__y __ Jw IH ONZE PJ?,JZEN IWIJ LEVEREN DIRECT UIT VOORRAAD ELKE .'"'lij GEWENSCHTE HOOGTE MAAT VAN HET VAN OUDS BEKENDE PRIMA ORIGINEELE W.K.C. RIJWIEL I ■ (HET STALEN ROS) ALLES !N DE BESTE UITVOERING MET 1 JAAR VOLLE GAR. ' , PRIJZEN ZIJN: ■ HESRENRIJWIEL VAN 175.00 VOOR ! 40.90 DAMESRIJWIEL „ fBO.OO „ 142.50 BETALING NETTO CONTANT - ALLEEN AAN HET VAN OUDS-BEKEND W.K.C.-ADRES OOSTER GRACHTSWAL 7 - TELEFOON 1088 BELEEFD AANBEVELEND --- DE BUITENLANDSCHE TOESTAND . ï;' het Lagerhuis heeft Chambérlam, ? fintwoord ep een vraag, meegedeeld, • ® onderhandelingen met de kantonneezen -:- :}yr den status van Sjanghai nog niet ,'JU begonnen, omdat de regeering het •"tsté oogenblik nog niet gekomen achtq,'a Of zij ook door bemiddeling van Malley gevoerd zouden worden ken de jjjiaister evenmin met zekerheid zeggen, «aar wel, dat de politiek van de Engelue regeering van non-interveniie in r.etl burgerocricg en passieve verdedijlll? van Engelsche belangen onveran- zou blijven. ÜP een nadere vraag, hoe het stond «et sn Japan®rs, Franschen, Amerikanen, Italianen J* Engelschen is bijeengebracht, die te- 4740 officieren en manschappen Speciale afweermaatregelen JQ er ook daar reeds getroffen, voor geval er onlusten zouden uitbreken zooals te Hankou, maar tot nu toe is het te Tientsin en in het geheele Noorden nog rustig. Ten slotte zeide de minister, dat uit nadere berichten uit Nanking tot zijn grooten spijt was gebleken, dat de plunderingen aldaar een veel grooteren omvang hadden gehad, dan aanvankelijk was gemeld. Zelfs op dit oogenblik is de schade nog niet bij benadering te schatten. De plundering te Nanking, zoo deelde de minister verder mede, is geschied door soldaten in uniform, wat de Engelsche consul-generaal, de Amerikaansche consul en verscheidene respectabele Engelsche en Amerikaansche inwoners onder eede bevestigd hebben. De plunderaars werkten in kleine groepen, 'die door fluitstooten gecommandeerd werden, en toen het schieten van de oorlogsschepen begon, werden zij door hoorngeschal teruggeroepen. Op een vraag van overste Kenworthy wc;li;e stappen de regeering nu dacht te nemen, antwoordde de minister: „De stappen, welke de Engelsche regeering en andere regeeringen dienen te nemen, wier onderdanen op deze wijze bedreigd zijn en wier vlag op deze wijze beleedigd is, zijn in overweging." Op het congres van de Sowjets te Moskou is o.a. de verhouding tusschen --- Sowjet-Rusland en China. en, vooral in verband daarmede, ook die tusschen Rusland en Engeland, ter sprak gekomen. Rykof hield een redevoering, waarin hij o.a het volgende verklaarde: „Als de kanonnen beginnen te spreken op een gebied van de internationale politiek, dan is er aanleiding genoeg om bezorgd te zijn over den vrede. " den huidigen zeer verbitterden internationalen toestand kan een dergelijke bemoeiing in de binnenlandsche Chineesche aangelegenheden een grooten oorlog veroorzaken en een bron van verwikkelingen worden, niet alleen op het vasteland van Azië, maar ook in de heele wereld. „Voor de Sowjet-unie is het gevaar daarin gelegen, dat vijandelijke politieke groepen trachten te bewijzen, dat ter onderdrukking van de nationale vrijheidsbeweging in China en in andere landen in de eerste plaats de Moskousche revolutie moet worden onderdrukt. Op het oogenblik zijn weliswaar directe oorlogsavontureh tegen de Sowjet-unie niet waarschijnlijk." Wat betreft de betrekkingen tusschen Engeland en Sowjet-Rusland verklaarde Rykof, dat, hoewel de vertegenwoordigers van de Engelsche regeering officieel hardnekkig beweren, dat zij geen onderhandelingen over het vormen van een anti-sowjet-blok hebben gevoerd, bijna niemand er aan twijfelt, dat dergelijke onderhandelingen gevoerd zijn. Allen, die streven naar den val van de Sowjet-heerschers, voelen zich solidair met Chamberlain bij de poging om zoon toestand te verwekken. • Van een internationaal onderzoek naaiden staat van zaken tn de Albaneesche kwestie tusschen Italië en Zuid-Slavië zal wel niets komen. Uit Belgrado werd het voorgesteld, doch al spoedig zeide men daar ook, dat het onderzoek zich dan tevens zou moeten uitstrekken tot over de Albaneesche grens, want dat juist daar, en niet aan de Zuid-Slavische zijde er van. gemobiliseerd werd. Te Rome wilde men al dadelijk weinig van het internationaal onderzoek weten. Als de onderzoekers er zijn, zorgen de Zuid-Slaviërs wel, dat er aan eu omtrent de grens geen Zuid-Slavische troepen meer gevonden worden, zeide men