KORTE MEDEDEELINGEN — D - a a elaal-demoeraten h> Rotterdam witten een eigen dagblad op- IfcMwi Hen cal trachten een loods bijeen to brengen vm f 80X00. —T • Ur■l e e n i (Roemenie) (()■ twee groote tabaksmagazijnen door brand totaal vernield. De schade bedraagt neer dan drie mtilioen. — Te Amsterdam zijn twee brievenbestellers gearresteerd, die verdacht worden van verduistering van poststukken. Ban van ben is in het bezit van eenige dikke brieven gevonden. — Toenemende papiernood. De Duitsche dagbladen zullen in Sept slechts aen beperkte hoeveelheid papier krijgen, aiet meer dan de helft van de hoeveelheid in het Bjdvnk 1 Juli—3l Aug. — Hel Kamerlid mr. dr. J. van Best cal tot den Minister van Oorlog een interpellatie richten, inzake het optreden van een militairen schildwacht, die voor eenige dagen te Eindhoven iv den nacht een burger scnder de minste aanleiding doodschoot —De justitie heeft aan é» Amerikaansche regeering de uitlevering gevraagd van zekeren De Groot, verdacht van medeplichtigheid aan de oplichting van f 85.000 to Amsterdam. Deze man moet sfch in dea omtrek van New Vork ophouden. — Een reiziger van Uifr hoorn, dte te Zevenhoven met den trein mee wilde, liep zich zoodanig buiten adem, dat m} ia doi trein moest worden gedragen. Des nachts fe hij aan de gevolgen van de overspanning overleden. — De gedeserteerde s 01--daai, dte verleden week te Eindhoven in een hotel een ongeveer f 6500 stal en er een CNDeeos door hem gestolen motorrijwiel tfWerliet, fe gearresteerd to de Warmoes- Straat te Amsterdam, waar hij werd aangefeoffen met twee dames in een auto. Hij had nog p.m. f 5000 bij zich. Nader lezen we, dal hfj bij zijn overbrenging per trein, waarfci hij verlof kreeg van de retirade gebruik to maken, tusschen Boxtel en VHertogenbosch kans zag uit den trein te springen. Hoe dat is afgeloopen, wordt niet gemeld. --- GEMENGD NIEUWS. De oogst in Duitschland. Vaa zeer groote beteekenis voor Duitschland zal zijn, hoe groot de opbrengst wezen Dd vao den oogst van (fit jaar. Men beeft daarover reeds verschillende meest gunstige berichten vernomen. Het BerL Tag. heeft, onafhankelijk van officieele berichten, op eigen houtje in de verschillende landstreken gegevens veraaneid. Over t algemeen waren de berichten bevredigend. Zoo fe fa Oost-Pruisen over 1 geheel de opbrengst meer dan gemiddeld bevredigend. De aardappeloogst voldoet daar hef minst aan de verwachtingen. Vlas en verschillen- de oöezaden zijn er op aansporing van de overheid veel meer aangekweekt dan vorige jaren. De oogst te in West-Pruisen ook beter dan gemiddeld. Gedeeltelijk wordt hij zelfs «eer goed genoemd. De winteraardappelen staan er goed voor. to Fommeren kan men den oogst gemiddeld noemen. In Silezië, waar men eerst nog al pessimistisch was, zijn de beste verwachtingen overtroffen, uitgezonderd wat aardappelen betreft. In Sleeswijk Holstein belooft de oogst een rijkelijk gemiddelde. --- Het gebrek aan veevoeder. Het thans reeds bestaande, en weldra allicht sterker optredende gebrek aan veevoeder begint meer en meer de gemoederen te verontrusten, zegt het Friesch WbL Allerlei regeeringsmaatregelen zijn of worden genomen, om datgene waarover men beschikken kan, zoo goed mogelijk te verdeelen, zoodat tenminste het tekort door ieder naar evenredigheid gedragen zal worden. Of de nieuwe veevoeder-bureaux ln deze moeilijke taak geheel zullen slagen, is zeer de vraag, want vele practische bezwaren zullen zich daarbij ongetwijfeld voordoen. Bij het opvorderen der inlandsche granen komen van verschillende kanten protesten tegen de daarvoor vastgestelde prijzen eo men vraagt den minister, waarom voor de in het buitenland aangekochte producten meer wordt