FEUILLETON DE HAAT. 25 De griffier van den rechter van instructie zette zich tot schrijven gereed en de heer Rémond begon: — Vooreerst zullen we ons bezighouden met den dag waarop het drama voorviel. Is er toen iets gebeurd tusschen u en uw echtgenoote, waarvan gij de herinnering hebt bewaard ? — Ik herinner mij niets buitengewoons, antwoordde Marcelle na eenig bedenken, dan alleen dat mijn arme echtgenoot mij eenigszins bezorgd toescheen. — Hebt gij hem naar de reden daarvan gevraagd ? — Ja. — En wat zeide hij? — Dat hij vreesde voor zijn betrekking. omdat hij kwade geruchten omtrent liet huis Everard had vernomen. Hij was beducht werkloos te zullen worden en dat liet ons aan het nnodige ontbreken zou. Het leven is hard, mijnheer, wanneer men arm is en een huisvader zonder betrekking is er slecht aan toe, maar ik troostte mijn Claude, zoo goed ik kon. Mijn dochter heeft ook een goede betrekking en dan hadden wij nog eenige spaarpenningen. Dus. gij begrijpt, mijnheer...., ging Marcelle aarzelend voort, wanneer men mij mijn Claude teruggeeft, dan zullen mijn dochter en ik hard voor hem werken. — Men zal u uw echtgenoot «teruggeven, zeide de rechter van instructie op bemoedigenden toon, ten minste over eenigen tijd en wanneer ge mij in mijn taak wilt helpen. — O! zooveel ik maar kan, mijnheer! riep Marcelle it. — Dus, hernam de rechter van instructie, is er niets anders gebeurd dan hetgeen gij mij daar hebt meegedeeld? — Neen, antwoordde Marcelle, neen, ik herinner n " niets. Gij, mijn lieve? Het laatste was tot het meisje gericht, dat ontkennend hét hoofd schudde en zeide: — Ik evenmin. Toen vroeg do heer Rémond eensklaps: — Kent gij den hee- George Ribaumont? Mevrouw Grandlieu en haar dochter haalden even de schouder op en de moeder antwoordde ■ — Een weinig, slechts van gezicht. Ik herinner mij, dat Claude hem ons heeft aangewezen op een dag dat wij in het park van het Luxembourg wandelden. Dat is nu eenige maanden geleden, tegen het' einde van den vorigen zomer. Wij hebben een groet gewisseld, de heer Ribaumont drukte mijn echtgenoot de hand, ziedaar alles. Hélène liet er op, volgen: — Ik had den heer Ribaumont al eens vroeger ontmoet op zekeren dag, toen ik vader van zijn kantoor kwam halen. — Naar ik zie dame, hernam de rechter van instructie, hadt gij dus slechts zeer vluchtige relatiën rot den beer Ribaumont, maar niettemin hebben andere getuigen mij gezegd, dat er een groote vriendschap bestond tusschen dien jongen man en Claude Grandlieu. — Ja, bevestigde Marcelle, mijn echtgenoot hield veel van hem, maar hij sprak er niet veel over. Wel weet ik dat de heer Ribaumont ook veel verdriet gehad heeft. — Waarover? — Daar heb ik weleens naar gevraagd, maar Claude antwoordde mij dat het een geheim van zijn vriend was, dat hij zelfs niet aan mij verraden mocht. — Door den heer Ribaumont heeft Claude Grandlieu de kassiersbetrekking aan de bank Everard gekregen, nietwaar? » — Ja, mijnheer, nu drie jaar geleden, als ;k mij wel '-erinner. Zij kenden elkaar dus al voor uien tijd? — Dat wil zeggen, mijn echtgenoot is vroeger hu'ionderwijzer geweest in voorname familiën en de heer Ribaumont was destijds een leerling van hem. — Hij was dus zeer bekwaam, uw echtgenoot? — Dat zou ik meenen! riep Marcelle in naïeve bewondering uit, hij is een geleerde. — Hoe komt het dan dat hij een betrekking als kantoorbediende aannam? — Hij had zijn leerlingen langzamerhand verloren en vond er geen andere voor in de plaats. Zoo