daar. Nu, dat zou dan toch juist de toestand zijn die de Italianen wenschen. Maar er is en blijft een sterk vermoeden, dat Italië zich gereed maakt tot een coup op den Balkan. Uit Belgrado wordt thans weer gemeld, dat de Zuid-Slavische regeering opnieuw de aandacht der groote mogendheden gevestigd heeft op de mobilisatie-maatregelen van Albanië en daaraan toegevoegd heeft, dat het voorzorgsmaatregelen aan zijn grens zou moeten nemen, wanneer die Albaneesche mobilisatie' niet gestaakt werd. Te Parijs en Londen streeft men er thans naar, directe onderhandelingen uit te lokken tusschen Italië en Zuid- Slavië. Engeland maakte zich tijdens en na de mijnwerkersstaking zeer ongerust over de kolenmarkten. •Het had er heel wat verloren. Zou het die ooit terugwinnen? Dit schijnt mee te vallen. Een man van gezag heeft aan de Westminster Gazette medegedeeld, dat de toestand van den Britschen steenkooluitvoer zeer bevredigend is en dat er aan Engelschen kant niet het minste voornemen bestaat om in de heele wereld anders te verkoopen dan tot den besten prijs dien men krijgen kan. Er is geen sprake van dat de Engelschen een wapenstilstand met hun buitenlandsche mededingers zullen sluiten om zich over de prijzen te verstaan. „Wij hebben," zeide de zegsman van het blad, „verleden jaar vele belangrijke r .arkten tijdens de staking verloren en dientengevolge hebben onze buitenlandsche mededingers bijkans hun voorraden opgeruimd en vermogens te onzen koste verdiend. „De Engelsche prijzen zijn thans bijna tot het minimum gedaald, en wij zullen om elke ton vechten. En ten slotte zullen wij ook elke ton verkoopen. „Er kan geen schikking komen en geen wapenstilstand." Naar verluidt zal de kwestie in Mei op de oeconomische conferentie te Genève aan de orde gesteld worden. Dan zal voorgesteld worden, dat ce Volkenbond een commissie zal benoemen, ten einde te trachten een aaneensluiting van mijneigenaars tot stand te brengen met het deel eenparigheid ten aanzien van de exploitatie te bereiken. De Engelsche mijneigenaars zullen zich tegen dit plan verzetten. --- Het tweede hoogtepunt van den oorlog Uit Britsch, maar niet minder uit algemeen gezichtspunt, vormt 12 April vermoedelijk, na de Mam*, het hoogtepunt van den oorlog. Het zag er naar uit, dat de Duitschers besloten hadden, alles op het spel te zetten om het leven uit Engelands leger te hameren. In twintig dagen hadden zij bijna 90 divisies in drie groote slagen op een leger geworpen, dat er niet meer dan 58 telde, waarvan nog bijna de helft werd vastgehouden op frontdeelen, die niet werden aangevallen. Met een meerderheid in de aanvalszones van 3, dikwijls zelfs van 4, tegen 1, met hun schitterend geoefende stormtroepen, met hun buitengewone begaafdheid en durf bij het manoeuvreeren met mitrailleurs en loopgraaf mortieren, met hun nieuw doorsijpelingsstelsel, met hun invretend mosterdgas, met hun verschrikkelijke artillerie en hun groote krijgskunde, hadden zij goede kans van slagen. De Franschen schenen verzonken in gevoelloosheid en passiviteit. Sinds de Nivelle-ramp hadden zij te kampen gehad met muiterij en hun overgebleven krachten gespaard. Met uitzondering van den kleinen „vuurwerk"-slag van Malmaison in den winter, en de schriele en dralende divisies, die in de latere stadia van -het Maart-offensief betrokken waren bij den Somme-slag, hadden zij, afgezien van den gewonen loopgraven-oorlog, ruim een jaar niet gevochten. In dien tijd had het veel kleinere Britsche leger bijna zonder ophouden gevochten, en had het, al dan niet met reden, voor de gemeenschappelijke zaak 200.000 man geofferd bij 't Atrecht- Messmes offensief van 1917. ruim 400.000 man bij de tragedie van Paschendaele, en thans weer bijna 300.000 man onder Ludendorff's schrikkelijken hamer. Op een leger dat leeggebloed was door vreeselijke verliezen — de regimentsofficieren bij tienduizenden weggemaaid — de batterijen en bataljons aangevuld en opnieuw aangevuld met jonge soldaten, in den strijd gedompeld voor zij hun officieren of elkander kenden — op zulk een leger stortte zich nu de massale kracht van het wanhopige Duitsche Rijk. --- Het laatste jaar van den Wereldoorlog De wanhopige strijd aan de Leie HET TWEEDE HOOGTEPUNT VAN DEN OORLOG „Compagnieën, bataljons, ja heele brigades werden weggevaagd, waar zij stonden.” Het front der Engelschen boog, maar brak niet. Op Dinsdag den 9en April begon de derde groote aanval"der Duitschers op de Engelschen. Ten einde den Duitschen