betaald. Ook de Fr. Mij. v. Landb. is reeds aangezocht om in dezen stappen te doen, doch het is zeer de vraag of daarvoor thans wel aanleiding bestaat Want wie kan beoordeelen welke redenen van staatsbelang in dezen de handelingen der regeering beïnvloeden? Persoonlijke belangen zullen vooral in deaen tijd moeten zwichten voor maatregelen, waarvan slechts enkelen de volle strekking kunnen overzien. --- Verbod van marine-bondsgeschriften. Bij onze marine heerschl voortdurend een geest van ontevredenheid en verzet tegen de krijgstucht. De opperbevelhebber van landen zeemacht heelt thans verboden bondsgeschriften en periodieken van den Bond van zeemiliciens aan boord te verspreiden of aldaar in bezit hebben of te lezen, ook in marine-inrichtingen aan den wal. Uitingen van het vereenigingsleven zullen onder geenerlei vorm meer worden geduld. Het Volk zegt van dezen maatregel: „Het is een zeer reaktionaire maatregel van den opperbevelhebber en het zou zeker goed zijn, als in de Kamer eens werd gevraagd, of de regeering het hiermede ook eens is. Welke zijn de geschriften waaruit de antimilitaire geest blijkt? Het korrespondentieblad gaat een onmilitairen geest veeleer tegen. Dat kan hij, die het blad leest, weten. Alleen als het bespreken van grieven ommilitair geacht wordt, zou van een onmilitairen geest gesproken kruinen worden. Maar dit kan de opperbevelhebber toch aiet meeaen. Hoe men de zaak ook draait, de mothreering fe zoo poo ver, ab maar mogeöjk fa. Het fe een terroristische maatregel, die evenwel kalm door den Bond van ZeemiUeiens ontvangen is. Deze zal zich hierdoor niet van haren weg laten brengen. De grondwet laai het vereenigingsrecht top en de miliciens zullen van dat recht gebruik mar ken, evenals ieder ander, om hun grieven bloot te leggen." --- In het heetst van het gevecht. De „Times" publiceert oen belangwekkenden brief van een Engelsch officier, die thans in Frankrijk aan het front staat. „Wij doorleven thans opwindende tijden en al wat ik tot dusverre doorleefd heb, is daarbij vergeleken niets. Ge kunt U thuis met geen mogelijkheid er eene voorstelling van maken wat de woorden in een courantenbericht: „ontzettend bombardement langs het geheele front" beteekenen. De indrukken zoowel voor het oor als voor het oog zijn zoodanig, dat de mensch, die deze overeenkomstig de volle werkelijkheid zal weten te beschrijven, nog geboren moet' worden. Tracht U de ontzettendste donderslagen, voor te stellen, die ge ooit hebt gehoord, maar dan die alle samengebracht op ééne plaats en een uur voortdurend. Zelfs dan kunt ge U nog geen flauw beeld vormen van het geluid, dat hemel en aarde vervult, terwijl de verblindendste bliksemstralen, samen met het schitterendste vuurwerk, U nog niet half een beeld geven van den indruk, die de „strafe" op het oog maakt Onlangs had ik 's nachts dienst op zeker punt, waar ik het laatste half uur van een geconcentreerd bombardement meemaakte, en eerst daar heb ik goed leeren begrijpen wat moderne oorlogsmiddelen eigenlijk zijn. Vóór mij spoten de veldkanonnen een voortdurenden stroom granaten uit, terwijl achter en naast mij de groote kanonnen dood en verderf uitbraakten. Het lawaai was verdoovend, het gekrak en geboem der kanonnen voor mij en de onxettend© donderslagen der mortierem achter mij gepaard mot het gegier der projectielen, die over ons heen vlogen, vormden tezamen een pandemonium van geluid in den meest overtreffenden trap. Wat het oog te zien kreeg, was even reusachtig als het geluid. Het geheele front was één lichtzee. De ontploffingen onzer eigen projectielen en die der Duitschers, gevoegd bij het helle schijnsel der fakkels, die aan beide rijden opgelaten werden, vormden