HET KIPPENHOEKJE. DE HUISVESTING DER HOENDERS. Ons artikel over het rendement der kïppenhouderij is in zoon vorm geweest, dat het niet te hooge verwachtingen kon op- Hvekken. Tot onze spijt is het echter geworden als een soort klompkip, zonder staart. Wi.i hebben n.l. verzuimd op ie geven, hoeveel winst per kip en per jaar kan behaald ■worden. Dit bedraagt ongeveer twee a drie gulden per kip. Dit cijfer, maar dan in dollars, vonden wij ook terug in een geschrift uit Amerika en daar dit het land is van groot, grooter, grootst, zal het wel niet zoo ver mis zijn. Daar wij zelf onze kippen voor liefhebberij houden, en dus niet alles op zijn zuinigst doen, kunnen wij niet van eigen ervaring spreken. Wij geven toe, dat wij van betrouwbare personen wel eens hoogere winstcijfers hebben hooren noemen; wanneer men vele jaren ervaring bezit, en men een Welleman in 't klein is geworden en daardoor oudere en jongere kuikens en broedeieren boven den marktprijs" kan afzetten, is dit wel mogelijk. Doch om op ons onderwerp te komen., „de huisvesting der hoenders", willen wij in de eerste plaats opmerken voor degenen, die niet van plan zijn een nieuw hok aan te schaffen, dat het nu bij het naderen van het ongunstig jaargetijde tijd is het kijpénverblijï eens goed schoon te maken en van binnen te witten, waarbij een scheut creoline, en te zorgen, dat alles goed waterdicht en tevens tochtvrij is. Toen wij nog een kind waren, heette ?.1-li.id het summum van een kippenverblijf te zijn de „hinneraatte" in het „büthüs" bij een boer. Hiervan is men thans, naar wij meenen, teruggekomen. Niet alleen omdat eene dergelijke gelegenheid moeilijk is schoon te houden, maar ook omdat bedorven koeienluch_t nu juist niet bevorderlijk is voor de gezondheid der kippen. Daarbij komt nog, dat de warme koeienlucht de dieren verweekelijkt en vatbaar maakt voor snot. Later is men vervallen in een ander uiterste, het z.g. „Tolmanhok", welk hok aldus is geconstrueerd, dat veel lucht kan toetreden, doch ook hier is men reeds van terug gekomen. Wanneer men in onzen lijd een afzonderlijk kippenverblijf slicht, gebruikt men gewoonlijk als grondstof hout; natuurlijk is sleeu ook goed, doch veel kostbaarder. Goedkooper dan hout is riet of stroo". Hiervoor maakt een dame in Gelderland propaganda, doch deze bouwstoffen komen ons om verschillende redenen minder practisch voor. Wanneer men hout bezigt, moet het niet. dunner zijn dan p.m. 25 niM. Aan de Noorden Oostzijde liever nog wat dikkev, doch dit maakt de zaak weder duurder. Gewoonlijk neemt men als grondvorm den vierhoek, waarvan de lengte grooter is dan de breedte. Het dak neemt men gewoonlijk hellend, met de hoogste of frontzijde naar het Zuiden of Zuid-Oosten. Het kan bedekt worden met asphaltpapier, pannen of een laag riet. Het laatste isoleert in den zomer de warmfe en 's winters de koude. In dit opzicht heeft riet veel voor. De laagste plaats van het hol; mag niet lager zijn dan 1.5 M., opdat men niet telkens het hoofd stoote bij het mof uilsaan van het hok. De deur, die gewoonlijk ter zijde is. brengt men daarom gewoonlijk ook niet bij het laagste punt nan. Een belangrijk deel van het hok is de froiitzijde. Hier moet een voldoend aantal naar buiten uitzetbare ramen zijn. Beter zijn misschien nog schuiframen. De glasramen worden aan de binnenzijde door gaas beschermd. Stukvliegen der ruiten en uitvliegen der hoenders kan dus niet. voorkomen. Er moet zooveel licht iv het hok komen, dat ook de bodem goed verlicht is, wanneer de kippen bij slecht weder binnen moeten blijven. Behalve yamen moeten nog aan het front een paar ventilatie-schuiven, zoo hoog mogelijk, gemaakt worden, en zoo laag mogelijk eene opening om de kippen in en uit te laten. Wij hebben nu den romp van het hok. Binnen in het hok moeten nog de volgende voorwerpen voor /de kippen. In "de eerste plaats de mestzolder, die ter hoogte van een gewone tafel boven den vloer wordt aangebracht. Hierboven komen niet te hoog de zitstokken. ongev. 