opmarsch naar Amiens te stuiten, had sir Douglas Haig zich genoopt gezien, zijn frontlinie elders te verdunnen. In plaats van dit overal gelijkelijk te doen, had hij een verstandige selectie-methode toegepast. Het groote centrale bastion tusschen Atrecht en het La Bassée-Kanaal hield hij op kracht. Dit omvatte het goed-verdedigbare en belangrijke mijngebied cm Lens, zoowel als de hooggelegen terreinen met de sleutelposities De slag aan de Leie op 12 April 1918. De vette lijn geeft het front aan op dien datum; de stippellijn het Duitsche front op 28 April daaraanvolgende. van de hcuVfcÜ van Vimy en Lorette. Ten Noorden hiervan moest liet front wel gevaarlijk zwak zijn. Van de 58 Britsche infanterie-divisie3 hadden er 4G al aan de Somme gestreden. De divisies van het Vijfde Leger werden gereorganiseerd en waren niet in staat frcntdienst te verrichten. Om het front van 40 K.M. tusschen het La Basséekanaal en het Kanaal van Yperen te verdedigen, beschikte Haig slechts over 6 divisies. Elke van deze divisies moest dus 7 K.M. verdedigen, en bijna al deze troepen hadden juist met zeer zware verliezen twee weken aan de Somme gestreden. Daar deze riskante troepenverplaatsingen niet konden worden voltooid in angstigen lijd vóór de Duitsche slag viel, werd bijna 10 K.M. front bij Neuve Cliapelle bezet door een Portugeesche divisie van vier brigades. Op dit ontbloote front sloeg Ludendorff los, één dag vóórdat de Portugeezen zouden worden afgelost door twee Britsche divisies. Het aanvankelijk succes van den Duitschen stoot overtrof Ludendorff's verwachtingen, en gedurende de eerste 48 uren van den slag vormde hij het besluit, het aanvalsdoel uit te breiden en met alle kracht door te stooten naar de Kanaalhavens. Van 12 April af werden de Duitsche reserves kwistig in den strijd geworpen en de twee Duitsche aanvoerders, Quast en Sixt von Arnim, werden aangemoedigd, vrijelijk te putten uit de in het Noorden geconcentreerde reserve. Begonnen als een afleidings-offensief, ten einde geallieerde reserves aan het Amiens-front te onttrekken, werd de slag aan de Leie een operatie van den eersten rang. --- Overwinnen of sterven. Bovendien kon men door terrein af te staan den schok niet breken of ademruimte winnen. Geen grootscheepssche terugtocht, zooals de „Alberic"-manoeuvre, stond voor sir Douglas Haig open. Een paar kilometers kon men hier en daar wijken. De duur-gekochte grond van Paschendaele kon worden opgegeven, waardoor eenige opluchting was te verkrijgen. Yperen kon men, als laatste ressource, in den steek laten. Maar voor Amiens, voor Atrecht, voor Béthune, voor Hazebrouck moest hij staan of vallen. In dên ochtend van den 12den richtte de opperbevelhebber, gemeenlijk zoo gesloten en naar het scheen zoo koel, dan ook de volgende legerorder tot zijn troepen: • „Er is voor ens geen andere weg dan het uit te vechten. Elke stelling moet tot den laalsten man verdedigd worden. Niemand mag wijken. Mei den rug tegen den muur en gelooxend in de rechtvaardigheid van onze zaak, moet elk onzer vechten tot het einde." Alle eenheden en alle rangen van 't Britsche Expeditieleger maakten zich dus gereed, te overwinnen of te sterven. De schok hield aan. De versterkingen vulden de scheuren, elk uur gereten iü de worstelende frontlijn. Compagnieën, bataljons, ja heele brigades werden weggevaagd waar zij stenden. Ludendoiff, vastberaden, genadeloos, belust op dit kansspel, verhoogde deu inzet. Meer en telkens meer Duitsche reserves werden opgecommandeerd voor den stormloop. Het tumult van de kanonnade dreunde door Vlaanderen en weergalmde over het Kanaal. Maar niets kon de 55ste divisie rechts of de 9e links verwrikken. De Australiërs waren in aantocht, maar hun treinen kwamen !aat. En heel den 12den en 13den April zag men de 4e garde-brigade den weg naar Hazebrouck versperren. Zoo dooreëngemengd waren de eenheden én formaties aan het gevechtsfront, dat zich op een front van 4 K.M. elementen bevonden van vier divisies. Neuve Eglise ging verloren; ook Bailleul en Meteren; en onder den intensen druk boog het front achterwaarts. Maar het brak niet. Toen op den 17den acht Duitsche divisies — waarvan zeven versche — krachtig werden teruggeslagen bij haar aanval op den vermaarden Kemmelberg was de crisis van den Leieslag voorbij. De orders van den opperbevelhebber waren strikt en getrouwelijk nagekomen. WINSTON CHURCHILL. (Wordt vervolgd). (Nadruk verboden). Barricade in een der straten van Bailleul. ---