zwitser Schaer won met 271 punten de wedstrijd om de Jubileumprijs, op de 2e plaats gevolgd door Magni met 307 pnt. 5. Wim van Est met 440 pnt.; 6. Voorting met 490 pnt.; 14. Jan Nolten met 680 pnt.; 16. Wagtmans met 694.5 pnt. De bergprijs werd gewonnen door de Spanjaard Lerono met 54 pnt.; 2. Bobet met 36 pnt.; 9. Nolten met 14 pnt.: 12. Wagtmans met 11 pnt.; 17. Voorting met 7 pnt.; 26. Van Est met 4 pnt. De grote suikerprijs van ƒ 5000 werd gewonnen door Wagtmans met 29 pnt; 2. Nolten met 28 pnt. --- Coppi lacht Nog een flits uit de Tour. Ergens in de Alpen stond de Italiaanse „maestro" Fausto Coppt. Het squadron van Binda heeft dit jaar niet die opmerkelijke successen geboekt die andere jaren steeds in de Tour behaald werden Coppi reed. niet mee; zijn grote tegenstander Bartali was nergens. Toch kon Coppide verleiding niet weerstaan. Met zijn grote sportwagen was hij in gezelschap van twee andere Italiaanse renners naar de Alpen getrokken. Bartali zal het wel niet erg op prijs hebben gesteld. --- De verdiensten waren goed We vermoeden zo, dat velen gisteravond papier en* potlood ter hand hebben genomen om uit te rekenen wat de renners nu in deze Ronde aan premies en prijzen gewonnen hebben. Ter controle voor hen volgt hier ons lijstje: De landenprijs bracht f 30.000 in het laatje, terwijl f 6000 werd gewonnen in de zes etappes, waarin Nederland een dagprijs voor de beste ploeg in de wacht sleepte. De 5 étapperoverwinningen van Wagtmans (2), Van Est, Nolten en Voorting betekenden winst van f 5000; 5 maal werd een Nederlander 2e is f 3750, 3 maal 3e is f 1500. Voorts werden in verschillende etappes ca. f 1500 aan kleinere prijzen gewonnen. Viermaal won een Nederlander de suikerprijs (Wagtmans (2), Nolten en Voorting) hetgeen f 4000 in de pot bracht, plus de f 5000 voor Wout als winnaar van het klassement voor deze prijs. Wout leverde aan de schatkist van de ploeg f 3500 voor zijn 5e plaats; Van Est f 700; Nolten en Voorting ieder f 400; Roks f 300 en Suykerbuyk en Van Breenen ieder f 250. Voorts hebben onze jongens verscheidene premies in de wacht gesleept, o.a. een dikke duizend gulden aan bergpremies. Telt men dit alles bij elkaar dan blijkt, dat de Nederlanders aan prijzen en premies ongeveer f 65000 hebben verdiend; bij dit bedrag komt dan nog het startgeld, dat ieder van hen voor elke dag rijden kreeg. Ze kunnen het er wel mee doen, vindt U niet? •" — --— — - - |- mm— ~ i n" n ~ ■ i -_it - ir -i_Jinj*w --- D.B.S.-wielerronde te Bolsward In het kader van de driedaagse DBS-feesten te Bolsward is Donderdagavond een wielerronde over 25 km (65 ronden) gehouden op tourfietsen. Er is flink gereden. Geen der deelnemers kon een ronde uitlopen, maar de premiesprints brachten volop spanning. De uitslag was: 1. I. de Vries, Workum; 2. M. Cuperus, Schraard; 3. D. Venema, Workum; 4. J. Tijsma, Pingjum 5. J. Kroontje, Bolsward; 6. W. Zijlstra, Hijdaard. Schippers, Kroontje, Bosma en Zijlstra wonnen de sprintpremies. Kleine venster. Voor het Anjerfonds. De muziekverenigingen „Looft den Heere" en „Nim it sa 't is" te Boornbergum maakten een rondgang door het dorp. Voor het Anjerfonds is f 70.— gecollecteerd. Eerste prijs. Op het zangconcours te De Wijk behaalde het kerkkoor te B 1 es s e in de tweede afdeling een eerste prijs. Collecte. De collecte voor het Anjerfonds heeft in de gemeente Achtkarspelen f 245.88 opgebracht. --- Nederland boekt de beste resultaten van alle deelnemende landenploegen Vijfmaal etappe gewonnen; viermaal de suikerprijs; vijfmaal Iste in dagklassement Wagtmans alleen brengt f 12.000 in de grote pot TOEN we onze lezers het laatste overzicht van de felle strijd gaven, moesten we er nog op wijzen, dat het winnen van de grote prijs nog geenszins vast stond, omdat er twee kapers op de kust waren, die zeker alles in het werk zouden stellen om Nederland de voet dwars te zetten. Das is gebeurd ook. Vooral de Noordoostelijke Franse ploeg heeft Zaterdag nog van alles geprobeerd om onze jongens van de ereplaats te dringen. Maar Pellenaars had zijn plannen goed voorbereid en vastomlijnde instructies gegeven! ÏJet kunststuk is volbracht: Nederland heeft de iA grote landenprijs in de Tour de France gewonnen! Wat we een kleine week geleden nog maar met zachte stem durfden op te merken, mag nu trots worden uitgeroepen: Nederland heeft in deze 4400 km lange monsterrit getoond te beschikken over renners, die zich met de kanonnen van de weg in elk opzicht kunnen meten! Goed, mannen als Coppi, Koblet, Robic en enkele anderen waren weggebleven of uitgevallen, doch dit neemt niet weg, dat er nog genoeg renners waren overgebleven wier namen men dolgraag ziet op de lijsten van deelnemers aan de grote wegwedstrijden. En wanneer in zulk een select gezelschap een Nederlandse vertegenwoordiging kans ziet om èn de landenprijs èn de prijs voor de strijdlustigste renner in de wacht te slepen, dan mag toch zfcker met voldoening worden geconstateerd, dat onze jongens niet voor de besten van Europa uit de weg behoeven te gaan! Renners als Wagtmans, Gerrit Voorting, Wim van Est en Jan Nolten worden in alle buitenlandse sport- en dagbladen om het hardst geprezen. Vooral de Italianen en Belgen benijden ons het bezit van dergelijke klasserijders, die in niet minder dan vijf etappes de dagprijs veroverden, in 5 etappes een tweede prijs behaalden en bovendien op de nodige derde en vierde prijzen beslag legden. De kroon op dit voortreffelijke werk was het winnen van de grote landenprijs. Werkelijk er is geen vertegenwoordiging, die zo vaak „in het nieuws" is geweest als de Nederlandse. Hulde, driewerf hulde voor Kees Pellenaars en zijn jongens, die ervoor zorg droegen, dat de naam van Nederland in de internationale sportwereld weer een roemruchte klank heeft gekregen. Dat geeft de burger moed! Hier is de Nederlandse ploeg na aankomst te Parijs. Gewapend met bloemen en vrolijke gezichten. V.l.n.r. Wagtmans, Roks, Van Breenen, Van Est, Pellenaars, Suykerbuyck, Voorting en Nolten. (Telefoto) ---