kwamea wij in moeilijkheden, maar toen wilde het toeval dat mijn echtgenoot zijn gewezen leerling, den heer Ribaumont ontmoette. Hem vertelde hij in welke omstandigheden hij verkeerde en daar de heer Ribaumont zich juist met den bankier Everard verbonden had, bood hij Claude de betrekking van kassier aan. Hoe verheugd was mijn arme echtgenoot, toen hij met de betrekking thuiskwam. Helaas, wie had voorzien dat het zoo treurig eindigen zou, voltooide mevrouw Grandlieu, terwijl zij de roodgeweende oogen afwischte. De heer Rémond scheen teleurgesteld. Voorzeker had hij er op gerekend meer bevredigende antwoorden te zullen krijgen. Dat' verborg hij trouwens niet. — Ik had gehoopt, zeide hij, dat gij in nauwere relatie stond met den heer George Ribaumont en ik verwachtte van u duidelijker inlichtingen, die Claude Grandlieu met het oog op den geestestoestand waarin h;j verkeert, mij niet heeft kunnen verschaffen. — Dat betreur ik, mijnheer, hernam Marcelle, ja, ik betreur het zeer, omdat het Claude van dienst had kunnen zijn, maar inderdaad, noch mijn dochter, noch ik weten er meer van. Mag ik u eens een raad geven? — Gaarne. — Wend u dan tot den heer Ribaumont persoonlijk. De rechter van instructie maakte een gemelijk gebaar. — Als ik dat maar kon! riep hij uit. De heer Ribaumont is verdwenen, juist op den dag van den moord en ik heb geen enkel spoor van hem. Ik weet alleen, dat hij op den morgen, die aan het drama voorafging, met uw echtgenoot een lang onderhoud heeft gehad. De portier uit de rue Joubert heeft beide heeren zien heengaan op het urn* van het middagmaal. Verder weten wij niets. Is ie heer Ribaumont dood? Leeft hij? Reist hi| in Frankrijk? Is hij de grenzen overgetrokken? Waarom is hij vertrokken? Al die vragen blijven voorloopig onopgelost. Eensklaps slaakte Marcelle een kreet. — O! mijn God! — Wat deert u, mevrouw? En tegelijk riep het meisje uit: — Wat deert u moeder? — Wat mij deert? antwoordde Marcelle stamelend. — Mij deert niets, maar er komt een gedachte in mij op, die ik niet durf uitspreken Hei' is zoo vreeselijk iemand te beschuldigen. De rechter var. instructie hernam met een glimlach: — Ik begrijp u, mevrouw. Gij denkt, dat de heer Ribaumont de schuldige is. Marcelle durfde niet antwoorden en knikte slechts even. — Wil ik het u eens bekennen, vervolgde de heer Rémond Ook bij mij is een dergelijke gedachte opgekomen, toen ik de verdwijning van dien jongen man vernam maar de getuigenverklaringen, die ik daarna hoorde, wischten mijn vermoedens weer uit. Men heeft den heer Ribaumont het' huis der bank zien verlaten met uw echtgenoot. Het was twaalf uur. Everard moet tusschen een en twee uur zijn gedood. Men heeft den heer Ribaumont niet zien terugkeeren, wèl uw echtgenoot. Hij was aUeen en later vond men hem gewond bij het lijk van den vermoorden bankier. Oordeel nu zelf. Marcelle hief de handen ten hemel als riep zij van daar hulp aan en snikte: — Alles beschuldigt u, mijn arme Claude! Het is een waar noodlot, maar ik aHeen, ik uw vrouw, twijfel toch niet aan uw onschuld. Ik ben er zeker van, dat Ribaumont do moordenaar is! De rechter van instructie maakte een beweging van schrik. — Om Godswil, mevrouw, zeg dat niet. wanneer gij buiten deze kamer zijt! riep hij uit. Gij hebt geen recht om te beschuldigen zonder bewijs en ik herhaal, dat alle bewijze*, oor de onschuld van den heer Ribaumont formeel zijn. Ook Hélène smeekte: — Moeder, lieve moeder, de smart verblindt u. Ik geloof, dat de