20 cM. boven den mestzolder. Bij grooleren afstand gaan de eieren, die de kippen, als ze 'op de zitstokken zitten, laten vallen stuk. De zitstokken neemt men niet te dun en ongeveer 5 cM. breed en van boven eenigszins afgerond. Zij worden voor de lichtere rassen als leghorns op onderlingen afstand van 40 cM. geplaatst; tic zitstok, die het dichtst bij den achterkant van het hok is, moet daarvan minstens 20 cM. afblijven met het oog op de winterkoude en tor bescherming van den staart Van den haan. Nog dienen in het nachthok de legncsten aangebracht te worden. Deze brengt men aan op de donkerste plek van het hok, doch niet onder den mestzolder, daar dit niet remakkelijk is bij het uithalen der eieren. De nesten moeten ongeveer 30 a 40 cM. diep zijn. Vroeger was het gebruikelijk, een Jangi rij nesten met tusschenschotjes voor ieder nest aan te brengen. Deze tusscheiisehotien kunnen vervallen, waardoor de vechten] om het zelfde nest door de kippen wordt voorkomen. Voor iedere 4 kippen neemt men 30 cM. nestlengte. De Jegnesteii dekt men toe met een af hellende plank, waarop de kippen niet kunnen plaats nemen. In den tegenwoordigen tijd heeft men gewoonlijk ook nog in het hok een droogvoederbak, hetzij van hout of metaal, die beide ons even goed voldoen. Men berekent krap gemeten per kip 25 vierkante dM. bodemoppervlak; beter is te nemen 40 vierkante dM. Haast zou men zeggen: Hoe grootcr hok, hoe beter. Proeven op dit gebied in Amerika hebben dit bewezen. Wij bedoelen hierbij natuurlijk een hok, waarin de trippen niet alleen des nachts, maar ook des daags bij slecht weder en hevige koude kunnen-verblijven. Een hok els door ons beschreven loopt echter no; al in de papieren. Het komt ons daarom voor, dat. in streken, waar de kippenhouderij als hoofd- of nevenbedrijf veel wordt beoefend, in plaats van cursussen voor hoenderteelt, cursussen in timmeren werden gegeven, opdat de pluimveehouders zelf geheel of gedeeltelijk hunne hokken touden kunnen vervaardigen, tenminste allerlei verbeteringen en reparaties zouden kunnen aanbrengen. Wanneer 111.311 de krapste maat bodem; vlakte neemt, als ftoov ons opgegeven, komt een hole voor 100 kippen, als door ou* is beschreven, per kip ie staan op minstens 2 gulden. Bij kleiner afntal wordt Het 3-4 gulden per kip. Rekenen wij nu het gemiddelde 3 gld. per kip" voor een nieuw hok, en dat dit 25 jaar mede kan, dan wordt dit voor 100 kippen het hok f 300. Per jaar moet dan gereserveerd worden voor het hok voor aflossing en rente a 5 % volgens de samengestelde interestrekening ongeveer f 21, d.i. ongeveer de waarde van drie eieren per kip en per jaar. De waarde j pens straten met onze struisehe puttecbeenen, in onze uniform, waarvan de kraag ons den hals afknijpt. Snuggere ( "'-gr.'.; hebben ontdekt, dat dit laatst s een probaat middel is om ons te dwingen het hoefd. rechtop te houden. ' .."■_ ik dat wéét, heb ik mij geheel met ',jn nauwe kraag verzoend. Z. • wij niét de trots en _e glorie van de brave stad Kanroeu, die zich geen opofferingen - tzi: - heeft om de school voor verlofsoficieren binnen haar we Hen te krijgen? Dragen wij niet fier het onderscheidingsteeken van den adspirant-vaandrig e . zijn wij niet in blijde verwachting van c_zo buitenmodel 'takken van kostbaar olficierslaken? Zeker, ons tegenwoordig leven heeft zijn ekoringen. T.laar de Ir.eeslen van ons zoi.den graag van alle voorrechten afstand doen, als ze morgen aan den dag weer in het gewone burgerleven konden t.