een schouwspel, waarbij het schitterendste vuurwerk, dat ooit bij het Kristallen Paleis werd afgestoken, een nachtkaarsje geleek. Het merkwaardigste bij zulk een bombardement is de verlichting van het landschap, dat even duidelijk zichtbaar is, alsof het door een heldere middagzon beschenen werd. Ik zelf stond in het duister en kon mijlen grands overzien als een groofech en machtig panorama. Ik weet wel, dat dit slechte een zwakke besdtfijving fe en het verbaasd n_J niet, wanneer ik zie, hoe weinig zelfs de bceete oorlogscorrespondenten in staat zijn er een denkbeeld van te geven. Ik geloof, dat dit alles niet beschreven kan worden. Een uur na wat ik hier beschreven lL".e>, boort men het geluid van wielen, en wij weten dan, dat onze eerste gewon'ju a;._-gevoerd worden. Een voor een komen de wagens aanrijden en lossen hunne tragische ladingen. Ge kunt U niet voorstellen, vat de uitdrukking: „mannen, die in Ten ooi ag gebroken zijn", beieekent, voor gij deze helden ziet, zooals zij uit het heetst van den strijd komen om hunne wonden te laten nazien, vóór zij naar het naast verzendingshospitaal en van daar naar den basis en naar Engeland gezonden worlen. Een paar uur vroeger trokken al deze mannen ons voorbij met een op het gelaat en een lied op de lippen, krachtige gedaanten, vol leven en energie, gekleed in nette, zindelijke uniform. En nu komen ze terug, verminkt door kogel- en granaatscherf en hun khaki-kleeding besmeurd met modder en bloed. Maar al de ellende van het gevecht en de pijn der wonden hebben hunne geestkracht niet gebroken of den glimlach van hun srelaat en de opgewekte woorden van hunne lippen weggenomen. De glimlach verdwijnt alleen van hun gezicht als zij bezorgd vragen of hunne kameraden stand houden en of het. regiment zijne roemrijke tradities hoog houdt. --- De historie zal het ons wel leren. maar als het gebeurd was, dan had het voore al gelegen aan ons zelf, omdat wij onze weert macht niet op een peil hadden gebracht, da* we gerust konden afwachten ieder die kok men wou; omdat ons volk als geheel niet weerbaar was. Nog tijdens de oorlog zijn wei niet kunnen komen tot algemene diens** plicht tot algehele weerbaarheid: we sujni onverbeterlik I Onze Kamers verzetten zicH jaren lang tegen geld-uitgeven voor leger «ai vloot, omdat door 't hele volk die kanker rende verslappende geest ging van kosmok politiese verdwazing, van internationalisme; en socialisme, verblinding in één woord vooij de werkelikheid. De ene minister van oow log en vloot week voor de ander; die hel meeste geld, de meeste krachtsinspanning vroeg, was de lastigste en werd het eersj gewipt, zodat de krachtigste figuren hel spoedigst verdwenen. Idealisten spraken hoopvol over het wei_ voor de toekomst door vredeskonferentiea; tot stand te brengen en — Jan Salie dachft dat al dat mooie er al was. Maar als we eens de werkeHkheid willed zien, dan blijkt alles anders, d. w. z. net als vroeger. Alva liet burgers, die zich verzeg ten tegen zijn legere, rug aan rug binden eqf verdrinken in het Spaarne. Wilhelm II l*m, toe, dat een kapitein van een door eeai duikboot bedreigde koopvaarder, die op zijn* vijand in stoomde om hem te voorkomen* doodgeschoten wordt WaUenstein heeft vel Ie burgers als franctÏFeura ter dood gflh bracht; nu gebeurt dat nog. Hef natuurlik recht van de mens tot zelfverdediging ben staat nog in ons, al te er dan ook een soorl krijgsrecht gemaakt, dat vaststelt, wat dan wel of niet mag. En he* bestaat zo hevig, dunkt me, bij ons individualisten, dat we niet zouden aarzelen er op in te vliegen, even* goed als vroegere burgers en burgeressen. Zodra ook wij in de oorlog betrokken werden, zouden hier dus toestanden als in