heer Ribaumont evenmin als vader in staat is, de hand aan het leven van zijn naaste te slaan. Ik herinner mij, dat hij een edel gevormd gelaat had en droefgeestige, maar eerlijke oogen. — Ja, dat herinner ik mij ook, mijn kind, hernam Marcelle, maar in een oogenblik van woede kan de beste der mannen zich vergeten. Daarna sprak de heer Rémond plechtig: — Stel vertrouwen in de justitie, mevrouw, zij wil slechts wat recht is. Zij kan zich bedriegen of bedrogen worden, want niemand is onfeilbaar, maar wanneer haar een dwaling wordt aangetoond, dan haast zij zich die te herstellen. Komaan, moed, ik beloof u, dat de heer Grandlieu u zal worden teruggegeven. — Wanneer? — Spoedig. Zoodra zoodra het mogelijk is. In afwachting kunt gij hem eiken dag gaan bezoeken zooals gij dat gewoon waart. Gij moet, bij gebrek aan beter, u met deze gunst tevreden stellen. Hélène nam mevrouw Grandlieu mee door de gangen van het Paleis van Justitie en deed haar in een tram stappen, die haar dicht nabij haar woning bracht. Thuisgekomen bespraken zij met eenige kalmte haar toestand. Hélène durfde aan haar moeder nog niet zeggen, dat zij uit haar betrekking was ontslagen. ' Zij had het geld, dat zij als schadeloosslelling had ontvangen, tusschen haar corset verborgen en rekende er op, dit op den eersten van de maand aan haar moeder It; geven. (Worili vmTl --- ■ --■-..^JSmmMaMmmWaaWMaW" Pruimtabak I OVERTREFT ALLE ANDERE! in OmAAIx en uiLVIbHLiII FABRIKANT: N.V. STOOMTABAKSFABRIEK v.h. TH. NIEMEIJER, GRONINGEN. _ I --- Sluif Uw ========= BRANDVERZEKERING bij de Zaanlandsche Assnrantiß-CompaanÏB van 1845 mMMmmmmMWLwMMMMMWÊEBXJKMEZLMWaMIMMMIMMIMmMMM VASTE concurreerende premies ■■ Bijkantoor: LEEUWARDEN - Bapifnestraaf 40 - Tel. 1766 ACTIEVE AGENTEN GEVRAAGD --- VOOR DE VROUW GUMMIWAREN - SPUITEN MI PAT. GENEESMIDDELEN Mf3 enz. Gratis prijso toez. in gesl. enveloppe tegen 10 et. v. port B. v. HUISSTEDEN, Camminghastraat 27 b/d Groningerstraatweg Leeuwarden (gest.huis) Goedkoopst adres Tiet leesgeld van dit blad bedraagt vanaf heden tot 1 Oct. a.s. slechts Negentig Cents! Buiten de stad ƒ 1.40 VOOR DE VROUW Alle inlichtingen en raadgevingen verschaft n (alleen schriftelijk) de Pharm. Prenaratenlmlidei — Driebergen --- TOEKOMST VOORSPELLEN leder die iets wenscht te vernemen van zijn toekomstig geluk, raadpleegt zoo spoedig mogelijk Mr. J. WIELING. die studeerd vanaf zijn 16de levensjaar als astraloog en bijzonder planeetkundige; geeft opheldering in alle zaken, van welken aard ook. Angstvallige gedachten, zwaarmoedigheid, bedrogen liefde, enz. Dagelijks te spreken van 11 tot 10 uur 's avonds, ook Zondags, voor dames en heeren. Concult vanaf 50 cent. Groot Schavernek 13 (boven), Leeuwarden. rBIJ HET ZONDAGMORGENS I KOPJE KOFFIE IS NIET TE g VERSMADEN EEN HEERLIJKE B EIERKOEKOFJODEKOEK GEVüLDEofORANJEKOEK PIP UIT DE BROODFABRIEK ggßj ESBi - van - hi W. H. STELWAGEN Bj ACHTER DË HOVEN-TEL. 1915 HJ - BELEEFD AANBEVELEND - | WHLB.n\. _j IM ■ ï__l! J - '■>{% Si ! wBB L jEL '< j3p mmm urn- en banketbakkerij ZUIDERPLEIN 5 HEERLIJKE FRIESCHE DUIMPJES 40 en 30 cent p. half pond Aqn"pöveJ«rtd , H.W.VREDENBURG ZUIDERPLEIN 5 Schoolboeken voor alte inrich&ingen van Onderwijs Wij houden ons aanbevolen vonr de levering van SCHOOLBOEKEN en BENOODIGDHEDEN, voor alle inrichtingen vna ondc; wijs. Bestellingen worden gaarne tegemoet gezien, ten einde voor tijdige aflejering te kunnen zor-j; dragen. Boekhandel R. VAN DER VELDE, Nieuwestad 90 - Leeuwarden. ---