-ugkeeren. De animo voor den dienst is niet buitengew-oo» groot bij de toekomstige aanvoerders van het Nederlandscho lager. Is het te verwonderen? !-an men het den jongens, weggehaald uit hun werkkring, hun studie, hun gewone omgeving voor een taak, die niemand sympathie": is, die men in het gunstigste geval beschouwt als een noodzakelijk kwaad, euvel duiden, dat .ij zich niet geestdriftig gestemd voeleu voor deze hun opgedrongen taak? . Dpch de soldaat weet zich over de onaangenaamheden, die nu eenmaal onafscheidelijk van den militairen dienst zijn, heen te zetten. Met veel gemopper, het is Waar. Mopperen — of om in soldatenstijl te blijven: kankeren — behoort er bij. Het gedwongen naleven van allerlei voorschriften en bepalingen, die zich aan onza nog niet vermilitairiseerde hersens als even zoovele pietluttighedea voordoen, leidt er als vanzelf toe. En daar kankeren de eenige manier vaa verzet is, die men zonder al te groote kans od onaangename gevolgen kan loepassen, wordt deze schooue deugd — karaktertrek trouwens van den Nederlander, naar men zegt —- druk beoefend. On: leven is overigens vol afwisseling. Ta. op zekere hoogte is het zelfs romantisch. Nachtelijks oefeningen, verkenningstochten, vreemdsoortige avonturen, het is. alles heel interessant. Zoolang men er tenminste niet aan denkt, dat dit alles een zeer droevige ondergrond heeft en — zoolang het niet al te slecnt weer is. Want dan is alle romantiek voor ons, nuchtere Hollanders, niet in slaat om ons in de goede stemming te houden. „Kuchies" noemt do Kamper straatjeugd ons. Zelfs hier schijnt men dus niet te weten, dat kuch niet de kost is, w-armee het Rijk een toekomstig officier voedt. Het uit kuch bestaande deel van ons r.agelijkscii brood is zelfs naar onzen zin te klein. Wat zou een gewooii s-ldaat, wiens hartsverlangen uitgaat naar een stuk wlUebrood, hiervan zeggen? „Alle dagen 1 ruine boonen." Nu, wat ons betreft to dat zeker niet waar. In de vier weken, die we hier hebben doorgebracht, heeft men er ons uDg niet een keer op onthaald. : Zooals ge ziet, nien heeft het gccd met ons voor. Dit geldt ook voor onze geestelijke voeding, w?t echter riet in die mate onze instemming heeft als de zorg V r ons lichamelijk welzijn. Want de studie van de krijsrsweteiischaimen is taai, temeer omdat bijna niemand -ie uit vrijen v/il gekozen heelt. Wie vroeger op de middelbare school zich voor een vak niet interesseerde, besteedde er niet meer tijd en zorg aan dan hij zelf verkoos. En als "hij niet ah te ong>lukkig wag, rolde hij er wel door. Hier wordt gewerkt met de stok achter de deur: wie niet „vrijwillig" studeert, krijgt zooveel uren per week verplichte studie. .In dat moet geen pretje zijn, temeer onu'at dan tevens alle voorrechten, waarop je aanspraak hebt — verlof e.d. — vervallen! Eufin, ' wie in het schuitje zit, meet meevaren. En ever honderd jaar is immers alles weer voorbij. ïroostr'jke gedachte. K. A. --- De werkloosheid in Drente. De Federatie van Evangelisaliebes.u-ren in.de Drentsche Veenkoloniën heeft een adres aan de regeering gericht, waarin geklaagd wordt over sommige willekeurige regeericgsmaatregelen en ep f. soms onheusche behandeling van werkloozen. Er wordt op gewezen, dat veel vlugger aan werk moet worden geholpen in dringenden nood. De christelijke huwelijkswetgeving w.rdt ondermijnd door 't Al.:-.inscheuren van gezinnen. Sr wordt aangedrongen op 't nemen van maatre-; gelen ia dezen. ---